Postmodern
71 theses under this subject heading
Theseus mitinin postmodern tiyatroda yeniden düşünülmesi
Edebi tür olan efsane yüzyıllar boyunca canlıydı ve etkileri hala yazarlar tarafından gözlenebilir. Bu yüzden efsanenin önemi bu çalışmada verildi; dahası, Amacı efsane konseptini özelleştirmek olan çeşitli yazarlar tarafından efsanenin tanımı yapıldı. Theseus efsanesi açıklandı ve efsanede bulunan veya bahsedilen mini temalar ortaya çıkarıldı. Efsanelerin rollerini açığa çıkaran çağdaş çalışmalar özgün ve aynı zamanda bağlantılı olabilirler. Motifler, mini temalar, karakter özellikleri ve kahraman maceraları, efsanevi yönlerin önemini göstermek adına başka edebi çalışmalarda gösterilebilir. Böylelikle, bu çalışma içeriğinde Theseus efsanesinin gösterildiği postmodern oyuna odaklıdır. Bir postmodern çalışması olan ve postmodern koşullarını taşıyan Mercury Fur Theseus efsanesinde gösterilen evreler, karakterler, motifler, ve mini temalar gibi efsanevi yönler kapsamı altında tartışılmıştır. Anahtar Kelimeler: efsane, Theseus, postmodern tiyatro, Mercury Fur
Ayn Rand'ın objektivist etiği ile postmodern ahlakın Tanrısal buyruklar açısından mukayesesi
Ayn Rand'ın objektivist etiğine göre bireyin amacı, kendi değerlerini rasyonel şekilde üretip hayatını bu değerler doğrultusunda yaşamaktır. Rand'a göre birey, bu değerleri ancak objektivist etiğe bağlı kalarak üretebilir ve iyi bir hayat sürebilir. Postmodern ahlak düşüncesinde, genel olarak var olana ve evrensel kabul edilen normlara şüpheyle bakılması gerektiği temel alınır. Bu bakımdan postmodern ahlak anlayışları göreceliğe ve çoğulcu anlayışlara dayanır. Bu tez çalışmasının konusu, Rand'ın objektivist etiği ile postmodern ahlak anlayışlarının temel görüşlerinin açıklanması ve aralarındaki farklılıkların belirlenmesidir. Bunun yanında her iki yaklaşımın Tanrı buyruğuna dayalı ahlaki öğretilerle ilişkisi de incelenmiştir. Tezimizin amacı günümüzün etkin liberal, kapitalist ahlakının teorisyenlerinden sayılan Rand'ın görüşleriyle postmodern ahlak anlayışlarını açıklayarak bireyciliği ve göreceliğe yönelen günümüz ahlak anlayışlarının sebeplerini anlamak ve Tanrı buyruğuna dayalı, dini ahlaklara bakışlarını ortaya koymaktır. Böylelikle Tanrı buyruğuna dayalı ahlaktan uzaklaşan günümüz bireylerinin ahlaki yönelimleri ve bu ahlaki bakış açılarıyla ortaya çıkan sorunların altında yatan gerekçelerin anlaşılması hedeflenmiştir. Postmodernizm, yapısı gereği farklı görüşleri içerdiği için çalışmamızda postmodern ahlak anlayışını açıklarken Friedrich Nietzsche, Michel Foulcult, Gilles Deleuze - Felix Guattari ikilisi, Jacques Derrida, Jean F. Lyotard, ve Zygmunt Bauman'ın görüşlerine, postmodern ahlakı anlamaya yaptıkları katkılar bağlamında yer verilmiştir. Çalışmamızda öncelikle düşünürlerin birinci el eserleri kullanılmış, sonrasında onların görüşleri üzerine yapılan çalışmalar incelenmiştir. Böylece düşünürlerin görüşlerinin ortaya konulması, benzerlik ve ayrıldıkları yönler bakımında karşılaştırılması yapılmaya çalışılmıştır. Bu ölçüde Tanrı buyruğuna dayalı ahlaki değerler, objektivist etikte bireyin rasyonel çıkarlarına zarar verdiği gerekçesiyle reddedilirken, postmodern ahlak anlayışı bu buyrukları evrensel hakikat iddiaları taşıdığı için sorgulanabilir ve çoğulcu bir çerçevede ele alır. Her iki yaklaşım da bireysel özgürlüğe farklı bakış açılarından önem atfeder.
Post-modern coğrafyaların turizm mekânları üzerinden incelenmesi: Antalya örneği
Dünyada 20. Yüzyılın sonlarına doğru modernizmin sert ve kuralcı kurumlarına karşı eleştirel hareketlenmeler başlamıştır. Bu hareketlenmeler 'post-modern' olarak adlandırılmış, kavramsallaştırılmış ve teorize edilmiştir. Dolayısıyla toplumları içerisinde barındıran mekânsal düzlemler, üretim-tüketim ilişkileri çerçevesinde yeniden yapılanma süreçlerine maruz kalmış, farklılaşmış, parçalanmış ve ifade ettikleri anlamlar çoğalmıştır. Turizm mekanları da bu değişimlerden etkilenmiş, giderek daha 'post-modern' görünümlere kavuşmuş, 'temalarla' ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu çalışma kapsamında, üretim-tüketim ilişkileri ve toplumsallık kapsamında post-modern turizm mekanlarının meydana geliş ve oluş süreçlerinin, mekanların içerisinde bulunan unsurlar üzerinden anlamlandırılmaya çalışılacaktır. Bu amaca yönelik Antalya il sınırları içerisinde yer alan üç adet turizm mekânı belirlenmiş, bu mekanlarda post-modernizmin izlekleri aranmıştır. Araştırma sahaları "The Land of Legends, Digiverse ve Sandland"dir. Bu çalışmanın yöntemi olarak ise nitel araştırma yöntemi seçilmiştir. Dolayısıyla bu kapsamda 30 katılımcı ile görüşmeler gerçekleştirilmiş, gözlem ve doküman verileri üzerinden incelemeler yapılmıştır. Buradan elde edilen veriler, temalara ayrılmış ve bu şekilde analiz edilmiştir. İncelemeler sonucunda, araştırılan turizm mekanlarının yoğun bir şekilde post-modern unsurlar ile donatıldığını; The Land of Legends'ın eklektik mimari yapısı ve farklı kültürel temalarla çok katmanlı bir mekânsal yapı oluşturduğunu, Digiverse'de dijitalize edilen gösterim yöntemlerinin, etkileşimli bir deneyim sağladığını ve Sandland'de ise mekân içerisinde bulunan 'simulakr' unsurlarının mekânın heterojenliğini ve kültürel entegrasyonları mümkün kıldığı anlaşılmıştır. Öte yandan bu mekanların sosyal dışlanmaya sebep olabileceği ve yerel mekanlar üzerindeki yeniden yapılanmaların olumsuz etkilerine ulaşılmıştır.
