Discipline

Obstetrics and Gynecology

22

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

22 Theses
Medical Sub-SpecialtyOpen AccessTR

Magnezyum sülfatın intrauterin iskemi-reperfüzyon hasarında fetal sıçan beyninde ve plasentasında oluşan hasar üzerine doku koruyucu etkisi

Perinatal hipoksik-iskemik beyin hasarı neonatal mortalite ve morbidite, serebral palsi, mental retardasyon, epilepsi gibi uzun dönem nörolojik defisitlerin en önemli nedenlerinden birisidir. Mevcut tez çalışmasının amacı, prenatal hipoksi-reperfüzyon sıçan modelinde N-metil-D-aspartat antagonisti magnezyum sülfatın iskemik hasar öncesi ve iskemik hasar esnasında kullanımının fetal beyin dokusunda ve plasentada doku koruyucu etkisinin saptanmasıdır. Bu amaçla çalışmaya 19 günlük (term: 21 gün) 24 adet gebe sıçan dahil edildi ve her biri 6 hayvandan oluşan 4 çalışma grubu oluşturuldu: (1) Negatif kontrol, (2) Pozitif kontrol (iskemi-reperfüzyon hasarı), (3) Profilaktik magnezyum sülfat (iskemik hasardan 30 dakika önce) ve (4) İskemik hasar ile eş zamanlı (terapötik) magnezyum sülfat. Uterin iskemi reperfüzyon modeli, laparatomi sonrasında 20 dakika süren utero-overyan arter ligasyonu ve sonrasındaki 30 dakikalık reperfüzyon evresinden oluşmaktaydı. Profilaktik uygulama, iskemik hasardan 30 dakika önce 600 mg/kg intraperitoneal magnezyum sülfat verilmesi şeklindeydi. Reperfüzyon sonrasında fetal beyin ve plasenta dokuları elde edildi. Elde edilen dokularda histopatolojik değişiklikler (hiperemi, hemoraji ve infiltrasyon) skorlandı ve immünhistokimyasal olarak Tümör Nekroz Faktör-alfa ve kaspaz-3 değerlendirildi. Sonuç olarak, magnezyum sülfat uygulamalarının fetal hipoksi-reperfüzyon hasarına maruz bırakılan sıçan gebeliklerinde plasenta ve fetal beyinde hiperemi, hemoraji ve infiltrasyon gibi olumsuz değişiklikleri azalttığı (tümü için p<0.001) ve Tümör Nekroz Faktör-alfa ile kazpaz-3 immün ekspresyonlarını baskıladığı (her ikisi için p<0.001) saptandı. Magnezyum sülfatın iskemik hasardan önce verilmesi, hasar anında uygulanmasına göre daha fazla doku koruyucu etki ile ilişkili gözükmekteydi. Bu ön bulgular, magnezyum sülfatın perinatal dönemde hipoksi-reperfüzyon hasarında nörokoruyucu etkiye sahip olabileceğini göstermekte olup bunun potansiyel klinik etkileri mevcut olabilir. Anahtar Kelimeler: Fetal hipoksi, hipoksi-reperfüzyon hasarı, magnezyum sülfat

Tülay Şahandar
Süleyman Demirel University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Plasenta perkretalı hastalarda, sezaryen sayısının maternal ve neonatal mortalite ve morbidite ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Giriş ve amaç: Plasentanın uterus duvarına anormal yapışması anlamına gelen plasenta akreata spektrum (PAS) bozukluklarının sezaryan doğum ile ilişkisi uzun zamandır bilinmektedir. Kanama, transfüzyon ve çoklu organ yetmezliği gibi komplikasyonlarla ilişkili olan PAS bozuklukları hem maternal hem de neonatal açıdan önemli sonuçlar doğurmaktadır. Plasental adezyon bozukluklarının maternal ve neonatal sonuçları birçok çalışmada değerlendirilmiş olmasına rağmen, önceki sezaryen sayısının maternal ve neonatal sonuçlar üzerindeki etkisi sınırlı sayıda çalışmada değerlendirilmiştir. Çalışmamızın amacı plasenta perkretalı hastalarda önceki sezaryen doğum sayısı ile maternal ve neonatal sonuçların ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya Ocak 2021 ile Ocak 2023 tarihleri arasında Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'na başvuran ve sonografik değerlendirmede plasenta perkreta tanısı alan 150 gebe dahil edildi. Hastalar sezaryen sayısına göre üç eşit gruba ayrıldı: 1-2 sezaryen (Grup 1), 3-4 sezaryan (Grup 2) ve 5'ten fazla sezaryan (Grup 3). Sezaryan sayısı grupları arasında maternal (preoperatif hemoglobin düzeyi, hastanede kalış süresi, transfüzyon sıklığı, postoperatif komplikasyonlar) ve neonatal sonuçların (preterm doğum, 1. ve 5. dakika APGAR skoru, neonatal yoğun bakım ünitesine yatış oranı) karşılaştırılması amaçlandı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 150 hastanın yaş ortalaması 33,3 ± 4,9 (20-47 yaş) idi. Ortalama gestasyon haftası 34,5 ± 2,0 hafta (27-39 hafta) idi. Hastaların %65,3'üne eritrosit süspansiyonu, %45,3'üne taze donmuş plazma transfüzyonu yapıldı. Hastaların %13,3'ünde komplikasyon izlendi: Mesane yaralanması (%8.0), postoperatif ileus (%4.0) ve hematom (%1.3). Hastaların %68'ine uterus koruyucu cerrahi uygulanırken, %32'si histerektomi yapıldı. Çalışmamızda anne ölümü izlenmedi. Gruplar arası yaş dağılımı bakımından incelendiğinde istatistiksel yönden anlamlı bulunmamıştır. Preterm doğum oranı (<34 hafta) grup 1'de %16, grup 2'de %20 ve grup 3'te %34 idi. Grup 3'te preterm doğum sıklığı grup 1'den istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p=0,038). Ayrıca, korelasyon analizlerinde sezaryen doğum sayısı ile gebelik haftasının negatif yönde ilişkili olduğu görüldü (p=0,014). Histerektomi oranı grup 1'de %10, grup 2'de %28 ve grup 3'te %58 idi (p<0,001). Ameliyat öncesi hemoglobin düzeyi, hastanede kalış süresi ve transfüzyon sıklığı açısından gruplar arasında anlamlı farklılık yoktu. Ancak grup 3, grup 1'e göre daha yüksek komplikasyon oranına sahipti (p=0,021). Neonatal sonuçlar (APGAR skorları ve neonatal yoğun bakım ünitesine kabul) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmedi. Histerektomi uygulanan hastalarda, konservatif cerrahi uygulananlara kıyasla hastanede kalış süresi daha uzun tespit edildi (p=0,006). Komplikasyon oranı (p=0,018) ve yenidoğan yoğun bakıma kabul oranı (p=0,042) daha yüksek bulundu. Sonuç: Plasenta perkreta olgularında sezaryen sayısının artması histerektomi, erken doğum, maternal ve neonatal morbidite ile ilişkili olabilir. Gereksiz sezaryen doğumların önlenmesi, PAS insidansını önleyebilir ve PAS vakalarında maternal ve neonatal sonuçları iyileştirebilir. Anahtar kelimeler: Plasenta perkreta, Sezaryen sayısı, Maternal sonuçlar, Neonatal sonuçlar

İbrahim Halil Adak
Harran University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Laparotomik miyomektomi yapılan hastalarda perioperatif ve postoperatif dönemde traneksamik asit kullanımının kanama miktarı üzerine etkisi

