Ankara University
Discipline

Biology

Ankara University

3,453

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
DoctorateOpen AccessTR

Kuinklorak herbisitinin ergin zebra balığı (Danio rerio, Hamilton 1822) solungaç dokusu üzerinde genotoksisitesi ve rosmarinik asitin koruyucu etkisi

Dünyada pestisitler içerisinde en fazla herbisitlerin kullanıldığı bilinmektedir. Ülkemizde de herbisit kullanımı her geçen gün artmakta ve bu artışla birlikte herbisitlerin çevre ve canlı organizmalar üzerindeki olumsuz etkileri de buna bağlı olarak artış göstermektedir. Kinolin karboksilik asit türevi olan kuinklorak (3,7-dikloro-8-kinolinkarboksilik asit); yeni, seçici bir oksin grubu herbisit olup, pirinç, çim alanları, buğday ve kimyasal nadasta kullanılmaktadır. Bu çalışmada, kuinklorak herbisitinin Zebra balığı üzerinde muamelesi ile solungaç dokularında, Rastgele Çoğaltılmış Polimorfik DNA (RAPD) yöntemiyle DNA hasarı ve Kantitatif Real Time PCR (qRT-PCR) ile antioksidan, oksidatif stres, gen onarımı, ısı şoku, hücre döngüsü kontrolü, apoptoz yolağı gibi belirli hücre savunma sistemlerinin etki mekanizmasının ortaya çıkarılması ve biberiye bitkisinden elde edilen Rosmarinik Asit'in (RA) kuinklorak herbisitinin toksik etkisine karşı koruyucu etki değerlendirilmesinin yapılması, kuinklorak herbisitinin doku üzerinde genotoksik etkisi ile RA'nın arasındaki ilişkinin ortaya konması amaçlanmıştır. Zebra balıkları, kuinklorak herbisitinin ön çalışma sonrası belirlenen LC50 96 saat değerinin katlar halinde azalan konsantrasyonları ile sırasıyla 177,00 mg/L, 88,50 mg/L, 44,25 mg/L ve 100 μM RA ayrı ayrı ve en yüksek kuinklorak konsantrasyonu ile birlikte 100 μM RA+ 177,00 mg/L 48 saat boyunca muamele edilmiştir. Sonuçlar değerlendirildiğinde RAPD profillerinde kuinklorak maruziyeti sonrası tespit edilen göstergeler, yüzde genomik kalıp kararlılığında (% GKK) değişim olduğunu göstermiştir. Kuinklorak maruziyeti sonrası en yüksek test konsantrasyonunda antioksidan (Cu-Zn SOD, Mn-SOD, GPX, GST, MT2), insülin benzeri büyüme faktörü (IGF2), ısı şok proteini (HSP70), hücre döngüsü kontrol noktası (P21Kip1 ve P27Kip1), DNA tamir (XPA, XPC ve XRCC3) ve apoptoz yolağı (P53, BAX, Kaspaz 3, Sitokrom C) genleri ifade düzeylerinde artış tespit edilmiştir. RA'nın en yüksek test konsantrasyonu ile birlikte uygulandığı muamele sonrası, kontrol grubuna benzer sonuçlar elde edilmiştir. Sonuç olarak, kuinklorak maruziyetinin Reaktif Oksijen Türleri (ROT) oluşumunu arttırmış olabileceğinden antioksidan savunma sistemi gen ifadelerinde artışa neden olduğu, DNA hasarını indüklediği, hücre döngüsü ilerlemesini kesintiye uğrattığı, DNA onarım sistemi gen ifadelerini arttırdığı, apoptotik yolağı tetiklediği tespit edilmiştir. RA'nın kullanıldığı test gruplarında, antioksidan etki mekanizmasına bağlı olarak, hücreleri toksik etkiden koruyarak sağkalımı indüklediği tespit edilmiştir.

Kezban Yıldırım
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
DoctorateOpen AccessTR

Kırklareli, Edirne ve Tekirdağ illerindeki yumurtacı tavuk altlıklarından elde edilen salmonella izolatlarının serotiplendirilmesi, bazı dezenfektanlara, antibiyotiklere ve kamfor yüklü kitosan gümüş nanopartiküllerine duyarlılıklarının belirlenmesi

Bu çalışmada, Türkiye'nin Avrupa yakasında bulunan üç farklı il (Kırklareli, Edirne ve Tekirdağ) üzerindeki yumurtacı tavukların taze dışkısından toplam 323 adet drag swab örneği alınmıştır. ISO 6579:2002 yöntemine göre örneklerin %17,3'ünde Salmonella tespit edilmiştir. Elde edilen 56 Salmonella izolatı, Kauffmann-White-Le Minor Şeması'na göre antiserum kullanılarak lam aglütinasyonuyla serotiplendirilmiştir. S. Typhimurium (%28,6), S. Kentucky (%17,9), S. Abony (%16,1), S. Infantis (%8,9), S. Enteritidis (%5,4), S. Anatum (%3,6), S. Saintpaul (%3,6), S. Szentes (%1,8), S. Dibra (%1,8), S. Fallowfield (%1,8), S. Kimuenza (%1,8), S. Escanaba (%1,8), S. Nagoya (%1,8), S. Mbandaka (%1,8), S. Agona (%1,8) ve Salmonella II 17: e, n, x, z15: 1,6 (%1,8) olmak üzere 16 Salmonella serotipi belirlenmiştir. S. Kimuenza, S. Escanaba ve S. Nagoya'nın yumurtacı tavuklarından izolasyonu Türkiye'de ilk kez rapor edilmiştir. S. Dibra, S. Fallowfield, S. Szentes ve Salmonella II 17: e, n, x, z15: 1,6'nın yumurtacı tavuklarından izolasyonu dünyada ilk rapordur. Toplam 56 Salmonella izolatının amoksisilin-klavulanik asit, sefepim, azitromisin, kloramfenikol, ofloksasin, sefoksitin ve trimetoprim/sülfametoksazol'e olan duyarlılıkları disk difüzyon metoduyla test edilmiştir. S. Kentucky izolatlarının %10'u ofloksasine, S. Kimuenza ise sadece kloramfenikole dirençli bulunmuştur. Kitosan ile stabilize edilmiş gümüş nanopartikülü (CS@AgNP), CS'nin otoklavda hem indirgeyici madde hem de stabilizatör olarak görev yaptığı bir çözeltide yeşil prosese dayalı olarak sentezlenmiştir. Elde edilen nanomateryal, doğal bir bileşik olan kamforla kaplanmıştır. Bu şekilde ilk kez kamfor yüklü kitosan gümüş nanopartikülü (C-CS@AgNP) sentezlenmiştir. Nanokompozitin 100 µg/mL konsantrasyonunda Salmonella serotiplerine karşı maksimum antibakteriyel aktivite (8,9-11,6 mm) gözlenmiştir. Çalışmamızda C-CS@AgNP'nin yanı sıra kanatlı dezenfeksiyonunda kullanılan farklı etken maddeli 5 dezenfektanın serotipler üzerindeki etkileri kalitatif süspansiyon testine göre değerlendirilmiştir. Kuaterner amonyum bileşiği (%16) dışındaki tüm dezenfektanlar, 1 dakikalık temas süresi sonunda serotiplerin üremesini engellemiştir. Serotipler üzerinde etkili olan dezenfektanlar, hidrojen peroksit (%26), perasetik asit (%6) > potasyum peroksimonosülfat (%21,41), sodyum klorit (%1,5) > C-CS@AgNP > glutaraldehit (%15), kuaterner amonyum bileşiği (%10) > glutaraldehit (%50) şeklindedir.

İbrahim Polat
Trakya University · Fen Bilimleri Enstitüsü
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Türkiye'de konakları saptanmış Braconidae (Hymenoptera) türleri

Bu çalışma, Türkiye'de saptanmış olan Braconidae (Hymenoptera) türlerini, saptanan şehirleri, bu parazitoidlerin varsa konaklarını, konakların beslendikleri bitkileri veya parazitoidin bulunduğu habitat bilgisini içeren bir çalışmadır. 1940-2023 yılları arasında Türkiye'de Braconidae (Hymenoptera) familyasına ait türleri içeren 235 literatür tespit edilmiş ve incelenmiştir. İncelenen literatürler, parazitoid – konak – bitki ilişkilerini içeren taksonomik, faunistik ve bitki koruma alanlarını kapsamaktadır. Çalışmada Türkiye'de konakları bilinen Braconidae tür sayısının 246 olduğu ortaya çıkarılmıştır. Bu çalışmanın Türkiye'de saptanmış Braconidae familyası türleri açısından bir rehber niteliği taşıması amaçlanmıştır.

Zar kanatlılar
Mehmet Gökhan Yıldız
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Trakya'da yayılış gösteren bazı Trifolium L. Sect. Chronomesium (Fabaceae) taksonlarının morfolojik özellikleri ve DNA sekans yöntemiyle moleküler filogenetik özelliklerinin belirlenmesi

Bu çalışmada Trakya Bölgesinde yetişen Fabaceae familyasından ait Trifolium L. cinsinin Chronosemium seksiyonuna ait 6 taksonun (T. campestre subsp. campestre var. campestre, T. dubium, T. grandiflorum, T. mesogitanum, T. patens ve T. sebastiani) morfolojik ve moleküler filogenetik özellikleri ITS ve matK bölgeleri sekanslanarak ortaya konulmuştur. Araziden toplanan canlı bitki örneklerinin yapraklarından DNA'ları izole edilerek, ITS ve matK bölgeleri önceden belirlenen primerler kullanılarak çoğaltılmıştır. Çoğaltılan bölgelerin DNA sekansı yapılmış, elde edilen veriler MEGA X ile çalışılarak bu türlerin filogenetik ilişkileri ortaya konulmuştur. Bu doğrultuda matK ile ITS bölgelerine ait sekans verileri kullanılarak NJ, ML ve UPGMA metodları kullanılarak filogenetik ağaçlar oluşturulmuştur. Sonuç olarak türlerin ayrımında kullanılan morfolojik karakterlerin yanında moleküler sonuçlardan ITS ile oluşturulan filogenetik ağaçların matK ile oluşturulanlara göre daha iyi sonuçlandığı görülmüştür.

FabaceaeFilogeniTrakya bölgesi+1
Aslıhan Balkan
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
DoctorateOpen AccessTR

Marmara ve Ege bölgelerindeki bazı illerin nadasa bırakılmış tarla topraklarında bulunan ısıya dayanıklı paecilomyces bainier 1907 ve yakın cinslerine ait izolatların polifazik taksonomisi

Bu çalışma, Türkiye'nin Marmara (Edirne, İstanbul, Sakarya ve Yalova) ve Ege (Kütahya, Afyonkarahisar, Uşak, İzmir ve Muğla) bölgelerinde yer alan 9 ildeki 36 toprak örneği üzerinde gerçekleştirilmiş ve tarım topraklarında bulunan ısıya dayanıklı Paecilomyces ve yakın cinslerinin varlığı ile biyoçeşitliliğini konvansiyonel ve moleküler yöntemler kullanılarak açığa çıkarmayı hedeflemiştir. Türkiye, coğrafi konumu nedeniyle toprak biyoçeşitliliği açısından son derece zengin bir ülkedir. Bu doğrultuda, daha önce yürütülen projeler esnasında toprak örneklerinde ısıya dayanıklı Paecilomyces ve yakın cinslerin varlığına rastlanmış ve bu durum yeni bir çalışmanın başlatılmasına zemin hazırlamıştır. Isıya dayanıklı Paecilomyces türleri, yüksek ısılarda bile hayatta kalabilen ve gelişebilen mikrofunguslardır bu sebeple endüstriyel ve biyoteknolojik uygulamalarda büyük önem taşımaktadır. Bu türlerin yüksek sıcaklıklara dayanıklı olmaları, çeşitli alanlarda olası kullanım imkânı sunmaktadır. Çalışmada, elde edilen izolatlar önce teşhis besiyerlerine ekilerek morfolojik özellikleri gözlemlenmiş, ardından DNA barkod gen bölgeleri (ITS, Kalmodulin, Beta-tubulin ve RPB2) kullanılarak multi-lokus gen sekanslamaları yapılmış ve biyoinformatik araçlarla (MEGA 11) filogenetik analizleri gerçekleştirilmiştir. Marmara (5 izolat) ve Ege (10 izolat) bölgelerinden elde edilen sonuçlar, Türkiye için özellikle bu bölgelerin topraklarında Paecilomyces niveus, P. divaricatus, P. fulvus ve P. brunneolus türlerinin tespitini ortaya koymuştur. Bu türlerden en yaygın olanı P. niveus olup Afyonkarahisar, Edirne, İzmir, Kütahya, Muğla, Yalova ve Sakarya illerinde tespit edilmiştir. Ardından P. divaricatus (Muğla ve Uşak), P. fulvus (Uşak) ve P. brunneolus (İstanbul) gelmektedir. Dikkat çekici bir şekilde, P. brunneolus daha önce Türkiye topraklarında kaydedilmemiş olup, bu çalışma ile Türkiye için yeni bir kayıt olarak belirlenmiştir. Bu araştırma, Türkiye'nin Marmara ve Ege bölgelerinde nadasa bırakılmış tarım topraklarında ısıya dayanıklı Paecilomyces türlerinin yayılımını ve biyoçeşitliliğini ortaya koyarak ileriki çalışmalar için, hem Türkiye'nin biyolojik zenginliğine katkıda bulunmakta hem de bu mikrofungusların olası endüstriyel ve biyoteknolojik kullanımı için veri sağlamaktadır.