Pratiques du collage dans le roman postmoderne Français. Une etude de cas dans la vie mode d'emploi de Georges Perec
This study aims to examine literary collage practises in Georges Perec's novel Life A User's Manual within the context of postmodern literary and novel theories and intertextual relations. Postmodern literary theories categorize certain literary elements observed in literary works, particularly since the second half of the 20th century, according to their definitions and common characteristics. The term "collage", which originated in the plastic arts, particularly in painting, refers in its broadest sense, to the process of combining various heterogeneous elements on a surface. Fragmentation, discontinuity, rupture and heterogeneity, which are the defining qualities of postmodern text, enable an analogical relationship between these texts and the collage method in plastic arts. Postmodern texts are mostly formed by combining diverse heterogeneous elements, text and discourse pieces, similar to the collage approach in plastic arts. Accordingly, the term "collage" is one of the terms used by postmodern literary theory/theorists to define the postmodern text. With the fragmentation, discontinuity, rupture and heterogeneity that it generates in the text, intertextuality is one of the dominant elements which creates the collage image in the postmodern text. Postmodern writers, who are detached from the tenets of modern art such as breaking ties with the imitation principle and tradition or the idea of a genius creative writer creating an original and unique work with his or her own style, compose their works by combining fragments from the literary tradition and various texts. In this context, the postmodern text looks like a collage of fragments taken from previous works. The purpose of this study is to examine literary collage practises within the framework of Georges Perec's postmodern novel(s) Life A User's Manual, created by combining various intertextual and graphic elements based on the puzzle metaphor.
Postmodern durumda insan hakları
Bu çalışmada, kimliksel ve kültürel taleplere karşı insan haklarının sonu söylemlerinin gündeme gelmesine neden olan bir olgu olarak postmodern durumun, tarihsel, fikirsel ve olgusal kökenleri gösterilecek, bu kökenlerin insan hakları fikrine etkisi incelenecek ve insan haklarına dayanan taleplerle aynı anda ve aynı konuda ileri sürülen tikel taleplerin, insan haklarıyla farklı türden normları dile getirdikleri ortaya koyulacaktır. Bugün küresel olarak devletlerin meşruiyetlerini sağlamak adına kendisine dayandıkları insan hakları, sağladığı pragmatik yarardan dolayı temellendirilmeye ihtiyaç duyulmadığı fikirleriyle beraber bir boş gösteren haline gelmiş ve değerinin bilgisine gidilmeksizin her türlü tikel talep ulusal ve uluslararası metinlerde kavrama eklemlenmiştir. İnsan haklarının bilgisel temelleri gösterilerek, bugün insan haklarını reddetmek yoluyla ya da kavramın içeriğini bulanıklaştırarak dile getirilen tikel taleplerin, insan haklarına dayananlarının grup hakları içinde ileri sürülebileceği ifade edilecektir.
Postmodern dönemde mimari ve heykel ilişkisi
"Postmodern Dönemde Mimari ve Heykel İlişkisi" adı altında hazırlanan bu çalışma, özellikle batı sanat anlayışı üzerinden ilerleyerek geçmişten günümüze kadar uzanan heykel ve mimari ilişkisini inceleyerek, aralarında ki farkların, kaybolduğu postmodern dönemi incelemek üzere yapılmıştır.Mimari heykel ilişkisini incelerken en önemli çıkış noktası olarak, tarih öncesi ve sonrasında yazılı tarihin başlangıcı, yunan sütunlarında ki figürler ve yapı arasındaki ilişki irdelenerek çözümlemelere gidilmiştir. Özellikle batı sanatı üzerinden ilerlenmesinin sebebi, postmodern dönem ile ilişkilerin daha sağlam kurulabilmesi açısından yakın coğrafyalara sahip olmasıdır.Yunan heykel ve mimari ilişkisinin en doruk noktadaki örneklerinden olan Akropolis Tapınağındaki heykel kolonlarından yola çıkarak, tanrı heykelleri ve tapınaklarının yani mimarinin ve heykelin insan üzerinde bıraktığı etkileri gözeterek, mimari ve heykelin genel bir incelemesi yapılmıştır. İlerleyen dönemlerde gotik mimarinin ve heykelin arasındaki bağı irdeleyerek heykel sanatının kendisini mimari içerisinde nasıl var ettiğini görmekteyiz.Rönesans ile beraber heykelin kiliseden kurtuluşunu ve bağımsız olarak bir sanat objesi haline dönüşümünü görerek ilerlemekteyiz. Barok heykel ve mimari ilişkisinin ve yeni kompozisyon anlayışlarıyla beraber modern döneme kadar mimari ve heykel ilişkisindeki değişiklikleri göz önüne konulmaktadır. Modernizm ve sanayi devriminin sanat çevrelerine getirdiği değişiklikler eşliğinde yaşanan gelişmeler bu gelişmeler eşliğinde ortaya konan yeni akımlar incelenerek 2.dünya savaşı sonrası ve postmodern döneme kadar olan bir inceleme yapılmıştır.`Postmodern Dönemde Mimari ve Heykel İlişkisi', günümüz anlayışlarının değişkenliği içerisinde kavramların birbirine girdiği, her şeyin çok hızlı üretilip tüketildiği bir dönemde, mimarinin ve heykelin arasındaki ilişkiyi irdelemektedir. Sınırların kaybolduğu bir ortamda heykelin heykel olabilmesi için olan sınırların yok olduğu ve aynılarının mimari içinde geçerli olduğu bir dünyada bu iki farklı kavramın nasıl tek bir çatı altında birleşerek her biri diğerinin varlığını devam ettirecek biçimde oluşum sergilediklerinin incelenmesidir.İlk bölümde tarih öncesi dönemden, modern dönemin sonuna kadar olan süreç incelenerek mimari heykel arasındaki ilişkiler ortaya konmuştur.İkinci bölümde postmodern süreç incelenerek tarihsel bağlamlarıyla ele alınmıştır. Bu bağlamların mimari ve heykel sanatı açısından nasıl yorumlandığı incelenmiştir.Üçüncü bölümde görsel ağırlıklı olarak son söze destek verecek ağırlıkta örnekler ile mimari heykel ilişkisi incelenmiştir.Dördüncü bölümde günümüz mimarisinin heykelleşme yolunda ilerlediğini ve bu durumla ilgili ortaya konan örnekler ile bir analiz yapılmıştır.
