Türk sosyal güvenlik sisteminde sosyal güvenlik kurumunun yeniden yapılandırılması ve bu sürecin analizi

Türk sosyal güvenlik sisteminde,farklı kategorideki vatandaşların statülerini düzenleyen mevzuattaki dağınıklık ve bu statü farklarının getirdiği uygulama farklılıklarını giderme zarureti olduğu,ülkemizde yıllardır kabul edilen ve gerek akademik seviyede, gerekse bürokratik ve siyasal sistem içerisinde vurgulanagelen bir gerçektir.Hemen bütün kalkınma planlarında ve yıllık programlarda sosyal sigortalar alanında,daha geniş manada da sosyal güvenlik alanında yapılması gereken reformdan bahsedilmiş,sosyal sigorta sistemleri ve kurumları arasında norm ve standart birliğinin sağlanmasının bir ihtiyaç olduğuna hep dikkat çekilmiştir.Zira 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı TC. Emekli Sandığı Kanunu, 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı Esnaf Ve Sanatkarlar Ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu , 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına Ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanunu ve daha birçok kanun ve KHK sosyal güvenlik sistemimizi düzenlemekte idi.Bu kanunlarla kurulan üç ayrı sosyal güvenlik kurumu mevcuttu.Bunlar bilindiği gibi Emekli Sandığı,Sosyal Sigortalar Kurumu,Bağ-Kur idi.Bunlardan her bir kuruma tabi olan kesim için ayrı ayrı norm ve standartlar ve uygulamalar söz konusu idi.Bu çalışmanın 1.Bölümünde bu üç ayrı kurumun kurumsal yapısı ve görevleri,gelir ve giderleri incelenmiş, 2.Bölümde 5502 sayılı kanunla kurulan Sosyal Güvenlik Kurumunun Teşkilat yapısı incelenmiş,3.Bölümde ise 5502 sayılı Kanunun getirdiği sistem ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun getirdiği yeni uygulamaya,sigortalılar açısından bakılmış ve uyum süreci tekçatı mevzuatı yönünden,finansal açıdan,insan kaynakları ve teknolojik altyapı açısından irdelenmiş,nihayet sonuç bölümünde de başlangıçta 5502 ve 5510 sayılı Sosyal Güvenlik Reform Kanunları ile yapılmak istenen sistemdeki revizyonun ne kadar yapılabildiği,nelerin eksik kaldığı ortaya konmaya çalışılmıştır.