Kentleşmenin coğrafi analizi: Keçiören (Ankara) örneği

Keçiören; İç Anadolu Bölgesinin yukarı Sakarya bölümünde, Ankara İline bağlı bir ilçe merkezidir. Aynı zamanda Keçiören, Ankara il merkezinin bir bölümünü oluşturmaktadır. Genel olarak engebeli bir arazi üzerinde gelişen Keçiören, 1936 yılında Etlik, Kalaba ve Ovacık köylerinin birleşmesiyle nahiye merkezi olmuştur. 1953 yılında Altındağ ilçe olduğunda Bağlum ve Keçiören buraya bağlanmıştır. 1966 yılından 1983 yılına kadar Ankara belediyesine bağlanan Keçiören, yerel yönetimlerin yeniden düzenlenmesiyle 30 Kasım 1983 yılında ilçe konumuna gelmiştir.Keçiören'in kentleşmesinde Ankara'nın önemli bir yeri vardır. Çünkü bilindiği gibi Ankara Cumhuriyet'in ilk yıllarında kesintisiz olarak en hızlı kentleşen şehirdir. Kale ve çevresinde küçük bir kent nüvesi olan Ankara, Cumhuriyet'in ikinci yarısında kent çevresinde yayılmaya başlamıştır. 1960 yılına kadar yaklaşık 40 kat artan nüfusuyla Ankara Keçiören'inde içinde bulunduğu kent çevresine süratle yayılmaya başlamıştır.Keçiören Cumhuriyet'in ilk yıllarından 1960'a kadar Ankara'dan bağımsız bir gelişme göstermiştir. Nitekim Ankara'da yaşanan idari, iktisadi ve kültürel değişimler yoğun göç almasına neden olmuştur. Bu dönemden sonra yoğun göç alan Keçiören, hızlı nüfus artışının yaşandığı bir yerleşim birimi haline gelmiştir.Keçiören'de hızla artan nüfus beraberinde büyük sorunları da getirmiştir. Nüfus artışına bağlı olarak kentleşen Keçiören'de en büyük sonun konut sıkıntısı olmuştur. Gecekonduların kentsel alana yayılmaya başlamasıyla Keçiören'de sahte kentleşme yaşanmıştır.Sahte, çarpık ve hızlı kentleşme dönemlerinde Keçiören, Ankara'nın en önemli yoksulluk yuvalarından biri olmuştur. Kent tarihi ve kimliği yok edilerek sadece demografik olarak büyüyen, coğrafi mekânın beton yığınlarıyla kaplandığı, yanlış arazi kullanımının hâkim olduğu Keçiören'de kentsiz kentleşme yaşanmaktadır. Anahtar Kelimeler: Coğrafya, Ankara, Keçiören, Aşırı Kentleşme, Şehir Coğrafyası, Kentleşme, Demografik Kentleşme,