Theses supervised by Prof. Dr. Selime Ölmez Bayhan
11 theses · Dicle University
Diyarbakır, Mardin ve Şanlıurfa illeri pamuk üretim alanlarında nabis (Hemiptera: Nabidae) türlerinin tespiti, önemli türün laboratuvar koşullarında biyolojik özellikleri ve bazı pestisitlerin toksik etkilerinin belirlenmesi
Dünya genelinde ekonomik bir değere sahip olan pamuk, tekstil ve yağ sanayisi ile hayvancılık alanında kullanılan önemli bir endüstri kültür bitkisidir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde Şanlıurfa, Diyarbakır ve Mardin illerinde pamuk üretim alanlarında 2021 ve 2022 yıllarında 2 haftalık periyotlarla yapılan surveylerle Nabis türleri saptanmıştır. Bu türler içerisinde yaygın tür olarak Nabis pseudoferus orientarius (Hemiptera: Nabidae) belirlenmiştir. Arazi koşullarında Diyarbakır ilinde iki deneme alanında (Gencan ve Belenli köyleri) biyolojik etkinlik çalışmaları yürütülmüştür. Denemenin yapıldığı her iki alanda da 3. ve 7. günde acetamiprid, 10. günde ise emamectin benzoate en yüksek yüzde etki değerini göstermiştir. Laboratuvar koşullarında yapılan çalışmalarda; N. pseudoferus orientarius'un ortalama yumurta açılıma süresinin 9,83 gün, ortalama ergin öncesi gelişme süresi 15,72 gün ve ergin ömrünün ise ortalama 62,6 gün olarak tespit edilmiştir. N. pseudoferus orientarius'un ortalama preovipozisyon, ovipozisyon ve postovipozisyon süreleri sırasıyla 9, 58,3 ve 4,8 gün olarak belirlenmiştir. Bir dişi ömrü boyunca ortalama 446,1 adet (267-576) yumurta bırakmıştır. Çalışmada kalıtsal üreme yeteneği (r) 9.15, artış oranı sınırı (λ) 1.10, net üreme oranı (R0) 193.13, ve ortalama döl süresi (T) 57.50 olarak belirlenmiştir. Yaşa özgü canlılık oranı (lx) 4.35, yaş ve döneme özgü canlılık oranı (S_xj) 80.30 ve yaşa özgü üreme oranı (mx) değeri ise 14 olarak hesaplanmıştır. Laboratuvar ortamında yürütülen Pestisitlerin toksik etki çalışmalarında ergin ve nimflere Doğrudan uygulamada dimethoate, emamectin benzoate ve acetamiprid'in uygulama dozları %100 etki göstermiştir. Besine ve film kalıntı yöntemine göre ise dimethoate %100, emamectin benzoate ve acetamiprid'in ise yüzde30-90 etki gösterdiği saptanmıştır. N. pseudoferus orientarius'un nimf ve erginleri üzerine uygulamadan 72 saat sonra yüzde etki, ergin sayısı ve ömrü ile verimliliğe etkisi yönünden chlorantraniliprole, sulfoxaflor ve hextyhiazox'un uygulama dozları, film kalıntı, besine ve böceğe uygulamalarında düşük etki göstererek zararsız veya az zararlı olduğu tespit edilmiştir.