Uterin fibroidler (leiomiyomlar ya da miyomlar) kadınlarda en sık görülen pelvik tümörlerdir. Açık abdominal (laparotomic) miyomektomi miyomların tedavisinde uygulanan cerrahi yöntemlerden biridir. Son yıllarda yapılan birçok çalışma, traneksamik asit kullanımının çeşitli endikasyonlardaki etkinliğini araştırmıştır. Miyomektominin en sık komplikasyonlarından biri olan hemorajinin önlenmesi ve tedavisinde sentetik bir antifibrinolitik olan traneksamik asit; uygulanması ve ulaşılması kolay seçeneklerden biridir. Çalışmamız laparotomik miyomektomi yapılan hastalarda perioperatif ve postoperatif dönemde intravenöz traneksamik asit kullanımının kanama miktarına üzerine etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Retrospektif olarak yapılan çalışmamıza, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'nda Temmuz 2018 – Haziran 2022 arası dönemde laparotomik miyomektomi yapılan 108 hasta dahil edildi. Bu hastalardan 36'sına enstitümüzün belirlediği şemaya uygun olarak traneksamik asit intravenöz yolla verildi. Kontrol grubundaki 72 hastaya perioperatif dönemde antifibrinolitik tedavi uygulanmadı. Yaş ve toplam miyom hacmi açısından benzer özellikler taşıyan iki grup arasında hemoglobin, hematokrit ve trombosit değerlerindeki perioperatif düşüş açısından anlamlı bir fark saptanmadı. Bu veriler ışığında laparotomik miyomektomi yapılan hastalarda intra- ve postoperatif intavenöz traneksamik asit kullanımının kanama miktarının azaltılmasında anlamlı etkisi saptanmadı. Miyomektomide kanamanın azaltılmasında traneksamik asit kullanımına dair ileri kanıtlar için daha geniş örneklem büyüklüğüne sahip ve farklı infüzyon protokollerini araştıran randomize kontrollü çalışmalar gereklidir. Anahtar kelimeler: traneksamik asit, miyomektomi, kanama, hemoglobin, hematokrit

HematokritHemoglobinlerHemorajiler+3
Ayşe Sena Küçükkayıkcı
Hacettepe University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Plasenta previa olgularının yönetimi ve yatırarak takip kriterlerinin belirlenmesi

Bilgi birikimi ve baş döndürücü teknolojik gelişimlere rağmen peripartum kanamalar maternal morbidite ve mortalitenin nedenleri arasında ilk sıralarda yer almaktadır. Plasenta previa olguları modern obstetri pratiğinin yönetilmesi zor hasta gruplarından birisini oluşturmaktadırlar. Literatür genişçe değerlendirildiğinde özellikle hospitalizasyon zamanı açısından net bilgiler görülememektedir. Yapılan prospektif klinik çalışmaya 2016-2019 yılları arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'ne başvuran plasenta previa olguları dahil edilmiştir. Çalışmaya alınan katılımcı sayısı 98'dir. Olguların yaşı, geçirdikleri gebelikler, doğumları hazırlanan olgu formu ile kayıt altına alınmıştır. Plasenta previa olgularında çok sık görülen ve klinik sonuçlar için anlamlı olan kanama miktarı ve zamanı hazırlanan olgu formları ile kayıt altına alınmıştır. Kanama takibi gebelik sonlanana kadar sürmüştür. 32. gebelik haftasında olgular vajinal ultrasonografi ile gri skala ve doppler parametleri olmak üzere değerlendirilmiştir. Çalışmamızda 28. haftadan önce kanamanın olması ve/veya iki ve daha fazla kanama atağının olmasının acil sezaryen ihtiyacı ile ilişkili olduğu ortaya konmuştur ve bu ilişki istatistiki olarak anlamlıdır (p<0,05). Servikal uzunluğun 30 mm'den daha kısa olmasının acil sezaryen ile ilişkisi gösterilmiştir ve bu ilişki istatistiki olarak anlamlıdır (p<0,05). Gebelik sayısı ve geçirilmiş sezaryen sayısı ise plasental invazyon patolojileri ile istatistiki anlamlı olarak ilişkilidir (p<0,05). Ayrıca yapılan çalışma ile elde edilen önemli bir bilgi olarak, plasenta previalı olgularda acil sezaryen ihtiyacı ile invazyon patolojileri arasında bir ilişki gösterilememiştir (p=0,241). Plasenta previalı hastaların yönetimi için donanımlı cerrahi ekip, tecrübeli bir anestezi grubu ve her an yüksek düzeyde destek sağlayabilecek bir aktif kan merkezinin varlığı zaruridir. Sonuç olarak hangi hastanın acil cerrahi müdahale için yüksek risk taşıdığının belirlenmesi yönetimin kişiselleştirilmesi ve aylarca süren hastane yatışlarının önlenmesi için önemlidir.

Acil servis-hastaneAcil tıpAcil tıp servisleri+3
Sabahattin Anıl Arı
Ege University
2019
00
Medical Sub-SpecialtyOpen AccessTR

Over kanserlerinde primer tümör dokusunda ve omental metastazlarlarda lenfosit infiltrasyonunun sağkalıma etkisi

Amaç: Bu çalışmada, over karsinomlarında erken ve ileri evrelerde, ayrıca ileri evre olguların metastatik odaklarında lenfosit infiltrasyonu ve bunların sağkalıma olan etkileri araştırılmıştır. Yöntem: Bu çalışmaya, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'nda 1997-2008 tarihleri arasında malign over tümörü nedeniyle opere edilmiş ve operasyon sonrası en az 12 aylık izlemi olan hastalar dahil edilmiştir. Hastaların demografik verileri, operasyon bilgileri ve nihai patoloji sonuçları (evre, histolojik derece, histolojik alt tipi) kaydedilmiştir. Hastaların hastalıksız ve genel sağkalım süreleri kaydedilmiştir. Hastaların mevcut parafine gömülü dokularından kesitler alınarak, bu kesitlerde immunohistokimyasal olarak lenfositler üzerinde bulunan moleküller olan CD3, CD4, CD8, CD20 (Ventana Medical Systems, Tucson, AZ) ve FoxP3 (Abcam, USA) ekspresyonları değerlendirilmiştir. Bu moleküllerin ekspresyon düzeyleri ile sağkalım süreleri arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmada, over kanseri nedeniyle opere edilen 62 hasta değerlendirilmiştir. Bu hastalardan, 21'i erken evre (Evre I-II), 42'si ileri evredir (evre III-IV). 14 ileri evre olgunun, arşiv materyalinde omental metastaz odağına ait parafin blokları bulunmuş; bu olgularda, primer odak ve metastatik odak karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. İleri evre olgularda operasyon öncesi serum CA125 düzeyi, seröz histoloji ve yüksek dereceli tümör görülme oranı erken evreye göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Ortalama takip süresi 87 aydır. Erken evrede hastalıksız sağkalım (DFS) 108 ay, genel sağkalım (OS) 111 ay iken, ileri evrede hastalıksız sağkalım 36.4 ay, genel sağkalım 74.6 ay olarak bulunmuştur (DFS için p=0.0001, OS için p=0.006). Tüm olgular bir arada değerlendirildiğinde, CD3+ ve CD8+ T lenfosit infiltrasyonu, yüksek dereceli, ileri evre ve omental metastazı olan olgularda anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (sırasıyla CD3 için p=0.0001, p=0.029, p=0.016; CD8 için p=0.044, p=0.002, p=0.046). CD8+ T lenfosit infiltrasyonu olan hastalarda, hastalıksız sağkalım süresi, infiltrasyon olmayan hastalara göre anlamlı olarak daha az saptanmıştır (p=0.028). 5 yıllık hastalıksız sağkalım CD8+ T lenfosit bulunmayan grupta %67 iken, CD8+ T lenfosit bulunan grupta %39'dur. Bu grupta genel sağkalım açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır. Diğer antijenleri içeren T lenfositlerin infiltrasyonu ile sağkalım arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Metastatik odaktaki T lenfosit infiltrasyonu ile sağkalım arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç: CD3+ ve CD8+ T lenfosit infiltrasyonu over kanserinde ileri evre, yüksek dereceli tümör ve omental metastaz ile ilişkili bulunmuştur. CD8+ T lenfosit infiltrasyonu bulunan hastalarda, hastalıksız sağkalım daha az bulunmuştur. Sonuç olarak over kanserinde, CD3+ ve CD8+ T lenfosit infiltrasyonu, over kanserinde kötü prognoz ile ilişkilidir.

