Theses supervised by Doç. Dr. Davut Işıkdoğan
11 theses · Dicle University
Seçmeli derslere gelinen süreçte Türkiye'de din eğitimi politikalarında paradigma değişimi (Temel dini bilgiler dersi örneği)
Bu araştırmada, Türkiye'nin din eğitimi politikalarında yeni bir yönelim ve uygulama alanı olarak seçmeli din derslerinin temel nitelikleri konu edilmiştir. Bununla birlikte seçmeli din derslerinin temel niteliklerini daha sağlıklı bir zeminde analiz ve tespite katkı sunacağı düşünülen, tarihsel ve ideolojik arka plan da araştırmaya konu edilmiştir. Bu çerçevede araştırmada, Cumhuriyet tarihi içerisinde ortaya konulan din ve din eğitimi politikaları, süreç içerisinde işe koşulan din derslerinde ön plana çıkan temel hususlar, DKAB dersleri ile ilgili tartışma alanları ve nihayet seçmeli din derslerine yönelik toplumsal beklentiler, ilgili literatür üzerinden ortaya konulmuştur. Seçmeli din derslerinin temel niteliklerini tespite yönelik analizde, Temel Dini Bilgiler dersi örneklem alanı olarak belirlenmiş, derse ait içerik, nitel içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiş ve elde edilen bulgular, belirlenen kategoriler içerisinde değerlendirilmiştir. Sonuç olarak değişen din eğitimi politikaları çerçevesinde Seçmeli din derslerinde, DKAB derslerine nispeten yeni bir dini anlayışla, Kur'an ve Sünneti merkeze alarak belirli bir dünya görüşünün öğretime konu edildiği, birçok yeni konuya yer verildiği ve bütün bu yönleriyle derslerin, toplumsal beklentileri önemli oranda karşıladığı tespit edilmiştir.
Gebelerde dini başa çıkmada geçmiş din eğitimi yaşantılarının etkisi
Türkiye'de yapılan din eğitimi ve din psikolojisi çalışmalarına baktığımızda dini başa çıkma ile birçok değişkenin ilişkisinin incelenmiş olduğunu görüyoruz. Ancak din eğitimi ile dini başa çıkma ilişkisine yönelik bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamız bu boşluğu doldurma amacıyla yapılmıştır. Çalışmamızda, geçmiş din eğitimi yaşantılarının dini başa çıkma davranışlarına etkisini araştırmayı amaçladık. Gebelik gerek fizyolojik gerekse psikolojik olarak uyum-adaptasyon gerektiren stresli bir süreçtir. Dini başa çıkma davranışlarını ölçmek için uygun bir dönem olduğu düşünülmüştür. Din, bireylere olayları anlamlandırma, olumlu anlam yükleme ve uyum sağlama konusunda yardımcı bir faktördür. Olaylarla başa çıkma çabası sırasında başvurulan dini referanslı davranışlar dini başa çıkmayı ifade eder. Din eğitimi bireylere dini bilgiyi, doğru kaynaklardan, doğru yöntemlerle verilmesini amaçlayan bir disiplindir. Doğru bilgi ve yöntemlerle edinilen dini bilginin kişinin beden, ruh, duygu ve zekâ gelişimine katkı sağlayacağı açıktır. Araştırmamızın yöntemi nicel yöntemlerden ilişkisel tarama yöntemidir. Demografik sorular, din eğitimi soruları ve dini başa çıkma ölçeğinden oluşan anketimizin verileri SPSS programı ile analiz edilmiştir. Anketimiz 131 kişiye uygulanmış olup veriler normal dağılım göstermediğinden non-parametrik testler kullanılmıştır. Test olarak Man-Withney U Testi ve Kruskal Wallis H Testi kullanılmıştır. Araştırmamız neticesinde dini başa çıkma puanları ile geniş aile tipi arasında ilişki bulunmuştur. Dini başa çıkma ile kuran kursuna bir kez gitme, seçmeli din dersi almış olma arasında ilişki görülmüştür. Dini başa çıkma ve düşük riski olması arasında anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Din Eğitimi, Dini Başa Çıkma, Gebelik
