Urban identity
76 theses under this subject heading
Tüketici temelli destinasyon marka değerinin ölçülmesi: İstanbul örneği
Günümüzde ülkelerin/şehirlerin, genel anlamıyla yerlerin, dünya kaynaklarından daha çok pay alabilmek amacı ile bulundukları yerleri birer marka gibi yönetebilecekleri anlayışı yaygınlaşmaktadır. Başarılı bir marka yaratmanın bugüne dek ürün ve işletme markalarına büyük yararlar sağlamasından hareketle, markaların değerinin nasıl ölçülebileceği ile ilgili birçok çalışma yapılmıştır. Güncel bir konu da yerlerin markalaşması için neler yapılabileceği ve bu markaların nasıl yönetileceğidir.Bu çalışma ile yerlerin, turistik amaçla ziyaret edilen destinasyonlar perspektifinden markalaşması incelenmiş ve İstanbul konu alınarak, bir destinasyon markasının değerinin nasıl ölçebileceği konusuna katkı sağlanması amaçlanmıştır. Araştırmanın sonucunda, İstanbul destinasyon marka değerini belirleyen faktörler ortaya konmuştur. Bunlar sırası ile tatmin sağlama, tanınmışlık, beğenilme, güven verme ve lider markalardan biri olarak anılmadır.
Meydanların görsel ve işlevsel yönden kent kimliğine katkıları: Bakırköy Cumhuriyet Meydanı ve Eminönü Meydanı örnekleri
Bu çalışmada Bakırköy Cumhuriyet Meydanı ve Eminönü Meydanı'nın, peyzaj mimarlığı bakış açısıyla, bulunduğu kent kimliğine görsel ve işlevsel yönden etkisi irdelenerek potansiyelleri ile eksikliklerinin tespit edilmesi ve bulunduğu kent ile kent kimliğine katkı sağlamalarına yönelik öneriler geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, öncelikle kent, kent kimliği ve meydan kavramları ortaya konulmuş, kent kimliğini ve meydanı oluşturan unsurlar araştırılmıştır. Araştırma alanı olarak seçilen meydanlarda, meydanı oluşturan tüm unsurlar incelenerek analiz edilmiş, bu meydanların bulunduğu kente ve kent kimliğine etki eden tüm özellikleri belirlenmiştir. Sonuç olarak; meydanlarda belirlenen görsel ve işlevsel özellikler toplu olarak bir tabloya aktarılarak değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonucunda her iki meydanın da bulunduğu kente ve kent kimliğine olumlu etkisi olduğu belirlenmiş ve bu meydanlardaki eksik ya da zayıf yönlerin giderilmesine yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Kamusal alanlardaki değişimin kentsel dönüşüm ile ilişkisi, kent kimliği açısından değerlendirmesi; İstanbul ili Maltepe ilçesi örneği
Gelişen dünya şartlarına paralel kentler de değişim ve dönüşüme uğramaktadır. Kentlerin gelişim süreçlerinde en dikkat çekici değişim kamusal alanlarda meydana gelmektedir. Öyle ki, kamusal alanlar; kentlerin fiziksel, sosyal, kültürel dokusunu şekillendirerek kent kimliğinin gelişimi ve kent kullanıcıları için önemli bir unsurdur. Bu temel üzerinden, bütüncül planlanmayan kentsel dönüşüm, kamusal alanların kent ile ilişkisinin zayıflamasına sebep olurken aynı zamanda amaca hizmet etmeyen ve birbirine benzeyen kent oluşumlarını meydana getirebilmektedir. Tez genel çerçevesini kamusal alanlar temelinde "Kentsel dönüşüm ve kent kimliği birbirleriyle ilişkili kavramlardır. Kentsel dönüşüm sürecinde kentte aşamalı olarak gelişen tarihsel, mekansal, görsel ve sosyo demografik değişimler kent kimliğine etki etmektedir" hipotezi oluşturmuştur. Tez çalışmasında makro açıdan üst ölçek plan kararları ve politikalarda öne çıkan yaklaşımlardan yararlanarak mikro ölçekte insan müdahalesinin en yüksek olduğu yapay çevre oluşumunun gözlendiği zengin kimlik bileşenlerine sahip İstanbul kenti Maltepe İlçesinde kamusal alanlardaki değişim sürecinin kentsel dönüşüm ile ilişkisi ve kent kimliği açısından etkisi araştırılmıştır. Bu bağlamda; Maltepe İlçesi örneğinde belirlenen çalışma alanı özelinde tarihsel, mekansal, görsel ve sosyal kimlik değişimlerine ilişkin süreçler analiz edilmiş, farklı kullanıcı grubunun değişim sürecinde algılarını ortaya koyabilmek için anket yapılmıştır. Tez kapsamına yönelik elde edilen bulgular dahilinde kamusal alan potansiyeli üzerinden kentsel dönüşüm stratejileri geliştirilerek çalışma alanı özelinde mahalle ölçeğinde değerlendirilmiş ve öneriler getirilmiştir
Kentsel düşünce merkezinin kuruluşu ve bir uygulama örneği olarak Esenler Belediyesi
Son yıllarda hızlı bir gelişim ve dönüşüm sürecine girmiş olan dünyada, gerek sosyo-kültürel gerekse ekonomik ve politik alanlardaki yapısal reformlarla birlikte değişen kent dinamikleri kentlerin kimliklerini de değiştirmektedir. Günümüzde küreselleşme ile yaşanan teknik gelişmeler yerel kültürleri de dünyaya açmaktadır. Artık devletlerin yerini kentler ve örgütlenmiş olan kurumlar alırken, kentlerin sosyal ve ekonomik yaşamdaki önemi de gitgide artmaktadır. Kentsel dönüşüm, bir kentin bütünü veya belli yerleşim bölgelerine yönelik sistemli ve planlı eylemler olmaktadır. Küreselleşme olgusu genel anlamda yeni bir dünya düzeni oluşturma amacıyla ortaya çıktığı için, her kent bu doğrultuda bir kıpırdanış içine girerek yeniden yapılanmalara girişmişlerdir. 1980?li yıllarla birlikte kent dinamiğinde önemli bir yere sahip olan kentsel dönüşüm projeleri yerel yönetimler için önemli bir araç olarak ortaya çıkmıştır. Bu tür projelerde farklı düşünce merkezlerinin de rolü büyük olmaktadır. ?düşünce fabrikaları? olarak da tanımlanan düşünce üretim merkezleri, belli kesimleri özel gereksinimlerini projelendirmek yerine, ürettikleri stratejiler ile gerek ulusal gerekse uluslararası düzeyde etki yaratmaktadırlar. Özgür ve yenilikçi düşünceler yaratabilmek için hükümet dışı fonlardan beslenen bağımsız düşünce merkezlerinin hedefi olabildiğince çok düşünce üreterek yenilikçi ve yaratıcı politikalar belirlerler. Anahtar kelimeler: kentsel dönüşüm, düşünce merkezi, kentsel kimlik, kent imajı
İstanbul'un göstergebilimsel açıdan incelenmesi
