Physical education
189 theses under this subject heading
Otizmli çocuklarda hareket eğitimi ve eğitsel oyun ile yaşam kalitesi ilişkisinin incelenmesi
Bu araştırma; otizmli çocuklarda hareket eğitimi ve eğitsel oyun ile yaşam kalitesi ilişkisini incelemek amacı ile yapılmıştır. Araştırmaya; Otizm spektrum bozukluğu tanısı almış 1'i kız, 12'si erkek toplam 13 çocuk katılmıştır. Çocuklara haftada iki gün, günde bir saat olmak üzere 14 hafta süre ile hareket eğitimi programı uygulanmıştır. Tanımlayıcı bir araştırma olup; bu çalışmada kişisel bilgi formu, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği (ÇİYKÖ) ile Kaba Motor Gelişim Testi-II (TGMD II) testi kullanılmıştır. TGMD II testinin ön test son test karşılaştırmasında; Lokomotor puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca (min-maks) 2 (1-10) iken hareket eğitimi sonrasında 7 (1-13) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. Nesne kontrol puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca (min-maks) 5 (1-13) iken hareket eğitimi sonrasında 10 (1-13) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. ÇİYKÖ ölçeğinin Ölçek toplam puanı ortancası (min-maks) hareket eğitimi öncesinde 64,13 (36,96-81,52) iken hareket eğitimi sonrasında 69,56 (40,22-92,39)'ya anlamlı olarak yükselmiştir. Fiziksel sağlık toplam puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca (min-maks) 53,13 (31,25-81,25) iken hareket eğitimi sonrasında 68,75 (31,25-96,88) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. Psikososyal sağlık toplam puanları hareket eğitimi öncesinde Ortanca (min-maks) 60 (30,00-81,67) iken hareket eğitimi sonrasında 70 (45,00-95,00) olarak yüksek düzeyde anlamlı artış göstermiştir. Sonuç olarak, uygulanan hareket eğitimi ve eğitsel oyun programının otizmli çocukların temel motor becerilerinde ve yaşam kalitesi düzeylerinde olumlu etkiye sahip olduğu görülmüştür. Anahtar kelimeler: Eğitsel Oyun, Hareket Eğitimi, Otizm, Yaşam Kalitesi
Spor Bilimleri Fakülteleri öğrencilerinde akademik güdülenmenin yordayıcısı olarak üstbiliş ve bilişsel esneklik
Bireylerin kendi düşüncesinin hakimi olması ve yeni durumlara bilişsel uyum geliştirmesi akademik güdülerini de olumlu etkileyebilmektedir. Bu çalışmada spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin üstbilişsel farkındalık, bilişsel esneklik ve akademik güdülenmeleri arasındaki ilişki ve üstbiliş ile bilişsel esnekliklerinin akademik güdülenme düzeyilerini açıklama gücünün tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni spor bilimleri fakülteleri öğrencileri, örneklem grubu ise 1 ve 4. sınıf öğrencileridir. Araştırmada kota örnekleme tekniği kullanılmıştır. Araştırmaya Türkiye'nin yedi bölgesinde öğrenim gören toplam 418 kişi katılmıştır. Veriler e-formlar ve fiziki formlar yardımıyla elde edilmiştir. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Üstbilişsel Farkındalık Ölçeği (ÜFÖ), Bilişsel Esneklik ve Kontrol Ölçeği (BEKÖ) ve Akademik Güdülenme Ölçeği (AGÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerde yüzde (%) ve frekans (f) kullanılmıştır. İkili grupların karşılaştırılamasında bağımsız örneklem t-testi, ikiden fazla grupların karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. ANOVA sonucu elde edilen anlamlı farklılıkların tespit için Post-Hoc testlerinden Scheffe testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkinin incelenebilmesi için Pearson korelasyon katsayısı (r) hesaplanmıştır. Akademik güdülenme yordayıcılarını belirlemek için çoklu lineer regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda, bağımlı ve bağımsız değişkenler arasında yapılan korelasyon analizi sonucunda; ÜFÖ ile BEKÖ arasında orta düzeyde pozitif (r=0,424); BEKÖ ile AGÖ arasında orta düzeyde pozitif (r=0,387); ÜFÖ ile AGÖ arasında orda düzeyde pozitif (r=0,672) yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Son olarak üstbilişsel farkındalık düzeyinin akademik güdülenmeyi β=0.632; p<0.000 düzeyinde, bilişsel esneklik değişkeninin ise akademik güdülenmeyi β=0.084; p<0.043 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde yordadığı tespit edilmiştir. Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin akademik güdülenme puanlarındaki varyansın bilişsel esneklikleri ve üstbilişsel farkındalıkları tarafından açıklandığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre hipotize edilen model doğrulanmıştır. Bunların yanı sıra araştırma kapsamında ele alınan demografik değişkenlere dönük analizler metin için ayrıntılı olarak verilmiştir. Araştırma sonucunda iki değişkenin birlikte, akademik güdülenme üzerindeki toplam varyansın %45'ini açıkladığı ortaya konmuştur.
Ortaokul öğrencilerinin spor yapma durumlarına göre sosyal beceri düzeylerinin araştırılması ( Kütahya ili örneği )
Bu çalışmanın amacı, spor yapan ve yapmayan ortaokul (6.,7. ve 8. sınıf) öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerinin araştırılmasıdır. Araştırma kapsamında 2016-2017 eğitim-öğretim yılında ortaokul kademesinde öğrenim gören Kütahya ilindeki öğrencilerden uygun örnekleme yöntemiyle, rastgele seçilen ve araştırmaya gönüllü olarak katılmış olan 639 öğrenci yer almaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel Bilgiler Formu" ile Matson, Rotatory ve Hessel tarafından 1983 yılında geliştirilmiş olan ve 2003 yılında Bacanlı ve Erdoğan tarafından Türkçe'ye uyarlanan "Çocuklarda Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği" kullanılmıştır. Katılımcıların kişisel bilgilerinin dağılımlarını belirlemek için yüzde (%) ve frekans yöntemleri; verilerin normal dağılıma sahip olup olmadığının belirlenmesi için Kolmogorov-Smirnov normallik testi uygulanmış ve verilerin non-parametrik yapıyı desteklediği ortaya çıkmıştır. Katılımcıların "Çocuklarda Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği" alt boyutlarına ilişkin, sosyal beceri düzeyleri arasında önemli bir fark olup olmadığını araştırmak için, α= 0.05 anlamlılık düzeyinde Mann-Whitney U ve Kruskall Wallis testleri uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına bakıldığında öğrencilerin lisanslı spor yapma durumları, okuldaki spor tesisi durumu, anne eğitim durumu ve aile gelir düzeyi değişkenleri ile sosyal beceri düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık ortaya çıkmazken (p>0.05), öğrencilerin cinsiyet farklılıkları değişkeni ile sosyal beceri düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık ortaya çıkmıştır. Bunların dışında öğrencilerin baba eğitim durumu ve spor yapma yılı değişkenleri ile sosyal beceri düzeyleri arasında "Olumlu Sosyal Davranış" alt boyutunda anlamlı bir farklılık ortaya çıkmış olup, öğrencilerin sınıf seviyesi değişkeni ile sosyal beceri düzeyleri arasında ise "Olumsuz Sosyal Davranış" alt boyutunda anlamlı bir farklılık ortaya çıkmıştır (p<0.05). Sonuç olarak, öğrencilerin sosyal beceri düzeylerinde birçok değişkenin olumlu sosyal davranış alt boyutu, olumsuz sosyal davranış alt boyutu veya sosyal beceri düzeyini doğrudan etkilediği ortaya çıkmaktadır. Bunların dışında öğrencilere verilen bazı değişkenlerin sosyal davranışlara etki etmediği görülmektedir.
