Yaşa bağlı makula dejenerasyonunda serum interlökin 17 düzeyinin araştırılması

Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD), dünya genelinde yaşlılar arasında geri dönüşümü olmayan görme bozukluğu olup körlüğün önde gelen nedenleri arasında yer almaktadır. YBMD, hem çevresel hem de genetik faktörlerin etkili olduğu multifaktöriyel bir hastalıktır. Genetik faktörlerin YBMD'nin insidansı ve progresyonuna etkisi yapılan çalışmalarda ortaya konulmaktadır. İnterlökinler; hücre içi iletişimi, hücre büyümesini ve farklılaşmasını düzenleyen, immün sistemin gelişiminde ve homeostazında önemli rol oynayan, sitokin ailesinin bir alt kümesi olan protein yapılı moleküllerdir. İnterlökinler sentezlendikleri yere ve yaptıklara görevlere göre çeşitlilik göstermektedirler. İnterlökin 17, Th17 hücreleri tarafından üretilmesine rağmen bunun dışında çok çeşitli hücre tarafından da üretildiği bilinmektedir. Bu çalışmada, serum interlökin 17'nin yaşa bağlı makula dejenerasyonu ile olan ilişkisi değerlendirildi. 100 YBMD li hasta ile 100 sağlıklı kontrol dâhil edilen bu çalışmada ELİSA tekniği kullanıldı. Çalışma sonuçlarımızda, interlökin 17 nin hasta ve kontrol grupları arasındaki ilişki istatistiksel olarak incelendiğinde anlamlı bulunmuştur (p:0,001). Hasta bireylerde cinsiyet farklılığının ise interlökin 17 seviyesini etkilemediği bulunmuştur. Anahtar kelimeler: Yaşa bağlı makula dejenerasyonu, Elisa, İnterlökin 17.