5-18 yaş arası bedensel ve zihinsel engelli (Serebral palsili) çocukların annelerinin depresyon ve kaygı düzeylerinin yaşam kalitesi üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı; bedensel ve orta düzey zihinsel engelli olup 5-18 yaş arası Serebral Palsi teşhisi konmuş olan çocukların annelerinin depresyon ve kaygı oranlarının yaşam kalitesi üzerine etkisinin araştırılmasıdır. İlişkisel tarama modeli olan bu çalışmaya İstanbul il sınırlarında rastgele yöntemle seçilmiş Serebral Palsi ve orta düzey zihinsel gelişme geriliği teşhisi konmuş 81 çocuğun annesine Beck Depresyon Envanteri, Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği ve Whoqol-Bref tr Yaşam Kalitesi ölçeği uygulanmıştır. Bireylerin orta düzeyde depresif belirtilere ve majör anksiyeteye sahip olduğu görülmüştür (p>0.05). Bireylerin yaşam kalitesi alt ölçeklerinden en çok sosyal alan alt ölçeği skorlarının yüksek olduğu görülmüştür (p>0.05). Depresyon ölçeğinden alınan puanlar ile bireylerin anksiyete ölçeğinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bireylerin depresyon ölçeğinden aldıkları puan arttıkça anksiyete ölçeğinden alınan puan da artmaktadır (p>0.05). Bireylerin yaşam kalitesi alt ölçeklerinden alınan puanlar ile bireylerin beck depresyon ve anksiyete ölçeğinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. (p>0.05). Depresyon ve anksiyete arttıkça yaşam kalitesi düşmektedir. Sonuç olarak; Serebral Palsi teşhisi konmuş olan çocukların annelerinin depresyon ve kaygı oranlarının yüksek olduğu ve bu oranların yaşam kalitesi üzerine olumsuz etkisinin olduğu saptanmıştır. Anahtar Kelimeler : Anksiyete, Depresyon, Yaşam Doyumu, Serebral Palsi.