Aktif öğrenme
69 theses under this subject heading
Hayat bilgisi dersinde öğrencilerin yaşam becerilerinin geliştirilmesinde etkin öğrenme uygulamaları
İçinde bulunduğumuz 21. yüzyılda bilgi, en önemli olgu haline gelmekte ve bu dönemin toplumu, bilgi toplumu olarak nitelendirilmektedir. Bilgi toplumunda bireylerden, karmaşıklaşan ekonomik ve toplumsal yapıya uyum sağlayabilmeleri, hızla değişen ve gelişen teknolojiyi yakalayabilmeleri, hızla üretilen bilgi yığınları arasında bilgiyi seçerek, analiz ederek ve değerlendirerek elde etmeleri, elde ettikleri bilgiyi günlük yaşamlarında kullanabilmeleri ve ürüne dönüştürebilmeleri beklenmektedir. Bu bağlamda eğitimin işlevi de bu becerileri bireylere kazandırmaktır. Bu beceriler, 21. yüzyıl becerileri olarak nitelendirilmektedir. Türkiye'de 2004 yılında uygulamaya konulan ilköğretim programlarında tüm derslerde, ortak beceriler olarak eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, iletişim, araştırma, problem çözme, karar verme, bilgi teknolojilerini kullanma, girişimcilik becerilerine yer verilmiştir. Bu ortak beceriler, 21. yüzyıl becerileri kapsamındaki becerilerle örtüşmektedir. Bu ortak beceriler ilkokul üçüncü sınıfta yer alan Hayat Bilgisi Öğretim Programında yaşam becerileri olarak adlandırılmaktadır. Yaşam becerileri, bireyin toplumda başarılı olması için gerekli olan, tutum, bilgi, davranış ve becerilerdir. Yaşam becerileri bireyin evde, okulda ya da yaşamın farklı alanlarında (iş ve özel yaşam) kullanılan ve karşılaştıkları karmaşık durumların üstesinden gelmesini ve amaçlarına ulaşmasını sağlayan becerilerdir. Türkiye yaşam becerilerinin bireylere kazandırılmasını amaçlayan öğretim programlarından biri de Hayat Bilgisi Öğretim Programıdır. Hayat Bilgisi Öğretim Programında, yaşam becerilerinin yansıması olarak öz-yönetim becerileri yer almaktadır. Öz-yönetim becerileri, Hayat Bilgisi Öğretim Programına özgü becerilerdir. Hayat Bilgisi dersinde bireylere öz- yönetim becerilerini kazandırmak önemlidir. Hayat Bilgisi dersinde bireylerin öz-yönetim becerilerini kazanmalarını sağlamada etkin ve etkili yaklaşımlar kullanılabilir. Bu yaklaşımlardan biri de etkin öğrenme yaklaşımıdır. Araştırmanın amacı Hayat Bilgisi dersinde öğrencilerin yaşam becerilerinden öz yönetim becerilerinin geliştirilmesinde etkin öğrenme uygulamalarının etkisini belirlemektir. Karma modelde desenlenen araştırmada gömülü yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada Hayat Bilgisi dersi, öz-yönetim becerilerini temel alan etkin öğrenme yöntem ve teknikleri bağlamında yürütülmüştür. Araştırma, 2014-2015 öğretim yılı güz döneminde Eskişehir ilindeki bir ilkokulun üçüncü sınıf şubelerinden birinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını, bu sınıfın öğrencileri, sınıf öğretmeni ve öğrenci velileri oluşturmuştur. Araştırmanın verileri öz-yönetim becerileri ölçeği, görüşme, açık uçlu sorudan oluşan anket formu, gözlem, ders planları, öğrenme materyalleri ve öğrenci ürünleri, yapılandırılmış öğrenci günlükleri, ses kayıtları ve araştırmacı günlüğü ile toplanmıştır. Öz-yönetim becerileri ölçeği araştırmacı tarafından geliştirilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen nicel verilerin çözümlenmesinde t testinden, nitel verilerin çözümlenmesinde betimsel analizden yararlanılmıştır. Araştırmada, etkin öğrenme yöntem ve teknikleri kullanılarak yürütülen Hayat Bilgisi dersinde öğrencilerin öz-yönetim becerilerini nasıl işe koştuklarına, etkin öğrenme yaklaşımının öğrencilerde öz-yönetim becerilerinin etkililiğine, öğrencilerde öz-yönetim becerilerinin gelişimine yönelik öğrenci ve öğretmen görüşlerine, öğrencilerin öz-yönetim becerilerini okul dışına yansıtma durumlarına ilişkin sonuçlar elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen bu sonuçlar şöyle sıralanabilir: • Etkin öğrenme yöntem ve teknikleri kullanılarak yürütülen Hayat Bilgisi dersinde, öğrenciler öz- yönetim becerilerinden etik davranma, kendini tanıma ve kişisel gelişimini izleme, duygu yönetimi, sorumluluk, liderlik, eğlenme, öğrenmeyi öğrenme, amaç belirleme, kariyer planlama, sorumluluk, zamanı ve mekânı doğru algılama, katılım, paylaşım, işbirliği ve takım çalışması ve farklılıklara saygı duyma becerilerini işe koşmuşlardır. • Öğrencilerde öz-yönetim becerilerinin gelişimine ilişkin öğrenci görüşlerini ortaya çıkarmak için öğrencilerle yapılan görüşmelerde, öğrenciler öz-yönetim becerilerine yönelik okulda ve okul dışında günlük yaşamlarında da öz-yönetim becerilerini işe koştuklarını belirtmişlerdir. Ayrıca öğrenciler, etkin öğrenme yöntem ve teknikleri kullanılarak yürütülen Hayat Bilgisi dersinde eğlenceli zaman geçirdiklerini ve Hayat Bilgisi dersine yönelik olumlu tutum geliştirdiklerini ifade etmişlerdir. • Sınıf öğretmeni de öğrencilerin sınıf içi uygulamalardan sonra öz-yönetim becerilerini yalnızca Hayat Bilgisi dersinde değil, ders dışında ve diğer derslerde de işe koştuklarını belirtmiştir. • Öğrencilerin öz-yönetim becerilerini, okul dışına da yansıtma durumlarına yönelik öğrenci velileri, çocuklarının öz-yönetim becerilerini okul dışında ev ve sosyal yaşamlarında işe koştuklarını ifade etmişlerdir. • Deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin öz-yönetim becerileri ölçeğinden uygulama öncesi aldıkları ön test puanları ile uygulama sonrası aldıkları son test puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuş; bu verilerden hareketle Hayat Bilgisi dersinde, etkin öğrenme yaklaşımının öğrencilerin öz-yönetim becerilerini geliştirdiği sonucuna ulaşılmıştır. • Araştırma sonuçlarından Hayat Bilgisi Öğretim Programında, öz-yönetim becerilerinin öğrencilerin seviyelerine uygun biçimde yeniden gözden geçirilmesi ve programda etkin öğrenme yöntem ve tekniklerine ilişkin örnek uygulamalara yer vermeye ilişkin öneriler getirilmiştir. Anahtar Sözcükler: 21. Yüzyıl Becerileri, Yaşam Becerileri, Hayat Bilgisi, Öz- Yönetim Becerileri, Etkin Öğrenme
Bir oyun ve öğrenme laboratuvarı olarak şehir: Bursa örneği
Çağımızda tasarımcıların, özellikle mimarların oyun pratiklerinin ve katılımcı tasarım anlayışının doğasında bulunan geniş fırsatları tam olarak keşfedemedikleri gözlemlenmiştir. Bu keşfi, hem kendi yaratıcılık kapasitelerini genişletmek ve büyütmek için bir araç olarak, hem de tanımlanmış öğrenme deneyimi ve mimarlık eğitimine bir eleştiri olarak gerçekleştirmek gerekmektedir. Bu problem ekseninde tez araştırması, mimari pedagojiyi oyun tarafından yönlendirilen bir biçimde ele almaktadır. Tez, oyunu güçlü bir metodoloji olarak yorumlayarak, yeni, anlamlı ve yaratıcı oyun stratejilerini uygulama isteğiyle katılımcı tasarım pratikleri ekseninde çocukları da oyun üretim sürecine dahil etmektedir. Bu süreç içerisinde oyun anlamsız değil üretken olup, aynı zamanda çevremizi görme ve kendimizi anlama biçimimizle birlikte dünyada var olmayı öğrenmenin bir yoludur. Tez çalışması kapsamında, oynanabilir şehir altyapısı için bir dizi oyun egzersizi kurgulanmıştır. Oyunu yeniden düşünmek ve tasarlamak için mimarinin farklı anlatı biçimleri ve düşünce yapısı oyun egzersizlerine dâhil edilmiştir. Bugün bildiğimiz şekliyle "oyun" ortamları standartlaştırılmış ve geneldir, benzer şekilde tasarım ve öğrenme süreçlerimiz de yalıtılmıştır. Yeni olasılıklar açmak için dış toplulukların potansiyelleri göz ardı edilmektedir. Yeni ve katılımcı bir öneri için mekân disiplinleri, oyunu sadece bir konu olarak değil, bir yöntem, çalışma biçimi ve tasarım araştırması olarak ele almalıdır. Mimarlık pedagojisinden dünyayı anlamaya çalışmak ve keşiflerde bulunmak için oyun yeni yollar sunmaktadır. Bu tez, mimarlığın oyun kavramını yeniden yorumlaması için yeni bir oyun biçimi olarak katılımcı tasarım pratiklerini, sürecini ve çıktılarını bir araç olarak konumlandırmaktadır. Araştırmada, Bursa'da çocuklarla işbirliği içinde yapılan bir dizi oyun egzersizi kurgusunda, oyun çıkışlı katılımcı tasarım metodolojileri test edilmiştir. Çocuklarla belirli zaman dilimlerinde gerçekleştirilen egzersizler, çocukları oyun üretiminin farklı aşamalarına dâhil etmektedir. Egzersizler, çeşitli mimari okuma ve ifade biçimlerine yer vererek çocukların somutlaşmış ve deneyimsel bilgisine değer veren yaratıcı oyun biçimlerini ortaya koymaktadır.
