Ebeveyn kısmi süreli çalışmanın kadın istihdamına etkisi; Bursa örneği

İşgücü piyasasında esneklik, ilk olarak Sanayi Devrimi sonrası dönemde gündeme gelmiş, devletin çeşitli nedenlerle ekonomiye müdahale etmesi sonucu ilerleyen dönemlerde bu dönemdeki etkinliğini kaybetmiş, gelişmekte olan ülkelerle, bazı gelişmiş ülkelerde günümüzdeki boyutlarda olmamakla birlikte işgücü piyasası esnekliği geçerli olmuştur. 1970'lerin ortalarından itibaren ise; esneklik birçok nedene bağlı olarak gelişmiş ülkelerin büyük bölümünde, büyük şirketlerde ve örgütlü sektörlerde geniş bir uygulama alanı bulmuştur. 1970'lerin ortalarından itibaren işgücü piyasası esnekliğine yönelik çok sayıda çalışma şekli çeşitli ülkelerde artan şekilde uygulanmaya başlanmış ancak bu çalışma şekilleri arasında İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra önem kazanan kısmî süreli çalışma diğer çalışma şekillerine göre özellikle kadınlar açısından daha geniş bir uygulama alanı bulmuştur. Kısmî süreli çalışmanın diğer nedenler yanında iş-yaşam dengesini sağlama özelliği bu çalışma şeklinin bir yandan kadınlar tarafından daha fazla tercih edilmesine diğer yandan kadın istihdamının arttırılması çerçevesinde kısmî süreli çalışmanın gerekülke bazında gerekse Avrupa İstihdam Stratejisi çerçevesinde önem kazanmasına neden olmuştur. Türkiye'de kısmî süreli çalışma ile ilgili ilk adımlar Altıncı Beş Yıllık Kalkınma Planı ile atılmıştır. Daha sonraki kalkınma planları ile Ulusal İstihdam Stratejisi ve Eylem Planları'nda kısmî süreli çalışma ile ilgili düzenlemelere yer verilmiş, kısmî süreli çalışma özellikle kadın istihdamının arttırılması çerçevesinde ele alınmıştır. Türkiye'de kısmî süreli çalışma ile ebeveyn izni konusunda Avrupa Birliği normlarına uyum çerçevesinde yasal düzenlemeler yapılmıştır. Ancak ebeveyn izni konusunda doktrinde ve uygulamada farklı görüşler ortaya çıkmış, bu görüşlere katkıda bulunmak amacıyla tez kapsamında Bursa'da nitel bir alan araştırması yapılmıştır. Bu alan araştırma sonucunda ebeveyn izni ile ilgili düzenlemelerin uygulamada olumlu karşılanmadığı ve kadın istihdamına olumlu katkı sağlamayacağı tespit edilmiştir