Theses supervised by Dr. Öğr. Üyesi Sevinç Serin Yaman
15 theses · İstanbul Gelişim University
Spor yöneticiliği bölümü öğrencilerinin öz kontrol ve öz yönetim düzeyleri ile liderlik yönelimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, spor yöneticisi adaylarının öz kontrol ve öz yönetim düzeyleri ile liderlik yönelimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca, çalışmanın diğer bir amacı, öğrencilerin bazı sosyo-demografik değişkenlere göre öz kontrol ve öz yönetim düzeyleri ile liderlik yönelimlerinin karşılaştırılmasıdır. Çalışma, nicel araştırma yöntemleri doğrultusunda ilişkisel tarama modeli ve nedensel karşılaştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreni, İstanbul Gelişim Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinden oluşmaktadır. Örneklem, basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle belirlenen 200 gönüllü öğrenciden oluşmaktadır. Katılımcılara, kişisel bilgi formu, Öz Kontrol ve Öz Yönetim Ölçeği ve Liderlik Yönelimi Ölçekleri uygulanmıştır. Toplanan veriler, SPSS 25 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistiksel analizler, bağımsız örneklem T testi ve Oneway ANOVA analizi ile gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, cinsiyetin öz kontrol, öz yönetim ve liderlik yönelimi düzeylerinde belirleyici bir değişken olmadığı ve kadın ve erkeklerin benzer özellikler sergiledikleri anlaşılmıştır. Araştırma bulguları, 18-22 yaş arasındaki katılımcıların öz kontrol ve öz yönetim alt boyutları arasında yer alan kendini güçlendirme boyutunun daha yüksek seviyede olduğunu göstermiştir. Aynı yaş grubundaki katılımcıların dönüşümsel liderlik yönelimi gösterdiği belirlenmiştir. Sınıf değişkenine göre öz kontrol ve öz yönetim düzeylerinde farklılıklar gözlemlenmiş ve 1. sınıf öğrencilerinin bu açıdan daha iyi seviyede oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca, sınıf değişkenine bağlı olarak, insana yönelik liderlik, yapıya yönelik liderlik ve dönüşümsel liderlik boyutlarında farklılıklar tespit edilmiş olup, 1. sınıf öğrencilerinin bu boyutlarda daha iyi performans sergiledikleri anlaşılmıştır. Karizmatik liderlik boyutunda ise sınıf değişkeninin belirleyici bir rol üstlenmediği, ancak öz kontrol ve öz yönetim düzeyi ile liderlik yönelimi arasında zayıf da olsa pozitif bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır.
Teniste 18-22 yaş sporculara uygulanan PNF egzersizlerinin ITN derecelerine etkisi
Hareket ve antrenman bilimi alanındaki araştırmaların temel amacı, sporcuların performansını incelemek ve geliştirmektir. Son yıllarda egzersizlere duyulan ilginin artması ve sporcular arasındaki küçük performans farklarının daha belirgin hale gelmesi, birçok araştırmacıyı PNF (Propriyoseptif Nöromusküler Fasilitasyon) egzersizlerinin sportif performansa olan etkilerini incelemeye teşvik etmiştir. Bu tezde, 18-22 yaş arasındaki sporculara uygulanan PNF egzersizlerinin, sporcuların ITN (Inernational Tennis Number)dereceleri üzerindeki etkisi araştırılmaktadır. Başlangıç seviyesindeki 20 sporcudan 10'u deney grubu, 10'u ise kontrol grubu olarak belirlenmiştir ve her iki grupta erkek ve kadın sporcuların sayısı eşittir. Deney grubuna 12 hafta boyunca PNF egzersizleri uygulanmış ve sonuçlar kontrol grubuyla karşılaştırılmıştır. Veriler, SPSS ve JASP yazılımları kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, PNF egzersizlerinin tenisçilerin servis, forehand ve backhand gibi teknik becerilerinde anlamlı gelişmeler sağladığını göstermektedir. Deney grubunda PNF egzersizlerinin uygulandığı süreçte, kontrol grubuna kıyasla daha belirgin bir gelişim gözlemlenmiştir. PNF egzersizlerinin tenis performansı üzerinde olumlu etkiler yarattığı ve sporcuların temel tenis becerilerindeki performans artışlarını sağladığı tespit edilmiştir. Bu bulgular, PNF egzersizlerinin, teknik beceri gerektiren tenis gibi sporlar için etkili bir antrenman öncesi ısınma yöntemi olarak kullanılabileceğini ortaya koymaktadır. Gelecekteki araştırmalar, PNF egzersizlerinin farklı yaş grupları ve deneyim düzeylerindeki sporcular üzerindeki etkilerini daha ayrıntılı bir şekilde inceleyebilir. Anahtar Kelimeler: PNF,Tenis, ITN, Egzersiz