Ortaokul matematik öğretmenlerinin etkinlik metnini adapte etme ve uygulama süreçlerinden yansımalar
Bu araştırmanın amacı ortaokul matematik öğretmenlerinin seçtikleri bir etkinlik metnini adapte etmeleri ve uygulama süreçlerinden yansımaları ortaya koymaktır. Çalışma grubu 24 matematik öğretmeninden oluşmaktadır. Öğretmenlerden bir etkinlik metni seçmeleri, bu etkinlik metnini sınıflarına uygulamak için adapte etmeleri ve öğrencilerine uygulamaları istenmiştir. Sürecin sonunda veri toplama aracı olarak bu adaptasyon ve uygulama deneyimlerine dair 8 tane sorunun yer aldığı form kullanılmıştır. Veriler TÜBİTAK 1001 Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Projelerini Destekleme Programı kapsamında desteklenen 119K773 No'lu projesi kapsamında toplanmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmenlerin tamamına yakınının etkinlikleri ders kitaplarından seçtikleri, adapte edilen etkinlik metni üzerinde hazırbulunuşluk, yönerge, materyal, zaman yönetimi, öğrenci çalışma biçimi, etkinliğin uygulama ortamı, sorumluluk, ölçme değerlendirme ve sınıf düzeyi dikkate alınarak birtakım değişiklikler yaptıkları belirlenmiştir. Etkinlik uygulamasında ağırlıklı olarak uzaktan eğitimin neden olduğu sorunlar ile karşılaşılmış olup ön bilgi ve bilgilendirmede, yönergelerde, materyalde ve daha geniş bir yelpazede birtakım sorunlarla karşılaşılmıştır. Öğretmenlerin etkinlik uygulamalarına dair kişisel değerlendirmeleri incelendiğinde ağırlıklı olarak matematiksel zenginlik hususunda zayıf oldukları ortaya konulmuştur. Uygulamanın güçlü yönlerine ilişkin kişisel değerlendirmeleri ise daha çok hazırbulunuşluk ve etkinlikte öğretmen ve öğrenci sorumluluğu özelinde toplanmıştır. Öğretmenler tarafından uygulamada öğrencilerin ulaşılmak istenen çıktıya büyük oranda ulaştıkları ancak pandemi dolayısıyla ön bilgi eksikliğinin olması, zaman yönetiminde sıkıntı yaşanması, dil sorununun yaşanması gibi gerekçelerle öğrencilerin çıktıya tam anlamıyla ulaşamadıkları ifade edilmiştir. Etkinliğin sonraki kullanımları için etkinlik metninin içeriğine yönelik ve ağırlıklı olarak etkinlik uygulama bileşenlerine yönelik iyileştirmeler yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu kapsamda daha nitelikli etkinliklerin tasarlanması için araştırmalar yapılabilir. Anahtar sözcükler: Etkinlik Temelli Öğretim, Etkinlik Tasarımı, Etkinlik Uygulama, Etkinlik Adaptasyonu
Sınıf öğretmeni adayları için aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitimi
Bu çalışmada aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitiminin sınıf öğretmeni adaylarının çocuk haklarına ilişkin anlayış ve tutumları üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada karma yöntem araştırma desenlerinden açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunu eş değer olmayan ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen, nitel boyutunu ise durum araştırması oluşturmuştur. Deneysel uygulamalar üçüncü sınıf düzeyinde öğrenim görmekte olan 36'sı deney 36'sı kontrol grubunda olmak üzere 72 sınıf öğretmeni adayı ile yürütülmüştür. Nitel verilerin toplandığı katılımcı grubunu ise deney grubunu oluşturan sınıf öğretmeni adayları arasından amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenmiş 12 sınıf öğretmeni adayı oluşturmuştur. Araştırmada Aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitimi programı geliştirilmiş olup, 13 hafta boyunca deney grubuna AÇHEP ile kontrol grubuna geleneksel öğretim yöntemi ile çocuk hakları eğitimi verilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Çocuk Haklarına İlişkin Tutum Ölçeği ve Anlayış Gelişimi Değerlendirme Formu deney ve kontrol grubuna ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Programın Etkililiğine ve Bireysel Gelişime İlişkin Görüşme Formu ise araştırmanın nitel boyutunun katılımcılarını oluşturan 12 sınıf öğretmeni adayına uygulanmıştır. Araştırmanın nitel verileri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Araştırmanın nicel verileri bağımsız gruplar t testi, nitel verileri ise içerik analizi yapılarak çözümlenmiştir. Araştırma sonuçları, sınıf öğretmeni adaylarının çocuk haklarına ilişkin tutum son ölçüm puanlarının deney grubu lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığını, anlayış gelişimlerinin ise deney grubunda daha iyi olduğunu göstermiştir. Ayrıca deney grubunda bulunan sınıf öğretmeni adayları ile yapılan görüşmelere ilişkin sonuçlar da Aktif öğrenme temelli çocuk hakları eğitiminin sınıf öğretmeni adaylarında çocuk haklarına ilişkin anlayış, tutum, davranış ve mesleki gelişim bağlamında çeşitli katkılar sağladığını göstermiştir. Araştırma, öğretmen eğitiminde çocuk hakları eğitiminin aktif öğrenme ile nasıl gerçekleştirilebileceğine ilişkin örnek bir uygulama olması ve bilgiler sunması açısından önem taşımaktadır. Anahtar sözcükler: Çocuk Hakları, Çocuk Hakları Eğitimi, Aktif Öğrenme, Program Geliştirme, Sınıf Eğitimi.
