Collection

61 theses under this subject heading

Master'sOpen AccessTR

Türkiye'de 2000 yılından günümüze çıkarılan vergi afları ve bu afların Trakya Bölgesindeki vergi tahsilatlarında ortaya çıkardığı değişmeler

Vergi afları günümüzde hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde sıklıkla kullanılan bir araç haline gelmiştir. Bu durumun nedeni, affın kısa vadeli bütçe açıklarını kapatmak ve hazinenin nakit ihtiyaçlarını karşılamak, yargıdaki iş yükünü hafifletmek ve diğer sosyal, teknik ve idari olumlu etkilerle açıklanmaktadır. Vergi afları; tahsilatları arttırması, vergi sisteminin ortaya çıkardığı sorunları gidermesi, kayıt dışı faaliyet gösteren mükelleflerin kayıt altına alınması, vergi yargı mercilerinde ve vergi dairelerinde biriken dosyaların tasfiyesini sağlaması, insancıl bir müessese olması dolayısıyla savunulmuştur. Vergi afları; vergi adaletine zarar vermesi, mükelleflerin vergiye uyumunu güçleştirmesi, dürüst mükelleflerin vergi ödeme heveslerini ortadan kaldırması, hükümetlerin siyasi hedefleri doğrultusunda vergi affını kullanmaları gibi birçok olumsuz yönüyle eleştirilmiştir. Bu çalışmada; verginin tarihinden bahsedilmiş, vergi ile ilgili temel kavramlar tanıtılmış, vergi affı hakkında bilgiler verilmiş ve Türkiye Cumhuriyeti'nde 2000-2018 yılları arasında uygulamaya konulan vergi aflarının Trakya Bölgesi vergi tahsilatlarını nasıl etkilediği araştırılmıştır.

AfTahsilatTrakya bölgesi+3
Semih Uyguralp
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Moda akımlarının, giysi koleksiyonu oluşum sürecine etkisinin araştırılması

Bu tez çalışmasında modanın sürekli değişen yapısının yanı sıra, moda olgusu ve moda döngüsü, insanların süslenme ve beğenilme duygusu, diğer insanlardan farklı görünme isteği, toplumsal yaşamda statü farklılıklarını etkileyen sosyal, kültürel ekonomik etkileşimler; kısaca insanlığın tüm yaşam evrelerinde, etkisini gösteren, moda olgusu incelenmiş ve moda eğilimlerinin nasıl ortaya çıktığı açıklanmıştır. "Moda Akımlarının Giysi Koleksiyon Oluşum Sürecine Etkisinin Araştırılması" başlıklı tez çalışmasının ikinci bölümünde, 19. Yüzyıl ve günümüz moda akımlarına yer verilerek, tarihsel süreçteki değişimleri ve toplumsal etkileri, literatür taraması yapılarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, günümüz yaşamına önemli ölçüde yön veren moda eğilimleri, giyim endüstrisinde giysi koleksiyon hazırlama süreci, tasarım süreci ve aşamaları, moda akımlarının günümüze yansımaları dikkate alınarak irdelenmiştir. Son olarak, giysi koleksiyon hazırlama süreci, üretim, maliyet, satın alma ve koleksiyon sunumu örneklerle anlatılarak, konuyla ilgili incelemeler yapılmıştır. Araştırmanın genel amacı, moda sektöründe yer almak isteyenler için yardımcı bir yazın oluşturmaktır. Anahtar Kelimeler Moda Olgusu, Moda Trendleri, Giysi Koleksiyonu, Tasarım Süreci.

GiyimGiysi tasarımıGiysiler+6
Nuray Mehrali
İstanbul Arel University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2015
00
Master'sOpen AccessTR

Bireysel moda tasarımcıları ile kurumsal firmalarda çalışan moda tasarımcılarının koleksiyon oluşturma, geliştirme ve üretim aşamalarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Giyim insanın doğasında var olan korunma güdüsünün yanında güzel görünme, süslenme, bir gruba dâhil olma, kendini iyi ve güvenli hissetme, kişiliğini ortaya koymada rol oynayan en önemli faktörlerin başında gelmektedir. Günümüzde insanların bu ihtiyaçlarının karşılanabilmesi için bireysel moda tasarımcıları ile kurumsal firmalarda çalışan moda tasarımcıları çeşitli giysi tasarımları yaparak koleksiyonlarını oluşturmaktadır. Bu araştırma yapılırken hem bireysel moda tasarımcılarının, hem de kurumsal firmalarda çalışan moda tasarımcılarının koleksiyonlarını oluştururken ne gibi süreçlerden geçerek koleksiyonlarını oluşturdukları incelenmektedir. Koleksiyonlarını oluştururken esinlendikleri kaynaklar ve olaylar, esinlerini hangi yöntemlerle yansıttıkları, tasarımlarını yaparken ne gibi unsurları göz önünde bulundurdukları karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Koleksiyonlarını oluşturduktan sonra bu sürecin gelişimi ve ortaya çıkan ürünlerin üretim süreci de incelenmektedir. Bu incelemeler yapılırken hem sekiz bireysel moda tasarımcısı ile hem de kurumsal firmalarda çalışan sekiz moda tasarımcısı ile mülakatlar yapılarak araştırmanın içeriği hazırlanmıştır. Araştırmada bireysel moda tasarımcıları olarak Ahmet Baytar, Barbaros Şansal, Çiğdem Akın, Ezra Çetin, Gamze Saraçoğlu, Nihan Peker, Niyazi Erdoğan ve Yıldırım Mayruk ile mülakatlar yapılmıştır. Kurumsal firmalarda çalışmakta olan moda tasarımcıları olarak da Boyner'de Çağrı Öztürk, Boyner'de Demet Ateş, Colin's markasında Aysu Yavuz, George Hogg'da Tuğba Kaya, İpekyol'da Figen Uygun, Koton'da Aslıhan Akdemir, LC Waikiki'de Şirin Ezgi Yalın ve Pierre Cardin'de Hilal Uysal ile mülakatlar yapılmıştır. Yapılan mülakatlara ek olarak tasarımcılardan alınan görsel ve yazılı kaynaklar tez içeriğine dâhil edilmiştir. Araştırma sonucunda, bireysel moda tasarımcıları ile kurumsal firmalarda çalışan moda tasarımcılarının koleksiyon oluşturma, geliştirme ve üretim süreçleri arasındaki farklılıklar ortaya koyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Tasarım, Tasarımcı, Koleksiyon, Bireysel Moda Tasarımcıları, Kurumsal Firmalarda Çalışan Moda Tasarımcıları, Koleksiyon Oluşturma Süreci, Koleksiyon Geliştirme Süreci, Koleksiyon Üretim Süreci

KoleksiyonKoleksiyon değerlendirmeKoleksiyon geliştirme+6
Melis Bayat
İstanbul Arel University · Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

Sanat alıcılarının sanatı değerlendirme yaklaşımları: Türkiye örneği

Çalışma, koleksiyoncuların sanat dünyasındaki yerini ve bakış açılarını, sanat eseri satın alma süreçlerini ve teorik çalışma sonrası Türkiye örneğini araştırmak üzerine yapılandırılmıştır. Merkeze koleksiyoncular alınarak, onların gözünden, çevrelerindeki karmaşık, şahsi ve politik ilişkiler ağının yapısı ve katmanları ortaya konarak, bu dinamik ağın ortak bir sanat değeri oluşturma süreçleri sorgulanmıştır. Çalışmanın amacı, koleksiyonculuğun bireysel değil sosyal açıdan incelenmesi konusunu araştırmak, koleksiyoncuların sanat piyasasındaki duruş ve güçlerini anlamak, Türkiye'de koleksiyoncuların çağdaş sanat eseri satın alma kararının arkasındaki rasyonel ve irrasyonel sebep ve süreçlerini incelerken, sanat kurumlarının rolünü ortaya çıkarmaktır. Araştırma, koleksiyoncularla derinlemesine mülakatlar, sanatçı ve sanat profesyonelleri ile yapılan görüşmeler sonucunda ortaya çıkan bulguların derlenip, analiz edildiği nitel araştırmadır. Sonuç olarak, koleksiyoncuların çevresinde oluşan ilişkiler ağının yapısı ve katmanları ortaya konmuş, Türk sanat ortamının işleyişi belirlenmiş, sanat kurumlarının görev ve sorumlulukları ile ilgili sorunlar ortaya çıkmış, bireysel koleksiyoncunun sanat dünyasının önemli öğesi olduğu teyit edilmiştir.

