Individual sports
70 theses under this subject heading
Pilates egzersizi yapan bireylerin rekreasyonel fayda, esenlik ve serbest zaman motivasyonlarının incelenmesi
Giriş ve Amaç: Bu araştırmanın amacı, pilates egzersizi yapan bireylerin rekreasyonel fayda, esenlik düzeyi ve serbest zaman motivasyonlarının incelenmesidir. Modern yaşamın getirdiği fiziksel hareketsizlik, stres ve sosyal izolasyon gibi etkenler bireyleri düzenli egzersizlere yönlendirmektedir. Bu bağlamda pilates, fiziksel ve zihinsel faydalarıyla öne çıkan bütüncül bir egzersiz sistemi olarak önem kazanmıştır. Katılımcıların büyük çoğunluğunun haftada 2-3 gün pilates yaptığı, egzersizlerini çoğunlukla pilates stüdyolarında gerçekleştirdiği ve genellikle 50 dakika süresince çalıştıkları belirlenmiştir. En yaygın pilates yapma amacı fiziksel sağlığı iyileştirme olarak ortaya çıkarken, zihinsel rahatlama ve postür düzeltme diğer temel nedenler arasında yer almıştır. Gereç ve Yöntemler: Nicel araştırma deseninde gerçekleştirilen çalışmaya 329 katılımcı dâhil olmuştur. Veriler, geçerliliği ve güvenilirliği daha önce test edilmiş olan Rekreasyonel Fayda Ölçeği, Esenlik Ölçeği ve Serbest Zaman Motivasyonu Ölçeği ile toplanmıştır. Katılımcıların demografik bilgileri de analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, katılımcıların rekreasyonel fayda puanları genel olarak yüksek düzeydedir. Özellikle sosyal fayda alt boyutunun en yüksek ortalamaya sahip olması, pilatesin sosyal bağ ve etkileşim açısından güçlü bir yapı sunduğunu göstermektedir. Psikolojik fayda da önemli düzeyde algılanırken, fiziksel fayda alt boyutu görece daha düşük kalmıştır. Esenlik düzeyleri; yaş, medeni durum, eğitim durumu, pilates sıklığı ve pilatesin gerçekleştirildiği mekâna göre anlamlı farklılık göstermektedir. Stüdyo ortamında egzersiz yapan bireyler, ev ortamında egzersiz yapanlara kıyasla daha yüksek esenlik düzeyi bildirmiştir. Serbest zaman motivasyonu bakımından, "özdeşim ve içe atım" ile "bilmek ve başarmak" alt boyutları ön plana çıkarken; motivasyonsuzluk düzeyi düşük bulunmuştur. Sonuç: Sonuç olarak, pilates egzersizi bireylerin fiziksel, psikolojik ve sosyal yönlerden çok boyutlu fayda algılamalarına olanak tanımaktadır. Özellikle düzenli ve sosyal ortamlarda yapılan pilates uygulamaları, bireylerin esenlik düzeyini artırmakta ve içsel motivasyonlarını güçlendirmektedir. Bu bulgular, pilates egzersizinin sadece fiziksel değil, aynı zamanda psikososyal açıdan da değerli bir rekreatif faaliyet olduğunu göstermektedir. Anahtar kelimeler: Pilates, rekreasyonel fayda, esenlik, serbest zaman motivasyonu, boş zaman.
Milli judocuların müsabaka performanslarının istatistiksel olarak değerlendirilmesi
Bu çalışmanın amacı özellikle bütün spor dallarında sporun zirvesi olarak adlandırılan yaz olimpiyat oyunlarında judo branşında daha çok madalya alabilmek için, ilk defa bir bilgisayar programı kullanarak bilimsel veriler elde etmek ve judo branşını tanıtmaktır. Türkiye milli takımını uluslararası alanda temsil etmiş milli sporcuların müsabaka verilerinin judo branşına özel yapılan bilgisayar programı ile analiz edilerek (müsabaka analizi, puan analizi, zaman analizi, ülke analizi, yıl analizi, kategori analizi) bireysel anlamda daha başarılı olması için değerlendirme yapılacaktır. Judo branşı bireysel bir spor dalıdır. Bu sebeble yapılacak olan değerlendirme de bireysel olmalıdır. Bu program sayesinde, ülkemizi temsil eden milli sporcuların her türlü veri girişi yapıldıktan sonra, ortaya çıkan sonuçlar doğrultusunda, yapılacak olan değişik antrenman metodları ile sporcuların performansı daha üst düzeye çıkması sağlanarak, madalyaya bir adım daha yaklaşmasına yardımcı olacaktır.
Bireysel ve takım sporu yapan bireylerde zihinsel antrenmanın zihinsel dayanıklılığa etkisi
Bu araştırma bireysel ve takım sporu yapan bireylerde uygulanan zihinsel antrenmanın zihinsel dayanıklılığa etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmış ve araştırmanın örneklemini Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinde aktif olarak bireysel ve takım sporu yapan 113'ü kadın (% 31), 252'si erkek (% 69) olmak üzere toplam 365 sporcu oluşturmaktadır. Veri toplama aşamasında, Behnke ve ark (2017) tarafınca geliştirilmiş olan, Yarayan ve İlhan (2018) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılıp Türkçe'ye uyarlanan "Sporda Zihinsel Antrenman Envanteri" ve Sheard ve ark (2009) tarafından geliştirilen Altıntaş ve Koruç (2016) tarafından Türkçe'ye uyarlanıp geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları yapılan "Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri" kullanılmıştır. Verilerin analizinde araştırma kapsamına alınan değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için, Pearson-Korelasyon analizi, gruplar arasında fark olup olmadığını belirlemek için T-Testi analiz yöntemi, üç ve üzeri grup karşılaştırmasında ise One Way Anova testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularında cinsiyete göre zihinsel antrenman alt boyutlarından, zihinsel temel beceriler ve kendinle konuşma alt boyutlarının anlamlı farklılaştığı tespit edilmiştir. Yaş değişkenine göre zihinsel antrenman alt boyutlarından zihinsel performans becerileri ve kendinle konuşma alt boyutlarında anlamlı düzeyde farklılık olduğu görülmüştür. Yaş değişkeni zihinsel dayanıklılık, kontrol alt boyutunda anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir. Spor yılı değişkenine göre zihinsel antrenman, zihinsel performans becerileri, kişilerarası beceriler ve zihinsel antrenman toplam skorunda anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir. Spor yılına göre zihinsel dayanıklılık, güven ve kontrol alt boyutlarında anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir. Millilik değişkenine göre zihinsel antrenman zihinsel temel beceriler alt boyutunda ve zihinsel antrenman toplam skorunda anlamlı düzeyde farklılık görülmüştür. Millilik değişkeni zihinsel dayanıklılık güven ve kontrol alt boyutlarında anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir. Gerçekleştirilmiş olan çalışma etkinliği kanıtlanmış olan sporda zihinsel becerileri kullanma ve bunun sonucunda sporcularda oluşan psikolojik değişimler konusunda sporcu ve antrenörlere fikir verme potansiyeline sahip olduğu düşünülmektedir.