Kütahya ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeylerinin belirlenmesi
Bu araştırma, bedenen ve ruhen sağlıklı bireylerin yetiştirilip topluma kazandırılmasında ve ülke sporunun geliştirilmesinde önemli katkılar sağlayan beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeyleri ile cinsiyet, yaş, meslekteki hizmet süresi, görev yeri, gelir düzeyini görme durumu değişkenleri arasındaki doyum ilişkisinin olup olmadığını tespit etmek amacı ile yapılmıştır.Araştırmada eğitim, öğretmen, beden eğitimi öğretmeni ve iş doyumu ile ilgili kaynak taramasından elde edilen bilgilere ve Kütahya İli'nde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerine uygulanan anketten elde edilen bulguların değerlendirilmesine yer verilmiştir.Araştırmada uygulanan anket iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kişisel bilgiler ikinci bölümde ise likert tipindeki 20 sorudan oluşan Minnesota iş doyumu ölçeği (Minnesota Satisfaction Questionnaire) yer almaktadır.Verilerin düzenlenmesinde ve grafiklerin çizilmesinde MS Excel tablolama paket programı, istatistik analizler ve tabloların düzenlenmesinde SPSS 15.00 istatistik paket programı kullanıldı. İstatistiksel yöntem olarak ?? = 0.05 anlamlılık düzeyinde t-testi ve tek yönlü Anova testi uygulandı. Gruplar arasındaki anlamlılığın hangi guruptan kaynaklandığını tespit etmek için ikinci bir test olan Tukey testi uygulandı.Araştırma sonucunda beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeyleri ile yaş grubu ve meslekteki hizmet süresi değişkenleri arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu saptandı. Buna göre, yaş grubu 41-50 olan beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeyleri diğer yaş gruplarındaki beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeylerinden düşük; meslekteki hizmet süresi 16-20 yıl olan beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeyleri diğer meslekteki hizmet süresi gruplarındaki beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeylerinden daha düşük bulunmuştur.Buna karşılık beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeyleri ile cinsiyet, görev yeri ve gelir düzeyini görme durumu değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır.Elde edilen bilimsel veriler doğrultusunda araştırma sonuçları ortaya konulmuş ve bu sonuçlar ışığında önerilerde bulunulmuştur.
İlköğretimde; beden eğitimi dersinin, takiben yapılan diğer derslerde öğrencilerin başarıları üzerindeki etkisinin araştırılması (Kütahya ili örneği)
Bu çalışmamın amacı ilköğretim okullarında yapılan beden eğitimi dersi haftalık ders programında beden eğitimi dersini takiben işlenen derslerde öğrencilerin bu derslerdeki başarılarını etkileyip etkilemediği, etkiliyorsa ne yönde hangi düzeyde etkilediğini araştırıp değerlendirmektir.Çalışmanın evreni 2006/2007 eğitim öğretim yılında Kütahya ilindeki 8 (sekiz) ilköğretim okulunda haftalık ders programında beden eğitimi dersinden sonra Matematik, Fen Bilgisi, Türkçe, Sosyal Bilgiler ve İngilizce dersinin arda arda yapıldığı 7. sınıflarda okuyan öğrencilerinden oluşmaktadır. Bu çalışmanın örneklemi ise 2006/2007 eğitim öğretim yılında öğrenim gören Kütahya ilindeki 8 (sekiz) ilköğretim okulundaki 444 (dört yüz kırk dört) öğrencidirYukarıda bahsedilen evren ve örneklem seçilirken Kütahya ili ilköğretim okullarının öğrenci ve veli profili (Sosyo-ekonomik ve kültürel yönden)ile okulların İl Milli Eğitim Müdürlüğünün yapmış olduğu 3 ayrı O.K.S deneme sınavlarındaki başarı durumları göz önünde bulundurulmuştur.Çalışmada öğrencilerin görüş ve düşünceleri anket yöntemi ile belirlenmiştir. Anket formu iki bölümden oluşmuştur. Birinci bölüm 6 soruda kişisel bilgileri, İkinci bölüm ise 19 soruda öğrencilerin beden eğitimi dersi hakkındaki görüşleri, beden eğitimi dersinden sonra yaşadıkları olumlu veya olumsuz durumlar ve beden eğitimi dersinin diğer derslerdeki başarıları üzerindeki etkileri irdelenmeye çalışılmıştır. Anket formu toplam 25 sorudan oluşmaktadırAnket yöntemi kullanılarak derlenen veriler, istatistik işlem için MS Excel'de düzenlemiştir. SPSS 15,0 istatistik programında analiz edilmiştir. Verilere geçerlilik ve güvenirlilik testi uygulanmıştır. İstatistik testler olarak ise SPSS' de ki-kare testi yapılmıştır. P<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir.Anket sonuçları deneklerin beden eğitimi dersini sevdiklerini, beden eğitimi ve sporun diğer derslerdeki başarıyı kısmen de olsa olumlu etkilediğini, bu konuda kararsız olanların ise kararsızlıklarına okullardaki fiziki eksikliklerin sebep olduğu yönünde cevap verdikleri görülmüştür. Beden eğitimi dersinin ders saatinin yetersiz olduğunu, okullarda öğrencilerin, spor kıyafetlerini değiştirmek için beden eğitimi öğretmenlerinin yeteri kadar zaman vermeye çalıştıklarını, söylemişlerdir. Beden eğitimi dersinden sonra kendilerini daha rahat hissettiklerini, zihinsel olarak rahatladıklarını beden eğitimi dersinden sonra kısmen kıyafet değiştirme sorunu yaşadıklarını, bazı öğretmenlerin beden eğitimi dersinden sonra geç kalan öğrencilere olumsuz şekilde davrandığını, belirtmişlerdir. Spor yapmaya müsait spor alanlarının ve spor kıyafetlerini herhangi bir olumsuzluk yaşamadan değiştirebilecekleri uygun bir ortamın olmadığını, beden eğitimi dersinin ders programında ilk saatlerde yapılmasını istemediklerini belirtmişlerdir. Beden eğitimi dersini haftanın ilk günlerinde ve sayısal sözel fark etmeden beden eğitimi dersinden sonra ders yapmak istemedikleri görülmüştür. beden eğitimi dersinden sonra kayda değer şekilde motivasyon ve dikkat dağınıklığı sorunu yaşamadıklarını, , beden eğitimi dersinden sonra ki dersi anlayıp anlama konusunda olumlu yada olumsuz bir etkisinin belirgin olmadığını söylemişlerdir. Beden eğitimi dersinden sonraki dersi anlayıp anlamama konusunda beden eğitimi dersinin etkisinin ve beden eğitimi dersinden sonra herhangi olumsuz bir durumun kayda değer olmadığını belirtmişlerdir. Beden eğitimi dersinde sonraki derslerdeki başarılarını etkileyecek kadar yorulmadıklarını dile getirmişlerdir
