Aktif öğrenme
Bu konu başlığı altında 82 tez
Fen bilimleri dersinde aktif öğrenmeye dayalı etkinliklerle yapılan Ters-Yüz Sınıf modelinin incelenmesi
Bu çalışmada, "Madde ve Isı" ünitesi kapsamında aktif öğrenme etkinlikleriyle yürütülen ters yüz sınıf (TYS) modelinin öğrencilerin akademik başarılarına, kalıcılığa, üstbilişsel farkındalıklarına ve özyeterliklerine etkisini incelemek ayrıca uygulamaya yönelik öğrencilerin ve velilerin görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma, 2021-2022 eğitim-öğretim yılı ikinci döneminde Ankara'daki bir devlet okulunda 6. sınıf düzeyinde iki şube deney grubu (n=55), iki şube kontrol grubu (n=50) olmak üzere, toplam 105 öğrenciyle yapılmıştır. Deney grubuna TYS modeli uygulanmış, kontrol grubunda mevcut öğretim programına göre dersler yürütülmüştür. Çalışmada karma yöntem desenlerinden açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Çalışmanın nicel boyutunda yarı deneysel deneme modeli olan ön test-son test kontrol gruplu model kullanılmış olup veri toplama aracı olarak "6. Sınıf Madde ve Isı Başarı Testi, Çocuklar İçin Üstbilişsel Farkındalık Ölçeği ve Fen ve Teknoloji Dersi Özyeterlik Ölçeği" uygulanmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda, deney grubu öğrencilerinin TYS uygulamasına yönelik görüşlerini belirlemek amacıyla durum çalışmasından yararlanılmıştır. Ayrıca görüş formu aracılığıyla çalışmaya katılan öğrenci ve velilerin görüşleri alınmıştır. Çalışmanın nicel verileri SPSS-23 programı ile analiz edilmiştir. Nitel veriler ise içerik analizi ve betimsel analizle açıklanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre TYS modelinin öğrencilerin akademik başarılarını, kalıcılığı, üstbilişsel farkındalıklarını ve özyeterliklerini deney grubu lehine artırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğrencilerin ve velilerin TYS modeline ilişkin genel olarak olumlu görüş bildirdikleri ve nitel verilerin nicel verileri desteklediği belirlenmiştir. TYS modelinin öğretimin etkililiği bakımından öğrencilere önemli katkılar sağladığı görülmüştür. Çalışmada TYS modelinin başarılı bir şekilde uygulanabilmesi için öğrencilerin teknolojik araç ve internet erişimine sahip olmaları ve öğrencilerin videoları izleyip ön öğrenmelerini yaparak sınıfa gelmeleri gerektiği ile ilgili önerilerde bulunulmuştur.
An action research study: Benefits of using active learning strategies and activities in speaking classes
This action research study was conducted to improve the students' level of participation in speaking classes by implementing collaborative communicative activities in speaking sessions at a preparatory school of a foundation university. An eight-week action research study was conducted with 25 A1 language profeciency level students during the speaking/listening sessions. During the instructional intervention process a variety of communicative activities was used in order to identify the types of activities that would motivate the students and increase their level of participation in speaking classes. More specifically, the instructional intervention consisted of active and animated speaking activities: group-chatting, small or big group works, practicing listening to native speakers using movies, commenting on the movie that the students had watched, making student presentations in the class. The data of the study were collected using student diaries, teacher-researcher`s field note, open-ended student interviews and a questionnaire. The results indicoted that creating a lively learning atmosphere was achieved by the aid of communicative approach. It also showed that the students work well together as a group. Regarding group work activities, the students expressed that working in groups could increase their confidence in speaking and participation in speaking tasks. This action research study has also increased the researcher's confidence to apply and adopt a number of possible activities to develop the participation of the students in the future. Keywords: Teaching speaking, speaking skills, communicative activities.
Development of adaptive human-computer interaction games to evaluate attention
In this work, several physical activity based Human-Computer Interaction(HCI) games which are developed and implemented for the improvement of attention, emotion and sensory-motor coordination will be presented. The interface, and difficulty levels of these games are specially designed for the ease of different age groups and disabilities. The games involve physical activities for the fulfillment of some basic tasks within the HCI, such as fruit picking and air hockey, with adaptive difficulty levels based on varying parameters of the games and human performance. In the fruit picking game, the player will see a number of fruits moving from top to the bottom of the screen. Objective is to collect apples while avoiding the pears. The player's hand will control the basket that collects the fruits. In the air hockey game, the player will try to score goals against computer controlled player. The player's hand will control the paddle. Both of the players will try to hit the puck to score or to defend their goals. The player's hand is recognized by Kinect RGB-D sensors in both games. Aim of the adaptive difficulty based system is keeping the players engaged in the games. Games with fixed parameters are found to be less engaging over time especially with children under special treatment or education and reduces the player performance. Also these games target children with disabilities in the long run, and adaptivity of difficulty makes the games appropriate for a larger target group. If the player's performance is relatively low, game will help them play better by decreasing the difficulty. If the player's performance is relatively high, game will increase the difficulty to increase the challenge. In both cases, adaptive difficulty system makes the games more enjoyable. The games are tested with a group of deaf children (3.5-5 years) as a part of the pilot studies of an ongoing project, to decrease the stress of the children, and increase their positive emotions, attention and sensory-motor coordination before the main tests. Both the game results, the evaluation of the therapists and the pedagogues show that the games have a positive impact on the children. The games are also tested with a group of adults as a control group and the attention levels of the adults were also observed via mobile EEG device. The children to use the EEG device in the main tests therefore the device was not integrated to their game sessions.
Aktif öğrenme yönteminin 5.sınıf öğrencilerinin sözlü iletişim becerilerine (Konuşma-dinleme) etkisi ve öğrencilerin aktif öğrenme uygulamalarına ilişkin görüşleri
Bu çalışmanın amacı, 5.sınıf öğrencilerinin; Türkçe konuşma becerilerini geliştirme, konuşma kaygılarını giderme, Türkçe dinleme beceri ve başarılarını geliştirmede aktif öğrenme tekniklerinin etkisini belirlemek ve aktif öğrenme uygulamalarına ilişkin görüşlerini incelemektir. Araştırmada nitel ve nicel araştırma tekniklerinin birlikte kullanıldığı "karma yöntem" kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda ön-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda deney grubu öğrencilerinin aktif öğrenme uygulamalarına yönelik görüşlerini almak için yapılandırılmış görüş bildirim formuyla görüşler toplanmıştır. Nicel verilerin analizinde nicel, nitel verilerin analizinde ise nitel analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma gruplarını 2017-2018 eğitim-öğretim yılı güz döneminde Van Merkez İpekyolu İlçesi'nde eğitim-öğretim faaliyetini sürdüren bir devlet ortaokulunun 5. sınıfına devam eden 61 öğrenci oluşturmaktadır. Deney ve kontrol grupları rastgele (random) belirlenmiştir. Buna göre 30 öğrenci deney grubunda, 31 öğrenci ise kontrol grubunda yer almıştır. Öğrencilerin demografik ve akademik başarıları birbirine benzerdir. Deneysel uygulamalar sonunda aktif öğrenme tekniklerinin; öğrencilerin Türkçe konuşma becerilerinin geliştirilmesinde; Türkçe konuşma kaygılarının giderilmesinde, Türkçe dinleme akademik başarı ve becerilerinin geliştirilmesinde Türkçe Öğretim Programı (2017) çerçevesinde yapılan etkinliklere nazaran daha başarılı sonuçlar verdiği belirlenmiştir. Ayrıca deney grubunda bulunan öğrencilerin büyük çoğunluğunun aktif öğrenme uygulamalarına ilişkin olumlu görüşlere sahip oldukları belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçları, öğrencilerin Türkçe sözlü iletişim beceri ve başarılarının geliştirilmesinde aktif öğrenme yöntemi tekniklerinin daha yoğun kullanılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Türkçe öğretmenlerinin aktif öğrenmeye ilişkin farkındalıkları ve derslerde aktif öğrenmeyi uygulama durumları
Bu araştırmanın temel amacı, Türkçe öğretmenlerinin Türkçe derslerinde aktif öğrenmeye ilişkin farkındalıklarını/yeterliklerini ve derslerde aktif öğrenmeyi uygulama durumlarını belirlemektir. Çalışmada nitel ve nicel desenlerin birlikte yürütüldüğü "Karma Araştırma Yöntemi" kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Van İli Merkez ilçelerindeki (İpekyolu, Tuşba, Edremit) eğitim kurumlarında görev yapan Türkçe öğretmenlerinden toplanmıştır. Bu bağlamda 2020-2021 öğretim yılında Van Merkez ilçelerinde eğitim faaliyeti yürüten 128 Türkçe öğretmeni çalışma grubunu oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden uygun örnekleme metodu kullanılarak oluşturulmuştur. Araştırmada nitel verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen "Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu", nicel verilerin toplanmasında ise beşli likert olarak geliştirilen "Türkçe dersinde aktif öğrenme etkinliklerini uygulama durumu ölçeği" kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde içerik analizi, nicel verilerin analizinde ise parametrik olmayan istatistik teknikleri kullanılmıştır. Araştırmanın nicel verileri üzerinde yapılan analizler sonunda; Türkçe öğretmenlerinin derslerinde aktif öğrenme tekniklerini yüksek düzeyde kullandıkları belirlenmiştir. Bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkene etkisine ilişkin bulgularda "Aktif öğrenme kursu alma" durumu anlamlı ölçüde etkili bulunmuştur. "Cinsiyet, mesleki kıdem, mezun olunan fakülte, lisansüstü eğitim alma" değişkenlerinin ise bağımlı değişkenle etkisi anlamsız bulunmuştur. Araştırmanın nitel boyutundaki bulgular da Türkçe öğretmenlerinin aktif öğrenme ile ilgili teorik ve pratikte yeterli birikime ve farkındalığa sahip olduklarını göstermektedir. Araştırmanın nitel boyutunda elde edilen sonuçların nicel boyutunda elde edilen verileri önemli ölçüde desteklediği sonucuna ulaşılmıştır.