Bireysel ve takım sporu yapan beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin duygusal zeka ve prososyal davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırma bireysel ve takım sporları ile uğraşan Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında öğrenim görmekte olan üniversite öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri ile prososyal davranış düzeyleri arasındaki ilişkinin tespit edilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 2021-2022 eğitim öğretim yılında Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında öğrenim görmekte olan beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü, antrenörlük bölümü ve spor yöneticiliği bölümü öğrencilerinden oluşmaktadır. Yapılmış olan araştırma 542 üniversite öğrencisinin gönüllü katılım ile gerçekleştirilmiş olup veri toplama aşamasında Schutte ve ark (1998) tarafından geliştirilen ve Tatar, Tok, Saltukoğlu (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan "Gözden Geçirilmiş Scuhutte Ölçeği", Carol ve Randall (2002) tarafından geliştirilen Kumru ve ark (2004) tarafından uyarlanan "Olumlu Sosyal Davranış Ölçeği" ve yedi sorudan oluşan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde gruplar arasında fark olup olmadığını belirlemek için TTesti analiz yöntemi, üç ve üzeri grup karşılaştırmasında ise Tek Yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularında cinsiyete göre duyguları kullanma ve iyimserlik/ruh hali alt boyutlarının anlamlı farklılaştığı tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre kamusal olumlu sosyal davranış, gizil olumlu sosyal davranış, acil olumlu sosyal davranış, duygusal olumlu sosyal davranış, itaatkar olumlu sosyal davranış ve ölçek toplamında anlamlı düzeyde farklılık tespit edilmiştir. Spor türü değişkeninde ise itaatkar olumlu sosyal davranış alt boyutunda anlamlı fark edilmiştir. Sonuç olarak, duygusal zeka özellikleri ile olumlu sosyal davranış özellikleri arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişkiler görülmüştür. Bu sonuç üniversite öğrencilerinin duygusal zekalarının artmasının orta düzeyde olumlu yönde olumlu sosyal davranışları etkilediğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Bireysel Spor, Takım Sporu, Duygusal Zeka, Olumlu Sosyal Davranış
Takım ve sporları ve bireysel sporlar ile ilgilenen bireylerin stres algılarının ve iletişim becerilerinin incelenmesi (Van ili örneği)
Bu çalışma Van Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde takım ve bireysel spor branşlarında faal olarak spor yapmakta olan aynı zamanda ortaöğretim kurumlarında eğitimlerini sürdüren bireylerin stres algılarını ve iletişim becerilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Tarama modeli ile yapılan araştırma 2018-2019 eğitim öğretim döneminde gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada 300 takım sporu ve 300 bireysel spor ile ilgilenen toplam 600 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak öğrencilerin iletişim becerilerini ölçmek için "İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği (İBDÖ)", stres algılarını belirlemek üzere ise "Algılanan Stres Ölçeği (ASÖ)"nden yararlanılmıştır. Toplanan veriler SPSS istatistiksel paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistiksel analizde ölçümler, hem KolmogorovSimirnov testi hem de Shapiro Wilk testleriyle değerlendirilmiş, değişkenlerin dağılımının normal olmadığı görülmüştür. İki düzeyli değişken karşılaştırılmasında Mann Whitney U testi, ikiden fazla grupların karşılaştırılmasında Kruskall-Wallis H testi kullanılmıştır. Gruplar arasında farklılık çıkması durumunda farklılığın kaynağını belirlemek amacıyla Kruskall Wallis testi için Mann whitney U testleri kullanılmıştır. Veriler ortalama, standart sapmalar ve frekans verilerek özetlenmiştir. Bu çalışmada anlamlılık düzeyi P˂0,05 olarak alınmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular değerlendirildiğinde takım sporları ve bireysel sporla ilgilenen bireylerin iletişim becerileri ile algılanan stres düzeylerinde istatistiksel analizi sonucunda anlamlı olmadığı tespit edilmiştir (p>0.05). Algılanan stres düzeyi ile cinsiyet değişkenine göre istatistiksel analiz sonucunda stres algılarının erkeklerin lehine anlamlı olduğu görülmüştür (p<0.05). Takım sporu ve bireysel sporla ilgilenen bireylerin iletişim becerileri değerlendirildiğinde spor yılı 1-3 yıl arasında olan, BKİ değerlendirmesine göre kilolu olan, anne eğitim durumu lisans olan ve boĢ zamanlarında teknoloji kullanan bireylerin iletişim becerileri daha yüksek ve anlamlı bulunmuştur(p<0.05). Cinsiyet değişkenine göre sporcuların iletişim becerileri değerlendirildiğinde istatistiksel analiz sonucunda anlamlı olmadığı görülmüştür (p>0.05). Spor yılı, BKİ, kardeş sayısı, boş zaman değerlendiğime değişkenleri ile stres algısı arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Ayrıca çalışmamızın iletişim becerileri ile algılanan stres ölçeği arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (P>0,05). Sonuç olarak takım ve bireysel sporla ilgilenen bireylerin iletişim becerileri ve stres algılarının benzer olduğu tespit edilmiştir. Çalışmaya katılan bireylerin boş zaman değerlendirmede teknoloji kullananlar ile kardeşi olmayan bireylerin iletişim beceri puanı daha yüksek bulunmuştur. Cinsiyet değişkeninde kadın öğrencilerin daha stresli olduğu tespit edilmiştir. Takım sporları ve bireysel sporla ilgilenen bireylerin sporla ilgili eğitimin yanı sıra iletişim becerileri ve stres yönetimi konularında eğitim almalarının spor yaşamlarına önemli katkılar sunacağı düşünülmektedir. Anahtar Sözcükler: Spor, takım ve bireysel spor, iletişim becerileri, stres algısı
Yüzme eğitimi alan erkek sporcuların 8 haftalık life kinetik egzersizlerin denge ve çeviklik üzerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmada ön test ve son test uygulamalarının yer aldığı, kontrol ve deney gruplarının karşılaştırıldığı bir araştırma modeli tercih edilmiştir. Bu amaçla yapılan alan araştırmasında çalışmamızın örneklemini Van ilinde yüzme sporu yapan ve her hafta 2 gün, her antrenman 1 saat olmak üzere antrenman planına uygun olarak antrenman yapan 11-14 yaş arası 30 yüzme sporcusu oluşturmuştur. Çalışmada yüzme sporcuları 2 gruba ayrılarak ilk gruptaki 15 sporcuya yüzmeye özgü antrenman programına ek olarak life kinetik egzersizleri ile antrenman yaptırılmış, ikinci gruptaki 15 sporcu ise 8 hafta boyunca rutin yüzme antrenmanlarına devam etmiştir. Çalışmada sporcuların boy ve vücut ağırlıkları Seka marka dijital boy ve kilo ölçüm cihazı ile belirlenmiştir. Çeviklik düzeylerini belirlemek için T-çeviklik testi ve denge düzeylerini belirlemek için Prokin Tecno Body cihazı kullanıldı. Elde edilen bulgular Mann-Whitney U testi, ANCOVA ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi gibi istatistiksel analiz yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, hem ön test hem de son test ölçümleri analiz edildiğinde, deney ve kontrol grupları arasında boy ve vücut ağırlığı açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>.05). T çeviklik testi ön ve son test ölçümlerinde de gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>.05). Ancak Wilcoxon testi sonuçlarına göre ön test-son test karşılaştırmasında deney grubunda anlamlı bir gelişme bulunmuştur (p=0.005). Dengede, Perimeter Length, Area Gap Percentage (Estimation) ve Medium Speed değişkenlerinde hem deney hem de kontrol gruplarında ön-son test karşılaştırmalarında anlamlı gelişmeler gözlenmiştir (p<.05). Medium Equilibrium Center-AP alt boyutunda ise hem deney hem de kontrol gruplarında anlamlı bir değişim gözlenmemiştir (p>.05). Medium Equilibrium Center-ML boyutunda ise sadece deney grubunda anlamlı bir gelişme gözlenirken (p=0.047), kontrol grubunda anlamlı bir fark bulunmamıştır. Medium Equilibrium Center-ML değişkeni için ANCOVA sonuçları, ön test puanları kontrol edilerek yapılan analizde deney ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir (p>.05).