AlıcılarKoleksiyonKoleksiyon değerlendirme+6
Güldehen Kaya
Feyziye Schools Foundation Işık University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Çağdaş sanat koleksiyonlarının müzelerde toplumla buluşmasında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri

20. yüzyılın sonlarına doğru teknolojinin gelişmesiyle kültürel, toplumsal, ekonomik, siyasal alanda ve sanatta köklü değişimler meydana gelmiştir. Bu kapsamda farklı disiplinleri birleştiren yeni açılımlar ve medyumlar sanat pratiğindeki dönüşümü de beraberinde getirmiştir. Bu süreçte dijital ve teknoloji altyapılı sanatsal pratikler ortaya çıkmıştır. Sanatsal pratiklerdeki bu dönüşümle bağlantılı olarak müzecilik anlayışında ve küratöryel uygulamalarda da büyük değişimler gözlemlenmiştir. Çağdaş sanat eserlerinin korunması, belgelenmesi ve sergiler aracılığıyla toplumla paylaşılması konuları Türkiye'de oldukça yeni bir alandır. Çağdaş sanat eserlerinin müzelerde toplumla paylaşılmasında küratöryel uygulamalar bağlamında sorunlarla karşılaşılmakta ve bu sorunlar da yeni yaklaşımlar geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu tezde, yaşanan gelişmeler ışığında sanatta, müzelerde ve küratöryel uygulamalarda ne gibi değişimlerin meydana geldiği ortaya konmakta; çağdaş sanat eserlerinin müzelerde toplumla paylaşılması sürecindeki ana aktörlerin rolleri belirlenmektedir. Sanatçılar, küratörler, konservatörler/restoratörlerle yapılan görüşmelerle Türkiye'deki konuyla ilgili mevcut durum, sorunlar tespit edilmekte ve sorunların çözümlerine yönelik öneriler ortaya konmaktadır. Bu şekilde konu hem teorik hem de pratik yönüyle ele alınmakta ve özgün niteliğiyle bu çalışma literatüre katkı sağlamaktadır. Ortaya konan sorunlar ve çözüm önerileriyle birlikte bir durum tespiti yapılmış ve bunun sonucu olarak çağdaş sanat eserlerinin müzelerde toplumla paylaşılma sürecinin doğru ve etkili bir şekilde yönetilmesi için gerekli olan "süreç yönetimi" bir öneri olarak tezde ortaya konmuştur. Süreç yönetimi önerisiyle bu tez, hâlihazırda hizmet veren ve gelecekte kurulması planlanan çağdaş sanat müzelerine rehberlik edecek bir kaynak niteliğindedir. Anahtar Kelimeler: çağdaş sanat eserleri, çağdaş sanat müzeleri, koleksiyon, küratöryel uygulamalar, süreç yönetimi.

KoleksiyonModern sanatMüzeler+1
Ece Çetin
Feyziye Schools Foundation Işık University · Sosyal Bilimler Enstitüsü
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Yargısal içtihatlar ışığında alacağın tahsili amacıyla işlenen yağma suçu

Alacaklıların hukuki ilişkiye dayanan alacaklarını tahsil etmek amacıyla borçluya yönelik cebir ve/veya tehdit içeren fiilleri suç olarak kabul edilmiş, hukuki yollara başvurarak alacağını tahsil etmeyen failin cezalandırılması öngörülmüştür. 765 sayılı TCK'da kendiliğinden hak alma (ihkak-ı hak) suçu olarak düzenlenmişken, 5237 sayılı TCK'da kendiliğinden hak alma suçuna yer verilmemiş; fakat malvarlığına yönelik suçlar açısından failin hukuken korunan bir alacağını tahsil etmek amacıyla hırsızlık veya dolandırıcılık suçunu işlemesi halinde bu suçlardan verilecek cezalarda alt ve üst sınır belirlenmek suretiyle ceza indirimi belirlenmiştir. Ancak failin alacağını tahsil etmek amacıyla cebir veya tehdit kullanması halinde farklı bir düzenleme getirilerek failin yağma suçundan değil, kasten yaralama ya da tehdit suçundan ötürü cezalandırılacağı belirtilmiştir. Fail ile mağdur arasındaki borç ilişkisinin meşru bir zeminde bulunması failin TCK' da düzenlenen alacağın tahsili amacıyla işlenen hırsızlık(md.144), dolandırıcılık (md.159 ) ve yağma (md.150/1) hükümlerinden yararlanabilmesinin temel şartıdır. Bu nedenle hukuken korunan alacağın hukuken geçerli bir alacak olması, failin ve mağdurun bu borç ilişkisinin tarafı olması gerekmektedir. Hukuki ilişkinin tarafı olmayan kişiler yönünden ise hırsızlık (md.141-142), dolandırıcılık (md.157-158), yağma (md.148-149)suçlarına yönelik hükümlerin uygulanması söz konusu olmaktadır. Malvarlığına yönelik suçlardan hırsızlık ve dolandırıcılık yönünden, bu suçların alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde suçların niteliğinde bir değişiklik olmamakta, daha az cezayı gerektiren hal teşkil etmektedir. Ancak durum TCK md.150/1 düzenlemesinde farklıdır. TCK md.150/1 de düzenlenen alacağın tahsili amacıyla işlenen suçun, yağmanın özel hali olduğu öğreti ve yargı kararlarında ifade edilmekte ise de, bu durumda failin hangi suçu işlediği belirsizdir. TCK md.150/1 de, yağma suçunun hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde, fail hakkında kasten yaralama veya tehdit suçlarına ilişkin hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiştir. TCK md.150/1 başlığı daha az cezayı gerektiren hal olmasına karşın ilgili maddede, yağma suçundan verilecek cezada indirim yapılması öngörülmemiştir. Çalışmamızda öğreti ve yargı kararları çerçevesinde farklı görüşlere yer verilerek, tartışmalı hususlar değerlendirilmek suretiyle hükmün hukuki niteliği ortaya konularak uygulamaya katkı sağlanması amaçlanmıştır.

Alacak hakkıKanunlar 5237 sayılıTahsilat+5
Tuğba Uçak
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Kütüphanelerde veriye dayalı karar verme: TBMM Kütüphanesi koleksiyonunun kullanım analizi

Kullanıcıların kütüphane ile etkileşimi sonucu oluşan veri yine kullanıcıya sunulan hizmetlerin geliştirilmesi amacıyla kullanılabilir. Kütüphanelerdeki basılı ve Açık Erişim (AE) koleksiyonuna ait tanımlayıcı istatistikler, en çok taranan kelimelerin analizi ve ödünç verme istatistiklerine uygulanacak betimleyici analizler, kütüphane koleksiyonuna ve kullanıcısına ait veriye dayalı karar alma süreçlerini destekleyecektir. Öte yandan kütüphane birimleri tarafından düzenli aralıklarla oluşturulan raporların standartlara uyumluluğu sağlanarak kütüphane hizmetlerinin uluslararası çapta kıyaslanabilmesine hazırlık yapılabilir. Bu araştırmada bir parlamento kütüphanesi olan TBMM Kütüphanesi'nin basılı ve fiziksel koleksiyonu betimlenerek veriye dayalı karar verme süreçlerine katkı sunacak bulgular elde edilmesi hedeflenmiştir. Araştırmanın çıkış noktasını, TBMM Kütüphanesi'nin koleksiyonun büyük bir kısmının uzun süredir ödünç alınmaması ve kullanıcıların koleksiyondan yeterince yararlanmaması problemi oluşturmaktadır. Betimleme yöntemi ve belge analizi yöntemlerinin kullanıldığı araştırmada veriler; TBMM Arşivinden, KOHA otomasyon sisteminden, DSpace AE sistemine bağlı internet analitiklerinden ve kütüphane faaliyet raporlarından elde edilmiştir. Veriler iş zekâsı yazılımı ile temizlenmiş, ihtiyaç dâhilinde gruplanmış ve tanımlayıcı istatistikler ile analiz edilmiştir. Araştırma bulgularında kütüphaneye ait yaklaşık 312.000 kitabın %81'inin son 14 yılda hiç ödünç alınmadığı, kullanılmayan kitapların %20'sinin Sosyal Bilimler konulu olduğu, koleksiyondan en çok Milletvekillerinin faydalandığı ve en çok Tarih konulu kitapları tercih ettikleri, en çok tercih edilen yayınların Edebiyat konulu olduğu ve en çok okunan yazarın "Dostoyevski" olduğu görülmüştür. AE koleksiyonu doğrultusunda elde edilen bulgulara göre en çok tercih edilen eserler Edebiyat konuludur ve en çok aranan kelimeler "divan, harita, Türk Parlamento Tarihi"dir. Kütüphane politika metinlerinde yürütülen belge analizi sonucunda "TBMM Kütüphanesi'nin, koleksiyon kullanım analizine yönelik bir politikası bulunmadığı" ortaya çıkarak ana hipotez doğrulanmıştır.

