Sıçanlarda iskemi ve reperfüzyon modelinde caspase3, smad1, bmp2 ve bcl-xl genlerinin moleküler analizi

İskemi, arteriyel ya da venöz kan akımı azalmasına bağlı organ ve dokunun yetersiz perfüzyonu sonucu bu doku veya organların oksijenden yoksun kalması şeklinde tanımlanmaktadır. İskemik dokunun reperfüzyonu dokuda paradoksal olarak iskemi ile oluşan hasara göre çok daha ciddi bir hasara yol açar. İskemi ve sonrasında hem hücrenin rejenerasyonu, hem de toksik metabolitlerin temizlenmesi için gereken yeniden kan akımı sonucu oluşan hücre ölümünde birçok mekanizma rol oynamaktadır. Bu çalışmamızda böbrekte oluşturulan iskemi/reperfüzyon (İ/R) modeli sonrası nefrektomisi yapılan böbrek dokularındaki moleküler değişiklikler için smad1, bmp2, bcl-xL ve caspase3 genlerinin gen seviyelerine bakıldı. Bu çalışma için toplam 30 Wistar albino sıçan eşit olarak 3 gruba ayrıldı. Grup I= iskemi grubu (60 dakika iskemi+48 saat reperfüzyon) (n:10), Grup II=iskemi (60 dakika iskemi+48 saat reperfüzyon)+kalsiyum kanal inhibitörü (n:8), Grup III=iskemi (60 dakika iskemi+48 saat reperfüzyon)+sodyum kanal inhibitörü (n:8) ön tedavisi verilen tedavi grupları olarak belirlendi. Yapılan gen seviyesi sonuçlarına göre iskemi ve tedavi gruplarında bmp2, bcl-xL ve caspase3 genlerinde istatistiksel olarak anlamlılık görülürken, smad1 geninde ise istatistiksel olarak anlamlılık görülmemiştir (p?0,05). Histopatolojik sonuçlarımızda, hematoksilen eosin ile yapılan genel doku değerlendirilmesi ve skorlamasına göre kalsiyum kanal blokeri verilen tedavi grubu ile (Grup II) iskemi grubuna (Grup I) ait skorlama karşılaştırıldığında, kalsiyum kanal inhibitörü olarak verilen verapamilin böbrek dokusunda hücre ölümünü inhibe ettiği görüldü.Anahtar Kelimeler: Apoptozis, bmp2, renal iskemi, smad1, verapamil