Pedagojik alan bilgisi
Bu konu başlığı altında 122 tez
Okul öncesi öğretmenlerin matematik eğitimi materyalleri kullanma durumları ve pedagojik matematik alan bilgilerinin incelenmesi
Bu araştırmada, okul öncesi eğitim kurumunda görev yapmakta olan öğretmenlerin kişisel bilgileri ile matematik etkinliklerinde tercih ettikleri materyalleri ve bu materyalleri kullanma durumları ile okul öncesi pedagojik matematik alan bilgileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada nitel ve nicel yöntemin birlikte kullanıldığı karma eş zamanlı model kullanılmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli ile okul öncesi öğretmenlerinin pedagojik matematik alan bilgileri verileri elde edilmiştir. Okul öncesi öğretmenlerinin matematik etkinliklerini uygularken tercih ettikleri materyallerin neler olduğunu tespit etmek için nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış soru formu kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Tekirdağ iline bağlı Çerkezköy ilçesindeki Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde yer alan özel ve bağımsız anaokulları ile ilkokulların içinde yer alan anasınıflarında çalışmakta olan 91 okulöncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları; "Kişisel Bilgi Formu", Okul Öncesi Öğretmeni Matematik Materyalleri Soru Formu", "Okul Öncesi Öğretmeni Görüşme Formu" ve "Okul Öncesi Matematiğinde Pedagojik Alan Bilgisi Ölçeği Formu"dur. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programında değerlendirilerek, verilerin analizinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, Mann Whitney U, Anova ve T-Testi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda okul öncesi öğretmenlerinin matematik etkinliklerinde tercih ettikleri materyaller incelendiğinde; sayı sayma, örüntü, grafik ve geometri kavramları için en sık kullandıkları materyalin çalışma sayfaları, ölçme kavramı için en sık kullandıkları materyalin ipler, eşleştirme kavramı için en sık kullandıkları materyalin bloklar ve doğal materyallerden en sık kullandıkları ise sudur. Okul öncesi öğretmenlerinin matematik eğitimi verirken kullandıkları materyallerin hazır ya da kendi yaptıkları materyaller olma oranı okulöncesi öğretmenlerinin demografik özelliklerine göre incelendiğinde cinsiyet, yaş aralığı, kıdem yılı, mezun olduğu program türü, öğrenim durumu ve çalıştığı okul türü fark etmeksizin bütün okulöncesi öğretmenlerinin matematik materyallerinin %50 hazır %50 kendi yapımı oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca okul öncesi öğretmenlerinin cinsiyetinin, yaşının, çalıştıkları okul türünün ve matematik eğitimi almalarının okul öncesi matematik pedagojik alan bilgisi puanlarında anlamlı bir farklılık göstermediği, fakat kıdem yılları, mezun oldukları program türü ve öğrenim durumlarının pedagojik alan bilgisi puanlarında anlamlı bir farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Pedagojik Alan Bilgisi, Matematik Eğitimi, Matematik Eğitim Materyalleri
Okul öncesi öğretmenlerinin matematik pedagojik alan bilgileri ile çocukların çalışma belleği arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmada okul öncesi öğretmenlerinin matematik pedagojik alan bilgileri ile okul öncesi dönem çocuklarının çalışma belleği becerileri arasındaki ilişkinin, öğretmenlerin çalışma belleği farkındalıklarının ve söyleme dayalı uygulamalarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır. Nitel veri toplama yöntemi olarak görüşme; nicel veri toplama aracı olarak .71 Cronbach Alfa değerli "Okul Öncesi Matematiğinde Pedagojik Alan Bilgisi Ölçeği (OMPAB) ile Cronbach Alfa değeri .975 olan "Çalışma Belleği Derecelendirme Ölçeği" (ÇBDÖ) öğretmenlere ve çocuklara yönelik olmak üzere iki farklı ölçek kullanılmış olup öğretmenlerin matematik pedagojik alan bilgilerine yönelik verilere OMPAB ile çocukların çalışma belleğine ilişkin verilere ÇBDÖ ile ulaşılmıştır. 119 okul öncesi öğretmen ve 357 çocukla yürütülen çalışmada öğretmenlerin OMPAB'dan aldıkları puanlarının yaş ve mesleki deneyime göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermediği bulgusuna ulaşılmış olup lisans mezunu öğretmelerin pedagojik alan bilgi puanlarının lisansüstü eğitim düzeyine sahip öğretmenlere göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada öğretmenlerin pedagojik alan bilgileri arttıkça çocukların daha güçlü çalışma belleği özelliği gösterdiği sonucuna varılmıştır. Çocukların ÇBDÖ'den aldıkları puanlar karşılaştırıldığında kızlara kıyasla erkeklerin daha güçlü çalışma belleği özelliği gösterdikleri sonucuna ulaşılmış olup okul öncesi eğitim alma değişkeni yönünden 1 yıldan daha az okul öncesi eğitim alan çocuklara oranla 1 yıl ve üzeri süreyle okul öncesi eğitim alan çocukların lehine anlamlı farklılık göstermiştir.
Novice and experienced EFL instructors'technology use and pedagogical skills in virtual classrooms: A case study in a foundation university
Teaching is a demanding process requiring the combination of multifarious skills. Since classroom management skills and competence in technology are vital for teachers, several studies focusing on the challenges regarding these issues have been conducted in traditional face-to-face educational settings. However, instructors' technological and pedagogical skills in virtual classrooms and depending on their teaching experience, how they use these skills differently is still unclear. This study examines EFL instructors' use of technological and pedagogical skills in virtual classes by focusing on the problems they face regarding these skills and their solutions for the problems. It also investigates the relationship between instructors' demographics and their pedagogical and technological skills in virtual classrooms by adopting a mixed-methods research design including qualitative data acquired through one-to-one interviews and quantitative data obtained using a questionnaire. It includes 50 instructors from a private university's prep school. The findings demonstrate there is not any significant difference among the instructors varied in teaching experience in applying technological and pedagogical skills in virtual settings. On the other hand, the instructors whose field is ELT differ from the ones in the different fields by overperforming in technology use. Accordingly, the courses involving practices about technological and pedagogical skills might be integrated into every field's curriculum for teacher candidates, to promote using those skills more competently. Decision-makers can provide in-service and pre-service programs to develop instructors' and prospective teachers' technological literacy in online language education. Since the study's participants are limited, it would not be accurate to generalize the findings.