Din eğitiminde teknoloji ve materyal kullanımının akademik başarı ve öğrenmede kalıcılığa etkisi
Bu çalışmanın amacı, din eğitiminde teknoloji ve materyallerden yararlanmanın akademik başarı ve öğrenmede kalıcılığa etkisini tetkik etmektir. Çalışma, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Diyarbakır ili Yenişehir ilçesinde yer alan "Şehit Başkomiser Fatih Özdil İmam Hatip Ortaokulundan 110 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Yöntem olarak kontrollü ön test-son test deneysel desen modeli kullanılmıştır. Random usulüyle 6/A, 7/B ve 8/D sınıfı öğrencileri deney grubu; 6/C, 7/A ve 8/B sınıfı öğrencileri kontrol grubu olarak seçilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen anket ve başarı testleri kullanılmıştır. Aynı konular, aynı sürede, kontrol grubu öğrencilerine klasik yöntemlerle; deney grubu öğrencilerine teknoloji ve materyal kullanılarak anlatılmıştır. Öğrencilere uygulamadan önce ön test, uygulamadan sonra son test uygulanarak akademik başarıları ölçülmüştür. Son testten 8 hafta sonra da kalıcılık testi uygulanarak öğrenilenlerin kalıcılığı ölçülmüştür. Demografik açıdan öğrenciler arasında anlamlı bir fark bulunup bulunmadığını, bu özelliklerin öğrencilerin akademik başarılarını etkileyip etkilemediğini tespit etmek amacıyla öğrencilere anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 18 istatistik programından yaralanılarak çözümlenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışmada, din eğitiminde teknoloji ve materyal kullanılarak işlenen din derslerinin, klasik yöntemlerle işlenen din derslerine kıyasla akademik başarı ve öğrenmede kalıcılığı anlamlı düzeyde arttırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Sözcükler: Din Eğitimi, Materyal, Teknoloji, Akademik Başarı, Kalıcı Öğrenme
John M. Hull'ın "Çocuklarla Teolojik Konuşmalar: Ebeveyn ve Öğretmenler için Bazı Tavsiyeler" adlı kitabının din eğitimi açısından değerlendirilmesi
Bu tezde çocuğun gelişim alanlarından bilişsel, dil, dini duygu ve Allah tasavvuru başlıkları, çocuk teolojisi, John M. Hull'ın hayatı ve kitabının değerlendirilmesi konuları çalışılmıştır. Tez; giriş, iki bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın problemi, amacı, önemi ve yönteminden detaylı bir şekilde bahsedilerek çocuk teolojisi konusunun genel bir çerçevesi çizilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, çocuğun yukarıda belirttiğimiz gelişim alanları araştırılmış ve bireyin doğuştan gelen bir inanma potansiyeli ve eğiliminin olduğu tespiti yapılmıştır. Bunun yanı sıra çocuk teolojisi meselesi daha kapsamlı bir şekilde incelenmiş, söz konusu teolojinin çocuk merkezli bir yaklaşım olup çocukların kendi teolojilerini üretebilecek özgün bireyler olarak ele alınması fikrine dayandığı ifade edilmiş ve bu teolojinin takip ettiği metotla ulaşmak istediği hedefler belirtilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise ilk olarak Hull'ın hayatı ele alınmış, daha sonra kitabın niceliksel