4- 6 yaş grubu çocuklarda eğitsel oyunlarla desteklenmiş temel yüzme eğitiminin kaba motor becerilere olan etkisi
ÖZET Bu araştırmanın amacı 4- 6 yaş grubu oyunla desteklenmiş temel yüzme eğitimi alan çocuklarda kaba motor gelişimin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma evreni İstanbul Büyükşehir Belediyesi Spor İstanbul Bahçelievler Yüzme Havuzunda temel yüzme eğitimine kayıtlı yüzme bilmeyen n= 38 (19 kız 19 erkek) çocuktan oluşmaktadır. Eğitim grupları deney ve kontrol olmak üzere iki gruba uygulanmıştır. Kontrol grubu ortalama yaşı 5,21 yıl (s.s. = 0,7) olan 19 çocuk (%58 kız, %42 erkek grubu) ve Deney grubu ortalama yaşı 5,05 yıl (s.s. = 0,7) olan 19 çocuk (%42 kız, %58 erkek grubu) katılmıştır. Her iki gruba da temel yüzme eğitimi verilmiş ancak deney grubunda eğitim içeriği eğitsel oyunlar ile düzenlenmiştir. Katılımcıların motor becerilerinde oluşan değişikliklerin gözlenmesi amacıyla ilk test son test TGDM-II (Test of Gross Motor Development-2) kaba motor beceri testi uygulanmıştır. Yapılan test sonuçlarının analizleri SPSS 25.0 paket programında istatistiksel testler uygulanmıştır. Yapılan normallik analizi sonucunda verilerin normal dağılmadığı gözlemlendiğinden nan-parametrik testlerden Wilcoxon Signed Ranks testi ve Mann-Whitney U testi uygulanmıştır. Bulgular sonucunda Lokomotor beceri puanları açısından Kontrol grubunda yapılan ölçümlerde ilk ve son ölçümler arasında grup içi anlamlı farklar bulunmuştur. Benzer şekilde, deney grubunda da aynı durum gözlemlenmiştir. Gruplar arası lokomotor becerileri ilk ölçüm ve son ölçümlere bakıldığında ise kontrol grubu ve deney grubu ilk ölçüm puanları ve son ölçüm puanları arasında anlamlı farklılık bulunamamıştır. Nesne kontrol becerisi açısından ise kontrol grubunda ilk ve son ölçümler arasında grup içi anlamlı farklar tespit edilirken deney grubunda bu farklar gözlenmemiştir. Gruplar arası nesne kontrol becerileri ilk ölçüm ve son ölçümlere bakıldığında ise kontrol grubu ve deney grubu ilk ölçüm puanlarında anlamlı fark bulunmazken, son ölçüm puanları arasında anlamlı farklılık saptamıştır. Toplam beceri puanları incelendiğinde kontrol grubunda hem ilk hem de son ölçümlerde grup içi anlamlı farklar bulunmuştur. Deney grubunda ise sadece son ölçümde grup içi anlamlı farklar gözlenmiştir. Gruplar arası toplam becerileri ilk ölçüm ve son ölçümlere bakıldığında ise kontrol grubu ve deney grubu ilk ölçüm puanları ve son ölçüm puanları arasında anlamlı farklılık bulunamamıştır. Anahtar Kelimeler: Temel yüzme eğitimi, 4- 6 yaş, kaba motor, TGMD-2
4- 6 yaş grubu çocuklarda eğitsel oyunlarla desteklenmiş temel yüzme eğitiminin kaba motor becerilere olan etkisi
ÖZET Bu araştırmanın amacı 4- 6 yaş grubu oyunla desteklenmiş temel yüzme eğitimi alan çocuklarda kaba motor gelişimin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma evreni İstanbul Büyükşehir Belediyesi Spor İstanbul Bahçelievler Yüzme Havuzunda temel yüzme eğitimine kayıtlı yüzme bilmeyen n= 38 (19 kız 19 erkek) çocuktan oluşmaktadır. Eğitim grupları deney ve kontrol olmak üzere iki gruba uygulanmıştır. Kontrol grubu ortalama yaşı 5,21 yıl (s.s. = 0,7) olan 19 çocuk (%58 kız, %42 erkek grubu) ve Deney grubu ortalama yaşı 5,05 yıl (s.s. = 0,7) olan 