Dijital tasarım yöntemlerinin tasarım sürecine etkilerinin incelenmesi
Tasarım sürecinde tasarımcının düşüncelerini ve birikimlerini ifade etme araçları, yöntemleri geçmişten günümüze gelişerek çoğalmıştır. Tasarımcı tüm verilerini yaratıcı bir biçimde ortaya koyduğu bu süreçte, düşünme tasarlama araçları ve dijital tasarım yöntemleriyle bilişsel sürecini verimli bir şekilde aktarmayı hedeflemektedir. Düşünme tasarlama araçlarının çeşitlenmesi ve dijital tasarım yöntemlerinin tasarım sürecinin tüm aşamalarında olması bu çalışma için bir araştırma konusu olmuştur. Tasarım süreci içerisinde kullandığımız "Düşünme Tasarlama Araçları" ile "Dijital Tasarım Yöntemleri" birlikte ve ayrı başlıklar altında incelenerek sürece olan etkileri ele alınmıştır. Çalışmanın giriş bölümünde konuya yaklaşım, amaç, kapsam, yöntem ve literatür taraması yapılmıştır. Konuyla ilgili yaklaşımlar ifade edilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde "Düşünme Tasarlama Araçları 'Yaparak Öğrenme'" başlığı altında tasarımcının ifade yöntemlerine yer verilmiştir. Tasarım sürecinde etkin bir şekilde kullanılan araçlar ve yöntemler tanımlanmış, tasarımcı için önemine değinilmiştir. Araştırmaların odağı tasarım süreci ve tasarımcı olarak belirlenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde tasarım sürecinde "Düşünme Tasarlama Araçları" nın sürece olan etkileri incelenmiştir. Bu bölümün alt başlıklarında düşünme tasarlama araçları ve dijital tasarım yöntemleri birlikte ve ayrı ayrı düşünülerek çözümlemeler yapılmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde "Dijital Tasarım Yöntemleri" alt başlıklarıyla birlikte incelenmiş ve sürece olan etkileri ortaya konmuştur. Okuyucu için bilgilendirmeler yapılmış dijital tasarım yöntemleri ve tasarım süreci ile ilgili çözümlemeler sunulmuştur. Çalışmanın beşinci bölümünde edinilen tüm bilgiler tasarımcı örneği üzerinden analiz edilmiş ve incelenmiştir. Önceki bölümlerde ele alınan tüm konular için çıkarımlar ve çözümlemeler yapılmıştır. Tasarım sürecinin en yaratıcı eylemlerinden olan "Düşünme Tasarlama", "Dijital Tasarım Yöntemleri" için veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler sonuç bölümünde ifade edilmiştir. Anahtar Sözcükler: Düşünme Tasarlama, Yaparak Öğrenme, Yaparak Düşünme, Dijital Tasarım, Bilgisayar Ortamında Tasarım
Spectral methods for outlier detection in machine learning
Outliers are those instances in a sample that deviate significantly from the others. Their identification bears much importance since they carry valuable and actionable information in many real life scenarios. Spectral methods are unsupervised learning techniques that reveal low dimensional structure in high dimensional data. We analyze spectral methods, such as, Principal Components Analysis (PCA), Laplacian Eigenmaps (LEM), Kernel PCA (KPCA), Multidimensional Scaling (MDS) and present a unified view. We argue that the ability of such methods to reduce dimensionality is valuable for outlier detection. Hence, we propose spectral outlier detection algorithms where spectral decomposition precedes outlier detection. The four outlier detection methods we use are Active-Outlier, Local Outlier Factor, One-Class Support Vector Machine and Parzen Windows. We combine these methods with the spectral methods of LEM and MDS to form our algorithm. We evaluate the performance of our approach on various data sets and compare it with the performance of outlier detection without spectral transformation and with PCA. We observe that combining outlier detection methods with LEM increases the outlier detection accuracy. We discuss how the unique characteristics of LEM make it a valuable spectral method for outlier detection. We also confirm the merits of our approach on a face detection problem. Additionally, we provide an outlier detection toolbox in MATLAB that will be useful for researchers in this field containing the implementations of the outlier detection algorithms and the spectral methods discussed in this thesis.
İkinci dil olarak Türkçenin öğretiminde kültüre duyarlı öğrenme ortamlarının sınıf içi süreçlere yansımaları
Bu araştırmada; yabancı uyruklu öğrencilerin öğrenim gördüğü ilkokul 3. sınıf Türkçe dersi için hazırlanan kültüre duyarlı ders içeriklerinin sınıf içi süreçlere nasıl yansıdığının ortaya konulması amaçlanmıştır. Nitel araştırma desenlerinden etnografiyle yürütülen araştırmanın çalışma grubunu Kayseri ili merkez ilçesinde bulunan bir ilkokulun 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu okul, yabancı uyruklu öğrencilerin Türk eğitim sistemine uyum sağlamasını amaçlayan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı PIKTES (Türk Eğitim Sisteminde Çocuklar İçin Kapsayıcı Eğitimin Desteklenmesi) projesinin yürütüldüğü okullardan biridir. Temel veri toplama aracı, farklı dillere ve kültürlere duyarlı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan yedi haftalık eğitim durumlarıdır. Bu eğitim durumlarının sınıfta uygulanması sırasında ses kaydı alınmış, aynı zamanda sınıfın öğretmeni olan araştırmacı tarafından gözlemler yapılmış, araştırmacı günlüğü ve alan notları tutulmuştur. Yapılan çözümlemeler sonucunda; farklı kültürlere sahip öğrencilere Türkçe öğretiminde kültüre duyarlı eğitim durumlarının uygulanmasıyla öğrencilerin hem kendi kültürlerine hem farklı kültürlere hem de Türk kültürüne karşı duyarlılık kazandığı belirlenmiştir. Araştırma sonuçları, yabancı uyruklu öğrencilere Türkçe öğretiminde konunun ikinci dil edinimi boyutuyla ele alınmasının ve öğrencilerin kendi kültürlerini sınıfa getirebilecek öğrenme ortamları oluşturulmasının önemini ortaya koymuştur. Anahtar Sözcükler: PIKTES, Kültüre Duyarlılık, İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi, Nitel Araştırma, Etnografi.