Ortaokul 7. sınıflarda nüfus konusunun etkin öğrenme temelli ders planı ile öğrenilmesi
Ortaokul yedinci sınıf Sosyal Bilgiler dersinde nüfus konusunun öğrenilmesinde etkin öğrenme temelli ders planı yaklaşımının öğrenmeye etkisinin incelenmesidir. Bu doğrultuda hazırlanan etkin öğrenme temelli taslak ders planının, yedinci sınıf sosyal bilgiler dersinde nüfus konusunun işlenişine ve öğrencilerdeki öğrenme durumlarına etkisi ele alınmıştır. Bu araştırma Çankırı ili Yapraklı ilçesi Yapraklı Ortaokulunda okuyan 7. sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Bu çalışmanın amacı, etkin öğrenme temelli ders planı yaklaşımının öğrenmeye etkisinin incelenmesidir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan tek gruplu ön-test ve son-test deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen ölçme aracı bağımlı değişken olarak belirlenmiştir. Çalışma grubu Yapraklı Ortaokulunda öğrenim gören 6 öğrenciden oluşturmaktadır. Çalışma grubuna öncelikle 15 sorudan oluşan bir ön test uygulanmıştır. Sonrasında çeşitli eğitsel oyun ve etkinliklerle zenginleştirilen ders planı uygulanmıştır. Çalışmanın sonunda öntest olarak kullanılan ölçme aracı, son-test olarak yeniden uygulanmıştır. Öğrencilerin ön-test ve son-test yanıtları SPSS 25.0 paket programında bulunan Paired Samples Testi kullanılarak incelenmiştir. Kız ve erkek öğrenciler arasındaki başarı düzeylerini ölçmek için de İki Faktörlü ANOVA testi kullanılmıştır. Elde edilen verilere göre kız ve erkek gruplarının ön test ve son test toplam öğrenme değişkeni puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ayrıca çalışma grubunun ön-test ve son-test sonuçları arasında sontest puanları lehine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Araştırmada konu ile ilgili geniş literatür taramaları yapılmış, Coşkun'un taslak ders planı örneklerinin yer aldığı eserlerinden yararlanılmıştır. Bu araştırma için geliştirilen etkin öğrenme temelli ders planının eğitimciler tarafından kullanılacağı düşünülmektedir
Ortaöğretim alan öğretmenliği öğretimi planlama ve değerlendirme dersi öğrencilerinin aktif öğrenme yaklaşımıyla düzenlenen eğitim durumu ile ilgili görüşleri
Ülkemizde bugüne kadar öğrenme ve öğretme ile ilgili pek çok çalışma yapılmıştır. Fakat aktif öğrenme konusunda yapılmış olan çalışmalar neredeyse yok denecek kadar azdır. Bu düşünceden hareketle aktif öğrenme ile ilgili bir çalışma yapmanın faydalı olacağı düşünülerek bu çalışma planlanmış ve uygulamaya konulmuştur. Bu araştırmanın amacı, ülkemizde bugüne kadar pek fazla araştırılmayan ve uygulama sahası bulamayan aktif öğrenme ile hazırlanan eğitim durumunun etkililiğinin, öğrenci görüş ve düşüncelerine göre değerlendirilmesidir. Araştırmada nitel ve nicel araştırma yöntemi birlikte kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Yıldız Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümü, Orta Öğretim Alan Öğretmenliği 2001-2002 yılı Güz Dönemi "Öğretimde Planlama ve Değerlendirme" dersini alan öğrenciler oluşturmuştur. Orta Öğretim Alan Öğretmenliği tezsiz yüksek lisans öğrencileri. Eğitim Programlan ve Öğretim Bölümü lisans öğrencileri. Eğitim Yönetimi ve Denetimi Bölümü den bu dersi seçmeli olarak alanlar ve Doktora öğrencileri olmak üzere toplam 87 öğrenci araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Örneklem seçilirken bu programa devam etmekte olan fizik, kimya ve matematik lisans mezunları örnekleme dahil edilmiş, diğer öğrenciler örneklem dışında tutulmuştur. Araştırmacı tarafından geliştirilen eğitim durumu sınıf ortamında uygulanmış, uygulama süreci iki gözlemci tarafından izlenerek kayıt altına alınmış, uygulama sonrasında ise öğrenci görüşlerini değerlendirmek için bir anket uygulanmış daha sonra öğrencilerle grup odaklı görüşmeler yapılmıştır. Görüşme sonrasında elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiş ve yorumlanmıştır Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, aktif öğrenme ile hazırlanan eğitim durumunda farklı etkinliklerin birlikte uygulandığını, dersin sunumunda ve yapılan etkinliklerde öğretmenden çok öğrencinin merkezde olduğunu, öğrencilerin öğrenmeleri yönünde kendiliklerinden sorumluluk aldıklarını ortaya çıkarmıştır. Bunların yanı sıra, aktif öğrenme ile ilgili ders sürecinde elde edilen bilgilerinöğrenciler tarafından üretilmesi nedeniyle bilgilerin daha kaka ve etkin olduğu, yapılan ders içi ve ders dışı etkinliklerde öğrenci merkezli bir anlayışın hakim olduğu bunun sonucunda öğrencileri daha çok araştırmaya ve sorgulamaya yönelttiği öğrenciler tarafından belirtilmiştir. Diğer yandan aktif öğrenme ile hazırlanacak bir eğitim durumunda dikkat edilmesi gereken noktalar ise öğrenciler tarafından şöyle belirtilmiştir: Öncelikle eğitim ortamının ekip, donanım ve materyal açısından zengin olması, eğitim durumunu hazırlayacak olan öğretmenin öğrenme ve öğretme etkinliklerini iyi tanıması, aktif öğrenmenin sürekli olarak aynı ortamda uygulanmasının verimi düşürdüğü, aktif öğrenmenin her konu ve disipline uygun olmaması, kalabalık sınıflarda karşılaşılan uygulama güçlükleri, zamanın çok iyi planlanması. Aktif öğrenme günümüz toplumunun istediği ve ihtiyaç duyduğu insanın yetiştirilmesinde önemli bir görev üstlenebilir. Çünkü bu araştırmanın bulguları, aktif öğrenme ile işlenen dersin öğrenciler üzerinde olumlu bir etki bıraktığını ortaya koymuştur. Ayrıca öğrenmede kalıcılığı sağlamada, verimi en üst noktaya çekmede oldukça başarılı sayılmıştır. Sonuç olarak şunu diyebiliriz, üst düzey bilişsel basamakların kazandırılmasında önemli bir rol oynayabilecek olan aktif öğrenme, eğitim sürecinde kullanılabilir ve bu yolla yeni, çağdaş, katılımcı ve demokratik eğitim ortamları oluşturulabilir.
Ortaöğretim 12. sınıflarda bağımlılıkla mücadele konusunun etkin öğrenme temelli ders planı ile öğrenilmesi
Gençlik, çocukluk ve yetişkinlik arasında yer alan gelişimsel bir dönemdir. Bireyler bu dönemde birtakım risklerle karşılaşabilmektedir. Merak edilen yaşantıların deneyimlenmeye çalışıldığı bu dönemin riskli davranışlarından biri de bağımlılıklardır. Günümüzde küresel bir problem olarak nitelendirilen bağımlılıkla yalnızca kent merkezlerinde değil; küçük yerleşim yerlerinde de mücadele edilmelidir. Bundan dolayı bu araştırmada Çankırı ili Yapraklı ilçesinde öğrenimlerine devam eden öğrencilerle çalışılmıştır. Bu çalışmanın amacı, etkin öğrenme temelli ders planı yaklaşımının ortaöğretim 12. sınıf rehberlik dersinde bağımlılıkla mücadele konusunun öğrenilmesine etkisinin araştırılmasıdır. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan tek gruplu öntest – sontest deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen ölçme aracı bağımlı değişken olarak belirlenmiştir. Çalışma gurubunu Yapraklı Çok Programlı Anadolu Lisesi 12. sınıfta öğrenim gören 6 öğrenci oluşturmaktadır. Başlangıçta, öğrencilerden 20 sorudan oluşan ölçme aracını yanıtlamaları istenmiştir. Ardından eğitsel oyun ve etkinliklerle zenginleştirilen ders planı uygulanmıştır. Son olarak, daha önce öntest olarak kullanılan ölçme aracı, sontest olarak uygulanmıştır. Öğrencilerin öntest – sontest yanıtları SPSS 25.0 paket programında bulunan Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve Man-Whitney U-Testi kullanılarak incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre kız öğrencilerin bağımlılıkla mücadele farkındalık düzeylerinin erkek öğrencilere göre daha yüksek olmasına karşın aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir. Ayrıca çalışma grubunun öntest ve sontest sonuçları arasında sontest puanları lehine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Bu çalışma için geliştirilen ders planının Yapraklı ilçesindeki eğitim kurumlarında çalışan öğretmenler tarafından derslerde kullanılacağı düşünülmektedir.
