Aktif öğrenme yaklaşımının 7. sınıf matematik dersi rasyonel sayılar konusunun öğretimine etkisinin akademik başarı, tutum ve kalıcılık düzeyleri bağlamında incelenmesi

Araştırma, aktif öğrenme yaklaşımıyla matematik öğretiminin, öğrencilerin akademik başarılarına, matematiğe olan tutumlarına, öğrenilen bilgilerin kalıcılığına etkisini saptamak ve aktif öğrenme yaklaşımı ile ilgili öğrenci görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Birden fazla veri toplama yöntemi ve analiz şekilleri kullanılan bu çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017-2018 Eğitim-Öğretim yılında Sivas ili merkezinde yer alan Milli Eğitim Bakanlığına (MEB) bağlı bir ortaokulda öğrenim görmekte olan 24'er kişilik 7. sınıf (A ve B şubeleri) öğrencileri oluşturmaktadır. 7-A şubesi deney grubu, 7-B şubesi kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Her iki gruba ön test ve son test olarak matematik başarı testi ve tutum ölçeği uygulanmıştır. Çalışma bitiminden 4 hafta sonra matematik başarı testi ile benzer sorulardan oluşan kalıcılık testi grupların ikisine de uygulanmıştır. Uygulama toplam 33 ders saati (7 hafta) sürmüştür. Deney grubundaki öğrencilerle 33 ders saati boyunca, aktif öğrenme yaklaşımıyla matematik eğitimi gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubunda ise, geleneksel öğretim yöntemleri kullanılmaya devam edilmiştir. Araştırma sonucunda, rasyonel sayılar konusunun öğretiminde, aktif öğrenme yaklaşımı uygulanan öğrencilerin başarılarında geleneksel öğretim yöntemine göre daha fazla artış sağlandığı belirlenmiştir. Uygulama bitiminden sonra yapılan kalıcılık testi sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark elde edilememiştir. Çalışma öncesinde her iki gruba uygulanan tutum ölçeğinden alınan sonuçlara göre, öğrencilerin uygulama öncesinde genel olarak matematiğe yönelik tutumları benzer nitelikte iken, aktif öğrenme yaklaşımı ile matematik öğretimi yapılan grubun matematiğe yönelik tutumlarında farklılaşma olduğu belirlenmiştir. Aktif öğrenme yaklaşımı sonrasında oluşan bu farkın, istatistiksel olarak anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma kapsamında aktif öğrenme yöntemi uygulanan gruptaki öğrencilerin aktif öğrenme yaklaşımını tanımlarken genel olarak, aktif katılımı ve etkin öğrenmeyi sağlayan, eleştirel ve yaratıcı düşünebilmeyi geliştiren, öğrenci merkezli, işbirlikli bir yaklaşım olarak tanımladıkları belirlenmiştir. Bu grup öğrencilerinin aktif öğrenme yaklaşımını sevme nedenlerini çoğunlukla eğlenceli olması, öğretmenin anlayışlı olması, dersi sevdirmesi, etkin öğrenmeyi sağlaması ve özgüven kazandırması olarak belirlenmiştir. Aktif öğrenme yöntemi uygulama öncesinde öğrencilerin öğrenmek için tekrar etme ve ezberleme, dinleme, soru çözme, not tutma, görerek öğrenme tekniklerini kullandıkları belirlenmiştir. Çalışma sonrasında aktif öğrenme yönteminin, öğrencilerin kendilerini daha iyi motive olmuş, özgüven kazanmış ve başarılı olacaklarına inanmış olarak görmelerini sağladığı sonucu elde edilmiştir. Ayrıca öğrendikleri matematiksel bilgileri neden öğrendiklerini fark ettikleri belirlenmiştir. Öğrencilerin aktif öğrenme yaklaşımıyla matematik dersi işlerken en çok zorlandıkları durumların, sınıf ortamından kaynaklanan sorunlar, grupla çalışamama, kavrayamama, strese girme, aktif olamama ve dikkat eksikliği olduğu belirlenmiştir. Ayrıca deney grubu öğrencilerine yapılan anket formlarından elde edilen verilere göre, öğrencilerin büyük çoğunluğu, aktif öğrenme yaklaşımıyla ilgili olumlu ifadeler kullanmışlardır. Anahtar kelimeler: Matematik Eğitimi, Matematik öğretimi, Aktif Öğrenme Yaklaşımı, Akademik Başarı, Kalıcılık, Tutum