Diş hekimliği öğrencilerinden akinosi tekniğini teorik olarak öğrenen ve uygulayanlar ile sadece teorik olarak öğrenenlerin teknik hakkındaki algılarının karşılaştırılması
Giriş: Diş hekimliği fakültelerinde inferior alveolar sinir bloğu amacıyla genellikle Halstead tekniği öğretilir ve uygulanırken, Vazirani Akinosi (VA) tekniğinin pratik eğitimi nadiren yapılmaktadır. Halstead tekniğinin yüksek başarısızlık oranlarına sahip olması ve ağız açıklığının kısıtlı olduğu durumlarda uygulanamaması VA tekniğini ön plana çıkarır. Tez çalışmamızda uyguladığımız aktif öğrenme yaklaşımı, öğrencinin pasif konumda olduğu öğretmen merkezli geleneksel eğitimin tersidir diyebiliriz. Amacımız, VA tekniğinin bu iki yaklaşımla anlatıldığında nasıl algılandığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız prospektif ve randomize olarak planlandı. Son sınıf stajyer öğrencilerinden gönüllü 92 kişi çalışmaya dahil edildi. Katılımcıların tümüne üçüncü sınıf müfredatında VA tekniğinin teoriği zaten anlatılmıştı. Kontrol grubu (n=42) VA tekniğini sadece teorik olarak biliyordu. Çalışma grubuna (n=49) ise tek bir eğitmen tarafından öğretildi ve bir aylık staj süresince ortalama üç hastada uygulatıldı. Likert skalası kullanılmış ve çalışma yürütücüleri tarafından özel olarak hazırlanmış 12 önermeden oluşan anketimiz, katılımcılar tarafından aynı anda dolduruldu. İlk soruda, daha öncesinde VA tekniğini uygulayıp uygulamadıkları öğrenildi. Anketlerin birinde bu soru cevaplanmadığından çalışma dışı bırakıldı. Bulgular: On iki önermenin yedisinde gruplar arasında anlamlı bir fark bulundu (p<0.05). Kalan beş önermede ise fark yoktu. Toplam algı skorları bakımından çalışma grubu lehine anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Teorik bilgilerle kuvvetlendirilmiş pratik eğitim sonrası VA uygulama aşamaları daha anlaşılır hale gelmiştir. Anahtar kelimeler: Vazirani Akinosi, Aktif Öğrenme Yaklaşımı, Pasif Öğrenme
Unsupervised, continual and active object learning by mobile robots
This thesis is concerned with autonomous object cognition in mobile robots. A key issue in open-world environments is that new objects emerge frequently, and hence labeled data are unavailable. These conditions call for unsupervised and continual learning methods that enable autonomous object cognition. Moreover, their inherent mobility enables active learning, allowing robots to explore and gather diverse sensory information to improve object understanding. This thesis proposes an approach that integrates unsupervised, incremental and active learning to address these challenges, enabling mobile robots to autonomously acquire, refine, and maintain object representations in open-world environments. We assume that the robot is able to segment each incoming RGB-D frame, track the resulting segments across the frames, and accumulate the segments associated with each tracked object. We also assume that the robot is able to navigate as it finds necessary to do so. First, object representation is considered, and an extensive evaluation of the existing models is conducted to identify those achieving the best performance. Following, existing one-class classifiers are evaluated with respect to learning and recognition performance. Thirdly, unsupervised and incremental object learning is addressed via an approach in which an object memory is developed. Finally, active object learning is considered through having the robot be selective with regards to the data it collects in order to learn new objects. All the proposed methods are tested extensively in both the Gazebo simulation environment and real-world scenarios with a mobile robot. This work contributes to the advancement of open-world robotic perception by enabling adaptive, label-free object understanding in new environments.
Gastronomi eğitimi ve yiyecek içecek endüstrisi arasındaki bağlantı(sızlık)lar: Paydaşlar üzerine araştırma ve model önerisi
Türkiye'de her geçen gün gastronomi ve mutfak sanatları bölümlerinin popülerliği artmakta olup bölüm sayısında ve tercih edenlerin sayısında bir artış yaşanmaktadır. Bu araştırmanın amacı gastronomi ve mutfak sanatları bölümleri ile yiyecek ve içecek endüstrisi arasındaki bağlantı(sızlık)ların tespit edilmesidir. Ayrıca araştırma katılımcılarının görüşleri doğrultusunda gastronomi ve mutfak sanatları bölüm derslerinde uygulanabilecek aktif öğrenme yöntem ve uygulamalarının belirlenmesi ve bir eğitim modeli önerilmesi de araştırmanın amaçlarındandır. Bu amaçlar doğrultusunda nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji araştırma deseni kullanılarak Türkiye'de bulunan gastronomi ve mutfak sanatları bölüm akademisyenleri, yiyecek ve içecek endüstrisinde yönetici pozisyonunda bulunan mutfak şefleri ve son olarak yiyecek ve içecek endüstrisinde çalışmaya devam eden bölüm mezunları ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Toplanan veriler Maxqda 2022 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın analizleri sonucunda gastronomi ve mutfak sanatları eğitimi, sektör, gastronomi ve mutfak sanatları mezunlarının istihdamı ve son olarak öneriler olmak üzere 4 tema ortaya çıkmıştır. Araştırma kapsamında ele alınan temalardan biri olan gastronomi ve mutfak sanatları eğitimi teması 3 kategoriden oluşmuştur. Bunlar; gastronomi ve mutfak sanatları eğitiminin durumu, uygun ve doğru eğitim için olması gerekenler ve mezun/öğrencilerin ortak özellikleridir. Ele alınan temalardan ikincisi olan sektör teması 5 kategoriden oluşmuştur. Bunlar; endüstrinin güncel sorunları, istenilen mezun profili, staj tarihleri, sektör ve akademi ilişkisi ve son olarak eğitimin sektöre uygunluğudur. Belirlenen temalardan bir diğeri olan gastronomi ve mutfak sanatları bölüm mezunlarının istihdamı teması 2 kategoriden oluşmuştur. Bunlar; sektörden ayrılma nedenleri ve çalışma deneyimleridir. Araştırma kapsamında ele alınan temalardan sonuncusu olan öneriler teması akademisyenlere öneriler, gastronomi ve mutfak sanatları öğrenci adaylarına öneriler ve sektör/sektör çalışanlarına öneriler kategorilerinden oluşmaktadır. Ayrıca bütün bu tema ve kategorileri oluşturan kod ve alt kodlar bulunmaktadır. Her bir temayı ve kategoriyi meydana getiren kod ve alt kodların tekrar edilme sayıları belirlenerek kod bulutu, kod haritası ve kod matrisi oluşturulmuştur. Araştırmada her bir katılımcının katkısı ile gastronomi ve mutfak sanatları bölüm müfredatlarında bulunan ders çeşitlerinde uygulanabilecek olan aktif öğrenme yöntem ve uygulamaları belirlenerek tablo haline getirilmiştir. Araştırmanın bütün bulgu ve sonuçları dikkate alınarak gastronomi ve mutfak sanatları eğitiminde uygulanabilecek bir eğitim modeli önerisinde bulunulmuştur. Araştırma da son olarak elde edilen bulgular ve sonuçlar ışığında gastronomi paydaşlarına bazı önerilerde bulunulmuştur. Araştırmanın analizleri sonucunda gastronomi ve mutfak sanatları eğitimi, sektör, gastronomi ve mutfak sanatları mezunlarının istihdamı ve son olarak öneriler olmak üzere 4 tema ortaya çıkmıştır. Araştırma kapsamında ele alınan temalardan biri olan gastronomi ve mutfak sanatları eğitimi teması 3 kategoriden oluşmuştur. Bunlar; gastronomi ve mutfak sanatları eğitiminin durumu, uygun ve doğru eğitim için olması gerekenler ve mezun/öğrencilerin ortak özellikleridir. Ele alınan temalardan ikincisi olan sektör teması 5 kategoriden oluşmuştur. Bunlar; endüstrinin güncel sorunları, istenilen mezun profili, staj tarihleri, sektör ve akademi ilişkisi ve son olarak eğitimin sektöre uygunluğudur. Belirlenen temalardan bir diğeri olan gastronomi ve mutfak sanatları bölüm mezunlarının istihdamı teması 2 kategoriden oluşmuştur. Bunlar; sektörden ayrılma nedenleri ve çalışma deneyimleridir. Araştırma kapsamında ele alınan temalardan sonuncusu olan öneriler teması akademisyenlere öneriler, gastronomi ve mutfak sanatları öğrenci adaylarına öneriler ve sektör/sektör çalışanlarına öneriler kategorilerinden oluşmaktadır. Ayrıca bütün bu tema ve kategorileri oluşturan kod ve alt kodlar bulunmaktadır. Her bir temayı ve kategoriyi meydana getiren kod ve alt kodların tekrar edilme sayıları belirlenerek kod bulutu, kod haritası ve kod matrisi oluşturulmuştur. Araştırmada her bir katılımcının katkısı ile gastronomi ve mutfak sanatları bölüm müfredatlarında bulunan ders çeşitlerinde uygulanabilecek olan aktif öğrenme yöntem ve uygulamaları belirlenerek tablo haline getirilmiştir. Araştırmanın bütün bulgu ve sonuçları dikkate alınarak gastronomi ve mutfak sanatları eğitiminde uygulanabilecek bir eğitim modeli önerisinde bulunulmuştur. Araştırma da son olarak elde edilen bulgular ve sonuçlar ışığında gastronomi paydaşlarına bazı önerilerde bulunulmuştur.