Bilgi bilimKarar vermeKarar verme yöntemleri+6
Sercan Tırnavalı
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Ankara'da sanat koleksiyonculuğu

Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sanat Tarihi Anabilim Dalı kapsamında yürütülen bu yüksek lisans tez çalışmasının konusu, "Ankara'da Sanat Koleksiyonculuğu" dur. 1923 ve 2020 tarihleri arasında Ankara'da oluşturulmuş sanat koleksiyonları incelenirken devlet ve özel sektörün sanat koleksiyonculuğu alanındaki faaliyetleri, koleksiyoncuların koleksiyon oluştururken sahip oldukları tutum, sanat piyasası ve sanat ortamındaki belirleyicilerle ilişkileri göz önünde bulundurulmuştur. Cumhuriyet'in kuruluşundan itibaren Ankara için siyasi başkent kimliğine ek olarak, kültür ve sanat etkinliklerinin de merkezi olması isteği mevcuttur. Erken Cumhuriyet Dönemi'nde bu istek büyük ölçüde devlet öncülüğünde yerine getirilmiş, 1950 ve 1960'lı yıllarda Ankara hala kültür ve sanat kenti imajını korumuştur. 1970'li yıllarda özel sektör desteğiyle belirginleşmeye başlayan ve 1980'li yıllarda gözde bir uğraş halini alan sanat koleksiyonculuğunun, özellikle 1980'lerden itibaren İstanbul'un öncülüğünde yürütüldüğü görülmüştür. Tezin konusu belirlenirken Ankara kentinin kriter alınması ile merkez-çevre ilişkileri dahilinde İstanbul ve Ankara'nın sanat koleksiyonculuğu anlayışlarındaki farkların ele alınması ve Ankara'nın 1980'lerden itibaren sanat etkinlikleri açısından zayıflamasının nedenlerinin araştırılması hedeflenmiştir. Sanat koleksiyonculuğunun tarihsel süreci, sanat piyasasının belirleyicileriyle birlikte Türkiye ve Ankara odağında anlatılmıştır. Tez kapsamında, Ankara'da sanat koleksiyonculuğunun güncel durumuna bakılmak üzere sanat koleksiyoncularıyla, özel galeri ve müze yöneticileriyle, akademisyenlerle, küratörlerle görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler doğrultusunda Ankara'daki sanat koleksiyonlarının etkilendiği faktörler analiz edilmiş ve sanat koleksiyonculuğu alanındaki sorunlar tespit edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, Ankara'da sanat koleksiyoncusu olarak tanımlanabilecek az sayıda koleksiyoncu bulunduğu ve Ankara'daki sanat eseri satın alma alışkanlığının dekoratif bakışla gerçekleştirildiği, koleksiyonculuk tutumuna sahip olmadığı görülmüştür. Ankara'da 1980'li yıllardan itibaren İstanbul'a taşınan koleksiyoncular ve sanatçılar olduğu gibi kapanan, İstanbul'a taşınan veya İstanbul'a şube açan sanat kurumlarına rastlanmıştır. Ankara'daki sanat ortamının 1980 ve 2020 yılları arasında giderek eski görünürlüğünü yitirmesinin sebebinin, 1980'li yıllardan itibaren ekonomik ve siyasi alanlarda gerçekleştirilen uygulamaların etkisiyle İstanbul'un her alanda olduğu gibi sanat alanında da yatırımlarda da öne çıkması olduğu anlaşılmıştır.

AnkaraKoleksiyonKoleksiyonculuk+2
Selin Seyhan
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Türkiye'de çağdaş sanat piyasasının gelişimi: 2001 krizi ve İktisat Bankası koleksiyonunun satılışı

Bu çalışmada, Türkiye'de çağdaş sanat piyasasının gelişimi süreci ele alınmıştır. Sanat piyasasının oluşumu, Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze tarihsel toplumsal bağlam içinde değerlendirilmiştir. Tezin odağında, Türkiye'de 2001 ekonomik krizinin sanat piyasasının gelişimine etkisi ve kriz sonrası İktisat Bankası Koleksiyonu'nun satılışı yer almaktadır. 1950'li yıllardan itibaren Türkiye'de devletin kültür sanat alanındaki etkinliği azalmaya başlamıştır. Sermaye ve sahiplerinin ve şirketlerin kültür alanındaki ve daha sonra çağdaş sanat alanındaki etkinliklerinin artışı 1970'li yıllarda gerçekleşmiştir. 1980 darbesi sonrası ülkenin küresel kapitalist sisteme entegrasyonu ile paralel şekilde, sanat alanında ulusal ve uluslararası etkinlikler hızla yükselişe geçmiş, özel sektörün de bu alana ilgisi yoğunlaşarak yükselmiştir. İktisat Bankası Koleksiyonu'na Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu tarafından el konulması ve koleksiyonun satışı bu süreçte önem taşıyan bir gelişmedir. 2001 ekonomik krizi sonrası iflas eden bankalar arasında yer alan İktisat Bankası'na ait sanat koleksiyonu, eserlerin nasıl değerlendirileceği üzerine uzun tartışmaların ardından müzayede yolu ile satılmış, koleksiyonda yer alan bazı eserlerin rekor fiyatlara alıcı bulması kamuoyunda geniş ilgi görmüştür. Bu çalışmada, İktisat Bankası Koleksiyonu'nun satılışı, Türkiye sanat piyasasının önemli gelişim evrelerinden biri olan 2001-2010 arasındaki dönemin manzarası içinde devlet dışı aktörlerin artan etkinliği bağlamında değerlendiriliyor. Ayrıca, sermaye sahiplerinin kültür-sanat alanındaki etkinliğinin artışını hazırlayan gelişmelerin tarihsel ekonomi-politik tahlili çalışmanın temel çerçevesini oluşturuyor.

BankalarEkonomik krizEkonomik kriz Şubat 2001+7
Güher Gamze Rastgeldi
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi'ndeki Turhan Valide Sultan Koleksiyonu'na ait saz üslûbundaki ciltlerin teknik ve desen analizleri

