İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine yüksekten düşme nedeniyle başvuran hastaların analizi

Amaç: Bu çalışmada amacımız, yüksekten düşme nedeniyle acil servisimize başvuran hastaların demografik özelliklerini incelemek ve bunların mortalite ve morbidite üzerindeki etkilerini belirlemektir. Gereç ve Yöntemler: İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi'ne, 01.11.2011 ile 01.11.2014 tarihleri arasında yüksekten düşme nedeniyle başvuran 460 hastanın bilgileri geriye dönük olarak incelenmiştir. Olguların cinsiyet, vital bulgular, yaş aralıkları, düşme nedeni, düşme yüksekliği, düşme yeri, düşme zemini, düşme olguların aylara göre dağılımı, olay oluş saatleri, olguların etkilenen bölgeleri ve yaralanması, taburculuk-yatış durumu, yattığı klinik, RTS, CRAMS, AIS, ISS, NISS, TRISS ve GKS parametreleri incelendi. Bulgular: 460 vakanın 26'sı(%5.7) öldü, 434'ü(%94.3) ise şifa ile taburcu oldu. Olguların 292'si (%63.5) erkek, 198'i (%36.5) ise kadındı. Çalışmamızda tüm olguların yaş ortalaması 27±24.99, ölenlerin yaş ortalaması 55.27±26.46, yaşayanların yaş ortalaması ise 25.07±23.88 olarak tespit edildi. En küçük hasta 1 yaşında, en büyüğü ise 88 yaşındaydı. Vakaların %92.2'si dikkatsizlik sonrası kaza nedenli, %8.1'i iş kazası ve %1.7'si ise intihar nedenli yüksekten düşmeydi. 385 olgu sert zemine düşerken 75 olgu yumuşak zemine düşmüştü. Olgular en fazla 12.01-18.00(%45.2) saatleri arasında düşmüştü. Vakaların yarısından fazlası(%57.4) mayıs, haziran, temmuz, ağustos aylarında görüldü. Hastalar en fazla balkondan(%24.3), sonrasında ise merdivenden(%22.8) düşmüş. Düşme yüksekliğine bakıldığında ise en fazla düşme 1.1-4 metre aralığında olmuş. En fazla ölümde 10 kişi ile yine aynı aralıkta görüldü. Travmadan en fazla etkilenen bölge cilt ve cilt altı iken onu baş-boyun ve ekstremiteler takip etti. Çalışmamızın mortalite ilişkisine bakıldığında yaş (0-5 ve ≥62 yaş), düşme yüksekliği (≤1, 4.1-9, >9 metre), düşme yerleri(ev içi, inşaat iskelesi, çatı, uçurum), baş-boyun travması, spinal sistem travmaları, lineer fraktür, subarakanoidal kanama, servikal fraktür, torakal fraktür, GKS, AIS, ISS, NISS, RTS, TRISS, CRAMS parametreleri istatiksel olarak anlamlı bulundu(p<0.05). Sonuç: Sonuç olarak, çalışmamızda en önemli travmalardan birisi olan yüksekten düşmelerin öncelikle eğitimle sonrasında ise gerekli güvenlik tedbirlerinin alınmasıyla azaltılabileceği vurgulandı. Bunun yanında mortaliteye azaltacak diğer bir etken ise sağlık çalışanlarının travma konusunda bilgi ve becerilerinin arttırılması olarak düşünüldü. Anahtar Kelimeler: Acil servis, travma, yüksekten düşme, mortalite.