Fizik öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının akademik başarıya etkisi: Bir meta-analiz çalışması
Bu çalışmanın amacı aktif öğrenme yaklaşımının kullanıldığı çalışmaların fizik başarısına etkisini meta analiz yöntemi ile incelemektir. Araştırmanın amacı doğrultusunda 6 alt probleme cevap aranmıştır. Araştırmaya dahil edilecek çalışmalar, 2004-2023(Nisan) yılları arasında ulusal ve uluslararası veri tabanlarında ''aktif öğrenme'' ile ilgili bilimsel dergilerde yayınlanmış makaleler ile Türkiye'de yapılmış olan yüksek lisans ve doktora tezlerinden oluşmaktadır. Literatür taramasında ERIC, DergiPark, Science Direct, YÖK Ulusal Tez Merkezi, Google Akademik ve ULAKBİM veri tabanları kullanılmıştır. 12 tane yüksek lisans tezi, 2 doktora tezi ve 26 makale olmak üzere toplam 40 araştırmanın verileri bu çalışmaya dâhil edilmiştir. Comprehensive Meta-Analysis (CMA) programının kullanıldığı bu çalışmada meta analiz yapılmadan önce çalışmaların yayın yanlılığı olup olmadığı kontrol edilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda en yüksek genel etki büyüklüğü Türkiye'de yapılan yüksek lisans ve doktora tezlerinde görülmüştür. 1.094 olarak bulunan bu etki büyüklüğü geniş düzeyde etki olarak tanımlanmaktadır. Bütün çalışmaların dâhil edildiği ve fizik eğitiminde aktif öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarıları üzerindeki etkisinin araştırıldığı son araştırma probleminde genel etki 0.478 olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bu etki büyüklüğü orta düzey etki olarak tanımlanmaktadır. Araştırma sonucunda fizik eğitiminde aktif öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarılarını pozitif yönde değiştirdiği tespit edilmiştir. Yapılan bu çalışmada fizik eğitimi ile ilgili meta analiz çalışmalarının oldukça az olduğu görülmüştür. Bu sebeple daha sonra bu alanda çalışacak olan araştırmacıların 5E modeli, bilgisayar destekli öğretim gibi ya da tutum, motivasyon gibi çeşitli değişkenlerin fizik başarısına genel etkisi üzerine çalışabilecekleri düşünülmektedir.
Teknoloji entegrasyon matrisi: Matematik eğitimi uygulamalarının geliştirilmesi
Araştırmanın amacı lisans ve lisansüstü öğrencilerinin web 2.0 araçlarını kullanarak hazırladıkları ders planları ile Teknoloji Entegrasyon Matrisi (TIM) 'nin aktif öğrenme ortamlarında teknoloji entegrasyonu seviyelerinin incelenmesidir. Türkiye'nin batısında yer alan bir devlet üniversitesinde İlköğretim Matematik Öğretmenliği bölümünde eğitim gören 4. Sınıf 5 öğretmen adayı ve İlköğretim Matematik Eğitimi ve Matematik Eğitimi alanlarında yüksek lisans yapmakta olan 6 öğretmenden oluşmaktadır. Katılımcılar, amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırma karma araştırma yöntemlerinden iç içe geçmiş desene göre desenlenmiştir. Nitel boyutunda Teknoloji Entegrasyon Matrisi Modeline yönelik hazırlanan ders planlarında aktif öğrenme ortamlarında teknoloji entegrasyon seviyelerinin derinlemesine incelenmesi amacıyla nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni, nicel boyutunda betimsel araştırma yöntemi tercih edilmiştir. Veriler, Teknoloji Entegrasyonu Göstergeleri (TEG) Ölçeği ve Web 2.0 Araçları Tanıma Düzeyi Rubriği, hazırlanan ders planları ve görüşme sorularıdır. Bu çalışmada, Teknoloji Entegrasyonu Göstergeleri (TEG) ölçeği kullanılarak elde edilen veriler doğrultusunda "Mesleki Gelişim" ve "Organizasyon ve Yönetim" boyutlarında yüksek puanlar alınırken, "Etik ve Politikalar" boyutunda daha düşük puanlar elde edilmiştir. Web 2.0 araçlarına ilişkin bilgi ve kullanım düzeylerinin alt boyutlara göre İfade, sunum ve matematiksel anlatım araçlarında hem bilgi hem de kullanım düzeylerinin yüksek sonuçlar bulunurken, dijital çizim ve öyküleme araçlarında teorik bilgi düzeyinin yüksek ancak uygulama düzeyinin daha düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Uygulama öncesi hazırlanan ders planları ile TIM modeliyle hazırlanmış ders planları anlamlı farklılıklar ortaya koymuştur. Yapılan planlar modelin her basamağına ait özellikler göz önünde bulundurularak analiz edilmiştir. Uygulama öncesi hazırlanan planlar modelin düşük basamaklarında kalırken, TIM modeline yönelik hazırlanan ders planlarda çoğu planın modelin üst basamağına ulaşılabildiği sonucuna varılmıştır.