Türk toplumunun sosyo-kültürel ve günlük yaşamında belirleyici bir öge olan sanat, toplumu bir arada tutan örf, âdet, gelenek, görenek ve kültürel yapı ile bir bütündür. Matbaanın icadından önce el yazması eserler hat, tezhip, ebru, minyatür, cilt, katı' sanat dallarının bir araya gelmesiyle ortaya çıkmıştır. Cilt Sanatı, Geleneksel Türk Sanatları içinde hem kapsayıcı hem de tamamlayıcılığı açısından önem arz etmektedir. Kâğıdın icadından önce papirüs ve parşömen gibi malzemeler üzerine yazılmış ve korunması için de muhtelif çözümler üretilmiştir. Fakat kâğıdın icadıyla birlikte ciltçilik önemli bir ivme kazanmıştır. Klasik sanatların birçok dalında olduğu gibi cilt sanatında da en güzel örneklere XVI. yüzyılda rastlanmıştır. Tez kapsamında incelenen koleksiyondaki eserlerin ciltlerinin XVII. yüzyıl sonu ile XVIII. yüzyıl başına ait olduğu düşünülmektedir. Bu yüzyıl eserlerinde motif zenginliğinde ve işçilikte XVI. yüzyıldaki klasik anlayışın devam ettirildiği görülür. Motiflerdeki çeşitlilik dönemin sonlarına doğru azalmıştır. Klasik devirdeki işçilikle bu dönemdeki işçilik arasında farklılıklar gözlemlenmiştir. XVII. yüzyılın sonlarından XVIII. yüzyıl başlarına doğru bir taraftan klasik devrin geleneği devam ettirilirken diğer yandan batı sanatının etkileri kendini göstermeye başlamıştır. Bu tez kapsamında kütüphanede yer alan Turhan Valide Sultan Koleksiyonu'nda mevcut olan 352 cilt incelenmiş ve 15 adet saz üslûbu tezyînatlı ciltler araştırma tezine dahil edilip, analiz edilmiştir. İncelenen ciltlerin 14'ü Arapça, 1'i ise Türkçedir. Arapça olan ciltlerin içeriği Kur'an-ı Kerim, İslam Tarihi ve Hadis, Tefsir, Fıkıh gibi dini kitaplardır. Türkçe olan cilt ise İran edebiyatına aittir. Zahriye ve serlevha sayfalarında tezyinî unsur ihtiva eden bölümlerin görselleri de değerlendirme bölümünde sunulmuştur. Koleksiyondaki 15 adet saz üslûbu cildin çizimleri yapılmıştır. Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, Turhan Valide Sultan Koleksiyonu'ndaki saz üslûbu ciltler, bezeme özellikleri açısından XVII. ve XVII. yüzyıla ait örnekler içermektedir. Tamamlanmış olan tez çalışması ile koleksiyondaki saz üslubu ciltler gün yüzüne çıkarılmış ve Türk Cilt Sanatı araştırmalarına katkı sunulmaya çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Türk İslam Sanatı, Türk Cilt Sanatı, Saz Üslubu, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, Turhan Valide Sultan Koleksiyonu.

Cilt sanatıHatice Turhan SultanKoleksiyon+4
Şükran Bayansar
Mimar Sinan Fine Arts University · Güzel Sanatlar Enstitüsü
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Ekrem Hakkı Ayverdi ve koleksiyonundan seçme eserler

Bu araştırmada Ekrem Hakkı Ayverdi'nin hayatı, kültür çevresi ve çalışmalarından yola çıkarak Ekrem Hakkı Ayverdi Koleksiyonu'ndan seçilmiş altı eser grubu ele alınmıştır. Geç Osmanlı Dönemi'nden erken Cumhuriyet Dönemi'ne geçiş figürünü de temsil eden Ekrem Hakkı Ayverdi koleksiyon haline getirdiği bu eserleri ölümünden sonra Kubbealtı Kültür ve Sanat Vakfı'na bağışlamıştır. Ekrem Hakkı Ayverdi'nin koleksiyon haline getirdiği bu eserler yardımıyla da kendisinin geleneğe bağlılığı koleksiyonun niteliği, Ayverdi'nin Türk sanatına bakışı ve koleksiyonuyla mimari arasındaki ilişki noktalarına değinilerek verilmeye çalışılmıştır.

Ayverdi, Ekrem HakkıEl sanatlarıKoleksiyon+1
Halet Uluant
İstanbul Technical University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2017
00
Master'sOpen AccessTR

İstanbul Teknik Üniversitesi sanat koleksiyonu envanteri ve geliştirme önerileri

Türk resim sanatının temelleri Mühendishane-i Berri-i Hümayun'da, günümüz İstanbul Teknik Üniversitesi'nde (İTÜ), 1793'te verilmeye başlanan Batı perspektif kuralları doğrultusunda resim eğitimiyle atılmıştır. Bu bakımdan, Türkiye'nin ilim ve bilimde öncü kuruluşu olan İTÜ'nün sanat ile olan ilişkisi üniversitenin kurulma yıllarına kadar uzanmaktadır. Avrupa'daki Aydınlama Dönemi ile beraber, bilimin öncüleri olarak kabul edilen üniversitelerde koleksiyonlar oluşturulmaya başlanmıştır. Sistem oluşturma, akılcı araştırma ve ansiklopedik yaklaşım koleksiyonların oluşmasını bilimsel yönde etkilemiştir. Bu bağlamda modern tanımı ile "koleksiyon", kurumlar veya kişiler tarafından seçilmiş, bir araya getirilmiş, sınıflandırılmış, korunmuş; gizli ya da halka açık sunulan bir grup nesne veya somut olmayan kültürel varlıklar grubudur. Sadece kişisel zevklere göre biriktirilmiş nesneler topluluğu "koleksiyon" olarak addedilemez. Tarihte ve günümüzde koleksiyonlar birer ayrıcalık ve prestij göstergesi sayılmış; gerektiğinde ise maddi açıdan yararlanılan birer değer olmuşlardır. Koleksiyonlar birbirinden farklı tür ve içerikte olabilirler, fakat yönetimlerindeki esaslar aynıdır. Koleksiyon yönetimi, kurumun misyonuna ve ihtiyacına uygun olarak nesneleri seçmesine yön gösterir ve koleksiyonun bütünlüğü için bir kılavuz oluşturur. Aynı zamanda, kurumun ve koleksiyonun uzun vadede korunması ve geliştirilmesini amaçlar. "Koleksiyon Yönetimi" kavramı müzeciliğin ve müzecilik biliminin gelişmesi ile önem kazanmış ve birtakım uluslararası standartların ve uygulamaların oluşturulmasını sağlamıştır. Koleksiyon yönetimi, bu konudaki literatürün de desteklediği temel standartlar doğrultusunda, her kurum ve koleksiyona özel olarak tasarlanmalı ve uygulanmalıdır. Koleksiyon yönetiminin en önemli unsurlarından biri olan envanterin de uluslararası standartlara uygun olarak kayıt altına alınması gerekmektedir. İstanbul Teknik Üniversitesi Sanat Koleksiyonu envanteri ve koleksiyon yönetimi için öneriler bu çalışmada müzecilik biliminin standartları doğrultusunda ele alınmıştır. Araştırmanın kapsamında, İTÜ yerleşkeleri içinde yer alan tüm plastik sanat (resim, heykel, duvar resmi ve gravür) eserleri, İTÜ Sanat Koleksiyonu'nun içeriğini oluşturmaktadır. İTÜ Sanat Koleksiyonu envanteri hazırlanırken bütün eserler sergilendikleri yerlerde fiziksel olarak tespit edilmiş, fotoğraflanmış ve ölçülmüştür. Envanterde çıkan bulgular bilimsel olarak, koleksiyon literatürü doğrultusunda kayıt altına alınmış ve incelenmiş; geliştirme önerileri de yine bilimsel kaynaklara dayanarak sunulmuştur. İTÜ Sanat Koleksiyonu'nun bir envanterini ve kataloğunu oluşturmanın yanı sıra, koleksiyonda bulunan eserlerin sergilenmeleri ve korunmaları ile ilgili öneriler ve söz konusu koleksiyon özelinde hazırlanan koleksiyon yönetim politikası ve planı taslağı da tez içinde yer almıştır. Tüm bu çalışmalar ve öneriler sürecinde İTÜ'nün misyonu ve vizyonu doğrultusunda, bilim ve teknolojide öncü bir teknik üniversitenin "sanat" koleksiyonu bilimsel olarak değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma sonunda da, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Nurullah Berk, Abdurrahman Öztoprak, Ercüment Kalmık, Şadan Bezeyiş, Günseli Kato, Rudolf Belling, Mehmet Aksoy, Ferit Özşen ve Mehmet Erkök gibi sanatçıların eserlerini içeren İTÜ Sanat Koleksiyonu envanteri bir katalog haline getirilip, bu tezin ekinde sunulmuştur. İTÜ içinde 2014'de kurulan Rektörlük Sanat Galerisi (RSG) ile İTÜ Sanat Koleksiyonu iş birliği de ayrıca bu tez kapsamında yer almaktadır. RSG İTÜ'de sanat ortamının gelişmesi açısından önemli bir oluşumdur ve RSG'de sergilerden sanatçıların İTÜ'ye hediye ettikleri eserler de bu anlayışla İTÜ Sanat Koleksiyonu kataloğuna dahil edilmiştir. Araştırma sonucunda İTÜ gibi alanında lider, çağdaş ve yenilikçi bir kurumun sanat koleksiyonunun yönetimine, planlamasına, sergilenmesine ve korunmasına önem vermesi ve uygulamaya almasının gerekliliği ortaya koyulmaktadır. Bu çalışmanın ayrıca, İTÜ içinde yer alan diğer tüm koleksiyonların yönetimleri için de bir kılavuz olması temenni edilmektedir.