Elit sporcularda ilerleyici gövde stabilizasyon eğitiminin anaerobik performans üzerine etkilerinin araştırılması
Gövde stabilizasyon eğitiminin sporcularda sportif performansı geliştirdiği bilinse de anaerobik performans üzerine etkileri henüz tam olarak bilinmemektedir. Dolayısıyla, bu çalışmada elit sporcularda ilerleyici gövde stabilizasyon eğitiminin (İGSE) anaerobik kapasite, anaerobik güç ve yorgunluk üzerine etkileri araştırıldı. Elit sporcular (tekvando, halter, voleybol, badminton) rastgele seçim yöntemi ile çalışma (n=30, 21,70±2,71 yıl) ve kontrol (n=28, 21,71±2,49 yıl) gruplarına ayrıldı. Çalışma grubuna fizyoterapist gözetiminde İGSE (30-40 dk./seans, 3 gün/9 hafta) uygulandı. Kontrol grubuna standart (rutin) gövde kuvvetlendirme eğitimi (3 gün/9 hafta) egzersiz reçetesi olarak verildi. Tüm sporcularda anaerobik kapasite, anaerobik güç ve yorgunluk indeksini ölçmek için laboratuvar testi olarak 30 saniye Wingate Anaerobik Güç testi, saha testi olarak dikey sıçrama testleri kullanıldı. Grupların demografik özellikleri benzerdi (p>0,05). Çalışma grubunda maksimum anaerobik güç, maksimum anaerobik kapasite, 0-5 saniyeler arası anaerobik güç, 0-30 saniyeler arası anaerobik kapasite, 5., 10. ve 15. saniyelerdeki anaerobik güç değerleri ile dikey aktif sıçrama değeri kontrol grubuna göre istatistiksel anlamlı olarak daha fazla arttı (p<0,05). Kontrol grubunda 20. ve 25. saniyelerdeki anaerobik güç değerleri çalışma grubuna göre istatistiksel anlamlı olarak arttı (p<0,05). Gruplar arasında minimum anaerobik güç, 30. saniyedeki anaerobik güç, yorgunluk indeksi ve dikey skuat sıçrama değerlerinde istatistiksel anlamlı fark yoktu (p>0,05). Standart gövde kuvvetlendirme eğitimine göre İGSE elit sporcularda anaerobik performans daha fazla artırmaktadır. Ancak her iki egzersiz eğitiminin elit sporcuların yorgunluk indeksine etkisi bulunmadı. Anaerobik performans kullanımının ön planda olduğu spor dallarında İGSE sporcuların antrenman programında yer almalıdır. Anahtar Kelimeler: Sporcular, halter, voleybol, raket sporları, gövde stabilizasyonu
Plyometrik sıçramalardaki yere uygulanan kuvvetlerin belirlenmesi ve dünya atletizm federasyonu performans puanlarının değerlendirilmesi
Plyometrik egzersizler performansı geliştirmek amacıyla bir çok spor branşında yaygın olarak kullanılan bir egzersiz türüdür. Plyometrik egzersizlerin sportif performansı geliştirdiği bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı üç farklı plyometrik sıçrama egzersizi esnasında oluşan yere uygulanan kuvvet değerlerini tespit etmek ve bunları sportif performans puan gruplarına göre incelemektir. Araştırmanın yöntemi, deneysel araştırma yöntemidir. Araştırmada İzmir ve Aydın illerindeki atletizm branşında aktif faaliyet gösteren 18 ve üzeri yaş aralığındaki 15 sporcu analiz edilmiştir. Yapılan çalışmada durarak uzun atlama, dikey sıçrama ve derinlik sıçraması olarak üç farklı sıçrama egzersizi ile yere uygulanan kuvvet incelenmiş ve ortaya çıkan sonuçların Dünya Atletizm Federasyonu Performans Değerlendirme Puanlama Sistemine göre katılımcıların daha önceki müsabakalarda elde etmiş oldukları en iyi performans puanları gruplandırılarak analiz edilmiştir. Ölçümler sırasında yere uygulan kuvvetin tespiti için platform tipi yük hücreleri ve biopac veri analiz sistemi kullanılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde ve atletik performans puan grupları ele alındığında dikey sıçrama kuvvet değerleri, derinlik sıçraması kuvvet değerleri ve durarak uzun atlama kuvvet değerleri arasında anlamlı farklılık saptanmıştır (p< 0,05). Plyometrik egzersizler esnasında oluşan yere uygulanan kuvvet değerleri ile sporcuların atletizm performansına yönelik başarılarına ilişkin farklılıklar bu çalışma ile açıklanmıştır ve plyometrik egzersizlerin antrenörler tarafından takip edilmesi gereken bir parametre olduğunu ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler; kuvvet, sıçrama, performans, plyometrik
Şınav hareketinin farklı tempolarında eklem açıları ve yere uygulanan kuvvetlerin analizi
Bu çalışmanın amacı şınav hareketinin 202 (2 sn iniş : 2 sn kalkış), 101 (1 sn iniş : 1 sn kalkış) ve maksimal hız tempolarında (MHT) eklem açılarını, eklem hareket genişliklerini ve yere uygulanan kuvvetleri (YUK) analiz ederek 1TM (tekrar maksimal) bench press ile olan ilişkisini ortaya koymaktır. Örneklemi en az bir yıl kuvvet antrenmanı geçmişine sahip, gönüllü 24 erkek sporcu [yaş: 24.95±3.65, boy: 178±6,96 cm, kütle: 80,58±10,58 kg, BKİ (beden kütle indeksi): 25,34±2,54 kg/m2, VYO (vücut yağ oranı): %12,80±5,56] oluşturdu. Katılımcılardan indirekt yöntem ile 1TM bench press verisi alındı. Daha sonra 3 farklı tempoda (202, 101, MHT) şınav hareketi yaptırıldı. Katılımcılar şınav hareketini gerçekleştirirken yük hücreleri ile kuvvet verileri alındı. Eş zamanlı olarak kamera ile de görüntü kaydı yapılarak açıların analizi sağlandı. Elde edilen kuvvet ve açı verileri normal dağılım varsayımına uyduğunda, fark analizi için; parametrik testlerden "tek yönlü tekrarlayan ölçümlerde ANOVA" testi yapıldı, sonrasında post-hoc (çoklu karşılaştırma) testi olarak "LSD" (en küçük anlamlı fark testi) kullanıldı. İlişki analizi için "Pearson korelasyon katsayısı" testi kullanıldı. Normal dağılım varsayımına uymayan verilerde fark analizi için; parametrik olmayan testlerden "Friedman" testi, sonrasında post-hoc testi olarak "Wilcoxon" testi uygulandı. İlişki analizi için "Spearman" testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p ≤ 0,05 olarak belirlendi. Şınav hareketinde 3 farklı tempoda 4 ekstremitenin yere uyguladığı kuvvetler ve relatif kuvvetlerde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görüldü (p < 0,001). Şınav hareketinin farklı tempolarında eklem hareket genişliğinin farklı olduğu istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p < 0,001). Ayrıca tempo değiştikçe zirve kuvvetin görüldüğü açıların değiştiği gözlemlendi. Bench press ile tempo artışı arasında anlamlı bir ilişki görüldü. Sonuç olarak bu çalışma ile şınav hareketinin biyomekanik bir analizi yapılarak şınav temposu arttıkça yere uygulanan kuvvetlerin arttığı fakat eklem hareket genişliğinin azaldığı söylenebilir. Anahtar kelimeler: relatif kuvvet, yük hücresi, biyomekanik, hareket genişliği, kinesiyoloji, hareket analizi, kinematik.
