Yoğun bakım ünitesinde akut inme tanısı ile takip edilen hastalarda inflamasyon belirteçlerinin mortalite üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: İnme tüm dünyada yüksek prevalansta görülmesi, mortalite ve morbiditeye sebep olması nedeniyle majör halk sağlığı sorunudur. Akut inme sonrası başlayan inflamatuar yanıt, iskemik veya hemorajik beyin hasarı sonrası sekonder yaralanmayı içeren önemli bir patolojik süreç olarak kabul edilir. İnflamatuar süreçte; plateletler de inflamasyonda görev alır ve kemokin sitokin üretiminden sorumludurlar. Dokulardan salınan kemokinler ve sitokinler periferik dolaşımdaki lökositlerin yaralanan bölgeye sızmasını teşvik eder. Periferik dolaşımdaki lökositler arasında nötrofiller, beyin hasarında önemli bir aracı olarak kabul edilir. Şimdiye kadar birçok çalışma nötrofillerin yaralanan beyin bölgesine sızmasının beyin hasarını arttırdığını göstermiştir. Beyin hasarında lenfositlerin rolü ise tartışmalı olmakla birlikte bazı alt lenfosit tipleri inflamatuar yanıtta görev alır. Yoğun bakım ünitesinde yatırılan hastaların prognozunu belirlemek önemlidir. Akut inme tanılı hastalar yoğun bakım ihtiyacı olan hastalar arasında önemli bir yer tutmaktadır. Biz de bu çalışmamızda yoğun bakım ünitesine yatırılan akut inmeli hastalarda nötrofil/lenfosit oranı (NLO) ve platelet/lenfosit oranı (PLO) nın prognoza etkisini belirlemeye çalıştık. Materyal ve metot: Bu çalışmaya OCAK 2012- KASIM 2019 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Hastanesi Dahiliye Yoğun Bakım Ünitesi ile Nöroloji Yoğun Bakım Ünitesine yatırılan 400 akut inme tanılı hasta dahil edildi. Akut inme, iskemik ve hemorajik inme olarak tanımlandı. Çalışma retrospektif olarak dizayn edildi. Hastaların demografik özellikleri, etiyoloji ve komorbid durumları, laboratuvar bulguları hasta dosyalarından alındı. Yoğun bakımda yatış süreleri ve klinik sonuçları kaydedildi. Hastaların nötrofil/lenfosit oranına (NLO) ve platelet/lenfosit oranına (PLO) bakıldı. Hastalar ölenler (grup1) ve yaşayanlar (grup2) olarak sınıflandırıldı. Çalışılan parametreler ile iki grup karşılaştırıldı. Bulgular: Hastalar, ölenler (grup1) (n=227) ve yaşayanlar (grup2) (n=173) olarak sınıflandırıldı. Ölen grupta yaş, yatış süresi, sistolik kan basıncı, lökosit sayısı, nötrofil sayısı, trombosit sayısı, kan şekeri, kreatin, CRP, nötrofil/lenfosit oranı (NLO), platelet/lenfosit oranı (PLO) yaşayan grupla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı ve daha yüksek bulundu (p<0,05). Albümin değeri ise ölen grupta daha düşük saptandı (p<0,05). Hastaların mortalitesi ile NLO, PLO, CRP yüksekliği arasında pozitif ilişki mevcuttu. NLO≥5, PLO≥300, CRP>1 olan hasta gruplarında mortalite daha yüksek ve genel sağ kalım daha kötüydü. Sonuç: Yoğun bakım ünitesinde akut inme sebebiyle takip ve tedavi edilen hastalarda NLO, PLO, CRP değerleri yüksek olan hastaların mortalitesi daha yüksek bulundu. Bu hastaların genel sağ kalımları daha kötüydü.