Türkiye` deki üniversitelerde uygulanan beden eğitimi ve spor öğretmenliği eğitim öğretim programlarının bazı ülkelerdeki üniversiteler ile karşılaştırılması
ÖZET Eğitim, bir milletin ve sahip olduğu devletin gelişmelerini sağlayan en önemli unsurdur. Dolayısıyla konunun incelenmesi ve Dünya üzerinde bir kritere oturtulmasını sağlamak amacıyla yapılan çalışma elbette ki Dünya'yı da temel almalıdır. Bu nedenle böyle bir çalışma yapılması düşünülerek "Türkiye'deki Üniversitelerde Uygulanan Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Eğitim Öğretim Programlarının Bazı Ülkelerdeki Üniversiteler İle Karşılaştırılması" konusu araştırılmaya çalışılmıştır. Bu çalışma Beden Eğitimi ve Spor bilincinin getirdiği hareketlilikle geçmiş ve gelecek arasındaki bağlantıyı kurarak, günümüz durumunu gözler önüne serip bunun doğrultusunda geleceğe ışık tutma bilincini taşıması açısından önem arzettiği kanaatindeyiz. Çalışmanın ilk bölümünde Eğitime ait bilgiler, Eğitim kavramı, Eğitimin Tarihi Gelişimi, Eğitimin Amacı, Eğitim Programları, Eğitim Programlarının Değerlendirilmesi, Spor ait kavramlardan ise; Beden Eğitimi ve Spor kavramları, Beden Eğitimi ve Sporun tarihi gelişimi ve Beden Eğitiminin genel ve özel amaçlan üzerinde çalışılmıştır. İkinci bölümde ise; Türkiye'de Beden Eğitimi ve Spor Eğitimi ve Programlan konusu tarih ve kronolojik sıra itibariyle incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise sırasıyla Amerika, Almanya, Azerbaycan, Kanada, Avusturalya ve İngiltere devletlerinin Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Eğitimi Öğretim Programlarından örnek programlar alınarak genel bir tablo şeklinde sunulmuştur.VI Çalışmanın son bölümü olan dördüncü bölümünde de edinilen bulgular doğrultusunda eğitim öğretim programları hakkında bir karşılaştırma yapılmış ve bir örnek program oluşturulmuştur Yapılan bu karşılaştırmalar sonucunda; Türkiye'deki Beden Eğitimi ve Spor politikasında belli bir hareket noktası tespit etmek ve bu hareket noktası doğrultusunda Türk Beden Eğitimi ve Spor'unun gelişmesinin sağlanması gerektiği belirtilmiştir. Ayrıca bu çalışmada da dikkati çeken noktalardan biri, Ortam egzersizleri dersleri, yaşlılıkta egzersiz, Sporda Uluslar arası İlişkiler gibi derslerin varlığı araştırılan ülkelerin Beden Eğitimi ve Spor hareketliliğini bize farklı bir şekilde göstermektedir. Çalışmanın sonucunda da bu alanların varlığının tespiti Beden Eğitimi ve Spor Bölümlerinin bütün bilim alanlarıyla olan ilişkisini güncelleştirmiştir. Sonuç olarak önümüze yeni hareketlilik alanları çıkmıştır.
Kamu ve özel eğitim kurumlarında beden eğitimi ve spor faaliyetlerinin hizmet kalitesinin değerlendirilmesi
Beden eğitimi ve spor faaliyetleri öğrencilerin gerek fiziksel gerekse de zihinsel olarak gelişimlerinde önemli bir rol oynamaktadır. Okullarda sunulan bu faaliyetlerin kalitesinin geliştirilmesi yönünde yapılacak çalışmalar sunulan eğitimin kalitesini arttıracağı gibi öğrencilerinde başarı oranlarını artıracaktır.Bu çalışma ile, devlet okulları ve özel okullarda verilen beden eğitimi ve sportif faaliyetlerin birbiri ile karşılaştırılması ve bu faaliyetlerin kalitesinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca orta öğretim düzeyindeki öğrencilerin beden eğitimi ve spor faaliyetlerine ilişkin çeşitli görüşleri elde edilmeye çalışılmıştır.Çalışma sonucunda elde edilen bazı önemli bulgulara göre; gerek devlet gerekse de özel okullardan eğitim alan öğrencilerin beden eğitimi ve spor faaliyetlerinden algıladıkları performansın bu faaliyetlerden beklentilerinden daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca öğrencilerin beden eğitimi dersleri dışında sportif faaliyetlerden çok fazla faydalanmadıkları da saptanmıştır.
Orta öğretim öğrencilerinin serbest zamanlarını değerlendirmelerinin öğrenmeye ilişkin tutumlarına etkisi
Bu araştırma, Adıyaman ilinde öğrenim gören ortaöğretim öğrencilerinin serbest zaman alışkanlıkları ile öğrenmeye ilişkin tutumlarının ele alındığı betimsel bir araştırmadır. Araştırmada, veri toplama aracı olarak "Öğrencilerinin Serbest Zaman Alışkanlıkları ile Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği" kullanılarak nicel veriler toplanmıştır. Ortaöğretim öğrencilerinden toplanan veriler, öğrencilerin kişisel özelliklerine ve araştırmada ele alınan diğer değişkenlere göre analiz edilerek raporlaştırılmıştır. Bu araştırmanın evrenini, Adıyaman ilindeki çeşitli ortaöğretim okullarında öğrenim gören öğrenciler, örneklemini ise bu evren içerisinde basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 478 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrenmeye ilişkin tutum ölçeğinin alt boyutlarından Beklenti alt boyutu ile katılımcıların boş zamanlarında kitap okuyup okumamalar ve günlük internete ayırdıkları süre arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Bununla birlikte öğrenmeye ilişkin tutum ölçeğinin alt boyutlarından olan öğrenmenin doğası alt boyutu ile katılımcıların boş zamanlarında sinema veya tiyatroya gidip gitmemeleri ve öğrenim gördükleri sınıf arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra öğrenmeye ilişkin tutum ölçeğinin alt boyutlarından Kaygılanma alt boyutu ile katılımcıların evde ailesine yardımda bulunup bulunmaması ve cinsiyeti arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Ayrıca, öğrenmeye ilişkin tutum ölçeğinin alt boyutlarından Açıklık boyutu ile katılımcıların boş zamanlarda gazete ve dergi okuyup okumamaları arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Ancak katılımcıların boş zamanlarında spor yapıp yapmamaları ve boş zamanlarında kazanç sağlayıcı bir etkinlikte bulunup bulunmamaları arasında herhangi bir anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Anahtar Kelimeler: Serbest zaman, öğrenci, eğitim, öğrenme.