An analysis of foe and the white castle novels within postmodern context
Techniques such as intertextuality, metafiction, parody, and pastiche, frequently used in postmodern literature, are creating wide studying areas for readers, writers, and critics. Especially with the metafiction and intertextuality techniques, postmodern authors keep the reader alive by adding dynamism and difference to their works. In this context, Orhan Pamuk's The White Castle novel and J. M. Coetzee's Foe novel contain many postmodern elements. Orhan Pamuk presents examples of metafiction, such as making a novel character write a preface to another novel or changing narrators in his novel The White Castle. In addition, Pamuk, who deals with a historical subject in the novel, exemplifies the intertextuality technique by combining reality and fiction, using historical places, old sources, and characters. On the other hand, Coetzee in his novel Foe rewrites Daniel Defoe's Robinson Crusoe by mocking it, and he chooses the protagonist of the novel as a woman on the contrary of the writing philosophy of the period, and adds Cruso as an old and passive character of the novel. The relationship between Susan, the narrator of the novel, and Foe (known as a writer in the novel), who will write the story of Cruso, constitutes an important example for the metafiction technique. At the same time, it has been a work worth examining in the context of intertextuality by referring to many works. In this study, it is aimed to analyse the two novels mentioned in the context of postmodern elements; metafiction and intertextuality.
Constructing the textual psyche: The employment of cyberspace and psycho-spatial chronotopes in Jeanette Winterson's The PowerBook and Steven Hall's The Raw Shark Texts
The novel's narrative chronotope and the text's relationship with its author and the reader are crucial elements for analysing how writing and reading processes correspond to the actualisation process of a work. While literary criticism offers various approaches to the subject, with the advent of cyberspace, the influence of cyberculture can be observed in contemporary novels which can be said to necessitate a more specific approach. Especially postmodern novels such as Jeanette Winterson's The PowerBook (2000) and Steven Hall's The Raw Shark Texts (2007) utilise cyberspace as a significant component of their narrative chronotopes to enhance the reading experience on a psychological level by means of employing an approach that renders the text dynamically interactive and participatory towards its reader. Their narrative employs a psychospatial/temporal chronotope that aims to transcend the process of reading by presenting a textual psyche that emulates an authoritative persona towards the reader. The reader is thus treated as if they are an element in the narrative, as well as a (co/re)writer in the actualisation of the work. This thesis aims to offer a definition for the psychospatial/temporal chronotope in order to analyse the construction of the textual psyche in Winterson's and Hall's postmodern novels The PowerBook and The Raw Shark Texts. The first chapter explores the textual psyche in The PowerBook by analysing its psychospatial chronotope along with the influences of cyberculture for the progression of its narrative. The second chapter examines The Raw Shark Texts for its textual psyche through its psychospatial chronotope's analysis and how the novel benefits from linguistic and semiotic fields by presenting a convergence of text with cyberspace. The mentioned postmodern novels with their multi-layered chronotopes hence present a textual psyche that renders the reader an element that is subject to its textuality and is responsible in its actualisation while simultaneously signifying the traceable importance of its author.
Postmodern Türk romanında grotesk
15. yy.'da Avrupa'da mağara süslemelerine verilen bir isim olarak ortaya çıkan grotesk kavramı zaman içerisinde tiyatro, resim, edebiyat gibi tüm sanat dallarında görülmeye başlamıştır. Groteskin zaman içerisinde birçok alt kavramı kapsadığını ve bu sayede tanımlamasına net bir sınır getirilemediğini söyleyebiliriz. Bunun sonucunda grotesk yüzyıllar içerisinde içeriğinde değişiklik göstermiş, modern çağlarda zengin çağrışımlarla dolu olarak gelişmiştir. Grotesk kavramından bahsedileceği zaman birçok sanatçı görüş ve yorumlarda bulunmuş olmasına rağmen, Mihail Bakhtin (1895-1975) ve Wolfgang Kayser (1906-1960) olmak üzere iki temel kuramcı karşımıza çıkmaktadır. Bahsedilen kuramcılardan Bakhtin groteski güldürü merkezli ele alırken Kayser groteski korku temelli ele alıp kuramsallaştırmaktadır. Bu çalışmada W. Kayser üzerinden korku merkezli grotesk algısı üzerinde durulmuştur. Türk edebiyatında groteskin mizahi yönü üzerinde çok durulduğu için bu çalışmada Kayserci algıdaki korkutan ve yabancılaştıran yönü üzerinde durulmuştur. Çalışmada on dört (14) yazarın toplamda yirmi beş (25) romanı incelenmiştir. İncelenen romanlar düşünüldüğünde grotesk kavramının temel olarak yabancılaşma, insan bedeninin farklılaşması yahut grotesk beden, parçalanma, karşıtlık ve son olarak da çokseslilik yahut da çoğulcu anlatım unsurlarına yoğunlaştığını söyleyebiliriz. 1980 sonrası Türk romanının grotesk algı çerçevesinde izlediği yol dikkate alınırsa yıllar içerisinde kavramda da değişimlerin meydana geldiğini söyleyebiliriz. Postmodernitenin baskın olduğu yıllarda grotesk algının tamamen postmoderniteyle iç içe geçtiğini söyleyebiliriz.