bir yöntemle ana hatları çizilmiş ve son olarak çocuk teolojisi açısından değerlendirilmesi gerçekleştirilerek bu doğrultuda diyalog örneklerinden elde edilen verilerle çocukların somut dönemlerinde Allah hakkında rahatlıkla konuştukları gözlemlenmiştir. Sonuç kısmında ise bu teolojinin hem erken çocukluk dönemindeki din eğitimi çalışmaları hem de çocukların sosyal, kişisel, kültürel gelişimleri ve kelime haznelerinin zenginleştirilmesi açısından faydalı olabileceği üzerinde durulmuştur. Anahtar Kelimeler Din Eğitimi, Çocuk Teolojisi, Godly Play, Gift to the Child, John M. Hull
Türkiye'de yaşayan Suriyeli ortaokul öğrencilerinin din eğitimi Şanlıurfa örneği
Bu çalışmada ülkemizde Türkiye'de mülteci konumunda bulunan Suriyeli öğrencilerin eğitimi aşamasında karşılaşmış oldukları sosyo-kültürel, ekonomik ve dilsel problemleri üzerinde durulmuş ve bu öğrencilerin din eğitimi almasının bu duruma katkıları araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini Şanlıurfa merkez ve Viranşehir ve Harran ilçelerinde ortaokul düzeyinde eğitim alan öğrenciler oluşturmaktadır. Basit Tesadüfi örnekleme sistemi yapılan örneklemede Şanlıurfa ili merkez ve Viranşehir ilçesindeki ortaokul düzeyinde eğitim veren altı adet devlet okulundaki Suriyeli öğrenciler çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Çalışmaya katılmayı kabul eden toplam 200 öğrenciye anket uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak sosyo demografik veri formu ve Türkiyede Suriyeli öğrencilerin karşılaştıkları zorlukları tespit etmek amacı ile araştırmacı tarafından geliştirilen ölçek kullanılmıştır. Beşli likert puanlama ile tasarlanan ölçek dört altboyuttan luşmaktadır. Verilerin analizinde tanınlayıc istatistiklerden frekans, yüzde aritmetik ortalama ve standart sapma kullanılmıştır. Öğrencilerin sosoyo demografik verileri ile ölçek alt boyutları arasındaki farklılığın değerlendirilmesinde bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Çalışmaya katılan Suriyeli öğrencilerin Türkiyede'deki eğitimlerinde karşılaştıkları zorlukların başında dil sorunu gelmektedir. Türkçeyi iyi kullanamayan öğrencilerin ölçeğin her dört boyutunda da, istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük puan aldıkları tespit edilmiştir (p<0,05). Suriyeli öğrencilerin Türkiye'de ikamet etme süreleri arttıkça eğitimlerinde daha az sorun yaşadığı tespit edilmiştir. Ayrıca Suriyeli öğrencilerin din eğitimine ve din dersi öğretmenlerine daha fazla ilgi gösterdikleri tespit edilmiştir. Türkiyede okuyan Suriyeli mültecilerin dil ve uyum problemlerinden kaynaklı sorun yaşadığı çalışmanın önemli bir sonucudur. Suriyeli öğrencilerin din dersi ve din dersi öğretmenlerine göstermiş oldukları ilginin onların Türkiye'deki eğitim hayatına olumlu katkı sunacağı sonucuna varılmıştır.
Eğitici bir eş olarak Hz. Muhammed