Antrenörlerin Makyavelizm ve narsistlik durumlarının incelenmesi
Sporcuların başarıya ulaşmalarında kendi performanslarının yanında, antrenörlerin sayısız katkılarının bütünü sporcunun performansına yansır, antrenör bu başarı yolcuğunda programlarını uygularken göz ardı etmememiz gereken antrenörlerin psikolojik sağlamlık düzeyleri de önemlidir. Bu psikolojik durumlardan makyavelizm ve narsistlik durumları da içerisinde bulunmaktadır. Araştırmanın amacı antrenörlerin makyavelizm ve narsisizm durumlarını incelemektir, bu amaç doğrultusunda 101 kadın, 209 erkek olmak üzere toplam 320 antrenör katılım sağlamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak makyavelizm ölçeği ve narsistlik kişilik envanteri ölçeği kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği çarpıklık ve basıklık testi ile verilerimiz normal sınanmıştır. İkili kategoriden oluşan değişkenler için t testi, üç veya daha fazla kategorik değişkenler için tek yönlü varyans analizi ANOVA kullanılmıştır. Ayrıca, yaş ile makyavelizm ve narsistik durumları arasındaki ilişkinin tespiti için ise pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, antrenörlerin makyavelizm durumlarının yüksek olduğu alt boyutların demografik değişkenleri medeni durum, spor branşı, mesleki tecrübe, kardeş sayısı, ekonomik algı, alkol kullanım durumu, genel toplamda ise alkol kullanım durumu, yaşanılan yer değişkeni yüksek olduğu tespit edilmiştir. Yaş değişkeni düşük çıkmıştır. Eğitim durumunda anlamlı bir farklılık çıkmamıştır. Narsisizmde medeni durum, ekonomik algı, eğitim durumu, mesleki tecrübe, alkol kullanım yüksek yaş ise düşük çıkıştır. Cinsiyet değişkeninde ise anlamlı bir farklılık yoktur. Antrenörler üzerine yapılan bu çalışmada makyavelizm ve narsisizm durumlarında makyavelizm boyutları daha öne çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Beden eğitimi ve spor, Antrenör, Narsistlik, Makyavelizm, Spor psikolojisi
Beden eğitimi öğretmenlerinin öğretmen yeterlik ve öğretmen liderlik düzeylerinin incelenmesi
Bu araştırma, Gaziantep ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin öğretmen liderlik ve yeterlilik düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılan betimsel bir çalışmadır. Araştırma 2017-2018 eğitim-öğretim döneminde Gaziantep İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda görev yapan 217 (44 kadın, 173 erkek) beden eğitimi öğretmeni arasından gönüllük esasına göre seçilen bireyler üzerinde uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak iki ölçek kullanılmıştır. "Öğretmen Yeterlik Ölçeği" ve "Öğretmen Liderlik Ölçeği" ile katılımcıların bir takım özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 22.0 programından yararlanılarak İstatistiksel yöntem olarak, yüzde, frekans ve ortalamalar hesaplanarak, Öğretmenlerin liderlik rollerine ilişkin beklenti ve algı puanlarının karşılaştırması için Paired Sample t testi, Öğretmen yeterlikleri ve liderlik rolleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla Pearson Korelasyon testi, çalışmada ele alınan değişkenler için ikili gruplarda İndependent sample t testi, çoklu grupların karşılaştırmasında One Way ANOVA analizi kullanılmıştır. Çoklu gruplarda farkın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek için Post Hoc Tukey LSD testi yapılmıştır. Sonuç olarak, Beden eğitimi öğretmenlerinin öğretmen liderlik rollerine ilişkin algı ve beklentilerinin genel olarak yüksek olduğu belirlenmiştir. Ancak beklenti ve algı puanlarının karşılaştırmasına bakıldığında, kurumsal gelişme ve mesleki gelişim açısından beklenti puanlarının daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma grubunun öğretmen yeterliliklerine ilişkin inançlarının da oldukça yüksek olduğu tespit edilmiştir. Beden eğitimi öğretmenlerinin yeterlilik inançlarının arttığı durumlarda, öğretmen liderlik rollerine ilişkin beklenti ve algılarınında arttığı belirlenmiştir. Erkek beden eğitimi öğretmenlerinin öğretmen yeterliliklerine ve öğretmen liderlik rollerine ilişkin olan inançlarının daha yüksek olduğu, Beden eğitimi öğretmenlerinin yaş grupları arttıkça genel öğretim yeterliliğine ilişkin inançlarında arttığı, Öğretmen yeterlilik inançlarının meslekte çalışma yılı açısından, meslekte çalışma yılı 16 yıl ve üstü olanların bireysel faktörler alt boyutundan elde ettikleri puanların diğer gruplardan daha düşük olduğu, kıdem yılı yüksek olanların algı liderlik rollerine ilişkin algılarının negatif, beklenti düzeyinde ise meslektaşlarla işbirliğine yönelik beklentilerinin daha olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar sözcükler: Beden Eğitimi, Öğretmen, Liderlik, Yeterlik
Sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersine ilişkin tutumlarının incelenmesi
Bu çalışmada, sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersine ilişkin tutumlarının cinsiyetlerine, kıdemlerine, okuttukları sınıf düzeylerine göre, okullarında spor salonu olma ve konuyla ilgili hizmet içi eğitim alma durumlarına göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırma betimsel nitelikte olup, karma modele göre tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini, Gaziantep ilindeki sınıf öğretmenleri; örneklemini 2018-2019 akademik yılının güz yarıyılında, Gaziantep'in merkez ilçeleri olan Şahinbey, Şehitkamil ve Oğuzeli İlçe Milli Eğitim müdürlüklerine bağlı 16 resmi okulda görev yapmakta olan 350 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak, araştırmacılar tarafından düzenlenen, "Beden Eğitimi ve Oyun Dersine İlişkin Tutum Ölçeği" ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Beşli Likert türünde bir ölçek olan Beden Eğitimi ve Oyun Dersine İlişkin Tutum Ölçeği, dört faktörlü bir yapıya sahip olup, toplam 30 maddeden oluşmaktadır. Ölçeğin Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı .84 olarak belirlenmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşmelerde, öğretmenlere derse ilişkin düşünceleri, dersin öğrenciler üzerindeki etkileri, derste nelere dikkat ettikleri ve bu dersin sınıf öğretmenleri tarafından işlenmesi konusundaki görüşleri sorulmuştur. Görüşmeler, örneklem grubundan seçilen 8'i erkek 8'i kadın olmak üzere 16 sınıf öğretmeni ile gerçekleşmiştir. Tutum ölçeğinden elde edilen veriler, bağımsız gruplar t-testi ve tek yönlü varyans analizi ile test edilirken; görüşme verilerinin analizinde ise betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersine ilişkin tutumlarının cinsiyetlerine (t= .806, p>.05), kıdemlerine [(F(4, 345)=1.510, p>.05], okuttukları sınıf düzeylerine göre [(F(3, 346)=1.669, p>.05], okullarında spor salonu olma (t= -.006, p>.05) ve konuyla ilgili hizmet içi eğitim alma durumlarına göre (t= -1.768, p>.05) anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı belirlenmiştir. Öğretmenler, öğrencilerin beden eğitimi ve oyun dersiyle fazla enerjilerini atarak rahatladıklarını, bu dersin öğrencilerde yardımlaşma, işbirliği, paylaşma ve özgüven gibi duyguları geliştiğini, bu ders ile öğrencilerin zihinsel, fiziksel ve sosyal yönden geliştiğini, öğrencilerin bu ders ile okula ve okulun sosyal çevresine daha kolay uyum sağladığını, ancak bu dersin işlenmesi için güvenli bir ortamın olmadığını, materyal eksikliğinin yaşandığını, kendilerinin yetersiz kaldığını alanında uzman öğretmenler tarafından bu dersin verilmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Anahtar Kelimeler: Beden eğitimi ve oyun dersi, beden eğitimi ve oyun dersine yönelik tutum, sınıf öğretmenleri