Goulsoum Ouzeır
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Archips rosana (Linnaeus, 1758) (Lepidoptera: Tortricidae)'nın farklı yaşam evreleri üzerinde Bacillus thuringiensis kurstaki (var. serotype: H-7)'nin toksik etkileri

Archips rosana Lepidoptera takımının Tortricidae familyasına ait yaprak bükenler olarak bilinen bir gece kelebeği (güve) türüdür. Tortricidae familyasına ait A. rosana larvaları bitkilerin tomurcuk ve çiçek kısımları, aynı zamanda yaprak ve meyvelerinde zararlar oluşturmaktadırlar. Çeşitli süs bitkisi, bahçecilik ve meyve üreticiliği gibi alanlarda kullanılan bitkilerde ekonomik kayıplara yol açmaktadırlar. Bu nedenle, zararlı böcekler ile mücadelede çeşitli pestisitler kullanılmaktadır. Bu pestisitlerin yoğun ve bilinçsiz kullanımı doğal dengeyi bozulmakta ve biyoçeşitlilik zarar görmektedir. Günümüzde kontrolsüz bir şekilde tarım arazilerinde kullanılan kimyasal içerikli insektisitlerin yerine biyoinsektisitlerin kullanımı çevre ve insan sağlığına etkisi açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada, etken maddesi Bacillus thuringiensis kurstaki (var. serotype: H-7) (BİOBİT WP 16000 IU/mg) olan biyoinsektisitin Archips rosana (Linnaeus, 1758) (Lepidoptera: Tortricidae)'nın farklı biyolojik evreleri (4. ve 5. dönem larvaları, prepupa, pupa ve ergin) üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Tez çalışmasında ilk olarak, A. rosana larvaları Nisan-Haziran ayları arasında Trakya Üniversitesi Balkan Arboretumun'dan (Edirne ili) özellikle pestisitlere direkt maruz kalmamış Ulmus minor Miller (Ulmaceae) bitkisi üzerinden direkt el teması en az olacak şekilde toplanmış ve laboratuvara transfer edilmiştir. A. rosana' nın 4. ve 5. dönem larval safhaları, prepupa, pupa ve ergin dönemleri letal konsantrasyon (LC50 ve LC90) belirlemek için Bacillus thuringiensis var. kurstaki'in tarım alanlarında tavsiye edilen uygulama konsantrasyonu ve seyreltilmiş (1.10½, 1.10-1, 1.10-2, 1.10-3 ve 1.10-4) konsantrasyonları ile muamele edilmiştir. B. thuringiensis kurstaki'nin LC50 konsantrasyonları; 4. dönem larvalar (24, 48, 72 ve 96 saat) 3.541 (3.339-4.783) mg/ml, 3.012 (2.815-3.269) mg/ml, 2.438 (2.224-2.639) mg/ml ve 1.892 (1.711-2.059) mg/ml; 5. dönem larvalar (24, 48, 72 ve 96 saat) 3.892 (3.495-6.730) mg/ml, 3.226 (2.960-3.661) mg/ml, 2.442 (2.150-2.764) mg/ml ve 1.577 (0.682-2.218) mg/ml; Prepupa dönemi (24, 48, 72 ve 96 saat) 1.908 (1.665-2.132) mg/ml, 1.690 (1.461-1.901) mg/ml, 1.425 (1.204-1.630) mg/ml ve 1.373 (1.161-1.575) mg/ml; Pupa dönemi (9. Gün ve 12. gün) 1.819 (0.920-2.491) mg/ml ve 1.890 (1.599-2.156) mg/ml olarak bulunmuştur. LC90 konsantrasyonları; 4. Dönem larvalar (24, 48, 72 ve 96 saat) 4.108 (3.684-7.138) mg/ml, 4.045 (3.675-4.789) mg/ml, 3.516 (3.240-3.944) mg/ml ve 2.541 (2.348-2.823) mg/ml; 5. dönem larvalar (24, 48, 72 ve 96 saat) 4.794 (4.027-10.751) mg/ml, 4.582 (4.027-5.775) mg/ml, 4.223 (3.708-5.121) mg/ml ve 2.834 (2.197-4.677) mg/ml; Prepupa dönemi (24, 48, 72 ve 96 saat) 3.150 (2.857-3.571) mg/ml, 2.756 (2.500-3.112) mg/ml, 2.365 (2.117-2.717) mg/ml ve 2.249 (2.005-2.603) mg/ml; Pupa dönemi (9. Gün ve 12. gün) 3.114 (2.452-5.205) mg/ml ve 3.122 (2.785-3.643) mg/ml olarak bulunmuştur. Bacillus thuringiensis kurstaki insektisitinin uygulama konsantrasyonuna göre seyreltilmiş konsantrasyonları, doğal yaşam için denge sağlayan parazitoid böceklerin doğal döngüsü ve devamlılığı açısından önem arz etmektedir. Dolayısıyla bu çalışma ile elde edilen yeni veriler Entegre Zararlı Yönetimi'nde kullanılmak üzere katkılar sağlayabilir. Bu tez konusunu seçmemizdeki en büyük amacımız tarım zararlılarına karşı yüksek doz ve bilinçsiz kimyasal pestisit kullanımını en aza indirmeye çalışmaktır.

Okan Katı
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ ilindeki sokak köpeklerinde görülen sindirim sistemi helmintleri ve yaygınlıkları

Bu çalışma, Tekirdağ yöresindeki köpeklerde sindirim sistemi helmintlerinin prevalansını belirlemek amacıyla Eylül 2023-Mayıs 2024 tarihleri arasında 150 köpek üzerinde gerçekleştirilmiştir. Köpeklerin rektumundan taze dışkı örnekleri alınmış ve bu örnekler dışkı kaplarına alınarak soğuk zincir altında laboratuvara ulaştırılmıştır. Sonrasında dışkı örnekleri önce makroskobik olarak muayene edilmis, daha sonra Fulleborn'un doymuş tuzlu su flotasyon yöntemi ile helmint yumurtaları yönünden incelenmiştir. Tekirdağ ilindeki sokak köpeklerinin dışkı analiz sonuçlarına göre, 150 köpekten %26.7'sinde (40/150) çeşitli helmint türleri tespit edilmiştir. Geriye kalan %73.3'ünde (110/150) ise herhangi bir helmint yumurtasına rastlanmamıştır. Köpeklerde en fazla karşılaşılan tür %14,66 oranıyla Ancylostoma caninum iken en az karşılaşılan tür %0,66 oranıyla Taenia spp. olmuştur. Ayrıca %10,66 Toxocara canis, %1,33 Dipylidium caninum, %1,33 Trichuris vulpis tespit edilmiştir. Yaş, cinsiyet, mevsim ve parazit türlerine göre enfeksiyon oranlarının karşılaştırılmasında Ki-kare testi ve Fischer Exact test kullanılarak, sonuçlar tablolarda belirtilmiştir. Sonuç olarak, Tekirdağ ilinde ilk defa yapılan bu çalışmada hem köpek hem de insan sağlığını etkileyen helmint türlerinin olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgular doğrultusunda, insanların ve köpeklerin sağlığını korumak için gerekli önlemlerin alınmasının önemine vurgu yapılmıştır.

Ahmet Çavdar
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Edirne ilinde aktarlarda satılan bazı tıbbi bitkilerin ağır metal içeriklerinin belirlenmesi

Tıbbi bitkiler, sağlık açısından faydalı bileşenler içermekle birlikte, çevresel faktörler nedeniyle ağır metallerle kontamine olmaktadır. Bu çalışmada; Edirne aktarlarından satılan ve halk tarafından alınıp kullanılan bazı tıbbi bitkiler ağır metal içerikleri incelenmiştir. Urtica dioica, Hypericum perforatum, Salvia rosmarinus, Tilia platyphyllos, Matricaria chamomilla, Salvia fruticosa, Foeniculum vulgare, Helichrysum arenarium, Camellia sinensis, Lavandula officinalis, Olea europaea, Melissa officinalis, Persea americana olmak üzere 13 farklı tıbbi bitkiden alınan örnekler ICP-MS yöntemi ile analiz edilerek içlerindeki lityum, alüminyum, krom, demir, nikel, bakır, arsenik, kadmiyum, kalay ve kurşun elementlerinin konsantrasyonları belirlenmiştir. Çalışmada yapılan istatistiksel veriler SPSS 20 programında tek yönlü varyans analizi ANOVA kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonucu elde edilen veriler Dünya Sağlık Örgütü'nün referans değerleri ile karşılaştırılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, arsenik, kadmiyum, demir Hypericum perforatum bitkisinde, alüminyum ve krom Lavandula officinalis bitkisinde, kurşun Salvia rosmarinus bitkisinde, nikel Camellia sinensis bitkisinde, bakır ise en çok Olea europaea yaprağında tespit edilmiştir. Edirne aktarlarında satılan tıbbi bitkilerin ağır metal içerikleri ilk defa bu çalışmayla saptanmıştır. Bu metallerin yüksek düzeyde birikmesi, insan sağlığı açısından toksik etkiler oluşturabileceğinden, bu bitkilerin yetişme koşulları bilinen güvenilir kaynaklardan alınması önerilir.

Arıf Jamalov
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Edirne'de satılan ekmeklerde tespit edilen patojen bakteri, maya ve küfler

Mikroorganizmalar yeryüzünün varoluşundan bugüne kadar bizlere çokça yararı ve zararı dokunan canlılardır. Besin döngüsünde önemli yere sahip olan bu canlılardan bazı bakteriler, maya ve küfler uygun şartlar oluştuğunda, çeşitli sebeplerle enfekte olan gıdalarda bu döngü işlemine hemen başlamakta ve istenmeyen renk, tat, görüntü vb. etkilere neden olmakta, insan sağlığını etkilemekte veya besinlerin bozularak israf edilmesine neden olmaktadır. Gıda bozulması adını verdiğimiz bu gibi durumlar, gıdaya ulaşmanın zor olduğu günümüzde çoğu toplumları açlık ve en kötüsü ölümle karşı karşıya getirmektedir. Ayrıca bazı bakteri, maya ve küflerin ürettiği toksin maddeler gıda zehirlenmelerine neden olarak akut ve pandemi olarak nitelendirebileceğimiz toplumsal sorunlara sebep olabilmektedir. Diğer toplumlarda olduğu gibi ülkemizde de ekmek tüketimi oldukça fazladır. Tüketiminin yanı sıra israf konusuda ayrı bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Ekmek üzerine yapılan çalışmalardan elde edinilen bilgiler ışığında ekmeğin doğal yapısı, mayalanma süreci, fırınlanması, su aktivitesinin düşük olması, üretim sürecinde geliştirilen yeni metotlar vb. nedenlerle patojen mikroorganizmaların görülebilirliği düşüktür. Genellikle evlerimizde en sık rastlanılan problem küflenme olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca çok sık olmamakla birlikte sünme bozunmasıda görülmektedir. Bu çalışmamızda Edirne ili ekmek fırınlarında üretilip fırın, zincir market ve büfelerde satılan ekmeklerde patojen bakteri, maya ve küf cinslerinin analizlerini gerçekleştirdik. Analiz işlemlerimizde ISO standartlarını uygulayarak çalışmalarımızı gerçekleştirdik. Sonuçta patojen bakteri tespit edemedik. İki numunemizde aerobik bakteri, bir numunemizde maya gelişimi söz konusu oldu. Küf bakımından gayet uygun sonuçlar elde ettik.

Gıda israfıGıda mikrobiyolojisi
Erdinç Ergüven
Trakya University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Embriyonel fare hücrelerinde kene tükürük bezi ekstraktının etkisi

Embriyonik kök hücreler (EKH), fare blastosist hücrelerinden 1981 yılında izole edilmesininin hemen ardından biyomedikal araştırmaların vazgeçilmez aracı haline gelmiştir. Ancak, kendini yenileme ve pluripotent özelliklerin düzenlenmesi noktasında hala bazı sorunlarla karşılaşılabilmektedir. Kene tükürük salgısının; antihemostatik, immüno-modülatör aktiviteleri olan ve çok sayıda biyoaktif molekül içerdiği gösterilmiştir. Ayrıca önceki çalışmalarda; kene tükürük salgısının, mitojenle aktive olan protein kinazlarının (MAPK) ve hücre dışı sinyal düzenlenmesinde rol oynayan hücredışı sinyal düzenleyici kinaz (ERK1/2) yolaklarının aktivasyonu üzerindeki olumsuz etkileri de görülmüştür. Bu yolakların fEKH'lerin kendi kendini yenileme yeteneğine negatif etki ettiklerine dair kanıtlar vardır. Bu çalışmada, kene tükürük salgısının geleneksel fEKH kültür sistemi üzerine etkisini incelenmiştir. Bu amaçla; 3 farklı kene türünden (Dermacentor marginatus, Rhipicephalus bursa ve Hyalomma marginatum) elde edilen, farklı konsantrasyonlardaki kene tükürük bezi ekstraktı, fEKH kültürüne uygulanmıştır. Bu denenemelerde, daha önce CB6F1/J (Balb/c x C57BL/6J) ırkı deney farelerinden elde edilen blastosistlerden izole edilen fEKH'ler kullanılmıştır. Ekstraktların toksik dozunun incelenmesi için, 6 farklı konsantrasyonuna (0.2 µg/ml, 2 µg/ml, 20 µg/ml, 40 µg/ml, 80 µg/ml, 160 µg/ml) sahip olacak şekilde ayarlanmış kök hücre besiyerleri (Knock Out-DMEM+15% Knock Out-Serum) ile fEKH' ler 37 °C sıcaklıkta ve % 5 CO2'li ortamda inkübe edilmiştir. İnkubasyonun 7. gününde Cell Titer Glu (CTG) testi ile hücrelerdeki canlılık durumu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar; 80 µg/ml derişimde D. marginatus tükürük bezi ekstraktı destekli kültürün, fEKH'lerin çoğalma oranını olumlu yönde etkilediğini göstermiştir. Bu etkinin kanıtlanması ve hangi faktörler ya da proteinlerin fEKH proliferasyonuna etki ettiğinin anlaşılması için tamamlayıcı denemelere gereksinim duyulduğu anlaşılmıştır.

Ahmet Kocabay
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Culex pipiens (Diptera: Culicidae) türü sivrisineklerin larvalarında tür içi kalabalık etkisinin araştırılması

Bu çalışma da, deneme alanında doğal olarak da yaygın görülen, birimimize ait Culex pipiens pipiens kolonisine ait sivrisinekler kullanılmıştır. Koloni bakımı, üniversitemiz yerleşkesi dahilinde yer alan sera ve tarımsal araştırma alanları bölgesinde, ağaçlıklı bir bölgede bulunan, artropod araştırma ünitelerinde gerçekleştirilmiştir. Koloni bakımı yarı doğal bir simulasyon şeklinde hazırlanmış bu sistemde yapılmıştır. Koloniye ait ergin sivrisineklerin beslenmesi amacıyla evcil tavuk (Gallaus gallus domesticus) kullanılmıştır. Bu tez çalışmasıyla, Cx. pipiens larvalarında tür içi kalabalık etkisi, çeşitli yönlerden incelenmiş, söz konusu etkiye yol açan yoğunluk derecesi, ilgili etkinin muhtemel nedenleri ve olası sonuçları araştırılmıştır. Deneme gruplarının oluşturulmasında, özel yumurtlama alanından toplanan yumurta paketlerinden çıkan birinci dönem larvalar kullanılmıştır. Denemeler üst çapı 8 cm, alt çapı 6 cm ve yüksekliği 8 cm olan, şeffaf cam bardak şeklindeki kaplarda gerçekleştirilmiştir. Her birine 150 ml, h:4 cm olacak şekilde su konmuştur. Çalışmada her bir grupta 6 tekrar (6 kap) olacak şekilde toplam 9 grup oluşturulmuştur. Gruplardaki kaplarda larva sayısı sırasıyla 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128 ve 256 olacak şekilde ayarlanmıştır. Her bir grup 55 x 70 cm, h:75 cm ebatlarındaki kafeslere alınmış ve takip eden gelişim süreci izlenmiştir. Sonuçta, kullanılan 3076 larvadan 338'i (%40,4) dişi, 498'i erkek (%59,6) olmak üzere toplamda 837 (%27,21) birey ergenliğe ulaşmıştır. Larva yoğunluğunun Cx. pipiens türünde gelişimi olumsuz etkilediği, gelişim sürecini uzattığı, yaygın larva ölümleriyle sonuçlandığı ve çıkan erginlerde kanat uzunluğunu azalttığı açıkça izlenmiştir. Anahtar kelimeler: Culex pipiens, larva, konteyner, kalabalık etkisi