Bilişsel talep düzeylerine göre 8. sınıf matematik ders kitaplarındaki etkinliklerin kalitelerinin belirlenmesi
Bu tezde 8. sınıf matematik ders kitaplarında yer verilen etkinlikler bilişsel talep düzeyleri çerçevesinde incelenmiş ve bu kitaplardaki etkinlikler bilişsel talep düzeyleri bakımından karşılaştırılmıştır. Bu amaçla gerçekleştirilen araştırmada yöntem olarak doküman incelemesi kullanılmıştır. Verileri toplamak için 2016 yılından itibaren 5 yıl boyunca okutulabilmesi için Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu tarafından onay verilmiş iki matematik 8. sınıf ders kitabındaki toplam 90 adet etkinlik incelenmiştir. Verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre her iki kitaptaki etkinlik sayılarının birbirine yakın olduğu görülmüştür. Benzer şekilde alt düzey ve üst düzey bilişsel talep düzeyindeki etkinlik sayılarının da birbirine yakın olduğu görülmüştür. İki kitapta da matematik yapma düzeyindeki etkinlik sayısı az bulunmuştur. Kitapların birinde ilişkilendirmeye dayanan işlemler düzeyinde etkinlik sayısı daha fazla iken, diğerinde ilişkilendirmeye dayanmayan işlemler düzeyinde etkinliklere daha fazla rastlanılmıştır. Ayrıca incelenen kitapların öğrenme alanlarına göre etkinlik dağılımlarının da farklı olduğu görülmüştür. Sonuç olarak incelenen kitaplar her ne kadar Talim ve Terbiye Kurulu'ndan ders kitabı olarak okutulabileceğine dair onaylanmış olsalar bile kendi içlerinde karşılaştırıldığında etkinliklerin bilişsel talep düzeylerine göre farklılaştığı görülmektedir. Bu yönüyle bakıldığında farklı kitaplarla eğitim gören öğrencilerin farklı öğrenme çıktıları olabilir. Bu durum ise aynı eğitim süreçlerinden geçen öğrencilerin ilgili matematiksel kavramlara ilişkin farklı bilişsel düzeylerde kalmalarına sebep olabilir. Buradan ders kitaplarının daha titizlikle hazırlanması gerektiğinin önemi ortaya çıkmaktadır. Anahtar kelimeler: Etkinlik temelli öğretim, Matematiksel etkinlikler, Bilişsel talep düzeyi
Siyaset biliminde eğitim: Eleştirel bir inceleme
Yapılan çalışmada, Siyaset Bilimi Eğitiminde aktif öğrenme yaklaşımının anlamı ve hangi aktif öğrenme yöntem ve tekniklerinin tercih edildiği tespit edilerek bu yöntem ve tekniklerinin konu alındığı çalışmalardan elde edilen bulguların eleştirel bir bakış açısıyla incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç çerçevesinde aktif öğrenmenin ne olduğu, Siyaset Bilimi Eğitiminde kullanılan aktif öğrenme yaklaşımlarının ne tür bileşenlere sahip olduğu, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler üzerine öğretme-öğrenme araştırmaları yapan dergilerde hangi aktif öğrenme tekniklerinden sıkça bahsedildiği, Siyaset Bilimi literatüründe aktif öğrenme ortamlarının etkileri hakkında ne tür bilgilerin bulunduğu, Siyaset Bilimi eğitiminde kullanılan aktif öğrenme yöntem ve tekniklerinin öğrencilerin öğrenmeleri üzerindeki etkilerine yönelik olarak literatürde hangi saptamalara ulaşıldığı, literatürde Siyaset Bilimi öğrencilerinin bilgi okuryazarlığı yeterliliklerinin ve eleştirel düşünme becerilerinin geliştirilmesine yönelik önerilerin neler olduğu araştırma sürecinde incelenmiştir. Araştırmada, Siyaset Bilimi derslerinde öğrencilerin aktif öğrenmesini teşvik eden öğretim yöntem ve tekniklerinin etkinliğini inceleyen veri kaynaklarına odaklanılmıştır. Bu kapsamda, çoğunlukla "PS: Political Science & Politics", "International Studies Perspectives", "American Political Science Association" ve "Journal of Political Science Education" dergileri taranmış ve ilgili yayınlar veri kaynağı olarak kullanılmıştır. Dokümanlardan, dokümanların içeriğine ilişkin geçerli ve tekrarlanabilir çıkarımlar yapmak için içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Veri kaynaklarındaki dokümanlar içerik analizi tekniği ile çözümlenerek araştırma sürecinde raporlaştırılmıştır. Araştırma sonucunda aktif öğrenme yöntem ve tekniklerinin Siyaset Bilimi eğitiminde yeterli düzeyde kullanılmadığı saptanmıştır. Ayrıca, araştırma kapsamında incelenen yayınların sistematik bir şekilde aktif öğrenme yöntem ve teknikleri içermediği de saptanmıştır. Bunlara ek olarak, araştırma kapsamında incelenen Siyaset Bilimi eğitiminde kullanılan aktif öğrenme yöntem ve teknikleri üzerine yapılan bilimsel çalışmaların ürettiği bulguların genel bir standart oluşturmak için yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Siyaset Bilimi Eğitimi, Aktif Öğrenme, Bilgi Okuryazarlığı, Eleştirel Düşünme
Blok tabanlı proje geliştirme sürecinin ortaokul öğrencilerinin telif hakkı konusuna ilişkin akademik başarılarına, motivasyonlarına ve öğrenmedeki kalıcılıklarına etkisi
Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin Bilişim Teknolojileri ve Yazılım dersinde blok tabanlı proje geliştirme sürecinin Telif Hakları konusunda yer alan kazanımlara yönelik onların akademik başarısını, öğrenme kalıcılığını ve öğrencinin motivayonuna etkisini araştırmaktır. Çalışma 2023-2024 Eğitim - Öğretim yılının ilk döneminde Adana'nın Ceyhan ilçesinde bulunan, MEB'e bağlı bir devlet ortaokulunda toplam altı haftada gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunu 30'u deney ve 30'u kontrol olmak üzere toplam 60 öğrenci oluşturmuştur. Tüm çalışma süresince verileri toplamak için Telif Hakkı Akademik Başarı Testi (ön test, son test ve kalıcılık) ve Motivasyon Ölçeği(ön test ve son test) kullanılmıştır. Uygulama sürecinde ise Telif Hakkı Akademik Başarı Testi ve Motivasyon Ölçeği deney ve kontrol öğrencilerine ön test olarak yaptırılmıştır. Daha sonra deney grubunda Blok tabanlı proje geliştirme süreci, kontrol grubunda ise Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı tarafından hazırlanan öğretim programıyla uyumlu Geleneksel Öğretim Yöntemi kullanılarak Bilişim Teknolojileri ve Yazılım dersinin "Telif Hakkı, Lisans Türleri, Açık Erişim" konularına ait öğretim faaliyetleri gerçekleştirilmiştir. Uygulama 3 haftalık bir süreçte tamamlanmıştır. Deney grubu Scratch ile Telif hakları konusuna yönelik kendilerine özgü hikaye, oyun tasarımları yapmışlar, kontrol grubu ise öğretmen anlamıyla ve ders notları alarak öğretim görmüşlerdir. Uygulamanın bitmesinden hemen sonrasında tüm gruplara Telif Hakkı Akademik Başarı Testi ve Motivasyon Ölçeği son test olarak eş zamanlı tekrar uygulanmıştır. Son test uygulamasından 3 hafta sonra öğrenmenin kalıcılığı izlemek için Telif Hakkı Akademik Başarı Testi tekrar tüm gruplara Kalıcılık Testi olarak uygulanmıştır. Elde edilen veriler TAP, JAMOVI ve SPSS programlarına girilmiş ve sonuçlar analiz edilmiştir. Araştırma sorularını cevaplamak için çıkan verilerin normallik değerleri ve dağılımları incelenerek Bağımsız Gruplar t-Testi, Bağımlı Gruplar t-Testi, Mann-Whitney U Testi, Wilcoxon W testi analizleri yapılmıştır. Çalışma sonuçları, deney grubu öğrencilerinin Telif Hakkı akademik başarı testi ve motivasyon ölçeği son test puanlarının kontrol grubu öğrencilerinin akademik başarı testi ve motivasyon ölçeği başarı puanlarından, deney grubu lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığını göstermiştir. Çalışma sürecinden 3 hafta sonra yapılan kalıcılık testi sonuçlarına göre deney grubu öğrencilerinde öğrenme kalıcılığının kontrol grubu öğrencilerine göre anlamlı derecede farklılık gösterdiği görülmüştür.