Allah, ilahi mesajlarla insanlığa yol göstermiş ve onlara rehberlik etmesi için elçiler göndermiştir. Allah, Kur'an'ı Kerim'de birçok ayette Peygamber'in ideal ahlaka sahip olduğuna dikkat çekmiş ve rol model alınmasını emretmiştir. Peygamber'in aile içi münasebetleri ve bu münasebetler çerçevesinde eğitsel davranışları, Müslümanlara yol gösteren önemli bir örnektir. İslam dini, kadına yönelik haksız uygulamalara karşı çıkmış ve kadının toplumsal yaşamda varoluşuna imkân veren adımlar atmıştır. Kadının, varlığını sürdürebilmesine imkân tanıyan, kendisine verilen haklardan yararlanmasını sağlayan ve kimliğini güçlendiren uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Bu eğitim uygulamaları kadına hak ettiği değeri kazandırmış ve kendilerinden sonra gelen nesilleri de yetiştirmelerini sağlamıştır. Peygamber, kadınların toplumsal hayattaki yerlerini koruyabilmesi için onlara yönelik sistemli eğitim faaliyetleri yürütmüştür. Kadın ve aile kurumuyla alakalı toplumda var olan sorunları ortadan kaldırmak için bireysel ve toplumsal açıdan bir takım eğitim faaliyetleri gerçekleştirilmiştir. Peygamber'in ferdi ve içtima-i eğitim faaliyetleri yürütürken uyguladığı metot ve ilkelerden yararlanılarak bugün de bu hususlarda başarı elde edilebilir. Peygamber, Ezvac-ı Tahirat'a ideal ahlakı öğretmiş ve sosyal hayatta onlara kılavuzluk etmiştir. Peygamber, Ezvac-ı Tahirat'ı eğiterek din eğitimi hususunda kadınlara rehber olmalarını sağlamıştır. Peygamber, Nübüvvet kurumunun gereklilikleri doğrultusunda Ezvac-ı Tahirat'a birçok misyon yüklemiştir. Çünkü; Onlar Peygamber'in aile hayatındaki ideal uygulamalarını en yakından gözlemleyen ve bize aktaran birer zabıt görevini üstlenmiştir. Anahtar Sözcükler Hz. Muhammed, Ezvac-ı Tahirat, Eş, Aile Hayatı, Din Eğitimi
4-6 yaş Kur'an kurslarının öğretici görüşlerine göre değerlendirilmesi (Diyarbakır ve Batman örneği)
Bu araştırmada okul öncesi dönemi din eğitimi ele alınmıştır. Araştırma giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın problemi ve alt problemleri, araştırmanın amacı, hipotezleri, sınırlılıkları, ilgili araştırmalar ve yöntem yer almaktadır. "Okul Öncesi Eğitimi" olarak belirlenen araştırmanın birinci bölümünde okul öncesi eğitimin amacı, önemi, okul öncesi eğitimi etkileyen temel görüşler ve okul öncesi eğitimin tarihçesi konusuna yer verilmiştir. Birbiri ile ilişkili ve bir bütün olarak değerlendirilmesi gereken okul öncesi dönem çocukların gelişim özellikleri ikinci bölümde "4-6 Yaş Grubu Çocuklarda Gelişim Özellikleri" başlığı ile literatür taraması sonucu oluşturulmuştur. Üçüncü bölümde ise "DİB'e Bağlı 4-6 Yaş Kur'an Kurslarının Açılış Amacı, Yasal Dayanağı, Uygulama Esasları" ele alınmıştır. Alan araştırması kapsamında çalışılan DİB'e bağlı 4-6 yaş Kur'an kurslarına ait öğretim programı, uygulama esasları gibi yönetmelik ve yönergelere dayanan sistemli bir program mevcut iken özel okul öncesi Kur'an kursları için sistemli bir öğretim programından bahsetmek mümkün değildir. Bu nedenle DİB'e bağlı Kur'an kurslarının kullandığı yıllık ders planının örnek olarak bir aylık programına üçüncü bölümde yer verilmiştir. Araştırmanın dördüncü bölümünde, yapılan alan çalışmasından elde edilen bulgular ve yorumlara yer verilmiştir. Bu bölümde öğreticinin yeterlik durumu, eğitim mekânı ve eğitim materyalleri, yıllık ders planı, ders içerikleri ve etkinlikler ile ilgili sorular olmak üzere dört kategori oluşturulmuştur. Öğreticinin tecrübelerine göre yorumladığı sorularda ise söylem analizi sonucu yedi kategori oluşturulmuştur.