LenfositlerNeoplazm evreleriNeoplazm metastazları+4
Nuri Yıldırım
Ege University
2016
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

I. II. ve III trimester gebelerde uyku kalitesi ve uyku kalitesinin gebelik sürecine etkisi

Amaç: Bu araştırma, gebelerin hangi trimesterlerde daha yoğun uyku problemi yaşadıklarını, bu problemlerin gebelerin günlük aktivitelerinde herhangi bir kısıtlama oluşturup oluşturmadığını, uyku kalitelerini etkileyen faktörlerin neler olduğunu ölçebilecek şekilde ortaya konmasını amaçlamakla birlikte çalışma grubu olarak ele alınan gebelerin bu amaçlar doğrultusunda elde edilen sonuçları ile kontrol grubu tarafından verilen sonuçların aynı olup olmadığını da karşılaştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Necmettin Erbakan Üniversitesi İlaç ve Tıbbi Cihaz Dışı Araştırmalar Etik Kurulu'unun 01/04/2022- tarih ve 151 sayılı toplantının 2022/3739 karar sayılı kararıyla etik kurul onayı alınmıştır. Etik Kurul izninden hemen sonra tezin örneklemi belirlenerek çalışma grubu olarak Meram Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine başvuran gebelere veri toplama aracı olan anket verilmiştir. Tedavileri tamamlanan hastalara anket verilerek kontrol grubu olarak seçilen yatak veya oda arkadaşlarına sorulmak üzere anketin geri kalanının tamamlanması istenmiştir. Geri dönen anketler değerlendirilmeye alınarak istatistiksel analizler ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi kullanılarak ölçümler yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çok çeşitli değişkenlere bağlı olarak yapılan istatistiksel analizler sonucunda gebelerin uyku kalitelerinin en çok III. Trimesterde bozulduğu, uyku bozan durumların en çok diğer nedenler(çeşitli ağrılar, çevresel faktörler vs) olduğu, uyku kalitesi ile gebelerin günlük yaşamlarındaki aktiviteleri sırasında anlamlı oranda azalma olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç: Gebelerin uyku kaliteleri için yapılan istatistiksel analizler ve Pittsburgh Uyku Kalite İndeksine göre ölçümler sonucunda gebelerin uyku kalitelerinin yüksek oranda kötü olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

GebelikUykuUyku bozuklukları+2
Elifsena Canan Alp Arıcı
Necmettin Erbakan University
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Doğum travması oluşturulmuş ratlarda C vitamini replasmanı ve plateletten zengin plazma uygulamasının pelvik taban üzerine olan etkilerinin ışık ve elektron mikroskobisi düzeyinde incelenmesi ve karşılaştırılması

Amaç: C vitamini ve PRP uygulamasının pelvik taban hasarı sonrasındaki süreçte vajen ve çevre bağ dokulardaki iyileşme süreci üzerine, ayrı ayrı ve birlikte olan etkilerini histolojik açıdan gözlemlemek ve karşılaştırmak Gereç ve Yöntem: 30 adet nulligravid Wistar-Albino rat, 5 gruba ayrılıp PRP Donör grubu hariç (Kontrol grubu) hepsine anestezi altında vajinal distansiyon ile vajinal doğum simülasyonu yapılmıştır. 16 Fr foley kateter 8 ml hava ile şişirilip 5 saat beklendikten sonra balon indirilmeden vajenden çekilmiştir. Takiben Ankara Üniversitesi Deney Hayvanları Ünitesi'nde ad libitum beslenme şeklinde 30 gün takip edilirken deney grubuna ek işlem uygulanmamıştır. C vitamini replasmanı grubuna 30 gün boyunca, günlük yenilenecek şekilde içme suyuna 1.25 mg/ml/gün dozunda C vitamini eklendi, PRP enjeksiyon grubunda her ratın vajenindeki balon çekildikten hemen sonra saat 3-9 pozisyonuna toplamda 1 ml PRP subkutan enjekte edilip ek işlem yapılmadı, C vitamini+ PRP enjeksiyonu grubuna ise hem PRP enjeksiyonu hem 30 gün boyunca oral C vitamini replasmanı yapılmıştır. PRP Donör grubu ise anestezi altındayken PRP eldesi için, ayrıca sağlam rat vajen dokusu incelemesi için kontrol grubu olarak kullanılmıştır. 30 günlük takip sonunda izlemi yaoılan 4 gruba CO2 solutularak ötenazi uygulandı. Tüm ratların vajen ve paravajinal alanı diseke edilip ışık ve elektron mikroskobunda incelenmek üzere nötral formalin ve gluteraldehit solüsyonları içine konarak Ankara Üniversitesi Histoloji ve Embriyoloji Anabilim Dalı'na iletildi. Daha sonra Hemotoksilen& Eozin, Masson-Trickrom ve Van-Gieson doku boyaları ile boyanıp ince kesitleri alınıp incelendi. Vajen epitel kalınlığı ve morfolojisi, kolajen-elastik liflerin dağılımı ve morfolojisi, musküler tabakanın yapısı ve keratohyalin granül varlığına bakarak değerlendirme yapılmıştır. Bulgular: Vajinal distansiyon ile oluşturulan doğum travması ile pelvik tabana hasar verildiği histolojik olarak kanıtlanmıştır. Epitel kalınlığı açısından gruplararası fark anlamlı bulundu (p<0,001). İkili gruplara bakıldığında deney-C vitamini replasmanı, deney-C vitamini replasmanı+ PRP enjeksiyonu, deney-PRP donör ve PRP enjeksiyonu-PRP donör grupları arası farklar anlamlıydı (sırasıyla p=0,043, p=0,035, p<0,001 ve p=0,006). Deney grubuna ait epitel kalınlık ortalaması 31,07±0,42 , C vitamini replasmanı grubunda 70,85±1,11, PRP enjeksiyonu grubunda 68,08±1,46, C vitamini replasmanı+ PRP enjeksiyonu grubunda 70,93±0,97 ve PRP donör (kontrol) grubunda 75,85±0,97 olarak ölçüldü. Kollagen liflerin yüzde alanı bakımından beş grup arasındaki fark anlamlı bulundu (p<0,001); en yüksek ortalama C vitamini replasmanı grubunda bulunurken, en düşük ortalama ise deney grubunda bulundu. Deney-C vitamini replasmanı, deney-PRP donör ve PRP enjeksiyonu-C vitamini replasmanı grupları arası farklar anlamlıydı (sırasıyla p<0,001, p=0,001 ve p=0,023). Muskular tabakadaki yapısal bozulma varlığı bakımından gruplararası fark anlamlıydı (p=0,004). Çalışmanın sonunda, başlangıçta oluşturulan bozulmamnın devam oranı deney grubunda değişmeden aynı kalmışken, C vitamini grubunda %16,7, PRP enjeksiyonu grubunda %33,3, C vitamini+PRP enjeksiyonu grubunda %33,3 izlendi. PRP donör grubunda yapısal bozulma yoktu. Keratohyalin granülleri varlığı bakımından ise gruplararası fark anlamlı bulunamadı (p=0,180). Deney grubunda %33,3; C vitamini grubunda %83,3; PRP enjeksiyonu grubunda %66,7, C vitamini+PRP enjeksiyonu grubunda %66,7 oranında izlendi. PRP donör grubundaki ratların ise hepsinde Keratohyalin granülleri görüldü. Elektron mikroskobi görüntülemesi de elde edilen verilerle uyumlu olarak gözlendi. Sonuç: Vajinal distansiyon ile oluşturulan doğum travmasının pelvik taban üzerinde ciddi etkileri vardır. Epitel kalınlığındaki incelme ve düzensizleşme, kolajen lif dağılımındaki yüzdesel farklar, musküler tabakadaki yapısal bozulma bunu göstermiştir. Keratohyalin granül varlığına dair bulgular, hücresel düzeydeki değişiklikleri yansıtır. C vitamini ve PRP uygulaması pelvik taban üzerinde oluşturulan hasar sonrası iyileşme sürecinde olumlu etki göstermiş olup C vitamini, PRP' ye göre daha faydalı olarak tespit edilmiştir. Daha sonra yapılacak klinik ve deneysel çalışmalarla bu sonuçların teyidi ve ileri tedavi seçeneklerinin geliştirilmesi gereklidir.