İlköğretim düzeyinde matematik öğretimini destekleyici e-öğrenme portallarının kritik özelliklerinin belirlenmesi
Bu tezin amacı, ilköğretim düzeyinde matematik öğretimi içerikli bir E-Öğrenme Portalının sahip olması gereken özelliklerin neler olduğunu belirlemektir. Bu özellikler belirlenirken, alan yazını üzerine yapılmış çalışmaların bulguları ile ilköğretim düzeyinde matematik derslerini yürüten öğretmenlerin görüşlerinin bir sentezi oluşturulmaya çalışılmıştır.Araştırmanın evreni, Gaziantep ili Şahinbey ve Şehitkâmil merkez ilçelerinde bulunan, 15 farklı ilköğretim okulunda görev yapan sınıf öğretmenleri ve matematik öğretmenlerinden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise söz konusu okullarda görev yapan ve rastgele seçilen 185 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Veri toplama aracı, iki bölümden oluşmakta olup, birinci bölümde kişisel değişkenlerin elde edilmesine yönelik üç soru yer almakta; ikinci bölümde 27 maddeden oluşan likert tipi bir ölçek yer almaktadır.Araştırma verilerinin çözümlenmesi, SPSS for Windows programı ile yapılmıştır. Frekans, yüzde, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi tekniklerinden yararlanılmış, anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, alan yazını üzerine yapılmış çalışmaların bulgularını ve öğretmenlerin görüşlerini temsil eden 22 adet özellik elde edilmiştir. Bu özellikler elde edilirken alan yazını üzerine yapılan çalışmalarla öğretmen görüşlerinin birebir paralellik göstermediği tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin görüşleri arasında cinsiyet, kıdem yılı ve branş gibi kişisel değişkenlere göre anlamlı farklılıklar saptanmıştır.
İlköğretim 6. sınıf matematik dersinde kullanılan aktif öğrenme temelli etkinliklerin öğrencilerin matematik dersine karşı tutumlarına, akademik başarı ve yaratıcı düşünme düzeylerine etkisi
Bu araştırmanın amacı; öğrenenin öğrenme sürecinin sorumluluğunu taşıdığı, bu süreçte kararları kendisi vererek özdüzenleme fırsatını elde ettiği bir model olan aktif öğrenme yönteminin; ilköğretim düzeyinde yaratıcı düşünme, akademik başarı ve matematik dersine karşı tutum düzeylerine etkisini inceleyerek eğitimcilere ve araştırmacılara önerilerde bulunmaktır. Bu araştırma, ilköğretim 6. sınıfta öğrenim görmekte olan 46 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın modeli öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel desen olarak belirlenmiştir. Deney ve kontrol grupları belirlendikten sonra her iki gruba, uygulama öncesinde Baykul (1990) tarafından geliştirilen Matematik Dersi Tutum Ölçeği ve Torrance Yaratıcı Düşünme Testi Şekil A Formu uygulama sonrasında ise Matematik Dersi Tutum Ölçeği ve Torrance Yaratıcı Düşünme Testi Şekil B Formu uygulanmıştır. Deney grubundaki öğrencilerle 32 ders saati boyunca, aktif öğrenme temelli etkinliklerin uygulandığı matematik eğitimi gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubunda ise, geleneksel öğretim yöntemleri kullanılmaya devam edilmiştir. Toplanan verilerin analizinde çalışma grubunun sayısı göz önünde bulundurularak Mann-Whitney U ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulardan hareketle matematik dersinde uygulanan aktif öğrenme temelli etkinliklerin öğrencilerin yaratıcı düşünme, akademik başarı ve derse karşı tutum düzeylerini arttırmada geleneksel yöntemlere göre daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu nedenle ilköğretim matematik öğretmenlerinin derslerinde aktif öğrenme yöntemini kullanarak öğrencilerin bilgiye kendilerinin ulaşmalarını sağlamaları ve yaratıcılıklarını geliştirmelerine fırsat tanımaları gerektiği düşünülmektedir.
Laboratuvar kontrol sistemine göre tasarlanmış öğrenme ortamının öğrenci başarısına ve öğrencilerin öğrenme?öğretme sürecine ilişkin tutumlarına etkisi
Bu çalışmada, Laboratuvar Kontrol Sistemine göre tasarlanan öğrenme ortamının bilgisayar öğretiminde öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenme- öğretme sürecine ilişkin tutumlarına ve öğrendikleri bilgilerin kalıcılığına etkisi olup olmadığı araştırılmıştır.Araştırma, 2010?2011 Eğitim ve Öğretim yılı Kayseri Fevzi Çakmak Lisesi 10. sınıf öğrencilerinden oluşan 66 denek üzerinde yürütülmüştür. Denekler 33'er öğrenciden oluşan deney ve kontrol olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Kontrol grubu projeksiyonla öğretim yapılan geleneksel öğrenme ortamında, deney grubu ise Laboratuvar Kontrol Sistemine göre tasarlanan aktif öğrenme ortamında web tasarımı öğrenmişlerdir.Deney ve kontrol grubunun her ikisine de öğretimden önce Başarı Testi, Öğrenme ve Öğretme Sürecine Yönelik Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Başarı testi öğretimin bitiminde ve öğretimin kalıcılığına bakmak için de öğretimden 5 hafta sonra tekrar uygulanmıştır.Bulgular, Laboratuvar Kontrol Sistemi ile oluşturulan aktif öğrenme ortamında öğrenim gören deney grubunun, geleneksel öğrenme ortamında öğrenim gören kontrol grubuna göre daha başarılı olduğunu göstermektedir. Aynı zamanda deney ve kontrol grubunun kalıcılık puanları üzerinde anlamlı bir fark vardır. Bu sonuçlar Laboratuvar Kontrol Sistemine göre tasarlanan öğrenme ortamlarının bilgisayar öğretiminde anlamlı düzeyde etkili olduğunu göstermektedir.Bunlara ek olarak, öğrenme- öğretme sürecine yönelik tutumlarda deney grubu öğrencileri, kontrol grubuna göre daha fazla olumlu tutum sergilemişlerdir. Bu anlamda, Laboratuvar Kontrol Sistemi ile aktif öğrenme ortamı oluşturup öğrencilere bu öğrenme ortamında liderlik gibi aktif görevler verilerek öğrencilerin derslere katılmaları sağlamak öğrencilerin başarılarını, öğrenilenlerin kalıcılığını ve aynı zamanda öğrencilerin derse yönelik tutumunu artıracaktır.Anahtar Kelimeler: Laboratuvar Kontrol Sistemleri, NetSupport school, aktif öğrenme ortamı, öğrenci etkileşimi, bilgisayar öğretimi, tutum, başarı, kalıcılık
İlköğretim 8. sınıf matematik dersi üçgenler alt öğrenme alanının öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının öğrencilerin başarısına ve kalıcılığına etkisi
Bu araştırmanın amacı, 8. sınıf matematik dersi üçgenler alt öğrenme alanının öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının öğrenci başarısına ve kalıcılığına etkisini incelemektir.Araştırmada, öntest-sontest kontrol gruplu deneysel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırma, belirli amaçlar için daha önce şekillenmiş olan gruplar üzerinde yapılmıştır. Ön test-son test kontrol gruplu modelin kullanıldığı araştırmalarda iç-geçerliliği tehdit edebilecek tarih, olgunluk, test etme ve araç gibi kaynaklardan gelen hatalar ya da etkiler diğer modellere kıyasla daha çok kontrol altında tutulabilmektedir. Bu da öntest-sontest kontrol gruplu modeli diğer modellere oranla daha güvenilir ve kullanışlı kılmaktadır.Araştırma 2011-2012 eğitim-öğretim yılında, Ankara İli Etimesgut İlçesi' nde bulunan bir ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Uygulamaya 8. sınıfların iki farklı şubesinde öğrenim gören toplam 68 öğrenci katılmıştır. Sınıflardan biri deney grubu diğeri ise kontrol grubu olarak rastgele belirlenmiştir. Deney grubunda 35, kontrol grubunda 33 öğrenci bulunmaktadır.Deney grubunda dersler aktif öğrenme yaklaşımı ile kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemi ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Matematik Başarı Testi kullanılmıştır. Matematik Başarı Testi öntest, sontest ve kalıcılık testi olmak üzere üç kez uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 15.00 istatistik programı ile analiz edilmiştir.Araştırma sonucunda aktif öğrenme yaklaşımına göre öğretimin öğrencilerin matematik başarısını artırmada geleneksel öğretim yöntemine göre daha etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca aktif öğrenme yaklaşımı, öğrencilerinin konu ile ilgili kalıcılık düzeylerini de artırmıştır.
