Araplar
Bu konu başlığı altında 107 tez
Suriye ve Filistin'de Rus mevcudiyeti ve Osmanlı Siyaseti (1847-1914)
Bu tezde I. Dünya Savaşı öncesi Rusya İmparatorluğu'nun Suriye ve Filistin'deki dinî, siyasȋ, toplumsal ve kültürel mevcudiyeti ve faaliyetleri ve bunun karşısında Osmanlı Devleti'nin izlediği siyaset ele alındı. Birinci bölümde Rusların Hristiyanlığı kabulünden sonra Suriye ve Filistin ile ilişkilerinin karakteristiği, 18. yüzyıl Osmanlı-Rus diplomatik metinlerinde Suriye ve Filistin'in yeri, bölgedeki ilk Rus Konsoloslukları ve 1847'de Kudüs Rus Ruhanî Misyonu'nun kurulması meseleleri incelendi. Rus Dışişleri Bakanlığı bünyesinde kurulan Filistin Komitesi'nin faaliyetleri sonucu Kudüs'te Rus hacılar için arazi satın alınarak kilise ve misafihaneler inşa edilmesi, Kudüs Rus Ruhanî Misyonu idaresinde Filistin genelinde arazi alımları, Rus kurumları arası rekabeti ve Kudüs Patrikliği yönetici Rum ruhbanlarına karşı patriklik cemaati olan Ortodoks Arapların desteklenmesi konuları ise ikinci bölümü oluşturdu. Tezin üçüncü bölümünde Suriye ve Filistin'e yönelik Rus siyasetinin yeniden yapılandırılmasının bir sonucu olarak 1882'de kurulan İmparatorluk Ortodoks Filistin Cemiyeti'nin kuruluş evresi ve idarî yapısı, Suriye ve Filistin'e yönelik Rus Şarkiyatçılığının himâyesi ve Rus hac seyahatlerinin yönetimi, sosyal ve ekonomik yapısı değerlendirildi. Dördüncü bölümde Antakya Patrikliği seçimlerinde Rusya'nın Rum ruhbanlara karşı Ortodoks Arapları desteklemesi neticesinde 1899'da Antakya Patriklik makamıına ilk Arap Patriğin seçilmesi, Suriye ve Filistin'de Rus eğitim faaliyetlerinin başlaması, gelişimi, bu faaliyetlerin ideolojik yapısı incelendi. Buna bağlı olarak, 1895'te Antakya Patriklik okullarının Filistin Cemiyeti'ne devredilmesi, Osmanlı Devleti'nin Rus okullarına karşı tutumu, 1902 ve 1905'te Rus okulları dȃhil bütün Rus mevcudiyeti'nin Osmanlı Devleti tarafından tasdik edilmesi süreci analiz edildi. Rusya açısından hem iç tebaaya yönelik hem de dış siyaset ve ilişkilerinde bir dönüm noktası olarak 1905 sonrası Rus faaliyetlerinin yapısı ve Rusya'nın I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı Devleti'nin düşman cephesinde savaşa girişiyle beraber 1914'te Rus mevcudiyeti'nin sona ermesi değerlendirilerek Filistin Cemiyeti'nin okullarından mezunların "Ortodoks Arap Rönesansı"na etkisi üzerinde duruldu.
Türk-İsrail ilişkilerinin Türkiye'nin Arap devletleriyle ilişkilerine etkisi
The dissertation analysis the historical aspects of Turkish – Israeli relations and how the Turkish – Israeli relations affected to Turkey‟s relations with Arab states. The main important point is that how these two of non-Arab states of the Middle East region build strategic relations despite of Arab States. Using comparative historical approach, I will analyze in detail the ideological and political problems of contemporary bilateral relations, as well as to consider the impact of Turkish-Israeli relations to the Turkish-Arab relations. Turkey and Israel have tried filling lack of balance of power in the Middle East which emerged after Cold War era as becoming regional powers amongst Arabs. In the thesis it has been analyzed how these rival states need strong strategic partnership with each other despite of Arabs in the region.
The pragmatic transfer of requestive speech acts by Arab and Turkish EFL learners at the preparatory school
Cross-cultural pragmatic transfer is one potential cause of inappropriate performances in a second or foreign language. It occurs when nonnative learners converse in the language they are learning and transfer the conversational rules of their first language into the language they are studying. The present study is an endeavor to find out whether Arab and Turkish EFL learners convey their first language requesting strategies into English language. To this end, a Discourse Completion Task(DCT) and an oral interview task were adopted to verify pragmatic transfer from Arabic into English and from Turkish into English, if there was any. Three groups participated in this study, where the first two groups included Arab EFL learners living in Turkey and the third group included Turkish EFL learners. Leaners' language proficiency was measured using computer based and paper based tests to divide thirty Arab EFL learners into fifteen high proficient learners and fifteen low proficient. Three versions of written DCTs were used, an Arabic version, an English version, and a Turkish one. The Arabic version was distributed to the two groups of high and low proficiency Arab EFL students prior to distributing the English one and the Turkish version was distributed to the Turkish students prior to distributing the English one. Qualitative data gained from the Turkish and Arab EFL learners responses to the DCTs and the oral interview were graded according to a criterion and the results were quantified to analyze them descriptively by using the Turkish and Arab EFL learners responses as a baseline.
