Yurt dışındaki Türk çocukları için Türkçe ve Türk kültürü dersinin din kültürü ve ahlak bilgisi öğretimi açısından değerlendirilmesi (İsviçre örneği)

Bu çalışmada yurt dışındaki Türk çocukları için okutulan Türkçe ve Türk Kültürü dersinde, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretimi, çeşitli veri kaynakları ile değerlendirilmiştir. MEB tarafından 2010 yılında hazırlanan Türkçe ve Türk Kültürü Öğretim Programı ve Türkçe ve Türk Kültürü Dersi öğretim materyali Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi üniteleri doküman inceleme tekniği ile incelenmiştir. Aynı zamanda İsviçre'de 2017-2018 eğitim öğretim yılında MEB tarafından görevlendirilen Türk öğretmenlerin, bu derse katılan öğrencilerin, öğrenci velilerinin ve konu ile ilgili üst düzey bilgi ve yetki sahibi toplamda 40 kişinin görüşleri, yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması kullanılmış ve dersin mevcut işleyişi betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırmamızın ilk bölümünde problem durumu özetlenmiş araştırmanın amacı, önemi, yöntemi ve konu ile ilgili araştırmalara yer verilmiştir. İkinci bölümde; araştırmada geçen kavramlar açıklanmış, üçüncü bölümde araştırma bulguları sıralanmış, dördüncü bölümde ise; bulgular diğer araştırma sonuçları ile tartışılmış, yorumlanmış, sonuç ve öneriler sunulmuştur. Araştırma sonucunda; İsviçre'nin anadil ve kültür derslerinde din öğretimine izin vermemesi, farklı etnik kimliğe ve dini mezhebe mensup velilerin din eğitimini çatışma zemini olarak görmesi ve dersin dil ve anlama seviyesini aşan yoğun bir içeriğe sahip olması gibi durumlara bağlı olarak dersin işlenemediği sonucuna ulaşılmıştır. Buna göre; Türkçe ve Türk Kültürü dersinde verilecek din öğretiminin içeriğinin sadeleştirilerek; dini, kültürel ve ahlaki kimliği besleyen zengin içerikler ve disiplinlerarası yaklaşımla yeniden değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.