Diyarbakır ili tarla koşullarında üretimi yapılan farklı domates çeşitlerinde Tuta absoluta (meyrick) (Lepıdoptera:gelecehııdae)'nın popülasyon değişimi zarar oranı predatör ve parazitoitlerinin belirlenmesi
Bu çalışma Diyarbakır İlinde açık alanda domates üretimi yapılan alanlarda zarar yapan Domates güvesi [Tuta absoluta (Meyrick) (Lepidoptera: Gelechiidae)]'nin popülasyon değişimi, zarar oranı, predatör ve parazitoitlerini belirlemek amacıyla 2021-2022 yıllarında yürütülmüştür. 2022 yılında en fazla ergin sayısı; Yenişehir ilçesinde 280 birey, Çınar İlçesinde 428 birey olarak belirlenmiştir. 2023 yılında ise en fazla ergin sayısı; Yenişehir ilçesinde 268 birey, Çınar İlçesinde 435 birey olarak belirlenmiştir. 2022 yılında, Diyarbakır'da ticari olarak yetiştirilen domates çeşitlerinin meyvelerinde; Falcon çeşidinde %29.09, H-2274 çeşidinde %32.55 ve Alaturka F1 çeşidinde %27.14 zarar oranı belirlenmiştir. Genotipler arasında; Lice domatesinde %34.83 ve Karacadağ domatesinde %33.33 zarar oranı belirlenmiştir. 2023 yılında ise zarar oranları; Falcon çeşidinde %39,55, H-2274 çeşidinde %58,68, Alaturka çeşidinde %38,65 olarak gerçekleşmiştir. Genotiplerden; Lice domatesinde %52,43, Karacadağ domatesinde %51,02 olarak saptanmıştır. Ayrıca 2022 yılında Diyarbakır İlinde ticari olarak yetiştirilen domates çeşitlerinin yapraklarında; Falcon çeşidinde %49.26, H-2274 çeşidinde %58.68 ve Alaturka F1 çeşidinde %45.45 zarar oranı tespit edilmiştir. Genotipler arasında; Lice domateslerinde %47.52 ve Karacadağ domateslerinde %54.06 zarar oranı belirlenmiştir. 2023 yılında zarar oranları; Falcon çeşidinde %62,30, H-2274 çeşidinde %66,90 ve Alaturka F1 çeşidinde %59.48 olarak tespit edilmiştir. Genotipler arasında; Lice domatesinde %56,43 ve Karacadağ domatesinde %64,80 zarar oranı belirlenmiştir. Ayrıca çalışmada 6 parazitoit ve 11 predatör tür saptanmıştır. Belirlenen parazitoit türler; Bracon didemie Beyarslan, Bracon intercessor Nees, Bracon hebetor (Say, 1836), Apanteles gelechiidivoris Marsh, Campoplex haywardi Blanchard Bracon (Habrobracon) viktorovi Fischer, predatör türler de Nysius graminicola (Kolenati,1845), Nabis punctatus punctatus, , Macrolophus costalis, Macrolophus pygmaeus (Rambur), Campylomma diversicornis Reut., Chrysoperla carnea (Stephens) Orius spp., Orius niger (Wolff), Coccinella septempunctata (L.), Geocoris megacephalus (Rossi, 1790), Hippodamia variegata (G.) olmuştur.
Bitlis ili Tatvan ilçesinde yaprakbiti türlerinin saptanması
Bu çalışma; 2023-2024 yılları Mart-Kasım ayları arasında Bitlis ili Tatvan ilçesinde tarım ve tarım dışı alanlarda bulunan bitkiler üzerindeki Aphidoidea üst familyasına ait yaprakbiti türlerinin tespit edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada toplanılan yaprakbitleri bitki bazında tasnif edilerek, morfolojik özelliklerine göre teşhis edilmiştir. Teşhisler sonucunda, Aphidoidea üst familyasına bağlı Aphidinae, Callaphidinae, Chaitophorinae, Eriosomatinae, Lachninae