KoleksiyonKoleksiyon değerlendirmeKoleksiyon geliştirme+6
Ayşe Canan Atlığ
İstanbul Technical University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Vergi yönetiminin cebri icra yoluyla tahsil işlevinin etkinliğinin değerlendirilmesi

DOKTORA TEZ ÖZÜ VERGİ YÖNETİMİNİN CEBRİ İCRA YOLUYLA TAHSİL İŞLEVİNİN ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ Meltem SÖYLEMEZ Mali Hukuk BUim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Ekim, 2003 Danışman: Prof. Dr. Fethi HEPER Bu araştırmanın amacı, vergi yönetiminin cebri icra yoluyla tahsil işlevinin etkinliğinin değerlendirilmesidir. Vergi yönetiminin cebren tahsil aşamasındaki etkinliğinin göstergesi; yıl içerisinde tahsil edilemeyerek ertesi yıla devreden vergi alacağının tamamının, mükellefin kendi rızası ile ödememesi durumunda vergi yönetimi tarafından cebren tahsil edilmesidir. Devletin yapmış olduğu kamu hizmetlerinin karşılığı olan vergilerin yapısmda cebir unsuru her zaman vardır. Vergiler zorunlu olarak toplanır. Vergilerin toplanması görevi de vergi yönetimine aittir. Vergi yönetiminin bu görevi yerine getirebilmesi için, kendisine belirli yetkilerin verilmesi gerekmektedir. Türk vergi sistemi içerisinde vergilerin cebren tahsiline ilişkin hükümler 6183 sayılı kanunla düzenlenmiştir. Bu kanun vergi yönetimine oldukça büyük yetkiler vermektedir. Vergi yönetimi yargısal yollara başvurmadan vergi alacağım cebren tahsil edebilme yetkisine sahiptir. Bu da kamu hizmetlerinin karşılığı olan vergilerin, herhangi bir riske sokulmadan, düzenli ve zamanında sağlanmasının zorunlu olmasından dolayı vergi yönetimine tanınan bir ayrıcalıktır. Vergi yönetimi 6183 sayılı kanunla kendisine tanınan bu ayrıcalığı etkin kullanmalıdır. Tahsil edilemeyen vergi bakayalarının zamanında tespit edilmesi, ödeme emirlerinin zamanında düzenlenmesi ve zamanında tebliğ edilmesi, durumun gerektirmesi halinde haciz işleminin uygulanabilmesi ve sonuçlandırılması gibiIll işlemler, vergi yönetiminin cebren tahsil aşamasındaki etkinliğin değerlendirilmesinde başlıca etkinlik ölçütlerini oluşturmaktadır. Çalışmamızda vergi yönetiminin cebren tahsildeki etkinliği, öncelikle 6183 sayılı A.A.T.U.H.K. ve bu kanunu uygulayan vergi yönetimi açısından, Orta Karadeniz bölgesindeki illerin vergi yönetimlerinden alınan istatistiki veriler ışığında incelenmekte ve bazı yabancı ülke vergi yönetimlerinin yapılan irdelenerek ayrıca IMF kriterleri de göz önüne alınarak örgütsel etkinlik kuralları içerisinde değerlendirilmeye çalışılmaktadır.

Cebri icra hukukuEtkinlikTahsilat+5
Meltem Söylemez
Anadolu University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2004
00
Master'sOpen AccessTR

Sanal müze arayüz tasarımı: Ressam Ahmet Yakupoğlu Sanal Müze uygulaması

İnternet hem kişisel hem de kurumsal olarak çağımızın gereksinimlerinden biri haline gelmiş bulunmaktadır. Bundan dolayı her birey veya kurum, teknolojik olarak sanal ortamın sağladığı imkanlar ölçüsünde işlemlerini gerçekleştirmektedir. Bu gelişmeler sayesinde her alanın kendisini internet ortamına entegre etmesi gerekmektedir.İnternet teknolojisi içerisinde her bir tasarımın görünen yüzü olan arayüz tasarımlarının, bilgiye ve görsellere ulaşımı kolaylaştırması gibi işlevel özelliği yanında, grafik tasarım ve estetik açıdan da bir örnek olması bakımından önemi büyüktür. Her bir arayüz tasarımı, kullanıcıya en kolay bir şekilde ziyaretçiyi bilgiye ulaştırma görevini yüklenmiştir. Bu anlamda sanal müzeler, ziyaretçiyi veya araştırmacıyı müzelerdeki kültürel, tarihi, sanatsal veya bilimsel bilgiye anında ulaştırabilmektedir. Bu sayede hem ulusal hem de evrensel anlamda o milletin kültür-sanatının paylaşımını kolaylaştırabilmektedir.Ahmet Yakupoğlu, Türkiye'nin ender sanatçılarından biridir. Onun sanat anlayışının kavranması, eserlerine kolay erişilebilmesi için çağın teknolojik imkanlarından yararlanılarak Grafik Tasarım ilkelerine göre sanal müze oluşturulması, tüm ziyaretçilerin izlenimine sunulması, bu alandaki bir boşluğu doldurması açısından son derece önemlidir. Bu yüzden grafik tasarım açısından gelecekte internet kullanımının ve sanal müze uygulamalarının artacağı dikkate alınarak, Ressam Ahmet Yakupoğlu Sanal Müze Arayüz tasarımı bu araştırmanın gerekçesini oluşturmuştur.Araştırmada nitel yöntemlerden yararlanılmıştır. Bu kapsamda döküman incelemesi, fotoğraf ve video çekimleri yapılmıştır. Sanal müze arayüz tasarımı oluşturulmadan once hem dünya hem de Türkiye'deki sanal müzeler incelenmiş, avantaj ve sınırlılıkları saptanmıştır. Daha sonra grafik tasarım ilkelerine göre tasarımlar yapılmış, bu tasarımlar uzman kanılarına göre revize edilmiş ve uygulanmıştır.

ASPArayüz tasarımıKoleksiyon+8
Ömer Zahid Kubat
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2012
00
Master'sOpen AccessEN

Corporate contemporary art collections in Western Europe and Turkey

Nowadays, institutions form corporate collections by carrying out their investment in culture and art area within the scope of social responsibility and at this point some institutions prefer to differ and head towards innovative, pioneer and creative contemporary art. In this context, this thesis aims at dealing with the foundation process of corporate collections in Western Europe and Turkey in terms of historical development and motivations and dealing with examples of institutions creating corporate collections of contemporary art in Western Europe and Turkey in terms of their collection, their collection policies and revealing common and different aspects in motivations to create their collection.Until the 18th century in Europe, only kings, dukes and aristocrats descending from noble families could organise art and cultural events; however, together with Industrial Revolution of the 18th and the 19th century, capital accumulated and a new rich class was born without having any social status in the aristocracy and they tried to equate themselves with aristocracy by forming art collections. In this process, by supporting, employing and protecting artists and providing facilities for their production, the bourgeoisie played a very important role as an art patronage in the development of the personal collections which constituted the bases of the corporate art by converting them into museums to convey their names to the future. On the other hand, in Turkey, since there was no economic and cultural accumulation in the first years of the Turkish Republic, Turkish art developed under the cover of the state. By forming collections itself, opening museums, supporting art and artists the state took the role of patronage. With the strengthening of the Republican regime in 1930s and the modernisation attemps in cultural, political and economic modernisation, the state banks and then private banks started to buy works from exhibitons and to form corporate collections in order to support the cultural artistic life of the society which contributed widely to the development of the Turkish art and led the start of the first corporate collections in banking sector in Turkey. Therefore, in Europe the corporate collections developed through personal art patronage, in Turkey, developed through institutions especially banks. Today, both in Western Europe and Turkey art patronage is made by corporations which got economically more powerful under the corporate social responsibility.The motivations of the companies to form corporate collections include creating a powerful and big firm image having a highly sophisticated, innovative, progressionist, advanced, prestigious towards their employees and customers, presenting a positive, energetic, intellectual, dynamic, creative atmosphere, enhancing the creativity and motivation of the employees, gaining prestige in the society, showing that the company owner is intellectual, the passion and love for arts of the company owner, using art as a corporate communication and advertisement tool, thinking art as an investment, sharing art and artist, namely the culture, by means of supporting art and artist.