Eğitim yönetimi öğretim elemanlarının alanın bilgisine dair epistemik inançları
Bu araştırmanın amacı, Eğitim Yönetimi öğretim elemanlarının alanın bilgisine dair epistemik inançlarını nitel yollar ile derinlemesine inceleyerek keşfetmektir. Çalışma nitel desenlerden betimleyici fenomenoloji deseni ile düzenlenmiş ve araştırmada yüz yüze bire bir görüşmeler aracılığıyla katılımcılara birtakım yarı yapılandırılmış sorular iletilmiştir. Anılan katılımcılar, 2018-19 Akademik Yılı ilk yarıyılı itibariyle Ankara ilinde yer alan 3 devlet üniversitesindeki Eğitim Yönetimi Bilim Dalında görev yapmakta olan toplam 29 öğretim elemanının oluşturduğu çalışma grubudur. Elde edilmiş olan araştırma sonuçları ile ilgili öğretim elemanlarının, alanın bilgisine ilişkin özgün epistemik inançlara sahip oldukları ortaya çıkarılmış ve bu durumun araştırma uyarınca kendilerinin bilginin imkânı, doğruluğu, gerekçelendirilmesi ve sınırlarını değerlendirirlerken etkili olduğu izlenmiştir. Ayrıca katılımcıların eğitim yönetimi alan bilgisi yönünden kişisel epistemolojileri incelendiğinde, ortak birtakım epistemik inançları benimsemiş oldukları da görülmüştür.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) öz yeterlik inanç düzeyleri ile web 2.0 uygulamaları kullanım durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın temel amacı, fen bilgisi öğretmen adaylarının Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) öz yeterlik inanç düzeyleri ile Web 2.0 uygulamalarını kullanım durumlarının belirlenmesi ve aralarındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018 eğitim öğretim yılında Türkiye' nin altı farklı devlet üniversitesinin son sınıfında öğrenim gören 344 fen bilgisi öğretmen adayı oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak "Kişisel Bilgi Formu" ile "Web 2.0 Uygulamaları Kullanım Durumları Anketi" ve Canbazoğlu Bilici (2012) tarafından geliştirilen "TPAB Öz Yeterlik İnanç Ölçeği" kullanılmıştır. Altı üniversitede öğrenim gören fen bilgisi öğretmen adaylarından elde edilen veriler SPSS Statistics 23 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde yüzde ve frekans değerleri hesaplanmış, T-Testi, tek yönlü varyans ANOVA testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Tamhane testi kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre; fen bilgisi öğretmen adaylarının Web 2.0 uygulamalarını kullanma sıklığı, ortalama zaman ayırma, günlük hayatta ne zamandan beri kullanıdığı, eğitim amaçlı ne zamandan beri kullandığı, en sık nereden erişim sağladığı, kullanım türü ile TPAB öz yeterlik inanç durumları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuş ancak en sık hangi ortamda kullanıldığı ile TPAB öz yeterlik inanç durumu arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. TPAB öz yeterlik inancı ile Web 2.0 kullanma amacı arasında yeterli bir ilişkiye rastlanmazken, popüler ve yaygın kullanılan Web 2.0 uygulamalarını kullanma arasında düşük pozitif yönlü anlamlı bir ilişki görülmüş, Web 2.0 uygulamaları kullanım algıları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Fen bilgisi öğretmen adaylarının Web 2.0 uygulamalarını en çok tüketici olarak, en az ise üretici olarak kullandıkları sonucuna ulaşılmıştır. Tüketim olarak da en çok iletişim amacıyla kullandıkları ortaya çıkmıştır. Popüler ve yaygın kullanılan Web 2.0 uygulamalarından en çok kullanılan uygulamanın arama motoru en az kullanılan uygulamanın ise blog olduğu tespit edilmiştir. Web 2.0 uygulamalarını kullanım algıları sonuçları yüksek düzeydedir ve Web 2.0 uygulamalarını kullanma açısından en yüksek algının "Web 2.0 uygulamaları eğitim kaynakları bulmama ve paylaşmama imkan tanıyor", en düşük algının ise "Web 2.0 uygulamaları kullanıcı (tüketici) olmaktan öte, içerik üreticisi olmama imkan tanıyor" olarak tespit edilmiştir. Öğrenme öğretmede yararlanılan Web 2.0 uygulamalarından en çok kullanılanların sırayla Google drive, prezi ve yandex disk olduğu, hiç kullanılmayanların ise tellagami ve edublogs olduğu tespit edilmiştir. Fen bilgisi öğretmen adaylarının TPAB öz yeterlik inançlarının yüksek düzeyde olduğu; ölçeğin alt boyutlarında en yüksek ortalamaya sahip boyutun "pedagojik bilgi" olduğu, en düşük ortalamaya sahip boyutun ise "teknolojik bilgi" boyutunun olduğu görülmüştür. TPAB öz yeterlik inancı ile cinsiyet, kişisel bilgisayar ve internet bağlantısı sahipliği, bilgisayar kullanma düzeyi, haftada ortalama internet kullanım süresi arasında anlamlı bir ilişki görülürken mezun olunan okul ve haftalık ortalama bilgisayar kullanımı arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Fen bilgisi öğretmen adaylarının Web2.0 uygulamalarını kullanma durumlarının iyileştirilmesi ile TPAB öz yeterlik inançlarının artmasına katkı sağlanacağı düşünülmektedir.
Türkiye'de yayımlanmış olan FeTeMM (STEM) etkinliklerinin alan yazın ışığında oluşturulmuş kriterler ile incelenmesi
Bu araştırma ile öğretmen ve öğretmen adaylarına, etkinliklerin uygulanması aşamasında dikkat gerektirecek noktalarda farkındalık oluşturulması ve FeTeMM yaklaşımına göre oluşturulmuş her etkinliğin, öğrencilerin öğrenmesine yararlı olması noktasında uygunluğunun detaylı olarak incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu tez ile yapılacak olan incelemenin FeTeMM yaklaşımındaki her etkinliğin amacına hizmet edebilmesi için FeTeMM yaklaşımının özelliklerini ne kadar taşıdığı belirlenecektir. Belirlenmiş amaç doğrultusunda araştırmanın gerçekleştirilebilmesi için YÖK tez merkezi, Google Akademik, alan yazındaki mevcut FeTeMM kitapları ve bu kaynakların kaynakçalarından yararlanılarak etkinlikler öncelikle bir havuzda toplanmıştır. Etkinliklerin toplanmasına 2019 yılı Kasım ayında başlanmış olup 2020 yılı Mart ayı itibariyle son verilmiştir. Bu tezdeki araştırma deseni olarak içerik analiz yöntemi kullanılmıştır. İçerik analizinin gerçekleştirilmesi için elde edilen tüm etkinliklerde "FeTeMM Etkinlikleri Analiz Rubriği" kullanılarak veriler elde edilmeye çalışılmıştır. FeTeMM Etkinlikleri Analiz Rubriği' nde 7 alt boyut ve 26 madde bulunmaktadır. Araştırmanın sonuçları yapılan çalışmaların makalelerden elde edilen etkinliklerin %15' nin, kitap bölümlerindeki etkinliklerin %28'nin ve tezlerdeki etkinliklerin %55'nin farklı disiplinlerin entegre edildiğini göstermektedir. Etkinliklerde en çok kullanılan yöntem olarak 5E modeli yer almaktadır. İncelenen 59 etkinlikte grup içi iletişime izin verildiği gözlenmiştir. Ayrıca, 19 etkinlikte tekrar tasarlama basamağı yer almaktadır. Etkinliklerin 26 tanesinde tasarım sürecinin değerlendirilmesinde kullanılacak bir rubrik kullanılmıştır. Ancak FeTeMM disiplinlerinin doğasına yönelik değerlendirme çok az çalışmada yapılmıştır. FeTeMM etkinliklerinde öğrencilerin aktif olacağı bir ortamın sağlanması, araştırma yapmalarına fırsat verilmesi ve öğrencilerin kendi tasarımlarındaki kullanacakları malzeme ve yöntemin öğrencilere bırakılması konusunda daha planlı hareket edilmesinin öğrencilerin akademik olarak daha başarılı olmalarını ve daha yüksek motivasyona sahip olmalarını sağlayacaktır.
Fizik öğretmenlerinin ve fizik öğretmen adaylarının elektrik konusundaki orantısal akıl yürütmeye dayalı pedagojik alan bilgilerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, fizik öğretmenlerinin ve fizik öğretmen adaylarının elektrik konusundaki orantısal akıl yürütmeye dayalı pedagojik alan bilgilerinin incelenmesidir. Çalışmaya Ankara ilinde MEB'e bağlı çeşitli ortaöğretim kurumlarında görev yapan 10 fizik öğretmeni ve Hacettepe Üniversitesi Fizik Öğretmenliği Bölümünde öğrenim görmekte olan 5 fizik öğretmeni adayı katılmıştır. Çalışmanın yöntemi nitel araştırma yaklaşımı olup araştırma deseni olarak nitel araştırma desenlerinden biri olan durum çalışması seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak ise orantısal akıl yürütme soruları, yarı-yapılandırılmış görüşme soruları, içerik gösterimi, kart gruplama aktivitesi ve öğretmen dokümanları kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen veriler analiz edilirken tümevarımsal ve tümdengelimsel analiz yaklaşımları benimsenmiş olup hem içerik analizi hem de betimsel analiz birlikte kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının elektrik ile ilgili orantısal akıl yürütme sorularını çözerken kullandıkları problem çözme stratejisi içler-dışlar çarpımı stratejisi olduğu görülmüştür. Öğretmenler ve öğretmen adayları öğrencilerin elektrik problemleri çözerken öncelikle matematiksel zorluklar yaşadıklarını ifade etmiş, bunun yanı sıra konuya özgü ve duyuşsal zorluklar yaşadıklarını da belirtmişlerdir. Öğretmen adaylarından elde edilen sonuçlar da öğretmenlerden elde edilen sonuçlarla paralellik göstermektedir. Öğretmenler orantısal akıl yürütme gerektiren elektrik konularını anlatırken çoğunlukla düz anlatım, gösteri ve simülasyon gibi yöntemlerin kullandıklarını ifade ederken öğretmen adayları ise bunlara ek olarak deneyden yararlanabileceklerini belirtmişlerdir. Öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının orantısal akıl yürütmeye ilişkin inançları da benzer yönde olup öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının elektrik konusunu anlatırken sahip oldukları oryantasyonların çoğunlukla öğretmen merkezli oryantasyonlar olduğu sonucuna varılmıştır. Öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının pedagojik alan bilgisinin öğretim programı, öğrenci bilgisi, öğretim yöntem ve teknik bilgisi ve değerlendirme bilgisi bileşenleri bakımından sınırlı bilgiye sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır.