olmak üzere 5 alt familyaya ait 24 cins ve bu cinslere bağlı 45 yaprakbiti türü tespit edilmiştir. Bu türlerin ait olduğu cinsler; Acyrthosiphon spp., Aphis spp., Brachycaudus spp., Chaitophorus spp., Chromaphis sp., Diurophis sp., Dysaphis spp., Hyalopterus sp., Lipaphis sp., Macrosiphum spp., Metopolophium sp., Myzaphis sp., Myzus spp., Neomyzus sp., Ovatus sp., Panaphis sp., Pemphigus sp., Pterochloroides sp., Rhapalosiphum sp., Schizaphis sp., Sitobion spp., Therioaphis sp., Tuberolachnus sp. ve Uroleucon spp. olarak belirlenmiştir. Bu cinslere ait türler ise; Acyrthosiphon lactucae (Passerini, 1860), A. pisum (Harris, 1776), Aphis cirsiphila (Pashtshenko, 1992), A. craccivora (Koch, 1854), A. fabae (Scopoli, 1763), A. gossypii (Glover, 1877), A. nasturtii (Kaltenbach, 1843), A. pomi (De Geer, 1773), A. spiraecola (Patch, 1914), A. tirucallis (Hille Ris Lambers, 1954), A. vallei (Hille Ris Lambers&Stroyan, 1959), Brachycaudus almatinus (Nevsky, 1951), B. (Thuleaphis) amygdalinus (Schoutedan, 1905), B. cardui (Linnaeus, 1758), B. helichrysi (Kaltenbach, 1843), B. persicae (Passerini, 1860), Chaitophorus leucomelas (Koch, 1854), C. niger (Mordvilko, 1929), Chromaphis juglandicola (Kaltenbach, 1843), Diurophis noxia (Mordvilko, 1913), D. plantaginea (Passerini, 1860), D. pyri (Boyer de Fonscolombe, 1841), Hyalopterus pruni (Geoffroy, 1762), Lipaphis erysimi (Kaltenbach, 1843), Macrosiphum euphorbiae (Thomas, 1878), M. mordvilkoi (Miyazaki, 1968), M. rosae (Linnaeus, 1758), Metopolophium dirhodum (Walker, 1849), Myzaphis rosarum (Kaltenbach, 1843), Myzus cerasi (Fabricus, 1775), M. ornatus (Laing, 1932), M. persicae (Sulzer, 1776), Neomyzus circumflexum (Buckton, 1876), Ovatus insitus (Walker,1849), Panaphis juglandis (Goeze, 1778), Pemphigus (Pemphigus) immunis (Buckton, 1896), Pterochloroides persicae (Cholodkovky, 1899), Rhopalosiphum nymphaeae (Linnaeus, 1761), Schizaphis graminum (Rondani, 1852), Sitobion africanum (Hille Ris Lambers, 1954), S. avenae (Fabricius, 1775), Therioaphis trifolii (Monell, 1882), Tuberolachnus salignus (Gmelin, 1790), Uroleucon cichorii (Koch, 1855) ve Uroleucon compositiae (Theobald, 1915)'dir. Bu çalışmada Aphididae familyasına ait Aphis cinsinden Aphis gossypii (Glover, 1877), Brachycaudus cinsinden Brachycaudus persicae (Passerini, 1860), Macrosiphum cinsinden Macrosiphum rosae (Linnaeus, 1758), Myzus cinsinden Myzus persicae ( Sulzer, 1776) ve Panaphis cinsinden Panaphis juglandis (Goeze, 1778) türleri yaygın olarak görülen türler olmuştur.
Diyarbakır, Mardin ve Batman illeri meyve ve bağ yetiştiriciliği yapılan alanlarda zygaenidae (lepidoptera) türlerinin ve yayılış alanlarının belirlenmesi