Askorbik asitDoğumDoğum yaralanmaları+7
Ebru Yücel
Ankara University
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Deneysel hipertiroidinin over dokusuna etkisi

Amaç: Tiroid hormonları, üreme fonksiyonlarının düzenlenmesinde önemli rol oynayan endokrin faktörlerdir. Bu çalışmada, deneysel olarak oluşturulan hipertiroidizmin sıçan ovaryum dokusu üzerindeki moleküler ve histolojik etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışmada her biri dokuz dişi sıçandan oluşan üç grup (kontrol, sham ve hipertiroidi) kullanıldı. Hipertiroidi, levotiroksin hormonunun yedi gün süreyle uygulanmasıyla oluşturuldu. Deney süresi sonunda sıçanlardan serum ve ovaryum dokuları alındı. Dokuda AMH, FSHR ve leptin düzeyleri ELISA yöntemiyle değerlendirildi. Ovaryum dokularında bu genlerin ekspresyon düzeyleri RT-qPCR yöntemiyle, protein düzeyleri ise ELISA yöntemiyle ile analiz edildi. Ayrıca, histolojik kesitlerde folikül sayımı yapıldı ve ovaryumların morfolojileri incelendi. Bulgular: Hipertiroidi grubunda ovaryum stromasında belirgin fibrozis ve tunika albuginea kalınlaşması gözlendi. Folikül sayısında azalma, özellikle preantral ve antral foliküllerde gerileme saptandı. Moleküler analizlerde AMH ve leptin gen ekspresyonlarının azaldığı, FSHR ekspresyonunun ise kontrol grubuna kıyasla arttığı belirlendi. Doku protein düzeyleri de gen ekspresyonlarıyla uyumlu bir dağılım gösterdi. Sonuç: Deneysel hipertiroidi, sıçan ovaryumunda morfolojik ve moleküler düzeyde belirgin değişikliklere yol açmaktadır. Tiroid hormonlarındaki artışın, folikülogenez ve over rezerviyle ilişkili faktörlerin ekspresyonunu bozarak fertilite üzerinde olumsuz etkiler oluşturabileceği gösterilmiştir. Anahtar Kelimeler: Hipertiroidi, ovaryum, infertilite, folikülogenez, perioveryan adipoz doku

İbrahim Atıcı
Pamukkale University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

COVİD pandemisi sürecinde COVİD enfeksiyonu geçirmiş gebelerde gebelik sonuçlarının retrospektif incelenmesi

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğimize Nisan 2020 ve Ağustos 2022 tarihleri arasında başvuran doğum ve gebelik terminasyonu sırasında aktif Covid-19 enfeksiyonu mevcut olan 59 hastanın verilerini retrospektif olarak inceledik. Bu 59 hastanın 53'ünün kliniğimizde doğumu gerçekleşmiş, 6'sının gebeliği terminasyon ile sonlandırılmıştır. Hastaların demografik verileri, doğum şekilleri, sezaryen endikasyonları, doğum haftaları, ek hastalıkları, yenidoğan doğum ağırlıkları, APGAR skorları, antenatal tarama test sonuçları, invaziv test sonuçları, fetal anomali taraması sonuçları, hastaların yoğun bakım ünitesi ihtiyacı olup olmadığı dokümente edilerek tespit edilmiştir. Olguların yaş ortalaması 30,7 olarak saptanmıştır. Olguların ortalama doğum haftası 37. gebelik haftası olarak tespit edilmiştir ve doğumların %32,1'inin 37 hafta öncesinde gerçekleştiği saptanmıştır. Olguların %83'ü sezaryen ile doğum, %7'si vaginal doğum olarak gerçekleşmiştir. Olguların en sık sezaryen endikasyonu %22,5 ile geçirilmiş sezaryen öyküsü olmuştur. Yenidoğan bebeklerin doğum sonrası %9'u entübe edilerek takip edilmiştir. Yenidoğan bebeklerin %25'i düşük doğum ağırlıklı, %1'i yüksek doğum ağırlıklı olarak doğmuştur. Olguların doğum veya terminasyon sırasında %32'si düşük molekül ağırlıklı heparin kullanmakta ve tromboemboli proflaksi tedavisi altındadır. Olguların %11'inin postpartum dönemde 3. düzey yoğunbakım ihtiyacı olduğu saptanmıştır. Olguların %6'sı postpartum dönemde 3. düzey yoğunbakım ünitesinde takip edilmekte iken exitus gerçekleşmiştir. Covid-19 enfeksiyonu, yaşanan pandemi sürecinde tüm dünya genelinde ciddi mortalite ve morbiditeye neden olmuş olup bu süreçte en çok etkilenen gruplardan biri de gebeler olmuştur. Biz de bu çalışmamızda kliniğimizde aktif Covid19 enfeksiyonu olan gebelerin gebelik ve doğum sonrası sonuçlarını literatür verileri ile karşılaştırdık ve kliniğimiz için bir veri tabanı oluşturmayı hedefledik.

Meliha Ertan
Eskişehir Osmangazi University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Endometriozis hastalarında preoperatif ve postoperatif uyku ve yaşam kalitesi analizi

Giriş: Endometriozis endometriyal gland ve dokunun uterus dışında bulunması ile karakterize kronik jinekolojik bir hastalıktır. Asemptomatik seyredebileceği gibi, infertilite, kronik pelvik ağrı, dismenore, disparoni gibi semptomlar ile seyredebilir. Hastalar fiziksel olarak devamlı ağrı hissetmelerinin yanı sıra bu ağrı nedeniyle yaşam kalitesi, uyku kalitesi ve cinsel yaşam kalitesini de etkilemektedir. Bu çalışmada endometriozis hastalarının operasyon öncesi ve sonrası dönemlerde yaşam, uyku ve cinsel fonksiyon kalitesini doğrulanmış anketlerin kullanımı ile karşılaştırarak, aralarındaki farkı tespit etmeyi amaçladık. Materyal Metod: Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 2020-2021 yılları arasında Kadın Hastalıkları Ve Doğum Kliniğine başvuran 18-60 yaş arası endometriozis ön tanısı ile opere olup histopatolojik olarak endometriozis tanısının doğrulandığı, preoperatif ve posteropatif 3. Ayda kalite ölçek anketlerini kabul eden hastalar olmak üzere 56 kadın hasta dahil edildi. Hastalara operasyon öncesi ve operasyondan 3 ay sonra dismenore, disparoni ve kronik pelvik ağrı için VAS ile değerlendirme ve Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi (PUKİ) (PSOI), Sabahçıl-Akşamcıl Anketi (Turkish Version Of The MEQ), Endometriozis Sağlık Profili Anketi (EHP-30), Kadın Cinsel İşlev Ölçeği (FSFI) Anketi uygulandı. Bu iki dönem karşılaştırılarak analiz yapıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 56 kadın hastanın yaş ortalaması 36,82 ±7.77 (22-54) idi. ASRM evrelendirmesine göre oranlar; %35,7 (n=20) Evre 1 endometriozis, %28,6 (n=16) Evre 2 endometriozis, %14,3 (n=8) Evre 3 endometriozis, %21,4 (n=12) Evre 4 endometriozisdi. Çalışmamızda operasyon sonrası hastaların ağrı skorlarında, yaşam, cinsel fonksiyon ve uyku kalitesinde istatiksel olarak anlamlı iyileşme izlendi. (p<0,001) Sonuç: Endometriozis özellikle yaşanan yüksek ağrı skorları nedeniyle hastaların yaşam, cinsel fonksiyon ve uyku kalitesini olumsuz yönde etkileyen bir hastalıktır. Hastaların şikayetine, fertilite durumu göz önünde bulundurulara cerrahi veya medikal tedavi yapılabilir. Tedavi yöntemi olarak tercih ettiğimiz operasyon ile hastaların ağrı skorlarının gerilediğini ve yaşam, cinsel fonksiyon ve uyku kalitesinin olumlu yönde düzeldiğini gösterdik.