"Etkin vatandaşlık öğrenme alanına ilişkin sosyal bilgiler öğretmenlerinin ve öğretmen adaylarının görüşleri"
Araştırmanın amacı Etkin Vatandaşlık Öğrenme Alanına ilişkin Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin ve Öğretmen Adaylarının görüşlerini belirlemektir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması desenine göre yürütülmüştür. Çalışma grubunu 2018-2019 eğitim öğretim yılında Elazığ ilinde öğretmenlik yapan 20 Sosyal Bilgiler Öğretmeni ve Fırat Üniversitesi Sosyal Bilgiler Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim gören 96 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma grubu kolay ulaşılabilir durum örneklemesine uygun olarak seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak görüşme formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının etkin vatandaşlık kazanımları; bu kazanımların öğrencilere sağladığı beceriler, bu becerileri kazandırmaya yönelik yapılması gerekenler ve kazanım eksiklikleri konusunda benzer görüşlere sahip oldukları ortaya çıkmıştır. Katılımcılar etkin vatandaşlık kazanımlarını hak ve sorumluluk kazandırma konusunda önemli görmüşlerdir. Kazanımların soyut olması ve teoride kalması ise başlıca eksiklikler olarak ifade edilmiştir. Katılımcılar etkin vatandaşlık kazanımlarının günlük problemlerin çözümünde etkili olduğu konusunda da benzer görüşler sergilemişlerdir.
Aktif öğrenme yönteminin ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisi
Bu çalışmada, aktif öğrenme yönteminin ilköğretim öğrencilerinin konuşma becerilerini geliştirmeye etkisini tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırmanın modeli (deseni), gerçek deneme modellerinden ?ön test son test?e dayalı ?deney ve kontrol gruplu deneysel bir çalışma?dır.Araştırma, Ankara ili Keçiören ilçesinde bulunan Dumlupınar İlköğretim Okulu ve Orhan Gazi İlköğretim Okulunda yürütülmüştür. Bu okullarda okuyan 6. sınıf öğrencilerine araştırmanın içeriğine uygun olarak hazırlıksız konuşma uygulamaları yaptırılmıştır. Elde edilen verilere t-testi uygulanarak konuşma becerisi bakımından aralarında anlamlı farklılık bulunup bulunmadığına bakılmıştır. Sonuçta, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Yansız (random) atama yoluyla Dumlupınar İlköğretim Okulu öğrencileri deney, Orhan Gazi İlköğretim Okulu öğrencileri kontrol grubu olarak atanmıştır. Öğrenciler deneysel işlemden önce ve sonra bağımlı değişkenlerle ilgili olarak ölçüme tabi tutulmuşlardır. Deney grubunda aktif öğrenme yöntem ve tekniklerine göre ders işlenirken, kontrol grubunda geleneksel öğretim yöntemleri kullanılmıştır. Deneysel işlem 12 haftalık bir süreçte gerçekleştirilmiştir.Çalışma sürecinde, araştırmada kullanılan konuşma konularını belirlemek için uzman görüşüne başvurulmuştur. Araştırmacı tarafından öğrencilerin konuşma becerilerini değerlendirmek için dereceli puanlama anahtarı (rubric) geliştirilmiştir. Ayrıca çeşitli değişkenlerin deney grubu öğrencilerinin ön test ve son test puanlarına etki edip etmediğini belirlemek amacıyla kişisel bilgi formuyla öğrencilerden bilgiler alınmıştır.Araştırmada elde edilen veriler bilgisayar ortamına taşınarak SPSS 16.0 istatistik paket programıyla analiz edilmiştir. Deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin uygulama öncesi ve sonrasında ?Konuşma Becerisi Değerlendirme Ölçeği?nden aldıkları puanların anlamlı bir şekilde değişip değişmediğini tespit edebilmek amacıyla karışık ölçümler için iki faktörlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Bilgi formlarından alınan bilgilerden elde edilen değerlerin iki değişken arasındaki anlamlılığını test etmek için t testi kullanılmıştır. Elde edilen değerlerin ikiden fazla değişken arasındaki anlamlılığını test etmek için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır.Araştırma sonucunda, aktif öğrenme yönteminin kullanıldığı sınıftaki öğrencilerin, mevcut Türkçe öğretim programına göre düzenlenen etkinliklerin kullanıldığı sınıftaki öğrencilere göre, konuşma puanlarının daha yüksek çıktığı ve aradaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir. Yapılan deneysel işlem sonuncunda çeşitli değişkenlerin öğrencilerin konuşma puanları üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir. Bu sonuçlar, aktif öğrenme yönteminin ilköğretim öğrencilerinin konuşma becerisini geliştirdiği şeklinde yorumlanmıştır.Anahtar Kelimeler: Türkçe Öğretimi, Konuşma, Konuşma Becerisi, Konuşma Eğitimi, Aktif Öğrenme.
Motor kontrolünde aktif öğrenmenin kullanılması
Gelişen teknolojiyle birlikte insanların bilgi ve bilgisayar teknolojilerinden beklentileri giderek farklılaşmaktadır. İlk başlarda sadece karmaşık hesaplamaları yapmak ve bilgi aktarımı için kullanılan bilgisayarlar, artık çeşitli olaylar karşısında karar verme ve öğrenebilme yeteneğine sahip olmuşlardır. İnsanların öğrenen ve karar verebilen sistemler üretme isteği, yapay zeka kavramının doğmasına neden olmuştur. Bir sistemin tasarlanması ve kontrol edilmesi sistemin modellenmesi ile mümkündür. Zeki sistemler üretmede çok sıkça başvurulan yöntemlerden biride Yapay sinir ağlarıdır. Yapay sinir ağları insanın karar verme, ilişkiler kurma ve öğrenme yeteneklerinin makinelere kazandırılmasını sağlayan matematiksel sinir hücresi modelleridir. Bu tezde katı modellemesi yapılan ve 4 hareket eksenine sahip bir robot kolunun hareket noktalarının servo motorlar ile konumlandırılması, yapay sinir ağlarının öğrenme türlerinden olan aktif öğrenme yani yaparak öğrenme stratejisi ile benzetim olarak sunulmuştur.
İlköğretim 7. sınıf çember ve daire alt öğrenme alanında aktif öğrenmenin öğrencilerin başarıları, tutumları ve kalıcılık düzeylerine etkisi
Bu araştırmada, ilköğretim 7.sınıf öğrencilerinin matematik dersi başarıları, tutumları ve kalıcılık düzeyleri üzerinde aktif öğrenme yaklaşımının etkisi incelenmiştir.Araştırmanın örneklemini, 2009-2010 öğretim yılında Çankırı il merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı iki farklı ilköğretim okulunda öğrenim gören 51 (elli bir) 7.sınıf öğrencisi oluşturmuştur.Araştırmada kontrollü öntest-sontest deney deseni kullanılmıştır. Çalışma 5 hafta süresince devam etmiş olup deney grubuna aktif öğrenme yöntemi ile, kontrol grubuna ise geleneksel öğretim yöntemi ile ders yapılmıştır.Araştırmada veri toplama aracı olarak; başarı testi ve tutum anketi kullanılmıştır. Hipotezlerin değerlendirilmesi için t-testi kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, deney grubu ile kontrol grubu öğrencilerinin akademik başarıları ve bilgilerinin kalıcılık düzeyleri arasında deney grubu lehine anlamlı bir farkın ortaya çıktığı görülmüştür. Öğrencilerin derse ilişkin tutumlarında ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.Araştırma sonucunda, çember ve daire konusunun aktif öğrenme yöntemi ile öğretiminin, öğrenci başarısını ve bilgilerinin kalıcılık düzeyini olumlu yönde etkilediği görülmüştür.