Bu çalışma 2022-2024 yılları arasında Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki Diyarbakır, Batman ve Mardin İllerinde yürütülmüştür. Çalışma süresince nisan-ağustos ayları arasında haftalık arazi çıkışları yapılmıştır. Çıkışlarda feromon tuzaklar (Efetov-2 ve Theresimima ampellophaga feromonu) yardımıyla sabit tuzaklardaki (Diyarbakır' ın Hazro ve Eğil; Batman' ın Merkez ve Kozluk; Mardin' in Mazıdağı ve Savur İlçeleri) zygaenidler toplanmıştır. Ayrıca bu üç ilin tüm ilçelerinde survey çalışmaları kapsamında örnekleme yapılmış olup zygaenidler toplanmıştır. Zygaenidae familyasına dahil Jordanita Verity, 1946, Adscita Retzius, 1783, Theresimima Strand 1917 ve Zygaena Fabricius, 1775 cinslerine ait toplamda altı tür toplanmıştır. Bunlar; Jordanita (Praviela) anatolica (Naufock, 1929), J. (Jordanita) graeca (Jordan, 1907), J. (Solaniterna) subsolana (Staudinger, 1862), Theresimima ampellophaga (Bayle-Barelle, 1808), Adscita (Adscita) obscura (Zeller, 1847) ve Zygaena (Mesembrynus) graslini (Lederer, 1855) (Lepidoptera: Zygaenidae) türleridir. Sabit lokasyonlardaki tuzaklarda delta tipi tuzakların içerisinde Efetov-2 feromonu ve T.ampellophaga türüne özgü feromon kullanılmıştır. Bu tuzaklardan Efetov-2 feromonuna Procridinae alt familyasında bulunan iki tür; Jordanita (Praviela) anatolica (Naufock, 1929) ve Adscita (Adscita) obscura (Zeller, 1847) yakalanmıştır. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde çalışılan bu üç ilde türlerin çeşitliliğinin ve populasyonunun en fazla olduğu ay mayıs ayı olduğu belirlenmiştir. Ayrıca Mardin' in Mazıdağı ilçesinde altı türün tamamının da bulunduğu tespit edilmiştir. Bölgede Bağ göz kurdu, T. ampellophaga' nın da yılda bir döl verdiği ve ergin uçuşlarının haziran ortasından temmuz ortasına kadar sürdüğü tespit edilmiştir.
Hazro ilçesi (Diyarbakır) Lepidoptera faunasına katkılar
Diyarbakır ili Hazro İlçesinde 2014-2015 yılları arasında; gece ve gündüz kelebekleri üzerine yapılan bu çalışmada Lepidoptera takımına ait 16 familya (Hesperiidae, Lycaenidae, Nymphalidae, Pieridae, Satyridae, Arctiidae, Cossidae, Crambidae, Erebidae, Geometridae, Lymantriidae, Noctuidae, Saturniidae, Sphingidae, Tineidae ve Tortricidae), 30 altfamilya ve 51 cinse ait toplam 56 tür saptanmıştır. Tespit edilen türlerin sinonimleri, morfolojik özellikleri, Dünya ve Türkiye' deki yayılışları üzerinde durulmuştur. Çalışmada tespit edilen Arctiidae familyasına ait; Ocnogyna loewi (Hübner,1790), Crambidae familyasına ait; Tegostoma baphialis (Staudinger, 1871), Geometridae familyasına ait; Camptogramma bilineata (Linnaeus,1758), Lymantriidae familyasına ait; Lymantria lapidicola (Herrich-Schäffer, 1851), Noctuidae familyasına ait; Acronicta rumicis (Linnaeus,1758), Agrochola mansueta (Herrich-Schäffer,[1850]), A. pistacina (Goeze,1781), Allophyes asiatica (Staudinger,1892), Asteroscopus syriaca (W.Warren,1910), Catocala abacta Staudinger,1900, Dichonia aeruginea (Hübner,[1803]), Dicycla oo (Linnaeus,1758), Episema tersa ([Denis & Schiffermüller],1775), Hecatera dysodea (Vieweg,1790), Leucania punctosa (Treitschke,1825), Metalopha liturata (Christoph,1887), Mniotype solieri (Boisduval,1840), Noctua orbona (Hufnagel,1766), Polymixis sp. Hübner,[1820] ve Zethes brandti Janzon,1977 ile Tineidae familyasına ait; Hapsifera luridella Zeller,1847 türleri Diyarbakır ili için yeni kayıt özelliği taşımaktadır. Anahtar Kelimeler: Lepidoptera, Diyarbakır, Hazro, Fauna