Comparision of Virginia Woolf and Joumana Haddad as angry women
This study compares Victorian women with today's Arab women in terms of their social identities and living conditions in the light of Virginia Woolf's A Room of One's Own (1929) and Joumana Haddad's Confessions of an Angry Arab Woman, I Killed Scheherazade (2010). The aim of the study is to draw attention to the fact that today's Arab women live in a male-dominated society just as Victorian women did and within this society, they struggle against being oppressed, early marriages, deprivation, in other words, against gender inequality existing in every field of daily life. The first chapter points to the psychoanalytic theories related to the construction of gender roles and identity acquisition process so as to clarify the relationship between women and men. Afterwards, the chapter focuses on 'female identity' in Victorian England and today's Arab world. In the second and third chapters of the study, Virginia Woolf's A Room of One's Own and Joumana Haddad's Confessions of an Angry Arab Woman, I Killed Scheherazade are analysed with the purpose of offering an insight to the conditions and struggles of the Victorian and today's Arab women. In the last chapter, the existential struggles and self-identity explorations of women in their patriarchal societies are analysed from Virginia Woolf's and Joumana Haddad's point of view by comparing and examining the two preceding polemic books of both writers. At the end of the thesis, it is concluded that throughout history women have been forced to live with male-determined identities and values in male-dominated societies, and although we have come a long way in the struggle of disposing the impositions, male-based values and recreating the social and personal identity of women, there remain millions of angry women who are being deprived and restricted of their human rights in every field of life such as family, education and career. Keywords: Victorian Women, Arab Women, Struggle, Identity, Patriarchy
The acquisition of articles in English by Arabic EFL learners
This study looks at the acquisition of English articles (the, a/an) by L1 Arabic learners of English as a Foreign language (EFL) to examine whether L1 Arabic learners with a definiteness-based L1 transfer L1 parameter or fluctuate between the definiteness and the specificity settings of the article choice parameter (ACP). If they fluctuate, then, within the L1 Arabic group, the fluctuation effect should be less robust in the intermediate group than in the beginner one, given the latter group's lower English proficiency. Arabic and English are article-based languages and overtly mark definiteness, however, they differ in overt morphology that marks indefiniteness. Arabic has a phonologically overt definite article al which is a bound morpheme, prefixed and attached to the noun it defines, but it does not have a phonologically overt indefinite article. We tested a group of Arabic-speaking EFL learners and native English speakers on two written production tasks: a forced choice-elicitation task (FCET) and a picture-description task. The FCET involved 36 experimental dialogues in four contexts, each of which had 9 dialogues: [+definite, -specific], [-definite, -specific], [-definite, +specific] and [+definite, +specific] singular object noun phrases (NPs). The picture description task, on the other hand, required subjects to provide a written description of five pictures involving a short story in which definite and indefinite articles are used with singular NPs. The results obtained from the FCET indicate that L1 Arabic EFL learners are almost as successful as native English speakers in using definite article 'the' in [+def, + spec] and [+def, - spec] contexts and indefinite article 'a' in [-definite, -specific] context. However, they were significantly less accurate than the native English speakers in providing indefinite article 'a' in [-def, +spec] context. Results from error analysis indicate that L1 Arabic- EFL learners have more substitution errors than omission errors in the [-def, +spec] context. Results from proficiency test reveal that the intermediate group is slightly better than the elementary group in all contexts including [-def, +spec] context. Results from the picture description task are in line with the findings of the FCET. These results show that adult EFL learners regardless of their L1 background experience fluctuation between the two settings of the ACP at the initial stage of L2 acquisition of articles and suggest that fluctuation is a developmental process (Zdorenko & Paradis, 2008) rather than a transfer from the L1. Keywords: Articles, definiteness, specificity, fluctuation L1 Arabic, EFL, English
Abdulwahab Almasiri's vision of secularism as an essential aspect of understanding secularism in the arab world
Secularism is often conceived of and discussed as a principle that frees people from the clutches of religion. Advocates of secularism often view the separation of religious institutions and the state as the rational approach to maintaining a functional and fair society. Abdulwahab Almasiri (1938–2008) was a literary critic, a Muslim scholar, author, and philosopher who took a deconstructive approach to the analysis of secularism. In his works, he dissects the ideas and influences behind secularism's modern-day interpretation to question society's conception of it and its manifestations. This thesis focuses on Almasiri's notion and definition of secularism due to his comprehensive approach to addressing the subject. Almasiri's deconstruction of the term 'secularism' into two concepts, partial and comprehensive secularism, allows him not only to address secularism on its own, but to study all the notions that influence it in order to give a complete and comprehensive understanding of its conceptualization, roots, and application to the Arab world. The first part of this thesis deals with Almasiri's intellectual journey that led to his unique interpretation of secularism. It contextualizes Almasiri's understanding of secularism within the academic discourse and discusses secularism as he defined it. The latter half of this thesis will relate Almasiri's concept of comprehensive secularism to its interpretation and application in the Arab world and offer a critique of Almasiri's reform project, which he calls the 'new Islamic discourse'.
Siirt Arap diyalektinde kullanılan atasözü ve deyimler üzerine bir çalışma
Tezimizde, Siirt Merkez ve Tom (İkizbağlar), Fırsêf (Dereyamaç), Fıskın (Doluharman), Isnép (Çatılı) ve Ĥalenzé gibi civar köyleri ile Tillo ilçesinde yaşayan Arapların, yerel Arap lehçesinde kullandıkları atasözleri ve deyimlerini konularıyla ele aldık. Bu bağlamda öncelikle Siirt'in tarihi, Arap dili ve Arap lehçeleri gibi konuları; akabinde Siirt Araplarını ve Siirt Arapçasını; en son da tezimizin esas konusunu teşkil eden Siirt'te yaşayan Arapların atasözleri ve deyimlerini inceledik. Tezi hazırlarken söz konusu yerleşim merkezlerinde birtakım saha araştırmalarına da başvurduk. Böylece unutulmaya yüz tutmuş Siirt Arapçasını bir nebze de olsa kayıt altına almaya ve özellikle de atasözleri ve deyimleri özerinde Siirt ve çevresinde konuşulan Arap lehçesinin zengin bir diyalekt olduğunu göstermeye çalıştık. Anahtar Kelimeler: Arapça, Siirt, Rıstak, Atasözleri, Deyimler,
The evolution of Arab political identity in the context of Arab Spring: A social constructivist perspective
Arab political identity, despite its different paths of development, has emerged and evolved depending on the social and historical context and manifested through discourse. Among different ideological currents, Arab national identity, which developed as a reaction to the late Ottoman rule and the advance of Western influence in the region, dominated the course of events in the Arab world from the late 19th to the second half of the 20th century. In the interwar (1918-1939) and in the post-1945 periods, it turned out to be an anti-colonial and pan-Arab national movement, culminating with Nasserism led by nationalist and socialist figures in the 1950s and 1960s. After 1967, a variety of reasons led to the decline of pan-Arabism and the rise of Islamism in the region. However, the changing context and world order with globalization brought about the split of Islamism into different forms and a revival of Arab liberal thought dating back to the 18th century. At the beginning of the 21st century, a youth-led wave of pro-democracy uprisings shook the region, demanding an inclusive and accountable political leadership, a functioning economic system, and a just and stable social order upon the overthrow of authoritarian regimes. At this point, considering the role of identity in political and social mobilization in the Arab world, this thesis aims to examine the evolution of Arab political identity in the context of the Arab Spring. The study relies on Discourse Analysis (DA) as a research method, while the theory of Social Constructivism is used to evaluate the research findings. Consequently, this thesis argues that Arab political identity has evolved from an Islamist ideology toward a post-Islamist and liberal thought, despite its failure to dominate current Arab politics, in the context of the Arab Spring upon the reconstruction of social reality and perceptions through language-in-use.