Yabancılara Türkçe öğretiminde öğreticilerin pedagojik yeterliklerine yönelik bir inceleme
Öğretme-öğrenme süreçlerinin merkezinde günümüz kabullerine göre öğrenci vardır ancak öğreneni de süreci de şekillendiren öğretendir. Öğretenin, öğretim sürecindeki başarısı ise yeterlikleri ve yeterliklerine ilişkin algısı ile doğru orantılıdır. Öğretenin yeterliği söz konusu edildiğinde, eğitim öğretimin her türü ve aşamasında olduğu gibi, ikinci/yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde de öğretmenin/öğreticinin bazı bilgi alanlarına hâkimiyeti ve öğretmenlik gibi sorumluluğu yüksek bir mesleği yerine getirebilecek yeterliklere sahip olması gerekmektedir. Çalışma kapsamında bu yeterlikler ve bilgi alanları öğretmen/öğretici, ikinci dil/yabancı dil gibi kavramsal farklılıklara duyarlık gösterilerek açıklanmıştır. Çalışma, öğreticilerin pedagojik yeterliğine ve öz yeterlik düzeyine yoğunlaştığından iki ayrı başlıkta hem nitel hem nicel veri toplanarak yakınsayan paralel karma yöntem desenlemesi ile veri toplanmış ve inceleme yapılmıştır. Söz konusu incelemeyi yapabilmek için alana özgü pedagojik yeterlik tanımlamaları ile yeterliği ve öz yeterliği ölçmek için yararlanılacak araçlar olmadığından amaca uygun araçlar geliştirilmiş ve veriler bu sayede toplanabilmiştir. İncelenen veriler SPSS 25.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Nitel veriler kendi doğasına uygun olarak analiz edildikten sonra dereceli puanlama anahtarı kullanılarak nicelleştirilmiş ve karşılaştırılabilir hâle getirilmiştir. Gelecekte disiplinler hâlinde branşlaşma potansiyeli taşıyan Türkçe öğretimi alanına özgü bu tanımlamalar ve kavramlaştırmalar önemsenmiştir. Bu kavramlaştırmaların yanı sıra alanyazındaki yabancı, yabancılara Türkçe, yabancı dil olarak Türkçe gibi adlandırmalar da epistemolojik bir yaklaşımla irdelenmiştir. İkinci/yabancı dil olarak Türkçe öğreticilerinin yeterlik ve öz yeterliklerine odaklanan çalışma kapsamında yapılan tarama sonucu ulusal ve uluslararası alanyazında konuyla ilgili üzerinde uzlaşma olan bazı durumlar tespit edilmiştir. Bunların başında öğreticiyi bilim uzmanından ayıran yeterlik alanının pedagoji olduğu ve yeterlik alanlarının ayrı ayrı değil bir arada ve bütünleyen yapıda ele alınması gerektiğidir. Yapılan araştırma neticesinde tespit edilen bir diğer bulgu ise öğretmen/öğretici eğitiminin sürekli olarak hizmet öncesi, hizmet içi, iş başında eğitim gibi alt başlıklara ayrılsa da hayat boyu öğrenme, sürekli gelişim yaklaşımı ile bütüncül bir yapıda planlanması gerektiğidir. Ana dili olarak Türkçe öğretmenlerinin yetiştirilmesinde bu konuda alınmış kayda değer bir mesafe varken ikinci/yabancı dil olarak Türkçe öğreticilerinin eğitiminde standartlaşma gibi henüz önemli eksiklikler olduğu tespit edilmiştir. Toplanan veriler analiz edildiğinde ikinci dil olarak Türkçe öğreticileri ile yabancı dil olarak Türkçe öğreticilerinin öz yeterlik ve yeterlik puanları birbirine yakın çıkmıştır. Diğer taraftan, her iki grupta da yeterlik puanları algılanan öz yeterlik kadar yüksek değildir ve desteklenmesi gereken birçok yeterlik olduğu görülmüştür. Toplanan veriler göstermiştir ki her iki grupta da öğreticilerin yeterlik puanları özellikle alan bilgisinin kullanıldığı durumlarda yüksekken pedagojik yeterlikler söz konusu olduğunda puanlarda önemli oranda düşüşler görülmektedir. Çalışma sonucunda, demografik bilgi formlarından elde edilen bilgilere göre, öğreticilerin %50'ye yakını, alanda, pedagoji eğitimi almadan çalışmaktadır ve Türkçenin yabancı dil olarak öğretimine yönelik bir sertifika programına katılmamıştır. Anlamlı bir fark oluşturmamakla birlikte pedagoji eğitimi alan kişilerin toplam puanları hem yeterlikte hem de öz yeterlikte daha yüksek çıkmıştır. Katılımcıların tam puana yakın düzeyde öz yeterlik algısına sahip oldukları ancak yeterliklerine bakıldığında alınan puanların görece düşük olduğu ve düşüşlerin alan bilgisinden çok pedagojik bilginin yoğun biçimde işletilmesi gereken maddelerde gerçekleştiği tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında pedagojik yeterlikler üzerinde alana özgü çalışmalara yoğunlaşılıp çıktıların öğretici yetiştirme süreçlerine yansıtılması sayesinde öğretici yetiştiren programların ve sürecin standart bir yapıya kavuşturularak denetimli biçimde geliştirilebilir hâle getirilmesi gerektiği ve hâlihazırda çalışan öğreticilerin teknolojik pedagojik alan bilgisi (technological pedagogical content knowledge) ve yeterliklerini geliştirmeye yönelik desteklenmesinin faydalı olacağı tespit edilmiştir.
Teachers' content knowledge in teaching slope of a line
The purpose of this study was to investigate teachers? content knowledge -subject matter knowledge (SMK) and pedagogical content knowledge (PCK)- during teaching the slope of line in eighth grade. The study focused on two pre-service, two novice, and two experienced primary mathematics teachers? content knowledge in instruction. The study included a semi-structured pre-interview with the participants on the ways they were planning to teach, observation and video recording of lessons on slope of line, and finally a semi-structured post-interview. Instructions and interviews were transcribed and coded by open coding. The video recorded data were analyzed in terms of the units of a framework, Knowledge Quartet (KQ), and triangulated with the interview data. Findings were reported in four sections. The sections in which the findings were reported in terms of the units of the analytical framework were (i) the pre-service teachers (no official teaching experience), (ii) the novice teachers (1-3 years of teaching experience), (iii) the experienced teachers (3-5 years of teaching experience), and finally (iv) the comparison of teachers? content knowledge. Findings were reported in terms of the four units of the framework with a comparison table among the participants. The study of the slope of lines provided a rich source to interpret teachers? content knowledge in this mathematical concept and its teaching (SMK and PCK). The study provided that foundational knowledge was significantly observed in teachers? instruction. In addition, this type of knowledge was considerably significant in experienced teachers? instructions. Findings indicated also that as teachers become more experienced, they may have more robust content knowledge (SMK and PCK). As experienced teachers differed from their novice and pre-service colleagues, not much significant differences were observed between groups of novice and pre-service teachers in terms of their content knowledge of teaching slope of a line based on KQ.