İstanbul kültürel, tarihsel ,siyasal , sanatsal,dinsel ve mimarisel açıdan birikimli, çeşitlilik gösteren olgu ve olaylar dizgesine sahiptir.Bu çalışmanın seçki alanı insanların aklında kalan İstanbul imgesinin "istanbul'u İstanbul yapan" söylem adı altında yapısından ve kimliğinden yola çıkarak göstergebilimsel açıdan incelenmesidir. "İstanbul'u İstanbul yapan" tanımın göstergebilimsel grafiği bir bütündür ve araştırma yapı, kimlik ,anlam sorgusu aralığında yazarın seçtiği referans noktaları üzerinden göstergebilimin olanakları kullanılarak çözülmeye çalışılacaktır.İstanbul kültürler arası bir geçiş yeridir ve her geçen kültür bu geçiş bölgesine kendinden bir parça bırakmıştır. İstanbul'un geçiş yeri olmasından kaynaklanan , İstanbul'da bugünde varlığını sürdüren yapılar ve yaşam biçimleri,İstanbul'u sahiplenmiş ve kendi kültürlerinin bir parçası haline getirmişlerdir. İstanbul'u göstergebilim açısından incelerken istanbul'un geçmişini ve bu gününü üzerinde etkili olduğu semboller görüntülerken ,şehrin gelişiminin de tarihi izleri belli kesitlerde bozmamaya çalıştığına tanık olmak mümkündür. Geçmişinden bu yana geçirdiği her dönemde farkı kimliklere sahip olmuş ve son dönemlerinde de bir çok değişim geçirerek bu günlere kadar gelmiştir.İstanbul her döneminde önemli,işlevsel,hayran kalınan, yaşanılmak istenen, defalarca kuşatılan, üstüne şarkılar,şiirler,romanlar yazılıp sayısız betimlemeye tabi tutulan,sayısız karede görüntülenip gösterilen ulusal ve uluslararası platformda sıklıkla yazılıp çizilen bir şehirdir. Hep çok istenen olma özeline sahip olan şehir bu sayısız izlenmeleri üst düzeyde yaşamıştır. İzlenmek İstanbul'un ''herhangi bir şehir'' olmadığının kanıtı gibidir. Anahtar kelimeler: İstanbul,göstergebilim,geçiş yeri, İstanbul'u İstanbul yapan,kalabalık
Kent kültürü ve kimliğinin algısı: İl dışından İstanbul'a gelen üniversiteli öğrenciler örneği
Kent ve insan birbirini tamamlayan iki unsurdur. Kent kavramına baktığımızda kendine has coğrafyası, mimarisi, tarihi ile toplumsal yaşamın harmanlanmasının yansımasıdır. Her kent içinde yaşadığı toplumun kültürünü, değerlerini, sosyal ilişkilerini yansıtır bir o kadar da içinde barındırdığı insanları kendine has kimliğiyle esareti altına alır. Yaşadığımız yerin kimliği ve kültürü bizi biz yapan unsurlardandır. Bu araştırmada, İstanbul' a yükseköğretimleri sebebiyle farklı illerden gelen üniversite öğrencilerinin gözünden kentsel farkındalık, kent kimliği, kent kültürü kavramları ve İstanbul' un kentsel kimliği ve kültürünün nasıl algılandığına dair 510 katılımcıya anket yöntemi uygulanarak tespitler yapılmış, veriler SPPS programı ile değerlendirilmiştir
1990 sonrası Beyoğlu'nda değişim ve kimlik sorunu
İstanbul semtleri, mekânları, kültürel çeşitliliği ve barındırdığı farklı kimlik yapılarıyla kendi iç dinamiklerine sahip bir şehir olup evrensel bir üne sahiptir. Beyoğlu ise tarih boyunca sur içi İstanbul'u kadar önemli bir yer olmuştur. Beyoğlu tarihsel süreç içinde sürekli değişen ve var olan dokusuna yeni yaşam örüntüleri oluşturan bir yerdir. Beyoğlu'nda 1990 sonrası ortaya çıkan değişiklikler küreselleşmenin bir uzantısı olup Beyoğlu'na verilen yeni kimlikle ilişkilidir ve bu durum tartışmalarında nedenidir. Yapılan değişikliler bütünsel bakış açısından uzak, Beyoğlu'nun tarihi uzantısı olmak yerine eklenti şeklindedir. Geçmişte tanımlanan Beyoğlu kimliği ile günümüzde ortaya çıkan toplumsal ve kültürel doku birbiriyle uyumlu değildir. Beyoğlu'nun kimliğine eklemlendirmek istenen değişiklikler daha karmaşık bir durum ortaya çıkardığı gibi emek, para ve zaman israfına neden olmaktadır. Bu problemlerden yola çıkarak 1990 sonrası İstanbul Beyoğlu'ndaki değişiklikleri Beyoğlu'nun kimlik sorunuyla ilişkili olarak ele alarak yeni kimlik özelliklerini Taksim Meydanı üzerinden ortaya koymak mümkündür. Taksim Meydanı ve çevresi eklenti, yama ve bütünlüğü olmayan bir kimliği belirtmektedir. Tezde söz konusu değişimin anlatımını güçlendirmek için fotoğraflara yer verilmiştir. Anahtar Kelimeler: Beyoğlu, Kent, Küreselleşme, Kent Kimliği, Taksim Meydanı, Tarlabaşı
Tarihi kentsel peyzajların Van kent kimliğine etkilerinin değerlendirlmesi
Kentleşme baskısı, kent kimliğinin önemli belirleyicilerini oluşturan tarihi kentsel peyzajlar için bir tehdit oluşturmaktadır. Bu peyzajlar doğa ve insanın ortak eseri olan önemli kültürel peyzajlardır. Tarihi kentsel peyzajlar kente özgün kimlik ve hafıza kazandırmaktadır. Avrupa Peyzaj Sözleşmesine göre kentsel kimliğin sürdürebilirliği tarihi peyzaj karakteri değerlendirmesi yapılarak; tarihi kültürel miras alanlarının yönetilmesi, korunması ve planlaması ile birlikte kent kullanıcılarının geleceğe aktarılması mümkündür. 2011 UNESCO Tavsiye Peyzaj Kararına göre isebu peyzajlar değerlendirilirken çevresi ile birlikte bütüncül bir yaklaşım ile değerlendirilmesi gerektiği söylenmiştir. Bu sayede tarihi kentsel peyzajlar kentsel kimlikte yerini alabilmektedir. Bu araştırmada Urartu, Selçuklu ve Osmanlı gibi çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmış somut kültürel peyzajların katmanlaştığı Van kentinde tarihi kentsel peyzajların kent kimliğinde oluşturduğu etkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada literatür taraması yapılarak, kültürel peyzaj alanları olan tarihi kentsel peyzajların seçiminde uzman değerlendirmesi sonrasında kullanıcı odaklı yaklaşım ile410 kişi ile foto-anket çalışması ve 60 yaş üzeri Van'ın yerli aileleri ile sözlü tarih çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu sayede zihinlerdeki kent imgeleri, kimlik ve hafıza mekânları belirlenmiştir.Kent kullanıcıları Van'ın merkez ilçelerinde tarihi kentsel peyzajların kent kimliğinin oluşumunda baskın öğeler olduğu sonucuna varılmıştır. Bu anlamda geçmişle bağları sağlayan ve kent kimliğinin oluşmasında etkin olan tarihi kentsel peyzaj öğelerinin ilişkide olduğu çevreleriyle birlikte sürdürülebilirliği için koruma ve geliştirme amacıyla birtakım öneriler geliştirilmiştir.