Üniversite öğrencileri açısından Arap Baharı'nın değerlendirilmesi: Türkiye'de okuyan Arap uyruklu öğrenciler üzerine bir araştırma
Bu çalışma Türkiye'de okuyan Arap uyruklu üniversite öğrencileri açısından Arap Baharı sürecini anlamaya çalışarak, bu sürecin onlara ne ifade ettiğini ve Arap Baharının Arap öğrencilerin gözünden nasıl algılandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Nicel analiz yöntemlerinin kullanıldığı araştırmanın modeli ise tarama modelidir. Araştırmanın verileri anket yöntemi ile elde edilmiştir. Anket formu iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde katılımcıların demografik bilgilerinin yer aldığı sorular bulunurken, ikinci bölümde ise Arap uyruklu üniversite öğrencilerinin Arap Baharını nasıl değerlendirdiklerini tespit etmeye dönük sorular bulunmaktadır. Araştırmanın evreni 2020 yılında Türkiye'de Gelişim ve İbn-i Haldun Üniversitelerin de eğitim alan yükseköğretim öğrencileridir. Araştırmanının örneklemi kolay örnekleme yöntemi ile belirlenen 200 kişiden oluşmaktadır. Örneklem grubundan elde edilen veriler SPSS istatatistik programı ile çözümlenmiştir. Bu doğrultuda katılımcların Arap Baharına katılma durumu ve eğitimlerine ilişkin frekans ve yüzdeler tablolar ve şekillerle sunulmuştur. Araştırmanın sonunda Arap Baharı'nın Ortadoğu ve Kuzey Afrika ülkelerinin vatandaşları tarafından 2010 yılından günümüze kadar süren ayrıca bu ülkelerde rejim, yönetim, yönetici değişimlerine neden olan isyanın başlangıcı olduğu, bu harketliliğin batının etkisi ile varolan sisteme karşı ayaklanan halkın bilinçli ve planlı çabalarıyla oluşturulmuş bir eylem olduğu sonucuna varılmıştır. Katılımcıların arap baharını etkileyen faktörleri siyasi, ekonomik, eğitim ve sosyo-kültürel nedenler olarak sıraladıkları Mısır, Tunus, Suriye ve Libya' ya uğrayan bu isyanın tam olarak halkın beklediği ya da istediği gibi şekillenmediği, vatandaşların talep ettiği ekonomi, eğitim, demokrasi, sosyal ve siyasi rahatlığı istedikleri gibi bulamadıkları sonucuna ulaşılmıştır.
İstanbul ili gastronomi turizmi gelişmişlik düzeyi: Arap turistler üzerinde bir araştırma
Müstesna bir güzellikte olan İstanbul, geçmiş yıllar boyunca her zaman insanlar tarafından rağbet edilen bir kent olmuştur. İki imparatorluğun başkentliğini yapmış olan bu şehir, Bizans ve Osmanlı İmparatorluğu dönemlerinde zengin mutfak kültürüne sahip bir şehir haline getirilmiştir. Ancak buradaki yeme içme çeşitliği ve zengin bir mutfak kültürüne sahip olması, belirli bir bölgeyi turistlere destinasyon yapmak için yeterli olmamaktadır. Bu sebeple gastronomi turizmi gelişmişlik seviyesinin belirlenmesi açısından önemli bir değere sahiptir. Gastronomi turizminde gelişmişlik düzeyinin ve gastronomi imajının daha yüksek seviyelere çıkarılabilmesi açısından paydaşların katkı sağlayıcı olması gerekmektedir. Bu araştırmada İstanbul'un gastronomi turizminin gelişmişlik seviyesinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada Gastronomi turizmi gelişmişlik düzeyi ölçeği ile oluşturulan anket uygulanmıştır. Elde edilen verilerden yapılan analizlere göre KMO Barllett değerinin .70'in üstünde, anlamlılık değerinin .05'te altına ve ölçeğin faktör analizine uygun olduğu tespit edilmiştir. Sonrasında yapılan Doğrulayıcı Faktör Analiziyle (DFA), orijinal ölçekten farklı 21 sorudan meydana gelen yedi faktörlü bir yapıya ulaşılmıştır. Katılımcılardan gelen verilere göre ölçek ve alt boyutlarında gruplar arasındaki farklılıkların olduğu belirlenmiştir. Elde edilen veriler değerlendirildiğinde İstanbul'daki gastronomi turizminin geliştiği gözlenmiştir. Bu çalışmadaki verilerin değerlendirilmesi sonucunda gastronomi turizmindeki gelişmişlik düzeyi tespitinin stratejik bir öneme sahip olduğu görülmektedir. İstanbul'un diğer bölgelerden farklı olması, gastronomi turizminin gelişmesinde önemli rol oynamaktadır. Gastronomi turizmi ilerlemesi için paydaşların gelişimi ve turizme yönelik gelecekteki planlarında yer almalıdır, plan ve stratejilerin geliştirilmesini gerektirmektedir. Sonuç olarak doğru planlar ile İstanbul mutfağının uygun yerini alınması, İstabul için pozitif ivme kazandıracaktır.