Pre-service teachers' technological pedagogical content knowledge developmentin a computer-assisted mathematics instruction course
In Turkey there is a policy to integrate technology into education. Classrooms have been equipped with interactive white boards, internet networks, and tablet computers. In this process, it is essential for pre-service teachers to know how to use technology for educational purposes. The aim of this thesis is to investigate pre-service mathematics teachers' technological, pedagogical, and content knowledge (TPACK) development in a computer assisted mathematics course. The need to train pre-service teachers as capable of using technology for teaching makes this research important. This research was based on collection and analysis of both quantitative and qualitative data. Qualitative part of this research was a case study. Quantitative data were collected from 29 pre-service teachers with a TPACK Survey. Qualitative data were collected from 6 pre-service teachers by interviewing and observing throughout the course. Findings from this research show that it is possible for a university course to develop pre-service teachers' TPACK and this development is related to given technology, various personal factors of pre-service teachers, group work among them, and the structure of the course. This thesis presents recommendations regarding content specific technology related courses and collaboration among pre-service teachers in these courses in order to support their TPACK development.
Erken çocuklukta müzik eğitimi alanında uzmanlık eğitimi için alan yeterliklerinin belirlenmesi ve bir program önerisi
Erken çocukluk müzik eğitimi (EÇME); çocukların bilişsel, duyuşsal, dilsel, duygusal, sosyal, müzikal, iletişimsel ve zekâ gelişimi gibi tüm gelişim alanlarıyla birlikte insanı psikolojik ve patolojik olarak etkilemektedir. Bireyin tüm gelişim alanlarına temel oluşturan erken çocukluk döneminde almış olduğu müzik eğitimi de yaşamı boyunca etkili olmaktadır. Bu tezle amaçlanan, erken çocuklukta müzik eğitimi alanında uzmanlık eğitimi için alan yeterliklerinin belirlenmesi ve bir program önerisi hazırlamaktır. Ayrıca erken çocukluk müzik eğitimi alanında yaşanan sorunların belirlenmesi ve çözüme kavuşmasıdır. Bu amacı gerçekleştirmek için öncelikle yurt içi ve yurt dışı kaynaklarla (dergi, kitap, makale ve tezler) alanyazın taraması yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde "Erken Çocukluk Döneminde Müzikal Gelişim ve Eğitim, Farklı Ülkelerde Müzik Öğretmeni Eğitimi Modelleri, Türkiye'de Müzik Öğretmenliği Eğitimi, Türkiye'de Öğretmenlik Programlarında Okul Öncesi ve İlkokul İçin Okutulan Müzik Derslerinin Durumu, Müzik Eğitiminde Yaklaşımlar (Dalcroze, Orff, Kodály, Suzuki, Gordon Theory, Music Together®, Conversational Solfege, Drama, Jeux Dramatique)'a yönelik kuramsal bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümü; araştırmanın modeli, çalışma grubu, verilerin toplanması ve verilerin çözümlenmesini içeren yöntemin açıklandığı kısımdır. Çalışmanın üçüncü bölümünde bulgular ve yorum başlığı altında alanyazın taramaları; Yükseköğretim Kurumu'na bağlı devlet ve vakıf üniversitelerinde erken çocukluk müzik eğitimi derslerini yürütmüş ve yürütmekte olan, Türkiye ve dünyada konuyla ilgili lisansüstü çalışmalar yapan öğretim elemanları ile Millî Eğitim Bakanlığına bağlı resmî okullar ve özel öğretim kurumlarında erken çocukluk müzik eğitimi görevini üstlenen eğitimcilerin görüşleri alınmıştır. Çalışma grubunun görüşleri doğrultusunda erken çocukluk müzik eğitimi alanında açılabilecek yüksek lisans programı için oluşturulacak genel yeterlikler ve alan yeterlikleri; erken çocukluk müzik eğitimi uzmanının sahip olması gereken bilgi, beceri ve yetkinliklere ilişkin yeterlikler; erken çocukluk müzik eğitimi uzmanının etkileşim kurabileceği disiplinler, programda yer alacak dersler ve içerikleri, önerilen yüksek lisans programı ile ilgili öğretim elemanları ve müzik öğretmenlerinin düşünce ve önerileri açıklanmıştır. Araştırmada belirlenen amaçlar doğrultusunda; bir sanat eğitimi alanı olarak "Erken Çocukluk Müzik Eğitimi Uzmanlığı (EÇMEU)" alanı; Türkiye Yükseköğretim Yeterlikler Çerçevesi "Yüksek Lisans Eğitimi Yeterlikleri", " Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Bilimleri Temel Alanı Yeterlilikleri", "Sanat Temel Alanı Yeterlikleri" ile "Güzel Sanatlar Müzik Eğitimi Alanı Yeterlilikleri" esas alınarak "Erken Çocukluk Müzik Eğitimi Uzmanlığı Yüksek Lisans Programı" na ait; bilgi, beceri ve yetkinlik boyutunda yeterlikler oluşturulmuştur. Buna göre; bilgi boyutunda 13, beceri boyutunda 8 ve yetkinlik boyutunda 22 adet olmak üzere toplam 43 adet genel yeterlik; bilgi boyutunda 17, beceri boyutunda 16 ve yetkinlik boyutunda 10 adet olmak üzere toplam 43 adet de alan yeterliği oluşturularak genel ve alan yeterliği olmak üzere toplam 86 adet yeterlik oluşturulmuştur. Çalışmanın dördüncü ve son bölümünde ise elde edilen tüm veriler doğrultusunda araştırmadan elde edilen sonuçlar ve öneriler maddeler halinde sıralanmıştır. Erken çocukluk müzik eğitiminde gözlemlenen sorunlar sadece ülkemizde değil tüm dünyada çözüme kavuşmayı beklemektedir. Dünyanın farklı ülkelerinde duruma ilişkin yapılan lisansüstü çalışmalarda erken çocukluk müzik eğitimcisinin yeterliğinin arttırılmasına yönelik birçok çözüm önerisi sunulmuştur. Bu çalışmanın; erken çocukluk müzik eğitimi için uzman yetiştirmeyi öneren ayrı bir uzmanlık alanı oluşturması, mevcut sorunlara uygulanabilir bir çözüm yolu olacağı ve yapılacak yeni çalışmalara ışık tutacağı düşünülmektedir.
Measuring pre-service teachers' mathematics content knowledge and mathematics pedagogical content knowledge on ratio and proportion
This study investigated pre-service teachers' Mathematics Content Knowledge (MCK) and Mathematics Pedagogical Content Knowledge (MPCK) on ratio and proportion. MCK and MPCK instruments (Ekawati, R., Lin, F. L., & Yang, K. L., 2015) were translated to Turkish to conduct the study with senior pre-service middle school and secondary school mathematics teachers from twelve different universities including both the secondary and primary education departments. Data were gathered from 590 senior pre-service teachers in total. Data was analyzed both descriptively and also using confirmatory and exploratory factor analysis. Results from confirmatory factor analysis aligned with (Ekawati et.al., 2015) showed that there were three factors for MCK-T and results from the exploratory factor analysis showed that there were three factors for MPCK-T. Results regarding MCK of both preservice middle and secondary school mathematics teachers showed that they were very successful at questions requiring procedural answers. However, they were not able to reason on questions requiring to distinguish proportional situations from non-poportional situations as well as the questions having figural representations. Similarly, results regarding MPCK of both pre-service middle school and secondary school mathematics teachers showed that although they were able construct problems related to ratio and proportion, they were not able to take into consideration students' reasoning and back-ground knowledge. By the same token, neither they were able to determine students' misconceptions nor were they able to provide feedback based on their misconceptions. Results also suggested that all pre-service teachers knew few student strategies.