Geleneksel ve e-sporcuların bilişsel esneklik düzeylerinin incelenmesi
Bu çalışma geleneksel spor ile e-sporu bilişsel esneklik açısından inceleyerek, geleneksel sporcuların ve e-sporcuların bilişsel esneklik boyutlarının hangi düzeylere sahip olduklarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye'deki geleneksel ve e-sporcular, örneklemi rastgele seçilmiş 371 sporcu oluşturmuştur. Araştırmanın verilerini elde etmek için Dennis ve Wal (2010) tarafından geliştirilen, Türkçe geçerlik-güvenirlik çalışması ise Sapmaz ve Doğan (2013) tarafından yapılan Bilişsel Esneklik Envanteri (BEE) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler SPSS 25 programına aktarılarak normallik sınaması yapılması yapılmıştır. Sınamaya göre non- parametrik dağılım gösteren verilerin analizinde iki gruplu olan verilere Mann-Whitney U testi, ikiden fazla gruplu verilerin analizinde Kruskal-Wallis testi uygulanmıştır. Sonuç olarak; araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda katılımcıların bilişsel esneklik envanteri incelendiğinde gelir durumu değişkeninin kontrol alt boyutunda anlamlı bir fark tespit edilmezken, spor branşı değişkeni, cinsiyet değişkeni ve yaş grupları değişkenlerinde anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir.
Bireysel ve takım sporcularının zihinsel dayanıklılık ve bilişsel esneklik durumlarının incelenmesi
Bu tez Mardin ilinde aktif olarak bireysel ve takım spor branĢlarına katılım sağlayan sporcuların zihinsel dayanıklılık ve biliĢsel esneklik durumlarının incelenmesi amacıyla yapılmıĢtır. ÇalıĢmaya Mardin ilinde bulunan bireysel ve takım (karate, taekwondo, judo, hentbol, voleybol ve basketbol) spor branĢlarına aktif katılım sağlayan (24,50±8,46 yaĢ, 171,21±8,74 boy, 65,94±12,47) 117 kadın 132 erkek sporcu olmak üzere toplam 249 sporcu katılmıĢtır. Katılımcıların zihinsel dayanıklılık ve biliĢsel esneklik durumlarını ölçmek amacıyla araĢtırmacı tarafından oluĢturulan kiĢisel bilgi formu, BiliĢsel Esneklik Ölçeği (BEÖ) ile Sporcularda Mental Dayanıklılık Ölçeği (SMDÖ) kullanılmıĢtır. Verilerin analizinde SPSS 25.0 programı programı kullaılmmıĢtır. ÇalıĢmada verilerin normallik analizleri Kolmogorov-Smirnov testi ile sınandı. Verilerin analiz edilmesinde ikili değiĢkenler için Mann-Whitney U testi, ikiden fazla değiĢkenler için Kruskal-Wallis H testi kullanılmıĢtır. Elde edilen farkın kaynağını belirlemek için post hoc testlerden Tamhane‟s T2 testi kullanılmıĢtır. Ayrıca katılımcıların BEÖ ve SMDÖ değerleri arasındaki iliĢkinin belirlenmesi için Spearman korelasyon analizi kullanılmıĢtır. Yapılan araĢtırmada katılımcıların BEÖ ve SMDÖ cinsiyet, eğitim durumu, branĢ durumu ve haftalık antrenman sayısında istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmemiĢtir (p>0.05). Ancak spor yılı değiĢkeninde SMDÖ güven alt boyutunda, spor yaralanma durumu BEÖ farkındalık alt boyutunda, SMDÖ bağlılık alt boyutunda istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiĢtir (p<0.05). Ayrıca katılımcıların BEÖ ve SMDÖ arasındaki iliĢkiye bakıldığında farkındalık alt boyutu ile isteklik alt boyutu, farkındalık alt boyutu ile öz yeterlilik alt boyutu, farkındalık alt boyutu ile bağlılık alt boyutu, farkındalık alt boyutu ile kontrol alt boyutu aralarında istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiĢtir (p<0.05). Ġsteklik alt boyutu ile öz yeterlilik alt boyutu, isteklik alt boyutu ile kontrol alt boyutu, öz yeterlilik alt boyutu ile güven alt boyutu, güven alt boyutu ile bağlılık alt boyutu, güven alt boyutu ile kontrol alt boyutu ve bağlılık alt boyutu ile kontrol alt boyutu aralarında istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiĢtir (p<0.05). Elde edilen sonuçlara göre spor yılı ve spor yaralanma durumu sporcuların zihinsel dayanıklılık ve biliĢsel esneklik durumlarını etkilediği söylenebilir.
Zihinsel antrenmanın bilek güreşçilerinin zihinsel dayanıklılık ve spor kaygı düzeyi üzerine etkileri
Bu araştırmanın amacı zihinsel antrenmanın bilek güreşçilerinin zihinsel dayanıklılık ve spor kaygı düzeylerine olan etkisini ölçmektir. Bu araştırma nicel bir araştırmadır. Çalışmada veri toplama araçları olarak "Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri ve Spor Kaygı Ölçeği" kullanılmıştır. Bu araştırmada verilerin analizi zihinsel antrenman öncesi ve sonrası olmak üzere ön test, son test şeklinde gerçekleşmiştir. Araştırma elde edilen veriler SPSS (sosyal bilimler için istatistik programı) programı kullanılarak analiz edilmiştir. Zihinsel antrenmanın bilek güreşçilerinin zihinsel dayanıklılık ve spor kaygı düzeylerinin ön test-son test değerleri analizi için normal dağılım gösteren verilerde bağımlı iki grup karşılaştırmasında Paired Samples T Testi uygulanmıştır. Araştırmada sporcuların zihinsel dayanıklılık, zihinsel dayanıklılık alt boyutları, stres ve kaygı hallerinin ön test ve son test sonuçlarına göre pozitif yönde gelişimler görülmüş fakat anlamlı farklılıklar tespit edilememiştir. Hem fiziksel antrenmanlarına devam eden hem zihinsel antrenman protokolünü uygulayan sporcuların zihinsel dayanıklılık, zihinsel dayanıklılık alt boyutları, stres ve kaygı durumlarında genel olarak gelişim olduğu görülmektedir. Bu sonuçlara göre bilek güreşçi sporcularının fiziksel antrenmana ilaveten zihinsel antrenman yapmalarının bu becerilerde gelişim sağladığı söylenebilir.