Belfin Nur Arıcı Halıcı
Bezmialem Vakıf University
2021
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Vajinal ve sezeryan doğumlarda fetal sürrenal fonksiyon

Necip Kepkep
Gaziantep University
1996
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Histopatolojik olarak endometriozis tanısı konulan olgularda Tenascin ve Apelin'in serum ve doku düzeylerinin araştırılması

Endometriozis, fonksiyonel endometrial bezlerin ve stromanın uterusdaki normal anatomik lokalizasyonundan farklı bir lokalizasyonda olması olarak tanımlanır.Tenascin yüksek molekül ağırlıklı extraselüler matrix glikoproteini olup embriyogenezis, doku rejenerasyonu ve neoplazide rol almaktadır. Apelinin doza bağımlı olarak endotel hücrelerinin migrasyonu, proliferasyonu ve matriksel kapiller formasyonun değişikliği ile anjiogenezisi arttırğı görülmüştür. Çalışmamızda; histopatolojik olarak overial ve peritoneal endometriozis tanısı konulan olgularda immünohistokimyasal olarak tenascin ve apelinin doku ekspresyonunun araştırılması, overial ve peritoneal endometriozisli olgulardaki tenascin ve apelin düzeyinin birbirleri ile ve pelvik patoloji tespit edilmeyen olgulardaki kan düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır.Çalışma histopatolojik olarak endometriozis tanısı konulan 30 olgunun ektopik ve ötopik endometrium dokuları ile pelvik patolojisi olmayan 15 olgunun, ötopik endometrium dokularında tenascin ve apelinin immunohistokimyasal ve ELİSA yöntemi ile yine bu olguların serum düzeylerini araştırdık.Endometriozisli olguların ektopik ve ötopik endometriumlarında, kontrol grubu olguların ötopik endometriumlarında tenascin ve apelinin her iki yöntem ile eksprese edildiği, grup içi karşılaştırmada sekretuvar fazda proliferatif faza göre ekspresyonun anlamlı bir şekilde daha fazla eksprese edildiği gösterilmiştir. Gruplar arası doku ve serum düzeylerinde anlamlı farklılık bulunmamıştır.Endometriozisli hastaların hem ötopik hem de ektopik endometrium dokularında tenascin ve apelinin ekspresyonu gösterilmiştir. Bu bulgular endometriozisin etyolojisinin normal endometrium olabileceğini göstermiş olup daha ileri çalışmalarla endometrium reseptivitesinin belirlenmesine yeni bir yön verebilir.Anahtar kelimeler: Endometrium, endometriozis, tenascin, apelin

ApelinEndometriyozEndometriyum+2
Hasan Çılgın
Fırat University
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Laparoskopik cerrahi esnasında oluşan intraabdominal basınç (İAB) artışının ürodinamik parametreler üzerine olan etkileri

LAPAROSKOPİK CERRAHİ ESNASINDA OLUŞAN İNTRAABDOMİNAL BASINÇ ARTIŞININ ÜRODİNAMİK PARAMETRELER ÜZERİNE OLAN ETKİLERİ Amaç: Laparoskopik cerrahi esnasında oluşan intraabdominal basınç artışının ürodinamik parametreler üzerine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı polikliniğine başvuran ve benign nedenlerle laparoskopi endikasyonu alan hastalar dahil edildi. Çalışmamıza 20 hasta alındı. Dışlanma kriterleri Jinekolojik kanser tanısı koyulan hastalar, daha önce laparoskopi operasyon öyküsü olan hastalar, üriner sistem enfeksiyonu olan hastalar, üriner sistem taş hastalığı olan hastalar, üriner sistem malignensisi olan hastalar, ek jinekolojik operasyon gereken hastalar, çalışmaya dahil olmaya onam vermeyen hastalar olarak belirlendi. Çalışmamız için yerel etik kurul onayı alındı. Hastaların tümü bilgilendirildi. Onam formları imzalatıldı. Çalışmaya dahil edilen hastaların ürojinekolojik öyküleri alındı ve fizik bakıları yapıldı. Tüm hastalara transvaginal sonografik (TVS) değerlendirme, pelvik organ prolapsus değerlendirme sistemi (POPDS) evrelemesi ve preoperatif dönemde ve postoperatif altıncı haftada ürodinamik değerlendirme yapıldı. POPDS evrelemesine göre çalışma grubundaki hastaların hiçbiri Evre 2 ve üzeri bulunmadı. Her hastaya işlem öncesinde tam idrar tetkiki (TİT) yapıldı ve idrar kültür antibiogram (İKAB) için örnek alındı. İdrar kültüründe üreme olan hastalara antibiyotik tedavisi sonrası kontrol kültür sonucuna göre ürodinamik işlem uygulandı. Ürodinamik değerlendirmede hastalara sistometri uygulandı. Sistometrik ölçümlerde dolum fazı sonuçları değerlendirildi. Dolum fazında gönderilen hacim, maksimum detrusor basıncı değerlendirildi. Duysal sonuçları; İlk işeme, normal işeme ve güçlü işeme isteği (mL) ve bunların herbirinin mesane doluluğu, mesane içi basıncı, detrusor basıncı, sonuçları değerlendirildi. Toplam 11 ürodinamik parametre 20 hastada laparoskopi öncesi ve sonrası karşılaştırıldı. Normal dağılıma uyan değişkenlere paired t testi uygulandı ve 0.05?in altındaki p değerleri ( p<0.05) istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 20 hasta alındı. Bunların ortalama yaşı 31.40± 5.030 bulundu. Tüm olguların ortalama kilosu 63.750 ± 11.9026 kg bulundu. Tüm olguların ortalama boyu 160.1500 ± 7.25676 cm bulundu. Hastaların preop maksimum vesikal kompliansı ortalama 33.68±5.06 iken post p maksimum vesikal kompliansı ortalama 52.09±8.7 olup istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç: Laparoskopi sırasında oluşturulan pnömoperitonum sonucu maksimum vesikal kompliansında artış izlenmiştir. Bu artışın hastanın yaşı ile ilişkili olmadığı izlenmiştir.