Buket Seymen
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Culex pipiens ve Anopheles maculipennis (Diptera: Culicidae) türü sivrisineklerde yumurtlama alanı tercihini etkileyen temel faktörlerin araştırılması

Sivrisineklerin yumurtalarını bıraktıkları, dolayısıyla larva ve pupa dönemlerini geçirdikleri su içeren üreme alanları, artropodun bütün yaşam evresi üzerinde etkili olan bir ortamdır. Bu ortamın özellikleri, sivrisineğin gelişim süresini, vücut büyüklüğünü, hayatta kalma yetisini, ortaya çıkan yetişkinlerin beslenme ve üreme performansını, vektörlük yeteneğini ve popülasyon yoğunluğunu doğrudan etkileyebilmektedir. İlgili nedenlerden dolayı, sivrisineklere ait üreme alanı özelliklerinin ve/veya sineğin yumurtlama noktasındaki eğilim veya tercihlerinin belirlenmesi, hem mücadelede hem de temel ekolojik çerçevenin belirlenmesinde önemlidir. Yapılan bu çalışmada, Culex pipiens ve Anopheles maculipennis türü sivrisineklerin üreme alanı tercihinde etkili olabilecek bazı parametreler araştırılmıştır. Bu noktada esasen, gebe dişilerin aynı alana yumurtlama eğilimi, tür içi ve türler arası düzlemde ele alınmıştır. Yarı doğal sera ortamında yapılan çalışmada, uygun boyutlarda tel kafeslere (100 x 200x100 cm) yerleştirilen, içerisinde yavru balık yemi ve 500 ml su (h: 4cm) bulunan CDC ovitraplar (h:15 cm; R: 11 cm) kullanılmıştır. Kafeslere doymuş dişi sivrisinekler konmuş olup, deneme süresince, kafesteki dişi sayısı en azından ovitrap sayısına denk olacak şekilde ayarlanmıştır. Denemelerde türler tek tek ve birlikte konmuşlardır. Yumurta sayıları, deneme süresince günlük olarak kaydedilmiş ve ilk pupaların görülmesiyle birlikte denemeler sonlandırılmıştır. Sonuç olarak; Cx. pipiens denemelerinde tek ovitraba en az 1 yumurta paketi, en fazla ise 12 yumurta paketi bırakılmıştır. An. maculipennis dişilerinin aynı alana yumurtlama denemesinde, dört ovitraba hiç yumurtlanmazken, tek ovitraba bırakılan en fazla yumurta sayısı 364 olmuştur. İki türün birlikte bulunduğu denemelerde ise, Cx. pipiens bütün kaplara yumurtlarken, An. maculipennis üç ovitrapta hiç yumurtlamamış, tek ovitraba ise en yüksek 495 yumurta bırakmıştır. Denemelerde, An. maculipennis yumurtalarından hiç biri ergin evresine ulaşamazken, Cx. pipiens ergin evreye başarıyla ulaşmıştır. Bu çalışma, aynı türe ait yumurta varlığının dişiyi alana yumurtlama konusunda aktive ettiğini ve bu noktada Cx. pipiens'in, An. maculipennis'e göre çok daha az seçici bir tür olduğunu göstermiştir. Anahtar kelimeler: Anopheles maculipennis, Culex pipiens, Yumurtlama alanı tercihi

Şengül Talay
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Prunus spinosa L. (Rosaceae)'da bazı çimlenme karakterlerinin araştırılması ve keçilerin çimlenmedeki olası rolünün belirlenmesi

Prunus spinosa L. (çakal eriği) dâhil, bazı Prunus türlerinin sert endokarplı meyveleri vardır. Gerek bu sert endokarptan, gerekse tohum örtüsünden kaynaklanan ekzojen dormansi ve embriyodan kaynaklanan endojen dormansi nedeniyle Prunus türlerinin çimlenmelerinin uzun sürdüğü ve zor olduğu belirtilmiştir. Bu çalışmada, çakal eriğinin tohum ve endokarpı mikroskobik (stereomikroskop ve taramalı elektron mikroskobu) olarak incelenmiş, çimlenme oranı ve süresi belirlenmiş, meyvesi ile beslenen ev keçisi (Capra hircus)'nin bitkinin dağılışında ve çimlenmesindeki olası rolü araştırılmıştır. Tekirdağ il sınırları içerisindeki çeşitli noktalardan toplanmış olgun meyvelerin bir kısmı kurutulmuş, bir kısmından ise çekirdekleri çıkarılmıştır. Bu çekirdeklerin de bir kısmından tohumlar çıkarılmıştır. Meyvelerin toplandığı alan civarındaki üç köydeki ağıllardan çekirdekler toplanmış, bu çekirdeklerin de bir kısmının tohumu çıkarılmıştır. Kurutulmuş meyve, çekirdek ve tohumların büyüklük, ağırlık ve mukavemet ölçümleri yapılmış, daha sonra torf ve keçi gübresine ekilerek in vivo çimlenmek üzere kış şartlarına bırakılmıştır. Stereomikroskobik incelemelerde ağıllardan toplanan çekirdeklerin yüzeyinin doğadan toplananlara göre daha girintili çıkıntılı, açık renkte ve mat olduğu, oysa doğadan toplanan çekirdeklerde yüzeyin daha düz olduğu görülmüştür. Tohum yüzeylerinde de belirgin farklara rastlanmıştır; doğadan toplanan çekirdeklerde tohum yüzeyi sarı-turuncu renkte tohum sıvısıyla kaplıdır ve nemli görünümdedir. Ancak ağıllardan toplanan çekirdeklerden çıkarılan tohumlarda yüzey daha kuru ve mat görünümdedir. Elektron mikroskobu incelemelerinde doğadan toplanan çekirdeklerde endokarp yüzeyi daha tekdüzedir ve odunlaşmış hücreler bütündür. Ağıllardan toplanan çekirdeklerin endokarp yüzeyinde ise hücreler parçalanmış ve kırık görünümdedir. Çimlenme oranı %4.18 olup, en erken çimlenme 83. günde olmuştur. Çimlenen çekirdek ve tohumların büyüklük ve ağırlıkları ortalama değerlerin üzerindedir. Endokarpın çıkarılması çimlenme oranını arttırmıştır; çimlenme oranı çekirdeklerde %3.88'iken tohumlarda %5.42'dir. Ağıllardan toplanan çekirdekler ve tohumlarında çimlenme oranı (%6.54) doğadan toplananların (%3.27) iki katıdır. Bu, keçilerin çiğneyerek ve/veya ruminasyonla çekirdek ve tohumların çimlenmesini kolaylaştırdığını göstermektedir. Ayrıca keçiler, beslenmeleri ve/veya ruminasyon sırasında çekirdekleri tükürerek bu bitkinin dağılımına aracılık etmektedir. Anahtar kelimeler: Prunus spinosa, keçi, endozookori, çimlenme

Büşra Şahin
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ'da köpeklerde kene enfestasyonu karakteristiğinin belirlenmesi

Dünya genelinde yaygın olan köpeklerin tahmin edilen sayısı 900 milyon civarındadır ve en az 200 milyonunun sokakta yaşadığı düşünülmektedir. Türkiye'de de hem sahipli hem de sokak köpeği popülasyonunun oldukça yüksek olduğu bilinmektedir. Köpekler insanlarla birlikte yaşasa da, insanların normalde pek girmediği doğal alanlara da sıklıkla giriş çıkış yapabilmektedirler. Birçok paraziter hastalığa sıklıkla maruz kalabilen köpeklerin, en azından bazıları için, insanlara kaynaklık edebileceği bildirilmektedir. Bu noktadaki riskin kesin boyutlarıyla ortaya konabilmesi adına, köpeklerle ilgili ayrıntılı çalışmalara ihtiyaç olduğu vurgulanmaktadır. Yapılan b1u çalışmada, 2017 yılında, Tekirdağ ilinde sahipli veya sokak hayvanı olan 1605 köpek kene yönünden incelenmiştir. Yapılan incelemelerde, köpeklerin 137'sinde (%8,54) en az bir tane olmak üzere, toplam 1033 keneye rastlanmıştır. Köpeklerin 115 (%83,94)'inden 868 (%84,03) Rhipicephalus sanguineus s.l. (Latreille, 1806), 5 (%3,65)'inden 13 (%1,26) Rhipicephalus spp.nimf, 8 (%5,84)'inden 11 (%1,07) Ixodes ricinus (Linnaeus, 1758), 7 (%5,11)'sinden 8 (%0,77) Haemaphysalis parva (Neumann, 1897), 4 (%2,92)'ünden 4 (%0,39) Ixodes acuminatus Neumann, 1901, 1 (%0,73)'inden 117 (%11,33) Ixodes kaiseri Arthur, 1957 ergin ile 12 (%1,16) I. kaiseri nimf toplanmıştır. Yapılan literatür taramalarına göre, I. kaiseri, I. accuminatus ve Ha. parva Türkiye'de ilk defa, Ha. parva dünyada ilk defa köpeklerde bildirilmiştir. Ayrıca, I. kaiseri için Trakya'da ilk, Türkiye'de ikinci bildirim yapılmış olup, ilk bildirim Ankara'da tilkilerden gerçekleştirilmiştir. Anahtar kelimeler: Tekirdağ, köpek, kene, enfestasyon, mevsim

Berkan Uruç
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Kuzey Ege Havzası makrofit kompozisyonunun belirlenmesi

Akuatik makrofitler, diğer bir deyiş ile hidrofitler sulak alanların önemli bileşenlerinden biridir. Tanım olarak "makrofit" terimi, göz tarafından tür seviyesine kadar teşhis edilebilen suda yaşayan bitkiler için kullanılır. Makrofitler, Su Çerçeve Direktifi tarafından, tatlı suları biyolojik olarak izlemek için kullanılabilecek temel biyolojik gruplardan biri olarak kabul edilmektedir. Makrofitlerin sudaki vejetasyonun incelenmesi ve takip edilmesi, çevrenin ekolojik kalitesi hakkında bilgi edinmeyi sağlamaktadır. Ülkemiz; 25 hidrolojik havzaya sahiptir ve bu alanlardaki makrofit kompozisyonunun bilinmesi önemlidir. Bu çalışmada Kuzey Ege Havzasında bulunan 16 akarsudan, 4 dönemde toplanmış olan makrofit taksonları incelenmiştir. Örnekleme işlemleri akarsu noktalarında 100 m'lik transektler boyunca yapılmıştır. Örneklenen taksonlar prese alınarak ya da Kopenhag Çözeltisi içerisinde korunmuşlardır. Taksonların teşhisleri, teşhis anahtarları ve kitaplar aracılığı ile yapıldıktan sonra, havzanın makrofit kompozisyonu belirlenmiş ve her örnekleme dönemi için noktanın ekolojik durumunu değerlendirmek amacı ile IBMR hesaplamaları yapılmıştır. Yapılan hesaplamalar DOKAY Laboratuvar ve Mühendislik Hizmetleri (DOKAY-LAB) tarafından temin edilen fizikokimyasal değerlendirme sonuçları ile karşılaştırılmıştır Havzada yapılan örneklemeler sonucunda 72 farklı takson teşhis edilmiştir. IBMR sonuçları ile fizikokimyasal değerlendirme sonuçları 7 noktada paralellik göstermekle birlikte, 9 akarsu noktasında farklılık göstermiştir.

Ezgi Büke
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
DoctorateOpen AccessTR

Kültürü yapılan korunga (Onobrychis mill., baklagiller) taksonları ve bazı yabani akrabalarının moleküler sitogenetik yöntemler ile karakterizasyonu

Sunulmuş olan bu tez çalışmasında kültürü yapılan Onobrychis (O. viciifolia, O. arenaria, O.transcaucasica) türleri ile bazı yabani türlerin genom yapı ve organizasyonları nispeten yeni moleküler sitogenetik yöntemler ile incelenmiştir. Çalışmada kullanılmış olan Onobrychis aksesyonları USDA-NPGS koleksiyonundan tedarik edilmiştir. Çalışmada 35 farklı Onobrychis türünün kromozom sayıları tespit edilmiştir. Türlerin x = 7 ve x = 8 olmak üzere 2 farklı temel kromozom sayısına sahip olduğu belirlenmiştir. Diploid türlerde kromozom sayısı 2n = 2x = 14 ve 2n = 2x = 16 olarak değişiklik gösterirken, poliploid türlerde O. subacaulis (2n = 4x = 32) türü hariç 2n = 4x = 28 olarak saptanmıştır. O. pallasi (2n = 14), O. sternohiza (2n = 14) ve O. vaginalis (2n = 16) türlerine ait kromozom sayıları ilk defa bu çalışmada saptanmıştır. Onobrychis genomları fluorasan in situ hibridizasyon ve genomik in situ hibridizasyon metodu ile ilk defa bu çalışmada analiz edilmiştir. Yapılan FISH analizlerinde prob olarak 35S ve 5S rDNA kullanılmış ve 33 farklı Onobrychis türünün mitotik kromozomları üzerindeki rDNA lokuslarının sayı ve fiziki lokasyonları belirlenmiştir. Diploid türlerde, 35S rDNA lokusu sayısı 1 ile 4 çift arasında değişiklik gösterirken, 5S rDNA lokus sayısının 1 ile 2 çift arasında değiştiği gözlenmiştir. Analiz edilmiş diploid türlerde 35S rDNA lokusunda 5S rDNA lokusuna nazaran daha fazla varyasyon olduğu gözlemlenmiştir. Poliploid türlerde O. subacaulis hariç 2 çift 35S rDNA lokusu ve 4 çift 5S rDNA lokusu saptanmıştır. O. subacaulis türünde her iki lokus içinde eliminasyon gözlemlenmiştir. Flow sitometri metodu ile FISH analizlerinde kullanılan spesifik genotipler üzerinde çekirdek DNA içeriği analizi yapılmış ve 2C çekirdek DNA içeriğinin diploid Onobrychis türlerinde yaklasık 2.5 misli farklılık göstererek 0,65 pg ile 1,47 pg arasında değişim gösterdiği saptanmıştır. Poliploid Onobrychis türlerinde ise 2C çekirdek DNA içeriği 2,43 pg ile 2,83 pg arasında değişiklik gösterdiği belirlenmiştir. Çalışmada ayrıca 30 farklı aksesyonda nrITS bölgesi kullanılarak moleküler filogeni analizleri gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre poliploid türlerin çoğunlukla aynı kladda yer aldığı gözlemlenirken, diploid türler arasında önemli bir varyasyon olduğu ve her 3 kladda da yer aldıkları saptanmıştır. Onobrychis türlerinin çalışma kapsamında belirlenmiş olan kromozom sayıları, 35S ve 5S rDNA lokus sayıları ve çekirdek DNA içeriklerine ait değerler ayrı ayrı analiz edilerek filogenetik ağaç üzerinde haritalanmıştır. Yapılan bu analiz sonuçlarına göre Onobrychis cinsinde ansestör temel kromozom sayısının x = 8 olduğu saptanmıştır. Bir çift homolog 5S rDNA lokusu ansestör olarak belirlenmiştir. Çekirdek DNA içeriğinin diploid türlerde poliploid türlere nazaran daha dinamik olduğu saptanmıştır. Tüm bunlara ek olarak çalışmada en yaygın şekilde kültürü yapılan tür olan O. viciifolia' nın progenitörleri hakkında ön bilgi edinebilmek amacıyla Genomik in situ hibridizasyon analizi de yapılmış ve O. kachetica diploid türünün genomu ile O. viciifolia genomu arasında oldukça yüksek derecede benzerlik olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlara göre diploid O. kachetica türünün O. viciifolia' nın progenitörü veya progenitörlerinden birisi olabileceği sonucuna varılmıştır. Ancak kesin sonuç için daha çok sayıda analizin yapılması gerekmektedir.