Öğretmenlerin öğretim programı okuryazarlığı, program özerkliği, pedagojik bilgi ve beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Eğitimin önemli bileşenlerinden biri olan öğretmenin, verimli ve etkili bir eğitim sağlayabilmesi için öğretim programı okuryazarlık düzeyinin yüksek olması beklenmektedir. Bu araştırma öğretmenlerin birbiriyle ilişkili olduğu düşünülen öğretim programı okuryazarlığı, program özerkliği, pedagojik bilgi ve beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, belirlenen amaç doğrultusunda nicel araştırma yaklaşımlarından biri olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Evreni doğru temsil edebilecek örneklem grubu, tabakalı amaçsal örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Araştırmanın örneklemini Aydın İli Kuşadası İlçesi resmi ilkokul ve ortaokullarda görev yapan 226 öğretmen oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Öğretim Programı Okuryazarlık Ölçeği", "Pedagojik Bilgi ve Beceri Ölçeği" ve "Program Özerkliği Ölçeği" resmi izinler alınarak kullanılmıştır. Veri analizlerinde Jamovi 2.2.5. ve SPSS 25.0 programları kullanılarak program okuryazarlığının boyutları, program özerkliğinin boyutları ve pedagojik bilgi ve becerinin boyutları tarafından ne düzeyde yordandığını incelemek için çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Verilerden elde edilen bulgulara göre program okuryazarlığının program hedefi boyutu, pedagojik bilgi ve becerilerde öğrenci öğrenimi ile önem ve ilgi boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmüştür. Bir başka bulguya göre program okuryazarlığının program içeriği boyutu, program özerkliğinin planlama özerkliği boyutu ve pedagojik bilgi ve becerilerin ders planlama ile önem ve ilgi boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki görülmüştür. Program okuryazarlığının öğrenme-öğretme süreci boyutu ile ölçme ve değerlendirme boyutlarında, pedagojik bilgi ve becerilerin önem ve ilgi boyutu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmüştür. Sonuç olarak pedagojik bilgi ve beceri boyutlarından önem ve ilgi program okuryazarlığının tüm boyutlarını etkilemektedir. Ayrıca pedagojik bilgi ve becerilerin öğrenci öğrenimi program hedefini; ders planlama ise program içeriğini etkilemektedir. Program özerkliğinin sadece planlama özerkliği boyutu, program içeriği üzerinde etkiye sahiptir.
The relationship between teacher efficacy and technological pedagogical content knowledge within the scope of efl pre-service teachers
The present study aimed to investigate (a) perceptions of Turkish EFL pre-service teachers related to their overall teacher efficacy and its three sub-scales: student engagement, classroom management, and instructional strategies; (b) level of their Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK); and, (c) the relationship between levels of teacher efficacy and TPACK of Turkish pre-service teachers of English language. Involving the analysis of quantitative and qualitative data, "Data Triangulation" was employed in this study. The research was carried out in the contexts of English Language Teaching in Educational Faculties in Anadolu University, Marmara University, Yıldız Technical University, and Yeditepe University in 2013-2014 Spring Term. A total of 110 fourth-year students in these universities responded to all of the questions in the instruments. Data were collected through 3 main instruments: (1) English Teachers' Sense of Efficacy Scale to gather information related to their understanding of their efficacy levels (Chacon, 2005); (2) TPACK-Deep Scale for gaining information about combining technology, pedagogy, and content knowledge in the ways of both learning and teaching processes (Kabakçı-Yurdakul, Odabaşı, Kılıçer, Çoklar, Birinci, and Kurt in 2012); and (3) Open-ended questions to assess their self-report of how efficaciously they integrate and use technology in their teaching experiences during the last part of their undergraduate studies. Additionally, "Teacher's Background Information" part was also used in order to detect the participants' technology use in English language teaching in a more detailed way. Quantitative data were analysed by descriptive statistics including frequency, percentage, mean and standard deviation, correlation analysis, and bivariate regression methods; and, qualitative data were analysed with constant comparison method. The findings of the analysis of descriptive statistics indicated high levels of teacher efficacy beliefs of the Turkish EFL pre-service teachers. Additionally, the participants reported to have high levels of TPACK. Furthermore, correlation analysis demonstrated a meaningful relationship between overall teacher efficacy and TPACK competence. As for the further analysis, the results of regression analysis showed that TPACK has an influence on all three sub-scales of teacher efficacy which are "Student Engagement", "Classroom Management", and "Instructional Strategies". The results of the open-ended questions also supported the relationship between TPACK and teacher efficacy. Thus, quantitative data results were supported with qualitative data. As it was carried out to reveal the relationship between teacher efficacy and TPACK for the first time, this study proved to have valuable contributions in order to improve training process of Turkish EFL pre-service teachers. At the end of the study, there are some implications for educators and educational researchers.
An explanatory investigation on the Turkish EFL teachers' tpack and their attitudes toward the use of interactive whiteboards
The present study aimed to investigate (a) TPACK of Turkish EFL in-service teachers; (b) the attitudes of the in-service Turkish EFL teachers towards the use of Interactive Whiteboards (IWBs) in their classes; (c) the relationship between TPACK and teachers' attitude toward IWB use; (d) the relationship between gender of the participants and their TPACK levels; (e) the relationship between gender of the participants and their attitude toward IWB use; (f) the relationship between teaching experience and TPACK; and (g) the relationship between teaching experience and attitude toward IWB use. The research was carried out in the contexts of 24 Anatolian High Schools in Gebze, Darıca and Çayırova municipalities of Kocaeli at the beginning of the second term of 2014/2015 academic year. A total of 106 in-service EFL teachers from these schools responded to all of the questions in the instruments. Data was collected through two main instruments: (1) Attitude questionnaire; (2) ELT-TPACK questionnaire gathering information combining technology, pedagogy, and content knowledge. Additionally, teachers' demographic characteristics were also used in order to detect the participants profile in detail and to get information for investigating the relationships between the results of questionnaires and some of these variables. Quantitative data were analysed by descriptive statistics including frequency, percentage, mean and standard deviation, correlation analysis, and regression methods. The findings of the analysis of descriptive statistics indicated high levels of TPACK of the Turkish EFL in-service teachers. Additionally, the participants reported positive attitudes toward Interactive Whiteboard use in their classes. Furthermore, correlation analysis demonstrated a statistically meaningful positive relationship between the TPACK levels and attitudes of the teachers. In terms of the effect of gender and teaching experience on TPACK and attitude, further analysis were conducted. The results showed no meaningful relationship between gender and TPACK and similarly between gender and attitude. On the other hand, the analysis of the relationship between teaching experience and TPACK and teaching experience and attitude showed statistically meaningful relationships. As it was carried out to investigate the TPACK levels of the Turkish EFL in-service teachers in a certain geographical area and the attitude of the teachers' towards using IWB in their classes, and additionally exploring the effect of gender and teaching experience on TPACK and attitude for the first time, this study proved to have valuable contributions in getting a complete picture of TPACK levels of EFL teachers in a certain area and revealing the attitudes of these teachers towards using this technology in their classes. At the end of the study, there are some implications for educators, educational authorities and educational researchers.
Meslek lisesi öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü hakkındaki bilgi düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi
Bu araştırmada, Mesleki ve Teknik Anadolu Liselerinde görev yapmakta olan öğretmenlerin öğrenme güçlüğü hakkındaki bilgi düzeyleri çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. 334 öğretmenin katıldığı araştırma Eskişehir İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı Odunpazarı ve Tepebaşı ilçelerindeki Mesleki ve Teknik Anadolu Liselerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama amacıyla "Öğrenme Güçlüğü Bilgi Formu" öğretmenlere araştırmacı tarafından bizzat ulaştırılmıştır. Öğretmenlerin öğrenme güçlüğüne dair bilgi düzeylerini ve bu bilgi düzeyine etki eden değişkenleri ortaya koymak amacıyla nedensel-karşılaştırma araştırması gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen veriler SPSS 23 paket programı ile analiz edilmiştir. Betimsel analizlerle birlikte T testi ve ANOVA gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen analizler sonucunda öğretmenlerin branşlarının, kaynaştırma eğitimi kapsamında sınıflarında herhangi bir yetersizlik alanına sahip öğrencinin eğitim görmüş olmasının ve daha önce özel eğitimle ilgili bir hizmet içi eğitime katılmış olma değişkenlerinin öğretmenlerin öğrenme güçlüğüne dair bilgi düzeylerinde anlamlı bir etkiye sahip olduklarına ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin öğrenme güçlüğüne dair bilgi eksikliklerinin giderilmesi için lisans eğitimleri sırasında öğrenme güçlüğünün özel eğitim dersi haricinde bir ders olarak okutulması gerektiğine ve mezun olmuş öğretmenler için hizmet içi eğitime ihtiyaç duyulduğuna ilişkin verilere ulaşılmıştır.