EuropeanWestern EuropeanContemporary art+6
Leman Bedia Güven
Yeditepe University · Sosyal Bilimler Enstitüsü
2013
00
DoctorateOpen AccessTR

Uluslararası Ticaret Hukukunda vesaik mukabili ödeme

Uluslararası ticaretle ilgili alım satım sözleşmelerinde temel olan edimlerden birisi de ?ödeme? dir. Türk hukuk sisteminde kullanıldığı şekli ile ?Vesaik mukabili ödeme? uluslararası ticaretin önemli ödeme araçlarından birisidir.Uluslararası ticaret hukukunda bu konu hakkında tüm ülkeler açısından geçerli olan bir yasal düzenleme yoktur. Bu yüzden bazı örgütler, bu boşluğu doldurmayı amaçlamışlardır. Bu örgütlerden biri ?Uluslararası Ticaret Odası? dır. Uluslararası Ticaret Odası, uluslar arası ticaretin yeknesak kurallara bağlanmasını amaç edinmiştir. Bunun için bazı broşürler yayınlamaktadır. Vesaik Mukabili Ödeme' ye ilişkin olarak, URC 522 kısaltmasıyla anılan, ?Tahsiller İçin Yeknesak Kurallar? broşürünü yayınlamıştır. En son gözden geçirme çalışmaları 1995 yılında yapılmıştır. Bu yayının amacı, ortak dil ve anlayış birliğini sağlamak ve uluslar arası ticaretin daha hızlı, basit ve güvenli şekilde yürütülmesini gerçekleştirmektir.Türk hukuk sisteminde bu konuyu özel olarak düzenleyen bir yasa mevcut değildir. O yüzden uluslar arası ticaretle uğraşan kişilerin, vesaik mukabili ödeme yöntemini kullanarak ithalat-ihracat yapmak istediklerinde başvurabilecekleri kurallar URC 522 yayınıdır.Uluslararası ticarette taraflar URC 522 adıyla anılan yeknesak kuralların, kendi sözleşmelerine uygulanmasını sağlayabileceklerdir. Aksi durumda, yeknesak kurallar uygulanamayacaktır. Bu durumda, devletler özel hukuku kurallarına göre, söz konusu sözleşmeye uygulanacak hukukun tespiti gereklidir. Bu durumda ülkelerin milli hukuklarının, uluslar arası ticarete etkileri söz konusu olmaktadır. Yeknesak kuralların, kendiliğinden uygulanması söz konusu değildir.Uluslararası ticarette yeknesak kuralların varlığı olası problemleri en aza indirgemek açısından önemli ve gereklidir.

AkreditifAlım-satımHukuk+10
Ersan Atalay
Yeditepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2011
00
Master'sOpen AccessTR

2000 sonrası Türkiye' de yaşanan finansal krizlerin işletmelerin dış ticaret işlemleri (ithalat-ihracat-ödeme-tahsilât) üzerine etkileri ve Kütahya Porselen San. A.Ş. uygulaması

Krizler ülke içi kaynaklı olabildiği kadar diğer ülkelerde yaşanan krizler kaynaklı da olabilmektedir. Söz konusu kriz dönemlerinde işletmelerin dış ticaret işlemlerinde de bir takım farklılıklar meydana gelebilmektedir. Araştırmada bu farklıkların ithalat, ihracat, ödeme ve tahsilât şekilleri üzerindeki etkileri üzerinde durulacaktır. Özellikle 2000 sonrası dönemde Türkiye' nin yaşamış olduğu 2000 Kasım, 2001 Şubat ve 2008 krizlerinin dış ticaret üzerindeki değişimleri ele alınmıştır.Krizler işletmeleri her yönüyle etkileyebildiği gibi, sadece bir yönüyle de etkiyebilmektedir. Ancak ithalat ve ihracatın birbirini karşılama oranlarına bakıldığında Kütahya Porselen San. A.Ş. gibi ithalat bakiyesini ihracat bakiyesinden karşılayan işletmeler için kriz dönemleri diğer tüm işletmelerden farklı atlatılabilmektedir. Bu şekilde olan birçok işletme için de dış ticaret işlemleri farklılık gösterebilmektedir. Araştırmada bu değişimlere yer verilecektir.Anahtar Kelimeler: Kriz, Dış Ticaret İşlemleri, İthalat/İhracat, Ödeme/Tahsilât

Finansal krizKrizKütahya Porselen A.Ş.+8
Ömür Özkuk
Kütahya Dumlupınar University · Sosyal Bilimler Enstitüsü
2010
00
Master'sOpen AccessTR

Topkapı Sarayı ve Sadberk Hanım Müzesi koleksiyonlarındaki cep saatlerini süsleyen resimlere bir bakış

1500'lü yıllarda zembereğin icat edilmesiyle yapımına başlanan cep saatleri, 20.yüzyıla kadar büyük bir beğeniyle kullanılmaya devam etmiştir. Almanya'da yapımına başlanan, kısa sürede tüm Avrupa'da ve sonrasında Osmanlı topraklarında örnekleriyle karşılaşılan cep saatleri, teknolojinin ilerleyişine bir örnek olduğu gibi üzerindeki bezeme öğelerinin gelişimine de bir örnektir. Yıllar içinde üretimi artan ve yaygınlaşan cep saatleri, Osmanlı topraklarına ilk olarak diplomatik yollarla girmiş; daha sonra burada da yapımına başlanmıştır. Başta diplomatik hediye olarak, sonra satın alınarak ya da başka yollarla saraya gelen cep saatleri, bugün Topkapı Sarayı Müzesi saat koleksiyonunda yer almaktadır. Bunların haricinde, Osmanlı pazarı için Avrupa'dan gelen saatler ve 16.yüzyılda İstanbul'un Galata semtinde oluşmaya başlayan saat kolonisi üretimi olan saatler sayesinde cep saatlerine olan ilgi ve talep artmış, buna bağlı olarak sadece saray için değil, halk için de üretim yapılmıştır. Bu saatlerin birçoğu antikacılarda, eski saat ustalarında ve özel koleksiyonlarda yer almaktadır. Bu koleksiyonlardan biri de, Sadberk Hanım Müzesi'ndedir. Bu tezin amacı, Topkapı Sarayı Müzesi saat koleksiyonu ve Sadberk Hanım Müzesi Cevher koleksiyonundaki cep saatlerinin üzerindeki resimleri incelemektir. Bu koleksiyonlardaki cep saatlerinin çoğunun üzeri manzarayla, bitkisel motifler ya da bezemelerle, çeşitli müzik ve savaş aletleriyle, armalarla süslenerek farklı yapım teknikleri uygulanmıştır. Bu tezin amacı, iki koleksiyonu kendi arasında karşılaştırıp benzerliklerini ve farklılıklarını bulmak, daha sonra saatlerin üzerindeki resimleri, bulunabildiği ölçüde, o dönemin küçük el sanatlarıyla karşılaştırarak imge ortaklıklarını belirlemektir. Bunun için birçok görsel malzeme taranmış; internet ortamından ve kütüphanede bulunan kaynaklardan yararlanılmıştır. Ulaşılabilen yazılı ve görsel kaynaklar sonucunda, Topkapı Sarayı Müzesi ve Sadberk Hanım Müzesi koleksiyonlarında olup teşhir edilen cep saatlerinden manzaralı ve portreli olanlar ele alınmış; bunların başka sanat eserleriyle ve görsel malzemeyle karşılaştırması yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: Cep Saati, Topkapı Sarayı Müzesi, Sadberk Hanım Müzesi, Resim, Osmanlı Devleti