Regional refugee protection: A comparison of Europe and the middle east
By displacing more than half of the country's pre-war population, the conflict in the Syrian Arab Republic has become the catalyst for one of the biggest humanitarian and refugee crises of our time. The flow of more than 5.6 million people forced to leave their homeland has directly affected two regions: Europe and the Middle East. In order to enrich and fill certain gaps in the literature, this thesis provides an analysis of the legal framework of refugee protection from a regional perspective. By focusing on the case of people fleeing the Syrian Arab Republic, it evaluates the respective legal frameworks of the two regions and critically examines the legal grounds for protection therein. Moreover, by undertaking country case studies from both regions, this thesis also highlights the intricacies and shortcomings of the respective regional frameworks as reflected in the contradictory policies and stances of Germany, Hungary, Lebanon and Saudi Arabia toward refugees. It argues that the refugee protection frameworks of Europe and the Middle East are the antithesis of each other. In Europe, we can observe a well-developed and deep-rooted regional cooperation, more or less harmonised norms and institutions whereas the Middle East is characterised by the lack of legal foundations and norms of refugee protection with weak institutions and strong state sovereignty. However, in light of the protection outcomes for refugees fleeing the Syrian Arab Republic, both regions seem to have failed in terms of efficient responsibility sharing and adequate response to the needs of refugees.
Arap alevi kadınlar üzerinde dinin etkisi ve ataerkilliğin yeniden inşası
Bu çalışmada birbirini takip eden üç tartışma yürütülmüştür. İlk bölümde, toplumsal cinsiyet rollerinin toplumdaki yansımaları ve aktarımı tarihsel bakımdan ele alınmış, ataerkil topluma geçiş, toplumsal cinsiyet rollerinin şekillenmesiyle oluşan yapılar ve kurumlar ve bunun dinle bağlantısı tartışılmıştır. İkinci bölümde, tarihler boyu anlam arayışında olan toplumlar, çoktanrılı dinlerde de tektanrılı dinlerde de "tanrısal belirleyicilik" rolünü erkeğe atfetme kültürü,bu belirleyicilikle erkeğin toplumdaki iktidarının güçlenmesi, ataerkil kodların toplumsal kodlara -"kabullere" dönüşmesi ve kadının bu aşamalardan etkilenme durumu anlatılmıştır. Bu toplumsal kabullerin, kadının sosyal yaşamda ikincil statüde olmasını "norm"alleştirmesi, heteronormatif, ataerkil ve kapitalist sistemin temel çekirdeklerinden biri olan dinin bu durumlarla ve süreçlerle bağlantısı tartışılmıştır. Son bölümde ise Arap Aleviliğin etno-dinsel bir kimlik olarak diğer dinlerle bağlantısı, kadının toplumdaki yaşamsal pratiklerinin bu çerçeveden nasıl etkilendiği ve kadınların kendi deneyimleriyle ataerkiye ile Arap Alevi kültürünün cinsiyet eşitliği iddiasına yönelik anlatımları analiz edilmiştir. Anahtar kelimeler: Din, Arap Alevi Kadın, ataerkillik, sosyal-toplumsal roller.
Tarsus Arap Alevilerinin sekülerleşme eğilimleri
Anadolu ve Levant'ın kadim halklarından olan Arap Aleviler, etno-dinsel örgütlenme biçimleriyle özgün niteliklere sahiptirler. Mistisizmi içeriğinde barındıran dinsellikleriyle azınlık konumlarını sürdüren Arap Aleviler, Türkiye'nin batılılaşma ve modernleşme serüveniyle birlikte seküler üst yapı kurumlarıyla karşılaşmış ve kültürlerini yeni bağdaştırma biçimleriyle güncellemiştir. Bu araştırma, "sekülerleşmek için önce kültürün dinsellikle eşlenimi" gerekliliğini göz önünde bulundurarak Tarsus Arap Alevilerinin dünyevileşen eğilimlerini çözümlemeyi amaçlamaktadır. Dolayısıyla önceki kuşaklarda ilişkisel bütünlüğü korunmuş mitsel tasarımlarla dünyayı anlamlandıranların hangi eklemlemelerle ve eksiltilerle çağa ayak uydurduğu ve faillerin Aleviliğe atfettikleri güncel anlamlar bu tezi içeriğini oluşturmaktadır. Anahtar Sözcükler: Arap Alevileri, Sekülerleşme, Etno-dinsel kimlik
Toplumsal hafızadaki "Arap İmajı"nın Türkiye'deki Suriyelilere yönlendirilmesi sorunsalı: İzmir yereli