Sınıf ve ilköğretim matematik öğretmen adaylarının alan ve pedagojik alan bilgilerinin çok çözümlü matematik problemleri yoluyla incelenmesi
Amaç: Bu çalışmada sınıf ve ilköğretim matematik öğretmen adaylarının çok çözümlü matematik problemlerine verdikleri yanıtlar incelenerek alan ve pedagojik alan bilgilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni benimsenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2022-2023 eğitim-öğretim yılı güz döneminde Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği ve İlköğretim Matematik Öğretmenliği Lisans programında öğrenim gören ve "Öğretmenlik Uygulaması" dersini alan son sınıf toplam 20 öğretmen adayı oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak görüşme formları ve çok çözümlü beş problemden oluşan formlar kullanılmıştır. Öğretmen adaylarının verilen beş problemi farklı stratejilerle öğrencilere anlatır gibi çözmeleri istenmiştir. Hem sınıf hem de matematik öğretmen adaylarıyla yapılan bu çalışma yedi hafta sürmüştür. Çalışmanın sonucunda elde edilen veriler içerik analizi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Sınıf ve ilköğretim matematik öğretmen adaylarının görüşme formunda yer alan "Problem, problem çözme, problem türleri ve problem çözme stratejileri" kavramlarına ilişkin uygulama öncesi görüşleri incelendiğinde alanyazına uygun olmayan anahtar kelimelere yer verdikleri görülmüştür. Uygulama sonrasında ise öğretmen aday-larının tamamına yakınının söz konusu kavramlara ilişkin anahtar kelimelerinin farklılaşarak alanyazına uygun açıklamalarda bulundukları tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının çok çözümlü problemlerde kullanmış oldukları stratejiler Matematik Alan Bilgisi bağlamında incelendiğinde ise tamamına yakınının uygulama öncesinde düzeye uygun olmayan stratejiler ve çözüm yollarını tercih ettikleri, uygulama sonrasında ise büyük çoğunluğunun düzeye uygun stratejiler kullandıkları belirlenmiştir. Öğretmen adaylarının yarısından fazlasının araştırmada yer alan problemlerin çözümlerinde mevcut stratejilerin tamamını kullanmayıp, sadece birkaçına çözümlerinde yer verdikleri için kısmen yeterli çözümlerinin olduğu görülmüştür. Araştırmada çok çözümlü beş problemi öğrencilere anlatır gibi çözmeleri istenilen sınıf öğretmeni adaylarından sadece birinin, matematik öğretmen adaylarından ise sadece dördünün bu talebe uygun detaylı açıklamalarla problemi çözebildikleri için pedagojik alan bilgisi bağlamında öğretme bilgilerinin epistemik düzeyde olduğu değerlendirilmiştir. Sonuç ve Öneriler: Öğretmen adaylarının tamamına yakınının uygulama öncesi problem ve problem çözme stratejileri hakkında bilgi sahibi olmadıkları, uygulama sonrasında ise adayların büyük bir kısmının problem kavramını alanyazına uygun tanımlaya-bildiği belirlenmiştir. Araştırmada yer alan stratejilerden uygulama sonunda düzeye uy-gun olanları belirleyerek problem çözümlerinde kullanabildikleri sonucuna ulaşılmıştır. Hem sınıf hem de matematik öğretmen adaylarının büyük çoğunluğunun uygulama sonrasında matematik alan bilgisi bağlamında sınıf düzeyine uygun çözümlerinin olduğu tespit edilmiştir. Problem çözümleri pedagojik alan bilgisi bağlamında değerlendirildiğinde ise öğretmen adaylarının büyük bir kısmının uygulama sonrasında problemleri öğrenciye anlatır gibi çözebildikleri fakat bu çözümlerini mantıksal ifadelere dayandırarak açıklayamadıkları için öğretme bilgilerinin problem çözme düzeyinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu araştırmanın ilerletilmesi için çok çözümlü problemlerin öğretmenlik uygulaması derslerinde son sınıf öğretmen adaylarına verilerek staj yapmış oldukları okullardaki öğrencilerden bu problemleri çözmelerinin istendiği ve elde edilen farklı çözümlerin öğ-retmen adayları tarafından sınıf ortamında deneyimlendiği çalışmalara yer verilebilir. Nicel bir araştırmayla öğretmen adaylarının strateji kullanımlarının, alan ve pedagojik alan bilgilerinin incelenmesine dair daha geniş bir kitleyi içeren araştırmalar gerçekleştirilebilir.
Developing technological pedagogical content knowledge of Turkish pre-service teachers of English through a design study
The present study investigates the development of Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) of Turkish pre-service teachers of English through a design study. More specifically, the study aims to examine how a coursework explicitly focusing on the framework of TPACK and designed following the Learning Technology by Design approach helps develop the TPACK of Turkish pre-service teachers of English who were given the opportunity to apply what they learned in their coursework to their field-experience.The following research questions guided this study.1.Will there be a significant change in the TPACK (TK, TCK, TPK and TPACK) of pre-service teachers of English as they participate in a design study?2.Will pre-service teachers? TPACK be reflected in their instructional practices?Twenty-two pre-service teachers of English enrolled at the English Language Teaching Department of Marmara University, Turkey, participated in this study. For the purposes of the present study, PTs received the specifically designed coursework as a treatment for 12 weeks.For the treatment, the TPACK framework was applied and the Learning Technology by Design theory was adapted to the context. Coursework and fieldwork were combined and certain types of experiences and learnings were planned to bring the TPACK. The course design attempted to adhere to the following four principles: (1) design tasks were problem-centred (Merrill, 2002); (2) skills were developed via Learning Technology by Design Approach (Mishra & Koehler, 2006); (3) PTs worked collaboratively (socio-cultural theory); and (4) PTs engaged in reflective practice (Schon, 1983).Quantitative data coming from the pre- and post-test scores of 22 PTs collected by the Survey of Pre-service Teachers? Knowledge of Teaching and Technology (Schmidt, et al., 2009) revealed statistically significant development in the TPACK and its technology related components for all participating PTs.Qualitative data obtained from the written reflections and interviews of the six cases purposefully chosen among the 22 PTs also supported this finding and showed that, as the study progressed, PTs began to consider the relationship among content, pedagogy and technology. Further analysis of the cases? lesson plans and macro teaching observations also proved that PTs? developed TPACK was reflected in their lesson plans and practice teaching during the practicum.Hence, the results of the study indicated that a coursework combined with fieldwork, following the TPACK framework and based on Learning Technology by Design Approach can be utilized as an effective program in universities to develop PTs? subject-specific technology integration skills.
Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (BÖTE) öğrencilerinin web pedagojik içerik bilgisi, program yaklaşımları ve öz düzenleme becerilerinin incelenmesi
Bu araştırmada Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi (BÖTE) öğrencilerinin web pedagojik içerik bilgisi, program yaklaşımları ve öz düzenleyici öğrenme beceri düzeylerinin, aralarındaki ilişkilerin ve öz düzenleyici öğrenme becerilerinin anlamlı yordayıcılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde nicel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini, Türkiye'deki ADIM Üniversitelerinden Adnan Menderes Üniversitesi, Pamukkale Üniversitesi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi ve Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi BÖTE bölümüne devam eden toplam 458 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Lee ve Tsai (2010) tarafından geliştirilen ve Horzum (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan "Web Pedagojik İçerik Bilgisi Ölçeği", Cheung ve Wong (2002) tarafından geliştirilen ve Eren (2010) tarafından Türkçeye uyarlanan "Program Yönelimleri Envanteri" ve Turan (2009) tarafından geliştirilen "Öz Düzenleyici Öğrenme Becerileri Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizi için frekans, yüzde, aritmetik ortalama, Kruskal-Wallis H testi, Mann-Whitney U testi, Spearman Sıra Farkları korelasyon testi ve yol analizi kullanılmıştır. Verilerin analizi sonucu BÖTE öğrencilerinin web pedagojik içerik bilgisi, program yaklaşımları ve öz düzenleyici öğrenme becerileri düzeylerinin cinsiyet, öğrenim görülen üniversite, sınıf ve mezun olunan lise türü değişkenlerine göre anlamlı olarak farklılaştığı; alt boyutlar arasında düşük, orta ve yüksek düzeyde anlamlı ilişkiler olduğu belirlenmiştir. Ayrıca yapılan yol analizi sonuçlarına göre BÖTE öğrencilerinin akademik ve teknolojik program yaklaşımlarının web tabanlı öğretime yönelik tutumlarını anlamlı şekilde yordadığı; program yaklaşımlarının ve web tabanlı öğretime yönelik tutumlarının da öz düzenleyici öğrenme becerilerini anlamlı şekilde yordadığı belirlenmiştir. Anahtar Sözcükler: BÖTE Öğrencileri, Web Pedagojik Ġçerik Bilgisi, Program YaklaĢımları, Öz Düzenleyici Öğrenme Becerileri, Yol Analizi
Sınıf öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik öz yeterlik inançları ile öğrencilerin fen dersi tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmada sınıf öğretmenlerinin fen öğretimine yönelik öz yeterlik inançları ile öğrencilerin fen dersine yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modeli kullanılan araştırmada çalışma grubunu belirlemek üzere küme örnekleme stratejisi kullanılmıştır. Bu kapsamda 55 öğretmen ve bu öğretmenlerin 1041 öğrencisi araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırma verileri Fen ve Teknoloji Dersi Öz Yeterlik Ölçeği (Bıkmaz, 2002) ile Fen ve Teknoloji Dersi Tutum Ölçeği (Yaşar ve Anagün, 2008) kullanılarak toplanmıştır. Öğretmen grubundan elde edilen araştırma verilerinin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, t-testi ve ANOVA teknikleri kullanılmıştır. Öğrenci grubundan elde edilen araştırma verilerinin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis Testi kullanılmıştır. Ayrıca öz yeterlik inanç düzeyi ile fen dersine yönelik tutumlar arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını belirlemek için Pearson korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda sınıf öğretmenlerinin fen bilgisi dersine yönelik öz yeterlik inançlarının yüksek olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte sınıf öğretmenlerinin cinsiyetleri, mesleki kıdemleri, mezun oldukları fakülte türü, görev yaptıkları okul türüne ve öğretmenlik mesleklerini isteyerek yapmalarına göre fen bilgisi dersine yönelik öz yeterlik inançlarının istatistiksel olarak değişmediği belirlenmiştir. İlkokul öğrencilerinin fen bilimleri dersine yönelik olumlu tutuma sahip olduğu bulunmuştur. Bu kapsamda kız öğrenciler, şehir merkezindeki öğrenciler ve fen ile ilgili mesleği seçmek isteyen öğrencilerin tutum puanları diğerlerine göre daha yüksektir. Ayrıca ailelerin gelir düzeyi ve öğrenim durumu yükseldikçe fen bilimleri dersine yönelik tutumları da artmaktadır. Sınıf öğretmenlerinin fen öğretimi öz yeterlik inanç düzeyleri ile öğrencilerinin fen dersine yönelik tutumları arasında anlamlı bir ilişki olmadığını sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar kelimeler: Fen öğretimi öz yeterlik inancı, fene yönelik tutum, öğrenci tutumu, öğretmen öz yeterliği
Fen bilimleri öğretmenlerinin karışımlar konusunda pedagojik alan bilgilerinin öğrencilerin fen tutum ve başarılarına etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, farklı öğretim deneyimlerine sahip fen bilimleri dersi öğretmenlerinin karışımlar konusundaki pedagojik alan bilgilerini incelemektir. Bu çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Ankara'nın Yenimahalle ve Keçiören ilçelerindeki 2 okulda görev yapan 3 öğretmen ve eğitim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan öğretmenler için gönüllülük esasına dayalı olarak araştırmada yer almışlardır. Öğretmenlerin pedagojik alan bilgilerini belirlemek amacıyla görüşme ve gözlem formları, başarı testi, tutum ve algı anketleri kullanılmıştır. Nicel ve nitel verilerden elde edilen bulgular, öğretmenlerin farklı pedagojik alan bilgilerine sahip olduklarını ve öğretim deneyiminin pedagojik alan bilgisine bir etkisinin olmadığını göstermiştir. Ayrıca, öğretmenlerin karışımlar konusu bilgilerinin öğrencilerin başarısını artırabilecek seviyede olduğunu, karışımlar konusu pedagojik alan bilgilerinin normal seviyede olduğunu, öğrencilerin karışımlar konusundaki başarıları ile öğretmenlerin pedagojik alan bilgileri arasında bir ilişki olmadığını, pedagojik alan bilgilesi ile fen tutum ve algı arasında bir ilişki olmadığını, öğretmen bilgisi hakkındaki öğrenci algıları ile öğretmenlerin pedagojik alan bilgileri arasında bir ilişki olmadığı sonucuna varılmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlar neticesinde öğretmen eğitimine yönelik önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Pedagojik alan bilgisi, konu alan bilgisi, karışımlar konusu, fen bilimleri dersi, öğretim deneyimi.
Farklı öğretim deneyimine sahip fen öğretmenlerinin asitler ve bazlar konusundaki pedagojik alan bilgilerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, farklı öğretim deneyimine sahip fen öğretmenlerinin asitler-bazlar konusundaki pedagojik alan bilgilerinin gelişiminin incelenmesidir. Araştırmada çoklu durum çalışması yöntemi kullanılmıştır. Araştırma farklı öğretim deneyimine sahip altı fen öğretmeninin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların seçiminde, asitler-bazlar konusunu en az bir, üç ve on kez anlatmış olma ve çalışmaya katılmada istekli bulunma ölçütleri aranmıştır. Yüz yüze görüşme, video gözlem, pedagojik alan bilgisi değerlendirme formu, ders içi gözlem formu ve akademik takip formu çalışmada kullanılan ölçme araçlarıdır. Ölçme araçlarından elde edilen nicel verilerin güvenirliği istatistik paket programı ile analiz edilmiştir. Nitel verilerden elde edilen bulgularla farklı öğretim deneyimine sahip fen öğretmenlerinin pedagojik alan bilgilerine öğretim deneyimlerinin olumlu bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. Mesleğinde deneyimli öğretmenlerin daha az deneyimli öğretmenlere göre asitler-bazlar konusunun öğretiminde pedagojik alan bilgilerinin daha iyi olduğu belirlenmekle birlikte öğretmenlerin çoğunda alan bilgisinin aktarımı ile ilgili sorunlar bulunmaktadır. Özellikle öğrenilmesinde güçlük çekilen konuların sözel, sayısal ve görsel yollarla sunulmasında ortak bir strateji bulunamamıştır. Pedagojik alan bilgisi bileşenlerinden biri olan öğrenciyi bilme ve tanıma konusunda öğretmenlerin önemli bilgi eksiklikleri tespit edilmiştir. Kavram öğretimi için önemli bir değişken olan öğrencilerin ön bilgilerinin ve asitler-bazlar konusundaki kavram yanılgılarının/hatalarının belirlenmesinde öğretmenlerin büyük çoğunluğunun bilgisinin eksik olduğu sonucuna varılmıştır. Deneyimli öğretmenlerin yeni başlayan öğretmenlere göre öğrencileri tanıma ve sınıf içi iletişim becerilerinde daha iyi düzeye sahip oldukları belirlenmiştir. Bununla birlikte, deneyimli öğretmenlerin başarıyı ölçme ve değerlendirmede az deneyimli öğretmenlere göre daha nitelikli materyaller ürettikleri belirlenmiştir. Entelektüel birikimleri yeterli düzeyde olan, duygusal özellikleri ile pozitif öğrenme ortamı oluşturan öğretmenlerin pedagojik alan bilgilerinin daha gelişmiş ve nitelikli olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuca göre öğretmenin entelektüel niteliği ve duygusal özellikleri pedagojik alan bilgisinin önemli bir bileşeni olduğu belirlenmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular neticesinde öğretmen yetiştiren kurumların öğretim programları, alan eğitimi araştırmacıları, öğretmenlerin çalıştığı okul yönetimleri ve eğitim politikasına yön verenler için somut önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Asitler-bazlar, duygusal özellikler, entelektüel birikim, öğretim deneyimi, pedagojik alan bilgisi.
