Vitamin B 12

Diabetes mellitusFolic acidHomocysteine+2

The effect of metformin on the absorption of vitamin B12, folic acid, homocysteine and creatinin; a cross sectional study in Karbala province

Recent studies have related to estimate the effect of metformin and other anti-diabetic medication on the absorption of vitamin B12, folic acid, creatinin and homocysteine in patients with diabetes-mellitus type 2. This cross-sectional study will be accomplished over patients with different parameters including weight, age, body mass index, fasting blood glucose, HbA1c, duration of metformin usage, and the dosage of metformin. The results will be studied under light of control group. Samples size of 300 diabetic patients of type 2, with age ranged between 35-75 years, and a control group consisting of 30 healthy people will be collected from Karbala province/Iraq. As a result, the diabetic patients that taking metformin recorded higher value for both vitamin B12 and homocysteine, and lower value was recorded in term of folate in comparison with patients on other antidiabetic drugs or patients on baseline (recently diagnosed). Also, there is not statistically differences in the term of (age, weight, BMI and creatinin) between the groups under studying, meanwhile a statistically differences were observed in term of HbA1c and fasting blood glucose between the investigated groups. Further, the results revealed that the duration and the dose of metformin have considerable impact over vitamin B12 deficiency deterioration.

Anas Adnan Karım Karım

Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science

2023

Atherogenicity indexDiabetes insipidusDyslipidemia+2

Biochemical comparative study for the role of vitamin B12 in type2 diabetic patients with dyslipidemia

One of the main risk factors for cardiovascular disease in people with diabetes mellitus is dyslipidemia. This study aimed to determine the role of vitamin B12 in diabetic patients with dyslipidemia. The study included 160 subjects divided into four groups: 40 of them were healthy, 40 had good diabetes control, 40 had fair diabetes control, while the last 40 were poor in diabetes control. All participants were tested for FBG, HbA1C, TG, CHOL, HDL and Vitamin B12. The parameters were statistically studied to find out the mean and the significant difference compared to the control group. The difference between the studied groups of patients was also studied, and the correlation coefficient was determined to know the correlation between the studied parameters. The levels of FBG, HbA1C, TG and CHOL increased in the fair-control group, and the level of HDL and vitamin B12 decreased. These levels were more dangerous in the poor control group, while the levels were similar or close to the control group in the good controlled group. The study achieved a clear positive correlation between HbA1C and TG (r=0.503), CHOL (r=0.459), while a negative correlation was observed between TG and HDL (r=-0.612), Vit. B12 (r='0.595) with a significant difference of (P<0.01). When compared with triglycerides, all other metrics clearly diverged

Taghreed Kadhım Fadaam Almotlak

Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science

Biochemical propertiesDiabetes mellitusDiabetes mellitus-type 1+3

The study of deficiency of vitamin B12, magnesium and some biochemical markers in patients with diabetes mellitus

The goal of the present study is to identify the link between the deficiency in B12, magnesium deficiency, and several biochemical markers in diabetes mellitus people, testosterone changes, B12, and glucose in men with testosterone disorders. According to the results of the present study, it has been found that age is of great importance, as age increased, the incidence of diabetes increases. As for magnesium, it is significantly affected and had a link with diabetes, as well as vitamin B12. At the same time, there was a correlation between the diabetes test and changes in the lipid profile, but the most correlation was with total lipids. Adjustment for BMI at 45 years of age and average BMI significantly reduced the association between having a high body mass index (BMI) at age 25 and an increased risk of developing diabetes.

Abdulrahman Saleh Ibrahım Ibrahım

Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science

Thyroid diseasesThyroid hormonesThyroxine+3

Evaluation of lipid profile, thyroid hormones levels, and antioxidants in Iraqi thyroid patients

The purpose of this study is performed to examine the association of dyslipidemia in thyroid disorder patients and hypovitaminosis D, B12 in Iraqi patients. In the two groups (patients and controls), the study indicated that there were indications that the mean age, weight and body mass index in the group of patients were altered in hypothyroid patients. The average lipid profile was in the two groups, indicating that there were indications that the average total cholesterol was less statistically significant in hypothyroid patients, while the result of triglycerides, HDL, LDL and VLDL in the group of patients there was no significant relationship. Statistic. Regarding Superoxide Dismutase (Sod), it was found to be significantly lower in the patient group. Regarding TSH, T3 and T4, it was found that they were significantly higher in the patient group. Vitamin D and B12, were not found to be significantly higher in the patient group. The study confirmed that there was a between TSH with age, weight, cholesterol, LDL, T3 and T4 in hyroid Patients.