2011 yılında Suriye Arap Cumhuriyeti'nde başlayan iç savaş ve bu iç savaşın şiddetinin artmasına bağlı olarak milyonlarca Suriyeli göç etmek zorunda kalmıştır. Ülkemiz de Suriyelilerin göç ettiği ülkelerin başında gelmektedir. Türkiye'ye ilk Suriyeli kafile 29 Nisan 2011 tarihinde ulaşmıştır ve bu tarihten itibaren Suriyeli mülteci sayısı giderek artmıştır. Bu araştırma Türkiye'deki en çok Suriyelinin bulunduğu sekizinci il olan İzmir'de gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın amacı ise Türklerin; Araplar ve Arap bir millet olan Suriyeliler hakkındaki düşüncelerini, önyargılarının olup olmadığını, Türk – Arap bağını nasıl gördüklerini irdelemek ve Suriyeliler ile Türklerin kültürel olarak benzerlik ve farklılıklarının nasıl göründüğünü ortaya çıkarmaktır. Ayrıca, Suriyelilerin İzmir'e adapte olup olmadıkları, ülkemizde kalıp kalmaması ve vatandaşlık verilip verilmemesi konularında Türklerin bakış açıları araştırılmak istenmiştir. Bunlara ek olarak Suriyeliler hakkındaki önyargıların olup olmadığını belirleyebilmek adına katılımcılara evlerini Suriyelilere kiraya vermek isteyip istemedikleri, Suriyeliler ile komşu olmak isteyip istemedikleri ve Suriyeli biriyle evlenmek isteyip istemedikleri gibi sorular yöneltilmiştir. Bu kapsamda belirlenen 10 ilçede; Çiğli, Gaziemir, Dikili, Kiraz, Urla, Selçuk, Karşıyaka, Bornova, Basmane ve Buca ilçelerinden 10'ar katılımcı olmak üzere toplamda 100 katılımcıya derinlemesine mülakat yöntemi uygulanarak katılımcıların bu konulardaki görüşleri alınmıştır. Sonuçlar değerlendirildiğinde katılımcıların Araplar ile ilgili fikirlerinin ağırlıklı olarak medya yolu ile oluştuğu, daha önce Arap ülkelerinden birine gidenlerin oranının %11 olduğu, gitmeyi düşünenlerin oranının ise %39 olduğu görülmüştür. Katılımcıların %55'inin Arap bir tanıdığı olduğu görülmüştür. Katılımcıların %62'si Araplar hakkındaki düşüncelerinde güvenilmez olmaları, sürekli savaşmaları, nankör ve cahil olmaları gibi tanımlamalar yardımı ile olumsuz görüş bildirmişlerdir. Araplar ile ilgili önyargının ise %67 ile olumsuz olduğu görülmüştür. Katılımcıları büyük bir bölümünün ise Türk - Arap toplumsal bağı konusunda bilgilerinin olmadığı anlaşılmıştır. Katılımcıların Arap bir millet olan Suriyeliler hakkındaki görüşlerinin ise Araplar hakkındaki olumsuz görüşleri ile benzer oranda olduğu görülmüştür. Suriyeliler hakkındaki olumsuz görüş bildirenler ise bunun sebebi olarak Suriyelilerin ülkelerinde savaşmaktan kaçmalarını, Suriyeliler için ayrıcalık tanındığını düşünmelerini ve Suriyelilerin sosyal olarak uyumsuz davranışlarını göstermektedirler. Suriyeliler ile olan kültürel bağın benzer olduğunu ya da benzerliğin bulunmadığını belirten katılımcıların oranlarının ise birbirine yakın olduğu görülmüştür. Söz konusu benzerliğin; "hukuk ve dil", "din", "yemek" ve "örf ve adetler" olduğu belirtilirken farklılıkların ise "kültür", "temizlik alışkanlığı" ve "yemek yeme tarzı" olarak görüldüğü sonucuna varılmıştır. Katılımcıların, %77 ile Suriyelilerin Türkiye'de kalmasını istemediği, %86 ile de onlara vatandaşlık verilmesini istemedikleri görülmüştür. Katılımcıların %68'i Suriyelilerin İzmir'e adapte olmadıklarını düşünmektedirler. Katılımcıların yalnızca %26'sının Suriyelilere maddi ve manevi olarak destek oldukları görülmüştür. Büyük çoğunluğu ise destek vermemelerini 'zaten devletten yardım alıyorlar' diyerek açıklamışlardır. Bunun yanında katılımcıların %71 ile çoğu, Suriyelilerin dilencilik yapmasını olumsuz olarak görmektedirler. Katılımcıların %66'sının Suriyeli bir aileye komşu olmak istemediği ve yalnızca %14'ünün evlerini Suriyelilere verebilecekleri sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların Suriyeli biriyle evlenmeyi düşünmezken yakınlarının Suriyeli biriyle evlenmesine ise karşı olmadıkları görülmüştür. Katılımcıların Suriyelilerin İzmir'e gelişini hayatında etkisi olduğunu bildirirken bu etkiyi daha çok işsizlik, güvenlik, kiraların yükselmesi şeklinde belirtmişlerdir. Son olarak ise esnaf katılımcılar işyerlerini güvenemedikleri gerekçesiyle Suriyelilere emanet etmek istemediklerini ifade etmişlerdir.
Bekri'nin Kitab-ı Mesâlik ve'l-Memâlik adlı eserinde Avrasya ülkeleri
Tez çalışmamızda, tarih, coğrafya, din, botanik, dil ve edebiyat alanında birçok eservermiş olan, özellikle XI. yüzyıl Arap tarihçi ve coğrafyacısı kimliğiyle öne çıkan Ebu Ubayd Abd Allah İbn Abd Aziz Bekri'nin en önemli eserlerden biri olan 'Kitab-ı Mesâlik ve'l-Memâlik' adlı eserinde Avrasya ülkelerine dair vermiş olduğu malumat tercüme edilerek ele alınmıştır. 1068 senesinde kaleme almış olduğu mezkûr eserde Bekri, Avrupa, Asya, Kuzey Afrika ve Arap yarımadasına dair bilgiler vermektedir. Diğer Arap tarihçi ve coğrafyacılarından farklı olarak Bekri, eserinde bizzat gezip görmemiş olduğu yerler hakkında bilgiler vermiş ve bunu kendisinden önceki gezgin ve tüccarların raporları ve eserlerinden esinlenerek yapmıştır. Bekri'nin istifade ettiği kaynaklar arasında Mesudî'nin 'Murûc ez-Zeheb', Taberi'nin kısaca 'Tarih', Ibn Kuteybe'nin 'Ma'arif', Ibn Hurdazbih'in 'Memâlik', Ibn Rüsteh A'laku'n Nefise', İsfahani'nin 'Egani', Yusuf Varrak'ın 'Mesalik ve'l-Memalik' adlı eserleri bulunmakta olup, tez çalışmamıza konu olan Bekri'nin Kitab-ı Mesâlik ve'l-Memâlik' adlı eseri yukarıda ismini zikretmiş olduğumuz eserlerle mukayese edilerek hazırlanmıştır.
