Otizm spektrum bozukluğu olan çocukların piyanoda el pozisyonlarını destekleme amacıyla tasarlanan aparatın piyano eğitimine etkisi

Piyanonun büyük ve başlangıçta karmaşık gelen çok sayıda tuş sistemine sahip olması, OSB'li çocukların öğrenme süreçlerini etkileyebilmektedir. İlgili literatürde OSB'li çocuklara enstrüman öğretmenin ve enstrümantal müzik yapmanın çevrelerindeki dünya ile iletişim ve etkileşim kurma yeteneklerini geliştirmede yardımcı olduğu, bu çocukların öğrenimini desteklemek için müzikal materyale ihtiyaç olduğu vurgulanarak, çalgı eğitimiyle duyusal-motor zorlukların çözülmesine imkan sağladığına ilişkin sonuçlara ulaşılmıştır. Piyano eğitiminde soyut bir süreci somut hale getiren ve eğitimin etkin, hızlı, kolay ve verimli olmasını sağlamak amacıyla piyanoya yardımcı aparatın (PİYAP) tasarlanması planlanmıştır. Bu kapsamda piyano eğitimi başlangıç düzeyi el pozisyonunu destekleme aparatının tasarlanması amaçlanmış ve PİYAP'ı geliştirme süreci tasarım geliştirme araştırması kapsamında gerçekleştirilmiştir. Araştırma süreci; literatür incelenmesi ve ihtiyaçların belirlenmesi, tasarım çerçevesinin oluşturulması, tasarımın çerçevesine yönelik 3 uzman görüşü ile tasarımın yapılandırılması ve tek denekli araştırma modelinde katılımcılar arası çoklu yoklama modelinde tasarımın uygulanarak denenmesi aşamaları gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda OSB tanılı üç çocuk ile araştırma uygulanmış, uygulama sürecinde OSB'li çocukların el pozisyonunu destekleyen PİYAP'ın piyano eğitiminde etkililiği belirlenmiştir. Bu süreçte başlama düzeyi, öğretim, öğretim sonu, izleme ve genelleme oturumları ile katılımcıların piyano eğitimi öncesi, öğretim sonrası ve kazanılan davranışların sürdürülebilme durumlarına ilişkin veriler elde edilmiştir. PİYAP ile gerçekleştirilen piyano öğretimi sonrasında katılımcıların %90 ve üstü doğru davranış ölçütünü karşıladığı, belirlenen 10 ölçüt hedef-davranıştan 9'unu yerine getirdiği görülmüştür. Piyano eğitiminde kullanılan PİYAP'ın OSB'li katılımcılarda uygulanması etkili bulunmuştur. Ayrıca 3, 5 ve 8 hafta sonra geçekleştirilen oturumlarda kazanılan davranışın kalıcı olarak devam ettiği görülmüştür. Genelleme oturumlarında katılımcıların gerçekleştirdiği davranışları benzer düzeyde yeni bir esere aktarabilme durumlarında %90 doğru davranış gözlenmiştir.