19 çocuk (%42 kız, %58 erkek grubu) katılmıştır. Her iki gruba da temel yüzme eğitimi verilmiş ancak deney grubunda eğitim içeriği eğitsel oyunlar ile düzenlenmiştir. Katılımcıların motor becerilerinde oluşan değişikliklerin gözlenmesi amacıyla ilk test son test TGDM-II (Test of Gross Motor Development-2) kaba motor beceri testi uygulanmıştır. Yapılan test sonuçlarının analizleri SPSS 25.0 paket programında istatistiksel testler uygulanmıştır. Yapılan normallik analizi sonucunda verilerin normal dağılmadığı gözlemlendiğinden nan-parametrik testlerden Wilcoxon Signed Ranks testi ve Mann-Whitney U testi uygulanmıştır. Bulgular sonucunda Lokomotor beceri puanları açısından Kontrol grubunda yapılan ölçümlerde ilk ve son ölçümler arasında grup içi anlamlı farklar bulunmuştur. Benzer şekilde, deney grubunda da aynı durum gözlemlenmiştir. Gruplar arası lokomotor becerileri ilk ölçüm ve son ölçümlere bakıldığında ise kontrol grubu ve deney grubu ilk ölçüm puanları ve son ölçüm puanları arasında anlamlı farklılık bulunamamıştır. Nesne kontrol becerisi açısından ise kontrol grubunda ilk ve son ölçümler arasında grup içi anlamlı farklar tespit edilirken deney grubunda bu farklar gözlenmemiştir. Gruplar arası nesne kontrol becerileri ilk ölçüm ve son ölçümlere bakıldığında ise kontrol grubu ve deney grubu ilk ölçüm puanlarında anlamlı fark bulunmazken, son ölçüm puanları arasında anlamlı farklılık saptamıştır. Toplam beceri puanları incelendiğinde kontrol grubunda hem ilk hem de son ölçümlerde grup içi anlamlı farklar bulunmuştur. Deney grubunda ise sadece son ölçümde grup içi anlamlı farklar gözlenmiştir. Gruplar arası toplam becerileri ilk ölçüm ve son ölçümlere bakıldığında ise kontrol grubu ve deney grubu ilk ölçüm puanları ve son ölçüm puanları arasında anlamlı farklılık bulunamamıştır. Anahtar Kelimeler: Temel yüzme eğitimi, 4- 6 yaş, kaba motor, TGMD-2
4 yaş grubu çocuklarda temel hareket eğitiminin motor beceriler üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı 4 yaş grubu çocuklarda temel hareket eğitiminin motor beceriler üzerine olan gelişimin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma evreni İstanbul Büyükşehir Belediyesi Spor İstanbul Haldun Alagaş Spor Kompleksinde temel hareket eğitimi alan 15 çocuk ve Çekmeköy Spor Kompleksinde temel yüzme eğitimi alan 15 çocuktan oluşmaktadır. Gruplar deney ve kontrol olmak üzere iki gruptan oluşmaktadır. Deney grubunu 15 öğrenci, kontrol grubunu ise 15 öğrenci oluşturmaktadır. Deney grubuna temel hareket eğitimi alırken kontrol grubu ise temel yüzme eğitimi almıştır. Katılımcıların motor becerilerinde oluşan değişikliklerin gözlenmesi amacıyla ilk test son test MOBAK-KG (Motorische Basiskompetenzen im Kindergarten) motor beceri testi uygulanmıştır. Ancak uygulanan ölçeğin Türkçe uyarlaması yapılmamış olduğundan öncelikle araştırmanın geçerlik güvenilirlik çalışması yapılmıştır. 4- 6 Yaş grubu yaş çocuklarda ölçeğin geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi için toplam 217 katılımcı araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın verileri, SPSS 26.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistikler frekans analizi ile ortalama ve standart sapma değerleri alınarak hesaplanmıştır. Verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığı Kolmogorov Smirnov testi ile test edilmiş çarpıklık basıklık değerleri sonucunda yakalama, dengeleme, yuvarlama, tek ayak zıplama değişkenlerin normal dağılım için uygun olmadığı görülmüştür. Bu nedenle bu değişkenler için non-parametrik testler ile devam edilmiş ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Diğer değişkenler için ise parametrik testlerden Paired Samples t-testi ile devam edilmiştir.