CerrahiLaparoskopiÜriner inkontinans+2
Elif Yurtsever
Karadeniz Technical University
2013
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

1981-1985 yılları arasında kliniğimizde görülen uterus rüptürlerinin ensidansı ve değerlendirilmesi

Mustafa Gürbüz
Dicle University
1985
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Bevasizumab sıçan endometriyozis modelinde apoptozisi indükler

AMAÇ: Anjiyogenetik bir hastalık olan endometriyozisde endometriyal dokunun ektopik bölgelerde gelişmesi ve hayatta kalabilmesi için neovaskülerizasyona ihtiyaç duyulur. Bu nedenle anjiyogenez inhibitörleri bu hastalığın tedavisinde yeni bir umut olarak görülmektedir. Bevasizumab bazı insan tümörlerinde kullanılan, insan vasküler endotelyal büyüme faktörünü (VEGF) hedefleyen bir rekombine monoklonal antikordur. Bu çalışmanın amacı anti-VEGF antikoru olan Bevasizumabın sıçan endometriyozis modelinde endometriyal implantlarda apoptotik gen ekspresyonu üzerine etkisini araştırmaktır.YÖNTEM: Çalışmaya 8 hafta yaşında, gebe olmayan, Wistar albino suşu toplam 29 adet sıçan dahil edilmiştir. Her bir sıçanda cerrahi endometriyozis modeli oluşturulmuştur. İlk operasyondan 3 hafta sonra ikinci laparotomiler yapılıp, endometriyotik odak boyutları ölçülüp yüzey alanları hesaplanmıştır. Sıçanlar üç gruba ayrılmıştır: Grup I (kontrol grubu) intraperitoneal tek doz %0.09 NaCl solusyonu (0.25 cc; n=10); Grup II (çalışma grubu) intraperitoneal tek doz bevasizumab (2.5 mg/kg; n=10); Grup III (pozitif kontrol grubu) subkütan tek doz leuprolid asetat (1 mg/kg; n=9) verilmiştir. İkinci operasyondan 3 hafta sonra sıçanlar sakrifiye edilip endometriyotik odakların boyutları tekrar ölçülüp, adezyonların şiddeti, yaygınlığı incelenip total adezyon skoru hesaplanmıştır. Endometriyotik odaklar RNA ekstraksiyonu, histopatolojik inceleme ve immünohistokimyasal inceleme için çıkarılmıştır. Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ile Bax, Cyc-c, Bcl-2 ve Bcl-xl mRNA gen ekspresyonu seviyeleri belirlenmiştir. İmplantlarda epitelyal hücre varlığı CD10 immünohistokimyasal boyama ve semikantitatif inceleme ile değerlendirilmiştir.BULGULAR: Bevasizumab grubu (%58.8) kontrol grubu (%6.2) ile karşılaştırıldığında implant yüzey alanlarını anlamlı olarak küçültmüştür (P<0.001), ancak leuprolid asetat ile arasında fark yoktur (%61.9) (P=0.62). Total adezyon skoru bevasizumab grubunda (1.4±0.9) kontrol grubundan (2.9±0.9) anlamlı olarak az saptanmıştır (P=0.003), bevasizumab grubu ile leuprolid asetat grubu (2.2±1.3) arasında anlamlı bir fark yoktur (P=0.13). Semikantitatif incelemede implantlarda endometriyal epitel hücre varlığı değerlendirilmiş leuprolid asetat grubunda (0.56±1.0) kontrol grubundan (1.78±1.0) anlamlı derecede düşük skor saptanmıştır (P=0.009) ancak bevasizumab grubu (1.4±1.4) ile kontrol grubu arasında anlamlı fark yoktur (P=0.45). Semikantitatif analizde leuprolid asetat ve bevasizumab grupları arasında anlamlı fark yoktur (P=0.17). Endometriyotik odak PCR çalışmasında anti-apoptotik (Bcl-2, Bcl-xl) ve apoptotik (Bax, Cyc-c) gen ekspresyonları çalışılmıştır. Bevasizumab Bax gen ekspresyonunu kontrole göre 3.1 kat, Cyc-c ekspresyonunu kontrole göre 1.3 kat arttırırken, Bcl-2 ekspresyonunu kontrole göre 0.4 kat, Bcl-xl ekspresyonunu kontrole göre 0.8 kat azaltmıştır (P<0.001). Benzer bir şekilde leuprolid asetat da Bax gen ekspresyonunu kontrole göre 3.0 kat (P<0.001), Cyc-c ekspresyonunu kontrole 1.3 kat (P<0.001) arttırırken, Bcl-2 ekspresyonunu kontrole göre 0.4 kat (P<0.001), Bcl-xl ekspresyonunu kontrole göre 0.8 kat azaltmıştır (P=0.002). Ancak leuprolid asetat ve bevasizumab grupları arasında gen ekspresyonu açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır (P>0.05).SONUÇ: Bu bulgular ışığında yeni bir anjiyogenez inhibitörü olan bevasizumab endometriyotik odakları geriletmede leuprolid asetatla benzer etkinliğe sahiptir. Bu etkiyi açıklamada olası bir mekanizma apoptozis indüksiyonudur.

AnjiyogenezApoptozisBevacizumab+2
Didem Soysal
Dokuz Eylül University
2012
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

İnfertil olgularda pelvik patolojilerin laparoskopik değerlendirilmesi ve laparoskopi ile histerosalpingografinin tanısal değerlerinin karşılaştırılması

ÖZET Bu çalışmada Mart 2004-Nisan 2006 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'nde laparoskopi uygulanan 82 infertil olgunun tetkik sonuçlan retrospektif olarak incelendi. Laparoskopik işlem sonucunda olguların %34.14'ünde normal genital bulgu, %40.24'ünde tubal patoloji, %1. 21 'inde ovarian patoloji, %4.87'sinde uterin patoloji, %10.97'sinde endometriozis, %6.09'unda mikst patoloji bulundu. Laparoskopik bulgular, HSG bulguları ile karşılaştırıldı aradaki fark anlamlı bulundu (pO.001). Pelvik adezyonlar (%37.80) ve endometriozis (%10.97) AFS klasifıkasyonuna göre skorlandı ve primer ile sekonder infertil olgulardaki dağılım oranlan saptandı. Toplam adneksial adezyon sayısı 31 idi. Elli üç primer infertil olgunun 18'inde (%33.96), 29 sekonder infertil olgunun 13'ünde (%44.82) adneksial adezyon saptandı. Minimal ve hafif adezyon oranı %77.41 idi. Orta ile ciddi adezyon oranı %22.57 olup, ağırlıklı olarak sekonder infertil olgularda saptandı. İnfertilite süresi ile adneksial adezyonun şiddeti arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Dokuz endometriozis olgusunun 4'ünde (%44.44) minimal, 4'ünde (%44.44) hafif ve l'inde (%11.11) orta düzeyde endometriozis saptandı. Primer infertil olguların 6'sında(%11.32), sekonder infertil olgulann 3'ünde (%10.34) endometriozis tespit edildi. Çalışmaya konu olan olguların %2.43'üne laparotomi uygulandı. Böylece laparoskopik işlem ile %100'e yakın kesin tam konuldu. Bu uygulamalar sırasında majör komplikasyon oluşmadı. Laparoskopinin kadın infertilitesinde diagnostik alanda, diğer teşhis metodlarından daha üstün ve değerli bir metod olduğu tespit edildi.