Günümüz sanatında kent-bellek ilişkisi
Kentlerin değişimi ve dönüşümü modernizm ile başlamış, küreselleşme ve neo-liberalizm ile hız kazanmıştır. Günümüzde de bu değişim ve dönüşüm hala devam etmektedir. Değişim çoğu zaman kaçınılmaz olsa da değişen kent imgesi zamanla bir bellek yitimine neden olmaktadır. Sanat ise bu noktada bir yanıyla adeta kent belleğini koruma altına alırken, diğer yanıyla kentlerin dramatik değişimlerine tanıklık etmektedir. ''Günümüz Sanatında Kent Bellek İlişkisi'' başlıklı raporda; kentlerin kimliğinde yer edinen ve kent belleği açısından stratejik öneme sahip ve çeşitli nedenlerle değiştirilip dönüştürülen, hatta yok edilen; tarihi, kültürel, coğrafi mekanların; birey, toplum ve bellek üzerinde yaratmış olduğu etkiler irdelenmiş ve bu etkilerin sanata yansımaları araştırılmıştır. Kent-bellek ilişkisi; mekân, doğa, birey, iktidar, benzeşim vb. kavramlarla ilişkilendirilmiş ve ''kent belleği'', ''kent belleğinin izini sürmek'' kavramlarından hareket edilerek kentin dününe ve bugününe dair dokümanlar/belgeler/tanıklar referans alınıp, kent belleğini görünür kılmak adına sanatsal uygulamalar yapılmıştır. Giderek yok edilen ya da tahribata uğrayan kent imgesine vurguda bulunmak; içinde yaşadığımız mekânlara odaklanıp kent belleğinin izini sürmek ve gerçekleştirilen uygulamalar aracılığıyla kent belleğini koruma altına almak öncelikli hedeflerden birisi olmuştur. Dolayısıyla kente dair mimari unsurlar, mekânlar, toplumsal olaylar, anılar vb. eşliğinde ele alınan ve kent belleğini oluşturabilecek tüm paydaşların incelenmesi yoluyla belgeleme/arşivleme çalışmaları yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: Bellek, kent, kent belleği, kent kimliği, sanat, arşiv, modernizm, benzeşme, mutenalaşma.
Küreselleşme bağlamında Arnavutluk tiran tarihi kent merkezinin sosyalist dönem sonrası gelişimi ve mekansal analizi
Küreselleşmenin artan etkisi altında şekillenen kentler, kentsel stratejilerini giderek küresel sermayenin taleplerine ve uluslararası ekonomik rekabete uyumlu hale getirmektedir. Bu bağlamda, rekabetçi bir küresel imaj yaratma çabası, çoğu kenti ikonik mimari projelere ve sembolik kentsel tasarımlara yönlendirmektedir. Ancak, uluslararası yatırım çekme amacına yönelik bu düzenlemeler, toplumsal eşitsizliklerin derinleşmesine ve kamusal alanların metalaşmasının hızlanmasına neden olmaktadır. Özellikle post-sosyalist kentlerde, devlet kontrollü ekonomik yapıdan piyasa odaklı ekonomi modeline geçişle birlikte ortaya çıkan neoliberal dönüşüm, sosyo-mekânsal eşitsizlikleri daha da belirgin hale getirmiş; özelleştirme ve hızlı kentsel büyüme süreçleri, kent peyzajlarının parçalanmasına yol açmıştır. Yaklaşık 45 yıl boyunca sosyalist bir sistemle yönetilen Arnavutluk'un başkenti Tiran, bu süreçte farklı bir seyir izlemiş ve hızlı nüfus artışı ile mekânsal düzensizliğin belirlediği kaotik bir geçiş dönemini takiben, önemli kentsel zorluklarla yüzleşmiştir. Bu sorunlara yanıt olarak, belediyenin yürüttüğü kentsel yenileme çalışmaları, kamusal alanların yeniden kazanılması ve kentsel kimliğin yeniden inşası üzerine odaklanmıştır. Bu kapsamda, tarihi merkezin korunması, yasa dışı yapıların yıkılması, cephe yenileme projeleri ve uluslararası tasarım yarışmaları aracılığıyla kamusal alanların canlandırılması gibi önemli adımlar atılmıştır. Söz konusu kentsel müdahaleler, yalnızca kentin işlevselliğini ve estetik görünümünü iyileştirmeyi değil, aynı zamanda Tiran'ın modern, dayanıklı ve uluslararası arenada öne çıkan bir kentsel merkez haline gelmesini amaçlamıştır. Bununla birlikte, son on yılda Tiran'ın kentsel öncelikleri kayda değer bir değişim göstermiş; kent, küreselleşmenin dayattığı yeni kentsel eğilimlere daha fazla tabi olmaya ve uluslararası yatırım ve ilginin odağı haline gelmeye başlamıştır. Bu dönüşüm bağlamında şu kritik soru ortaya çıkmaktadır: Tiran'ın başlangıçta kamusal alanların geri kazanımı ve kültürel mirasının korunmasına yönelik kentsel politikaları, sürdürülebilir ve kapsayıcı bir kentsel gelişim modelini mi temsil etmektedir, yoksa küreselleşmenin ve uluslararası sermayenin artan baskıları, kentin sosyo-kültürel kimliğini koruma çabalarını zayıflatmakta mıdır?
