Tip 2 diyabetli obez ratlarda düzenli egzersiz ve düzenli egzersiz ile birlikte metformin kullanımının nesfatin-1 hormonu üzerine etkileri

Bu çalışmanın amacı; Tip II diyabetli obez ratlarda düzenli egzersiz ve düzenli egzersiz ile birlikte metformin kullanımının Nesfatin-1 hormonu üzerine etkilerinin araştırılmasıdır. Çalışmada 27 adet 3-6 haftalık Wistar Albino cinsi erkek ratlar tercih edilmiştir. Yüksek yağlı diyetle beslenen ratlar obez duruma (>300) geldiklerinde, Streptozotosin (35 mg/kg) uygulanarak Tip II diyabet modeli oluşturulup 4 gruba ayrılmıştır. Gruplar yüksek yağlı diyetle beslenen grup (YYD) (n=6), yüksek yağlı diyetle beslenip düzenli egzersiz yapan grup (DE) (n=7), yüksek yağlı diyetle beslenip Metformin kullanan grup (MET) (n=7), yüksek yağlı diyetle beslenip düzenli egzersiz yapan ve Metformin kullanan grup (DE+MET) (n=7). Ratlara 8 hafta boyunca haftada 3 gün 30 dakika yüzme egzersizi uygulanmıştır. MET kullanan gruplara her gün 100 mg/kg dozunda MET içme suyuna ilave edilmiştir. Sekiz hafta sonunda ratların kalp ve endotel dokularında İmmunohistokimyasal Boyama Yöntemi ile BLC-2, BAX ve Kaspaz-3 ekspresyonları ve Biyokimyasal analizler glukoz, HDL, LDL, İnsülin, HOMA-IR Elisa yöntemiyle incelenmiştir. Deney hayvanlarının glukoz düzeyleri incelendiğinde kontrol grubunun glukoz seviyeleri diğer gruplara göre istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde artış saptanırken; MET, egzersiz (EGZ) ve MET+EGZ gruplarında bu düzeylerin kontrol grubuna göre anlamlı azaldığı saptanmıştır (sırasıyla; p≤0,001, p≤0,001 ve p=0.004). Gruplararası insülin seviyelerinin kıyaslanmasında MET grubunda kontrol grubu ve EGZ grubuna göre anlamlı bir artış gözlenmiştir (p=0.002 ve p=0.006). HOMA-IR değerlerinin incelenmesinde MET, EGZ ve MET+EGZ gruplarında kontrol grubuna göre anlamlı bir azalma saptanmıştır (sırasıyla; p=0.025, p=0.028, p=0.037). MET ve EGZ'in lipid profilindeki değişikliklere etkisi incelendiğinde plazma kontrol grubunda belirgin düzeyde azalan HDL düzeylerinin MET, EGZ ve MET+EGZ gruplarında bu düzeylerin kontrol grubuna göre anlamlı arttığı saptanmıştır (sırasıyla; p=0.010, p=0.025 ve p=0.008). Plazma LDL seviyelerine bakıldığında kontrol grubunda artan LDL düzeylerinin; MET, EGZ ve MET+EGZ gruplarında bu düzeylerin kontrol grubuna göre anlamlı azaldığı saptanmıştır (sırasıyla; p=0.013, p=0.024 ve p≤0,001). Deney hayvanları Endotelyal dokuda Nesfatin-1 düzeyleri incelendiğinde gruplar arasında istatistiksel açıdan anlamlılık saptanmadığı (p>0.05), Kardiyak dokuda ise; kontrol grubunda anlamlı bir artış gözlemlenirken MET, EGZ ve MET+EGZ gruplarında istatistiksel olarak anlamlı azaldığı saptanmıştır (sırasıyla; p=0.001, p≤0,001 ve p≤0,001). Kalp dokusunda inflamasyon göstergelerinden olan TNF-α, IL-1β ve IL-6 düzeyleri incelendiğinde kontrol grubunda artarken MET, EGZ ve MET+ EGZ gruplarında kontrol grubuna göre anlamlı azaldığı saptanmıştır (TNF sırasıyla; p=0.038, p=0.005 ve p=0.009, IL-1β sırasıyla; p=0.012, p=0.001 ve p=0.001, IL-6 üç grup için de p≤0,001). Çalışmanın sonucunda; diyabetin kalp ve damarlar üzerinde önemli patolojik etkileri olduğu, EGZ'in MET kadar bazı parametrelerde daha iyi iyileşmeyi sağladığı ortaya konmuştur. EGZ ve MET'in beraber verilmesi durumunda çok daha iyi etkiler oluşturduğuna dikkat çekmiştir.