Cep saatiKoleksiyonResimler+3
Serpil Çelik
Bursa Uludağ Üni̇versi̇ty · Sosyal Bilimler Enstitüsü
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Türkiye'de arkeolojik eser koleksiyonculuğu

Koleksiyonculuk insanlık tarihinin en eski edimlerinden biri olarak her çağda farklı kalıba girmiş ve farklı işlevler üstlenmiş bir olgudur. İnsanlar, dinsel duygulardan, kişisel biriktirme arzularına kadar farklı amaçlarla çeşitli nesneler toplamıştır. Taşınır nesnelerden kültür varlıkları, modern zamanlara doğru korunmalarını gerektiren koşulların ve gerekçelerin artmasıyla yeni bir hukuk dalı içinde yasal bir çerçeve kazanmışlardır. Kültür varlıklarının korumacılığı konusunda köklü bir geçmişe sahip Türkiye, kültür varlıklarından koleksiyonlar yapmayı ise yakın zamanlarda hukuki bir zemine oturtmuştur. Yasal sınırları belirlenmiş ve resmi izin gerektiren "arkeolojik eser koleksiyonculuğu" çalışmamızda tüm yönleriyle ele alınmıştır. Çalışmada konuya taraf çevrelerce, arkeolojik eser koleksiyonculuğuna yönelik görüşler derlenerek analiz edilmiştir. Değerlendirmeler mevcut koleksiyonculuk sistemini oluşturan yasal zeminden kaynaklı sıkıntılara odaklanmaktadır. Koleksiyoncular cephesi olumsuz imajdan ve korumacılıktaki sorunların koleksiyonculuk kaynaklı gösterilmesinden rahatsızdır. Arkeoloji alanında çalışan akademisyenler ise; koleksiyonculuk kaynaklı olduğu düşünülen kültür varlığı tahribatının giderilmesi için, "köken belgesi" sistemine geçilmesini ve acilen anlaşılır, çağdaş bir yasal düzenlemeye ihtiyaç olduğunu önermektedirler. Çalışmadan elde edilen sonuç: koleksiyonculuğun, kültür varlıklarına yönelik geliştirilecek politikalar içinde tekrardan gözden geçirilerek ele alınması gerekliliğidir. Taşınır kültür varlığı koleksiyonculuğu içinde yer alan "arkeolojik eser koleksiyonculuğu", arkeoloji bilimi ilkeleri doğrultusunda değerlendirilmelidir. Görüşler; tahribatı ve kaçak kazıları tetiklemeyecek, bilim etiğini dikkate alan, kültür varlıklarına zarar vermeyen, bilime ve topluma yarar sağlayan, bilinç ve ilgiyle yapılan koleksiyonculuğun desteklenmesi ve geliştirilmesi yönündedir.

Arkeolojik eserlerKoleksiyonKoleksiyonculuk+2
Barış Şenol
Bursa Uludağ Üni̇versi̇ty · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2021
00
DoctorateOpen AccessTR

Amme alacağının tahsiline engel olma suçu

İktisadi açıdan bakıldığında, faydasını maksimize etmeye hedeflemiş ekonomik insanın (homo economicus), satın alma gücünde veya ekonomik iktidarında azalmaya sebep olabilecek bir eyleme gönüllü bir biçimde katılmasının beklenmesi rasyonel olmayacaktır. Kamu borçlusunun tahsil sürecinde gösterdiği direncin açığa vurulması boyutunda karşılaşılan durumlardan birisi de gösterdiği tepkidir. Bu tepki aşamasında kamu borçlusu, alacağın tahsiline kısmen veya tamamen engel olmak dürtüsüyle birtakım davranışlarda bulunabilmektedir. Buna karşılık, kamu alacaklısı idare, alacağına tam ve eksiksiz ulaşmak için, kamu borçlusunun olası direncine karşı birtakım davranışları yasaklayarak, karşılığında çeşitli yaptırımlar öngörmektedir. Ceza içeren kanun olarak nitelendirilebilecek olan 6183 sayılı AATUHK'da yer verilen suç tiplerinden birisi de amme alacağının tahsiline engel olma suçudur. Toplam iki fıkrada, iki ayrı grup hareket karşılığında, hürriyeti bağlayıcı bir ceza öngörülmüş olan suçun muhakemesinde bir şart öngörülmektedir. Mahalli en büyük memurunun ihbarı ile soruşturulmasına başlanılan suç, ayrıca, objektif bir cezalandırılabilme koşulu da içermektedir. Çalışmada, unsurları detaylı biçimde incelenen suçun, evrensel ceza hukuku ilkeleri karşısında taşıdığı eksiklikler tam olarak giderildiğinde, hem tahsil süreci korunmaya devam ederek kamu alacaklarının korunmasında optimal fayda sağlanacak, hem de kamu alacaklısı idare ile kamu borçlusu arasındaki menfaat ilişkisinin dengede kalması sağlanmış olacaktır.

GizlemekKamu borçlarıMali suçlar+2
Erdem Utku Çakır
Bursa Uludağ Üni̇versi̇ty · Sosyal Bilimler Enstitüsü
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki arkeolojik koleksiyonların müzelere etkisi

Bu çalışmada, Türkiye'deki Erken Cumhuriyet Dönemi'nde inşa edilen kültür politikaları ve arkeoloji müzeleri incelenmiştir. Türkiye'de ulus-devlet modeli üzerinden uygulanan kültür politikalarının müzeler üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki kültür politikalarının daha sağlam analiz etmek için Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde kurulmaya başlanan kültür politikaları ve müzeler incelenmiş, cumhuriyet dönemi ile karşılaştırılmıştır.Erken Cumhuriyet Dönemi müzecilik faaliyetleri, arkeoloji disiplini ile eşgüdümlü bir şekilde başlamıştır. Ulus-devlet yapılanmasıyla oluşturulan Türkiye Cumhuriyeti kültür politikalarında belirli unsurlar üzerinden müzeler şekillendirilmiştir. Erken Cumhuriyet Dönemi'nde batılılaşma hareketine ek olarak milli unsurlarla şekillenen müzeler, arkeoloji kazılarıyla da birçok eser kazanmıştır. Türk kimliğinin şekillenmesinde kültürel olarak müzelerin de katkısı olmuştur. O dönemde oluşturulan Türk Tarih Tezi kapsamında Hitit Uygarlığı ile Türk kimliği arasında bağlantı kurmaya çalışılmıştır. 1933-1950 yılları arasında Türk Tarih Kurumu'nun yapmış olduğu milli kazılar, özellikle bu uygarlığın eserlerini bulmak üzere yapılmıştır. Öyle ki, milli kazılar sayesinde Anadolu'nun birçok yerinde müzeler kurulmuştur. Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki müzecilik çalışmaları, devlet bünyesindeki kurulan üniversiteler, bakanlıklar ve hatta o dönemde kurulan Türk Tarih Kurumu ile eşgüdümlü yürütülmüştür. Tüm bu kurumların müzecilik ile olan bağlantıları açıklanmıştır.Bu çalışmada, Erken Cumhuriyet Dönemi'nde belli bir plana göre yapılan milli kazıların, kurulan arkeoloji müzelerinin ve koleksiyonlarının gelişimine dikkat çekilmiştir. O dönemde müzeler, belli bir ideolojinin gölgesinde kurulsa da bugün Türkiye'deki birçok arkeoloji müzesinin kurulmasına temel olmuştur.Anahtar Kelimeler:Ulus-Devlet, Erken Cumhuriyet Dönemi, Milli Kazılar, Arkeoloji Müzeleri, Halkevleri, Türk Kimliği, Hitit (Eti) Uygarlığı

ArkeolojiArkeoloji müzeleriArkeolojik kazılar+3
Zeynep Toy
Yıldız Technical University · Sosyal Bilimler Enstitüsü
2012
00
Master'sOpen AccessTR