FISHKorunga
Gülru Yücel
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Poa jubata a. kern. (Poaceae barn.) türünün mikromorfolojisi ve anatomisi

Bu çalışma ile, Poa jubata A. Kern. taksonunun anatomisi ve floret mikromorfolojisi ilk defa çalışılmıştır. Taksonun kök, gövde ve yaprak enine kesitleri incelenmiş ve kesitlere ait ışık mikroskobu görüntüleri elde edilmiştir. Gluma ve lemma yüzey görüntüleri Taramalı Elektron mikroskobu incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre P. jubata'nın kökü epidermis, eksodermis, korteks, endodermis, perisikl ve merkezi silindir bölgelerinden oluşmaktadır. Gövde enine kesitlerde ise iletim demetlerinin uzunlukları, sklerenkima tabakasının hücre satır sayıları belirlenmiştir. Lemma ve glumaya ait SEM görüntülerinde uzun hücreler görülmüş ve uzunlukları ölçülmüştür. Her iki floret kısmında da kısa hücrelerden taç hücreleri, silika (mantar) hücreleri ve mumsu yapı (epicuticular waxes) görülmüştür. Ancak diken (prickle), makro tüy yapıları görülmemiştir.

Deniz Asal
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ ilinde yayılış gösteren sığırkuyruğu (Verbascum L.) taksonları üzerine morfolojik, anatomik, palinolojik ve ekolojik çalışmalar

Verbascum L. cinsi, içerdiği takson sayısı bakımından Türkiye'nin en büyük cinslerinden biridir. Dünya genelinde 360 tür ile temsil edilmektedir. Flora of Turkey and the East Aegaen Islands 6. Cilt yayınlandıktan sonra yeni tanımlanan taksonlar ile birlikte Verbascum cinsi Türkiye'de 255 tür (413 takson) ve 106 melez ile temsil edilmektedir. Mevcut Verbascum taksonlarının 192'si (melezler ile birlikte 198) endemiktir. Verbascum cinsi ile ilgili yapılan çalışmalar daha çok bölgesel, endemik veya taksonomik anlamda birbiri ile yakın olan taksonları temel almaktadır. Bu tez çalışmasında ise Tekirdağ ilinde yayılış gösteren Verbascum taksonlarının yayılışları belirlenmiştir ve bu taksonlar üzerine morfolojik, anatomik, palinolojik ve ekolojik çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Ayrıca IUCN tehlike kategorileri belirlenmiştir. Bu tez çalışmasından önce 10 taksonun Tekirdağ'da yayılış gösterdiği bilinmektedir. Ancak bu tez ile birlikte bu sayı 17 taksona yükselmiştir. Verbascum bombyciferum, V. thapsus ve V. vacillans taksonlarının hem Trakya bölgesinde hem de Tekirdağ ilindeki, V. banaticum, V. blattaria, V. densiflorum ve V. ovalifolium subsp. thracicum taksonlarının ise Tekirdağ ilindeki yayılışı ilk defa bu tez çalışması ile ortaya konulmuştur. Arazi çalışmaları boyunca, V. orientale subsp. orientale ve V. mucronatum taksonlarının, literatürde verilen yayılışlarından ve habitat bilgilerinden yararlanılsa da Tekirdağ ilinde mevcut yayılışları tespit edilememiştir.

ScrophulariaceaeTekirdağVerbascum
Ogün Demir
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Türk toplumunda benign ve malign tiroit nodüllerinde mitokondriyal dna sık delesyon prevalansının belirlenmesi

mtDNA mutasyonlarının veya varyasyonlarının birçok multifaktöryel hastalıkta ve yaşlanma süreçlerinde rol oynadığına dair bilgi literatürde yer almaktadır. Literatürde 4977 baz çiftlik bir mtDNA delesyonu olan sık delesyonun tiroit, kolorektal, karaciğer, meme, kanserlerinde rol oynadığına bilgiler yer almaktadır. Yapılan bu çalışmanın amacı, Türk toplumunda, fonksiyonel ve fonksiyonel olmayan tiroit nodülleri ile papiller tiroit karsinomlarında (PTK) mitokondriyal DNA (mtDNA) sık delesyon prevalansının saptanması ve mitokondriyal DNA (mtDNA) sık delesyon varlığının PTK'lerinde ayırıcı tanıda kullanılabilme potansiyeli olup/olmadığının belirlenmesidir. Çalışmaya 105 benign ve 6 PTK hastasına ait toplam 285 dokudan daha önceki çalışmadan fenol-kloroform yöntemiyle elde edilen DNA örneği dahil edilmiştir mtDNA sık delesyon bölgesine ait 8470.-8484. nükleotidler ile 13459.- 13447. nükleotidler arasındaki mitokondriyal genom bölgesinin çoğaltılması Yuvalanmış PZR (Nested-PCR) metodu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Toplam 104 hastadan alınan sıcak ve soğuk nodül dokularının 151'inde (%66,23) sık delesyon tespit edilmiştir. PTK tanısı konulan 6 hastaya ait 11 tümör dokusunun 10'unda (%90,9) sık delesyon tespit edilmiştir. Soğuk nodüller ve sıcak nodüller arasındaki sık delesyon dağılımı incelendiğinde, 107 sıcak nodülün 80'inde (%74,8), 80 soğuk nodülün ise 69'unda (%86,3) sık delesyon saptanmıştır (p 0,053). Sonuç olarak, istatistiksel olarak anlamlı olmamakla beraber sık delesyon prevalansı kanserleşme potansiyeli yüksek olan soğuk nodüllerde sıcak nodüllere göre daha yüksek tespit edilmiştir. Ancak soğuk tiroit nodüllerindeki sık delesyon prevalansının PTK tümör dokularıyla benzer olması nedeniyle PTK'lerinde ayırıcı tanıda kullanılabilme potansiyelinin olmadığı öngörülmektedir.

Nazlı Apaydın
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2021
00
DoctorateOpen AccessEN

The effects of kefir addition on fermentation characteristics, aerobic stability, and in vitro digestion properties of white clover silages

The aim of the present thesis was to examine the impact of kefir yeast on fermentation characteristics, aerobic stability, nutritive value, in vitro digestibility, some micro- and macronutrient concentration, and fatty acid composition of white clover silages. White clover silages were either uninoculated (Con) or inoculated with kefir yeast at the following application rates: 10 mg/kg (K10), 50 mg/kg (K50), 100 mg/kg (K100) on a fresh basis, and ensiled in laboratory-scale silos for 270 d, followed by 5 d of aerobic exposure. Changes in fermentation characteristics and nutritive value, in vitro digestibility and gas production, mineral concentrations, and fatty acid composition were assessed in terminal silages. The results showed that kefir yeast could effectively reduce neutral detergent fiber, hemicellulose, and ammonia-N contents. The increased acetic acid content of kefir yeast treated silages improved aerobic stability. Kefir yeast made no significant difference in cumulative gas production and estimated parameters except for 48 and 72 h. This study has also shown that kefir yeast reduced the potassium, sodium, selenium, and boron concentrations of white clover silages, whereas calcium, zinc, and iron concentration increased. In addition, kefir yeast significantly increased the proportion of saturated fatty acid in white clover silages, whereas the proportion of polyunsaturated fatty acid decreased. However, kefir yeast had no significant effect on the monounsaturated fatty acid proportion of white clover silages. Overall, it is concluded that adding 50-100 mg/kg of kefir yeast on a fresh basis is appropriate to improve the nutritional value of white clover silage.

AerobicWhite cloverGas production+3
Selim Esen
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Hayvanlarda ovogenezde ovosit büyümesiyle ilgili mekanizmalar üzerine bir derleme

Bütün hayvan gruplarında yumurta hücresinin, ait olduğu organizmadaki somatik hücrelere göre çok daha büyük olması onun ayırt edici bir özelliğidir. Yumurta hücresinin bu büyüklüğü yumurta sarısı olarak isimlendirilen besin maddelerinin ovogenez sırasında sitoplazmada biriktirilmesinden dolayıdır. Hayvanlar, kısa sürede büyük hacimlere ulaşan ve çok sayıda olabilen yumurtalarını ovogenez sırasında bazı özel mekanizmalar kullanarak üretir. Bu mekanizmalar gen amplifikasyonu, diplotende bekleme, ovaryum dışı kaynakların katkısı ve yardımcı hücrelerin katkısı şeklinde gruplandırılmıştır. Türe göre bu mekanizmalardan biri veya birkaçı kullanılsa da bazı mekanizmalar farklı hayvan türlerinde ortaktır. Karşılaştırmalı ovogenez araştırmaları bir taksonun evrimi ve biyocoğrafyasıyla ilgili varsayımlar oluşturmada ve bu varsayımları sınayabilmede çok yararlı olabilir. Bu nedenle, hücre ve gelişim biyologlarının ovosit gelişimini hayvanlar aleminde daha geniş bir tür yelpazesinde araştırması bu süreçte yer alan mekanizmaları ve taksonların filogenetik ilişkilerini anlamamıza büyük katkı sağlayacaktır.

Gen amplifikasyonuHücrelerOogenez+1
Melek Keskin Başpınar
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2022
00
DoctorateOpen AccessTR

Protein-ligand kenetlenmesi sonuçlarının delaunay teselasyonu ile iyileştirilmesi üzerine bir yöntem geliştirilmesi

İlaç tasarımı çalışmalarında, protein-ligand etkileşimlerini değerlendirmek ve moleküler kenetlenme işlemleri için doğru pozları belirlemek amacıyla skorlama fonksiyonları kullanılmaktadır. Bu skorlama fonksiyonlarının doğal konformasyonları farklı bağlanma pozlarından ayırt edebilme yetenekleri son derece önemlidir. PDBbind veri tabanında Skorlama Fonksiyonlarının Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi (CASF) çalışmasında kullanılan veri seti, bu skorlama fonksiyonlarını test etmek için bir referans oluşturmaktadır. CASF çalışmasında Vina skorlama fonksiyonu en başarılı olarak bulunmuştur. Bu değerlendirme seti, 57 farklı proteine ait yaklaşık 100 bağlanma pozunu içermektedir. Bu pozlar, CASF ekibi tarafından moleküler mekanik yöntemler kullanılarak elde edilmiştir. Bu çalışmada, protein ve ligandın arayüzündeki tetrahedronlar Delaunay teselasyonu ile atomların koordinatları kullanılarak oluşturuldu, görünüm oranlarının ortalamaları hesaplandı. Yüksek görünüm oranı ortalaması, tetrahedronların daha az düzensiz olduğu anlamına gelir ki, bu da atomların üç boyutta homojen olarak dağıldığını gösterebilir. Analizin sonuçlarına ve önceki çalışmalara dayanarak, bir sıfır hipotezi oluşturuldu. Bu hipoteze göre, doğal konformasyonun protein-ligand arayüzünde bulunan tetrahedronlarının ortalama görünüm oranının Vina tarafından tanımlanan en düşük enerjili iki pozun görünüm oranlarından daha yüksek olma olasılığı 1/3'tür. Bu hipotezi test etmek için, 48 protein, Vina skorlama fonksiyonu kullanılarak elde edilmiş olan bağlanma enerji değerleri ile bu çalışmada hesaplanan görünüm oranı ortalamaları analiz edildi. Bu şekilde oluşturulan sıfır hipotezi reddedildi (p-değeri 0.007). Bu bulgu, protein-ligand komplekslerinin arayüzündeki atomların homojen bir şekilde dağılmaya eğilimli olduğunu göstermektedir.

Ayhan Demir
Tekirdağ Namık Kemal University · Fen Bilimleri Enstitüsü
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Trakya kaplumbağalarında kene enfestasyonunun mevsimsel prevalansının ve intensitesinin belirlenmesi

Kaplumbağa kenesi olarak bilinen Hyalomma aegyptium Türkiye, Balkanlar ve Kuzey Afrika'da görülen bir türdür. Türkiye'nin özellikle batı bölgesinde insanları tutan keneler arasında ilk ikide yer almaktadır. Her ne kadar H. aegyptium, medikal açıdan önemli bir tür olsa da, türün aylık veya mevsimsel dinamiği ile ilgili ne Türkiye'de ne de dünyada ayrıntılı veriler bulunmaktadır. Öte yandan, kendine has, diğer çoğu kene türünden farklı olarak soğukkanlı bir konağı olan ve kendine has bir biyolojisi bulunan bir türün kendine has bir mevsimsel dinamiğinin olması ve bu dinamiğin diğer kene türlerine bakarak ya da genel kene ekolojisi verilerinden yola çıkarak kestirilmesi zordur. Bu çalışma, kaplumbağa ve kaplumbağa populasyonu oldukça yüksek olan Trakya'daki kaplumbağalarda H. aegyptium'un mevsimsel prevalans ve intensite karakteristiğinin ortaya konması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma 01.01.2021 – 31.01.2022 tarihleri arasında Tekirdağ İli Süleymanpaşa, Yeniçiftlik, Çorlu, Çerkezköy, Çeşmeli ve Seymen lokasyonlarında gerçekleşmiştir. Sonuç olarak, Mart ve Eylül ayları arasında 157 kaplumbağaya rastlanmış, bunlardan 148'inde kene tespit edilmiş, en düşük prevalans %85,7 ile Nisan ayında ve %87,2 ile Mayıs ayında görülmüştür. Diğer aylarda %100 prevalans tespit edilmiştir. Enfeste kaplumbağalarda hesaplanan kene intensitesi 18,4 olmuştur. Saptanan bütün kenelerin H. aegyptium türüne ait olduğu anlaşılmıştır. Çalışmada 939 larva, 435 nimf, 974 erkek ve 377 dişi kene belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Hyalomma aegyptium, Kene, Testudo graeca, Pervalans, Intensite, Trakya

HyalommaKaplumbağalarKeneler+2
Barış Dönmez
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Covıd-19 tedavisinde kullanılan ilaçların insan böbrek hücre hattı üzerine etkilerinin in vitro değerlendirilmesi

