COVID-19 hastalarında enflamatuvar ve oksidatif stres biyobelirteçlerinin değerlendirilmesi

COVID-19, Aralık 2019'da ortaya çıkmış ve pandemiye neden olmuş viral bir hastalıktır. Hastalığın patofizyolojisi tam olarak açığa çıkarılamamakla birlikte dünya genelinde araştırılmaya devam edilmektedir. Erken dönemde sıklıkla ateş, öksürük ve nefes darlığı ile başvuran hastaların diğer semptomatik kişilerden ayrımı olduk güçtür. Bu çalışmanın amacı bazı oksidatif ve enflamatuvar parametreleri kullanarak COVID-19'un erken dönemdeki patofizyolojisini aydınlatmaktır. Ayrıca bu parametrelerin COVID-19 hastalarının benzer semptomlara sahip kişilerden ayrımındaki etkinliğini değerlendirilmek amaçlanmıştır. Çalışmamızda COVID-19 tanısı almış hastalar ile bu hastalık ile benzer semptomlara sahip olan COVID-19 tanısı dışlanmış hastaların serumlarından TAS ve TOS testleri spektrofotometrik yöntem ile; Neopterin, IL-18, CXCL9 ve S100A12 konsantrasyonları ELISA yöntemi ile ölçülmüştür. Tam kan sayımıyla elde edilen veriler ile LCR, NMR, PLR ve NLR parametreleri hesaplanmıştır. Tüm parametreler ile birlikte yaş, hastalık şiddet ve rutin laboratuvar verilerinin korelasyon analizi yapılmıştı. Ayrıca parametrelerin tanı performansları değerlendirilmiştir. PLR, COVID-19 hasta grubunda yüksek bulunmuştur. LCR, CXCL9 ve S100A12 kontrol grubunda yüksek bulunmuştur. CXCL9 testinin tanı koyma performansı iyi, S100A12 ve PLR'nin orta, LCR'nin zayıf olarak değerlendirilmiştir. Diğer parametrelerde gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır. COVID-19'un erken döneminde, diğer semptomatik hastalara kıyasla, daha düşük düzeyde hücresel bağışıklık gözlenmemiştir. Oksidatif streste ise anlamlı farklılık saptanmamıştır. COVID-19'da gözlenen CRP yüksekliği, lenfopeni ve trombositoz; bu hastalarda anlamlı PLR yüksekliğine ve LCR düşüklüğüne neden olmuştur. CXCL9, PLR ve S100A12 COVID-19 hastalarının diğer semptomatik kişilerden ayrımında yardımcı olabilir.