Milli takım deneyimi bulunan güreşcilerin akıldışı performans inançları ve ilişkili faktörler
Amaç: Bu araştırma Milli takım deneyimi bulunan bir grup kadın ve erkek güreşçinin akıl dışı performans inançlarının ve bununla ilişkili faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 18-37 yaş aralığında 70 kadın, 117 erkek toplam 187 milli güreşçi gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 6 soruluk demografik bilgi formu ile birlikte Turner ve Allen (2018) tarafından geliştirilen, Türkçe geçerlik-güvenirlik çalışması Urfa ve Aşçı (2018) tarafından gerçekleştirilen "Akıldışı Performans İnançları Envanteri-2" kullanılmıştır. Envanter 5'li likert tipi bir ölçektir ve 20 maddeden oluşmaktadır. Faktörlerden ve toplamdan alınan yüksek puan, yüksek akıl dışı inanç anlamına gelmektedir. Katılımcılardan elde edilen veriler Shapiro-Wilk testi sonuçlarına göre normal dağılım göstermediğinden, verilerin değerlendirilmesinde non-parametrik testler kullanılmıştır. SPSS 25.0 paket programında yer alan tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra gruplar arası karşılaştırmalar için Mann-Whitney U testi ve Kruskal–Wallis testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki korelasyonun belirlenmesinde Spearman analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: 187katılımcının ortalama yaşı 24,25±4,50 yıl, kadınların 22,01±3,39 yıl, erkeklerin 25,59±4,56 yıl olarak tespit edilmiştir. Cinsiyet ayrımı yapılmadan bakıldığında, katılımcıların akıl dışı inanç puan ortalaması 70,95±14,70 olarak belirlenmiştir. Erkek katılımcıların puanı 71,35±14,74 olarak, kadın katılımcıların ise 70,27±14,79 olarak belirlenmiştir. Cinsiyete göre yapılan karşılaştırma sonucunda toplam puanda ve hiçbir alt boyutta anlamlı fark çıkmamıştır. Sonuç:Yapılan karşılaştırma test sonuçlarına göre cinsiyet, spor yaşı ve eğitim durumu değişkenlerine göre gruplar arası anlamlı fark çıkmazken sadece sportif başarı değişkeninde gruplar arası anlamlı fark çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Güreş, Milli Sporcu, Akıl dışı Performans İnançları
Karate ve taekwondo sporcularının anaerobik güç kapasitelerinin karşılaştırılması
Amaç: Karate ve taekwondo sporu yapan bireylerin, anaerobik güç kapasitelerinde farklılık olup olmadığının tespit edilmesi araştırmanın ana amacı olarak belirlenmiştir. Gereç ve Yöntem: Karate için 31 ve taekwondo branşı için 30 gönüllü sporcu araştırmaya katılım sağlamıştır. Sporculara ait anaeronik güç kapasiteleri (optimum yük, maksimum güç, ortalama güç, minimum güç, güç düşüşü ve yorgunluk indeksi) ölçülmüştür. Ölçüm sonuçlarının, karate ve taekwondo branşına göre farklılık gösterip göstermediği, SPSS 26 programı kullanılarak Bağımsız Örneklem T-Testi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Elde edilen bulgulara göre; optimum yük, minimum güç, yorgunluk indeksi karate ve taekwondo spor branşlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Karate sporcularının maksimum güç, ortalama güç ve güç düşüşü ortalamalarının, taekwondo sporcularına göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Karate sporcularının taekwondo sporcularına göre daha yüksek düzeyde maksimum güç, ortalama güç ve güç düşüşü ortalamalarına sahip olduğu anlaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Karate, Taekwondo, Anaerobik Güç, Spor.
Bireysel ve takım sporları ile ilgilenen master sporcularda egzersiz bağımlılığının incelenmesi
Bu çalışma takım ve bireysel sporlarda müsabakalara katılan master (35 yaş üstü kadın ve erkek) sporcuların egzersiz bağımlılığı düzeylerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya bireysel sporlarda atletizm ve oryantiring branşları oluştururken takım sporlarında ise futbol ve basketbol branşları ile ilgilenen katılımcılar oluşturmaktadır. Bu çalışmaya gönüllü olan en az 2 yıl ve haftada 2 gün düzenli olarak spor yapan master (35 yaş ve üstü) sporcular katılmıştır. Örneklem büyüklüğünü ise İstanbul, İzmir, Ankara ve Muğla ilerinde bulunan 35 yaş üstü kadın ve erkek sporcular oluşturmaktadır. İllerde bulunan sporculara "Kişisel Bilgi Formu", "Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği-21" anketleri gerekli izinler alınarak internet (Facebook, whatsapp ve instagram) üzerinden anket formu gönderilip sporcuların online olarak anketi uygulaması istenilmiştir. Elde edilen verilere göre İstanbul, İzmir, Ankara ve Muğla ilerinde bulunan gruplardan 201 sporcu katılım sağlamıştır. Ölçme araçlarının uygulanması ile ilgili düzenlemelerin yapılması ve verilerin toplanması aşamasından sonra pandemi( covid-19) nedeniyle online anket uygulandığı için yanlış ya da eksik girilen veriler araştırma dışında tutularak analizleri yapılmıştır. Toplanan verilerin istatistiksel analizinde SPSS 19 paket program kullanılmıştır. Çalışmada anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlenmiş olup gruplar arası farklılıklar; normal dağılıma gösterdiği için değişkenler için Bağımsız Örneklem t-Testi ve gruplar arası karşılaştırmada Tek Yönlü Anova testi uygulanmıştır. Çalışmaya 59 kadın 142 erkek birey katılım sağlamıştır. Katılım sağlayanların 68 atletizm 41 oryantiring 63 futbol ve 29 kişi basketbol branşların da katılım sağlamıştır. Bireylerin %33,83 ü atletizm %20,40 ı oryantiring %31,34 ü futbol %14,13 ü ise basketbol branşlarından katılım sağlamışlardır. Çalışma sonucunda; master sporcuların %73,6'nin asemptomatik, %25,05'nın semptomatik ve %1,4'sinin ise egzersiz bağımlısı olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Ayrıca bireylerin yapmış olduğu bireysel sporlar ve takım sporları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. (p>0,05). Ancak branşlar arası egzersiz bağlılıklarına baktığımızda basketbol ve futbol branşları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir (p<0.05). Anahtar kelimeler: Bağımlılık, Egzersiz, Egzersiz bağımlılığı, Master sporcu, Spor
Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri ile etkili iletişim becerilerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi
SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN DUYGUSAL ZEKA DÜZEYLERİ İLE ETKİLİ İLETİŞİM BECERİLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ Yılmaz S. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Eğitimi Programı, Yüksek Lisans Tezi, Aydın, 2024. Amaç: Bu çalışma kapsamında spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin duygusal zekâ düzeyleri ile etkili iletişim kurma becerilerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi yapılmıştır. Materyal ve Method: Araştırmada nicel araştırma yaklaşımlarından biri olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi, evreni Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde olan 339 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi Seçkisiz Örnekleme Yöntemlerinden Basit Seçkisiz Örnekleme Yöntemi ile belirlenmiştir. Veriler kişisel bilgi formu, Schutte duygusal zekâ ölçeği ve etkili iletişim becerileri ölçeği ile elde edilen verilerin analizinde uygun olan programdan faydalanılmıştır. Bulgular: Duygusal zekâ ve etkili iletişim becerileri arasında; yaşa, sınıfa, cinsiyete ve gelir durumuna göre anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Schutte duygusal zekâ ölçeğinin, iyimserlik/ruh halinin düzenlenmesi ve duyguların değerlendirilmesi alt boyutları ile etkili iletişim becerileri ölçeğinin; egoyu geliştirici dil, etkin dinleme, kendini tanıma/açma, empati ve ben dilini kullanma alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Duygusal zekânın; etkin dinleme, kendini tanıma/açma ve ben dilini kullanmada pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Duyguların kullanımı ile etkin dinleme, kendini tanıma/açma ve ben dilini kullanma arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Sonuç: Spor faaliyetleri kapsamında sporcuların duygusal zekâ seviyeleri ile etkili iletişim becerilerinin ilişki düzeyleri; spor fakültesi öğrencilerinin akademik çalışmalarında, sosyal becerilerinde ve aynı zamanda katılacağı sporsal organizasyonlarda başarılı olmalarına büyük katkı sağlayacaktır. Yapılan pek çok çalışmada bahsi geçmekte olan iki niteliğin bireylerin başarısını pek çok açıdan etkilediği gözlemlenmektedir. Anahtar Kelimeler: Başarı, Duygusal Zekâ, Empati, Etkili İletişim, Spor.
Geleneksel sokak oyunlarının 9-10 yaş çocukların dikkat gelişimi üzerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; 9-10 yaş çocuklara uygulanan 8 haftalık geleneksel sokak oyunlarının dikkat gelişimi düzeylerindeki değişime etkisinin incelenmesidir. Bu amaca uygun olarak D2 dikkat testi ve kişisel bilgi formu, Mersin şehrinin Tarsus ilçesinde bulunan Özel Kıvılcım İlkokulunda okuyan 20 deney, 20 kontrol grubu olmak üzere 40 kişiye uygulanmıştır. Deneysel model olarak deney kontrol gruplu öntest-sontest deseni iki aşamada uygulanmıştır. Araştırmada yöntem olarak nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada katılımcıların yaş ve cinsiyet olmak üzere demografik bilgileri alınmıştır. Araştırmada elde edilen bütün veriler kayıt altına alınarak SPSS 25 IBM (statistical package for the social sciences) paket programı yardımıyla değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizlerde verilerin normallik dağılım testleri yapılmış olup, veriler ortalama ve standart sapmalar verilerek özetlenmiştir. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği shapiro wilk normallik testi ile tespit edilmiştir. Deney ve kontrol gurubu arasındaki farklılık için T testi kullanılmıştır. Grup içi karşılaştırmalarda ise paired sample t testi kullanılmıştır. Bu çalışmada hata düzeyi p>0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmamızda elde edilen verilere bakıldığında deney ve kontrol grubunun ön ve son testleri karşılaştırdığında, deney grubu lehine psiko-motor hızı (TN), sürdürülen dikkat (TN-E), odaklanmış dikkat (CP) değişkenlerinde anlamlı farklar elde edilmiştir (p<0.05). Bu bağlamda çalışmamızda 9-10 yaş çocuklara uyguladığımız 8 hafta 32 saatlik geleneksel sokak oyunlarının, çocukların dikkat gelişimi üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkisi olduğu görülmüştür.
hakemlerin ahlaki olgunluk ve empati düzeylerinin karar verme stillerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, hakemlerin ahlaki olgunluk ve empati düzeylerinin karar verme stilleri üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini Türkiye Basketbol, Voleybol, Hentbol, Karate, Judo, Güreş, Taekwondo, Atletizm ve Sualtı federasyonunda görev yapan ulusal ve uluslararası hakemlerden yaklaşık 3700 kişi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu ise tesadüfî seçilen ve araştırmada gönüllü olarak yer alan 586 hakem oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak demografik özelliklerin tespiti için araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, Dökmen (1988) tarafından geliştirilen 20 maddelik "Empatik Eğilim Ölçeği", Şengün ve Kaya (2008) tarafından geliştirilen 66 maddeden oluşan "Ahlaki Olgunluk Ölçeği", Orijinali Mann ve Diğ. (1998) tarafından geliştirilen Deniz (2004)'in Türkçeye uyarladığı toplamda iki kısım ve 28 maddeden oluşan "Melbourne Karar Verme Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma kullanılmıştır. İki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Tek yönlü (One Way) Anova testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post - hoc analizi olarak Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırmanın sürekli değişkenleri arasında pearson korelasyon ve regresyon analizi kullanılmıştır. Ahlaki olgunluk, empatik eğilim ile karar vermede özsaygı arasındaki neden sonuç ilişkisini belirlemek üzere yapılan regresyon analizi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (F=62,611; p=0,000<0.05). Karar vermede özsaygı düzeyinin belirleyicisi olarak ahlaki olgunluk, empatik eğilim değişkenleri ile ilişkisinin zayıf olduğu görülmüştür (R2=0,174). Hakemlerin ahlaki olgunluk düzeyi karar vermede özsaygı düzeyini arttırmaktadır (ß=0,030). Hakemlerin empatik eğilim düzeyi karar vermede özsaygı düzeyini arttırmaktadır (ß=0,061). Ayrıca; hakemlerin ahlaki olgunluk ve empatik eğilim düzeyi karar vermede özsaygı, kaçıngan karar verme ve dikkatli karar verme düzeyini arttırmaktadır. Hakemlerin ahlaki olgunluk ve empatik eğilim düzeyi erteleyici ve panik karar verme düzeyini azalttığı tespit edilmiştir.