COVID-19 olarak adlandırılan ve 2019 yılı itibari ile tüm dünyayı etkileyen SARS-CoV-2"ye karşı özgül bir tedavinin bulunmaması, hali hazırda başka hastalıkların tedavisinde kullanılan bazı ilaçların kullanılmasını gündeme getirmiştir. Bu ilaçlardan hidroksiklorokin (HCQ), favipiravir (FVP) ve valproik asit (VPA) pandemi sırasında sıklıkla ve yüksek dozlarda reçete edilmiştir. Bu Yüksek Lisans Tez çalışmasında HEK293T hücrelerinde HCQ, FVP ve VPA uygulanmalarının hücre canlılığı, çoğalması ve morfolojisi üzerine etkileri MTT analizi ve AO/PI boyamaları kullanılarak, HDAC aktivitesindeki değişim ve bu değişimin anti-inflamatuar yanıt belirteçleri olan IL-6, IL-10 ve TNF-α ifadesine etkisi ELİSA yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. VPA, HCQ ve FVP uygulanan kültürlerde hücre canlılığının devam ettiği herhangi bir hücre ölümü olmadığı gözlenmiştir. Yapılan MTT analizleri sonucunda VPA uygulanan kültürlerde hücre proliferasyonunun 24. ve 48. saatte ve HCQ uygulanan kültürlerde 48. saatte azaldığı, FVP uygulanan kültürlerde ise 24. saatte hücre proliferasyonunun azaldığı fakat 48. saatte tekrar artmış olduğu gözlenmiştir. Tüm deney gruplarında HDAC aktivitesinin artmış olduğu belirlenmiştir. VPA uygulanan kültürlerde 24. saatte %20,42 ve 48. saatte %5,77, HCQ uygulanan kültürlerde 24. saatte % 53,16 ve 48. saate %54,43 ve FVP uygulanan kültürlerde 24. saatte %164,22 ve 48. saatte % 198,16 artış gerçekleşmiştir. HCQ IL-10 ifadesinde artışa, FVP IL-10 ve IL-6 seviyesinde artışa ve VPA uygulaması özellikle TNF-α ifadesinde artışa neden olmuştur. Sonuç olarak HDAC aktivitesindeki artışın IL-10, IL-6 ve TNF-α değişimlerine neden olduğu, VPA uygulamasının TNF-α üzerindeki etkisinin HDAC ile ilişkili olabileceği ancak IL-10 ve IL-6 ifadesinden bağımsız farklı bir hücresel yolak ile ilişkili olabileceği gösterilmiş ve literatürde henüz yer almayan önemli bulgular raporlanmıştır.

BöbrekCOVID 19Favipiravir+3
Özge Özerdem İlik
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Transplantasyon başarisinda etkili olan donöre özgün alloreaktif hafiza B hücre rezervinin değerlendirilmesi

Alloantikorlara ek olarak, alloreaktif hafıza B hücre (mBC) rezervi, transplantasyon süreçleri sırasında immünolojik risk değerlendirmesi için bir potansiyele sahiptir. Şu anda alloreaktif mBC değerlendirmesi için, HLA tetramer boyama kullanılarak doğrudan Akış Sitometrik (FC) analizi bir seçenektir. Poliklonal olarak uyarılmış alloreaktif mBC'ler tarafından üretilen alloantikorların in vitro kültür sisteminde değerlendirilmesi, başka bir yararlı yaklaşım gibi görünmektedir, ancak bunun daha fazla ek uygulaya ihtiyacı vardır. Bu çalışmada, mBC tespiti için in vitro poliklonal olarak aktive edilmiş mBC kültür süpernatanlarının ve potansiyel donörün lenfositlerinin kullanıldığı Akış Sitometrik Çapraz Eşleştirmenin (FCXM-süpernatant) yararlılığını araştırdık. Allosensitize edilmiş 10 böbrek nakli hastasından elde edilen poliklonal olarak aktive edilmiş mBC'lerin kültür süpernatanları ile bunların alloimmünize edilmemiş donörlerinin lenfositleri ve tam tersi olacak şekilde FCXM-süpernatant deneyleri yapıldı. HLA tiplemesi SSP yöntemi ile yapıldı. İn vitro aktifleştirilmiş alloreaktif mBC'ler tarafından üretilen anti-HLA antikorları da Luminex testleri ile değerlendirildi. mBC'lerin in vitro poliklonal aktivasyonunun başarısı, toplam IgG ELISA testi ve FC tarafından antikor salgılayan hücre analizleri ile değerlendirildi. Donöre özgü alloreaktif mBC'ler, allosensitize edilmiş 10 vakanın %45'inde FCXM-süpernatant tarafından tespit edildi. Güçlü allosensitize vakalarda tespit oranı %85 (7'de 6) idi. Allosensitizasyon olmayan kontrol vakalarında hiçbir alloreaktif mBC tespit edilmedi. Allosensitize vakaların FCXM süpernatant negatif sonuçları, süpernatanların toplam IgG antikor testleri ile değerlendirilen düşük düzeyde allosensitizasyon ve yetersiz poliklonal stimülasyon ile ilişkiliydi. Bu çalışmada, doku tipleme laboratuvarlarında gerçekleştirilen rutin bir teste kolayca dönüştürülebilmesi için FCXM-süpernatant testi kullanılarak donöre özel bir şekilde alloreaktif mBC tespiti için pratik bir metodoloji sunuyoruz.

Akım sitometrisiB lenfositleriMoleküler biyoloji+4
Hande Akalan
Tekirdağ Namık Kemal University · Fen Bilimleri Enstitüsü
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Plantago lanceolata ve P. major'ün yaprak su özütlerinin allelopatik potansiyelinin araştırılması

Organizmaların birbirini etkilediği ekolojik bir olay olan allelopati tarımsal sistemlerde özellikle yabancı ot mücadelesinde yararlı bir strateji olabilir. Bu çalışmada iki yabancı ot olan Plantago lanceolata ve P. major'ün yaprak su özütlerinin yedi test bitkisinin (buğday, ayçiçeği, mercimek, fasulye, havuç, turp ve semizotu) tohum çimlenmesi üzerindeki allelopatik etkileri araştırılmıştır. Stok özütün (%5) farklı derişimlerinin (%1, %25, %50, %75 ve %100) çimlenme oranı üzerindeki etkilerini belirlemek için in vitro çimlenme deneyleri yürütülmüştür. Sonuçlarımız her iki yabancı ota ait özütlerin derişimi arttıkça tüm test bitkilerinin çimlenme oranlarının azaldığını göstermiştir. P. lanceolata özütüne maruz kalan tohumlardan çimlenmesi en çok engellenenler havuç (%11,84-100), semizotu (%18,53-100), turp (%6,17-98,84), mercimek (%13,77-95,56), ayçiçeği (%17,57-94,98) ve buğday (%30,12-78,31) tohumları olmuştur, fasulye (%28,69-39,15) tohumları ise çimlenmesi en az etkilenen tohumdur. Benzer şekilde, P. major özütüne maruz kalan tohumlardan çimlenmesi en çok engellenenler havuç (%4,67-100), mercimek (%65,46-99,55), semizotu (%25,09-99,24), turp (%48,69-95,51), ayçiçeği (%43,68-93,16) ve fasulye (%20,70-66,80) tohumlarıdır, buğday (%12,35-60,62) tohumları ise çimlenmesi en az etkilenen tohum olmuştur. Semizotu ve turp yabancı ot olarak kabul edilirse, bulgularımız P. lanceolata ve P. major'ün yüksek derişimli özütlerinin bu yabancı otların kontrolünde etkili biyoherbisitler olabileceğini düşündürmektedir.

Onur Yaraş
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Kemoterapotik doksorubisin ve 5-Florourasil'in kurkumin ve C vitamini ile kombine uygulamasının MCF-7 hücrelerine etkilerinin değerlendirilmesi

Meme kanseri tüm dünyada en sık görülen kanser türleri arasındadır ve tüm dünyada kanserin teşhisi ve tedavisi için araştırmacılar laboratuvar çalışmaları yürütmektedirler. Bu çalışmada bir meme kanseri hücre hattı MCF-7'de kurkumin ve C vitamininin meme kanserinin tedavisin-de kullanılan kemoterapatik ajanlar Doksorubisin ve 5-Florourasil ile kombine uygulanmasının hücre canlılığı üzerindeki etkisi ve TNF-alpha, IL-6, IL-10'un ekspresyonuna etkisi araştırılmıştır. Sitotoksik etkiyi belirlemek için yapılan MTT testi sonucunda hücre canlılığının 1000 mikromolar kurkumin uygulamasında %52,7 , 100 mikromolar doksorubisin uygulamasında %53,3, 500 mikromolar 5-Florourasil uygulamasında %47,1, 500 mikromolar c vitamini uygulamasında ise %62,2 olduğu belir-lenmiştir. Kurkuminin Doksorubisin ve 5-Florourasil ile kombine uygulamalarında hücre canlı-lığının %28 ve %30' lara kadar daha da azaldığı gözlenmiştir ancak C vitamini ile birlikte ke-moterapi ajanlarının kombinlendiği deney gruplarında böyle bir etki gözlenmemiştir. TNF-, IL-6, IL-10'un ekspresyonunlarını belirlemek için yapılan Elisa analizleri sonucunda kurkumin uygulanan hücrelerde %52 IL-6 ekspresyon gözlenirken diğer deney gruplarında IL-6 seviyesi %15 seviyelerine kadar gerilemiştir. TNF-alpha ve IL-10 ifadelerinde anlamlı bir değişim saptanmamıştır.

AntikanserMeme kanseri
Aslı Akyüz
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Primer hücre kültürlerine uygulanan kene tükürük salgısının hücre canlılığı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Kene ısırıkları ağrısız ve kaşıntısız olduğu için fark edilmeleri zordur ve bu durumu tükürük içerisindeki proteinlere borçludurlar. Beslenme başladığında dokuda ağrıyı ve belli bir bölgede pıhtılaşmayı engelleyen enzimler, bağışıklık sistemini bloke etmek için histamine bağlanan ve histamini nötralize eden moleküller salgılarlar. Kan emilimi esnasında konak savunmasından kaçmak için immünomodülatör moleküller, yara iyileştirme inhibitörleri, analjezik faktörler, anti hemostatik ve anti-inflamatuar faktörler içeren enzimleri üretirler. Primer hücreler doğrudan dokudan köken aldıkları için temsili amaçla kullanılmakta en iyi kültür hücreleridir. Yapılan bu yüksek lisans tez çalışmasında eski Çin kaynaklarında böbrekte yang eksikliği için kaplumbağa kabuğu tozu, Eski Mısır tıbbi bilgilerinde katarak tedavisi için kaplumbağa beyni ve Osmanlı'da baş ağrısı, felç gibi durumlarda kaplumbağa kanının kullanılması gibi sebeplerden dolayı Hyalomma aegyptium kenesinin yani yalnızca konakçı olarak kaplumbağayı tercih eden bu kene türünün tükürük bezi; dokuyu temsil edebilen primer hücre türlerinden AF/NP ve kıkırdak hücreleri üzerinde çalışılmıştır. MTT analizi, AO/PI boyama ile AF/NP ve kıkırdak hücrelerinde, kene tükürük bezinin hücre canlılığı, hücre proliferasyonu ve yara onarma etkileri araştırılmıştır.

Binnur Seyhan
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Hela hücre hatlarına uygulanan kene tükürük salgısının hücre canlılığı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Dünyada her on bir kadından birisi kanser nedeniyle hayatını kaybeder. Kanser genetik olarak meydana gelebileceği gibi çevresel etmenler ve kişinin yaşam kalitesi de kanseri tetikler. Kanser tedavisinde, kemoterapi, radyoterapi gibi modern tıp teknikleri yanı sıra daha etkili tedavi arayışları da devam etmektedir. Bu çalışmada kene tükürük salgısının kanser hücre hatları üzerine olan etkisi in vitro olarak değerlendirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda, Hyalomma aegyptium cinsi kenelerden elde edilen tükürük salgısının HeLa hücre hatları üzerinde hücre canlılığı, çoğalması üzerine etkileri ve anti kanser özellikleri araştırılmıştır. Yapılan MTT analizleri sonucunda HeLa hücre hattına uygulanan 40 µg ve 60 µg steril kene tükürüğü uygulanan kültürlerde hücre canlılığı sırası ile %42,68 ve %34,02 olarak bulunmuştur. Saptanan hücre ölümlerinin teyit edilmesi amacı ile uygulama yapılan tüm örnekler AO/PI ile boyanmış ve florasan mikroskop kullanılarak değerlendirilmiştir. Kontrol grubu olarak normal hücre özelliğindeki HEK293T hücreleri kullanılmış ve H.aegyptium cinsi kenelerden elde edilen tükürük salgısının anti kanser etkisi belirlenmiştir.

Antikanser
Kübra Kuşsan
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Hela hücre hatlarına uygulanan kene tükürük salgısının hücre canlılığı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Dünyada her on bir kadından birisi kanser nedeniyle hayatını kaybeder. Kanser genetik olarak meydana gelebileceği gibi çevresel etmenler ve kişinin yaşam kalitesi de kanseri tetikler. Kanser tedavisinde, kemoterapi, radyoterapi gibi modern tıp teknikleri yanı sıra daha etkili tedavi arayışları da devam etmektedir. Bu çalışmada kene tükürük salgısının kanser hücre hatları üzerine olan etkisi in vitro olarak değerlendirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda, Hyalomma aegyptium cinsi kenelerden elde edilen tükürük salgısının HeLa hücre hatları üzerinde hücre canlılığı, çoğalması üzerine etkileri ve anti kanser özellikleri araştırılmıştır. Yapılan MTT analizleri sonucunda HeLa hücre hattına uygulanan 40 µg ve 60 µg steril kene tükürüğü uygulanan kültürlerde hücre canlılığı sırası ile %42,68 ve %34,02 olarak bulunmuştur. Saptanan hücre ölümlerinin teyit edilmesi amacı ile uygulama yapılan tüm örnekler AO/PI ile boyanmış ve florasan mikroskop kullanılarak değerlendirilmiştir. Kontrol grubu olarak normal hücre özelliğindeki HEK293T hücreleri kullanılmış ve H.aegyptium cinsi kenelerden elde edilen tükürük salgısının anti kanser etkisi belirlenmiştir.