Kur'an eğitim ve öğretimine yönelik kurs programlarının Kur'an-ı Kerim derslerinde meal
Türkiye'de yaygın din eğitimi hizmetleri Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından verilmektedir. Başkanlık bu hizmetler kapsamında Kur'an eğitim ve öğretimine yönelik olarak kurslar düzenlemektedir. Bu kurslarda gerçekleştirilen temel faaliyetlerden biri ise Kur'an-ı Kerim öğretimidir. Kur'an-ı Kerim öğretiminin okuma, ezberleme ve anlama boyutları bulunmaktadır. Bu tez çalışmasında Kur'an-ı Kerim öğretiminde anlam konusuyla ilgili olmak üzere Kur'an Eğitim ve Öğretimine Yönelik Kurslardaki programların Kur'an-ı Kerim derslerindeki meal konuları incelenmektedir. Çalışmanın amacı geliştirilen programların, kursların açılış amaçlarından biri olan Kur'an-ı Kerim'in mealinin öğretilmesi hedefini gerçekleştirmesine katkı sağlamaktır. Bunun yanında programların öğrencilerin Kur'an'ı okurken anlamını da öğrenme yönündeki ihtiyaçlarını ve taleplerini karşılaması amacıyla bu kurslarda daha nitelikli eğitim yapılmasına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Çalışmada, konunun sınırları dâhilindeki kurs programlarının Kur'an-ı Kerim derslerinde meal konusunun ne düzeyde yer aldığı incelenmiştir. Daha sonra öğretim konusu olan mealin planlı bir şekilde işlenmesi konusu öğrenciler, öğreticiler ve program açısından değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda programlarda belirtilen meal konularının İhtiyaç Odaklı Kur'an Kursları Öğretim Programında bulunan Kur'an-ı Kerim Ek Öğretim Programı beşinci kuru dışında ezberlenen sure ve ayetlerle sınırlı olduğu, belirtilen konularla ilgili hedeflerin yazılmadığı ve bu konular için özel bir kaynağın hazırlanmamış olduğu görülmüştür. Kursların açılış amaçlarında belirtilen Kur'an-ı Kerim'in anlamının öğretilmesi amacına yönelik olarak, konu alanı ve program geliştirme uzmanlarının III görüşleri doğrultusunda geliştirilen ya da yenilenen programların gerekli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğrencilerin derse hazırlanmasını, dersi takip etmesini ve istediği zaman konuları tekrar edebilmesini sağlamak için programdaki konuların yer aldığı bir öğretim materyalinin hazırlanması önerilmiştir.
DKAB ve meslek dersleri öğretmenlerinin akıllı tahta kullanma becerileri(Diyarbakır örneği)
Bu araştırmada DKAB ve Meslek Dersleri öğretmenlerinin akıllı tahta kullanım becerileri irdelenmiştir. İlgili öğretmenlerin derslerinde teknoloji kullanım durumları, teknolojik gelişmeler ile ilgili hazırbulunuşlukları, ders anlatımında karşılaşılan genel sorunlar, eğitim-öğretim sürecinde en sık başvurulan teknoloji türü ve derste BT kullanımının avantajları-dezavantajları gibi konularda öğretmen görüşlerinden yola çıkılarak özellikle FATİH projesi bağlamında bir analiz yapılmaya çalışılmıştır. Araştırma; 2018-2019 eğitim-öğretim yılı ikinci döneminde, Diyarbakır ilindeki ilkokul ortaokul ve liselerde görev yapan 22 DKAB ve Meslek Dersleri öğretmenleriyle, yarı yapılandırılmış görüşme formları aracılığıyla bina edilmiştir. Katılımcılarla yapılan görüşmeler ses kaydına alınmış ve daha sonra ses kayıtlarının dökümü yapılarak bir tema oluşturulmuştur. Veri analizlerinde, kodlama yöntemi ile içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Verilerin analizi neticesinde DKAB ve Meslek Dersleri öğretmenlerinin derslerinde akıllı tahta kullanımı konusunda oldukça istekli oldukları, dersi daha çekici hale getirmek için çağdaş öğretim yöntem-tekniklerini kullanmaya çalıştıkları, ders materyallerini zenginleştirme çabasında oldukları görülmüştür. Ancak okullardaki teknolojik altyapı noktasında bazı sıkıntılar yaşadıkları, eğitimin diğer paydaşlarından(öğrenci-veli-öğretmen-okul idaresi) çeşitli sebepler dolayısıyla destek görmedikleri de DKAB dersi özelinde açığa çıkmış, ayrıca teknoloji kullanımı konusunda bazı eğitimlere ihtiyaç duydukları da görülmüştür. Anahtar Sözcükler Din Eğitimi, teknoloji, eğitimde teknoloji, din eğitiminde teknoloji, FATİH