Bursa Kapalıçarşı ve Hanlar bölgesi folkloru
Araştırmanın başlangıcında, Bursa Kapalıçarşı'sı ve Hanlar bölgesi ile ilgili gerekli literatür araştırması gerçekleştirilmiştir. Daha sonra Bursa Kapalıçarşı ve Hanlar Bölgesi'nin, sosyo kültürel hayata ilişkin inanışlara, geleneklere, ritüellere, yaşayışlara, değerlere ne derece yansıdığı, geleneksel el sanatlarına, tarih ve kültür belleğine katkılarının ne şekilde olduğu tespit edilmiştir. Bursa'da günümüzde var olan ve yaşayan kültürel mekânlar olarak değerlendirdiğimiz Kapalıçarşı ve Hanlardan yola çıkılarak hazırlanan çalışmada, öncelikle çarşı ve hanların, dönemsel olarak içerisinde yaşamış insanların, gelenekleri ve kültürel değerleri kültür değişmeleri kapsamında değerlendirilmiştir. Aynı zamanda, Yaşayan İnsan Hazinesi olarak değerlendirilen meslek icracılarının kuşaklararası aktarımları, kültürel bellek ve kültür miras kavramları çerçevesinde ele alınmıştır. Böylece, kültürel değerlerin geçmişten günümüze değişimi, alış veriş ve eğlence kültürü, yeme içme alışkanlığı, sözlü kültür aktarımı ve günümüzde hala varlığını koruyan gelenekleri, folklor disiplininin gerektirdiği yöntem ve teknikler ile ortaya çıkarmak ve çözümlemek amaçlanmıştır. Çarşı ve hanlar bölgesinde gelişen ve değişen sosyal hayatla birlikte şehirlerin de kentleşme olgusu içerisinde nasıl geliştiği, zaman içerisinde geçirdiği tüm evreler dikkate alınarak değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın amacı, kapsamı, önemi ile yöntem ve tekniklerinin ele alındığı giriş bölümünün akabinde kültür, kültürel mekân, Çarşı, Han gibi kavramlar açıklanmıştır. Kültür değişimi, kültür etkileşimi ve kent belleğini oluşturan dinamiklerle kent markası üzerinde durulmuştur. İlgili çalışmalar etraflıca ele alınmıştır. Bu tezin ikinci bölümünde Bursa Hanlar Bölgesi'nin Yaşayan Kültürel Mekânları üzerinde detaylı bir tasnif çalışması gerçekleştirilmiştir. Hanlar Bölgesi'nin çarşı kültürü ve kültürel mekânlarının günümüzdeki durumları açıklanmıştır. Üçüncü Bölümde Bursa Hanlar Bölgesi ve Çarşılarının Yaşayan İnsan Hazineleri UNESCO bağlamında çözümlenerek bölge, insan-mekân, mekân-kültür perspektifiyle incelenmiştir. Burada, tezin merkezini oluşturan Bursa Hanlar Bölgesi'nin Yaşayan İnsan Hazineleri olarak değerlendirilen meslek icracıları ile gerçekleştirilen görüşmeler de yer almaktadır. Dördüncü bölümde Bursa Hanlar Bölgesi'nin yaşayan kültür unsurları gelenekler, geleneksel ürün ve uygulamalar, etkinlikler, kutlama, tören, festivaller ve inançlar bağlamında değerlendirilmiştir. Bu araştırmanın son bölümünde ise; Hanlar Bölgesi'nin işlevleri detaylandırılarak açıklanmıştır. Özetle, halkbiliminin yöntem ve araştırma tekniklerinden faydalanarak, Bursa Kapalıçarşı ve Hanlar bölgesi yaşayan insan Hazineleri, meslek icracılarının aktarımları ve kültür değişmeleri bağlamında mekân-kültür, insan-kültür ve kültürel miras kavramlarıyla çözümlenmiştir. Bu doğrultuda Yaşayan kültür, değişen çarşı kültürü ve mekânları ile gelenek temsilcilerinin günümüzdeki icra durumları saha araştırması neticesinde ortaya konmuştur. Anahtar Kelimeler: Bursa, Han, Kapalıçarşı, Kent, Kültür, Kültür Değişmeleri Yaşayan İnsan Hazineleri
Kent kimliği oluşumunda yeni medyanın önemi: İzmirTube örneği
Yeni medya sistemi içerisinde dönüşüm geçiren alanlardan birisi kent imaj yönetimidir. Günümüzde kent tasarımı, ulusal hükümetler ve yerel yönetimler yanı sıra sosyal ağlar üzerinden gerçekleştirilmektedir. Sosyal ağlar küresel medya alanı içinde önemli bir yere sahiptir. Birey eksenli sanal kimliklerin hızlı yükselişinde sosyal paylaşım sitelerinin belirgin bir etkisi bulunmaktadır. Sanal kullanıcıların sayısındaki hızlı artış karşısında kent kimliğinin doğru konumlandırılması için çeşitli stratejiler geliştirilmektedir. Sosyal ağ hesaplarının açılması ve yapılan paylaşımlar ile kent tanıtım faaliyetleri de yürütülmektedir. Söz konusu faaliyetler vatandaşlar üzerinde farkındalık oluşturmak, kamuoyu desteği sağlamak ve kentin marka değerini artırmak yönünde önem arz etmektedir. Sosyal ağlar arasında video içeriği olarak en fazla kullanılan ortam Youtube uygulamasıdır. Son yıllarda video tabanlı medya takip eğiliminin artış göstermesiyle içerik sağlayıcılarının rolü artmaktadır. Kentin fiziksel, sosyokültürel ve tarihi kimliğinin yansıtılması için küresel ve yerel kapsamda video içerikleri hazırlanmaktadır. Sosyal ağ hesaplarında mevcut videoları oluşturan youtuber, viner gibi ağ karakterleriyle birlikte aynı zamanda içerik endüstrisinde de gelişim görülmektedir. Youtube içerisinde kent kimliğini yansıtan tematik nitelikli hesaplar bulunmaktadır. Tez çalışması, kent kimliğini ilk kez şehir kanalı adıyla yeniden sanal ortamda biçimlendiren İzmirTube örneği üzerinden kent kimliğinin gelişimini, kent tasarımının yapılandırılmasını ve kentin bilinirliğindeki etkisini incelemektedir. Mevcut çalışma, İzmirTube kanalını içerik analizi yöntemiyle değerlendirerek kent ile sosyal ağ etkilerinin boyutlarını incelemekte ve sosyal ağ analiziyle desteklenmektedir. Anahtar Kelimeler: Yeni Medya, Youtube, İçerik Analizi, Kent İmajı, İzmirTube.
Kapalı yerleşmelerde insan ve yer ilişkileri: Mavişehir (İzmir) örneği
Bu araştırmada, ikametgâh hareketliliği bağlamında, kapalı yerleşmeler örneğinde, insan-yer ilişkileri irdelenmiştir. Araştırmada, insanların neden bir yerleşim alanını terk edip ikametgâh hareketliliğine katıldıklarını, kapalı yerleşme sakinlerinin konut tercihlerini, sosyo-ekonomik ve demografik özelliklerini, ikamet çevreleriyle ilişkilerini ve buradan duydukları memnuniyet düzeyini, ayrıca "yeni yerleştikleri" yer ile "geride bıraktıkları" büyükşehirle olan bağlarını, yer kimliği ve yere bağlılık kavramları çerçevesinde anlamak amaçlanmıştır. İzmir'in Karşıyaka ilçesinde yer alan Mavişehir araştırma alanı olarak seçilmiştir. Araştırma, Mavişehir'de ikamet eden katılımcılarla gerçekleştirilen iki ayrı alan araştırmasına dayanmaktadır. Alan araştırması sırasında hem niceliksel hem de niteliksel yöntemler bir arada kullanılmıştır. İlk olarak 225 katılımcıya; Sosyo-demografik ve ekonomik özeliklerini, hareket deneyimlerini, Kentsel deneyimlerini, Memnuniyet düzeylerini anlamaya yönelik soruların yer aldığı soru formu uygulanmıştır. Soru formunda, katılımcıların Mahalleye ve İzmir kentine bağlılık düzeylerini ölçmek için Yere-Mahalleye Bağlılık (Lewicka,2010) ve Kent Kimliği Ölçeği (Lalli,1992) de kullanılmıştır. İkinci olarak 23 katılımcıyla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. İki uygulamada katılımcılarla yüz yüze görüşme yoluyla gerçekleştirilmiştir. Anketler SPSS İstatistik Paket Programı aracılığıyla çözümlenmiştir. Sonuçlar Excel tablolar ve şekillerle deskriptif olarak sunulmuştur. Daha sonra çeşitli değişkenlere göre farklılaşmaları saptamak amacıyla örtük sınıf analizi (ÖSA), χ2 testi, t-testi