Kübra Kuşsan
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Türkiye'ye endemik Poecilimon Fischer, 1853 (Orthoptera, Phaneropteriae) türlerinin IUCN Kırmızı liste kategorilerinin belirlenmesi

Türkiye biyolojik çeşitlilik yönüyle özellikle Palearktik bölgede önemli gen merkezlerinden biridir. Ülkemiz sahip olduğu doğal zenginliğin korunması amacıyla çeşitli uluslararası sözleşmelere taraf olmuştur. Biyolojik envanterini çıkarmak ve bunu korumak için birçok kamu kurumu gerek birimler gerekse ihtiyaca göre mevzuat oluşturarak çaba sarf etmektedir. Çalışma konumuz olan Poecilimon Fischer, 1853 cinsi (Orthoptera: Ensifera: Tettigoniidae: Barbitistini) içerisinde 182 tür bulunmaktadır ve bunlardan 91 tür Türkiye'de yayılış göstermektedir. Bu 91 Poecilimon türünün 68'i endemik, 17'si bölgesel endemik ve 6 geniş yayılışa sahip türden oluşmaktadır ve endemik türlerden sadece 9 türün küresel IUCN değerlendirmesi gerçekleştirilmiştir. Geriye kalan 59 endemik tür hakkında tüm bilimsel çalışmalar incelenmiş ve IUCN metodolojisi kullanılarak ilk defa küresel ölçekte kategorilendirilmesi bu çalışma ile gerçekleştirilmiştir. Toplanan veriler ile türlerin dağılımları, habitat tercihleri ve karşılaştıkları tehditler listelenerek değerlendirme bu veriler ışığında gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda 59 türden 12 türün LC (Least Concern = Düşük Riskli), 16 türün EN (Endangered =Tehlikede), 20 türün VU (Vulnarable = Duyarlı) ve 11 türün ise CR (Critically Endangered = Kritik) kategorisinde yer aldığı saptanmıştır. Bu veriler ışığında toplam 47 türün "Tehdit Altındaki Kategorilerde" olduğu görülmüş ve bu türler ile ilgili koruma stratejilerinin acilen değerlendirilmesi gerekliliği ortaya konmuştur.

Oğuzhan Güngör
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Rhodobacter capsulatus ve rhodobacter sphaeroides bakterilerinin tıbbi aromatik bir bitkinin büyümesi üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Tarımda verimi artırmak için kullanılan kimyasal gübreler gibi uygulamalar sebebiyle toprak verimliliği tüm dünyada azalmıştır. Mor kükürtsüz bakteriler bitki gelişimini teşvik eden mikroorganizmalardan olup mikrobiyal gübre olarak değerlendirilmesine yönelik kısıtlı sayıda çalışma vardır. Bu çalışmada mor kükürtsüz bakterilerden Rhodobacter capsulatus ve Rhodobacter sphaeroides bakterilerinin, tıbbi aromatik bir bitki olan Melissa officinalis L.'nin gelişimi üzerine etkileri saksı denemeleri ile araştırılmıştır. Bitki tohumları viyollerde çimlendikten sonra saksılara aktarılmıştır. Hasat sonrası bitkinin elementel analizi ICP-OES ile yapılmıştır. Kuru maddeden ayrıca etanol ve aseton çözücüleri ile bitki özütleri elde edilip bu özütlerin antibakteriyel etkileri denenmiştir. Bulgularımızın analizleri Minitab13 programında yapılmıştır. R. sphaeroides bakterisinin bitki büyümesini belirgin bir şekilde artırdığı, R. capsulatus bakterisinin ise bitkinin kök boyuna etki ettiği ancak bitkinin gelişimini bu deney sürecinde gerilettiği görülmüştür. R. sphaeroides bitki yaprağındaki P, K, Ca, Cu ve Mn elementlerinin içeriklerini istatiksel olarak belirgin şekilde artırmıştır. R. capsulatus bakterisi ise mikro elementlerden Fe ve Zn'nin içeriklerini ciddi düzeyde artırmış ve bu mikro besin elementlerinin bitki yetiştirme materyalindeki konsantrasyonunu diğer bakteri uygulaması ve kontrol koşuluna göre azaltmıştır. Antimikrobiyal aktivite tayini için agar kuyucuk metodu uygulanmıştır. Bitkiden asetonla elde edilen özütün deneyde kullanılan Gram pozitif bakteriler üzerinde etkisi olmazken, R. capsulatus uygulaması ile büyütülen bitkinin aseton özütünün Gram negatif bakteriler üzerinde R. sphaeroides ile büyütülen bitkinin özütünden daha etkili olduğu görülmüştür. Sonuçlar R. sphaeroides bakterisinin bu deney koşullarında M. officinalis L. bitkisi üzerinde bitki büyümesini teşvik edici etkileri olduğunu göstermektedir.

Eylül İrem İrez
Tekirdağ Namık Kemal University · Fen Bilimleri Enstitüsü
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

MCF-7 hücrelerinde everolimus ve melatonin kombinasyonunun MTOR yolu aracılı hücre ölümü ve mitokondriyal solunum üzerine olan etkisinin araştırılması

Meme kanseri hastalarının büyük çoğunluğu hormon reseptörü bakımından pozitif, insan epidermal büyüme faktör reseptörü-2 bakımından negatiftir. Bu tip kanser hücreleri hormonal terapiye oldukça duyarlıdır. Ancak hormonal terapilere zamanla direnç gelişmekte ve dirençten sorumlu mekanizma bazı tip kanserlerde de novo olarak da oluşabilmektedir. Hormonal terapiye karşı gelişen direnç mekanizmasının en önemli nedenlerinden biri PI3K/Akt/mTOR yolak aktivitesindeki artıştır. Serin/Treonin kinaz olan mTOR, PI3K/Akt yolağının aşağı akım sinyal yolağında yer alıp, hücre büyümesi, proliferasyon, protein sentezi ve hücre canlılığında rol oynamaktadır. Bu yüzden kanser hücrelerinde mTOR baskılanması anti-tümör etkinin geliştirilmesi ve anlaşılması için önem arz etmektedir. Everolimus bir mTOR inhibitörü, melatonin ise anti-oksidan ve anti-enflamatuvar özelliklere sahip bir hormondur. Bu çalışmada everolimus ve melatonin kombinasyonunun, hücre canlılığı, apoptoz, otofajik aktivasyon ve mitokondriyal solunum üzerindeki etkisine bakılmıştır. Bu kapsamda hücre canlılığı testi, migrasyon testi, mTOR yolağı protein ifadeleri, otofajik protein ifadeleri, akış sitometrisi ile apoptotik hücre ölümü ve hücre döngüsü aşamalarındaki farklılıklar, LC3 kümelerinin oluşumu ve JC-1 boyama ile membran potansiyeli belirlenmiştir. Melatonin ve everolimus kombinasyonu sonucu, apoptotik hücre ölümünün arttığı, mTOR protein ifadelerinin baskılandığı, otofajik aktivasyonun olduğu ve kompleks II üzerinden gerçekleşen solunumda iyileşme olduğu gösterilmiştir.

Şeyma Demirkesen
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Photinia x fraseri'nin (alev çalısı) çiçek ve yaprak su özütlerinin bazı kültür bitkilerinin tohumlarının çimlenmesi üzerine etkileri

Sürdürülebilir tarımda, özellikle yabancı ot mücadelesinde yararlı bir strateji olan allelopati artan insan nüfusunu besleyecek yeterli ve güvenli gıdanın sağlanmasında dikkati çekmektedir. Bu çalışmada Photinia x fraseri Dress'in çiçek ve yaprak su özütlerinin altı test bitkisinin (buğday, mısır, mercimek, marul, turp ve semizotu) tohum çimlenmesi üzerindeki allelopatik etkileri araştırılmıştır. Stok özütün (%5) farklı derişimlerinin (%1, %25, %50, %75 ve %100) çimlenme oranı üzerindeki etkilerini belirlemek için in vitro çimlenme deneyleri yürütülmüştür. Sonuçlarımız her iki özütün derişimi arttıkça tüm test bitkilerinin çimlenme oranlarının azaldığını göstermiştir. Çiçek özütünün çimlenmeyi en fazla önlediği tohumlar azalan sırayla marul (%18,62-94,08), turp (%24,96-90,77), mercimek (%15,57-72,41), semizotu (%3,99-56,47), buğday (%5,30-37,85) ve mısır (%11,48-25,27) tohumlarıdır. Benzer şekilde, Yaprak özütünün çimlenmeyi en fazla önlediği tohumlar azalan sırayla aynı şekilde olmuştur: Marul (%13,54-95,69), turp (%0,10-76,40), mercimek (%0,07-69,02), semizotu (%5,00-37,87), buğday (%0,57-19,75), mısır (%4,58-14,62). Sonuçlardan çiçek özütünün allelopatik etkisinin yaprak özütüne göre daha güçlü olduğu görülmektedir. Turp yabancı ot olarak kabul edilirse, bulgularımız P. x fraseri'nin özellikle yüksek derişimli çiçek özütünün bu yabancı otun kontrolünde etkili biyoherbisit olabileceğini düşündürmektedir.

Allelokimyasal maddelerAllelopatik etkiBitki fizyolojisi+2
Gülce Bayhun
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
DoctorateOpen AccessTR

Trakya'nın su kuşu faunasının ve kuş göçündeki rolünün belirlenmesi

Trakya Bölgesi'ndeki altı sulak alan (Büyükçekmece Gölü, Terkos Gölü, Gala Gölü ve İğneada Longoz'u, Karaidemir Baraj Gölü ve Süloğlu Baraj Gölü), su kuşlarının çeşitlilikleri, zamansal ve mekansal dağılışları, mevsimsel dinamikleri, popülasyon yoğunlukları açısından analiz edilmiş ve aralarındaki benzerlik ve farklılıklar ortaya konmuştur. Çalışma sırasında, 18 familyaya ait 105 su kuşu türü kaydedilmiştir. Büyükçekmece Gölü'nde 10 familyaya ait 40 tür, Terkos Gölü'nde 13 familyaya ait 49 tür, Karaidemir Baraj Gölü'nde dokuz familyaya ait 36 tür, Süloğlu Baraj Gölü'nde yedi familyaya ait 10 tür, Gala Gölü'nde 17 familyaya ait 89 tür ve İğneada Longoz'da 15 familyaya ait 58 tür saptanmıştır. Tür kompozisyonlarına göre yapılan kümeleme analizinde Trakya'nın batısında yer alan Gala Gölü ile İğneada Longozu %74,77; doğusunda yer alan Terkos Gölü ve Büyükçekmece Gölü %78,15 benzerlik oranına sahiptir. Tür kompozisyonu, Whittaker indisine göre değerlendirildiğinde ise en benzer gözlem alanı çiftinin Büyükçekmece Gölü ve Karaidemir Baraj Gölü olduğu saptanmıştır. Yapay bir sulak alan olmasına rağmen Karaidemir Baraj Gölü'nün Trakya için önemli bir noktada olduğu ortaya konmuştur. Su kuşları familya kompozisyonunda değerlendirildiğinde ise Gala Gölü ve İğneada Longozu birbirine en benzer iki gözlem alanı olmuştur. Türlerin zamansal dağılımlarına göre yapılan değerlendirmede, en fazla yerli tür sayısı Gala Gölü'nde (28 tür), en fazla kışlayan tür sayısı Karaidemir Baraj Gölü'nde (11 tür), en fazla yaz göçmeni İğneada Longoz'da (14 tür), en fazla kış göçmeni Gala Gölü'nde (21 tür) ve en fazla transit tür sayısı Gala Gölü'nde bulunmaktadır (18 tür). Çalışma alanlarında, IUCN kırmızı listeye göre VU ve NT kategorilerine sahip 13 tür bulunmaktadır. Tez çalışmasında ortaya konan sonuçlar, Trakya Bölgesi'ndeki sulak alanların mevcut koruma statülerinin güçlendirilmesi ve yeni koruma alanlarının ilan edilmesi gerektiğini göstermektedir.

Dilan Hevra Akyıldız
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Galerida cristata'nın (Tepeli Toygar) ekolojik önemi

Tepeli Toygar Isparta'da yerli olan kuş türüdür. Türün biyolojik özelliklerini tespit etmek için klasik ornitolojik gözlem teknikleri kullanılmıştır. Sahada veri toplamak amaçlı dört gözlem istasyonu seçilmiş ve özelliklerinin birbirinden farklı habitat özelliklerine sahip olmasına dikkat edilmiştir. Isparta merkez odaklı gerçekleştirilen çalışmada türün davranışsal açıdan uyumlu, beslenme yönüyle örifag, tarımsal alanlara zararı olmayan aksine yazın bazı böcek türleriyle beslendiğinden çiftçi dostu, beslenme zincirinin önemli bir halkası ve ornitofauna açısından önemli olduğu görülmüştür. Türün korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması açısından türün biyolojik özelliklerinin ele alandığı bu çalışma sonucunda tarımsal alanlardaki kimyasal madde kullanımının, habitat bölünmesi, parçalanması ve yok edilmesinin türün yaşam alanlarını ortadan kaldırdığı görülmüştür.

BiyolojiEkolojiKuşlar+3
Yiğit Anteplioğlu
Süleyman Demirel University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Karakuyu Gölü (Afyonkarahisar-Türkiye)'nün su kalitesinin araştırılması

Eda Demirkıran
Süleyman Demirel University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Marmara Gölü'ndeki kızıl şahinin (Buteo rufinus) populasyon biyolojisi

Buteo rufinus (Kızıl Şahin) Türkiye'de Karadeniz bölgesi hariç oldukça yaygın görülen gündüz yırtıcısıdır. Türün biyolojisi ve ekolojik rolü yeteri kadar araştırılmamıştır. Bu tezde Manisa İli Salihli ve Gölmarmara İlçe sınırlarında bulunan Marmara Gölü ve civarında popülasyon yoğunluğu, üreme, davranış, besin ve habitat tercihleri belirlenmiştir. Nokta sayım yöntemiyle popülasyon büyüklüğü ayrıca üreme, besin ve davranış verileri foto kapan ve doğrudan gözlem yöntemi ile elde edilmiştir. Marmara Gölü'nün günümüzde yaşanan olumsuzlukların türe etkileri değerlendirilmiştir. Bireyler vejetasyonu az, kuru göl zemini, tarım arazisi ve dağlık kesimlerde daha sık gözlenmiştir. Beslenmede aktif zaman aralığı 06:00-11.00, 14:00-17:00, 18:00-20:00 olarak kaydedilmiştir. En fazla tercih ettikleri besin Microtus hartingi (Hartininin Tarla Faresi) ve Stellagama stellio (Dikenli Keler)'dur. Nisan-haziran döneminde yüksekliği 20-25 m olan güney-güneybatı doğrultusundaki kayalık alanda bir yuvada üreme gerçekleşmiştir. 4 yumurtalı kuluçkadan 2 yavru çıkıp sadece biri yetişkinliğe ulaşmıştır. Uçarken Corvus corax (Kuzgun), sürekli türü taciz etmiş ancak Kızıl Şahin galip gelmiştir. Mart ayında görülen simpatrik yayılışa sahip Circaetus gallicus (Yılan Kartalı) ile alan ve besin rekabeti yaşanmamıştır. Son yıllarda bazı olumsuzluklar yaşanan Marmara Gölü'nde gerekli tedbirler alınmadığı takdirde indikatör özelliğe sahip ve habitat değişimine kolay uyum sağlayabilen türün, alanı terk etme ihtimali bulunmaktadır ve bu gelecekte besin zincirine önemli bir tehdit oluşturmaktadır. Anahtar kelimeler: Kızıl Şahin, Buteo rufinus, Marmara Gölü, Habitat Tercihi, Besin Tercihi, Üreme, Davranış, Populasyon Biyolojisi

Fatma Korkusuz
Süleyman Demirel University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Arabidopsis thaliana'da normal büyüme ve abiyotik stres koşulları altında sro (sımılar to RCD one) gen ailesinin genom çapında tanımlanması ve ekspresyon profil analizi

Bitkilerin kuraklık, tuzluluk ve soğuk gibi abiyotik streslere karşı hayatta kalması, birçok genin farklı şekilde ifade edildiği karmaşık düzenleyici ağlara bağlıdır. SRO gen ailesi, transkripsiyon faktörleri ve düzenleyici proteinlerle etkileşerek bitki gelişimi ve stres yanıtlarında önemli roller üstlenmektedir. Bu çalışmada, Arabidopsis thaliana'da yer alan SRO gen ailesinin yapısal ve işlevsel özellikleri ile çevresel stres koşullarındaki ifadeleri kapsamlı bir şekilde analiz edilmiştir. Genomik veri tabanları kullanılarak yapılan analizlerde sekiz SRO geni tanımlanmış; bu genlerin genomik organizasyonları, korunmuş protein alanları ve filogenetik ilişkileri ortaya konmuştur. Özellikle PARP-benzeri ve RST gibi korunmuş alanlar, bu proteinlerin etkileşim ağlarında merkezi roller oynayabileceğini göstermektedir. Transkriptom verileri aracılığıyla yapılan ekspresyon analizleri, bu genlerin farklı gelişim evrelerinde ve kuraklık, tuzluluk, sıcaklık değişimleri, oksidatif stres, hormon uygulamaları ve mineral eksiklikleri gibi çeşitli çevresel stresler altında farklı ifade profillerine sahip olduğunu göstermiştir. Promotor analizleri, stres ve hormon yanıtıyla ilişkili birçok cis-düzenleyici elementin varlığını ortaya koymuştur. Protein etkileşim ağları ve fonksiyonel zenginleştirme analizleri, SRO proteinlerinin başta AP2/ERF, NAC ve bZIP ailesi transkripsiyon faktörleri olmak üzere birçok düzenleyici ile etkileşim potansiyeli taşıdığını ve bu proteinlerin stres yanıtlarında düzenleyici merkezler olabileceğini düşündürmektedir. Bu bulgular, SRO gen ailesinin çevresel stres toleransına katkı sağlayabilecek genetik hedefler olarak değerlendirilmesine olanak sunmaktadır.