Ortaöğretim coğrafya dersinde aktif öğretimin öğrenci başarısına etkisi
Bu araştırma; coğrafya dersi `Ekosistem ve Madde Döngüsü' ünitesinin öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının etkisini incelemeye yönelik bir çalışmadır. Araştırmanın amacı, ilgili ünitenin öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının geleneksel öğretim yöntemlerine göre öğrenci başarısına etkisinin olup olmadığını belirlemektir.Araştırmada 2009-2010 öğretim yılı, Ankara iline bağlı Mamak Yavuz Sultan Selim Anadolu Lisesi' nde kontrol gruplu ön? son test modeli kullanılmıştır. Deneklerin seçimi tamamen objektif olarak yapılmıştır. Araştırma, coğrafya dersini aynı öğretmenden alan XI. sınıflara uygulanmıştır. Deney grubu 20, kontrol grubu 19 öğrenciden oluşturulmuştur. Deney grubunda aktif öğrenme yaklaşımına uygun olarak hazırlanan çalışma yaprakları ve etkinliklerle öğretim yapılmış, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemiyle ders işlenmiştir Veri toplama aracı olarak ekosistem ve madde döngüsü konusuna ait farklı kaynaklardan yararlanılarak çoktan seçmeli 32 soruluk bir başarı testi hazırlanmış ve kullanılmıştır. Bu testler deney ve kontrol gruplarına araştırma başlamadan ve deneysel çalışmanın bitiminde iki kez uygulanmıştır.Verilerin analizinde kullanılan istatistiksel işlemlerin sonucunda ise, deney grubuna uygulanan aktif öğrenme yaklaşımının öğrenci başarısını arttırmada geleneksel öğretim yönteminden daha etkili olduğu söylenebilir.Anahtar kelimeler: Aktif Öğrenme, Coğrafya Öğretimi, Çevre, Ekosistem
İlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde hava olayları, iklim ve deprem ile ilgili konuların öğretiminde aktif öğrenme yöntemlerinin etkisi
Bu çalışmada ilköğretim 4.sınıf Sosyal Bilgiler programında yer alan ?YaşadığımızYer? ünitesiyle ilgili konuların öğretiminde aktif öğrenme yöntemlerinin etkililiğibelirlenmeye çalışılmıştır.Araştırmanın çalışma grubu 2008-2009 öğretim yılında, Ankara ili Çankaya ilçesi,Gazi Üniversitesi Vakfı Özel İlköğretim Okulu'nda öğrenim gören dördüncü sınıflararasından seçilmiştir. Çalışma bu okulda 4/B (20) ve 4/C (20) şubelerine devam eden toplam40 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Rastlantısal olarak sınıflardan biri deney diğeri kontrolgrubu olarak atanmıştır.Araştırma ön-test, son-test kontrol gruplu deneysel desen şeklinde tasarlanmıştır.Buna göre araştırma üç aşamada gerçekleştirilmiştir. Öncelikle deney ve kontrol gruplarına?Yaşadığımız Yer? ünitesiyle ilgili iklim, hava olayları ve deprem konularını içeren ön-testuygulanmıştır. Daha sonra deney grubunda hazırlanan program doğrultusunda dersler aktiföğrenme yöntemlerine göre işlenirken, kontrol grubunda geleneksel öğretime devamedilmiştir. Uygulama sonrasında her iki gruba son-test uygulanmıştır.Veri toplama aracı ile elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS 15.0 (StatisticalPackage For Social Sciences) paket programından yararlanılmıştır. Öğrencilerin?Yaşadığımız Yer? ünitesiyle ilgili konuları öğrenme düzeyleri üzerinde aktif öğrenmeyöntemlerinin etkisini belirlemek amacıyla t ? Testi analizinden faydalanılmıştır. Yapılananalizler sonucunda özet olarak aşağıdaki bulgular elde edilmiştir:İlköğretim 4. sınıf Sosyal Bilgiler Dersi ?Yaşadığımız Yer? ünitesiyle ilgili konularınöğretiminde aktif öğrenme yönteminin kullanıldığı deney grubu öğrencileri ile gelenekselöğretimin uygulandığı kontrol grubu öğrencilerinin;1. Ön-test puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır.2. Son-test puan ortalamaları arasında deney grubu öğrencileri lehine anlamlı birfark bulunmuştur.3. Fark puanları (erişi puanları) ortalamaları arasında deney grubu öğrencileri lehineanlamlı bir fark bulunmuştur.Sonuç olarak ?Yaşadığımız Yer? ünitesiyle ilgili konuların öğretiminde AktifÖğrenme Yönteminin (AÖY), geleneksel öğretime göre daha etkili olduğu görülmüştür.
Doğal sistemler öğrenme alanında yer alan iç kuvvetler konularının öğretiminde aktif öğrenme teknikleri
Bu araştırmanın amacı, Coğrafya dersinde İç Kuvvetler konularının aktif öğrenme yöntemlerinin ve geleneksel öğretimin, öğrencilerin akademik başarıları üzerindeki etkilerini incelemektir.Araştırma 2009 ? 2010 öğretim yılının güz yarıyılında Ankara ili Altındağ ilçesi Hacı Bayram Anadolu İmam Hatip Lisesinde; 27 öğrencilik deney grubu ile 27 kontrol grubu olmak üzere toplam 54 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir.Araştırmada kontrol gruplu, öntest - sontest deneysel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmada deney grubunda aktif öğrenme teknikleri, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma, orta sosyoekonomik düzeye sahip bir ortaöğretim kurumunda yapılmıştır. Araştırma denekleri random ( rastgele ) yöntemle seçilmiştir.Araştırmanın verileri, başarı testi ile toplanmıştır. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi kullanılmıştır.Sonuç olarak başarı testi sontest puanları açısından, aktif öğrenme yöntemlerinin uygulandığı deney grubunun başarı sontest puanlarının aritmetik ortalaması, öğretmen merkezli geleneksel öğretimin uygulandığı kontrol grubunun başarı sontest puanlarının aritmetik ortalamasından yüksek bulunmuştur. Böylece aktif öğrenme yaklaşımının öğrencilerin coğrafya dersine ilişkin başarıları üzerinde öğretmen merkezli geleneksel öğretime göre daha etkili olduğu belirlenmiştir.