Din kültürü ve ahlak bilgisi 6, 7 ve 8. sınıf ders kitaplarında Allah insan ilişkisi
Bu çalışma, Allah ve insan arasındaki ilişkiyi, bu ilişkinin boyutlarını, şekillerini ve nasıl olduğunu, ayrıca bu ilişkinin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders Kitaplarında nasıl ele alındığını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Eğitim, Din Eğitimi, Kelam, Genel Psikoloji, Din Psikolojisi konusunda yapılan çalışmalarla ilgili kaynaklarla sınırlandırılan bu çalışmada Allah-insan ilişkisinin yanı sıra bu ilişkinin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (6-8) ders kitaplarında nasıl işlendiği üzerinde duruldu. Çalışmada 6, 7, ve 8. sınıf DKAB ders kitapları incelendi ve temel olarak literatür taraması yöntemi kullanıldı. Araştırmada Allah-insan ilişkisinin ilk olarak Allah Teâla'nın insanoğlunu takdir etmesi ve yaratmasıyla başladığı, onları türlü kabiliyet ve meziyetlerle donattıktan sonra terk etmediği ve kendi haline bırakmadığı, bilakis kendini bulup bilmesi ve ayetlerini idrak etmesi için de onlara akıl, his ve duygular gibi işlerine yol bulmaya ve gayelerine ulaşmaya imkân veren güçleri bahşettikten sonra onlara elçiler ve kitaplar gönderdiği tespit edilmiştir. Yani Allah Teâla insanoğluyla sırası ile ontolojik, hidâyet, ibâdet ve ahlaki ilişki içinde olmuştur. Ayrıca Allah-insan ilişkisinin insanın Allah'a ibadet ve dua etmesiyle, Allah'ın da bu ibadet ve duaya icabet etmesiyle karşılıklı bir ilişkiye dönüştüğü ve aynı zamanda DKAB ders kitaplarında da, konuların genel itibariyle Allâh-insan ilişkisinin hidâyet, ibadet ve ahlaki boyutuyla ilgili olduğu saptanmıştır.
İlk çocukluk döneminde çocuğun din eğitimi ve ailenin din eğitimine etkisi (Diyarbakır örneği)
Bu araştırmada, ilk çocukluk döneminde çocuklara din eğitimini verirken ebeveynin etkisine ait düşünce ve tutumlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Ebeveynlere uygulanan ölçme aracıyla elde edilen verilerden yola çıkılmıştır. Çocuğa din eğitimi verme sürecinde ebeveynlerin tutumları ve bu çerçevede yerine getirmeleri gereken sorumluluk ve görevleri incelenmiştir. Araştırmanın temel problemi, ebeveynlerin sahip olduğu dini bilgi ve eğitimin, ilk çocukluk döneminde çocuklarına verdikleri din eğitimine katkı sağlayıp sağlamadığını ortaya koymaktır. Araştırmanın evrenini Diyarbakır'daki aileler oluşturmaktadır. Araştırmamızın örneklemini Diyarbakır merkez dört ilçe olan Kayapınar, Sur, Yenişehir, Bağlar ve nüfus yoğunluğu ve kozmopolit yapısından dolayı Bismil ilçesinde ikamet eden çocuk sahibi ebeveynler oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan ölçeğin pilot uygulaması yapılarak, geçerlik, güvenirlik ve faktör analizleri yapılmıştır. Yapılan ön uygulama sonucunda gerekli ön düzenlemeler yapıldıktan sonra dört boyuttan oluşan ölçme aracına son şekli verilmiştir. Anket verilerini toplamak için gerekli izinler valilikten alınmış ve örneklem olarak Diyarbakır'da 500 kişiye uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, ebeveynlerin din eğitimi konusundaki yeterlik düzeylerine ilişkin cevapları esas alınmıştır. Yapılan araştırma ilk çocukluk dönemi din eğitiminin önemini ortaya çıkarmıştır. Bu minvalde ebeveynler çocuk gelişimi ve eğitimi konusundaki varolan bilgilerini geliştirmeli özellikle de çocuğun din ve ahlak gelişimi konusunda bilinçlenmelidir. Ebeveyn ilk çocukluk dönemi çocuğunun din anlayışı hakkında bilgi sahibi olmalı, çocuktan bu yaşta ne gibi davanışlar ortaya çıkacağı bilinmelidr. Ebeveynlerin sağlıklı bir din eğitimi almış olmasının çocukta sağlıklı bir din eğitiminin alt yapısının oluşumuna katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.