Abdi Yılmaz
Süleyman Demirel University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Tuz stresi altındaki aspir (Carthamus tinctorius L.) bitkisinde lipid nanopartikül uygulamalarının fizyolojik ve biyokimyasal parametreler üzerine etkisi

Lipid nanopartiküller (NLP), FDA (Amerika Birleşik Devletleri Gıda ve İlaç Dairesi) tarafından güvenilir kabul edilen GRAS (Generally recognized as safe) özellikte, düşük maliyetli, fizyolojik bileşiklerden oluştukları için canlı sistemlerde iyi tolere edilebilen, toksisitesi olmayan, insanların kullanımı için dahi güvenli olduğundan ilaç ve gıda endüstrilerinde sıklıkla kullanılan yeni nesil nano partiküllerdir. Metalik ve karbon nanopartiküllerinin bitkiler üzerindeki potansiyel toksisitesi ve stresi hafifletmesi üzerine birçok çalışma yapılmış olsa da lipid nanopartikülleri kullanılarak bitkideki tuz stresini hafifletilmesi üzerine herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Tuzluluk stresi ise aspir bitkisinin gelişimini engelleyen önemli bir abiyotik faktördür. Bu çalışmada, geleneksel askorbik asit ve askorbik asit yüklü lipid nanopartiküllerinin hazırlanması ve karakterizasyonu açıklanmış ve hidroponik sistemde tuz stresine (50 mM NaCl ve 100 mM NaCl) maruz kalan aspir (Carthamus tinctorius L.) fidelerine hem geleneksel hem de NLP formundaki farklı konsantrasyonlarda (100 ppm ve 200 ppm) askorbik asit uygulamalarının stresi hafifletme üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Askorbik asit yüklü lipid nanopartikülleri 74.10±4.50 nm ortalama boyuta, 1.15±0.02 polidispersite indekse ve -25±1.2 mV zeta potansiyeline sahip olduğu belirlemişlerdir. Yapraktan geleneksel askorbik asit ve askorbik asit yüklü NLP uygulamalarının tüm konsantrasyonları (100 ppm ve 200 ppm) sadece tuz stresine maruz kalan fidelere kıyasla yaprak sayısı, sürgün boyu, taze ağırlık ve gövde kalınlığında arttırdığı gözlenmiştir. Aspir fidelerinin kök boyu stres sırasında arttığı ancak askorbik asit ve askorbik asit yüklü NLP uygulamaları ile azaldığı belirlenmiştir. Bitki kuru ağırlığı ise tuz stresi sırasında ve uygulamalar arasında önemli bir değişim göstermemiştir. 100 mM tuz stresine maruz kalan aspir fidelerine 100 ppm ve 200 ppm askorbik asit yüklü NLP uygulamaları antioksidan kapasitesi (CUPRAC ve DPPH), toplam fenolik, flavonoid ve tokoferol içeriklerini iyileştirerek ve çözünebilir şeker, indirgenebilir şeker, prolin, hidrojen peroksit (H2O2) ve malondialdehit (MDA) seviyelerini azaltarak aspir bitkilerini tuzluluk stresine karşı korumuşlardır. 50 mM ve 100 mM tuz stresine maruz kalan aspir fidelerinde süperoksit dismutaz (SOD), katalaz (CAT) ve peroksidaz (POX) aktiviteleri artarken, yapraktan ekzojen olarak spreyle askorbik asit ve askorbik asit yüklü NLP uygulamaları SOD, CAT ve POX aktiviteleri azaltmıştır. Genel olarak, hazırlanan askorbik asit yüklü NLP formülasyonları tuz stresi semptomlarını hafifletmesi sayesinde hidroponik sistemde aspir bitkisinin toleransını artırmak için ümit verici sonuçlar göstermiştir.

Melek Ayşe Sivri
Süleyman Demirel University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Kovada Gölü mikroplastik kirliliğinin belirlenmesine yönelik ön araştırma

Bu çalışma, Türkiye'nin koruma altındaki önemli tatlı su kaynaklarından biri olan Kovada Gölü'nün kuzey bölgesinde, Temmuz (yaz) ve Ekim (sonbahar) 2024 tarihlerinde gerçekleştirilen arazi çalışmalarıyla mikroplastik kirliliğinin varlığını, mevsimsel dağılımını ve morfolojik özelliklerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Küresel ölçekte artan plastik üretimi, çevresel ortamlarda kalıcı ve yaygın bir kirlilik kaynağı olan mikroplastiklerin oluşumunu hızlandırmıştır. Özellikle tatlı su ekosistemlerinde bu tür kirliliğe yönelik çalışmaların sınırlı oluşu, bu araştırmanın bilimsel değerini artırmaktadır. Bu kapsamda, gölün üç farklı noktasında (kanal bağlantısı, piknik alanı ve plaj bölgesi) yüzey suyu örnekleri toplanmış; mikroplastikler morfolojik özelliklerine göre sınıflandırılmış ve polimer yapıları ATR-FTIR spektroskopisi ile analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, en fazla mikroplastik yoğunluğunun kanal bağlantı noktasında ve yaz döneminde gözlendiğini ortaya koymuştur. Tüm istasyonlarda filament ve fragment türündeki mikroplastikler baskın formda tespit edilmiştir. Renk dağılımında, siyah partiküller ön plana çıkmıştır. Polimer analizlerinde ise her iki mevsimde de polietilen yaygın plastik türü olmuştur. Çözünmüş oksijen ve pH değerlerinin bazı istasyonlarda su kalitesi standartlarının dışına çıkması, bölgedeki rekreatif ve kanal kaynaklı kirlilik baskısını işaret etmektedir. Bu çalışma, Türkiye'de tatlı su sistemlerine yönelik sınırlı sayıdaki mikroplastik araştırmalarına katkı sunmakla birlikte, Kovada Gölü gibi doğal koruma alanlarında sürdürülebilir çevre yönetimi politikalarının oluşturulmasına da bilimsel temel sağlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Mikroplastik, Tatlı Su Ekosistemleri, Kovada Gölü, FTIR Teşekkür: Bu çalışma, Süleyman Demirel Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından FYL-2024-9374 proje numarası ile desteklenmiştir

İsmail Şen
Süleyman Demirel University · Fen Bilimleri Enstitüsü
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Siirt yöresinde yetiştirilen üzüm çeşitlerinin morfolojik, biyokimyasal ve moleküler karekterizasyonlarının belirlenmesi

Ülkemizde yetiştirilen üzüm (Vitis vinifera L.) çeşit sayısı 1200 civarında olmasına rağmen, bu çeşitlerden sadece 50-60 kadarının ekonomik anlamda yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bu kadar yüksek bir çeşitliliğe sahip olmamıza rağmen yetiştirilen çeşit sayısı gün geçtikçe azalmaktadır. Üzüm çeşitlerine kültür formlarının da dâhil olması ile birlikte üzümlerin sistematik olarak tanımlanması ve çeşitlerin doğru olarak belirlenmesi güçleşmektedir. Dış morfolojik özelliklerine göre sınıflandırmanın gerçekleştirilemediği durumlarda teşhis için tane, yaprak veya çekirdek özellikleri kullanılmaktadır. Bu amaçla çalışmada image process yöntemi önerilmektedir. Bununla birlikte tam ve gerçek bir sınıflandırmanın yapılabilmesi için moleküler verilere de ihtiyaç duyulduğundan ayrıca moleküler ayrım yöntemleri de çalışılmıştır. Moleküler açıdan Sinciri çeşidi diğer çeşitlere göre farklı bir dalda ortaya çıkmıştır. Yapılan çalışmada üzüm çeşitlerine ait morfolojik, biyokimyasal ve moleküler özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda Siirt bölgesinde yoğun olarak yetiştirilen Sinciri, Tayfi, Binetati ve Gozane çeşitleri karşılaştırılmıştır. Yapılan karşılaştırmada yerel halk tarafından Tayfi ve sinciri çeşitlerinin tercih edilmesine rağmen antioksidan açısından Gozane çeşidinin öne çıktığı görülmektedir. Bu çeşidin yetiştiriciliğinin teşvik edilmesi ve farmakolojik çalışmalarda kullanılması önerilmelidir. Tüm veriler değerlendirildiğinde üzüm çeşitlerine ait analizlerde meydana gelen farklılıkların ekolojik, edafik ve genetik farklılıklardan kaynaklandığı tespit edilmiştir

Sofralık üzüm
Cahit Elma
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2015
00
Master'sOpen AccessTR

Bacillus mojavensis ve Bacillus vallismortis'ten alfa-amilaz üretimi, saflaştırılması ve karakterizasyonu

Bu çalışmada, Şırnak (Meryemderesi) sıcak su kaynağı çamurundan izole edilen termotolerant Bacillus vallismortis ve Bacillus mojavensis kullanıldı. İnkübasyon zamanı, sıcaklık, pH, karbon ve azot kaynakları, farklı metal iyonları, tarımsal atıklar (muz, elma ve portakal kabuğu, arpa kepeği ve fasulye küsbesi), tuz konsantrasyonu, farklı surfaktanlar gibi çeşitli parametrelerin α-amilazların üretimi üzerine etkisi çalışıldı. B. vallismortis ile α-amilaz üretimi için optimum inkübasyon zamanı, sıcaklık ve pH sırasıyla 36. saat, 35 °C ve 7.0 olarak bulunurken, B. mojavensis ile α-amilaz üretimi için optimum inkübasyon zamanı, sıcaklık ve pH sırasıyla 36. saat, 35 °C ve 6.0 olarak bulundu. Kontrol ile karşılaştırıldığında, B. vallismortis'te Mn(II) ve Ca(II) varlığında α-amilaz üretimi yaklaşık %10 ve Triton-X100 ve Tween-20 ile sırasıyla %8.2 ve %12.4 yükseldi. Optimum koşullarda fermentasyon ortamına %0.05 Tween-20 eklendiğinde, B. mojavensis için en yüksek α-amilaz üretimi 4282.6 U/mg olarak belirlendi. B. vallismortis ve B. mojavensis'ten elde edilen α-amilazlar sırasıyla amonyum sülfat çöktürmesi, diyaliz ve dietilaminoetil (DEAE) selüloz iyon değiştirici kromatografisi ile saflaştırıldı. α-Amilazlar B. vallismortis için 51 kat ve %30 verimle ve B. mojavensis için 34 kat ve %18 verimle saflaştırıldı. Saflaştırılmış α-amilazların molekül ağırlığı B. vallismortis ve B. mojavensis için sırasıyla 74 kDa ve 73 kDa olarak saptandı. B. vallismortis'ten elde edilen α-amilaz sırasıyla amonyum sülfat çöktürmesi, diyaliz ve dietilaminoetil (DEAE) selüloz iyon değiştirici kromatografisi ile saflaştırıldı. Saflaştırılmış α-amilazların molekül ağırlıkları B. vallismortis ve B. mojavensis için sırasıyla 74 kD ve 73 kD olarak bulundu. Saflaştırılmış enzimlerin aktivitesi üzerine sıcaklık ve sıcaklık stabilite, pH ve pH stabilite, inhibitörler ve metaller etkisi denendi. Bu α-amilazların ham mısır ve buğday nişastalarına karşı iyi bir hidroliz oranı gösterdiği belirledi. Çözünür nişasta son hidroliz ürünleri ince tabaka kromatografisi (TLC) ile analiz edildi. Hidroliz ürünlerinde glukoz (G1), maltoz (G2), maltotrioz (G3), maltotetroz (G4) ve maltooligosakkaritler vardı. Bunlara ilaveten saflaştırılmış α-amilazların elma suyu berraklaştırılması ve ev tipi çamaşır deterjanları endüstrilerinde kullanımı test edildi.