6. sınıf sosyal bilgiler dersi kazanımlarının gerçekleştirilme düzeyine ilişkin öğretmen görüşleri (Diyarbakır ili örneği)
Yaşadığımız çağda her geçen gün sistemler, toplumlar, bireyler ve ihtiyaçlar değişmektedir. Bütün bu değişimlere ayak uyduran bireyleri yetiştirmekle görevli olan eğitim öğretim teşkilatına büyük bir iş düşmektedir. Bu değişimlerin etkisi sadece öğrencilere değil, eğitim kurumunun tüm fertlerine kadar indirgenmektedir. Aileden, öğrenciden tutun da öğretmene ve eğitim bürokrasisine kadar her kesimi bir şekilde etkilemektedir. Geleneksel eğitim sisteminin çağın istediği profilde birey yetiştiremediği açık bir şekilde görülmüştür. Çağın gerektirdiği bireylerin yetiştirilmesi süreci oldukça uzun ve karmaşık bir yapıya sahiptir. Çünkü bu süreç her kesimi ilgilendirmektedir. Bu değişime ayak uyduramayan toplumlar gerilemeye başlarlar. Bu gerilemenin önünü almak için önemli olan yapıcı ve köklü çözümler sunmaktır.2005?2006 Eğitim-Öğretim yılında ülkemizin belirli illerinde ve okullarındaki pilot okullarda yeni bir eğitim öğretim programı uygulanmaya başlandı. Bu okullarda alınan dönütlerden sonra da 2006?2007 Eğitim-Öğretim yılında tüm yurtta 6. sınıflara bu program uygulanmaya başlandı.Bilindiği gibi 2006?2007 Eğitim Öğretim yılında 6. sınıf Sosyal Bilgiler Dersi yeni müfredatı tüm okullara uygulandı. Bu amaçla yeni uygulanan bu programın en önemli ayağını oluşturan kazanımların gerçekleştirilme düzeylerini belirlemek amacıyla böyle bir çalışmayı başlattık. Programın yeni uygulanması nedeniyle elimizde net veriler bulunmamaktadır. Bu yüzden bu çalışmayla birlikte öğretmenlerin görüşleri doğrultusunda kazanımların uygulanma düzeylerini belirlemek gerekiyordu.Sosyal Bilgiler öğretmenlerinin 6. Sınıf Sosyal Bilgiler dersinin kazanımlarının gerçekleştirilme düzeyine ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla yapılan bu araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Bu model çerçevesinde, ilköğretim okullarında görev yapan Sosyal Bilgiler öğretmenlerinin konu ile ilgili görüş ve önerileri ortaya konmuştur.Araştırma, Diyarbakır il merkezinde bulunan Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı ilköğretim okullarında çalışan 230 Sosyal Bilgiler öğretmeni üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, 3 bölümden oluşan "6. Sınıf Sosyal Bilgiler dersinin kazanımlarının gerçekleştirilme düzeyine ilişkin Anket Formu" (EK I) kullanılmıştır. Değerlendirilen 155 anket formundan elde edilen veriler SPSS istatistik programı yardımıyla frekans, yüzde ortalama, t, ve f testi teknikleri ile çözümlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Sosyal Bilgiler Programı, Kazanım, Öğrenme Alanı, Etkinlik
Bilgisayar eğitiminde aktif öğrenmenin öğrenci akademik başarısı, tutumu ve kalıcılığına etkisi
Bu çalışmada, aktif öğrenme yaklaşımı doğrultusunda düzenlenen öğretimin bilgisayar eğitiminde öğrencilerin akademik başarılarına, Grafik ve Animasyon dersine yönelik tutumlarına ve öğrendikleri bilgilerin kalıcılığına etkisi olup olmadığı araştırılmıştır.Bu araştırma, 2007?2008 öğretim yılı Bolu İli Gerede İlçesi Gerede Kız Teknik Anadolu Meslek ve Meslek Lisesi 11. sınıf öğrencilerinden oluşan 20 denek üzerinde yürütülmüştür. Denekler 10'ar öğrenciden oluşan iki gruba ayrılmış ve gruplardan biri kontrol grubu olarak geleneksel öğrenme ortamında Grafik ve Animasyon dersini öğrenmişlerdir. Diğer grupta deney grubu olarak aktif öğrenme ortamında Grafik ve Animasyon dersini öğrenmişlerdir.Hem kontrol grubuna hem de deney grubuna eğitimden önce Başarı Testi, Grafik ve Animasyon Dersine yönelik Tutum ölçeği uygulanmıştır. Aynı işlemler eğitimden sonra tekrarlanmıştır ve öğrenilen bilgilerin kalıcılığını belirlemek için ise başarı testi sontestin uygulamasından bir hafta sonra yeniden uygulanmıştır. Yapılan puanlamaların sonuçları Mann Whitney U-testi ve Wilcoxon Eşleştirilmiş Çiftler testi ile analiz edilmiştir.Sonuç olarak başarı testi sontest puanları açısından, aktif öğrenmenin uygulandığı deney grubu başarı sontest puanlarının sıra toplamları bakımından yüksek olmasına karşın deney grubu lehine anlamlı bir fark bulunamamıştır[U=118.00, p>.05]. Bu sonuç aktif öğrenme ortamlarının bilgisayar eğitiminde anlamlı düzeyde etkili olmadığını göstermektedir.Aktif öğrenme ortamlarının öğrencilerin tutumları üzerinde anlamlı bir fark yarattığı tespit edilmiştir [U=50.00, p<.05]. Tutum ölçeği sontest puanları açısından, aktif öğrenmenin kullanıldığı öğretimin Grafik ve Animasyon dersine yönelik tutum üzerinde, öğretmen merkezli geleneksel öğretime göre daha etkili olduğu söylenebilir.Deney ve kontrol grupları öğrenilen bilgilerin kalıcılığı açısından incelendiğinde ise deney grubunda bulunan öğrencilerin kalıcılık puanlarının kontrol grubunda bulunan öğrencilerin kalıcılık puanlarından farklı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.Anahtar Kelimeler: Aktif öğrenme, öğretmen merkezli öğretim, öğrenci merkezli öğretim, Bilgisayar eğitimi, tutum, başarı, kalıcılık
Ortaöğretim kurumlarında coğrafya dersi kapsamındaki çevre konularının öğretiminde aktif öğretim yöntemlerinin rolü
Araştırmada, aktif öğretim modeli ile 2005-2006 eğitim öğretim yılında geliştirilen MEB Lise 1 (9. sınıf) coğrafya programı kapsamındaki çevre konularının öğretiminde ilk kez uygulanmaya başlanan aktif öğretim yöntemlerinin, daha önceden uygulanan öğretmen merkezli yöntemlere göre, öğrencilerin çevre tutum ve bilgi düzeyleri üzerindeki etkilerinin yanı sıra, çevre konularının, bu öğretim yöntemleri ile öğretiminin liselerde uygulanabilirliği, coğrafya öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmiştir.Araştırmanın evrenini, Samsun merkezde bulunan anadolu lisesi, fen lisesi ve özel lise türündeki 7 lisede, 2005-2006 eğitim-öğretim yılında eğitim gören Lise 1. sınıf öğrencileri ile Samsun merkezde görev yapan 20 ortaöğretim coğrafya öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma örneklemine her lise için 120'şer öğrenciden oluşan (her lisedeki 4 şubeden deney ve kontrol gruplarını oluşturmak üzere, 60'ar lise 1 öğrencisi) toplam 840 öğrenci alınmıştır. Bu araştırma kapsamında, öğrenciler için tutum ve bilgi ölçekleri, öğretmenler için anket formu kullanılmıştır. Aktif öğretim yöntemlerinin öğrencilerin çevre tutum ve bilgi düzeyleri üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla deneysel yöntem kullanılarak, deney-kontrol gruplar arası öğrenci gelişimi karşılaştırılmıştır. Öğretmen anketi, bilgi ve tutum ölçekleri ile elde edilen veriler, bilgisayar ortamında SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) programı kullanılarak analiz edilmiştir. Öğrenci gelişimi bakımından, deney ve kontrol grupları arasında fark olup olmadığı paired samples t-testi (eşleştirilmiş iki grup arasındaki farkların testi) ile kontrol edilmiştir. Öğretmen anketi ile elde edilen bilgilerin frekans ve yüzde oranları tablolaştırılarak verilmiştir. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir.Araştırma bulgularına dayalı olarak;1. Aktif öğretim modeli ile gerçekleştirilen çevre öğretiminin, öğretmen merkezli çevre öğretimine göre, çevre bilgisi ve çevre tutumu yönünden öğrenciler üzerinde daha etkili ve olumlu izler bıraktığı belirlenmiştir. Bu bağlamda, aktif öğretim strateji ve yöntemlerinin ortaöğretimde coğrafya eğitimi alanında kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır.2. Öğretmen anketi sonuçlarına dayalı olarak, aktif öğretim modeli ile işlenen dersin planlanması ve uygulanması aşamalarında; sınıf mevcudunun kalabalıklığı, sınıfların fiziksel düzen ve materyal açısından zorluklar içermesi, öğretmenlerin aktif öğretim yöntemleri ile ilgili eğitim programlarına ve seminerlere ihtiyaç duymaları gibi birtakım sınırlılıklar yaşandığı tesbit edilmiştir.