Bireyselleştirilmiş öğretim modelinin 6. sınıf öğrencilerinde bazı fiziksel parametrelere etkisi
Amaç: Araştırmanın amacı bireyselleştirilmiş öğretim modelini 6. sınıf öğrencilerinde bazı fiziksel parametreleri ( denge; (Flamingo Denge Testi (FDT), Y-denge testi (sağ), Y-denge testi (sol), patlayıcılık; Durarak Çift Bacak Öne Sıçrama (DÇBÖS) dayanıklılık; 30 sn. mekik testi, esneklik; otur uzan testi ) etkileyip etkilenmediği incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmada yarı deneysel desenli model kullanılmıştır. Araştırmanın ön testleri Manisa İli bir merkez ilçesinde bulunan bir ortaokulda 6. sınıfta öğrenim görmekte olan 169 öğrenciyle yapılmıştır. Ön test puanları benzer olan deney ve kontrol grubunu için iki şube belirlenmiştir. Deney grubu bireyselleştirilmiş öğretim modeli uygulanan 27 öğrenciden, kontrol grubu doğrudan öğretim modeli uygulanan 28 öğrenciden oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak Antopometrik ölçümler için boy-kilo ve BKİ fiziksel uygunluk testi olan Eurofit test bataryasının alt dört testi (FDT, DBÖS, 30 sn mekik testi, otur uzan) ve Y-denge testi kullanılmıştır. Verilerin normal dağılıma uygunluğunu belirlemede Shapiro-Wilk Testi, grupların karşılaştırılmasında ise Mann Whitney U Testi ve Wilcoxon Testi kullanılmıştır. Bulgular: Deney ve kontrol grubu arasında ön test puanlarında fark yokken son test deney grubu 30 sn. mekik testi ve Y-denge testi (sağ) puanlarında lehine anlamlı fark bulunmuştur. Ön test- son test karşılaştırması sonucunda ise deney grubunda tüm test puanlarında son testlerin lehine fark bulunmuştur. Deney ve kontrol gruplarının BKİ ön test-son test puanları karşılaştırılmasında anlamlı fark bulunmuştur. Sonuç: Bulgular sonucunda her iki modelle yapılan uygulamaların fiziksel parametreler üzerinde etkili olduğu söylenebilir. Özellikle 30 sn. mekik testi ve Y- denge testi (sağ) puanlarında Bireyselleştirilmiş öğretim modeli uygulanan grubun son testlerinin lehine olduğu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Bireyselleştirilmiş Öğretim Modeli, Doğrudan Öğretim Modeli, Fiziksel Gelişim
Erken Cumhuriyet Dönemi Türkiye'de çocuğa gösterilen özen ve çocuk koruma politikaları (1923-1940)
Gazi Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde gerçekleşen Millî Mücadele ve sonrası, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu gerçekleşmiş, ancak bu önemli başarı içerisinde; savaşlardan bıkmış, yorgun, sağlık yönünden kötü, eğitimsiz, yoksul ve salgın hastalıklarla mücadele eden bir toplumu barındırmıştır. Kuşkusuz savaşlardan, kıtlıklardan, salgın hastalıklardan en çok etkilenen kesim yaşlılar, kadınlar ve çocuklar olmuştur. Bu devrede, özellikle kimsesiz, öksüz veya korunmaya muhtaç olan çocukların himaye edilip gözetilmeleri önemli bir mesele olarak görülmüştür. Yeni kurulan devlet, geleceğine yön verecek olan neslin ulus-devlet çerçevesinde sağlıklı, gürbüz, ülkesine ve milletine bağlı, millî şuura sahip nesillere dayanmak gerektiğinin bilincinde idi. Bu doğrultuda, Cumhuriyet'in ilk yıllarında muasır medeniyetler seviyesine ulaşılması amacıyla sıkıntılı durumun bir an önce giderilmesi ve toplumun, bu içinde bulunduğu şartlarda gözetilmesine yönelik çalışmalar başlatılmıştır. Korunmaya muhtaç çocuklara ilişkin çıkarılan kanunlar, Erken Cumhuriyet Dönemi'nde önemli bir adım olmuş ancak, mevcut yapının ve meselelerin üstesinden gelinmesinde kifayetsiz kalmıştır. Çalışmada, Erken Cumhuriyet Dönemi çocuk koruma politikaları çerçevesinde, çocukların himayesine yönelik oluşturulan kurum ve kuruluşları ele alınarak, 1923-1940 arasında körpe cumhuriyetin korunmaya muhtaç çocuklara ilişkin yürürlüğe koymuş olduğu kanunlar ve bu kanunların yansımaları ele alınmış ve arşiv belgelerinden, meclis celse zabıtlarından, gazetelerden ve telif-tetkik eserlerden istifade edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Salgınla Mücadele, Çocuk Koruma Politikaları, Korunmaya Muhtaç Çocuk, Korunmaya Muhtaç Çocuk Kanunları.
Terbiye ve Oyun mecmuasından hareketle son dönem Osmanlı tarihinde beden eğitimi düşüncesi
II. Meşrutiyet'in ilanının ardından basın hayatında bir canlanma meydana gelmiş ve çeşitli alanlarda birçok gazete ve dergi yayın hayatına başlamıştır. Terbiye ve Oyun Mecmuası da bu canlanma sonucunda 14 Ağustos 1911 tarihinde yayına başlayan dergilerden birisidir. Selim Sırrı Tarcan yönetiminde 1911-1912 yılları arasında birinci, 1922-1923 yılları arasında ise ikinci yayın dönemini tamamlamış bir mecmuadır. Beden eğitimi ve jimnastiğin ağırlıklı yer tuttuğu mecmuada çeşitli sosyal ve kültürel konulara da yer verilmiştir. İki dönem halinde toplam otuz altı sayı yayınlanmıştır. Mecmuanın amacının gençleri zihinsel, bedensel ve ruhsal açıdan eğitmek olduğu ifade edilmiştir. Bunun yanı sıra mecmuada, toplumda beden sağlığı bilincinin arttırılmasına yönelik çeşitli makalelere de yer verildiği tespit edilmiştir. Bu araştırmada sadece beden eğitimi alanında değil çeşitli spor dallarına dair bilgilere de yer verilmiştir. Bu spor dalları içerisinde başta jimnastik olmak üzere o dönemde yaygın olmayan futbol, tenis, basketbol gibi diğer spor dalları detaylı bir şekilde anlatılarak, çocuklar için onların sağlığına yönelik oyunların nasıl oynanması gerektiğine dair bilgilere yer verildiği bulgular arasında gösterilmiştir. Bunun yanında mecmuada birçok önemli yabancı eser çevirisi de yapılmıştır. Kadın ve çocuk eğitimi konularında zihinsel ve bedensel eğitimi amaçlayan birçok makale yer alır. Bu çalışma hazırlanırken 36 sayılık mecmuanın 588 sayfa tutarında çevirisi yapılmıştır. Başlıklandırmalar elde edilen veriler kapsamında hazırlanmıştır. Başlıklandırma çerçevesinde ele alınan çeviriler günümüz Türkçesine uygun hale getirilerek değerlendirilmiştir. Böylece tarih metodolojisine uygun bilimsel araştırma yöntemlerine dayalı özgün bir çalışma meydana getirilmeye çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Jimnastik, Selim Sırrı, Spor, Terbiye ve Oyun Mecmuası.