Uluslararası özel hukukta çocuklara ilişkin nafakanın tahsilinde işbirliği

Çocukların korunması ve bakımı için gerekli önlemlerin alınması ve eğitimlerine önem verilmesi sağlıklı bireyler olarak yetişmelerinde büyük rol oynamaktadır. Gelişen dünya düzeninde ulaşım ve iletişim imkanlarının da artmasıyla meydana gelen göç hareketleri sonucu ebeveynlerinden uzak kalan çocukların ihtiyaçlarının karşılanması zor bir hal almıştır. Bu sebeple, çocuklara ilişkin nafakaların uluslararası tahsilinin gerçekleştirilmesi için devletler uluslararası sözleşmeler akdederek, nafaka alacaklarının uluslararası tahsilini kolaylaştırmıştır. Bu kapsamda çağa uygun, düşük maliyetli ve hızlı bir nafaka tahsil sistemi öngören ve devletler arası idari iş birliği sistemine dayanan 2007 tarihli Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafaka Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Lahey Sözleşmesi, bu konuda akdedilen önceki tarihli uluslararası sözleşmelerin yerine geçmek üzere akdedilmiştir. Bu tez çalışmasında da 2007 tarihli Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafaka Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümleri çerçevesinde çocuklara ilişkin nafakaların uluslararası tahsilinde idari iş birliği sistemi incelenmektedir. Bu bağlamda, tezimizde öncelikle çocuk ve nafaka kavramları üzerinde durularak, Türk Hukukunda yer alan çocuklara ilişkin nafaka talepleri incelenecek, ardından nafakaların uluslararası tahsiline ilişkin düzenlenen ve taraf olunan uluslararası sözleşmelerden 1956 tarihli Nafaka Alacaklarının Yabancı Memleketlerde Tahsiline İlişkin New York Sözleşmesi ile 2007 tarihli Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafaka Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Lahey Sözleşmesi'nin özelliklerine yer verilecektir. Tezimizin ilerleyen bölümünde ise çocuklara ilişkin nafakaların uluslararası tahsiline yönelik uygulamalar, 2007 tarihli Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafaka Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümleri çerçevesinde değerlendirilecektir.

NafakaTahsilatUluslararası hukuk+3
Ayşe İrem Pehlivanlı
Çankaya University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Doğu Türkçesi Vaaz Koleksiyonu (Gramer-metin-çeviri-dizin)

Yüksek lisans tezi olarak çalıştığımız bu eser, İsveç Lund Üniversitesi kütüphanesi Jarring Koleksiyonunda Prov. 4 numarasıyla yer almaktadır. Nerede ve ne zaman yazıldığı hakkında bir bilgimiz yoktur. Tahmini 1930'lu yıllarda yazıldığını düşünmekteyiz. Eseri istinsah eden kişi belirsizdir. Eserimiz Gramer - Metin - Çeviri - Dizin bölümlerinden oluşmaktadır. Tezin en son kısmında eserin tıpkıbasımına yer verilmiştir. Doğu Türkçesi Vaaz Koleksiyonu adını verdiğimiz bu çalışma beş metinden oluşmaktadır. İlk metin Evlilik Vaazı, ikinci metin Kefenlemenin Açıklaması, üçüncü metin Ölü Yıkamanın Kuralları, dördüncü metin Ölü Yıkamanın Başka Bir Yolu, beşinci metin Cenaze Namazının Farzı adlarını taşımaktadır. Çalışmamıza konu olan eser, siyah mürekkep ile yazılmıştır. Metin başlıkları ve metin içerisinde yer alan münâcâtın satır araları kırmızı mürekkep ile yazılmıştır. Tarafımızca çalışılan "Doğu Türkçesi Vaaz Koleksiyonu" 14 varaktan oluşmaktadır. Eser içerisinde satır sayıları 9 olmakla birlikte sadece ilk sayfa 8 satırdan oluşmaktadır. Üzerinde çalıştığımız bu metin geç dönem Çağatay Türkçesinin dil özelliklerini barındırmaktadır. Çağatay Türkçesinden Özbek, Uygur Türkçesine geçilen dönemi aydınlatmak açısından Türkoloji çalışmalarına katkı sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: Çağatay Türkçesi, Doğu Türkçesi, Vaaz

Dil özellikleriDoğu TürkçesiKoleksiyon+2
Hayri Meşedibi
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Havacılık müzesi ve koleksiyonlarının çağdaş müzecilik kapsamında değerlendirilmesi ile uçak koleksiyonunun kataloglanması

1XX ÖZET İlk müze, Hava Müzesi adxyla 15 Mayxs 1971 'de Izmir Cumaovasx'nda acxlmxstx. Müze orada 1979 yxlxna kadar acxk kalabildi. İstanbul'a taşınmasına karar verilerek 19 85 ' te Yeşilköy'de Havacılık Müzesi adıyla tekrar açıldı. Türk Havacılık Müzesini Dünya havacılık müzeleri ile kıyaslayabilmemiz için. Havacxlik Müzelerinin tarihi gelişiminden bahsetmeliyiz. Dünya 'da en eski hava müzesi 1919 'da Fransa'da açılan Musee de L'Air'dir. ABD 'deki Na tional and Space Museum ve United States Air Force Museum' la birlikte Dünya ' nm en büyük üç müzesi arasında sayılır. 1920- 1945 yıllarında kurulan hava müzeleri II. Dünya Savaşı yıl larında oldukça zarar görmüştür. Savaş sonrası yeniden yapılanma oldukça zaman almıştır. 1970 'li yıllar hava müzeleri için gelişim yılları olmuştur. Yeni müzeler açılmış, eski müzeler yeni mekanlara kavuşmuşlardır. Son yıllarda ise müzelerde ortaya çıkan eğilim uçan uçakların koleksiyonuna sahip olmaktır. Ekonomik problemleri olan ülkelerin hava müzelerinin başta gelen sorunları mekan ve eleman yetersizliğidir. 1971 'de açılan Izmir Hava Müzesi 4600 m2 ' lik bir alana yerleşmişti. Koleksiyonunda 16 uçak vardı. Ayrıca havacılara ait hatıra eşyalar, maketler ve bilgi panolarının yer aldığı 5 bölümlük bir sergilemeye sahipti. İstanbul Yeşilköy'de 1977-1983 yılları arasında yapımı tamamlanan Havacılık Müzesi 1985 yılında hizmete açılmıştır. 9 sergileme salonuna sahip 3000 m2 kapalı, 12000 m2 açık alan olmak üzere 15000 m2 ' lik bir alan üzerine kurulmuştur.XV Müze Hava Kuvvetlerinin 22 Temmuz 1985' te yürürlüğe giren HKY 210-4 sayılı yönergesine ve 30.9.1984 gün ve 18531 sayılı Resmi Gazete 'de yayınlanarak yürürlüğe giren Askeri Müzeler Yönetmeliğine tabidir. Müzede halen 5' i askeri per sonel, 7 'si sivil personel olarak 13 kişi görev yapmaktadır. Müzenin bütçe kaynağını Milli Savunma Bakanlığı kanalıyla genel bütçeden ayrılan ödenek oluşturur. Müzeye eserler satın alma, bağış veya emirle gönderme suretiyle girer. Müze zi yaretçileri genellikle genç yaş grubudur. Yıllık ortalama 60.000 kişilik bir ziyaretçi potansiyeli vardır. Zi yaretçilere hizmet veren bir kafeteryası ve video salonu mev cuttur. Müzenin sosyal etkinlikleri çerçevesinde bir Model Uçak Kulübü bulunmaktadır. Her yıl Ekim ayında Türkiye çapında "Model Uçak Yarışması" düzenlemektedir. Müze koleksiyonları küçük nesneler ve uçaklardan oluşur. Uçakların bir kısmı kapalı hangar ' da bir kısmı açık havada sergilenmektedir. Müzenin etrafı bir tel örgüyle koru maya alınmıştır. Müzede belgeleme sistemi iki aşamalıdır. 1) Müze envanter defteri ve envanter kartları. 2 ) İkmal kayıt ları. Müzede bir fotoğraf arşivi vardır. Müzenin sergilemediği eserleri muhafaza ettiği bir deposu mevcuttur. Müzenin en önemli eser grubu uçaklardır. 40 uçaklık bir koleksiyona sahip müzenin en önemli problemi açık sahada sergilenen uçakların korumasıdır.

Havacılık müzesiKoleksiyonMüzecilik+1
Veysel Tolun
Yıldız Technical University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
1992
00

Related subjects