ve tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Görüşmeler ise içerik analizine tâbi tutulmuştur. Verilen yanıtlara göre çeşitli kategoriler oluşturulmuş ve bunlar tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma sonuçları, ikamet hareketliliği sürecinde etkili olan itici faktörlerin; "Yetersiz mekânsal organizasyon özellikleri", "Şehirsel yaşamın olumsuzlukları + Yetersiz mekânsal organizasyon özellikleri" ve "Şehirsel yaşamın olumsuzlukları + Yetersiz mekânsal organizasyon özellikleri + Sosyal rahatsızlıklar", çekici faktörlerin; "Güvenlik, Ayrıcalık ve Mekânsal organizasyon", "Güvenlik, Sükûnet ve Mekânsal organizasyon", "Sükûnet ve Mekânsal organizasyon" ve "Mekânsal organizasyon ve Ayrıcalık" olduğunu göstermiştir. Her bir itici ve çekici faktör ayrı ayrı değerlendirildiğinde ise, bazı faktörlere atfedilen önemin, cinsiyet, yaş, emeklilik, medeni durum, hanehalkı büyüklü, mülkiyet durumu gibi değişkenler açısından anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Bir kapalı yerleşim bölgesi olan Mavişehir yaşam biçimi (tarzı) topluluklarını yansıtmaktadır. Mavişehir sakinleri, demografik özellikler ve sosyo-ekonomik statü açısından homojen bir görüntü ("orta-üst" ve "üst gelir" grup, eğitim düzeyi yüksek, çekirdek aile yapısına sahip, şehirli nüfus) sergilemektedir. Mavişehir sakinlerinin mekânsal doyumları çok yüksek düzeydedir. Ev sahipliği durumu ve hanehalkı büyüklüğü bu doyumu etkileyen belirleyicilerdir. Mavişehirlilerin Mavişehir'e atfettikleri anlamlar çoğunlukla sakinlik, yeşillik, parklar, düzen, temizlik gibi "düzenli sakin ortam"la ilişkilidir. Mavişehir sakinleri Mavişehir'e yüksek düzeyde bağlıdır. Mahalleye bağlılığın gelişmesinde mahallede yaşama süresi, ev sahipliği durumu ve mekânsal doyum etkili olan değişkenlerdir. Yere bağlılık ve mekânsal doyum ile ikametgâh hareketliliği arasında anlamlı bir ilişki vardır. Nitekim mekânsal doyum ve mahalleye bağlılık düzeyi taşınma niyeti ve davranışı üzerinde etkili olan belirleyicilerdendir. Diğer taraftan, Mavişehir sakinleri geri de bıraktıkları kentle de ilişkilerini hala sürdürmektedirler. Diğer bir ifadeyle, Mavişehirlilerin İzmir kent kimliği yüksek düzeydedir. Bu kimlik bağlılık boyutunda daha yüksek düzeyde gelişirken, diğer boyutlarda, özellikle aşinalık ve geçmiş boyutunda daha az gelişmiştir. İzmir kent kimliğinin oluşmasında ve gelişmesinde, doğum yeri, ev sahipliği durumu ve mahallede yaşama süresi etkili olan faktörlerdir. Son olarak, araştırmamızdan elde edilen bulgular, kapalı yerleşmelerin artık İzmir kentinde de hem mekânsal hem de sosyal bir ayrışmayı beraberinde getirme eğiliminde olduğunu göstermektedir. Mavişehir'in tercih edilmesinde etkili olan en önemli faktörler bu duruma işaret etmektedir. Sessizlik ve sakinliğin ötesinde, özellikle bu yerleşim alanlarının sunmuş olduğu profesyonel hizmetler, güvenlik ve benzer sosyo-ekonomik özelliklere sahip homojen bir grupla bir arada yaşama istediği İzmir'de kapalı yerleşmelerin tercih edilmesinde etkili olan önemli motivasyonlar haline gelmiştir.
İzmir kent belleği
İnsan ve çevre birbirinden ayrılmaz bir bütün olarak birbirini etkileyen ve dönüştüren bir yapıdır. Bu yapı kendini hem mikro hem de makro alanlarda gösterir. Kent belleği, kent kimliğinin ayrılmaz bir parçası olarak kent sakinlerinin kültürel, sosyal, tarihsel deneyimleriyle birlikte inşa ettikleri bir kolektif bellektir. Araştırma, coğrafi konumu ve sahip olduğu özellikler sebebiyle antik dönemden itibaren farklı kültürlerin yaşadığı bir kent olan İzmir'de gerçekleştirilmiştir. Kentte yaşayan grupların kültürel özellikleri, kenti kullanım pratikleri ve yaşanan tarihsel döneme göre değişen İzmir Kent Belleği'nin geçmişten günümüze değişimi farklı özelliklere sahip etnik gruplara ve zamana göre incelenmiştir. Bu değişimin araştırılmasının pek çok sebebi vardır. İlki, değişen kimlik mekânlarının ve bu mekânlarda gerçekleştirilen etkinliklerin farklı etnik gruplar temelinde incelenerek görünür kılınmasıdır. İkinci amaç, kent sakinlerinin kente dair düşüncelerinin tespit edilmesi ve eleştiriler vasıtasıyla daha yaşanabilir bir kent konusunda ışık tutmaktır. Üçüncü amaç zaman içinde yok olan mekân ve etkinliklerin tespiti, günümüz mekân ve etkinliklerin keşfi ile değişen kent kimliğini görünür kılmaktır. Bu amaç doğrultusunda İzmir'de en az 30 yıldır yaşayan, İzmir'e göçle gelen veya İzmir'de doğmuş olan ve farklı tarihsel arka planlara sahip 12 ayrı grubun, İzmir temsilleri ve bir mekân olarak İzmir'i kullanım pratikleri araştırılmıştır. Araştırma İzmir'in farklı bölgelerinde yaşayan toplam 33'ü kadın 26'sı erkek olmak üzere toplamda 59 katılımcı ile yapılan derinlemesine görüşmelerden oluşmaktadır. Görüşmelerin transkripsiyonu sonunda elde edilen metinler içerik analiziyle incelenmiştir. Sonuçlar İzmir'de yaşayan tüm gruplar için benzerlik göstermektedir. Geçmişten günümüze olanak ve hizmetlerin artmış olmasına karşın; geçmiş dönemde daha fazla çeşit ve sayıda İzmir mekânı ve mekânda gerçekleştirilen etkinlik belirtildiği görülmektedir. Belirtilen mekânların tespiti ile İzmir Kent Belleği'nin değişen yönleri belirlenmiştir. Bu bağlamda sonuçlar ve sınırlılıklar literatür ışığında tartışılmıştır.
Reconstructing the city and the citizen through the Istanbul courses
This study investigates into the imagination of the city, specifically İstanbul and the projection of identity for the İstanbulite urban subject within the context of İstanbul courses. The courses, inspired by an educational project carried out as part of İstanbul 2010 European Capital of Culture, became part of the primary school curriculum for the state schools in İstanbul. A similar course, "City and Culture: İstanbul", was also designed to be offered as an elective for universities in the city. It is argued that the courses constitute an example of the consumer-capitalist ideology in the urban space and constitute one of the strategies of urban entrepreneurialism. They create and disseminate a normative discourse about the urban space with the help of the reproductive function of education. The thesis analyzes the course books in terms of the three criteria of "the world construct", "history" and "the urban citizen". It is argued that within the world construct that the courses project, İstanbul emerges as a postcard-city emptied out of its social and historical context for purposes of place marketing. History functions as a reservoir to contribute to this construct by providing myths concerning the city's past. In this context, the desirable urban citizen that the courses aim to bring about is imagined as spectator, a tourist and a tourist guide. The courses therefore enable the reproducing of the consumer-capitalist ideology in the urban space and raise the individuals that are properly integrated into it.