Postmodern pazarlamada hazcı ve faydacı tüketim tutumlarının belirlenmesine yönelik bir araştırma
Endüstri devriminden sonraki ilk yıllarda pazarda rekabet az üretim kitlesel üretim biçimindeydi. Rekabetin az olması tüketicilerin sınırlı sayıdaki firmanın ürünlerini satın alıp temel ihtiyaçlarını giderecek kadar tüketim gerçekleştirmesine yol açıyordu. Ancak firmaların "Ne üretirsem, onu satarım" düşüncesi ilerleyen dönemlerde pazarda arzın talebi geçmesi sebebiyle yerini müşteri istek ve beklentilerini de dikkate alan müşteri odaklı yaklaşıma bırakmaya başlamıştır. Müşteri odaklılığın bu çıkış noktasından sonra özellikle 1990lardan sonra globalleşmenin de etkisiyle müşteriyi tamamen söz sahibi konumuna getirmiştir. Çünkü tüketici yalnızca yerel boyutta değil uluslar arası boyutta alışveriş gerçekleştirmeye başlamış, ürünler ve üretim süreçleri hakkında daha çok bilgi sahibi olmuş, alternatifleri artmıştır. Tüm bu gelişmelerden sonra bir hizmetin veya ürünün satın alınmasında ihtiyaçtan çok istekler birincil rol almaya başlamıştır. İstekler doğrultusunda yapılan tüketim sonucunda da tüketici ürün veya hizmetten fayda sağlamak yerine mutluluk ve haz duymaya başlamıştır. Hedonik tüketim dendiği zaman anlık satın alma davranışının tüketici bilinçaltında eğlence, haz, mutluluk ve zevk ilişkilendirildiği tüketimden bahsetmek mümkündür. Bu bağlamda tezin ilk bölümünde postmodern pazarlama ve pazarlama iletişimi arasındaki ilişkinin incelenmesi için geleneksel pazarlamanın tanımları, tarihçesi ve pazarlamanın gelişim evreleri ve güncel pazarlama trendlerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde postmodern tüketici davranışlarından hazcı (hedonik) ve faydacı tüketici davranışları ve postmodern pazarlama ile bu davranışların ilişkileri irdelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise herhangi bir sosyal medya hesabına sahip ve aktif olarak kullanan ve 18-55 yaş arası alışveriş yapan kadın ve erkek tüketicilere erişilmiş hedonik ve faydacı tüketim alışkanlıkları anket yöntemiyle sorgulanmıştır. Araştırma bulgularına göre hedonik tüketimde; hedonik tüketim düzeyinin erkeklere göre kadınlarda daha fazla olduğu, hedonik tüketimin medeni duruma göre farklılık göstermeyeceği, hedonik tüketimin yaş gruplarına göre farklılık gösterdiği ancak eğitim durumu ve aylık gelire göre farklılık göstermediği sonuçlarına ulaşılmıştır. Faydacı tüketimde ise; erkeklerin kadınlara göre daha fazla bu tüketim biçimini tercih ettiği bulgusuna ulaşılmıştır . Faydacı alışveriş yapma medeni durum, aylık gelir ve yaşa göre farklılık göstermemektedir. Öğrenim durumu arttıkça faydacı alışveriş gerçekleştirme eğilimi de artmaktadır. Korelasyon testine göre ise hedonik alışveriş yapanlar ve faydacı alışveriş yapanlar arasında ters yönlü bir ilişki vardır. Sonuç kısmında ise araştırmadan elde edilen sonuçlar ve bu sonuçlar ışığında postmodern pazarlama alanında nasıl kullanılacağına dair çıkarımlar bulunmaktadır.
Richard Linklater filmlerinde postmodern kimliğin sunumu
Kimlik zamanın şartlarına göre uyum sağlayan bir kavramdır. Aydınlanma sonrası Batı'da bireyselliğin öne çıkması ile farklılıklara yönelik de tarihsel süreç başlamıştır. Ancak kimliğin tarihsel gelişimi boyunca farklılık ve özdeşlik en çok modern toplumlarla birlikte dile getirilmeye başlanmıştır. Bireysel kimliklerin modern özne üzerinde inşa edilme zorunluluğu modern aklın bir izleğiyken, 21. Yüzyıla evrilen süreçle birlikte kimlik de tasarımsal bir sürece doğru değişim geçirmek zorunda kalmıştır. Bu değişim sebebiyle kimlik modern topluma kadar bir problem olarak algılanmazken, günümüzde kimlik politikaları gibi konular üzerine yoğun mesailer harcanmaktadır. Modern toplumda toplumsalın belirlediği ve inşa süreci ile şekillenen kimlik olgusu, postmodern toplumlar ile birlikte göstergeler ve tüketim alışkanlıklarının içerisine entegre edilmektedir. Postmodern kimlik ile merkezsiz, tözsüz ve parçalanmış görünümler sergileyen kimlikler, ana akım sinemada da manipülatif bir biçimde sunulmaktadır. Postmodern kimliğin adaptasyonunu perçinleyen ana akım sinema karşısında bağımsız sinema bir anlamda kaçış sineması olmuş, Amerikan Rüyası'nın perde arkasını izleyicisi ile buluşturmuştur. Bu doğrultuda çalışma Hollywood'un egemen ideolojiyi yayma geleneğinin dışında konumlanan bağımsız sinemanın postmodern kimlikleri ele almadaki tutumunu incelerken, amaca yönelik seçilen Richard Linklater filmlerindeki postmodern kimliğin sunumuna dair analizleri içermektedir. Sonuç itibariyle ise elde edilen bulgular doğrultusunda bağımsız sinemanın postmodern kimliği ele alış biçimi tartışılmaktadır. Anahtar kelimeler: Postmodernizm, kimlik, postmodern kimlik, tüketim toplumu, postmodern sinema, postmodern anlatı, bağımsız sinema, ben odaklılık, bireysellik.