Bireysel ve sosyal sorumluluk modelinin beden eğitimi dersinde amaçlanan değerler üzerine etkisinin incelenmesi
Amaç: Bu araştırma bireysel ve sosyal sorumluluk modelinin beden eğitimi dersinde amaçlanan değerler üzerine etkisini incelemek amacı ile yapılmıştır. Materyal Yöntem: Araştırma modeli olarak yarı deneysel model kullanılmıştır. Araştırma 2018-2019 Eğitim Öğretim yılı bahar döneminde Van ili Gürpınar ilçesinde bulunan Şehit Müftü Muhammed Sıddık Efendi İmam Hatip Ortaokulu'nda 7. ve 8. sınıfa devam eden 93 erkek ve 61 kız; 73 deney grubu, 81 kontrol grubu olmak üzere toplam 154 öğrenci ile gerçekleşmiştir. 12 saatlik BSSM programı deney grubuna uygulanmış, kontrol grubu normal müfredatına devam etmiştir. Programın, kontrol gruplu ön test-son test yöntemi ile beden eğitimi dersi öğrenci değer yönelimi ölçeğinde bulunan sportif erdem, dayanışma, özgüven, duyarlı olma, sorumluluk, millî kültür değerlerine etkisi incelenmiştir. Verilerin analizinde SPSS 22.0 programından, deney grubunda yer alan öğrencilerin ön test ve son test ölçek alt boyut puanları arasındaki farklılığın karşılaştırılmasında ve kontrol grubunda yer alan öğrencilerin ön test ve son test ölçek alt boyut puanları arasındaki farklılığın karşılaştırılmasında Paired t testinden, öğrencilerin demografik bilgilerinin yüzdelik dağılımlarının belirlenmesinde ise frekans analizinden yararlanılmıştır. Bulgular: Toplam ölçek puanları incelendiğinde, deney grubunda yer alan öğrencilerin ön test ve son test arasında puanlarının 0,43 puan (%10,29) arttığı ve bu artışın istatistiksel olarak anlamlı olduğu (t=-10,32; p<0,05), kontrol grubunda yer alan öğrencilerin ön test ve son test arasında puanlarının -0,07 puan (%-1,68) azaldığı ve bu azalmanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu (t=3,28; p<0,05) görülmektedir. Sonuç: Araştırmaya katılan öğrencilerin bireysel sosyal sorumluluk modeline göre verilen eğitim programı sonrasında değer yönelimi düzeylerinin geliştiği tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Değer Yönelimi, Sorumluluk
Kavram haritası oluşturmanın beden eğitimi öğretmen adaylarında mikro öğretim uygulama becerilerine etkilerinin incelenmesi
Amaç: Özel Öğretim Yöntemleri (ÖÖY) dersi kapsamında, kavram haritalarının Beden Eğitimi Öğretmen (BEÖ) adaylarının bilgi düzeyleri ve mikro öğretim uygulama becerileri üzerine etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, yansız atama tekniği ile oluşturulmuş kontrol ve deney gruplarının yer aldığı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma 10 hafta sürmüştür. Araştırmanın örneklemini; Manisa Celal Bayar Üniversitesinde, 19 deney grubu (Xyaş=22,15) ve 17 kontrol grubu (Xyaş=22,17) olmak üzere, toplamda 36 (Xyaş=22,16) Beden Eğitimi Öğretmenlik (BEÖ) bölümü üçüncü sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Bu öğrencilere, Özel Öğretim Yöntemleri Bilgi Testi (ÖÖYBT) uygulanmıştır. Her iki gruptan maksimum çeşitlilik örneklemesi ile 10'ar katılımcı öğrenci seçilmiştir. Katılımcıların mikro öğretim uygulamaları kayıt altına alınarak üç uzman tarafından Beden Eğitimi ve Sporda Yöntem Uygulama Becerileri Gözlem Formu (BESYUBGF) aracılığıyla incelenmiştir. Bir başka veri toplama aracı olarak Deney katılımcılarının oluşturdukları kavram haritalarıdır. Bulgular: ÖÖYBT'leri açısından; hem deney hem kontrol grubunun ön-son test puanları arasında anlamlı farklılıkları son testlerin lehinedir (p<,05). Deney ve kontrol gruplarının son testleri ve katılımcıların BESYUB gözlem puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamaktadır (p>,05). Deney katılımcılarının; GANO ile BESYUB puanları arasında pozitif yönde yüksek düzeyde (r=.818;p<,05), BESYUB ile Kavram Haritası (KH) puanları arasında orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır (r=,685; p<,05). Sonuç: BEÖ adaylarında; KH oluşturma etkinliğinin, hem bilgi hem de mikro öğretim uygulama düzeylerinin artmasında etkili olduğu sonucuna varılabilir.
Program dışı etkinliklere katılan ortaokul öğrencilerinin sosyal-duygusal ve ahlaki gelişimlerinin incelenmesi
Amaç: Program dışı etkinlikler arasında yer alan sportif ders dışı etkinliklere ve beden eğitimi ve spor alanı destekleme ve yetiştirme kurslarına katılan ortaokul öğrencileri ile bu etkinliklere ve herhangi bir sportif faaliyete katılmayan öğrenciler arasındaki sosyal-duygusal ve ahlaki gelişimleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma geçmişten günümüze kadar uzanan bir uygulama durumunu var olduğu haliyle betimlemeyi amaçlayan araştırma yaklaşımı olan genel tarama modeli (bilimsel yöntem) kullanılmıştır. Araştırmaya 6. 7. ve 8. Sınıf öğrencilerinden oluşan 711 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Tarama modelinde veri elde etmede "Sosyal- Duygusal ve Ahlaki Gelişim Ölçeği (SDAGO)" kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans, aritmetik ortalama, standart sapma temel belirleyici teknikler ile analiz edilmiştir. Ayrıca iki bağımsız grubun verilerinin karşılaştırılmasında t testi, ikiden fazla bağımsız grubun karşılaştırılmasında tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Bulgular: SDAGO aracılığı ile elde edilen verilerden; PDSE katılan grubun, PDSE katılan hem kadınların hem de erkeklerin lehine, her iki grupta da 8'nci sınıfların aleyhine sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca her iki grubun anne ve babalarının eğitim düzeyi ve aynı şekilde meslek grupları toplam puanda fark oluşturmamıştır. Arkadaş sayısı değişkeni ise sadece "olumlu sosyal davranış" alt boyutunda 9-12 arkadaşı olanların lehine puan elde edilmiştir. PDSE katılmayanlardan ailesinin gelirini düşük algılayanların orta düzeyde algılayanlara göre daha düşük SDAGO puanlarına sahip oldukları bulunmuştur. Sonuçlar: Ortaokul öğrencilerinin sosyal-duygusal ve ahlaki gelişimleri PDSE katılımdan etkilenmiştir ancak sahip oldukları sosyo ekonomik özelliklerinden etkilenmemiştir.
İlköğretim kurumlarında ders dışı egzersiz faaliyetlerine katılan öğrencilerin sosyalleşme düzeyleri
Bu çalışmada Ders Dışı Egzersiz Faaliyetlerine katılan öğrencilerin sosyalleşme düzeylerindeki değişim ve ders dışı egzersiz faaliyetlerinin öğrencilerin sosyalleşme düzeyine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda, Manisa Merkez bir ilköğretim okulundaki 6. 7. ve 8. sınıf öğrencilerinden 30`u uygulama, 30'u kontrol olmak üzere toplam 60 öğrenci ile çalışma yürütülmüştür. 60 öğrenciyi belirleme aşamasında aynı okulda bulunan 6.7.ve 8. sınıflarda toplam 157 öğrenciye sosyalleşme durum tespiti ölçeği uygulanmıştır. Katılımcıların tamamı, sosyalleşme ölçeği puanlarına göre küçükten büyüğe doğru sıralanmış ve en az sosyalleşme puanlarına sahip ilk altmış kişi arasından rastlantısal (Random) örnekleme yöntemi ile olarak, uygulama ve kontrol grupları oluşturulmuştur.Uygulama ve kontrol gruplarına ön test olarak SDTÖ uygulanmış ön test sonrasıuygulama grubuna ders dışı egzersiz faaliyetleri etkinlikleri düzenlenmiş, kontrol grubuna ise normal okul yaşantısı devam ettirilmiş, ek olarak ders dışı egzersiz faaliyetleri yaptırılmamıştır. Çalışma sonunda ise (13. hafta) uygulama ve kontrol grup öğrencilerine sosyalleşme durum tespiti ölçeği tekrar son test olarak uygulanmıştır. Bu testlerden elde edilen bulgular SPSS 16 istatistik paket programı ile değerlendirilmiştir.Araştırma sonucunda Ders Dışı Egzersiz faaliyetlerine katılımın, öğrencilerin sosyalleşme düzeylerini anlamlı biçimde arttırdığı bulunmuştur.Anahtar Kelimeler: Sosyalleşme, Ders Dışı Egzersiz, Beden Eğitimi, Spor
Eğitimde verimlilik: Öğretmenlerin iş hayatını etkileyen faktörlerin incelenmesi
Araştırmanın amacı, öğretmenlerin yaşam kalitesi ve iş tatmini faktörlerinin birbirleriyle etkileşimlerini ortaya koymayı, değişkenlerle olan ilişkiyi incelemeyi ve öğretmenlerin iş ortamında daha verimli ve mutlu olmalarına katkı sağlayacak öneriler geliştirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, nicel araştırma yöntemi olan ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları ölçüt örneklemeyle seçilmiştir ve katılımcı sayısı 376 kişidir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgi formu, Koçyiğit vd. (1999) tarafından Türkçe'ye uyarlanan SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği, Çalışkan ve Köroğlu (2023) tarafından uyarlanmış İş Tatmini Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23 programı kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım durumu Kolmogorov-Smirnov değerlerine bakılarak elde edilmiştir. Veri analizleri için non-parametrik testler kullanılmıştır. Güvenirlik, iç tutarlılığı değerlendiren Cronbach Alpha katsayısı kullanılarak test edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, değişkenler açısından incelendiğinde yaşam kalitesi ve iş tatmini düzeylerinin alt boyutlarında anlamlı farklılıklar görülmüştür. İki ölçek arasındaki ilişkide anlamlı farklılık görülürken, pozitif ve düşük düzeyde olduğu tespit edilmiştir.