Aphis craccivora Koch. (Hemiptera: Aphididae)'nin farklıfasulye çeşitleri üzerinde bazı biyolojik parametrelerin belirlenmesi
Çevresel koĢular bakımından seçiciliği en fazla olan baklagil türü fasulye (Phaseolus vulgaris L.) bitkisinde, fasulye Yaprakbiti (Aphis craccivora Koch.) fasulye üretimin bölgelerinde en fazla mücadelenin yapıldığı zararlıdır. Bu araĢtırmada, günümüzde yetiĢtiriciliğinin ve üretiminin yapıldığı ÖzayĢe, Ezgi, Helda ve Göynük fasulye çeĢitlerinin bazı biyolojik parametrelerini inceleyerek, Aphis craccivora zararlısına karĢı dayanıklılık ve hassaslığının belirlenmesi amaçlanmıĢtır. ÇalıĢma, 2019 yılı bahar döneminde Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü Entomoloji laboratuvarında yürütülmüĢtür. AraĢtırma, sıcaklığın 25 ± 1 °C, orantılı nemin %60 ± 5 ve 16 saat aydınlık 8 saat karanlık ortam koĢullarının sağlandığı iklim dolabında yapılmıĢtır. Aphis craccivora'nın nimf dönemlerinin geliĢme süreleri belirlenmiĢ ve çeĢitler arasındaki farklar istatistiki olarak önemli bulunmuĢtur. AraĢtırmadan elde edilen veriler Aphis craccivora'nın fasulye çeĢitlerinde, ergin öncesi geliĢme süreleri bakımından Ezgi ve Helda çeĢitlerinin (5.21 gün), kalıtsal üreme yeteneği (rm) bakımından Helda çeĢidinin (0.278556), net üreme oranı (r0) (13.22) ve toplam yaĢam süresi bakımından (9.12) Göynük çeĢidinin ön plana çıktığını göstermiĢtir. Sonuç olarak, Göynük ve Ezgi çeĢitlerinin Aphis craccivora'ya hassas olduğu, Helda ve ÖzayĢe çeĢitlerinin ise dayanıklı olduğu bulunmuĢtur. Laboratuvar koĢullarında yürütülen bu çalıĢma ile belirlediğimiz dayanıklı ve hassas çeĢitlerin arazi koĢullarında da benzer olması durumunda, fasulye yetiĢtiriciliğinin yapıldığı tarım alanlarında, Göynük ve Ezgi çeĢitlerinin yetiĢtiriciliğinin yapılmaması önerilmektedir. Aphis craccivora 'a karĢı dayanıklı olduğunu belirlenen ÖzayĢe ve Helda fasulye çeĢitlerinin yetiĢtirilmesi tavsiye edilmektedir.
Eğil ilçesinde (Diyarbakır) Syrphidae familyasına bağlı türlerin belirlenmesi
Eğil (Diyarbakır) ilçesinde, 2017-2018 yıllarında yürütülen bu çalısmada, Syrphidae (Diptera) türleri degerlendirilmiştir. Syrphinae alt familyasından 6 tür, Milesiinae alt familyasından 3 ve Eristalinae alt familyasından 1 tür belirlenmiştir. Tespit edilen türlerden; Sphaerophoria rueppellii (Wiedemann, 1830), Episyrphus balteaeus (De Geer, 1776), Metasyrphus corollae (Fabricius, 1794), Eristalis arbustorum (Linnaeus, 1758), Sphaerophoria scripta (Linnaeus, 1758), Eristalis pratorum (Meigen, 1822), Syritta pipiens (Linnaeus, 1758) Eğil ilçesi için ilk defa kaydedilmiştir. Bulunan türlerden Metasyrphus corollae (Farbricius, 1794), Episyrphus balteatus (De Geer, 1776) bölgede en sık rastlanan türlerdendir.