Psikolojik gerilim filmlerinde post-modern bakış açısı
Postmodernizm, evrensel bir gerçek olarak konumlanan' büyük anlatılar' fikrine direnmiştir. Postmodernizmin merkezinin odak noktasının, öznel ve çeşitli deneyimlere öncelik vermek olduğu, dünyayı temsil etmenin geleneksel yollarının varsayımlarına ise karşı çıktığı söylenebilir. Postmodernizmin ilkeleri, yirminci yüzyılda filozofların, yazarların ve sanatçıların çalışmaları ile şekillenmiştir. Bilimsel literatürde tartışıldığı ve metin içerisinde film incelemelerinde yer verildiği üzere, post-modern sinemanın köklü temellere dayandığı ifade edilebilir. Bu sinema aynı zamanda yönetmenin kendine has kimliğinin olma niteliği ve Auteur kuramı bağlamındaki diğer gerekliliklerle bütünleşmektedir. Örneğin; ünlü sanatçı ve yönetmen David Lynch yönettiği birçok filmiyle küresel ölçekte üne kavuşan ve "Post- Modern'' sinemanın önemli yönetmenlerinden biri olarak görülmektedir. Post-modern sinema yalnızca Lynch sinemasıyla anılmamaktadır. Özellikle müzikal türünde de bazı önemli post-modern yapımlar bulunmakla beraber, tezde psikolojik gerilim filmlerinde post-modern anlatı yapısının çözümlemesi yapılmıştır. Belirtilen temalar ekseninde, bu çalışmada farklı ekollerde yer alan üç yönetmenin belli filmlerinin postmodern anlatılar çerçevesinde göstergebilimsel analizinin gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda sanat kavramından ve sanatın insan yaşamındaki yerinden başlanarak, sanat -postmodernizm ilişkisi ele alınmış, sinemada post-modern temalar işlenmiş ve sonrasında post-modern anlatı yapısı ve göstergebilimsel analiz ilişkisi çerçevesinde ilgili psikolojik gerilim filmleri çözümlenmiştir. Bu bağlamda göstergebilimsel analiz, ilgili çalışmanın yöntemini oluşturmaktadır. Post-modern öğeler çerçevesindeki veriler ise kavramsal çerçeveyi oluşturmuştur. İlgili filmlerin sahne-sekansları göstergebilimsel analizde gösteren-gösterilen kavram setleri üzerinden ve post-modern öğeler perspektifinden incelenmiştir. Bu duruma ek olarak; filmlerdeki alegorik anlatımlı durumlar da ilgili literatür bağlamında sıkça tartışılmıştır. Sonuç olarak bu çerçevede post-modern sinemanın önceki dönemlerden dolayısıyla klasik ekollerden ayrıldığı dönüm noktaları (yeni biçimlere) ilişkin olarak örneklemdeki filmler üzerinde bir sorgulama yapılmış ve çağdaş anlatının geleneksel anlatıdan farklı olarak refleksif (özdüşünümsel) ve etkileşimli yapı içinde olduğu sonucuna varılmıştır.
Modern erkeklikten postmodern erkek(lik)lere askerlik algısı ve pratikleri
Askerlik, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan her sağlıklı erkek için bir zorunluluktur. Savunma ve eğitim işlevinin yanı sıra kültürel bir anlama sahip olan askerlik vazifesi, erkeklik inşa sürecinin en önemli aşamalarından biridir. Üzerinde ortaklaşılan bir askerlik uygulamasından bahsetmek mümkünken tek ve değişmez bir erkeklikten bahsetmek oldukça zordur. Dolayısıyla her erkek askerliği farklı şekilde algılamakta ve deneyimlemektedir. Bu çalışmanın amacı moderniteden postmoderniteye geçişle farklılaşan erkek(lik)lerin askerliği nasıl algıladığı ve deneyimlediğini ortaya koymaktır. Bu bağlamda İstanbul'un farklı semtlerinde ikamet eden, askerlik vazifesini yerine getirmiş 32 erkek katılımcıyla yüz yüze derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
21. yüzyılda savaşın evrimi: Postmodern savaşı anlamak
Bu çalışmada 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren özellikle II. Dünya Savaşı'yla savaşın doğasında meydana gelen değişim ve dönüşümlerin sonucunda ortaya çıktığı iddia edilen Postmodern Savaş kavramı incelenmektedir. Postmodern Savaşı kavrayabilmek için Rönesans'tan başlayarak postmodernizme kadar geçen süreci ele alarak; savaşı, bu süreçlerin savaşlardaki yansıması olan Modern Savaşı ve varlığı hakkında tartışmalar bulunan Postmodern Savaş olarak adlandırılan döneme ilişkin bulgular ışığında çözümleme yapılmaya çalışılmıştır. Askeri tarihçilerin çoğuna göre 16. yüzyıldan başlayarak 20. yüzyılın ortalarına kadar olan dönem Modern Savaş olarak adlandırılmaktadır. Postmodernizm etimolojik olarak incelendiği zaman, post ön eki ile modernizmden sonra gelen anlamına gelmekte olduğu görülmektedir. Modern Savaştan sonra gelen dönemi ifade etmek için çok çeşitli tanımlamalar yapılmıştır, bu tanımlamaların geneli askeri alanda kullanılan döneminin yeni teknolojilerine dayanarak oluşturulan tanımlamalardır. Postmodern Savaş ise hem Modern Savaştan sonra gelmesi açısından hem de postmodern kültürün savaş alanında yansımalarından ötürü modern savaş sonrası dönemleme açısından güçlü bir iddiadır.
1980-2000 yılları arasında Türk romanında postmodern yansımalar
Nasıl ki klasik ve modern dönemde şartlar kendi edebî mahsullerini meydana getirmişse, iletişim çağında postmodernizm de dünyayı algılayışı ve anlamlandırılışı doğrultusunda kendi metinlerini ortaya çıkarmıştır.Postmodernizmle beraber, modern metinler ölçü alındığında, romanın doğasında birçok değişiklik meydana gelir. Postmodernizm roman türünün temelini oluşturan olay örgüsü, şahıs kadrosu, zaman, mekân, bakış açısı, dil kurgusu ve tematik kurgu gibi unsurları değişikliğe uğratmakla kalmaz, ona metinlerarasılık ve üstkurmaca gibi birtakım yeni teknikler de ekler. Bu haliyle romanın yüzyıllarca kabul gören ve kanıksanan yapısından farklı bir izlenim meydana geldiği görülür. Ortaya çıkan bu melez yapı ise romandan çok bir anlatıdır.Söz konusu durum, Türk romanı için de geçerlidir. Bilinen formundan uzaklaşan romanın türler arası bir konuma gelerek melez bir görünüm kazanması, onların anlatı olarak isimlendirilmesine neden olur. Bu hususlar, Türk edebiyatında 1980-2000 yılları arasındaki süreci kuşatan romanlar üzerinde etkili olur. Dolayısıyla Türk romanında 1980-2000 yılları arasında postmodernizmden ne ölçüde ve hangi yönlerden nasıl etkilendiğini gösteren metinlerin olduğu açıkça görülür. Gelinen noktada, ortaya çıkan durum, bir serbestîlik meydana getirmiştir ve bu paralelde çok farklı izlenimler bırakan deneysel metinler üretilmiştir.Anahtar Sözcükler: Modernizm, Postmodernizm, Roman, Modern Roman, Postmodern Roman.