4 yaş grubu çocuklarda temel hareket eğitiminin motor beceriler üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı 4 yaş grubu çocuklarda temel hareket eğitiminin motor beceriler üzerine olan gelişimin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma evreni İstanbul Büyükşehir Belediyesi Spor İstanbul Haldun Alagaş Spor Kompleksinde temel hareket eğitimi alan 15 çocuk ve Çekmeköy Spor Kompleksinde temel yüzme eğitimi alan 15 çocuktan oluşmaktadır. Gruplar deney ve kontrol olmak üzere iki gruptan oluşmaktadır. Deney grubunu 15 öğrenci, kontrol grubunu ise 15 öğrenci oluşturmaktadır. Deney grubuna temel hareket eğitimi alırken kontrol grubu ise temel yüzme eğitimi almıştır. Katılımcıların motor becerilerinde oluşan değişikliklerin gözlenmesi amacıyla ilk test son test MOBAK-KG (Motorische Basiskompetenzen im Kindergarten) motor beceri testi uygulanmıştır. Ancak uygulanan ölçeğin Türkçe uyarlaması yapılmamış olduğundan öncelikle araştırmanın geçerlik güvenilirlik çalışması yapılmıştır. 4- 6 Yaş grubu yaş çocuklarda ölçeğin geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi için toplam 217 katılımcı araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın verileri, SPSS 26.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistikler frekans analizi ile ortalama ve standart sapma değerleri alınarak hesaplanmıştır. Verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığı Kolmogorov Smirnov testi ile test edilmiş çarpıklık basıklık değerleri sonucunda yakalama, dengeleme, yuvarlama, tek ayak zıplama değişkenlerin normal dağılım için uygun olmadığı görülmüştür. Bu nedenle bu değişkenler için non-parametrik testler ile devam edilmiş ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Diğer değişkenler için ise parametrik testlerden Paired Samples t-testi ile devam edilmiştir.
Genç kız voleybolcularda core çalışmalarının VO2max nöromüsküler yorgunluk ve fiziksel performans parametlerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, genç kız voleybolculara 6 hafta süresince uygulanan core antrenmanlarının VO2max, nöromüsküler yorgunluk ve fiziksel performans üzerindeki etkilerini incelemektedir. Çalışmaya İstanbul Smaç Spor Kulübünden 14-15 yaş aralığında 8 Deney, 8 Kontrol grubu olmak üzere 16 kadın sporcu katılmıştır. Yarı deneysel tasarımda, deney ve kontrol gruplarına ön test ve son test uygulanmıştır. Bağımlı değişkenler arasında VO2max, otur eriş testi, dikey sıçrama, denge testi (Flamingo) ve çeviklik testi (Illinois) yer almıştır. Bağımsız değişken grup (Deney/Kontrol) olarak belirlenmiş, ön testler ise kovaryant değişken olarak eklenmiştir. Bu çalışma İGÜ etik kurulu tarafından 2024-14-54 karar no ile onaylanmış olup, tüm süreç etik kurallar çerçevesinde yürütülmüştür. Core antrenmanlarının denge (p = 0.029, η² = 0.317) ve çeviklik (p = 0.007, η² = 0.442) üzerinde anlamlı farklılık ortaya çıktığı, ancak dikey sıçrama (p = 0.963) ve VO2max (p = 0.233) açısından belirgin bir fark oluşturmadığı görülmüştür. Sonuçlar, core antrenmanlarının özellikle denge ve çeviklik gerektiren branşlar için önemli olduğunu, ancak aerobik dayanıklılık ve nöromüsküler yorgunluk gelişimi için ek antrenman yöntemlerinin gerekli olabileceğini göstermektedir.