Adem Karakaya
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Bacillus vallismortis ve Bacillus mojavensis'in U(VI) dirençliliği, biyoakümulasyonu ve çevre biyoteknolojisinde kullanımı üzerine çalışmalar

Termotolerant Bacillus vallismortis ve Bacillus mojavensis kullanarak Uranyum(VI)'nın dirençliliği ve biyoakümülasyonu çalışılmıştır. U(VI) minimum inhibisyon konsantrasyon değerleri B. vallismortis için 82,5 mg/L ve B. mojavensis için 85 mg/L olarak bulunmuştur. Farklı U(VI) konsantrasyonlarının B. vallismortis ve B. Mojavensis'in üreme ve biyoakümülasyonu üzerine etkisi sıvı besiyerinde incelenmiştir. Bakterilerin sıvı besiyerinde, katı besiyerine göre daha hassas oldukları bulunmuştur. Bu çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, U(VI)'nın biyoakümülasyon kapasiteleri B. vallismortis ve B. mojavensis'in gelişim fazlarının farklı evrelerinde farklılık göstermiştir. B. vallismortis ve B. mojavensis'in en yüksek biyoakümülasyon kapasiteleri sırasıyla 50 ve 48,2 mg/g kuru bakteri olarak belirlemiştir. B. vallismortis ve B. mojavensis kullanarak farklı U(VI) konsantrasyonlarının α-amilaz üretimi üzerine olan etkisi de test edilmiştir. Bunlara ilaveten U(VI) iyonları çok duvarlı MWCNT ve XAD-4 reçinesi üzerine tutturulmuş B. vallismortis ve B. mojavensis ile önderiştirilmiştir ve UV-vis spektrofotometre ile belirlenmiştir. pH, akış hızı, biyosorbentlerin ve destek matrikslerinin miktarı, eluent tipi, konsantrasyonu ve hacmi, yabancı iyonlar, örnek hacmi ve katı faz ekstraksiyon kolonlarının tekrar kullanımı gibi U(VI)'nın gerikazanımı üzerine çeşitli faktörlerin etkisi çalışılmış ve ekstraksiyon koşulları optimize edilmiştir. U(VI)'lı ve U(VI)'sız MWCNT ve XAD-4 reçinesi üzerine immobilize edilmiş B. vallismortis ve B. mojavensis'in karakterizasyonu FT-IR ve SEM ile incelenmiştir. Yeni katı faz ekstraksiyon metodlarının doğruluğu için sertifikalı referans materyaller kullanılmıştır. Doğrulanan yeni metodlar doğal örneklerdeki U(VI)'nın belirlenmesi için uygulanmıştır. Anahtar Kelimeler: Bacillus vallismortis, Bacillus mojavensis, uranyum(VI), dirençlilik, biyoakümülasyon, katı faz ekstraksiyonu, UV-vis spektrofotometre

Mehmet Kadir Oduncu
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Magnetik yüklü bazı mantarlar kullanılarak toksik metallerin katı faz ekstraksiyonu

Pleurotus eryngii ve Coprinus micaceus yüklü γ-Fe2O3 manyetik nanopartikül, gerçek örneklerden Co(II) ve Hg(II) prekonsantrasyonunu ve ekstraksiyonu için yeni bir manyetik katı faz bio-ekstraktörleri olarak geliştirilmiştir. Hazırlanan manyetik katı faz bio-ekstraktörlerin metal bağlayıcı yüzey grupları FT-IR spektrometresi ve SEM ile analiz edilmiştir. Co(II) ve Hg(II)'nın manyetik ekstraksiyonu ve prekonsantrasyonunu etkileyen pH, akış hızı, P. eryngii ve C. micaceus miktarı, γ-Fe2O3 manyetik nanopartikül miktarı, eluent türü, konsantrasyon ve hacmi, örnek hacmi ve yabancı iyonları da kapsayan farklı parametreler çalışılmış ve optimize edilmiştir. Her iki manyetik katı faz bio-ekstraktörleri için <%5.0 göreceli standart sapması (RSD) ile iyi bir yeniden kullanım (35 kez) elde edilmiştir. P. eryngii yüklü γ-Fe2O3 manyetik nanopartikül kolonu kullanıldığında Co(II) ve Hg(II) için biyosorpsiyon kapasiteleri sırasıyla 25.4 mg g-1ve 30.3 mg g-1 olarak belirlendi ve Co(II) ve Hg(II) için biyosorpsiyon kapasiteleri C. micaceus yüklü γ-Fe2O3 manyetik kolon kullanıldığında ise sırasıyla 24.7 mg g-1ve 26.2 mg g-1olarak belirlenmiştir. P. eryngii yüklü γ-Fe2O3 manyetik nanopartikül kolonu kullanıldığında, Co(II) ve Hg(II) için prekonsantrasyon faktörleri sırasıyla 80 ve 100 olarak bulunmuş ve yüklü γ-Fe2O3 manyetik nanopartikül kolonu kullanıldığında ise Co(II) ve Hg(II) için prekonsantrasyon faktörleri 80 bulunmuştur. Optimize edilmiş prosedürler sertifikalı referans materyallerin analizi ile doğrulanmış ve gerçek numunelerde Co(II) ve Hg(II) tayininde tatmin edici sonuçlarla başarıyla uygulanmıştır.

Sıham Abdullah Mohamedsaıd
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
Master'sOpen AccessEN

Production and characterization of thermostable alpha-amylase and xylanase from thermobacillus sp. vo15 and bacillus licheniformis. vo14

Thermophilic strains VO15 and VO14 were isolated from the hot-spring water of Billoris (Sağlarca), Siirt in Turkey, were used in this work. The study was aimed to produce and determine the optimum condition for extracellular alpha-amylase and xylanase by thermophilic bacteria under submerged fermentation (SmF). The optimum condition for production alpha-amylase by SmF, for Thermobacillus sp.VO15 and B.licheniformis VO14, time of incubation recorded at 48 and 24 hours (12.53 and 15.98 U/mg), temperature 40°C and 45°C and pH 6.0 and 7.0, respectively. The optimum condition for production xylanase, for Thermobacillus sp.VO15 and B.licheniformis VO14, time of incubation recorded at 24 hours for both (28.24 and 32.52 U/mg), temperature 45°C and 40°C and pH 6.0 and 5.0, respectively. The maximum alpha-amylase production by Thermobacillus sp and B.licheniformis were found with ammonium sulfate (117.6%) and yeast extract (122.44%), respectively. The maximum alpha-amylase and xylanase production were obtained with Tween-40 for both bacteria. Various parameters such as temperature and pH, temperature and pH stability, NaCl, detergents, surfactants and metal ions on influence of enzyme characterization were tested. In addition degradation of different starches by alpha-amylase was assayed. Temperature values (50ºC - 110ºC) were examined to compare the differences of the stabilities. The alpha-amylase produced by Thermobacillus sp.VO15, at 110ºC keep more than 95% and 80% of its activity after 30 and 240 min, respectively. alpha-amylases were strongly inhibited by Cd+2 and Hg+2. Both enzymes activated by Co2+.

Marıwan Fathalla Abdalfatah Abdalfatah
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
Master'sOpen AccessTR

Bitlis Budaklı kaplıcasından izole edilen Bacillus licheniformis VO2 ve Bacillus licheniformis VO9'dan katı faz fermantasyon yöntemiyle β-galaktosidaz üretiminin araştırılması

Bu çalışmada Bitlis Budaklı Kaplıcalarından alınan çamur örneklerinden izole edilen termotolerant VO2 ve VO9 izolatları biyolojik materyal olarak kullanıldı. Morfolojik ve biyokimyasal testler ile16S rRNA gen dizisi analizine dayanarak, izolatların Bacillus cinsine ait olduğu ve Bacillus licheniformis ile yakından ilişkili olduğu belirlendi. İzolatlar kullanılarak katı faz fermentasyon (KFF) yöntemiyle β-Galaktosidaz üretimine, inkübasyon zamanı, sıcaklık, pH, karbon ve azot kaynakları, metal tuzları ve surfaktanlar gibi farklı parametlerin etkisi araştırıldı. β-Galaktosidaz için optimum üretim koşulları; inkübasyon zamanı, sıcaklık, pH ve katı substrat VO2 için 72 saat, 45ºC, 7.0 ve pirinç kabuğu olarak bulunurken, VO9 için 96 saat, 40ºC, 6.0 ve mercimek kabuğu olarak elde edilmiştir.Uygun ekim miktarı VO2 izolatı için % 25 (1.816±0.063 U/mg) olarak tespit edilirken, VO9 için ise %30 olarak tespit edildi (1.494±0.056 U/mg). Her iki izolatta da enzim üretimi için katı faz fermentasyon ortamına karbon kaynağı olarak laktoz eklendiğinde ve surfaktan olarak Triton X-100 eklendiğinde enzim üretiminin arttığı tespit edildi. 65ºC'de 4 ve 12 saat ön inkübasyona bırakılan β-Galaktosidaz VO2 için aktivitesini sırasıyla %84 ve %72 oranında korurken, VO9 tarafından üretilen enzimin ise aynı koşullarda aktivitesini %60 ve %48 oranında koruduğu gözlendi.

Erkan Yılmaz
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Buğday (Triticum aestivum L.) bitkisinde kuraklık ile ilişkili bazı hareketli genetik elementlerin (transpozon) ve fizyo-biyokimyasal parametrelerin incelenmesi

Biyotik ve abiyotik stres etmenleri çeşitli bitkilerde önemli ürün kayıplarına neden olmakta, insan ve hayvan beslenmesini olumsuz yönde etkilemektedir. Kuraklık en bilinen abiyotik stres faktörlerinden birisidir. Dünya üzerindeki kullanılabilir alanlar stres faktörlerine göre sınıflandırıldığında doğal bir stres faktörü olan kuraklık stresi %26' lık payıyla en büyük dilimi içermektedir. Bitkilerde kurağa dayanıklılık mekanizmasının geliştirilmesi oldukça karmaşık ve uzun bir süre gerektiren işlemdir. Bu yüzden bitkinin bazı moleküler, biyokimyasal fizyolojik ve morfolojik özelliklerinin degişik çevre kosulları altında büyük önem taşımaktadır. Bitkilerin yetistirildikleri çevrede, kurağa dayanımını etkileyen çok sayıda faktör vardır. Bu durum, kurağa dayanıklı genotiplerin geliştirilmesini oldukça güçleştirmektedir. Kurağa dayanıklılık gösteren bitkilerdeki moleküler fizyolojik ve biyokimyasal sistemler ise karmaşık yapıyı olusturmaktadır. Kurak koşullar altında bu sistemler arasındaki etkileşimler ve verim ile olan ilişkileri yapıyı daha da karmaşık hale getirmektedir. Bu tez çalışmasında, kuraklık stresi uygulanmış farklı buğday çeşitlerinde (Gün91, Bezostaja), gen fonksiyonu ve genom üzerinde önemli etkileri bulunan bazı transpozon genlerinin ifade seviyeleri eş-zamanlı PZR ile ölçülmüştür. Elde edilen sonuçlar, bitki gelişimi için önemli olarak tanımlanan klorofil, glutatyon redüktaz, yaprak oransal su içeriği, kuru ve yaş ağırlık gibi bazı fizyo-biyokimyasal parametreler ile karşılaştırılmıştır. Dolayısı ile ekmeklik farklı buğday çeşitlerininın kuraklık stresine karşı gösterdiği moleküler fizyolojik cevaplar ortaya konulmuştur. Sonuç olarak, bu tez çalışması ile kuraklık stresi altında ki buğdayın geliştirdiği moleküler ve fizyo-biyokimyasal değişimler ile ilgili literature yeni bilgiler kazandırılmıştır. Anahtar Kelimeler: Antioksidan, Buğday, Gen İfadesi, Kuraklık Stresi, Klorofil, Transpozon

Ekmeklik buğdayMoleküler biyoloji
Yusuf Teğin
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Bölgemizde yayılışı bulunan Salvia Hasankeyfensis Dirmenci, Celep & O. Güner, Stachys Mardinensis (Post) R.R. Mill, Ferulago Bernardii L.Tomkovich & M.Pimenov ve Hymenocrater Bituminosus Fisch. & C.A.Mey. bitkilerinin antioksidan özelliklerinin belirlenmesi

Salvia hasankeyfensis, Ferulago bernardii, Stachys mardinensis, Hymeocrater bituminous bitkilerinin in-vitro ortamda etanol-su ekstralarının antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri tayin edilmiştir. Doğu ve Güneydoğu Bölgesi'nde endemik olarak yetişen bu 4 bitkinin yaprak kısımları kullanılmıştır. Bitkilerin antioksidan özellikleri, toplam fenol bileşim tayini, toplam flavonoid bileşiminin tayini, FRAP aktivitesi, serbest radikal (DPPH) giderme aktivitesi gibi farklı antioksidan testler kullanılarak belirlendi. Elde edilen sonuçlar tablo ve grafikler haline getirilerek karşılaştırıldı. Daha sonra bu bitkilerle Agar Disk Difüzyon Metodu ile antibakteriyel çalışma yapıldı. Her bir bitki özütünden 0,1mg/ml, 1,2mg/ml, 5mg/ml, 10mg/ml, 20mg/ml alınıp, bakteri ile inoküle edilmiş petri kaplarına yerleştirilerek, inkübasyon sonucunda oluşan inhibisyon zonu mm cinsinden ölçülmüştür. Sonuç olarak antioksidan tayininde, Stachys Mardinensis bitkisi ethanol bazında en iyi aktiviteyi gösterirken, genel bazda Salvia Hasankeyfense bitkisi olduğu belirlenmiştir. En düşük antioksidan etkiyi gösteren ise Hymenocrater Bituminous bitkisi olmuştur. DPPH'ın en yüksek görüldüğü, alkol ektraklarının su ektraklarına göre daha iyi aktivite gösterdiği, bu da alkolün daha fazla maddeyi bünyesine alabildiğinden kaynaklanmış olabileceğini gösteriyor.

Melike Dörtkardeş
Siirt University · Fen Bilimleri Enstitüsü
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Öğretmen adaylarının çevre etiği farkındalığı ile fen ve teknoloji okuryazarlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, fen bilgisi ve sınıf öğretmenliği programında öğrenim gören öğretmen adaylarının çevre etiği farkındalıkları ile fen ve teknoloji okuryazarlığı arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Bununla birlikte araştırmada öğretmen adaylarının çevre etiği farkındalıkları ile fen ve teknoloji okuryazarlıkları çeşitli demografik özellikler (cinsiyet, sınıf, anne baba eğitim durumu, çevre eğitimi ile ilgili ders alma durumu gibi) bakımından incelenmiştir. Araştırma 2018-2019 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Siirt Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 113 fen bilgisi ve 154 sınıf öğretmeni adayları olmak üzere toplam 267 öğretmen adayı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler, Çevre Etiği Farkındalık Ölçeği ve Temel Fen ve Teknoloji Okuryazarlık Ölçeğinin kullanıldığı bir anket ile toplanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modelinde bir çalışmadır. Araştırmanın sonucunda öğretmen adaylarının çevre etiği farkındalığı ile fen ve teknoloji okuryazarlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmen adaylarının çevre etiği farkındalığı bazı demografik özelliklere göre incelendiğinde; cinsiyetin, sınıf düzeyi değişkeninin(fen eğitimi öğretmen adayları hariç), anne/baba eğitim durumu(sınıf eğitimi öğretmen adaylarının anne eğitim düzeyi hariç) ve çevre eğitimi dersi alma durumunun anlamlı bir farklılık oluşturmadığı ancak program değişkeninin anlamlı bir farklılık oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmen adaylarının fen ve teknoloji okuryazarlığı bazı demografik özelliklere göre incelendiğinde cinsiyetin, sınıf düzeyi değişkeninin(fen eğitimi öğretmen adayları hariç), anne/baba eğitim durumu ve çevre ile ilgili ders alma durumunun anlamlı bir farklılık oluşturmadığı ancak programın anlamlı bir farklılık oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Etik, Çevre Etiği, Fen ve Teknoloji Okuryazarlığı, Öğretmen Adayları

Biyoloji
Saniye Deniz
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00