Hatay ili Defne ilçesi Arap alevilerinde (Nusayri) düğün (Ferah) müzik kültürü
"Hatay İli Defne İlçesi Arap Alevilerinde (Nusayri) Düğün (Ferah) Müzik Kültürü" çalışmamızda Hatay ilinin çok kültürlülük yapısının bir parçası olan Arap Aleviliği (Nusayrilik) evlenme geleneğinin düğün müzikleri incelenmiştir. Bu çalışma giriş ve sonuç bölümleri dışında üç bölümden oluşur. Birinci bölümde, Hatay ilinin ve Defne ilçesinin; coğrafik konumu, tarihsel geçmişi ve demografik yapısı gibi başlıklar ele alınmıştır. İkinci bölümde Arap Aleviliği (Nusayrilik) ile ilgili etimolojik inceleme, Arap Aleviliği tarihsel süreçleri, ayrıca Arap Alevilerinin kültürel kimlikleri; Arap Aleviliğine kabul edilme, ana dil olan Arapçanın günlük hayattaki ve düğün ritüelindeki yeri, ayrıca evlenme geleneğinde yer alan "kız isteme, nişan, çeyiz çıkarma, kına, gelin çıkarma" gibi olaylar da incelenmiştir. Üçüncü bölümde; Arap Alevilerinin müzik kültürü (mavval, 'ataaba, mijana) ve düğün ritüellerinde yer verilen müzikler incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde, yaptığımız çalışmanın daha iyi anlaşılması için takip etmiş olduğumuz bir düğün ritüelinin betimlemesine de yer verilmiştir. Bu üç bölümden sonra ekler bölümünde Arap Alevi düğünlerinde gelenekselleşmiş/karakteristik eserlerin notalarına yer verilmiştir.
Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Arap öğrencilerin kültürel uzaklık algıları ile kültürlerarası iletişim kaygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi
İnsan fıtrat olarak sosyal bir varlıktır. Ayrıca teknolojinin gelişmesiyle birlikte dünya küçük bir köy haline gelmiştir. Dünyada çeşitli sebeplerden dolayı insanlar birbiriyle iletişim kurmak zorundalar. Bu da dil öğrenme ihtiyacını doğurmuştur. Bir toplumun dilini öğrenirken o toplumun kültürünü de öğrenmek gerekmektedir. Toplulukta kişilerarasında ve farklı yerlerde bazı kişiler rahatlıkla iletişim kurarken diğerleri ise bazı sebeplerden dolayı iletişim kurma kaygısı yaşarlar. Bu araştırmanın amacı, yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Arap öğrencilerin kültürel uzaklık algıları ile kültürlerarası iletişim kaygıları arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu çerçevede Türkiye'de üniversite eğitimi alan 2.105 Arap öğrenciye ulaşılmıştır. Bu öğrencilerin yaşları 20 ile 40 arasında değişmektedir. McCroskey (1982) tarafından geliştirilen ve Dünya'da birçok araştırmacı tarafından da kullanılan "Kültürler Arası İletişim Kaygısı Ölçeği" ve Bektaş (2004) tarafından geliştiren "Kültürel Uzaklık Ölçeği" ilgili öğrenci grubuna uygulanmıştır. Araştırma verileri toplandıktan sonra öncelikle betimsel analize tabi tutulmuş ardından ilişkisel ve regresyon analizleri yapılarak elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; Türkçe öğrenen Arap öğrencilerin kültürel uzaklık algısı ile kültürlerarası iletişim kaygıları arasında düşük düzeyde pozitif (0,108) ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (p < 0,01). Bu bulgular öğrencilerin kültürel uzaklık algısı arttıkça kültürlerarası iletişim kaygılarının da arttığını göstermektedir. Sonuç olarak araştırma sonuçlarına dayanarak kültürel uzaklığın Arap öğrencilerin kültürlerarası iletişim kaygıları üzerinde etkili olduğu söylenebilir.
İstanbul'daki Arap diasporası düşünce kuruluşlarının yapısal analizi
Tez, temel olarak kendilerine, toplumlarına ve çözümü uğrunda kuruldukları temel sorunlarına hizmet eden bilgi dönüşümünün yeniden sağlanmasında önemli bir faktör olarak İstanbul'daki Arap Diasporası düşünce kuruluşlarının dayandığı en önemli bilimsel katkıları belirlemeyi amaçlamıştır. Çalışma örneği, İstanbul'da görüşülen 19 düşünce kuruluşunu içeren görüşme aracına dayandırılmıştır. Araştırmacı, çalışmanın amacına ulaşması için çeşitli bilimsel yaklaşımlara tâbi olmuştur. Bunlardan bazıları şöyledir: Analitik, tarihsel ve betimleyici yaklaşım, kavramların açıklanması amacıyla içerik analizi, genel vizyon vs. yaklaşımlar, Arap Diasporası düşünce kuruluşlarının İstanbul'daki en önemli, en etkili alanları ve programları, Arap Baharı devrimlerinin patlak vermesinden önce ve sonra kurulmasına yol açan bu merkezlerin gelişiminin tarihsel seyrinin incelenmesi, İstanbul'daki Arap Diaspora düşünce kuruluşları ile yapılan görüşme sorularının içeriğinin analizi, mülakattan ve daha önceki ilgili çalışmalardan elde edilen bilgiler ışığında bunların bilimsel ve eleştirel olarak analizi ve yorumu. Araştırmada, bir takım sonuçlara ulaşılmıştır. Bunlardan en önemlileri şöyle özetlenebilir: İstanbul'daki Arap Diasporası düşünce kuruluşları, çalışanlarını özgürlük, demokrasi ve siyasi istikrar için Türk siyasi ve sosyal ortamında kendi sorunlarıyla ilgili bilgileri yaymaya teşvik etmiştir. Öte yandan Türk hükümeti ile Suriye muhalefeti arasındaki müzakere oturumlarına katılarak onlara bir arka kapı oluşturmuştur. Bunların durumu, hükümetlerine doğrudan veya dolaylı olarak nitelikli bilimsel kadrolar veren diğer tüm Batılı düşünce kuruluşları gibidirler. Bu kuruluşlar, bir dereceye kadar, ihtiyaçlarını karşılayan nitel düşünce kuruluşlarının kurulmasını motive eden önceki avantajlara da sahiptirler. İstanbul'daki Arap Diasporası düşünce kuruluşları çeşitli zorluklarla karşılaşmıştır. Bunların bazıları şöyledir: Ortak bir bilimsel ağ kurmak için ortak bir iradenin olmaması, gerek kuruluş aşamasında gerekse rutin faaliyetlerin uygulanması sırasında yeterli mali kaynağın bulunmaması, objektiflik ve bağımsızlık eksikliği, güvenlik sorunu, bilimsel disiplinlerin yokluğu ve bu kuruluşların karşı karşıya kaldığı diğer dâhili ve harici zorluklar. Tespit edilen tüm bu zorluklar, Arap Diasporası düşünce kuruluşlarının bütün yöneticilerinin ve çalışanlarının gelecekte herhangi bir zorlukla karşılaşmamaları için, üzerinde çalışmayı gerektiren stratejik bir dizi tavsiyenin ortaya konulmasını gerektirmiştir. Anahtar kelimeler: entelektüel sermaye, beyin göçü, diaspora, bilişsel diaspora, bilimsel diaspora, diaspora diplomasisi, dijital diaspora diplomasisi, düşünce kuruluşları, Arap diasporası düşünce kuruluşları, İstanbul.