Pilates mat egzersizlerinin 35-65 yaş sedanter kadınlar üzerindeki bazı parametrelerin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı pilates mat egzersizlerinin sedanter kadınların bazı parametreleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmaya gönüllü katılım sağlayan toplam 60 sedanter kadın katılım göstermiş olup, araştırma kriterlerine uymadıklarından dolayı araştırmadan 10 kişi çıkarılmıştır. Kontrol grubu 20 sedanter kadın, 45-65 yaş arası çalışma grubuna 15 sedanter kadın ve 35-44 yaş arası çalışma grubuna 15 sedanter kadın toplamda 50 sedanter birey katılım göstermiştir. Çalışmada elde edilen veriler IBM SPSS 24.0 programı ile istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Verilerin normal dağılımlarının belirlenmesi amacıyla Shapilo-Wilk analizi yapılmış ve ölçümlerin çarpıklık basıklık değerlerine bakılmıştır. Grupların karşılaştırılması için Manova analizi kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular şu şekildedir; 1.Pilates egzersiz grubuna dahil olan 35-44 yaş arası sedanter bireylerin kilo, bel, kalça, beden kitle indeksi, spinal flexion,değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken, Bel-kalça oranı, statik squat ve mekik değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. 1.Pilates egzersiz grubuna dahil olan 45-65 yaş arası sedanter bireylerin kilo, bel, kalça, beden kitle indeksi (BKI), spinal flexion, değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken, Bel-kalça oranı, statik squat ve mekik değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kontrol grubunda yer alan katılımcıların statik squat ve mekik değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken, kilo, bel, kalça, bel-kalça oranı, beden kütle indeksi (BKI), spinal flexion değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. 1.Pilates egzersiz grubuna dahil olan 35-44 yaş aralığı katılımcıların sağ baskın sağ denge ve sağ baskın sol denge değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken, sağ baskın arka denge, sol baskın arka denge, sol baskın sağ denge ve sol baskın sol denge değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. 1.Pilates egzersiz grubuna dahil olan 45-65 yaş arası çalışma grubuna sağ baskın arka denge, sağ baskın sağ denge, sağ baskın sol denge, sol baskın arka denge, sol baskın sağ denge ve sol baskın sol denge değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kontrol Grubuna dahil olan katılımcıların sağ baskın sol denge ve sol baskın sol denge değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken, sağ baskın arka denge, sağ baskın sağ denge, sol baskın arka denge, sol baskın sağ denge ve değişkenleri ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. 35-44 yaş arası sedanter kadın, 45-65 yaş arası sedanter kadın araştırma grubu ve kontrol gruplarının; BKI değerleri, bel çevresi değerleri, kalça çevresi değerleri, bel kalça oran değerleri, statik squat değerleri, mekik değerleri ve sağ baskın arka değerleri arasında anlamlı fark olduğu görülmüştür. Anahtar kelimeler: Kadın ve Spor, Pilates, Fiziksel Aktivite Düzeyi, Kuvvet, Denge, Esneklik
30-40 yaş sedanter kadınlara uygulanan 8 haftalık aletli pilates egzersizlerinin antrometrik parametreler üzerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırma da 8 haftalık aletli pilates egzersiz programının antropometrik parametreler üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya daha önce fiziksel aktiviteye katılmamış yaş ortalaması (30-40), boy uzunluğu ortalaması (1,66) olan 10 denek 10 kontrol toplam 20 sedanter kadın dâhil edilmiştir. Çalışma programında deney grubuna uygun olarak tasarlanan 8 hafta boyunca; haftada 2 gün, 40 dk. aletli pilates egzersizleri uygulanmıştır. Egzersizlere başlamadan önce ve 8 hafta sonra olmak üzere deneklerin vücut ağırlıkları, vücut çevre ölçümleri, beden kitle endeksi (VKİ), skinfold deri kıvrım ölçümleri yapılarak veriler toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizleri için SPSS 21.00 paket programı kullanılmış olup ön-son testler arasındaki