Acil serviste çalışan hemşirelerin çocuk istismarı ve adli olgulara yaklaşımlarının incelenmesi

Giriş ve Amaç: Acil servis; hem adli olguların hem de çocuk istismar ve ihmali olmuş olguların sıkça görüldüğü bir birimdir. Bu olguların tanınması, bildirimi ve genel yaklaşımı çok önemlidir. Acil servis hemşirelerinin bu konuda yeterliliklerini, tutumlarını incelemek olası sorunların tespiti ve çözüme yönelik adımlar atılması için önemli olacaktır. Bu çalışmada; Acil serviste çalışan hemşirelerin, çocuk istismarı ve ihmali vakaları ile karşılaştıklarında belirti ve riskleri tanılama düzeylerini, şüphelendikleri veya bildikleri vakaları raporlayabilme yeterliliklerini ve adli olgulara karşı bilgi düzeyi ve yaklaşımlarını belirlemek amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Kesitsel ve tanımlayıcı tipte olan bu çalışmanın örneklemini Tokat Kamu Hastaneleri Başkanlığına bağlı ikinci basamak sağlık tesislerinde ve Tokat Gaziosmanpaşa Üniversite Hastanesi Acil Servislerinde görev yapan 150 acil servis hemşiresi oluşturdu. Veriler, acil servis hemşirelerinin sosyo-demografik özelliklerini ve adli olgulara yaklaşımlarını içeren Adli Olgulara Yaklaşım Tanılama Formu, Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek ve Hemşirelerin Çocuk İstismarı ve İhmalini Raporlama Öz-yeterlilik Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde ortalama ± standart sapma, yüzdelik dağılımlar, t-testi ve Anova testi kullanıldı. Normal dağılım göstermeyen iki kategorili değişkenlerin puan hesaplamaları için Mann-Whitney U testi, ikiden fazla kategorili değişkenlerin puan hesaplamaları için Kruskal Wallis H testi kullanıldı. p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 29,87±7,95 olan 150 acil servis hemşiresi katıldı. Katılımcıların büyük çoğunluğunun adli hemşirelik eğitimi ve adli hemşireliğe yönelik hizmet içi eğitim almadıkları belirlendi. Acil servis hemşirelerinin adli olgu ile karşılaştığında en çok zorlandıkları aşamalar öykü alma (%39,53), prosedür hakkında bilgi eksikliği (%27,13), yasal süreç (%13,95), ilgili kurumlara bildirim yapma (%6,98), fiziksel muayene (%6,98) ve kayıt (%4,65) olduğu saptandı. Hemşirelerin çocuk ihmal ve istismarının belirti ve risklerini tanılama düzeylerinin orta seviyelerde olduğu ve alt boyutlarından en yüksek çocuk üzerindeki fiziksel belirtileri tanılama (41,84±8,47) , en düşük puanı ihmale yatkın çocuk özellikleri alt boyutundan (14,13±2,92) elde ettikleri bulundu. Hemşirelerin Çocuk İstismarı ve İhmalini Raporlama Öz Yeterlilik Ölçeğinin şüpheli (130,74±27,77) ve bilinen (132,27±28,95) vakalar için etkinlik beklentileri ile sonuç beklentilerini (94,75±22,42) belirleme düzeylerinin yeterli olduğu saptandı. Sonuç: Hemşirelere mezuniyet öncesinde çocuk istismarı ve ihmali ile adli olgulara yaklaşım konusunda müfredat programları oluşturulmalıdır. Çalıştıkları kurumda belirli aralıklar ile hizmet içi eğitim programları planlanarak bilgiler güncel tutulmalıdır.