Bazı benzotiyazol türevi bileşiklerin streptozotosin ile deneysel alzheimer modeli oluşturulmuş sıçanlara ait öğrenme ve bellek parametreleri üzerine etkileri
Bu tez çalışmasında, yeni sentezlenmiş beş adet benzotiyazol türevinin, intraserebroventriküler streptozotosin (STZ) enjeksiyonu ile deneysel Alzheimer modeli (DAM) oluşturulmuş olan sıçanların öğrenme ve bellek parametreleri üzerine etkileri araştırılmıştır.Etkileri test edilecek olan bileşikler, Alzheimer hastalığı'nı (AH) tedavi edici etkileri kanıtlanmış olan donepezil, FK960 ve sabeluzol adlı bileşiklerin fonksiyonel gruplarından hareketle sentezlenmiştir.1 mg,kg-1, 5 mg,kg-1 ve 10 mg,kg-1 dozlarında test edilen bileşiklerin, DAM oluşturulmuş sıçanların öğrenme ve bellek parametreleri üzerine etkilerini araştırmak üzere, yükseltilmiş artı labirent, Morris su tankı ve aktif öğrenme testleri uygulanmıştır. Bileşiklerin sıçanların spontan lokomotor aktiviteleri ve anksiyete düzeyleri üzerine etki gösterip göstermediklerini araştırmak üzere ise aktivite kafesi deneyleri yapılmıştır.Bu araştırmanın sonucunda, farmakolojik aktiviteleri incelenen beş benzotiyazol türevi bileşiğin dördünün, DAM oluşumuna bağlı olarak sıçanlarda ortaya çıkan öğrenme ve bellek bozukluklarına ilişkin parametreleri düzelttiği, serideki etkin bileşiklerin referans ilaç olarak kullanılan donepezile yakın düzeyde etki gösterdiği ortaya konulmuştur.Bileşiklerin yapı-etki ilişkileri incelendiğinde, kimyasal yapılarında fenil yerine, benzil grubu içeren bileşiklerin daha aktif oldukları saptanmıştır. Diğer yandan, bileşiklerin lipofiliteleri yükseldikçe, öğrenme ve bellek parametreleri üzerine gösterdikleri aktivitelerin de arttığı belirlenmiştir. Bu sonuç, lipofilitesi yüksek olan bileşiklerin santral sinir sisitemine girişlerinin daha fazla olması ile ilişkilendirilmiştir.Bu araştırmada elde edilen bulguların, AH'na bağlı öğrenme ve bellek bozukluklarını düzeltme potansiyeline sahip kimyasalların sentezine yeni bir ışık tutacağına ve henüz radikal bir tedavisi olmayan AH'nı tedavisi etmek üzere hızla devam eden ilaç geliştirme çalışmalarına katkıda bulunacağına inanılmaktadır.
Hayat bilgisi dersinde öğrencilerin yaşam becerilerinin geliştirilmesinde etkin öğrenme uygulamaları
İçinde bulunduğumuz 21. yüzyılda bilgi, en önemli olgu haline gelmekte ve bu dönemin toplumu, bilgi toplumu olarak nitelendirilmektedir. Bilgi toplumunda bireylerden, karmaşıklaşan ekonomik ve toplumsal yapıya uyum sağlayabilmeleri, hızla değişen ve gelişen teknolojiyi yakalayabilmeleri, hızla üretilen bilgi yığınları arasında bilgiyi seçerek, analiz ederek ve değerlendirerek elde etmeleri, elde ettikleri bilgiyi günlük yaşamlarında kullanabilmeleri ve ürüne dönüştürebilmeleri beklenmektedir. Bu bağlamda eğitimin işlevi de bu becerileri bireylere kazandırmaktır. Bu beceriler, 21. yüzyıl becerileri olarak nitelendirilmektedir. Türkiye'de 2004 yılında uygulamaya konulan ilköğretim programlarında tüm derslerde, ortak beceriler olarak eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, iletişim, araştırma, problem çözme, karar verme, bilgi teknolojilerini kullanma, girişimcilik becerilerine yer verilmiştir. Bu ortak beceriler, 21. yüzyıl becerileri kapsamındaki becerilerle örtüşmektedir. Bu ortak beceriler ilkokul üçüncü sınıfta yer alan Hayat Bilgisi Öğretim Programında yaşam becerileri olarak adlandırılmaktadır. Yaşam becerileri, bireyin toplumda başarılı olması için gerekli olan, tutum, bilgi, davranış ve becerilerdir. Yaşam becerileri bireyin evde, okulda ya da yaşamın farklı alanlarında (iş ve özel yaşam) kullanılan ve karşılaştıkları karmaşık durumların üstesinden gelmesini ve amaçlarına ulaşmasını sağlayan becerilerdir. Türkiye yaşam becerilerinin bireylere kazandırılmasını amaçlayan öğretim programlarından biri de Hayat Bilgisi Öğretim Programıdır. Hayat Bilgisi Öğretim Programında, yaşam becerilerinin yansıması olarak öz-yönetim becerileri yer almaktadır. Öz-yönetim becerileri, Hayat Bilgisi Öğretim Programına özgü becerilerdir. Hayat Bilgisi dersinde bireylere öz- yönetim becerilerini kazandırmak önemlidir. Hayat Bilgisi dersinde bireylerin öz-yönetim becerilerini kazanmalarını sağlamada etkin ve etkili yaklaşımlar kullanılabilir. Bu yaklaşımlardan biri de etkin öğrenme yaklaşımıdır. Araştırmanın amacı Hayat Bilgisi dersinde öğrencilerin yaşam becerilerinden öz yönetim becerilerinin geliştirilmesinde etkin öğrenme uygulamalarının etkisini belirlemektir. Karma modelde desenlenen araştırmada gömülü yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada Hayat Bilgisi dersi, öz-yönetim becerilerini temel alan etkin öğrenme yöntem ve teknikleri bağlamında yürütülmüştür. Araştırma, 2014-2015 öğretim yılı güz döneminde Eskişehir ilindeki bir ilkokulun üçüncü sınıf şubelerinden birinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını, bu sınıfın öğrencileri, sınıf öğretmeni ve öğrenci velileri oluşturmuştur. Araştırmanın verileri öz-yönetim becerileri ölçeği, görüşme, açık uçlu sorudan oluşan anket formu, gözlem, ders planları, öğrenme materyalleri ve öğrenci ürünleri, yapılandırılmış öğrenci günlükleri, ses kayıtları ve araştırmacı günlüğü ile toplanmıştır. Öz-yönetim becerileri ölçeği araştırmacı tarafından geliştirilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen nicel verilerin çözümlenmesinde t testinden, nitel verilerin çözümlenmesinde betimsel analizden yararlanılmıştır. Araştırmada, etkin öğrenme yöntem ve teknikleri kullanılarak yürütülen Hayat Bilgisi dersinde öğrencilerin öz-yönetim becerilerini nasıl işe koştuklarına, etkin öğrenme yaklaşımının öğrencilerde öz-yönetim becerilerinin etkililiğine, öğrencilerde öz-yönetim becerilerinin gelişimine yönelik öğrenci ve öğretmen görüşlerine, öğrencilerin öz-yönetim becerilerini okul dışına yansıtma durumlarına ilişkin sonuçlar elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen bu sonuçlar şöyle sıralanabilir: • Etkin öğrenme yöntem ve teknikleri kullanılarak yürütülen Hayat Bilgisi dersinde, öğrenciler öz- yönetim becerilerinden etik davranma, kendini tanıma ve kişisel gelişimini izleme, duygu yönetimi, sorumluluk, liderlik, eğlenme, öğrenmeyi öğrenme, amaç belirleme, kariyer planlama, sorumluluk, zamanı ve mekânı doğru algılama, katılım, paylaşım, işbirliği ve takım çalışması ve farklılıklara saygı duyma becerilerini işe koşmuşlardır. • Öğrencilerde öz-yönetim becerilerinin gelişimine ilişkin öğrenci görüşlerini ortaya çıkarmak için öğrencilerle yapılan görüşmelerde, öğrenciler öz-yönetim becerilerine yönelik okulda ve okul dışında günlük yaşamlarında da öz-yönetim becerilerini işe koştuklarını belirtmişlerdir. Ayrıca