Mehmet Nafi Sakar
Dicle University
2006
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Endometriyal patolojilerin erken tanısında endometriyal sitolojinin yeri

Hakan Kaya
Akdeniz University
2001
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Antenatal maternal anksiyetenin normal vajinal yolla doğum üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesi

AMAÇ: Çalışmamızda; gebeliğin geç dönemi ve doğum eylemi sırasındaki anksiyetenin, normal vajinal yolla doğum yapan hastalar üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlandı. Bu amaç doğrultusunda doğum eylemi süresi ve doğum sırasında oluşan vajinal laserasyonların kaygı düzeyi ile birliktelik gösterip göstermediği değerlendirildi.GEREÇ VE YÖNTEM: Kocatepe Üniversitesi ve Afyon Zübeyde Hanım Doğumevi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'ne başvuran, 28. gebelik haftası ve üzerinde olan 50 nullipar ve 35 multipar hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalar tekil gebeliği olan, muayenede sefalopelvik uyumsuzluk düşündürmeyen, vajinal enfeksiyonu bulunmayan, NST reaktif ve oksiput anterior prezentasyonunda fetuslere sahip olan gebelerden oluşmaktaydı.Üçüncü trimesterde poliklinik başvurusu sırasında ve doğum eylemi başlangıcında hastalara Spielberger Durumluk ve Süreklilik Kaygı Envanteri uygulanarak kaygı düzeyleri saptandı.Doğum eylemi sırasında rutin travay takibine alınan hastaların doğum eylemi evrelerinin süreleri ve doğum sırasındaki laserasyonları hesaplandı. Birinci evrenin başlangıcı olarak hastanın düzenli olarak ağrılarını hissettiği saat alındı. Birinci evre 3 cm dilatasyon öncesi pasif evre; 3 cm dilatasyon ve sonrası aktif evre olarak iki bölüme ayrıldı. Servikal dilatasyon 10 cm ve efasman % 100 olunca doğumun 1. evresinin tamamlandığı kabul edildi. Bu dönemden doğuma kadar geçen süre 2. evre, doğum ile plasenta ve eklerinin atıldığı evre de 3. evre olarak kabul edildi. Oluşan laserasyonların boyutu her iki kenar uzunluğunun ortalaması alınarak hesaplandı ve laserasyon farklılıkları saptandı. Bu değerlendirmeler sonrasında maternal durumluk ve süreklilik anksiyete düzeyleri ile doğum eylemi evrelerinin süreleri, laserasyon miktarları ve laserasyon farklılıkları karşılaştırıldı. Ayrıca doğum eyleminin aktif fazı ve ikinci evre süresi ve laserasyonlar üzerinde etkisi olan maternal ve fetal faktörlerin etkileri kontrol altına alınarak istatistiksel analizler tekrarlandı.BULGULAR: Hastaların hem üçüncü trimester hem de doğum eylemi sırasındaki süreklilik anksiyeteleri benzerlik gösterirken; durumluk anksiyetesinde doğum eylemi sırasında artış izlendi. Multipar hastalarda süreklilik anksiyete seviyelerinin istatistiksel olarak anlamlı seviyede daha yüksek olduğu saptandı.Nullipar hastalarda her iki dönemdeki durumluk anksiyetesi ile doğum eylemi latent ve aktif fazları; birinci, ikinci evreleri ve doğum eyleminin toplam süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyon saptandı. Ayrıca her iki dönemdeki süreklilik anksiyete seviyeleri ile doğum eyleminin toplam süresi arasında anlamlı ilişki gözlendi. Multipar hastalarda ise sadece doğum eylemi sırasındaki durumluk anksiyete seviyesi ile pozitif anlamlı korelasyon saptandı.Doğum eylemi üçüncü evre süresi her iki dönemdeki durumluk anksiyetesi ile ilişkili olarak izlendi. Hastaların laserasyon miktarları; laserasyon oluşumuna katkı sağlayabilecek fetal ve maternal faktörlerin etkileri istatistiksel olarak kontrol altına alındıktan sonra değerlendirildiğinde nullipar hastalarda her iki dönemdeki durumluk puanları ile laserasyon uzunluğu ve laserasyonda uzama miktarı arasında anlamlı pozitif korelasyon saptandı. Bu korelasyonun sadece fundal basınç uygulanan nullipar hastalardan kaynaklandığı tesbit edildi.SONUÇ: Gebeliğin son trimesterinde ve doğum eylemi sırasında oluşan anksiyetenin ve özellikle akut durumluk anksiyetesinin doğum eylemi evrelerinin süresi ve oluşan laserasyonlar üzerinde olumsuz etkileri olduğu görüldü. Hastalarda son trimesterde ve doğum eylemi sırasında sağlanacak fiziksel bakımın yanısıra anksiyeteye yönelik yapılacak değerlendirme ve sağlanacak emosyonel desteğin doğum eylemi üzerinde olumlu etkilere neden olacağı sonucuna ulaşıldı.

AnksiyeteDoğumDoğum ağrıları
Ayşe İlknur Aral
Afyon Kocatepe University
2008
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Polikistik Over Sendromu olan hastalarda tedavi sürecinde yaşam kalitesini arttırmaya dair motivasyonlarını ve engelleyen faktörleri anlamak

Polikistik Over Sendromu (PKOS) olan bireylerin tedavi sürecinde saglik ve zindelik davranslarin neyin motive ettigini anlamak ve bu davranislari engelleyen zorluklari,çatismalari ve etkenleri belirlemek ve PKOS'lu hastalarin yasam kalitesini arttirmaya yönelik motivasyonlarini ve engelleyici faktörleri anlayarak, tedavi stratejilerini nasil optimize edilecegi konusunda bilgi saglamasi amaçlanmaktadir. Prospektif olarak planlanan bu çalismada 01/10/2024-01/07/2025 tarihleri arasinda Alaaddin Keykubat Üniversitesi Alanya Egitim Arastirma Hastanesi Kadm Hastahklari ve Dogum Poliklinigi'ne basvuran 18-45 yaslari arasinda gebe olmayan premenopozal kadinlardan 84 PKOS tanisi almis hastalar ve kontrol grubu olarak PKOS tanisi dislanmis 82 saglikl kadin bireyler olmak üzere 166 olusturdu. Çalismada, Egzersiz Motivasyonu Tutum Ölçegi'nin "egzersiz motivasyonu olumsuz tutum ve disünce" alt boyutunda PKOS grubuyla kontrol grubu arasinda istatistiksel olarak anlamlr bir fark bulunmustur (p-0,042). Ancak, "pozitif bakrg açisi ve saghk" ile "fiziksel görinüm ve saglk" alt boyutlarnda iki grup arasinda anlaml.bir farklilik saptanmamistur (p>0,05). Son 6 ayda kilo degisimi degerlendirildiginde, kontrol grubunda kilo degisimi yasayan kigi sayistnun PKOS grubuna kryasla istatistiksel anlaml.düzeyde daha yüksek oldugu bulundu (p-0,003). Çaligmamiz PKOS'lu kadinlarda genel motivasyonel göstergelerin kontrol grubuyla benzer oldugunu, ancak davranns degisikliginin önünde spesifik engellerin bulundugunu göstermektedir. Egzersiz ve beslenme tutumlarindaki bu farkluliklar, PKOS yönetiminde kisisellestirilmis ve çevresel kogullara duyarl yaklasimlarin gerekliligini ortaya koymaktadir. Anahtar Kelimeler: Beslenme, Egzersiz, Fiziksel aktivite, PKOS, Polikistik over sendromu

Afra Nur İşçen
Alanya Alaaddin Keykubat University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Jinekolojik endikasyonlarla laparoskopi yapılan kadınlarda intraabdominal adezyonların öngörülmesinde umblikal visseral kayma bulgusunun transvajinal ultrasonografi probu ile değerlendirilmesi