Medyada eşcinselliğin kapsamı ve temsili: 'Perfect stranger' filmi kullanılarak Arap ve İtalyan toplulukları arasında karşılaştırmalı bir araştırma
Recently, discussions and debates surrounding queer identities have gained significant momentum. Scholars are increasingly directing their attention to the area that concerns sexual representations in media, demonstrating a growing interest in this area. Nevertheless, a limited number of studies have delved into the realm of sexual representations within the context of social media. This dissertation aims to examine representations of individuals' queerness in social media, with a specific focus on the platform of Facebook. More specifically, the study examines the reactions of Arab versus Italian audiences toward the movie "Perfect Stranger". By employing both quantitative and qualitative analyses, including discourse analysis, this study reveals intriguing insights. The prevalence of positive interactions among the Italian audience vividly underscores their enthusiastic embrace of the film's thematic content. The narrative seamlessly resonates with their cultural values and convictions, leading to broad acceptance within their context. In contrast, the Arabic adaptation encounters resistance, with a substantial number of denials highlighting an incongruence with the conservative values ingrained in Arab society. These findings underscore the formidable influence of cultural context on the reception of media representations, showcasing its pivotal role in determining audience reception. Moreover, critical discourse analysis shows that the Italian audience's overwhelmingly positive reaction mirrored a unanimous appreciation of the film. This response indicated a seamless alignment with the cinematic representation of gender, creating a harmonious resonance. In contrast, the Arab audience exhibited a distinct sentiment of rejection and discord. This divergence can be attributed to the film's misalignment with the values and principles intrinsic to conservative Arab society. This observation accentuates the pivotal role played by cultural norms in shaping varying interpretations and reactions to media content.
Arap dili ve Kur'an'da te'kid üslubu
İletişim, dilin sözlü ve yazılı vasıtaları ile gerçekleşir. Kelimeler de sözlü ve yazılı iletişimi sağlayan dilin sesli ve yazılı vasıtalardır. Akleden ve düşünen insan bu vasıtalardan gelen veriler sayesinde hayatı anlamlandırmaktadır. Diğer semâvî kitapların vazifesi gibi Rab'le kul arasındaki bu iletişimi sağlayan ilâhî vasıta Kur'ân'dır. Bu vasıta geniş anlamda dil, dar anlamda da Arap dilini kullanmaktadır. Çünkü ilk muhatapların dili Arapçadır. Bu sebeple Kur'ân Arapçanın dilsel formlarıyla muhataplarına seslenir. Bu formlar kelime düzeyinde olduğu gibi, kelâm (Söz) düzeyinde de gerçekleşmektedir. Bu bakımdan bir yönüyle gramer kurallarıyla diğer yönüyle de nazmındaki anlam derinlikleriyle de ilişkilidir. Dil hayatın her evresinde kullandığımız bir varlık ve araçtır. Bu yönüyle her doğal dilin kendisinde evrensel gramatik bir temel yapı bulunmaktadır. Bu tüm dillerin insanî boyutuyla ilgilidir. Ancak dil, sosyal bir olgu olması nedeniyle de bir doğal dilin milli bir formu bulunur. Bu form Arap diline irca edildiğinde Arap dilinin özeliyle ilgili olur. Bu iki durumun dışında bir toplum tarafından kullanılan dilin daha özel boyutu bulunmaktadır. Bu ise bir şahsı diğerinden ayıran ferdî özellikleridir. Bu ferdî özellikler konuşulan dilde ortaya çıkarsa bu üslup olur. Zira bir şahsın diğer şahıstan konuştuğu kelâm vasıtasıyla farklı olduğunu biliriz. Bu aidiyetle ilgili bir durumdur. Bu durum konuşulan tüm sözler için geçerlidir. Kur'ân, doğal ve milli bir dil olan Arapça'ya rağmen ferdî üslup ve muhtevayı birleştirerek naziri bulunmayan kalıcı bir hitaptır. Bununla Kur'ân evrensel gramere bağlı kalarak, Arapçanın milli formuyla diğer dillerin doğal formlardan ayrıştığı gibi, üslubundaki ferdiyet özellikleriyle de diğer eserlerden ayrışarak mucizevî ilahî kitap olduğu anlaşılmış olur. Kur'ân muhataplarına hitap ederken birden fazla üslup türünü kullanmaktadır. Ancak göze çarpan üsluplarından biri te'kid üslubudur. Te'kid üslubu ise temelde evrensel gramere ve milli dil olan Arapça'nın kendine ait özellikleriyle sıkı ilişki içerisindedir. Zira bilginin kalıcı olması için tekrârlanması ve vurgulanması gereklidir. Neredeyse tüm dillerde mananın kesin bir şekilde anlaşılması için hitap esnasında te'kid unsurları kullanılır. Arap dili özelinde ise farklı parametreler kullanılır. Bunların tespiti Arap dil çalışmalarıyla bilinir. Arap diliyle ilgili çalışmalar, temelde sarf, nahiv ve belagat alanında gelişme göstermiştir. Bu sebeple Kur'ân hakkında yapılan dille ilgili çalışmalarda bu ilmi disiplinler üzerinden gerçekleştiğini görmekteyiz. Te'kid üslubu bu ilmi disiplinlere bağlı yollarla gerçekleşir. Zira te'kid muhatabın zihnindeki şüpheyi izale etmek, kelâmdaki ibahayı ortadan kaldırmaktadır. Çalışmamızda, 'lafzın fazlalığı mananın fazlalığına delalet eder' kaidesince kelimede fazlalık sarf ilmine, kelâmda fazlalık ise nahiv ilmine dâhil edilir. Ancak bu iki ilmin dışında kelâmdaki terkibin nazmından ortaya çıkan özel fazladan bir anlam vurgusu bulunur. Bu da te'kid manaları içerir ve belagat ilmiyle ilişkilidir. Kur'ân'daki te'kid üsluplarının gayesi, muhataplarını iknâ etmek ve hidayete sevk etmektir. Zira te'kid üsluplarının bilinmesi Kur'ân'ın anlaşılması ve vicdanlardaki şüphelerin izalesi için gereklidir.
