Üç değişik protetik alt yapı materyalinin iki farklı siman ile bağlanma dirençlerinin incelenmesi

ÖZET Kaybolan diş dokusunu yenilemek, estetik, fonksiyon ve biyolojik uyumu sağlamak diş hekiminin ve protetik diş hekimliğinin en büyük amaçları arasında yer almaktadır. Son yıllarda hastaların yapılan sabit protezleri daha uzun süre kullanma istekleri hekimleri klinik olarak başarılı materyal ve siman arayışına yöneltmiştir. Restorasyonlarda klinik başarının sağlanmasında, restorasyon ile diş yapısı arasında güçlü bir bağlantı oluşması ve siman ile altyapı materyali arasındaki başarılı bağlantı; mikrosızıntı ve desimantasyonun önlenmesini ve sonuçta restorasyonun uzun ömürlü olmasını sağlayacağı anlaşılmıştır. Biz de çalışmamızda üç farklı alt yapı materyali ile iki farklı rezin simanın bağlanma dayanımlarını istatistiksel olarak inceledik. Çeşitli sebeplerden dolayı çekilmiş olan 78 adet üst çene santral kesici diş invitro olarak kullanıldı. Dişlerin labial yüzeyinden 1.5mm ve insizal yüzeyinden 2mm elmas frez kullanılarak irrigasyon altında kesildi. Hazırlanan yüzeylere uygun metal, zirkonyum ve seramik bloklar üretildi. Dişler kullanılacak simanlara göre iki gruba ayrıldı ve ilk gruptaki dişlerde yüzey pürüzlendirilmesi yapıldı(%40 fosforik asit). Daha sonra MDP içerikli primer(ED Prime II Likit A Ve Likit B) dişlerin yüzeyine uygulandı. Bu uygulmadan sonra zirkonyum, seramik ve metal blokların primerleri uygulandı ve rezin siman(MDP içerikli rezin siman) ile yapıştırıldı. İkinci grup dişler ise yüzey işlemleri uygulanmadan kendinden adeziv rezin kompozit siman ile primer uygulanmış zirkonyum, seramik ve metal bloklar yapıştırıldı. Hazırlanan örnekler hazır kalıplara yerleştirilerek fikse edildi. Modeller termal siklus cihazında 2.000 döngüye maruz bırakıldı. Hazırlanan örnekler instron cihazında çekme testi uygulanarak modellerin retansiyon ve dayanımları ölçüldü. Çalışmamızın sonucunda dual-cure rezin simanın(MDP içerikli siman) self adeziv rezin simana(kendinden adeziv rezin kompozit siman) göre daha yüksek dayanım gösterdiği, panavia-seramik ve panavia-metal gruplarının en yüksek dayanıma sahip olduğu gözlendi. En düşük değer ise self-metal olarak ortaya çıktı.