İşitme engelli öğrencilerden sportif müsabakalarda mücadele edenler ile etmeyenlerin sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılması
Bu araştırma, işitme engelli öğrencilerden sportif müsabakalarda mücadele edenler ile etmeyenlerin sosyal beceri düzeylerinin farklılaşıp farklılaşmadığını karşılaştırarak incelemektedir.Araştırmanın evrenini, 2011-2012 eğitim öğretim yılı içinde devlet bünyesinde eğitim gören işitme engelli öğrenciler oluştururken, örneklemi Giresun ili Eynesil ilçesinde ki ve Ordu ilinde ki 101 öğrenciden oluşmaktadır.Araştırmada, 15 soruluk kişisel bilgi formu ve Matson Çocuklarda Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği olan 23'ü olumsuz sosyal davranışlar, 24'ü olumlu sosyal davranışları ölçmek amaçlı 47 sorudan yararlanılmıştır.İkili karşılaştırmalarda bağımsız örneklerde t-testi uygulanmıştır. Çoklu karşılaştırmalar ise tek yönlü varyans analizi (anova) ile yapılmıştır. İstatistiki analizler, SPSS 19.0 paket programı ile yapılmıştır.Araştırmanın sonucuna göre, işitme engelli öğrencilerden sportif müsabakalarda mücadele edenler ile etmeyenler arasındaki sosyal beceri düzeylerinde farklılıkların ortaya çıktığı ve cinsiyet, eğitim durumuna göre değişkenlik göstermekte olduğu bulunmuştur.Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Spor, İşitme Engelliler.
Beden eğitimi öğretmenleri ve okul yöneticilerinin beden eğitimi ve spor dersinin etkinliği üzerine görüşlerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi öğretmenleri ve okul yöneticilerinin Beden Eğitimi ve Spor dersinin etkinliği üzerine görüşlerinin incelenmesidir. Beden eğitimi ve spor dersinin etkinliği, Ankara ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin ve okul yöneticilerinin görüşlerine başvurularak belirlenmiştir. Araştırmanın evrenini; Ankara merkez ilçelerindeki ilkokul, ortaokul ve lise kurumlarında görev yapan beden eğitimi öğretmenleri ve okul idarecileri oluştururken, örneklemi ise; her ilçeden rast gele seçilmiş 15 okul, toplam 120 okul, 255 beden eğitimi öğretmeni ve 230 okul idarecisi oluşturmuştur. Araştırmada elde edilen veriler, tanımlayıcı istatistikle gurubun özellikleri; frekans, yüzdelik ve ortalama puanlar kullanılarak değerlendirilmiştir. Hazırlanan ölçek, güvenirlik ve geçerlik çalışması yapıldıktan sonra uygulanmıştır.Araştırma sonucunda; Ankara merkez ilçelerindeki ilkokul, ortaokul ve lise okullarında görev yapan beden eğitimi öğretmenleri ve okul yöneticilerinin görüşlerine göre, öğretmenler ve yöneticiler genel anlamda öğrenci ve velilerin derse olan önemi yeterince göstermedikleri, beden eğitimi ve spor dersinin genel anlamda öğrencilerin fiziksel gelişiminde etkisinin olduğu, öğrencilere birlikte hareket etme davranış alışkanlığı kazandırdığı, öğrencilerin yaşam boyu spor kavramını anlamalarını,öğrencilerin günlük yaşam sorunlarını daha çabuk çözümlemesinde etkisinin bulunduğunu, olumlu davranış kazanmalarını sağladığını, diğer derslerdeki başarılarına olumlu etkisinin bulunduğu ve yeni sporcuların yetişmesinde katkısının bulunduğu, ancak okullardaki spor tesisleri ve malzemelerinin eksik olduğunu ve bu eksiklikten dolayı beden eğitimi ve spor dersinin etkin bir şekilde işlenemediği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi ve Spor, Beden Eğitimi Öğretmeni, Okul Yöneticisi.
Beden eğitimi öğretmeni adaylarının öğretmenlik özyeterliliklerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi öğretmenliği bölümünde okuyan öğrencilerin öğretmenlik özyeterliliklerini incelemektir.Araştırmanın hedef kitlesini Gazi Üniversitesi, Kırıkkale Üniversitesi, Ankara Üniversitesi ve Hacettepe Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Beden Eğitimi Öğretmenliği Bölümünde öğrenim gören 1, 2, 3, 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu oluşturan 395 beden eğitimi öğretmenliği bölüm öğrencilerinin öğretmenlik özyeterlilikleri çeşitli değişkenler tarafından incelenmiştir.Araştırmanın hedef kitlesini oluşturan dört üniversite öğrencilerinin öğretmen yetkinlik beklenti düzeylerini belirlemek amacıyla, araştırmacılar tarafından geliştirilen Öğretmen Yetkinlik Beklenti Envanteri (ÖYBE) kullanılmıştır. Öğretmen Yetkinlik Beklenti Envanteri ve daha sonra bu puanların kişisel bilgi formunda sorulan demografik bilgilerle toplanan veriler t-test, varyans analizi (ANOVA) ve pearson product correlation ile test edilmiştir.Araştırmada elde edilen sonuçlar, beden eğitimi öğretmenliği bölümünde okuyan öğrencilerin öğretmenlik öz yeterlilik düzeylerinin yüksek düzeyde olduğunu göstermektedir. Öğretmenlik öz yeterlilik puan ortalamaları arasında bir fark olup olmadığını belirlemek için yapılan istatistik sonuçlara göre, öğrencilerin ailelerinin aylık gelir durumuna göre aylık gelir düzeyi orta olan öğrencilerin özyeterlilik düzeylerinin diğerlerinden anlamlı düzeyde yüksek olduğu ve ailenin gelir düzeyi ile özyeterlilik arasında (r=-.053,p<.05) düzeyinde ilişki bulunmuşken; cinsiyet, mezun olduğu ortaöğretim kurumu, geldiği yerleşim yeri, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi ve meslekleri, bölüm seçme tercihleri, düzenli spor alışkanlıkları ve millilik durumlarına göre bu fark p>0,05 düzeyde anlamlı bulunmamıştır. Anahtar Kelimeler: Yeterlilik, Öz-Yeterlilik, Beden Eğitimi, Beden Eğitimi Öğretmen Adayı.