öğrenciler, etkin öğrenme yöntem ve teknikleri kullanılarak yürütülen Hayat Bilgisi dersinde eğlenceli zaman geçirdiklerini ve Hayat Bilgisi dersine yönelik olumlu tutum geliştirdiklerini ifade etmişlerdir. • Sınıf öğretmeni de öğrencilerin sınıf içi uygulamalardan sonra öz-yönetim becerilerini yalnızca Hayat Bilgisi dersinde değil, ders dışında ve diğer derslerde de işe koştuklarını belirtmiştir. • Öğrencilerin öz-yönetim becerilerini, okul dışına da yansıtma durumlarına yönelik öğrenci velileri, çocuklarının öz-yönetim becerilerini okul dışında ev ve sosyal yaşamlarında işe koştuklarını ifade etmişlerdir. • Deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin öz-yönetim becerileri ölçeğinden uygulama öncesi aldıkları ön test puanları ile uygulama sonrası aldıkları son test puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuş; bu verilerden hareketle Hayat Bilgisi dersinde, etkin öğrenme yaklaşımının öğrencilerin öz-yönetim becerilerini geliştirdiği sonucuna ulaşılmıştır. • Araştırma sonuçlarından Hayat Bilgisi Öğretim Programında, öz-yönetim becerilerinin öğrencilerin seviyelerine uygun biçimde yeniden gözden geçirilmesi ve programda etkin öğrenme yöntem ve tekniklerine ilişkin örnek uygulamalara yer vermeye ilişkin öneriler getirilmiştir. Anahtar Sözcükler: 21. Yüzyıl Becerileri, Yaşam Becerileri, Hayat Bilgisi, Öz- Yönetim Becerileri, Etkin Öğrenme
Ortaokul görsel sanatlar dersinde açık hava eğitim uygulamaları: Bir durum çalışması
Açık havada eğitim (AHE); çoklu-duyusal deneyimleri vurgulayan, doğa, toplum ve bireysel çevreyi kapsayarak bütünleştirilmiş öğrenme yaklaşımını kullanan bir öğrenme ve öğretme etkinliğidir. Açık havada eğitim etkinliklerinde (AHEE) açık alanların kullanımı yoluyla bireyin; fiziksel, duygusal, bilişsel, sosyal ve ruhsal düzeyini yükseltmek amaçlanmaktadır. Bu bağlamda AHEE, birçok farklı disiplin için uygulanabilir öğrenme ve öğretme alternatifleri sunmaktadır. Sanat eğitimi de amaç ve uygulamaları bakımından AHEE ile benzerlik içeren bu disiplinlerden biridir. Bu araştırmada, AHEE ile gerçekleştirilen Görsel Sanatlar Dersi'nin uygulama sonuçlarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda görsel sanatlar öğretiminin temel öğrenme alanları olan görsel iletişim, görsel eleştiri ve kültürel bilinç bağlamında öğrenme süreci gözlemlenmiştir. Nitel araştırma yöntemi ile çalışılan araştırmada durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırma, 2015 – 2016 eğitim öğretim yılında ortaokul 5. sınıf öğrencileri ile Görsel Sanatlar Dersi'nde altı hafta süresince gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında sekizi odak olmak üzere toplam 21 öğrenci yer almıştır. Araştırmada veri toplama araçlarından odak öğrenciler ile yarı-yapılandırılmış görüşme, dış ve iç gözlemci alan notları, gözlemci yarı-yapılandırılmış gözlem formları, kamera kayıtları ile araştırmacı ve öğrenci günlüklerini içeren dokümanlar kullanılmıştır. Doküman, gözlem ve görüşme yoluyla toplanan veriler betimsel analiz yoluyla analiz edilmiştir. Veriler NVivo programı kullanılarak analiz edildikten sonra elde edilen bulgular, alanyazın ile ilişkilendirilerek yorumlanıp ve tartışılmıştır. Araştırmanın bulguları kapsamında elde edilen temalar: Görsel ifade, eleştirel ifade ve kültürel ifade olarak belirlenmiştir. Araştırma bulguları doğrultusunda elde edilen sonuçlara göre Görsel Sanatlar Dersi'nin açık havada eğitim etkinlikleri ile uygulanması sonucunda öğrenme alanları düzeyinde olumlu yansımaları tespit edilmiştir. Buna doğrultuda görsel ifade teması bağlamında, yaratıcı fikir geliştirme, iletişim kurma becerileri, bir bilgiyi başka bir durumun çözümünde kullanma, yansıtma yaparak sonuca ulaşma ve imgesel düşünme becerileri geliştirme yönünde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Eleştirel ifade teması bağlamında, öz eleştiri yapma becerisi, farklı düşüncelere saygı duyma ve çözüm odaklı öneri sunma yönünde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Son olarak kültürel ifade teması bağlamında, müze bilinci kazanma, Görsel Sanatlar Dersi dersine yönelik olumlu algı geliştirme ve çevre bilinci geliştirme yönünde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Bu sonuçlar çerçevesinde Görsel Sanatlar Dersi için AHEE'nin kullanımının okul programları ve çevresel faktörler ile (öğretmen, veli, doğal alan) desteklenerek yaygın hale getirilmesi önerilmektedir. Anahtar Sözcükler: Görsel sanatlar öğretimi, Açık havada eğitim etkinliği, Aktif öğrenme.
Hayat bilgisi dersinde otantik görev temelli öğrenme ortamlarının öğrencilerin derse yönelik tutumlarına ve öğrenme süreçlerine yansıması
Bu araştırmanın amacı, Hayat Bilgisi dersinde otantik görev temelli öğrenme ortamlarının öğrencilerin derse yönelik tutumlarına ve öğrenme süreçlerine yansımalarını belirlemektir. Karma modelle desenlenen araştırmada gömülü deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, 2015-2016 öğretim yılı güz yarıyılında Uşak İl merkezinde bulunan bir ilkokulun üçüncü sınıf şubelerinden birinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri Hayat Bilgisi Dersine Yönelik Tutum Ölçeği, gözlem ile video kayıtları, öğretmen, öğrenci ve velilerle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler ve öğrenci ürünleri ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen nicel verilerin çözümlenmesinde parametrik testlerden olan t-Testinden, nitel verilerin çözümlenmesinde ise betimsel analizden yararlanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin Hayat Bilgisi dersine yönelik tutumlarına, otantik görev temelli öğrenme ortamlarında gözlenen davranışlarına, öğrenci ve veli görüşlerine yönelik sonuçlar elde edilmiştir. Bu kapsamda araştırmada otantik görev temelli öğrenme ortamlarının, öğrencilerin Hayat Bilgisi dersine yönelik tutumlarını olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. Araştırmada otantik görev temelli öğrenme ortamlarında öğrencilerin, üst düzey düşünme becerilerini işe koştukları, farklı bakış açısı geliştirdikleri, gerçek yaşam deneyimlerini paylaştıkları, yansıtma yaptıkları, birincil kaynaklardan yararlandıkları, işbirliği içinde çalıştıkları, iletişimi sınıf dışına taşıdıkları, çoklu roller üstlendikleri, otantik bağlamı kendi yaşamlarıyla ilişkilendirdikleri ve gerçek yaşamdan uzmanların deneyimlerinden yararlandıkları ortaya çıkmıştır. Bunların yanı sıra öğrencilerin ve velilerin, otantik görev temelli öğrenme ortamlarından yararlanılmasına yönelik genelde olumlu görüş belirttikleri ve gerçekleştirilen uygulamayı etkili buldukları sonuçlarına ulaşılmıştır. Anahtar Sözcükler: Ġlkokul, Hayat bilgisi, Otantik öğrenme, Otantik görev.