GİRİŞ VE AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, preoperatif umblikal visseral kayma testi sırasında transvajinal ultrasonografi (TV USG) probunun yüzeyel USG probu gibi kullanılarak elde edilen sonuçların, intraoperatif bulgularla karşılaştırılması ve TVUSG' nin umblikus altı adezyonların tespitinde kullanılmasındaki etkinliğinin değerlendirilmesidir. YÖNTEM: Bu prospektif çalışma Ocak 2021 ve Ocak 2022 tarihleri arasında Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın hastalıkları ve Doğum kliniğinde çalışmaya dahil edilme kriterlerine sahip olan, jinekolojik nedenlerle laparoskopi yapılacak 200 hasta ile yapılmıştır. Operasyon öncesi 200 hastanın TVUSG probu ile umblikusta visseral kayma bulgusunun olup olmamasına göre kaydedilmesinden sonra intraoperatif olarak periumblikal alandaki adezyonların varlığı ve TVUSG' nin adezyonları tespit etmedeki potansiyeli değerlendirilmiştir BULGULAR: Umblikal alandaki adezyonların tespitinde TVUSG' nin sensitivitesi %26,67 (%12,28, %45,89), spesifitesi %92,62 (%87,17, %96,26) bulundu. Umblikal alanda visseral kayma testi %42,11 (%24,22, %62,33) PPV ile yapışıklığı saptarken, %86,25 (%83,42, %88,66) NPV ile yapışıklık olmadığını tespit etmiştir. SONUÇ: Transvajinal ultrasonografi probu ile değerlendirilen umblikal kayma bulgusunun, operasyon sırasında umblikustan trokar girişi sırasında oluşabilecek komplikasyonların azaltılmasını sağlayacak kolay uygulanabilir, noninvaziv, güvenli, tekrarlanabilir ve daha önce ameliyat olmuş veya obez olan tüm hastalar için uygulanabilir bir yeni yöntem olduğu gösterilmiştir.

AdezyonlarGenital hastalıklar-kadınKadınlar+3
Nur Kurt
Sakarya University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Tekrarlayan gebelik kayıplarında scube1 düzeyinin ve carotis intima media kalınlığının değerlendirilmesi

Amaç: Tekrarlayan gebelik kaybı olan hasta grubu ile tekrarlayan gebelik kaybı öyküsü olmayan hasta grubu arasında scube1 düzeyinin ve carotis intima media kalınlığının değerlendirilmesi Materyal ve Metot: Prospektif ve tek merkezli çalışmaya 20-40 yaş arasında 30 tekrarlayan gebelik öyküsü olan, 30 tekrarlayan gebelik kaybı öyküsü olmayan hasta olgusu alınmıştır. Tekrarlayan gebelik kaybı olanlarda ve kontrol grubunda anatomik kalıtımsal endokrin trombofilik defekti olanlar çalışma kapsamına alınmamıştır. Hasta grubu ile kontrol grubu arasında scube1 düzeyinde ve ölçülen carotis intima media kalınlığı arasında istatistiksel anlamlı fark olup olmadığı araştırılacaktır. Bulgular: TGK kaybı olan hastaların ortalama SCUBE1 düzeyleri (16,44±5,43)kontrol grubunun ortalama SCUBE1 düzeylerinden (10,17±5,19)istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksektir (p=0,001). TGK kaybı olan hastaların ortalama CIMT düzeyleri (0,60±0,09)kontrol grubunun ortalama CIMT düzeylerinden (0,44±0,07) istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksektir(p=0,001). Hasta ve kontrol grubunun BMI ortalamaları arasında bir fark bulunamamıştır(p>0,05). Kontrol grubunun yaş ortalaması (30,73±2,90) ile çalışma grubunun yaş ortalaması (30,47±4,83) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p=0,120). Sonuç: TGK etiyolojisinde iskemi ve endotelyal disfonksiyon etkili olmaktadır. Gelecekte bu konu üzerine yapılacak çalışmalar TGK 'nın tanı tedavi ve yönetimine ışık tutabilir.

Sabri Çolak
Recep Tayyip Erdoğan University
2013
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Yöremizde gebe populasyonunun normal hemoglobin indeksleri ve çeşitli demir suplementlerinin etkilerinin değerlendirilmesi

ÖZET Aneminin; maternal mortalite, düşük doğum ağırlığı, erken doğum riskini artırdığı ve çeşitli anormalliklere yol açtığını destekleyen bir çok çalışma vardır.. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde aneminin büyük bir sağlık problemi olduğu ve maternal mortal itelerin en önemli nedenlerinden biri olduğu bildirilmektedir. Gelişmiş ülkelerde demir eksikliği anemisi %20'lerde, gelişmekte olan ülkelerde ise %50'nin üzerinde olduğunu rapor edilmiştir. Bu prospektif, randomize kontrol gruplu çalışmada, 1869 m yükseklikte yaşayan gebe populasyonunun Hb, eritrosit ve diğer parametrelerin ortalama değerleri araştırıldı. Gebeliğin 18-23. haftaları arasında olan toplam 160 gebe kadın çalışmaya dahil edildi ve bu kadınlar rastgele 4 gruba ayrıldılar.. Çeşitli nedenlerle 7 hastanın çalışma dışı bırakılmasından dolayı 153 gebe kadın çalışmayı tamamladı. 1. gruba multivitamin (Supradyn pronatal=60 mg ferrous, 0.8 mg folik asit, 125 mg Ca, 100 mg Mg, 100 mg C vitamini) 1x1, 2.gruba Fe+3(ferro III hydroxyde polymaltose 100 mg+0.35 mg folik asit) 1x1, 3.gruba Fe+2 (ferroglycin sulphate 225 mg) 1x1 oral olarak başlandı, 4. grup ise kontrol grubu olarak alındı ve herhangi bir tedavi verilmedi. Böylece farklı tedavi rejimlerinin başarı oranlarını araştırmayı amaçladık. Sonuçlar, grup içi tedavi etkinliklerinin karşılaştırılmasında tekrarlayan ölçümlerdetespit edildi [p<0.001 (2.grup), p<0.001 (4.grup)]. Doğum sonrasında tedavi verilen her 3 grubun Hb değerleri kontrol grubunun Hb değerlerinden istatistiksel olarak daha yüksek tespit edildi [p<0.001 (1-4.grup), p=0.04 (2-4.grup), p<0.001 (3- 4.grup)], Her 4 grupta da gebeliğin 36-40.haftalarında serum demiri azalırken, doğum sonrasında suplementasyon verilen 1., 2., 3. gruplarda artmasına karşın [p=0.03 (1.grup), p<0.001 (2.grup), p=0.02 (3.grup)] kontrol grubunda azaldığı görüldü [p<0.001 (4.grup)]. Doğum sonrasında MCV, multivitamin verilen grupta kontrol grubuna göre daha yüksek olarak bulundu (p=0.003). Diğer gruplar arasında ise istatistiksel bir fark yoktu (p>0.05). Doğum sonrasında tedavi verilen her 3 grubun demir değerleri kontrol grubunun demir değerlerinden istatistiksel olarak daha yüksekti [p<0.001 (1- 4.grup), p<0.001 (2-4.grup), p<0.001 (3-4.grup)]. Doğum sonrası dönemde Ferritin 1. ve 3. grupta kontrol grubuna göre daha yüksek [p=0.002 (1-4.grup), p=0.003 (3- 4.grup)] olmasına karşın 2. (Fe+3) grup ile 4. (kontrol) grubu arasında istatistiksel olarak bir fark yoktu (p>0.05). Sonuç olarak; doğum sonrası dönemde suplementasyon verilen grupların hematolojik indekslerinin hiçbir suplementasyon verilmeyen kontrol grubunun hematolojik indekslerinden daha iyi idi. Bu da gebelik boyunca kadınların demir desteğine ihtiyaçları olduğunu gösteriyordu. Multivitamin verilen grup ile diğer demir suplementasyonu alan gruplar arasında tüm parametreler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Bu nedenle, gebelik boyunca en iyi rejimin ferrous sülfat ya da multivitamin+Fe suplementasyonu olduğunu düşünüyoruz. 54

Ebru Bulut Erdem
Atatürk University
2002
00