Üniversite öğrencilerinde kendine zarar verme davranışının demografik değişkenler, travmatik yaşantılar ve benlik kapasitesi ile olan ilişkisi

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde kendine zarar verme davranışının yaygınlığının ve kendine zarar verme davranışının travmatik yaşantılar, benlik kapasitesi ve demografik değişkenler ile olan ilişkisi içerisinde incelenmesidir. Araştırmada betimsel türde tarama modeli kullanılmıştır.Araştırmanın örneklemini birçok farklı branşta eğitim veren Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde 2008-2009 eğitim-öğretim yılında lisans eğitimi gören öğrenciler arasından tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen öğrenciler oluşturmuştur.Araştırmada, ?Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği?, ?Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği?, ?Coopersmith Benlik Saygısı Envanteri? ve bazı değişkenler ile ve kendine zarar verme davranışı hakkında bilgi toplanması amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan ?Kişisel Bilgi Formu? kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS programından yararlanılmıştır.Araştırma sonucunda kendine zarar verme davranışının üniversite öğrencileri arasındaki yaygınlığı %21 olarak bulunmuştur. Cinsiyete göre erkek öğrenciler arasında daha yaygın olduğu saptanmıştır. Kendine zarar veren öğrencilerin vermeyenlere göre anlamlı düzeyde daha çok çocukluk dönemi istismar yaşantısına sahip olduğu görülmüştür. Kendine zarar veren öğrencilerin vermeyenlere göre benlik saygısı düzeylerinin daha düşük olduğu ve stresle başa çıkma tarzları açısından olumlu başa çıkma tarzlarını daha az kullandıkları saptanmıştır.