Sınıf yönetiminde aktif öğrenme tekniklerinin öğrenci başarısındaki ve tutumundaki önemi
Bu araştırmada ?Sınıf Yönetiminde Aktif Öğrenme Tekniklerinin Öğrenci Başarısındaki ve Tutumundaki Rolü ? başlığı altında Aktif öğrenme teknikleri ile geleneksel yöntemin öğrenci başarılarına ve Aktif öğrenme teknikleri ile öğrencilerin derslere karşı tutumlarına yönelik etkileri saptanmaya çalışılmıştır. Araştırma; Giriş ve problem durumu, Aktif öğrenme teknikleri araştırmalar, yöntem, bulgular ve yorumlar, sonuç, tartışma ve öneriler olmak üzere hazırlanmıştır. Yapılan araştırma kapsamında ortaöğretim dokuzuncu sınıf Coğrafya dersinin Karadeniz Bölgesi, Marmara Bölgesi , Ege Bölgesi , Akdeniz Bölgesi üniteleri seçilmiştir. Seçilen üniteler kontrol grubuna geleneksel öğretim yöntemi, deney grubuna ise aktif öğrenme teknikleri kullanılarak işlenmiştir. Öğrencilerin araştırma sonunda nasıl bir farklılaşma gösterdiklerini tespit etmek amacıyla ünite başında ve konu sonunda olmak üzere daha önceden hazırlanan öğrenci başarı testi ve tutum ölçekleri uygulanmıştır. Başarı testi ve tutum ölçeği vasıtasıyla elde edilen veriler amaçlara uygun olarak frekans (f), yüzde (%), aritmetik ortalama (x), standart sapma (ss) ve t testi kullanılarak analiz edilmiştir. Gruplar arasında anlamlı bir farkın olup olmadığı ?=0,01 düzeyinde test edilmiştir. Anahtar Kelimeler : sınıf yönetimi, aktif öğrenme, geleneksel yöntem, başarı, öğrenci tutumu
Görsel sanatlar dersinin etkililiğini artırmada yöneticilerin katkısı
Bu araştırma, görsel sanatlar dersinin etkililiğini artırmada yöneticilerin katkısını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma; giriş, kavramsal çerçeve, yöntem, bulgular, tartışmalar, sonuçlar ve öneriler olmak üzere yedi bölümden oluşmaktadır.Araştırmada görsel sanatlar dersinin etkililiğini artırmada yöneticilerin katkısı tespit edilmiş ve görsel sanatlar dersinin etkililiğini artırmak için ve bunun gibi konularda yapılan araştırmalar destek sağlayacak önerilerde bulunulmuştur.Araştırmanın evrenini, 2014-2015 eğitim-öğretim yılı, İstanbul ili Beyoğlu, Sultanbeyli, Sancaktepe, Kartal, Kadıköy, Ümraniye, Üsküdar, Ataşehir, Çekmeköy, Maltepe, Şişli, Beykoz ilçelerinde yer alan, devlet okulları ve özel okullardaki ortaokul ve lisedeki görsel sanatlar öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, İstanbul ili Beyoğlu, Sultanbeyli, Sancaktepe, Kartal, Kadıköy, Ümraniye, Üsküdar, Ataşehir, Çekmeköy, Maltepe, Şişli, Beykoz ilçelerinde yer alan, basit örnekleme yöntemi ile seçilen okullardaki 308 öğretmen oluşturmaktadır.Veriler değerlendirilirken parametrik analiz teknikleri, non parametrik teknikler, bağımsız grup t testi, tek yönlü varyans analizi (Anova), post-hoc Scheffe testi kullanılmış olup anlamlılık düzeyi 0,05 olarak ele alınmıştır. Veri çözümlemeleri SPSS paket proğramında yapılmıştır. Elde edilen bulgular için tablolar oluşturulmuş ve yorumlanmıştır.Sonuç olarak; erkek öğretmenler, yaşı 40-49 öğretmenler, hizmet süresi 26 ve üzeri olan öğretmenler, eğitim durumu lisansüstü olan öğretmenler, okul türü lise olan öğretmenler, okul çeşidi özel okulu olan öğretmenler daha olumlu görüş belirtmişlerdir.
İlköğretim 2. sınıf matematik dersi çarpım tablosunun öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımı ile öğretimin öğrenci başarısına etkisi
ÖZET Bu araştırmanın temel amacı, ilköğretim 2. sınıf Matematik dersi çarpım tablosunun öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının kullanımının öğrenci başarısına etkisini belirlemektir. Araştırmada kontrol gruplu ön ve son test deneysel araştırma modeli kullanılmıştır. Deney ve kontrol grubunu oluşturmak amacı ile Çanakkale ili merkez ilköğretim okullarından yedi tanesi incelenmiştir. Araştırmada deney ve kontrol gruplarının seçilmesinde, bu okullardaki donanımın ve öğrencilerin sosyo ekonomik ve kültürel düzeylerinin birbirine yakın olmasına özen gösterilmiştir. Deney ve kontrol grupları oluşturulurken, öğrencilerin Türkçe Okuduğunu Anlama ve Matematik başarılan bakımından denk olmaları esas alınmıştır. Çanakkale il merkezinde yer alan ilköğretim okullarından Barbaros Hayrettin Paşa İlköğretim Okulu 2-A ve 2-B şubeleri deney; Mustafa Kemal ilköğretim Okulunun da 2-A ve 2-B şubeleri kontrol grubu olarak seçilmiştir. Deney grubu 64, kontrol grubu ise 70 öğrenciden oluşmuştur. Deneysel çalışmalar, haftada 4 saat olan Matematik dersinin 3 saatinde 7 hafta boyunca yürütülmüştür. Araştırmada aktif öğrenme yaklaşımına uygun toplam 42 etkinlik gerçekleştirilmiştir. Bu aşamada kontrol grubunda geleneksel öğretime devam edilmiştir. Araştırmanın verilerini elde etmek için her iki gruba, deneysel çalışma sürecinin başında ve sonunda birer matematik basan testi eş zamanlı uygulanmıştır. Son testte de ön testteki aynı sorular sorulmuş ve değerlendirilmiştir. ön test ve son test olarak uygulanan testin sonuçlan, t ve f testi gibi istatistiksel teknikler yardımıyla karşılaştırılmışım Elde edilen bulgular doğrultusunda, İlköğretim 2. sınıf Matematik dersi çarpım tablosunun öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımı, geleneksel yöntemle karşılaştırıldığında öğrencilerin "bilgi" düzeyindeki basanlarım etkilemediği; ancak 'havrama", "uygulama" ve "genel basan" düzeylerini anlamlı derecede arttırdığı sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Matematik öğretimi; İlköğretim; Aktif öğrenme yaklaşımı; Çarpım tablosu öğretimi m
Bir oyun ve öğrenme laboratuvarı olarak şehir: Bursa örneği
Çağımızda tasarımcıların, özellikle mimarların oyun pratiklerinin ve katılımcı tasarım anlayışının doğasında bulunan geniş fırsatları tam olarak keşfedemedikleri gözlemlenmiştir. Bu keşfi, hem kendi yaratıcılık kapasitelerini genişletmek ve büyütmek için bir araç olarak, hem de tanımlanmış öğrenme deneyimi ve mimarlık eğitimine bir eleştiri olarak gerçekleştirmek gerekmektedir. Bu problem ekseninde tez araştırması, mimari pedagojiyi oyun tarafından yönlendirilen bir biçimde ele almaktadır. Tez, oyunu güçlü bir metodoloji olarak yorumlayarak, yeni, anlamlı ve yaratıcı oyun stratejilerini uygulama isteğiyle katılımcı tasarım pratikleri ekseninde çocukları da oyun üretim sürecine dahil etmektedir. Bu süreç içerisinde oyun anlamsız değil üretken olup, aynı zamanda çevremizi görme ve kendimizi anlama biçimimizle birlikte dünyada var olmayı öğrenmenin bir yoludur. Tez çalışması kapsamında, oynanabilir şehir altyapısı için bir dizi oyun egzersizi kurgulanmıştır. Oyunu yeniden düşünmek ve tasarlamak için mimarinin farklı anlatı biçimleri ve düşünce yapısı oyun egzersizlerine dâhil edilmiştir. Bugün bildiğimiz şekliyle "oyun" ortamları standartlaştırılmış ve geneldir, benzer şekilde tasarım ve öğrenme süreçlerimiz de yalıtılmıştır. Yeni olasılıklar açmak için dış toplulukların potansiyelleri göz ardı edilmektedir. Yeni ve katılımcı bir öneri için mekân disiplinleri, oyunu sadece bir konu olarak değil, bir yöntem, çalışma biçimi ve tasarım araştırması olarak ele almalıdır. Mimarlık pedagojisinden dünyayı anlamaya çalışmak ve keşiflerde bulunmak için oyun yeni yollar sunmaktadır. Bu tez, mimarlığın oyun kavramını yeniden yorumlaması için yeni bir oyun biçimi olarak katılımcı tasarım pratiklerini, sürecini ve çıktılarını bir araç olarak konumlandırmaktadır. Araştırmada, Bursa'da çocuklarla işbirliği içinde yapılan bir dizi oyun egzersizi kurgusunda, oyun çıkışlı katılımcı tasarım metodolojileri test edilmiştir. Çocuklarla belirli zaman dilimlerinde gerçekleştirilen egzersizler, çocukları oyun üretiminin farklı aşamalarına dâhil etmektedir. Egzersizler, çeşitli mimari okuma ve ifade biçimlerine yer vererek çocukların somutlaşmış ve deneyimsel bilgisine değer veren yaratıcı oyun biçimlerini ortaya koymaktadır.