The impacts of land use change on place identity: The case of Istiklal Street
Cities and places regardless from the scale, tend to change constantly. Users of a place, on the other hand, are affected by this change considering that people and places are linked. Identity of a place changes and therefore redefined as the conditions of the environment transforms. Although this change may be multidimensional, it is possible to consider the change in land use as well. Previous studies either consider land use change on a city scale, which generally include zoning or deal only with functional organization itself without its reflections on the users. Existing studies on place identity, on the other hand, are often associated with cultural impact or neighborhood environment. This study, however, adopts the concepts of land use and place identity on a street scale and evaluates them through a case study to be able to gain a different perspective. Therefore, the aim of this research is to find out how the interaction between land use change and users in main pedestrian street affects the identity of a place. Therefore the study is built upon the hypothesis that "Users of the place and the change in land use are in a mutual interaction; therefore any change that occurs in land use has an effect on changing the perceptions of users towards a place. Accordingly, a change of users in a place can trigger the land use change. The interrelation of them both reconstructs the identity of the place". Considering increased amount of shuttered stores along the street, İstiklal Street is chosen as a case study area. The hypothesis is tested by employing the following research methods; explaining the change in land use by mapping method, evaluating the vitality of the street by pedestrian counting, and conducting a questionnaire survey to understand how the meaning attributed by the users has changed. According to land use findings, the number of empty stores constitutes 16% of the total number of stores in the street which is critical considering that it is the main pedestrian street of the city. Second, the pedestrians along the street are counted on specific locations. The results show that there is a significant decrease in the number of pedestrians compared with the same data from 2013. This decrease, which has increased to 53% in some time intervals, can be interpreted as a sign of some problems in İstiklal Street. Third, two questionnaire surveys have been carried out to evaluate this problem through the perceptions of users and shop owners or shopkeepers. Degraded into certain keywords, findings from the questionnaire survey are crosschecked and reevaluated. The data obtained from users' surveys is mainly focused on the impact of closed shops and the reduction in both user diversity and the variety of activities along the street. It can be concluded that inhabitants' feelings towards closed shops were mainly related to the memories they had in those places. Inhabitants were disturbed by the closure of these places, saying that these places were important constituting the identity of the street. Thus, it is stated that inhabitants perceived these actions as interventions for destroying the memory of the street. Instead of associating the stores with memories, foreign participants are disturbed by the fact that local stores have been closed down and turned into chain stores. Besides, both inhabitants and foreign participants stated that Middle Eastern user type is pretty dominant in İstiklal Street. Since healthy public space includes a diversity of both users and activities, having a predominant user type would lead an unhealthy public space. Parallel with users survey, the data obtained from questionnaire survey of shop owners is mainly focused on the impact of closed shops and the decrease in both user diversity and the variety of activities. Shop owners stated that they are disturbed by the closure of stores considering the negative impact on the users. Decreased variety of activities is also indicated as a negative element because of the same reason. Moreover, shop owners or shopkeepers demonstrated dissatisfaction depending on the amount of customers they have. It is pointed out by some shop owners that having a predominant type of users harmed their businesses. However it is critical to consider that the shop owners or shopkeepers who provide services mostly to Middle Eastern users, are the ones who are pleased with the current environment. Consequently, it can be concluded that when the urban setting, main pedestrian street in this case, experiences changes in land use; attributed meaning for these particular places transformed. Therefore in the light of the findings, it can be argued that users of the place and the change in land use are in a mutual interaction; therefore any change that occurs in land use has an effect on changing the users of a place. Accordingly, a change of users in a place can trigger the land use change. The interrelation of them both reconstructs the identity of the place. Based on the findings, it can be argued that the hypothesis has been verified. Accordingly, the identity of İstiklal Street is regenerated. Apart from the positive elements such as its central location, historical and architectural features, its vitality and atmosphere; there are some negative features that constitute the current identity of İstiklal Street such as diminishing diversity of activities, closure of the stores, absence of greenery, safety problems, never-ending construction, presence of beggars. Since place identity represents uniqueness, the concept wouldn't allow generalizations. However, the theoretical framework obtained from components of place identity is a useful tool to use in any case. As well as developing a unique tool for further studies, the findings of this case study are valuable as an opportunity to build healthier and sustainable image for İstiklal Street. The study contains four chapters. In the first chapter, the aims and methodology of the study, and limitations and structure of the research are introduced. In the second chapter, the literature regarding these concepts is reviewed. A theoretical framework is created based on the components of place identity. Previous case study on the interrelation of land use change and identity of places is analyzed. How the identity of that place is affected by land use change is investigated. Eventually, a case study that is conducted in İstiklal Street is detailed in the third chapter. In the forth and concluding chapter, the findings of the study are filtered and the key findings are highlighted. The findings of the research were reevaluated through the theoretical framework.
Eski kent merkezlerinin kentsel kimlik ve bellek bağlamındaki rolü: Denizli üzerine bir araştırma
Eski kent merkezleri ile kentlerin kimliği ve belleğine yönelik yürütülen tartışmalar, modernleşmeyle başlayıp küreselleşmenin etkisinde devam eden süreçte giderek artmıştır. Çalışma, eski kent merkezlerinin önemini, kimlik ve bellek kavramları üzerinden irdelerken kentlerin tarihi merkezlerindeki tahribat ve dönüşümlerin kentin kimlik unsurları ve belleğine olan etkilerini incelemiştir. Bu doğrultuda son yarım yüzyılda eski kent merkezi birikimli biçimde tahrip edilmiş ve kentsel kimlik ile bellek unsurları tedricen varlığını yitirmiş bulunan Denizli örneği ele alınmıştır. Çalışmada öncelikle kent olgusundan hareketle kimlik ve bellek temelinde kavramsal çerçeve sunulmuştur. Devamında eski kent merkezine yönelik kurguyu somutlaştırmak ve bakış açısını genişletmek amacıyla dünyadan ve Türkiye'den 10 kentin, farklı deneyimleri öne çıkaran eski kent merkezi örnekleri incelenmiştir. Bu kapsamda, eski kent merkezlerinin sanayi öncesi dönemden günümüze geçirdiği dönüşümler ve güncel tartışmalar üzerinde durulmuştur. Araştırma bölümünde Denizli eski kent merkezinin; doğal, yapay, tarihsel, sosyokültürel ve ekonomik unsular altında detaylandırılan kimlik bileşenleri ile mekânsal ve kolektif bellek kapsamında rolü incelenmiştir. Nitel yöntemlere dayalı alan araştırmasında; literatür taraması, kent yürüyüşleri ve fotoğraflama ile desteklenen mekânsal gözlemlerin yanında belirli ölçütler dahilinde seçilen 35 kişi ile 19'u sözlü tarih çalışması olmak üzere yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Eski kent merkezi özelinde derlenen bulgular kent kimliği ve belleği bağlamında detaylandırılarak değerlendirilmiştir. Sonuçta Denizli özelinde, kent kimliği ve belleği kapsamında eski kent merkezinin kapsayıcı rolünün güçlendirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.