Müze yöneticilerinin postmodern müzelerin pazarlama uygulamalarına yönelik görüşlerinin belirlenmesi: İstanbul örneği
Müzecilik ve turizm arasındaki ilişki, gün geçtikçe önemli bir çalışma alanı haline gelmektedir. Buna karşın turizm pazarlaması alanyazınında, postmodern müzelerin karakteristik özelliklerini ortaya koyan ya da bu müzelerin pazarlanmasında postmodern koşullara olan uyumu araştıran bir çalışmanın henüz yapılmadığı görülmektedir. Bu çalışmada postmodern müzelerin modern müzelerden farklı yanlarını belirlemek, postmodern müzelerin pazarlanmasına yönelik eğilimleri anlamak ve postmodern müzelerin pazarlanmasına ilişkin Türkiye'deki mevcut durumu ortaya koymak amaçlanmaktadır. Nitel bir bakış açısı ile ele alınan çalışmada, araştırmanın her aşaması ve izlenen yol detaylı olarak açıklanmıştır. Verilerin analizinde, veri içindeki örüntü, tema ve kategorileri keşfetmeyi içeren tümevarımsal içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma kapsamına alınan müzeler, araştırmacının ve uzmanların yargılarına dayanarak İstanbul'daki özel müzeler arasından amaçlı örnekleme yöntemi kullanılarak seçilmiştir. Araştırmada veri toplama tekniği olarak yarı yapılandırılmış görüşme kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından ilgili kaynaklar referans alınarak hazırlanan ve uzman görüşüne sunulan soruların, araştırmanın amacını desteklediği varsayılmıştır. Çalışma sürecinde toplanan veriler yoluyla, postmodern müzelerin modern müzelerden dokuz farklı açıdan ayrıldığı bulunmuştur: Ek mekânların kullanılması, müzelerin özel etkinlikler için kullanıma açılması, ziyaretçilerin motivasyonları, kullanılan sergileme teknikleri, kullanılan sergileme mekânları, sergilenen eserlerin yapısı, sponsorluk kabulü, şubesinin olması ve sosyal medya kullanımı. Ayrıca araştırma kapsamındaki müzelerin, postmodern koşullar olan üstgerçekliğe, parçalanmışlığa, karşıtlıkların birlikteliğine, üretimle tüketimin yer değiştirmesine ve öznenin merkezsizleştirilmesine yönelik eğilimleri ve uygulamaları olduğu da tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Müzecilik, Modern Müze, Postmodern Müze, İstanbul.
Quentin Tarantino sinemasında postmodern kavramlar
Modernlikten bir kopuş olarak değerlendirilen postmodernizm, 1980'lerden itibaren modernizm serüveninin bir parçası olan filmlerde karşılık bulmaya başlamıştır. Bu çalışma, postmodernizmin Quentin Tarantino filmlerine nasıl yansıdığını ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda postmodernizmi tanımlamak için kullanılan zaman ve mekân deneyiminde değişikler, temsilin reddi, öznenin tahribi, parçalanma, belirlenemezlik, evrensel doğrulara olan inancın yitirmesi, şizofreni, metinlerarasılık, yüzeysellik, pastiş, nostalji gibi kavramlarının Tarantino filmlerinde ne ölçüde karşılık bulduğu araştırılmıştır. Filmlerde yer alan postmodern kavramlar ortaya konmakla beraber modern sinemanın birçok özelliğinin de devam ettiği görülmüştür. Bu nedenle filmlerin postmodern bir kopuş içerisinde olmasından ziyade postmodern unsurlar taşıyan bir yapıya sahip olduğu ortaya konmuştur. Anahtar Kelimeler: Postmodernizm, Pastiş, Nostalji, Metinlerarasılık, Yüzeysellik
Haruki Murakami'nin Sahilde Kafka ve Mine Söğüt'ün Madam Arthur Bey ve Hayatındaki Her Şey eserlerinde kimlik bunalımı ve anlam arayışı
Yirmi birinci yüzyıla ait Türk ve Japon edebiyatından seçilmiş iki eserde görülen toplumsal sorunlara duyarlılık, yaşanan kimlik bunalımı, dayatılan toplumsal kuralların yüksek sesle dile getirilişi ve insanın nasıl bir bunalıma sürüklendiği edebiyatta yansımalarını bulmuştur. Kapitalist toplum yapısı Doğu-Batı fark etmeksizin tüm toplumlarda insanı kaosa ve bu kaosun yarattığı hoşnutsuzluk, belirsizlik ve bu belirsizliğin getirdiği kimliksizleşmeye sürüklemektedir. Bu nedenle, bu çalışmada farklı kültürlerden Haruki Murakami'nin Sahilde Kafka ve Mine Söğüt'ün Madam Arthur Bey ve Hayatındaki Her Şey adlı eserlerde eleştirilen postmodern toplum düzeninin söz konusu eserlere nasıl yansıtıldığı ve anlatı sonunda roman karakterlerinin bireysel mücadelelerinde ne ölçüde başarılı oldukları üzerine karşılaştırmalı bir çalışma yapmak hedeflenmiştir. Çalışma, Haruki Murakami'nin Sahilde Kafka ve Mine Söğüt'ün Madam Arthur Bey ve Hayatındaki Her Şey adlı eserlerindeki kimlik sorununun incelenmesiyle sınırlandırılmıştır. Çalışmanın esas amacı, inceleme konusu eserlerde yazarların ortak konuyu nasıl işlediklerinin izlerini sürmektir. Bu bağlamda farklı disiplinlerden de yararlanılması nedeniyle yöntem olarak çoğulcu inceleme yöntemi kullanılmış, söz konusu eserler sosyolojik ve psikanalitik eleştiri kuramları merkeze konularak incelenmeye çalışılmıştır. Felsefi ve sosyolojik bakış açısıyla postmodern toplumda yabancılaşma nedir, nasıl gerçekleşir ve bireylerin bunalıma sürüklenmelerinin nedenleri nelerdir sorularına yanıt aranmıştır. Sonuç bölümünde ise söz konusu eserler arasında çalışma konusu bağlamında saptanmış ortak, benzer ve farklı noktalara vurgu yapılarak eserlerin karşılaştırılmasına ilişkin genel bir değerlendirme yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: Haruki Murakami, Mine Söğüt, Postmodern, Yabancılaşma, Kimlik Bunalımı