II. Meşrutiyet Dönemi beden eğitiminde çağdaş dönüşümler
II. Meşrutiyet Dönemi Beden Eğitiminde Çağdaş Dönüşümler? başlıklı tez çalışmasında; söz konusu dönemde beden eğitimi uygulamalarının yasal bir zemine oturtulmasını sağlayan hukuki çalışmalar, bu çalışmaların öğretim kurumlarındaki yansımaları, öğretmen yetiştirme çabaları, çağdaş bir anlayış oluşturmak için gerçekleştirilen denetim çalışmaları, kullanılan tesis ve malzemeler, beden eğitimi alanının öncü figürleri ile yöneticilerin katkıları ve dönüştürme enstrümanları olarak görülen yayın faaliyetleri, bayramlar ile paramiliter gençlik örgütlerindeki uygulamalarda ortaya çıkan çağdaş dönüşümlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma yaklaşımının bir türü olan doküman incelemesi yöntemi veya başka bir deyişle tarihi yöntemin kullanıldığı bu çalışma, 1908-1918 yılları ile sınırlandırılmış ve döneme ait ana kaynaklara dayandırılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; II. Meşrutiyet döneminde beden eğitimi alanını sağlam bir temele oturtmak için çıkarılan resmi mevzuatların etkili bir dönüştürücü olarak kullanıldığı; ayrıca pedagojik, Sosyal Darwinist, paramiliter ve biyo- politik bir anlam yüklenen beden eğitimi derslerinin dönemin koşullarına uygun olarak neredeyse tüm öğretim kurumlarının müfredatlarında yer aldığı ve öz kaynakları kullanarak gerçekleştirilen öğretmen yetiştirme çabalarına da ilk kez bu dönemde yer verildiği görülmektedir. Selim Sırrı Bey tarafından yürütülen teftiş çalışmalarında geçmişten gelen yanlışları düzeltme, İsveç jimnastiği uygulamalarını benimsetme ve yaygınlaştırma amaçlanmıştır. Tesisleşme alanında ve ders aletlerinde de İsveç jimnastiğine uygun dönüşümlerin yaşandığı bu dönemde, okullarda ve okul dışında yürütülen yaygınlaştırma çabaları yayınlanan süreli eserler ile telif ve tercüme kitaplarda hayat bulmuştur. Okullar ve kulüplerin katılımıyla düzenlenen bayramlar milli bilinç, heyecan ve coşkunun oluşmasında önemli bir rol oynamıştır. Aynı dönemde beden eğitimi uygulamalarından sıklıkla yararlanılan diğer bir alan da özellikle paramiliter amaçlar etrafında oluşturan gençlik örgütleri olmuştur. Sonuç olarak, beden eğitimi alanında II. Meşrutiyet öncesinde hiç gerçekleşmeyen veya sınırlı sayıda yürütülen çabalar, tüm güçlüklere rağmen II. Meşrutiyet döneminde yerini niceliksel ve niteliksel olarak çağdaş bir anlayışa bırakmış, böylece Cumhuriyet döneminde gerçekleştirilecek yeni reformların altyapısı da hazırlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Meşrutiyet, Çağdaşlaşma, Eğitim, Beden Eğitimi, Jimnastik.
Beden eğitimi öğretmenlerin liderlik davranışlarının iletişim becerileri ile ilişkisinin incelenmesi (Ankara ili örneği)
Bu Araştırmanın Amacı; Ankara İlinde Ortaöğretimde Görev Yapan Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Liderlik Davranışlarının İletişim Becerileri İle İlişkisini Saptamaktır. Bu araştırmanın çalışma evrenini, 2012-2013 öğretim yılı Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Ankara ilindeki liselerde görev yapan beden eğitimi öğretmenleri oluşturmuştur. Milli Eğitim Bakanlığı verilerine göre 2012-2013 öğretim yılında Ankara ilinde 1138 Erkek, 513 Kadın olmak üzere toplam 1651 beden eğitimi öğretmeni bulunmaktadır (ankara.meb.gov.tr). Çalışmanın örneklemini ise, Ankara iline bağlı Çankaya, Yenimahalle, Keçiören Altındağ, Sincan, Etimesgut ve Mamak ilçelerinden lise düzeyinde tesadüfi örnekleme yöntemiyle belirlenmiş okullardan 486 beden eğitimi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Bernard Bass ve Bruce Avolio (1995) tarafından geliştirilen "Liderlik Stilleri Ölçeği (Multifactor Leadership Questionnaire-MLQ 5X - SHORT)", Korkut (1996) tarafından geliştirilen, "İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeğ"i (İBDÖ), ve kişisel özellikleri belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Beden eğitimi öğretmenlerinin algılarına göre, liderlik stilleri ve iletişim becerilerinin, kişisel özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesinde ikili küme karşılaştırmalarda Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis-H Testi ve Frekans, Aritmetik Ortalama ve Standart Sapma, analizi istatistik yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir. Sonuçta; Beden eğitimi öğretmenlerinin dönüşümcü liderlik davranışlarının, etkileşimci liderlik davranışlarından daha fazla gerçekleştirildiği, cinsiyet grupları algılarına göre dönüşümcü liderliğin bütün boyutlarında kadın beden eğitimi öğretmenlerinin erkek beden eğitimi öğretmenlerine göre yüksek algıya sahip oldukları, hizmet süreleri, dönüşümcü liderlik özellikleri idealleştirilmiş etki-atfedilen, idealleştirilmiş etki-davranış, telkinle güdüleme, entelektüel uyarım ve bireysel destek boyutlarına ilişkin algılarını belirleyici bir değişken olmadığı, mezuniyet durumlarına göre, liderlik özellikleri idealleştirilmiş etki-atfedilen, idealleştirilmiş etki-davranış, telkinle güdüleme, entelektüel uyarım ve bireysel destek boyutlarına ilişkin algılarını belirleyici bir değişken olmadığı, idarecilik görev durumlarına göre, liderlik özellikleri idealleştirilmiş etki-atfedilen, idealleştirilmiş etki-davranış, telkinle güdüleme, entelektüel uyarım ve bireysel destek boyutlarına ilişkin algılarını belirleyici bir değişken olmadığı, kadın öğretmenlerin iletişim becerilerini algılama düzeylerinin erkek öğretmenlerinkine göre daha yüksek olduğu, yaş değişkenine göre iletişim becerisi ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı, hizmet süresine göre iletişim becerisi ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı, hizmet süresine göre iletişim becerisi ortalama puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı, idarecilik görevi yapan öğretmenlerin iletişim becerisi düzeyleri idarecilik görevi yapmayan öğretmenlerinkinden daha yüksek olduğu, saptanmıştır. Buna göre dönüşümcü liderlik boyutunda beden eğitimi öğretmenlerinin idealleştirilmiş etki-atfedilen, idealleştirilmiş etki-davranış ve telkinle güdüleme liderlik davranışlarını gerçekleştirme düzeyleri arttıkça iletişim becerisi düzeyinin de arttığı, beden eğitimi öğretmenlerinin koşullu ödül, istisnalarla yönetim-aktif ve istisnalarla yönetim-pasif liderlik özelliğini gerçekleştirme düzeyleri arttıkça, iletişim becerisi düzeyinin de arttığı söylenilebilir. Anahtar Kelimeler: Lider, Liderlik, İletişim, Beden Eğitimi, Beden Eğitimi öğretmeni.