Erken Tunç Çağı'nda Doğu Karadeniz bölgesinin kültürel gelişimi

Ülkemizin Eskiçağ Tarihi ve Arkeolojisi açısından az çalışılan coğrafyalarından biri olan Doğu Karadeniz Bölgesi, engebeli yapısı ve özellikle kıyı şeridinde bulunan şehirlerin (Ordu, Giresun, Trabzon, Rize ve Artvin) sık bir bitki örtüsüyle kaplı olması nedeniyle kültür varlıklarının tespitini zorlaştırmaktadır. Bölgenin tarihine baktığımızda Doğu Karadeniz bölümüne yazının çok geç çağlarda geldiğini görmekteyiz. Bölgenin yazılı tarihi açısından, çalıştığımız dönem olan Erken Tunç Çağına (MÖ 3000-2000) tarihlenen yazılı bir eser tespit edilememiştir. Bu nedenle araştırmamızda arkeolojik buluntular önemli yer tutmaktadır. Çalışmamıza Giresun Sistematik Yüzey Araştırmalarında tespit edilen Kültür varlıkları özelinde başlanılmış olup, Doğu Karadeniz Bölgesinde ve sınır alanlarında düzenlenen arkeolojik araştırmalarda, tespit edilmiş olan Erken Tunç Çağı yerleşimleri ve keramik kültürleri çalışmamızın genelini oluşturmaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde Doğu Karadeniz Bölgesinin coğrafi özellikleri jeolojik, fiziki ve tarihi yönden incelenmektedir. İkinci bölümümüzde ise tarihi ve coğrafi bilgiler ışığında bölgenin Tunç çağlarına kadar geçirdiği sosyokültürel süreç ele alınmıştır. Üçüncü bölümümüzde çalışmamızın ana konusu olan, Doğu Karadeniz Bölgesi Erken Tunç Çağı kültürlerinin tespit edildikleri yerleşim alanları ve bu alanlarda elde edilen arkeolojik bulguların (çanak çömlek, kaya resimleri, dikilitaş) illere göre listelenmesi ve bölgede tespit edilen Karaz, ETÇ I, ETÇ II ve ETÇ III keramik kültürlerinin tipolojik açıdan değerlendirilmesine yer verilmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde yer alan 208 yerleşim alanı harita üzerinde konumlandırılmış ve bölgede tespit edilen arkeolojik buluntular tablolar üzerinde listelen dirilmiştir.