Hakkari ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin tükenmıişlik durumlarının incelenmesi
Bu çalışma, Hakkari ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin tükenmişlik düzeylerini incelemeyi amaçlamaktadır. Tükenmişlik, iş stresi, iş yükü ve iş memnuniyeti gibi faktörlerle ilişkilendirilen bir psikolojik durumdur ve öğretmenler gibi insan ilişkileri yoğun bir meslek grubunda sıklıkla görülür. Araştırmanın verileri, Hakkari ilindeki farklı okullarda görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinden anketler aracılığıyla toplanmıştır. Anketler, Maslach Tükenmişlik Ölçeği (Maslach Tükenmişlik Envanteri) ve işle ilgili diğer değişkenleri içeren soruları içermektedir. Hakkari ilindeki beden eğitimi öğretmenlerinin tükenmişlik düzeyleri öğretmenlerin iş stresi ve yorgunluk hissi yaşadıkları çerçevesinde bulgulara ulaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma, beden eğitimi öğretmenlerinin iş stresinin yüksek olduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle ders programı düzenlemeleri, fiziksel aktivitelerin yönetimi ve öğrenci davranışları gibi faktörler stres kaynakları olarak belirlenmiştir. Araştırma, beden eğitimi öğretmenlerinin iş memnuniyetinin düşük olduğunu göstermektedir. Öğretmenler, çalışma koşullarından ve kaynak eksikliğinden dolayı işlerinden memnun değillerdir. Cinsiyet ve deneyim düzeyi araştırmanın sonuçlarını etkileyen faktörler olarak belirlenmiştir. Kadın öğretmenlerin tükenmişlik düzeyi daha yüksekken, deneyimli öğretmenlerin daha düşük tükenmişlik düzeyine sahip olduğu gözlemlenmiştir. Hakkari ilinde beden eğitimi öğretmenlerinin tükenmişlik düzeylerinin yüksek olduğu ve iş stresi ile iş memnuniyetsizliği arasında önemli bir ilişki olduğu bulunmuştur. Bu bulgular, bu öğretmenlerin çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve psikolojik destek sağlanması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu şekilde öğretmenlerin daha sağlıklı bir çalışma ortamında daha iyi performans göstermeleri ve öğrencilerine daha iyi hizmet vermeleri sağlanabilir. Bu araştırmada, Hakkari ilinde liselerde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesini amaçladığı için, var olan durumu betimleyici niteliğe en uygun model olduğu düşünülen tarama modeli kullanılmıştır. Bu çalışmanın evrenini, 2022-2023 öğretim yılında, Hakkari ilinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmî liselerde görev yapan beden eğitimi öğretmenler oluşturmaktadır. Hakkari İli merkez ve ilçelerinde, Hakkari İl Milli Eğitim Müdürlüğü verilerine göre, 33 lise bulunmaktadır. Bu okullarda görev yapan 150 beden eğitimi öğretmeni çalışmanın evrenini oluşturmaktadır. Bu okulların tamamına anketler gönderilmesi planlanmaktadır. Toplamda 33 okulda çalışan öğretmenlerin toplamı 150'dir. Geriye dönen geçerli anket sayısı 150'dir. Bu sayı aynı zamanda çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır.
Bireysel ve takım sporlarıyla uğraşan sporcuların çeşitli değişkenlere göre yalnızlık düzeylerinin incelenmesi.
Bu çalışmanın amacı bireysel ve takım sporlarıyla uğraşan sporcuların çeşitli değişkenlere göre yalnızlık düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmaya 2016 – 2017 sezonunda aktif olarak voleybol, basketbol, hentbol, badminton, masa tenisi ve taekwando branşıyla uğraşan, uygun örnekleme yöntemiyle seçilen ve çalışmada gönüllü olarak yer alan 600 sporcu katılmıştır. Veri toplama aracı olara araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ile 1978 yılında Russel, Peplau ve Ferguson tarafından geliştirilmiş olan ve Türkiye'de geçerlilik ve güvenirlik çalışması Demir (1989) tarafından yapılarak Türkçeye uyarlanmış olan UCLA Yalnızlık ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların kişisel bilgilerinin dağılımlarının belirlenmesi için yüzde (%) ve frekans yöntemleri; verilerin normal dağılıma sahip olup olmadığının belirlenmesi için Kolmogorov-Smirnov normallik testi uygulanmış ve bunun neticesinde verilerin non-parametrik test koşullarına uygun olduğunun anlaşılmasından sonra anlamlı farklılıkların belirlenmesi için Mann-Whitney U ve Kruskall Wallis testleri uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre cinsiyet, yaş, refah düzeyi ve boş zaman sürelerinini yeterliğine göre katılımcıların yalnızlık düzeylerinde anlamlı bir farklılık ortaya çıkmazken (p>0.05), katılımcıların boş zamanlarını değerlendirme güçlüğü çekme durumları, spor branşları ve branşlarının takım sporu ya da bireysel spor olmasına göre ise anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, aktif sporla uğraşan bireylerde boş zaman değerlendirme güçlüğü çekmenin, uğraşılan spor branşının ve uğraşılan spor branşının takım ya da bireysel spor branşı olmasının yalnızlık düzeyini etkileyen değişkenler olduğu fakat cinsiyet, yaş, refah düzeyi ve boş zaman sürelerinin yeterliklerinin aktif sporcularda yalnızlık düzeylerini etkileyen değişkenler olmadığı belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Yalnızlık, Spor, Bireysel Sporlar, Takım Sporları
12 haftalık eksantrik-pliometrik antrenman programının genç güreşçilerin vücut kompozisyonu, anaerobik performans, bacak kuvveti ve vücut yağ yüzdeleri üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı; 12 Haftalık Eksantrik-Pliometrik Antrenman Programının Genç Güreşçilerin Anaerobik Performans, Bacak kuvveti, Vücut Kompozisyonu ve Vücut Yağ Yüzdelerinin araştırılmasıdır. Bu araştırmada 15-19 yaş grubu 15'i denek, 15'i kontrol grubu olmak üzere 30 güreşçi çalışma evreni olarak belirlendi. Denek ve Kontrol grubu güreşçiler çalışmaya gönüllü olarak katıldı. Ölçümlere katılan denek ve kontrol grubu sporcuların antrenman programlarına bağlı olarak fizyolojik ve fiziksel parametrelerinin başarı oranlarında ki değişkenleri incelenmeye çalışılmıştır. Araştırmaya konu olan sporculardan demografik özellikler olarak Adı, Soyadı, D.tarihi, Boyu, Kilo, Yağ Ölçümleri (Biceps, Triceps, Subscabula, Subrailiac, Abdominal, Uyluk, Baldır, Göğüs), Çevre Ölçümleri (Baş, Omuz, Göğüs, Kol, Ön-kol, Karın, Kalça, Uyluk, Baldır), Ölçümlerde skinfold, kayan kaliper ve mezura kullanılmıştır. Durarak Uzun Atlama(cm). Dikey Sıçrama, El Pençe Kuvveti, Bacak kuvveti, Kalp atım sayısı, 20m. sürat koşusu, Vücut yağ yüzdelerinin hesaplanmasında Durnin Womerseley formülü uygulandı. Elde edilen veriler SPSS 17,00 programıyla Denek ve Kontrol grubu sporcular arasındaki farklılıkları belirlemede α=0.05 anlamlılık düzeyinde bağımsız iki grup için t-test uygulanmıştır. Ayrıca deneklerden alınan ölçümlerin standart sapmaları ve ortalamaları analiz edilerek değerlendirilmiştir. Sonuçların anlamlılık derecesi P<0,05-0,01 seviyelerinde kabul edilmiştir. Yapılan çalışmada antrenman sonrası Pliometrik antrenman programının güreşçilerin vücut kompozisyonlarında vücut yağ yüzdelerinin denek grubu lehine anlamlı derecede farklılıklar ortaya koyduğunu göstermiştir. Test sonuçları, denek ve kontrol grubu güreşçilerde antrenman programına bağlı olarak grupların fiziksel p<0.05 patlayıcı güç p<0.05 ve vücut yağ yüzdeleri arasında p<0.05 önemli farklar olduğunu gösterdi. Bu çalışmada elde edilen bulgular; antrenman programlarının genç güreşçilerin patlayıcı güç, kuvvet ve vücut yağ yüzdeleri üzerinde etkili olduğunu göstermektedir. Anahtar kelimeler: Güreş, Antrenman, Vücut yağ oranı, Performans