Ortaokul matematik öğretmenlerinin etkinlik metnini adapte etme ve uygulama süreçlerinden yansımalar
Bu araştırmanın amacı ortaokul matematik öğretmenlerinin seçtikleri bir etkinlik metnini adapte etmeleri ve uygulama süreçlerinden yansımaları ortaya koymaktır. Çalışma grubu 24 matematik öğretmeninden oluşmaktadır. Öğretmenlerden bir etkinlik metni seçmeleri, bu etkinlik metnini sınıflarına uygulamak için adapte etmeleri ve öğrencilerine uygulamaları istenmiştir. Sürecin sonunda veri toplama aracı olarak bu adaptasyon ve uygulama deneyimlerine dair 8 tane sorunun yer aldığı form kullanılmıştır. Veriler TÜBİTAK 1001 Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Projelerini Destekleme Programı kapsamında desteklenen 119K773 No'lu projesi kapsamında toplanmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmenlerin tamamına yakınının etkinlikleri ders kitaplarından seçtikleri, adapte edilen etkinlik metni üzerinde hazırbulunuşluk, yönerge, materyal, zaman yönetimi, öğrenci çalışma biçimi, etkinliğin uygulama ortamı, sorumluluk, ölçme değerlendirme ve sınıf düzeyi dikkate alınarak birtakım değişiklikler yaptıkları belirlenmiştir. Etkinlik uygulamasında ağırlıklı olarak uzaktan eğitimin neden olduğu sorunlar ile karşılaşılmış olup ön bilgi ve bilgilendirmede, yönergelerde, materyalde ve daha geniş bir yelpazede birtakım sorunlarla karşılaşılmıştır. Öğretmenlerin etkinlik uygulamalarına dair kişisel değerlendirmeleri incelendiğinde ağırlıklı olarak matematiksel zenginlik hususunda zayıf oldukları ortaya konulmuştur. Uygulamanın güçlü yönlerine ilişkin kişisel değerlendirmeleri ise daha çok hazırbulunuşluk ve etkinlikte öğretmen ve öğrenci sorumluluğu özelinde toplanmıştır. Öğretmenler tarafından uygulamada öğrencilerin ulaşılmak istenen çıktıya büyük oranda ulaştıkları ancak pandemi dolayısıyla ön bilgi eksikliğinin olması, zaman yönetiminde sıkıntı yaşanması, dil sorununun yaşanması gibi gerekçelerle öğrencilerin çıktıya tam anlamıyla ulaşamadıkları ifade edilmiştir. Etkinliğin sonraki kullanımları için etkinlik metninin içeriğine yönelik ve ağırlıklı olarak etkinlik uygulama bileşenlerine yönelik iyileştirmeler yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu kapsamda daha nitelikli etkinliklerin tasarlanması için araştırmalar yapılabilir. Anahtar sözcükler: Etkinlik Temelli Öğretim, Etkinlik Tasarımı, Etkinlik Uygulama, Etkinlik Adaptasyonu
Sınıf öğretmeni adayları için aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitimi
Bu çalışmada aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitiminin sınıf öğretmeni adaylarının çocuk haklarına ilişkin anlayış ve tutumları üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada karma yöntem araştırma desenlerinden açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunu eş değer olmayan ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen, nitel boyutunu ise durum araştırması oluşturmuştur. Deneysel uygulamalar üçüncü sınıf düzeyinde öğrenim görmekte olan 36'sı deney 36'sı kontrol grubunda olmak üzere 72 sınıf öğretmeni adayı ile yürütülmüştür. Nitel verilerin toplandığı katılımcı grubunu ise deney grubunu oluşturan sınıf öğretmeni adayları arasından amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenmiş 12 sınıf öğretmeni adayı oluşturmuştur. Araştırmada Aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitimi programı geliştirilmiş olup, 13 hafta boyunca deney grubuna AÇHEP ile kontrol grubuna geleneksel öğretim yöntemi ile çocuk hakları eğitimi verilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Çocuk Haklarına İlişkin Tutum Ölçeği ve Anlayış Gelişimi Değerlendirme Formu deney ve kontrol grubuna ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Programın Etkililiğine ve Bireysel Gelişime İlişkin Görüşme Formu ise araştırmanın nitel boyutunun katılımcılarını oluşturan 12 sınıf öğretmeni adayına uygulanmıştır. Araştırmanın nitel verileri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Araştırmanın nicel verileri bağımsız gruplar t testi, nitel verileri ise içerik analizi yapılarak çözümlenmiştir. Araştırma sonuçları, sınıf öğretmeni adaylarının çocuk haklarına ilişkin tutum son ölçüm puanlarının deney grubu lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığını, anlayış gelişimlerinin ise deney grubunda daha iyi olduğunu göstermiştir. Ayrıca deney grubunda bulunan sınıf öğretmeni adayları ile yapılan görüşmelere ilişkin sonuçlar da Aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitiminin sınıf öğretmeni adaylarında çocuk haklarına ilişkin anlayış, tutum, davranış ve mesleki gelişim bağlamında çeşitli katkılar sağladığını göstermiştir. Araştırma, öğretmen eğitiminde çocuk hakları eğitiminin aktif öğrenme ile nasıl gerçekleştirilebileceğine ilişkin örnek bir uygulama olması ve bilgiler sunması açısından önem taşımaktadır. Anahtar sözcükler: Çocuk Hakları, Çocuk Hakları Eğitimi, Aktif Öğrenme, Program Geliştirme, Sınıf Eğitimi.
Ortaokul 7. sınıflarda nüfus konusunun etkin öğrenme temelli ders planı ile öğrenilmesi
Ortaokul yedinci sınıf Sosyal Bilgiler dersinde nüfus konusunun öğrenilmesinde etkin öğrenme temelli ders planı yaklaşımının öğrenmeye etkisinin incelenmesidir. Bu doğrultuda hazırlanan etkin öğrenme temelli taslak ders planının, yedinci sınıf sosyal bilgiler dersinde nüfus konusunun işlenişine ve öğrencilerdeki öğrenme durumlarına etkisi ele alınmıştır. Bu araştırma Çankırı ili Yapraklı ilçesi Yapraklı Ortaokulunda okuyan 7. sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Bu çalışmanın amacı, etkin öğrenme temelli ders planı yaklaşımının öğrenmeye etkisinin incelenmesidir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan tek gruplu ön-test ve son-test deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen ölçme aracı bağımlı değişken olarak belirlenmiştir. Çalışma grubu Yapraklı Ortaokulunda öğrenim gören 6 öğrenciden oluşturmaktadır. Çalışma grubuna öncelikle 15 sorudan oluşan bir ön test uygulanmıştır. Sonrasında çeşitli eğitsel oyun ve etkinliklerle zenginleştirilen ders planı uygulanmıştır. Çalışmanın sonunda öntest olarak kullanılan ölçme aracı, son-test olarak yeniden uygulanmıştır. Öğrencilerin ön-test ve son-test yanıtları SPSS 25.0 paket programında bulunan Paired Samples Testi kullanılarak incelenmiştir. Kız ve erkek öğrenciler arasındaki başarı düzeylerini ölçmek için de İki Faktörlü ANOVA testi kullanılmıştır. Elde edilen verilere göre kız ve erkek gruplarının ön test ve son test toplam öğrenme değişkeni puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ayrıca çalışma grubunun ön-test ve son-test sonuçları arasında sontest puanları lehine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Araştırmada konu ile ilgili geniş literatür taramaları yapılmış, Coşkun'un taslak ders planı örneklerinin yer aldığı eserlerinden yararlanılmıştır. Bu araştırma için geliştirilen etkin öğrenme temelli ders planının eğitimciler tarafından kullanılacağı düşünülmektedir