değişimlerin belirlenmesinde istatistik testi kullanılmıştır. Egzersiz periyodunun öncesine oranla 8 haftanın sonunda elde edilen vücut çevre ölçümleri, beden kitle endeksi (VKİ), skinfold deri kıvrım, ölçümlerinde azalma tespit edilmiştir. Beden algısı anket sonuçları başlangıca göre sonrasında tespit edilen ortalamalar anlamlı düzeyde yüksek ortalamalar yansıtmıştır. Sonuç olarak 8 hafta düzenli aletli pilates egzersizlerinin sedanter kadınların vücut çevre ölçümleri, beden kitle endeksi (VKİ), skinfold deri kıvrım değerlerinde azalma sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Pilates, Sedanter, Reformer, Kadın
Öğrencilerin mental iyi oluş düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı spor bilimleri öğrencilerinin mental iyi oluş düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmanın diğer amacı ise mental iyi oluş ve yalnızlık düzeylerinin demografik özellikler baz alınarak değerlendirme yoluna gidilmesidir. Bu doğrultuda araştırmada ilişkisel tarama modeli ve nedensel karşılaştırma modelinden yararlanılmıştır. Çalışmanın genel evreni İstanbul ilinde spor bilimleri fakültelerinde ve beden eğitimi ve spor yüksekokullarında okumakta olan öğrencilerden, örneklemi ise bu üniversitelerde öğrenim görmekte olan (n=645) gönüllü öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmaya dahil edilen öğrencilere araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formunun yanı sıra mental iyi oluş ölçeği ve yalnızlık ölçeği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen datalar IBMM SPSS 25 paket programına aktarılmış ve analizler bu program kullanılmak sureti ile yapılmıştır. İstatistiksel analiz olarak bağımsız örneklem T, Oneway ANOVA ve Pearson Korelasyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Gruplar arasında açığa çıkan farklılığın belirlenmesi için Post-hoc analizi olarak LSD testi yapılmıştır. Sonuç olarak spor bilimleri öğrencilerinin mental açıdan iyi oldukları, yalnızlık düzeylerinin ise orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyetin mental iyi oluş ve yalnızlık düzeyinde belirleyici bir rol üstlendiği belirlenmiştir. Bireysel veya takım sporcularının mental iyi oluş ve yalnızlık düzeyinde farklılaşma olmadığı belirlenmiştir. Öğrencilerin üniversitelerine göre mental iyi oluş düzeyinde farklılık olduğu, yalnızlık düzeyinde ise farklılık olmadığı belirlenmiştir. Bölüm değişkeninin mental iyi oluş düzeyinde belirleyici bir faktör olduğu, yalnızlık düzeyinde bölüm değişkenine göre farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Mental iyi oluş düzeyi arttıkça yalnızlığın zayıf düzeyde azaldığı, yalnız düzeyinin azalmasının olumlu değerlendirildiği belirlenmiştir.
Geriatrik bireylerde zeybek çalışmalarının bazı motorik özellikler üzerine etkisi
Bu araştırmada, 12 haftalık zeybek oyunlarının yaşlıların denge, kuvvet ve esneklik becerileri üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında 18 gönüllü araştırmaya dahil olmuştur. Çalışma grubu, Edirne Valiliği huzurevinde yaşayan 18 yaşlı birey olup, egzersiz grubunda 9, kontrol grubunda 9 yaşlı birey gönüllü katılım göstermiştir. Deney ve kontrol grubu ön test ve son test fiziksel ölçümlerinden sırasıyla; boy, vücut ağırlığı, denge, kuvvet ve esneklik ölçümleri alınmıştır. Verilerin analizi SPSS 26 paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Deney ve kontrol grupların karşılaştırılması için bağımsız gruplarda t testi analizinden faydalanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermedikleri belirlenmesi amacıyla Shaphiro wilk testi uygulanıp sonrasında verilerin normal dağılım göstermeleri üzerine T testi, eşleştirilmiş T testi analizleri yapılmıştır. Araştırma sonucuna göre 12 haftalık Zeybek oyunu çalışmalarına katılan yaşlı bireylerin denge, kuvvet ve esneklik değişkenlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklara rastlanmıştır (p<0,05). Araştırma bulguları uygun egzersiz programlarının 65 yaş ve üstü yaşlı bireylerin günlük yaşam aktivitelerini artırmada olumlu yönde etkilediği görüşünü desteklemektedir.