Farklı patlıcan çeşitlerinin Epitrix hirtipennis Melsheimer (Coleoptera: Chrysomelidae) ile predatörler üzerine etkisi ve bazı mücadele yöntemlerinin araştırılması
Bu araştırmada, Epitrix hirtipennis 'in 4 patlıcan çeşidi üzerinde (Kemer (Savcılı), Topan, Aydın Siyahı, Şeyhkent) 2014 ve 2015 yetiştirme sezonlarında Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Uygulama Arazisinde popülasyon gelişimi üzerine iklim, yıl ve çeşit etkisi incelenmiştir. Çalışma tesadüfi blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Laboratuvar koşullarında yapılan çalışmada patlıcan çeşitleri arasında ki beslenme tercihi kuru ağırlık biokütle yöntemiyle belirlenmiş olup, ayrıca zararlıya karşı alternatif mücadele yöntemleri araştırılmıştır. Çalışmada zararlının predatörleri tespit edilmiştir Zararlının Diyarbakır'da doğada, ilk yıl Temmuz ayında, ikinci yıl yapılan gözlemlerde ise Haziran ayında çıkış yaptığı gözlemlenmiştir. Epitrix hirtipennis'in popülasyonları arasında hem gözle kontrolde yapılan ölçümlerde hem de sarı yapışkan tuzaklarla yapılan kontrollerde çeşitler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunduğu tespit edilmiştir. Her iki yılda da Epitrix hirtipennis erginleri Kemer (Savcılı) çeşidinde daha yüksek oranda gözlemlenmiştir. Epitrix hirtipennis'in beslenme tercihi arasında genç ve yaşlı yapraklar ile çeşitler arasında istastiksel olarak farklılıkların ortaya çıktığı belirlenmiştir (p<0.05). Çalışmada patlıcan türlerinin gençlerinin daha çok tercih edildiği gözlemlenmiştir. Genç patlıcanların kendi aralarında böcek başına tüketilen ortalama besin miktarları açısından incelendiğinde en yüksekten en düşüğe sırasıyla Topan, Şeyhkent, Kemer (Savcılı) ve Aydın Siyahı olduğu tespit edilmiştir. Yaşlı yapraklardan alınan örneklerde ise böcek başına tüketilen ortalama besin miktarları en yüksekten en düşüğe Kemer (Savcılı), Topan, Aydın Siyahı, Şeyhkent olarak sıralanmaktadır. Epitrix hirtipennis'e karşı alternatif mücadele olanaklarının belirlenmesine yönelik laboratuvar koşullarında doğal ve kimyasal ilaç denemeleri yapılmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlara erginlere daldırma şeklinde yapılan testler sonuncunda elde edilen LD50 değerleri uçucu yağlar açısından kendi arasında değerlendirildiğinde; sırasıyla Kekik (% 0,32) > Nane (% 0,38) > Lavanta (% 0,58) olarak bulunmuştur. Erginlere püskürtme şeklinde yapılan testler sonuncunda elde edilen LD50 değerleri ise; Kekik (% 0,33) > Nane ( % 0,39) > Lavanta ( % 0,61) şeklinde olduğu tespit edilmiştir. Repellent etki denemelerinde ise 6, 12, 24, 48 ve 72 saat süreyle incelenen böcek hareketlerine ait veriler incelendiğinde ilk altı saat içinde kekik uçucu yağı % 92 repellent etki göstererek oldukça etkili bulunmuştur. Bunu nane (% 84), NeemAzal T/S (% 73) ve lavanta izlemiştir (%65). Çalışmada çok sayıda Coccinellidae familyasına ait türler tespit edilmekle beraber Nabidae familyasına bağlı türlerin (Himacerus apterus ve Nabis alternatus) Epitrix hirtipennis ile beslendiği gözle yapılan kontroller sırasında tespit edilmiştir.