Sınıf öğretmenlerinin yaşamımızdaki elektrik ünitesine yönelik teknolojik pedagojik alan ve içerik bilgilerinin farklı açılardan incelenmesi
Bu çalışmada sınıf öğretmenlerinin 4.sınıf yaşamımızda ki elektrik ünitesine yönelik Teknolojik Pedagojik Alan ve İçerik bilgileri, Özyeterlilikleri, Tutumları ve Motivasyon içerikli ders işleme durumları incelenmiş ve bunlar arasındaki ilişkilerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı "karma yöntem" ve "Açıklayıcı" desen modeli kullanılmıştır. Bu nedenle araştırmacı önce ölçekler yardımıyla nicel verileri "tarama" yöntemiyle, daha sonra bu verileri tamamlamak için nitel verileri "durum çalışması" yöntemiyle toplamış ve daha geçerli ve güvenilir veriler elde edilmiştir. Amaç doğrultusunda; araştırmanın nicel verileri, araştırmacı tarafından geliştirilen, geçerliği ve güvenirliği yapılan, veri toplama araçlarıyla, 2013-2014 eğitim-öğretim yılı Ankara ili Yenimahalle ilçesindeki ilköğretim okullarında görev yapan 486 sınıf öğretmeniyle, nitel verileriyse, 31 sınıf öğretmeniyle yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilmiştir. Nicel verilerin analizi istatistik paket programı aracılığıyla, t-testi, Tek yönlü (One way) Anova ve Tukey Post Hoc testi kullanılarak çözümlenmiş, bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişki Pearson korelasyon, etki ise regresyon analizi ile test edilmiştir. Nitel verilerin analizi ise Betimsel analiz yöntemiyle yapılmıştır. Araştırma sonucunda; Korelasyon analizlerine göre; Özyeterlilik ile TPAİB arasında, Özyeterlilik ile MIDA arasında, TPAİB ile MIDA arasında, Tutum ile MIDA arasında, Özyeterlilik ile Tutum arasında, TPAİB ile Tutum arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki olduğu, Regrasyon analizlerine göre; öğretmenlerin Özyeterlilik düzeyi TPAİB düzeyini, Özyeterlilik düzeyi MIDA düzeyini, TPAİB düzeyi MIDA düzeyini, Tutum düzeyi MIDA düzeyini, Özyeterlilik düzeyi Tutum düzeyini, TPAİB düzeyi Tutum düzeyini arttırdığı, nitel analizlerinde bu sonuçları desteklediği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde günümüz çağı bilgi ve teknoloji çağı olması nedeniyle öğretmenlerin ve öğrencilerin bilgiye daha çabuk ulaşmaları ve kalıcı öğrenmenin gerçekleşebilmesi, sınıf öğretmenlerinin Özyeterlik, Tutum ve Motivasyon içerikli ders işleme durumlarının daha iyi bir seviyede olması adına eğitim ortamlarına mutlaka eğitim teknolojilerinin entegre edilip aktif olarak kullanılması gerekmektedir. Anahtar kelimeler: Elektrik, karma yöntem araştırması, motivasyon, özyeterlik, teknolojik pedagojik alan bilgisi, tutum.
İlköğretim matematik öğretmenliği lisans programlarında alan eğitimi derslerinin özel alan yeterliklerini kazandırması yönünden değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı Türkiye'de bir devlet üniversitesinin İlköğretim Matematik Öğretmenliği lisans programındaki matematik öğretimi dersleri ile Milli Eğitim Bakanlığı tarafından 2008 yılında belirlenen özel alan yeterlikleri arasındaki uyumun ve özel alan yeterliklerini ne ölçüde geliştirildiğinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda Bilgisayar Destekli Matematik Öğretimi (BDMÖ) ve Özel Öğretim Yöntemleri-I (ÖÖY-I) derslerinin YÖK ve devlet üniversitesi tarafından hazırlanan ders programı ve 2017-2018 akademik yılındaki uygulamasının özel alan yeterlikleriyle uyum düzeyi araştırılmıştır. Uygulanan programının uyum düzeyi öğretim üyesi ve öğretmen adayı görüşleri ile dersin öğretim sürecine göre incelenmiştir. Ayrıca öğretmen adaylarının BDMÖ ve ÖÖY-I derslerindeki uygulamaları değerlendirmeleri istenmiştir. Durum çalışması deseninde tasarlanan araştırmanın çalışma grubunu BDMÖ ve ÖÖY-I derslerine ait dokumanlar, bu dersleri okutan öğretim üyesi ve bu dersleri alan toplam 64 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında derslerin programı ile özel alan yeterlikleri arasındaki uyum, dokuman incelemesiyle analiz edilmiştir. Uygulanan programın özel alan yeterlikleriyle uyumunun belirlenmesi için araştırmacı tarafından altı saat ders gözlemi ve sonrasında öğretim üyesiyle görüşme yapılmıştır. Ayrıca dersi alan öğretmen adaylarının ilgili dersleri değerlendirmeleri istenmiştir. Son olarak gönüllü öğretmen adayları ile bireysel veya odak grup görüşmesi yapılmıştır. Elde edilen veri dokuman incelemesi, betimsel analiz ve içerik analizi ile incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda matematik öğretimi derslerinin devlet üniversitesi tarafından hazırlanan programlarının, özel alan yeterliklerinin yaklaşık yarısını ve 2017-2018 akademik yılındaki uygulanan programlarının özel alan yeterliklerinin dörtte üçünü yansıttığı görülmüştür. Tüm yeterlik alanları için derslerin uygulanan programında karşılanan yeterlik sayısı ders programınkininden yüksektir ve ders programına göre derslerde ele alınması gereken tüm yeterliklere uygulamada yer verilmiştir. Matematik dersi becerilerini geliştirme ve matematik öğretiminin izlenmesi, değerlendirilmesi ve geliştirilmesi yeterlik alanlarındaki tüm yeterlikler uygulanan programlarda ekstra vurgulanmıştır. Okul, aile ve toplumla işbirliği yapabilme yeterlik alanındaki tüm yeterlikler matematik öğretimi derslerinde ele alınmamıştır. Özel alan yeterliklerinin uyum düzeyi veri kaynaklarına (öğretim üyesi ve öğretmen adayı görüşleri, ders gözlemi, ders içeriği) göre farklılaşmaktadır. Ayrıca matematik öğretim durumlarını planlama ve düzenleme yeterlik alanına yeterlik (etkinlik ve ders içi uygulamalardan yararlanabilme; öğretim yöntem ve tekniklerinden yararlanabilme) ve performans göstergelerine öneri sunulmuştur. Bununla birlikte öğretmen adaylarına göre BDMÖ ve ÖÖY-I derslerindeki öğrenmeyi kolaylaştırıcı ve zorlaştırıcı uygulamalar belirlenmiş; verimliliğin artması açısından öğretmen adayları tarafından öneriler sunulmuştur.