Sporcuların duygusal zekâ ve sosyal iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişki
Bu araştırmanın amacı sporcularının duygusal zekâ ile sosyal iyi olma düzeyleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Çalışmanın bir diğer amacı ise araştırma grubunun duygusal zekâ düzeyleri ile sosyal iyi olma düzeylerinin yaş, cinsiyet, spor branşı, maddi durum ve eğitim durumu değişkenine göre değişiklik gösterip göstermediğinin incelenmesidir. Bu araştırmanın amacı doğrultusunda, araştırman yöntemini nicel araştırma, ilişkisel tarama ve nedensel karşılaştırma modeli oluşturmaktadır. Veri toplama yöntemi olarak anket (survey) tekniği uygulanmıştır. Araştırmanın popülasyonunu, İstanbul İlinde aktif olarak takım veya bireysel spor yapan bireyler örneklemimi ise 670 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılara kişisel bilgi formu duygusal zekâ ölçeği ve sosyal iyi olma ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25 paket programına aktarılarak analizler bu program aracılığıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı analiz, non parametrik analizlerden; Mann Whitney U, Kruskal Walls H analizleri ve ilişki için ise korelasyon analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak cinsiyetin duygusal zekâ düzeyi; iyimserlik-ruh halinin düzenlenmesi, duyguların kullanımı ve duyguların değerlendirilmesi boyutunda belirleyici bir değişken olduğu saptanmıştır. Sosyal iyi olmanın ise cinsiyete göre değişkenlik göstermediği anlaşılmaktadır. Yaş değişkenine göre iyimserlik-ruh durumunun bir düzene sokulması, bireylerin duygularının doğru ve tutarlı kullanımı ve duygular değerlendirilirken alt boyutlarda bir farklılık durumunun açığa çıktığı duygusal zekâ toplam skorunda ve sosyal iyi olma skorunda anlamlı farklılığın olmadığı tespit edilmiştir. Gelir düzeyinin duygusal zekâ ve sosyal iyi oluş düzeyinde belirleyici bir değişken olduğu tespit edilmiştir. Eğitim düzeyi duygusal zekâ ve sosyal iyi olma düzeyinde belirleyici bir rol üstlendiği tespit edilmiştir. Duygusal zekâ düzeyi; iyimserlik-ruh halinin düzenlenmesi alt boyutunda ve sosyal iyi oluş düzeyinde branş değişkenine göre anlamlı farklılık olduğu tespit dilmiştir. Duygusal zekâ ile sosyal iyi oluş düzeyinde orta ve zayıf düzeyde pozitif ve negatif yönde ilişkiler olduğu görülmektedir.
15-21 yaş okçuluk sporcularında zihinsel antrenmanın atış puanı ve zihinsel dayanıklılık düzeyleri üzerindeki etkisi
Bu çalışmanın amacı zihinsel antrenmanın 15-21 yaş arasındaki okçuluk sporcularının atış puanlarına ve zihinsel dayanaklılık düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Çalışma da okçuluk sporcularının atış performansının arttırılması, dikkat düzeylerinin yükselmesi, heyecan düzeylerinin azalması amaçlanmıştır. Bu amaçlarının gerçekleştirilmesi için zihinsel antrenman programının uygulanması gerektiği düşünülmektedir. Araştırma İstanbul / Beyoğlu Okçular Vakfı Spor Kulübü'nde bulunan lisanslı sporcular ile yürütülmüştür. Kontrol grubu ve deney grubunun çalışma öncesi ve sonrasında Türkiye Sıralama Puanı1 ve Türkiye Sıralama Puanı2 yarışmalarında attıkları puanlar alınmış ve bu gruplara Zihinsel Dayanıklılık Envanteri testi uygulanmıştır. Araştırma da kontrol grubu 10 hafta boyunca fiziksel antrenmanına devam etmiştir. Deney grubu fiziksel antrenmanlarına devam ederken 10 hafta boyunca 2 bölüme ayrılmış 20'şer dakikalık toplamda 40 dakikalık zihinsel antrenman programı uygulanmıştır. Deney grubu zihinsel antrenmanında adaptasyon, odaklanma, gevşeme, imgeleme ve dikkat konuları üzerinde durulmuştur. Araştırma da elde edilen verilere göre; deney grubunda olan okçuluk sporcularına 10 haftalık uygulanan zihinsel antrenman sonucunda okçuların zihinsel dayanıklılık düzeylerinde ve atış puanlarının artmasında anlamlı farklılık oluşmuştur. Kontrol grubuna zihinsel antrenman uygulanmamış olup atış puanlarında anlamlı farklılık oluşmamak ile beraber zihinsel dayanıklılık düzeylerinde düşüş meydana gelmiştir. Bu veriler doğrultusun da zihinsel antrenman programını uygulayan grubun atış performansların da ve zihinsel dayanıklılık düzeylerin de artış gerçekleşmiş zihinsel antrenman uygulanmayan grubun atış performansında ve zihinsel dayanıklılık düzeylerin de artış gerçekleşmemiştir. Sonuç olarak zihinsel antrenmanın önemi ve uygulanması gerektiği ortaya çıkmıştır.