Kent kimliğinin müzikle ilişkisi: Ankara oyun havaları ve Ankaralılık
Bu çalışmanın amacı Ankara Oyun Havası adıyla üretilen müziğin, kimlik ve mekan ilişkisi içinde sosyolojik olarak incelenmesi ve son dönemde sıklıkla adı geçen Ankaralı kimliğinin inşa edilme sürecininin anlaşılmasıdır. Çalışma kapsamında şarkı sözleri, müzik videoları incelenmiş, dinleyiciler ve müzisyenlerle odak grup görüşmeleri yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, geleneksel müzik, arabesk ve diğer müzik türleriyle olan mesafesi, Ankara Oyun Havaları'nı özgün bir tür olarak ele almayı mümkün kılmaktadır. Ankara'nın başkent olmasının ve bu nedenle iç göçün önemli bir merkezi haline gelmesinin bu özgünlüğün ortaya çıkmasındaki rolü tartışılmıştır. Ankaralı kimliğinin yeni temsilleri, göç sonrası oluşan kent kimliğini işaret etmektedir. Ankara Oyun Havaları söz konusu kent kimliği ile doğrudan etkileşim içinde olduğundan, pavyon adı verilen eğlence mekanlarının kimliğin üretimindeki etkisi, müzisyenlerin anlam dünyası, müzik videoları ve şarkılar sosyalbilimsel çerçevede tartışılmıştır.
Kentin kaotik yapısının çağdaş resim sanatında çözümlenmesi ve yapıbozum etkisi
Kent yerleşik hayata geçmiş insanlık tarihi boyunca soysal ve kültürel hayatın merkezi olmuş; ekonomi, siyaset, din, kültür, sanat gibi pek çok kavram kent merkezli olarak şekillenmiştir. Sanatçı için kent; hem sanatını icra edeceği ve izleyicisi ile paylaşabileceği bir mekân, hem sanatsal üretime neden olan bir ilham, hem de tarihsel ve doğal zenginlikleri, değişen sosyo-kültürel özellikleri ve sürekli devinim halinde olan çok katmanlı yapısı ile sanatın kendi olarak yorumlanabilir. Sanat tarihi boyunca pek çok sanatçı kentin bu değişken yapısından etkilenmiş ve eserlerinde kent imgesine yer vermiştir. Sanayileşme ile birlikte kentlerin önemi daha da artmış ve görsel sanatlarda kent imgesi dolaylı olduğu kadar doğrudan da sanatın konusu olmaya başlamıştır. 1960 sonrası sanatın materyal ve temsilinde meydana gelen postmodern kırılmalar ile kent imgesinin görsel sanatlardaki tasvirinde de değişmeler yaşanmıştır. Sanat algısının toptan sorgulandığı bu dönemden sonra 'fikir' en önemli sanat konumuna gelirken, kentsel mekân ise başlı başına bir anlatı olarak karşımıza çıkmıştır. 60 sonrası sanatın şekillenmesinde Postmodern düşünce sistemi etkin bir rol oynarken, Postmodern düşünce sisteminde önemli bir yer tutan ve postyapısalcı bir yaklaşım olan yapıbozum( yapısöküm) yöntemi de günümüze dek çağdaş sanat pratikleri içinde kullanılan bir yöntem olagelmiştir. Bu çalışma planlanırken, kent imgesinin görsel sanatlardaki tasvirlerine odaklanılmış ve çağdaş sanat pratikleri içinde kent imgesini yapıbozum yöntemi ile ele alan sanatçılar üzerinden bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kent, Sanat, Postmodernizm, Yapıbozum, Çağdaş sanat
Kentsel belleğin sürekliliği bağlamında bir kültürel rota önerisi: Bursa endüstri mirası rotası
Bursa Osmanlı Devleti'nin ilk başkenti olması, Uludağ gibi coğrafi bir figür barındırması, Marmara Denizi'ne kıyısı olması, bir dünya kenti olan İstanbul'la yakın ilişki içinde olması, tarihi kent merkezi etrafında doğu-batı aksında kentsel gelişim gibi kimlik özellikleriyle sosyal, kültürel, fiziksel ve biçimsel kimlik bileşenlerinin bir arada görüldüğü kentlerimizden biridir. 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin son döneminde kentte ipek üretim odaklı başlayan endüstrileşme faaliyetleri, Cumhuriyet'in ilk yıllarında devlet desteği ve özel girişim çabalarıyla farklı sektörlerin de üretime dahil edilmesiyle sürdürülmüştür. Türkiye'deki ilk Organize Sanayi Bölgesi'nin Bursa'da kurulması kararının bir yansıması olarak kentin sahip olduğu kimlik bileşenlerine endüstri kenti kimliği eklenmiştir. Kentleşme sürecinde endüstrileşme hareketlerinin büyük rol oynadığı ve izlerinin okunduğu Bursa, günümüzde aktif kullanılan endüstri yapı ve alanlarına sahip olmanın yanı sıra yeniden işlevlendirilmiş, işlevini yitirmiş ve kullanılmayan endüstri yapılarından oluşan zengin bir endüstri mirasına ev sahipliği yapmaktadır. Bu tez çalışmasında, kent kimliği ve kentsel belleğin sürekliliği temelinde, kentteki endüstri faaliyetlerinin başlangıcı sayılabilecek Mudanya Gümrük ve İstasyon Binası'nın inşa tarihiyle Bursa Organize Sanayi Bölgesi'nin oluşumundaki en önemli endüstri yapısı olan Oyak Renault Otomobil Fabrikası'nın kurulması zaman aralığındaki Bursa endüstri mirasına odaklanılmıştır. Çalışmanın amaç, kapsam ve yönteminin açıklandığı giriş bölümünü takiben çalışmanın teorik altyapısının oluşturulduğu ikinci bölümde kent kimliği, kültürel miras, endüstri yapıları ve kültür rotaları ara kesitinde kentsel bellek ilişkisi irdelenmiştir. Bu bağlamda dünyadaki ve ülkemizdeki kültür ve endüstri miras rotası örnekleri incelenmiştir. Tez çalışmasının üçüncü bölümünde kent kimliğinde belirleyici rol oynayan kentsel mekan unsurlarından endüstri mirası niteliğindeki yapıların kentsel bellekte yer alıp almadığına yönelik bir alan çalışması gerçekleştirilmiştir. Alan çalışmasından elde edilen veriler bulgular bölümünde açıklanarak kentsel belleğin sürekliliği bağlamında Bursa endüstri mirası rota önerisi geliştirilmiştir.
