Orhan Pamuk, Hasan Ali Toptaş ve İhsan Oktay Anar' ın romanlarında Zaman

İlk çağ düşünürlerinden Augustinus, zamanın konuşma sırasında en bilinir şey olduğunu fakat zamanın tanımının yapılması gerektiğinde zamanın bilinmez, rahatça açıklanamaz bir hâl aldığını belirtir. Felsefe, matematik ve fiziğin de inceleme alanına giren zaman edebiyat eserinde de bulunduğu dönemin zaman algısıyla ya da edebiyat eserinin yazarının zihninde yansıyan şekliyle bulunur.Romanda zaman dört farklı kategoride incelenmektedir: Vaka zamanı, Anlatma zamanı, Yazma zamanı ve Okuma zamanı. Günümüz romanı ise gerek postmodernizmin etkisiyle gerekse bilimsel gelişmeler ışığında farklı bir zaman algısını içinde barındırmaktadır. Üstkurmaca metinlerde vaka zamanı ile anlatma zamanı birbirine karıştığı gibi anlatıcı metninde okuma zamanına da gönderme yapabilir. Bu tür metinlerde okuyucunun metni o an oluşuyormuş gibi hissetmesi için yazma zamanı ile anlatma zamanı arasındaki sınırlar silinmeye çalışılır. Postmodern romanın zamanının bu denli karışık olmasının temelinde postmodernistlerin zaman hakkındaki görüşleri yatmaktadır. Postmodernistlere göre zaman insani bir yaratımdır, keyfî ve belirsizdir.Günümüz Türk romanında da postmodernizmin etkisiyle romanda zaman algısı değişip dönüşmektedir. Artık zaman belirlenemez, belirsiz, göreceli, döngüsel, kronolojik olmayan bir hâl alır. Orhan Pamuk, Hasan Ali Toptaş ve İhsan Oktay Anar'ın romanlarında zamanın geleneksel romanın zamanından farklı bir şekilde kurgulandığını gözlemlemekteyiz. Postmodernizmin zaman anlayışı bu romancıları farklı derecelerde de olsa etkilemiştir diyebiliriz.Anahtar Sözcükler: zaman, postmodernizm, postmodern roman, Türk romanı