Hamdi Koç'un eserlerindeki tematik yapının ve postmodern unsurların incelenmesi
Bu çalışmada, romanını geleneksel olanın dışına çıkaran Hamdi Koç'un hayatı ve eserleri üzerine bir inceleme yapılmıştır. Kendisi üzerine daha önce gelişmiş bir çalışma yapılmamış olan yazarın kendisinin, eserlerinin ve romancılığının tanıtılması amacıyla detaylı bir çalışma yapılmak istenmiştir. Çünkü Koç, Melekler Erkek Olur romanı ile Türkiye'nin en çok okunan yazarları arasına girmiş, Çıplak ve Yalnız romanı ile 2013 Dünya Kitap Yılın Telif Kitabı Ödülü'nü ve 2014 yılında Orhan Kemal Roman Ödülü'nü almış bir yazardır. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, yazarın hayatı üzerinedir. Burada yazarın doğumu, çocukluğu, ailesi, eğitimi, çalışma hayatı ve yazın hayatı hakkında bilgiler verilmiştir. Yazın hayatı kısmında eserlerinin özetine de yer verilmiştir. İkinci bölümde ise romanları tema, teknik ve içerik özellikleri bakımından incelenmiş olup ardından denemesi ayrıca değerlendirilmiştir. Romanlarında yer alan teknik ve içerik özellikleri üzerinden yazarın postmodern yazarlığı ortaya konulmuştur. Denemesinde yer verdiği yazar ve eserler hakkındaki görüşleri ile de bu durum desteklenmiştir. Ayrıca hem yazın hayatının incelendiği hem de romanının içerik ve teknik özelliklerinin değerlendirildiği bölümlerde yazarın birinci romanından son romanına kadar gösterdiği gelişim üzerinde durulmuştur. Anahtar Kelimeler: Hamdi Koç, Roman, Postmodern, Teknik Özellik, Tema
1980 - 2013 yılları arasında Türkiye'deki toplumsal yansımaların moda ilanlarında metafor kullanımına etkisi
Moda birçok düzeyde işleyen karmaşık süreçler toplamıdır. Bir taraftan birçok insanı aynı anda etkileyen sosyal bir olaydır; diğer taraftan ise kişisel davranışlar üzerinde bireysel bir etkiye sahiptir. Modern dönemde moda, belirli bir grup insan tarafından, belirli zaman ve mekanda kullanılan ve kabul edilen egemen giyim tarzıdır. Farklı toplumsal gruplar arasındaki katı ayrımın, sosyal ve ekonomik durumun, toplumda var olan hiyerarşik düzenin sembolü olmuştur. Postmodern dönemde ise tarz farklılıkları, sosyal sınıf ve ekonomik gücün açık göstergeleri olmaktan çıkmıştır. Dönemin bir diğer özelliği , ürünlerde reklamlar aracılığıyla moda kodlarının karıştırılması, metafora yer verilmesidir. Dolayısıyla değişen toplumla birlikte reklamlarda da yeni tarzlar geliştirilmekte, tüketiciye ulaşmada algıya önem verilmektedir. Bu inceleme, Türkiye'de 1980-2013 yılları arasında modanın, ideolojisi ve toplum etkileşimi epistemolojik temelleri ile birlikte grafik sanatı ve reklamcılıktan kaynak alınarak yapılmıştır.
Postmodernizmin seramik sanatına etkileri
Postmodernizm 19. yüzyıl sonrası sanatçıların farklılık ve yenilik arayışlarıyla ortaya çıkmış bir akımdır. O zamanlardan günümüze değin sanattaki değişim çabası devam etmiştir. II. Dünya savaşı sonunda sanayileşme ve kentselleşme süreciyle meydana gelen Modernizmin tekdüzeleşmiş yapısına karşı bir başkaldırı olan bu hareket, eskiye atıfta bulunma ve buna yeni yorumlamalar katma yönünde ilerlemiştir. Plastik sanatlarda da bir hayli boyut kazanmış olan postmodern yaklaşım, artık çağdaş yorumlarla buluşarak yepyeni bir soluk bulmuştur. Sanatsal bir ifade aracı olan seramik malzeme; bir sanat dalı olarak kabul edildikten sonra, Postmodern Akım'dan etkilenmiş ve birçok eser verilmiştir.?Postmodernizmin Seramik Sanatına Etkileri? başlıklı bu çalışmada, 1960 sonrası günümüze kadar Postmodern Akım'ın seramik sanatı üzerindeki etkileri ve gelişimi araştırılmıştır. Postmodernizm'in ne olduğu, onu ortaya koyan sebepler ile birlikte incelenerek toplumsal, düşünsel ve sanatsal anlamda nasıl bir durum meydana getirdiği incelenmiştir.Ayrıca bu çalışmada postmodernist yaklaşımların ekonomiye, siyasete ve kültürel yaşama bağlı olarak sanatsal anlamdaki etkileşimi araştırılmıştır ve son dönem postmodern seramik eserlerin nitelikleri, malzemenin kullanımı ve günümüz sanatına katkıları figüratif, soyut ve minimal açıdan sınıflandırılarak irdelenmiştir. Araştırma sonucunda modern sanata ve günümüz popülizmine göndermeler yapan düzenlemelerin yer aldığı bir sergiye zemin hazırlanmıştır.Anahtar SözcüklerPostmodernizm, Post Minimalizm, Modernizm, Seramik, Pop Art, Sanat.