Bireysel ve takım sporları ile uğraşan sporcularda aktif ve pasif ısınmanın anaerobik güç üzerine etkisi
Bu çalışma, bireysel ve takım sporları ile uğraşan sporcularda aktif ve pasif ısınmanın anaerobik güç üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmamıza, bireysel ve takım sporları ile uğraşan 24 erkek sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Gönüllerin yaş, boy, kilo ve alt ve üst ekstremite anaerobik güç ölçümleri alınmıştır. Sporculara ısınmasız (kontrol), aktif ısınmalı ve masaj ile pasif ısınmalı 3 farklı protokol uygulanmıştır. Uygulamalar arasında 24 saat dinlenme verilmiştir. Her uygulanmanın ardından alt ve üst ekstremite için anaerobik güç testi Wingate protokolü ile uygulanmıştır. Alt ekstremite için Monark 894E, üst ekstremite için Monark 891E kefeli bisiklet ergometreleri kullanılmıştır. Isınma uygulamaları arasındaki farkın analizi için tekrarlı ölçümlerde tek yönlü varyans analizi ve farklılığın hangi grup uygulamasında olduğunun belirlenmesi için Post-Hoc LSD düzeltme testi kullanıldı. Elde ettiğimiz veriler doğrultusunda, sporcuların kontrol, pasif ve aktif ısınma uygulamalarında ölçülen alt ve üst ekstremite anaerobik güç testinde anaerobik güç, rölatif anaerobik güç, anaerobik kapasite ve relatif anaerobik kapasite değerlerinde aktif ısınma uygulaması ile kontrol uygulaması arasında aktif ısınma uygulaması lehine anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0.05). Sonuç olarak üç farklı ısınma protokolünün alt ve üst ekstremite anaerobik güç parametrelerine etkisi incelendiğinde; hiç ısınma yapılmayan ve pasif ısınma yapılan uygulamalara göre aktif ısınmanın yer aldığı ısınma protokolünün anaerobik gücü olumlu yönde etkilediği söylenebilir.
Takım ve bireysel spor ile uğraşan sporcuların spora katılım motivasyonlarının incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; Motivasyonun temel problemi davranışa neyin sebep olduğu sorusu ile ortaya çıkmaktadır. Bu soru ile davranışın nasıl başladığına, nasıl devam ettiğine, nasıl değiştiğine ve olası sonuçlarına cevap aranmaktadır. Bu çalışmada Yozgat ili merkez ilçesinde Takım ve bireysel spor ile uğraşan sporcuların spora katılım motivasyonlarının incelenerek, sporda motivasyon çalışma alanlarına alaka duyan akademisyen ve uygulamacılara katkı sağlamak amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın Evrenini Yozgat İl'inde bulunan Takım ve bireysel spor ile uğraşan Sporcu öğrenciler arasından rastgele (tesadüfi yol ile) seçilen 189 kadın 247 erkek toplam 436 sporcu gönüllü olarak katılan sporcular oluşturmaktadır. Yozgat ilinin sunduğu koşullar itibariyle Bireysel ve takım sporuyla uğraşan sporculara (Güreş,Hentbol, taekwondo, box,okçuluk,judo, cimnastik, voleybol, basketbol, futbol vb.) ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Verilerin toplanmasında Willis (1982) tarafından geliştirilen Türkiye'deki geçerlilik ve güvenilirlik çalışması da Tiryaki ve Gödelek tarafından yapılan (1997) "Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği" kullanılmıştır. Düzenlenen verilerin istatistiksel analizinde IBM SPSS 22 paket programı kullanılmıştır. İlk olarak verilerin dağılımına bakılmıştır ve verilerin normal dağıldığı görülmüştür. Bu sebeple parametrik testler kullanılmıştır. Katılımcıların spora katılım motivasyonlarının cinsiyet, spor branşı, ailede sporla uğraşan bireylerin varlığı durumları açısından anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığı belirleyebilmek için t testi kullanılmıştır. Katılımcıların spora katılım motivasyonlarının yaş, spor yapma yılı, anne- baba eğitim düzeyi, anne-baba mesleği, aile gelir düzeyi ve spor branşına ile ilgili gelecek planı değişkenleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için Anova testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, Takım ve bireysel spor ile uğraşan sporcuların spora katılım motivasyonlarını incelemeye ve bununla beraber spora katılım motivasyonlarının çeşitli demografik değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı farklar olduğu tespit edilmiştir.
Savunma ve dövüş sporları yapan sporcular ile diğer bireysel sporları yapan sporcuların saldırganlık düzeylerinin incelenmesi
Şiddet ve saldırganlık sporda son zamanlarda çok konuşulur hale gelmiştir. Bu bağlamda özellikle savunma ve dövüş sporları yapan sporcuların saldırganlık düzeyleri ilgi çekici bir durum halini almıştır. Bu araştırmanın evrenini Türkiye'deki savunma ve dövüş sporu yapan sporcular, örneklemi ise 295 erkek 355 kadın olmak üzere 650 bireysel spor, savunma ve dövüş sporu yapan sporcu oluşturmuştur. Araştırmada Kiper (1984) tarafından geliştirmiş olan saldırganlık ölçeği uygulanmıştır. Verilerin normallik durumlarına bakılmış ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Verilerin analizinde yüzde, frekans, Independent Sample T testi ve One Way Anova testleri kullanılmıştır. Cinsiyet, spor branşı, yaş, spor yapma yılı, eğitim durumu, anne eğitim durumu ve baba eğitim durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Cinsiyete göre değerlendirildiğinde; erkeklerin kadınlara göre Edilgen saldırganlık ve genel saldırganlık eğilimlerin daha yüksek, savunma ve dövüş sporu yapanların diğer bireysel sporları yapanlardan daha yüksek ortalama sahip olduğu bulunmuştur. Sporcuların yaşa göre saldırganlık durumları incelendiğinde sonuçların gençlerin lehine olduğu sonucu bulunmuştur. Elde edilen verilerde sporcuların spor yapma yılına göre değerlendirildiğinde yıkıcı, edilgen, genel saldırganlık düzeylerinde anlamlı sonuçlar elde edilmiştir (p<0.05). Sporcuların eğitim durumları, anne baba eğitim durumlarına göre saldırganlık düzeyleri incelendiğinde yıkıcı, edilgen, genel saldırganlık ve atılganlık düzeylerinde anlamlı sonuçlar elde edilmiştir (p<0.05).