Kıyı bölgelerindeki atıl sanayi alanlarında geliştirilmiş kentsel dönüşüm projelerinin kent kimliğine etkisi: Bakü, Beyaz Şehir örneği
Küreselleşmeyle birlikte yaşanan ekonomik, sosyal ve fiziksel değişimler, pek çok ülkede ve kentte sanayi alanlarının yer değiştirmesine neden olmuş, kent merkezleri çevresinde terkedilmiş sanayi alanları ortaya çıkmıştır. Bu tür projelerden biri de Azerbaycan'ının başkenti Bakü'de bulunan eski sanayi bölgesi Siyah şehirde olan kentsel dönüşüm projesidir. Siyah şehir bölgesi 19. yüzyılın sonlarında petrol sanayisinin önem kazanması nedeniyle Bakü'nün doğu kısmında kurulmuş ve 100 yılı aşkın süre boyunca petrol üretim ve hasılat alanı olarak kullanılmıştır. Zamanla bölge çevresel kirlilik nedeni ile yaşanılması zor bir hale gelmiş, böylelikle 2007 yılında bu alanda bir kentsel dönüşüm projesi yapılmasına karar verilmiştir. Proje kapsamında yapılan çevresel düzenlemelerle birlikte bölge yeni bir kimlik kazanarak Siyah şehirden Beyaz şehre dönüştürülmüştür. Bu tez çalışmasının amacı Bakü beyaz şehir kentsel dönüşüm projesinin Bakü'nün kent kimliğine olan etkisini araştırmaktır. Çalışmada öncelikle, kentsel dönüşüm ve kent kimliği kavramları araştırılmış, kent kimliğini oluşturan bileşenler irdelenmiştir. Bunlarla birlikte dünyanın farklı ülkelerindeki eski sanayi alanlarında yapılmış kentsel dönüşüm projelerinin kent kimliklerine olan etkileri incelenmiştir. Ardından, Bakü'nün geçmişten günümüze sahip olduğu kent kimliği farklı dönemler üzerinden incelenerek, Siyah şehrin ortaya çıkışından Beyaz şehre dönüşümüne kadar geçen süreçte yaşanan fiziksel ve sosyal değişimlerin kent kimliğini nasıl etkilediği araştırılmıştır. Son olarak Beyaz şehir kentsel dönüşüm projesi ile ilgili literatür analizinin ardından gözlem, yerinde tespit ve anket tekniklerinin kullanıldığı bir alan çalışması gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak Bakü Beyaz şehir kentsel dönüşüm projesi çevresel açıdan başarılı proje sayılsa da Bakü kentinin kimliği ile olan ilişkisinde büyük eksiklikler görülmüştür. Kent kimliğinin doğal, yapılı ve sosyal bileşenlerine yeteri kadar dikkat edilmemesi ile zamanla Bakü'nün yerel kimliğin ve dokusunun kaybolmasına sebep olabileceği kanaatine varılmıştır.
Marka kent oluşturma bağlamında stratejik kent yönetimi: Karaman kenti için bir model önerisi
Kentler, medeniyetlerin şekillendiği yaşam alanlarıdır. İçinde yaşadığımız küreselleşme çağı, bu alanları değişmeye zorlamaktadır. Kentler, bu değişim sürecinde varlıklarını sürdürebilmek için markalaşarak farklılıklarını pazarlamak ihtiyacı duymaktadırlar. Ancak kentler için markalaşma, çok aktörlü ve zor bir süreci ihtiva etmektedir.Bu çalışmada, dünyadaki birçok kentin markalaşmasında etkin rol oynayan Stratejik Kent Yönetimi süreçleri incelenerek, Karaman üzerinden bir model önerisinde bulunulmuştur.Kente ilişkin algıların ölçülmesi amacıyla, Karaman dışındaki 25 kentte yaşayan 877 kişiye ve Karaman'da yaşayan 108 yerel yöneticiye anket uygulaması yapılmıştır. Çalışma sonucunda, Karaman markasının öne çıkan kimlik unsurları tespit edilmeye çalışılmış ve bu unsurların ön plana çıkarılmasıyla markalaşma faaliyetlerinin nasıl gerçekleştirileceğine yönelik öneriler sunulmuştur.
Kentli bakışaçısından bir kent markası yaratmak: İzmir ili örneği
Place branding has become a growth area for national, regional and city economic development as the global competition for retention and attraction of qualified people, businesses, investment and tourists intensifies.This dissertation aims to explore the impact of various dimensions of urban life and dynamics on creation of a city brand through the perspectives of its residents. The author adopts a multidisciplinary approach to city brand building process grounded in a combination of marketing, urban planning and design, social sciences such as sociology, social psychology history and organization behavior.A place brand strategy is the story of the mutually-agreed and planned development strategy over a period between 15 to 20 years. The process involves paving the road for visions of the city; prioritizing investment decisions in infrastructure facilities, businesses and real estate; planning for vocational education, for events, for communication platforms and networks; and determining what is to be preserved and what is to be changed in order to create value for various stakeholders. The crucial stage in formulating the place brand strategy is determining its core values, which will shape the rest of the activities such as segmentation, targeting and positioning, urban development and regeneration, event planning and communication strategies.For this study, the city of Izmir is studied as a case adopting a qualitative approach including seven focus groups, three paired and fifteen one- to- one in-depth interviews. The study was conducted with a judgment sample composed of Izmirites of various cultural backgrounds (Muslim-Turkish members from native Izmirites, Anatolian immigrants; dual-nationality/bi-cultural members from Balkan states, and other parts of Europe; representatives from Non -Muslim (Levantine and Jewish) communities; of various professional and interest groups (city managers, urban designers and architects, academicians, foundation or association members). The interviews were enriched with visits to homes, work and worship places, and observations in various neighborhoods as well as an intensive brand immersion scheme through works of art, social media platforms, and collections of audio-visual material.Findings reveal that Izmir has the essential ingredients for creating a place brand, based on its core values of femininity, tolerance and comfort suggesting a competitive advantage in services sector. City?s success in its branding endeavor requires commitment and collaboration of its various stakeholders in reaching an agreement for brand visions; cultivation an atmosphere for creativity while maintaining consistency in developing strategies and activities; and finally a sensitivity for coordination and communication of outputs throughout the process to all those involved and affected.
Logo tasarımları üzerinden kent kimliği göstergelerinin incelenmesi
Küreselleşmenin hızla arttığı 20. yüzyılda, kent nüfuslarında değişimler ve buna bağlı olarak kentlerin bilinirliğinde büyük bir artış yaşanmıştır. Bu artışı kendi avantajına çevirenler ise kuşkusuz kent tanıtım sürecini başarılı ve etkin bir şekilde yürüten belediyeler olmuştur. Kent kimliğini temsil eden logolar, içerdikleri simgesel anlamlar aracılığıyla kentte yaşayanlarla ve dünyayla görsel bir iletişim kurmaktadır. Bu bağlamda logolar hem kentlilerin hem de kent dışında yaşayanların sıklıkla karşılaştığı kentin görsel kimliğinin en önemli unsurudur. Dolayısıyla bir kentin kent markalaşmasındaki başarısı öncelikli olarak kente ve kent sakinlerine fayda sağlayacaktır. Bu çalışmada logo tasarımları üzerinden kent kimliği göstergeleri incelenerek araştırılmıştır. Kent logolarının tasarımsal nitelikleri, seçilen örnek logolar bağlamında niteliksel yöntem kullanılarak içerik çözümlemesi ile karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Kent logolarının göstergesel analizleri yapılarak kent kimliği oluşturmadaki önemine dikkat çekilmiştir. Logo, görsel kimlik, kent kültürü ve markalaşma kavramları merkeze alınarak Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin mevcut ve eski logolarının sembolleri karşılaştırılmış, başarılı bir markalaşma süreci geçiren Gaziantep örneğinin özgünlük tartışmaları incelenmiştir. Ayrıca son dönemde markalaşma sürecinde önemli adımlar atan Amman Büyükşehir Belediyesi'nin markalaşma ve logo çalışmaları değerlendirilmiştir. "Logo Tasarımları Üzerinden Kent Kimliği Göstergelerinin İncelenmesi" başlıklı tez çalışması kapsamında gerçekleştirilen inceleme sonuçlarının; kent logosu tasarımı literatürüne katkı sağlayarak grafik tasarımcılar ve mimarlar için bir rehber niteliği taşıyacağı öngörülmektedir.