Orhan Pamuk, Hasan Ali Toptaş ve İhsan Oktay Anar' ın romanlarında Zaman
İlk çağ düşünürlerinden Augustinus, zamanın konuşma sırasında en bilinir şey olduğunu fakat zamanın tanımının yapılması gerektiğinde zamanın bilinmez, rahatça açıklanamaz bir hâl aldığını belirtir. Felsefe, matematik ve fiziğin de inceleme alanına giren zaman edebiyat eserinde de bulunduğu dönemin zaman algısıyla ya da edebiyat eserinin yazarının zihninde yansıyan şekliyle bulunur.Romanda zaman dört farklı kategoride incelenmektedir: Vaka zamanı, Anlatma zamanı, Yazma zamanı ve Okuma zamanı. Günümüz romanı ise gerek postmodernizmin etkisiyle gerekse bilimsel gelişmeler ışığında farklı bir zaman algısını içinde barındırmaktadır. Üstkurmaca metinlerde vaka zamanı ile anlatma zamanı birbirine karıştığı gibi anlatıcı metninde okuma zamanına da gönderme yapabilir. Bu tür metinlerde okuyucunun metni o an oluşuyormuş gibi hissetmesi için yazma zamanı ile anlatma zamanı arasındaki sınırlar silinmeye çalışılır. Postmodern romanın zamanının bu denli karışık olmasının temelinde postmodernistlerin zaman hakkındaki görüşleri yatmaktadır. Postmodernistlere göre zaman insani bir yaratımdır, keyfî ve belirsizdir.Günümüz Türk romanında da postmodernizmin etkisiyle romanda zaman algısı değişip dönüşmektedir. Artık zaman belirlenemez, belirsiz, göreceli, döngüsel, kronolojik olmayan bir hâl alır. Orhan Pamuk, Hasan Ali Toptaş ve İhsan Oktay Anar'ın romanlarında zamanın geleneksel romanın zamanından farklı bir şekilde kurgulandığını gözlemlemekteyiz. Postmodernizmin zaman anlayışı bu romancıları farklı derecelerde de olsa etkilemiştir diyebiliriz.Anahtar Sözcükler: zaman, postmodernizm, postmodern roman, Türk romanı
Nedim Gürsel'in romanlarında yapı ve tema incelemesi
Türk edebiyatı içinde postmodern çizgide özgün roman anlayışıyla tanınan Nedim Gürsel'in, yazma işini var olma biçimi şeklinde nitelendiren bir sanatkâr olduğu görülür. Romanlarındaki doğu / batı sentezinde önemli yer tuttuğu görülen görsel ögelerin bu ilgisinin bir sonucu olduğunu söylemek mümkündür. Yazarın, romanlarını küçük bir dünyada kurguladığı görülürken insan ve mekân ilişkisine psikolojik bir boyut kazandırdığı görülür. Bu çalışmada, Nedim Gürsel'in romanlarında yapı ve tema incelemesi yapılmıştır. Yapı ve tema incelemesinde Şerif Aktaş'ın Anlatma Esasına Bağlı Edebi Metinlerin Tahlili (Teori ve Uygulama) kitabı esas alınmıştır. Bu kapsamda çalışmanın birinci bölümünde Nedim Gürsel'in hayatı, yazın yaşamı ve eserleri aktarılmıştır. İkinci bölümde romanlarındaki yapı başlığında romanların her biri için ayrı ayrı değerlendirmeler yapılmıştır. Romanlar, zihniyet, yapı, olay ve olay örgüsü, kişiler, zaman, mekân, dil anlatım ve bakış açısı başlıkları altında incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, Nedim Gürsel'in romanlarındaki tema başlığı altında romanların teması, kadın ve cinsellik, tarih, şiddet ve ölüm, mitoloji ve dinsel öğeler, başkaldırı, özgürlük ve yalnızlık olarak belirlenmiştir. Romanlar değerlendirilirken betimsel tarama tekniği de kullanılmıştır. Bu kapsamda konuyla ilgili daha önceden yazılan kitaplar, makaleler, tezler ve internet kaynakları taranmıştır. Anahtar Kelimeler: Nedim Gürsel, Roman, Yapı, Tema.
Modern ve postmodern hakikat anlayışları arasındaki ilişkiye dair kavramsal bir inceleme
Hakikat anlayışının olumsuzluklarına işaretle modernizmi reddetmek üzere ortaya çıkan postmodern düşünce, tepkisel özelliğinin bir sonucu olarak modernizme benzer şekilde olumsuzluklara yol açmaktan kendini kurtaramamış ve eleştirilerin odağı haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, postmodernizmin nihai bir düşünceyi temsil edemeyeceği iddiasını, onun modernizme yönelik tepkisel özelliği üzerinden temellendirmektir. Ayrıca modernizmin ve postmodernizmin olumsuzluklarının dışarıda bırakıldığı bir sentezin zorunluluğunu ispatlamak ve söz konusu senteze yönelik bazı imkanlara işaret etmek hedeflenmektedir. Bu amaç ve hedefler doğrultusunda; bu tez çalışmasında benzerlik, tepkisellik, birbirini gerektirme ve sentez olmak üzere modern ve postmorn düşünceler arasındaki ilişkiyi gösteren dört aşamadan oluşan kavramsal bir model geliştirilmiştir. Birinci aşama olan benzerlik olgusunu tespit etmek üzere modern ve postmodern hakikat anlayışları karşılaştırılmıştır. Benzerliğe dair elde edilen verilerden hareketle mantıksal çıkarım yoluyla diğer aşamalara geçilmiştir. Sonuç olarak, modern ve postmodern düşünceler arasında bir sentezin gerekliliği fikrine ulaşılmıştır. Çalışmamızın çağdaş felsefede modern ve postmodern düşünürlerin birbirlerine yönelik sert eleştirilerinin yerine yapıcı önerilerin sunulduğu bir tartışma zemininin oluşmasına katkı sağlaması beklenmektedir.