Derik ilçesinde(Mardin) soya fasulyesi alanlarında bulunan böcek faunasının tespiti
Bu çalışma, 2019 yılında Mardin iline bağlı Derik İlçesinde Alagöz Mah., Tepebağ Mah. Başaran Mah. ve Beşbudak Mahallesinin Direkli mezrasında yapılmıştır. Derik İlçesini kuzeyden güneye temsil 3 tane 2 şer da lık bu deneme parsellerinde ve 2. Ürün olarak çiftçi tarafından ekilen arazilere haftada 1 kez çıkışlar yapılmıştır. Böcekler çoğunlukla atrap ile yakalanmış olup bunun yanında feromon tuzakları ve yapışkan renk tuzakları da kullanılmıştır. Çalışma sonucunda İnsecta sınıfından 8 takımdan 28 familyadan 47 tür tespit edilmiştir. Belirlenen türlerden 1.ürün soya fasulyesinde Spodoptera littoralis, Heteracris littoralis en önemli zararlı türler olarak tespit edilmiş olup Cicadellidae, Aphididae ve Pentatomidae familyalarına ait türler de tali zararlı olarak tespit edilmiştir. 2.ürün soya fasulyesinde ise Spodoptera littoralis, Heteracris littoralis ve Bemisia tabaci 1. derecede zararlı olarak, tali zararlı olarak da Cicadellidae ve Aphididae familyası üyeleri görülmüştür. Diğer taraftan faydalı böceklerden Coccinella septempunctata ve Hippodomia(Adonia) variegata (Coleoptera: Coccinellidae), Metasyrphus corollae ve Episyrphus balteatus (Diptera: Syrphidae), Palesisa maculosa (Diptera: Tachnidae) Chrysoperla carnea (Neuroptera: Chrysopidae), Geocoris megacephalus (Hemiptera: Lygaeidae), Nabis pseudoferus (Hemiptera: Nabidae), Deraeocoris serenus (Hemiptera: Miridae), Microges teziare, Chelonus macroerus ve Atanycolus ivenovi (Hymenoptera: Braconidae) türlerinin populasyonları çok yüksek seviyelerde saptanmıştır.
Brevicoryne brassicae (L.) (Hemiptera: Aphididae)'nin dört farklı karnabahar çeşidi üzerinde gelişimi
Bu çalışmada 20 ± 1°Csıcaklık, %60 ± 5 orantılı nem ve 16:8 (A: K) şartları altında dört farklı karnabahar çeşidi (Tetris, Casper, Barcelona ve Steady) üstünde beslenen Brevicoryne brassicae'nin bazı biyolojik parametreleri araştırılmıştır. Bunların yapılan günlük kontrollerle ergin öncesi dönemlerinin gelişme süreleri, ölüm oranları, üreme öncesi, üreme dönemi, üreme sonrası süreleri, ergin yaşam süresi ve yaşam çizelgesi parametreleri belirlenmiştir. Brevicoryne brassicae (Lahana unlu yaprakbiti)'nin laboratuvar koşullarında ortalama döl süresi (To) en uzun 37.00 gün ile Steady çeşidinde, yavru sayısı en fazla 18.26 ile Tetris çeşidinde ve kalıtsal üreme yeteneği (rm) 0.106409 ile en az Casper çeşidinde olduğu hesaplanmıştır.
Brevicoryne brassicae ( L). (Hemiptera: Aphididae)'nin dört farklı brokoli çeşidi üzerinde gelişimi
Bu çalışmada, Brevicoryne brassicae (L). (Hemiptera: Aphididae)'nin Monrello, Parthenon, Monaco ve Stryker brokoli çeşitleri üzerinde Brevicoryne brassicae'nin gelişme sürelerine, üreme öncesi dönemi, üreme dönemi, üreme sonrası dönemi, canlı kalma oranlarına ve yaşam süreleriyle bir dişinin doğurduğu ortalama yavru sayılarına, çeşitlerin etkilerini ortaya konulmuştur. Lahana unlu yaprakbitinin, Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Entomoloji laboratuvar koşullarında (20 ± 1 °C sıcaklık, % 65 ± 5 orantılı nem ve 16:8 saat uzun gün aydınlatmalı) ergin öncesi toplam gelişme süresini en uzun 5.10 günde Monrello çeşidi üzerinde, en kısa ise 4.38 gün ile Stryker çeşidi üzerinde tamamlamıştır. Brevicoryne brassicae'nin net üreme gücü (Ro), en yüksek Monrello çeşidinde 8.68, en az ise 4.82 gün ile Stryker olarak tespit edilmiştir. Brokoli çeşitlerinde kalıtsal üreme yeteneği (rm) değeri en yüksek Monaco çeşidinde 0.278556 gün olarak bulunmuştur. Bu çalışmada, Monrello brokoli çeşidi Brevicoryne brassicae'ye karşı diğer çeşitlerden daha hassas bulunmuştur.