16-18 yaş arası amatör futbolcularda 10 haftalık kuvvet antrenmanlarının fiziksel performans parametlerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı 16-18 yaş arası amatör futbolcuların 10 haftalık kuvvet egzersizlerinin fiziksel performans parametreleri olan denge, patlayıcı kuvvet, sürat, çeviklik, aerobik dayanıklılık parametrelerine olan etkisini incelemektir. Araştırma grubunu İstanbul amatör futbol kulübü Beylikgücü Spor Kulübü'nde aktif olarak futbol oynayan 40 kişi oluşturmuştur. Sporcular random atama ile 20 deney, 20 kontrol grubu olarak iki gruba ayrılmıştır. Araştırmaya katılan futbolcuların antropometrik ölçümler ve 30-15 IFT testi, T Çeviklik testi, 30 metre sürat testi, Durarak uzun atlama testi, Flamingo denge testi 10 haftalık kuvvet antrenmanlar öncesi ve sonrasında 2 kez tekrarlanmıştır. Verilerin dağılımının analizi için Shapiro-Wilk normallik analizleri yapıldı. Normal dağılım gösteren verilerin grup içi ön ve son test skorları arasındaki farklılığın belirlenmesi için Paired t Testi ve ANCOVA test protokolü kullanıldı. İstatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Çalışma bulgularına göre araştırmaya katılan futbolculardan deney grubunda olanların boy ortalamaları 176,1±0,13 kontrol grubu boy ortalamaları 178,6±0,09 vücut ağırlığı ortalamaları 73,6±1,35 kontrol grubu vücut ağırlığı ortalamaları 76,5±0,88 kg olarak tespit edilmiştir. Deney grubunda patlayıcı kuvvet, aerobik kapasite ve denge parametrelerinde istatistiksel açıdan anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Kontrol grubunda ise patlayıcı kuvvet, çeviklik ve sürat parametrelerinde istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırmada ise iki grup arasında parametrelerde istatistiksel açıdan anlamlı farklılığa ulaşılmamıştır. Sonuç olarak 16-18 yaş arası futbolcularda kuvvet antrenmanlarının performans parametrelerine pozitif anlamda katkı sağladığı ortaya çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Futbol, Kuvvet, Sürat, Çeviklik, Dayanıklılık
Fiziksel etkinlik kartları uygulamasının 11-13 yaş ortaokul öğrencilerinin koordinasyon becerisi üzerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmaya, toplam 32 ortaokul öğrencisi katılmıştır. Yapılan çalışmada, 10 haftalık uygulanan fiziksel etkinlik kartlarında bulunan oyunların, koordinasyon becerisi üzerine etkisinin olup olmadığı, parametreler arasında fark oluşup oluşmadığı, farklılık varsa hangi düzeyde olduğunun incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya yaş aralığı 11-13 yaş arasında olan 16 kız/16 erkek toplam 32 gönüllü öğrenci katılmıştır. Denek gruplarının her ikisine de çalışmaya başlamadan önce deneklerin, boy uzunluğu ve vücut ağırlığı ve çocuk beden koordinasyon testinde bulunan geriye dengeleme, tek ayak sekme, yanlara sıçrama, platformla yanlara adımlama test parametreleri uygulanmış olup 10 hafta boyunca 3 günlük egzersizlerin sonunda testler tekrar yinelenmiştir. Alınmış olan veriler elektronik ortama aktarılarak ortalama ve standart sapma olarak verilmiştir. Verilerin analizinde, normal dağılım gösterip göstermediklerini belirlemek adına Shapiro- Wilk testi uygulanmış, çarpıklık ve basıklık kat sayıları +-3 aralığında değerlendirilmiştir. Veriler normal dağılım gösterdiği için bağımlı grup karşılaştırması için parametrik testlerden Repeated Measures Anova testi uygulanmıştır. Verilerin etki büyüklüğü istatistiksel verisi için bağımsız değişkenin bağımlı değişken üzerinde ne derecede etkili olduğunu belirlemek adına Eta Kare (η2) ilgileşim katsayısı testi uygulanmıştır. Yapılan analizlere göre; grup içi ön ve son testler arasında vücut ağırlığı ve boy ölçümleri de yapılmıştır. Çocukların koordinasyon becerisi özelliklerine bakıldığında tüm parametrelerde gelişim olduğu görülmektedir. Ortaya çıkan bu durumun özellikle, uygulanan eğitsel oyunların çocukların motor koordinasyon beceri puanlarını arttırdığı belirtilebilir. Yapılan çalışmada kullanılan Fiziksel Etkinlik Kartlarındaki etkinliklerin 11-13 yaş ortaokul öğrencilerinin geriye dengeleme, tek ayak sıçrama, yanlara sıçrama ve platformla yanlara adımla parametrelerine pozitif etki gösterdiği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Fiziksel Etkinlik Kartları, Koordinasyon, Beden Eğitimi ve Spor, Çocuk Beden Koordinasyon Testi