Arap dünyasında modern Türk edebiyatının kabulü
Araştırma, modern Türk edebiyatının Arap dünyasında kabul görme konusunu ele almakta ve modern Türk edebiyatının başlangıcı olarak benimsediğimiz "Tanzimat Döneminden" yani 19. yüzyılın ikinci yarısından günümüze kadar olan alım sürecini tartışmaktadır. Çalışma, çeviri yolu ve araştırma ve eleştirel çalışmalar yolu olmak üzere iki yol aracılığıyla kabulü içerir. Türk edebiyatı ve öncüleri hakkında yapılan araştırma ve eleştiri çalışmalarının yanı sıra o tarihten bu yana Arapçaya tercüme edilen Türk edebiyatı eserlerini de izlemeye çalıştık. Araştırma bir giriş, altı bölüm, sonuçlar, öneriler ve sonuçtan oluşmaktadır. Birinci bölümde Türk edebiyatının başlangıcından modern döneme kadar olan tarihine genel bir bakış sunulmaktadır. İkinci bölüm, eleştirel kabulü ve kabul teorisinin tanımını, en önemli kavramlarını ve en ünlü öncülerini sunmaktadır. Üçüncü bölüm, modern Türk edebiyatının Arap dünyasında kabulünde çevirinin rolünü incelemektedir. Dördüncü bölümde ise modern Türk şiirinin Arap dünyasındaki kabulden ve bu kabulde Türk şairi Nazım Hikmet'in model alınmasından bahsedilmektedir. Beşinci bölüm, Türk hikâyesinin Arap dünyasındaki kabulünü anlatmaktadır ve yazar Aziz Nissen'i örnek almaktadır. Araştırma, bir dizi sonuç ve öneriyle ve ardından konuyla ilgili fikirleri toplayan ve özetleyen bir sonuçla sona ermektedir. Araştırmada kullanılan yaklaşım, edebiyatın alıcısı olarak daha çok "alıcıya" odaklanan ve yaratıcı edebi süreçteki üç unsurdan (yazar - edebi eser - alıcı) biri olan kabul ve alma yaklaşımıdır. Araştırmanın Türk edebiyatını başka bir ortamda, kişide ve dilde kabul süreci olması, kabul ve alma yaklaşımı, gereksinimlerini incelemek ve yerine getirmek için en uygun yaklaşımdır.
Şuûbiyye hareketinin oluşum süreci
Bu tezde öncelikli olarak İslamiyet öncesi Arap toplumunun içtimai durumundan bahsedilecek ve daha sonra Arap asabiyeti üzerinde durulacaktır. Devamında İslamiyetin Arap toplumu üzerinde meydana getirdiği değişiklikler ele alınacak ve peygamber efendimiz döneminden başlanarak mevalinin dört halife döneminde ve Emevi hanedanı dönemindeki durumu ve toplumsal pozisyonu irdelenecektir. Ayrıca Şia ekseninde oluşan muhalif hareketin, Emevi muhalefetinin kendini ifade etme eksenine dönüşmesi vurgulanacaktır. Son olarak Şu'ûbiyye hareketinin ortaya çıkış sebepleri sorgulanacak ve Şu'ûbiyye hareketi bütün yönleri ile ele alınmaya çalışılacaktır. Anahtar Kelimeler: Asabiyet, Araplar, Mevali, Şu'ûbiyye
Turkey-Saudi Arabia relations since the establishment of the Saudi Kingdom
This thesis adresses the relations between Turkey and Saudi Arabia from the late 19th century to today. It examines the issue under three historical period: First one begins with the late 19th century -when Saudi Kingdom was established- and continues until 1980, year of the September 12 military coup. Second one begins with the year 1980, and examines the relations between two countries until 2002, when Justice and Development Party came into power. Third one begins with 2002 and analyzes Turkish-Saudi relations until 2015. Main argument of the thesis is that the main parameter which shapes the relations between Turkey and Saudi Arabia is the course of relations between Turkey and the Arab world.
Contested landscapes of belonging at the Turkish-Syrian border: the (re) making of Antakya and Defne
Based on the new metropolitan municipality system (Law No. 6360) Hatay, a multicultural province located at the Turkish-Syrian border, has undergone major cartographic changes. During this process, Defne has been crafted out of Antakya city as an ethnically and religiously segregated district. In this ethnographic study, I analyze the sociopolitical implications of this process. I examine how and why the Alawite and Christian Arab communities that identify themselves as indigenous peoples of Antakya have found themselves in the newly mapped Defne. I demonstrate how and through what spatial and identity practices these indigenous communities and key political stakeholders compete over the cultural heritage of Hatay and Antakya. Doing so, I aim to reveal the power relations behind the new cartography for Hatay while witnessing and documenting Antakya's (re)make and Defne's metamorphosis into the built and imaginary landscapes of the nation at the Turkish-Syrian border. My research has shown that Defne, now with its non-Sunni population, stands as a sign of difference and segregation in Hatay's new ethno-sectarian landscape, in contrast to Antakya, which has been Sunnified due to recent official districting practices. Nonetheless, the very same place (Defne) has proven to be a new public sphere for Hatay's Arab Alawites to negotiate their local identity by appropriating its space for political and communal engagements.