Salah Naırooz Shattı Shattı

Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science

CreatinineL-lactate dehydrogenaseLeptin+2

The study level of leptin, B12, glucose metabolism and some biochemical markers on patients with renal failure disease

In this study, males with renal failure disease (RFD) have been investigated for their systemic leptin and vitamin B12 levels. One hundred and forty male subjects were enrolled in this study, 70 males were diagnosed with RFD while the other 70 males were healthy and used as control. Along with leptin and vitamin B12, the blood of males was analyzed for glycated hemoglobin (HbA1c) and the serum of males was analyzed for fasting blood sugar (FBS), urea, creatinine, cholesterol, triglycerides (TGs), and lactate dehydrogenase (LDH) activity. There were no significant differences in age and body mass index between males with RFD and control. Serum leptin was increased significantly in males with RFD compared to control. Serum vitamin B12 level was decreased significantly in males with RFS compared to control. Moreover, urea, creatinine, cholesterol, TGs levels, and LDH activity were all increased significantly in the serum of males with RFD compared to control. Nevertheless, the levels of FBS and HbA1c were not changed significantly between males with RFD and Control.

Sunbl Alı Mohammed Mohammed

Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science

Zuhaır Fadhıl Abdulghafoor Allamı

Irakta B12 ve B6 vitamini düzeylerinin metabolik etkilerinin incelenmesi

Globally, anaemia is a major public health phenomenon. WHO defines anaemia as a haemoglobin (Hb) concentration below 12.0 g/dL in women and 13.0 g/dL in men. Depending on MCV, anaemia can also be categorized as microcytic, normocytic, and macrocytic. One of the causes of anaemia is a lack of essential nutrients such as vitamins B6 and B12. A total of 120 patients, including 40 patients with microcytic anaemia, 40 patients with macrocytic anaemia and 40 healthy controls, who were diagnosed with anaemia clinically by a haematologist according to MCV rates at Al-Hussein medical city –section of haematology, participated in this study. In this study, vitamin B6, vitamin B12, Hb, HCT, and MCV, which were significantly decreased in patients with microcytic anaemia, were examined (p value<0.001**), while vitamin B6, vitamin B12, Hb, and HCT were significantly decreased in patients. Macrocytic anaemia (p-value<0.001**) and MCV were significantly elevated in the same group. As a result, vitamin B12 and vitamin B6 levels were decreased with microcytic and macrocytic anaemia.

AnemiaIraqVitamin B 12+1

Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science

Erektil disfonksiyonFolik asitHomosistin+3

Master'sOpen AccessTR

Erektil disfonksiyon ve homosistein ilişkisi

Amaç: Homosistein seviyesinin erektil disfonksiyon (ED) hastalığında önemli bir yeri olduğu düşünülmektedir. Çalışmamızda ED tanısı konmuş hastalardan alınan serum örneklerinde glukoz, folik asit, vitamin B12, kolesterol, estradiol, prolaktin, total testosteron ve homosistein düzeylerinin ölçülmesi ve ED ile ilişkisinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Metot: Çalışmaya 25-65 yaş arası gönüllü 80 erkek katılması planlanmıştır. Gönüllü prospektif olarak; ED'si olmayan Kontrol (Grup-1), ED tanısı konmuş (Grup-2), olmak üzere 2 ayrı gruba ayrılmıştır. Grupların ED sınıflaması Uluslararası Cinsel İşlev İndeks (International Index of Erectile Function –IIEF) sorgulama formu ile yapılmıştır. ED ile ilgili komorbiditesi olan ya da ED nedeni olabilecek cerrahi girişim öyküsü bulunan hastalar çalışma dışı bırakılmıştır. Tüm gönüllülerde serum glukoz, folik asit, vitamin B12, kolesterol, estradiol, prolaktin, total testosteron, homosistein ve ED ile ilişkili olabilecek diğer parametrelerin ölçümü yapılmıştır. Sonuçlar SPSS 23,0 programı ile karşılaştırırken iki grup arasında ölçülen parametreler düzeyleri arasındaki istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunup bulunmadığına bakılmıştır. Gruplar arasındaki istatiksel karşılaştırmalar SPSS 23,0 programı ile yapılmıştır. Bulgular: Çalışmamızda grup-1 ve grup-2 arasındaki glukoz, folik asit, vitamin B12, kolesterol, estradiol, prolaktin, total testosteron ve homosistein düzeyleri karşılaştırılmıştır. ED grubunda vitamin B12, folik asit, estradiol, prolaktin, total testosteron ve homosistein düzeylerinin anlamlı olarak arttığı gözlenmiştir (p< 0.05). Sonuç: Homosistein ve erektil disfonksiyon arasında önemli bir ilişki olduğunu söyleyebiliriz. Fakat yapılan bu çalışma daha geniş bir grup ile daha kapsamlı olarak tekrarlanmalıdır. Anahtar Kelimeler: Erektil Disfonksiyon, Homosistein, Folik asit, Vitamin B12, Estradiol.

Hami Ertaş

Yozgat Bozok University · Institute of Health Sciences

2019

Akne vulgarisAterosklerozFolik asit+5

Akne vulgaris hastalarında oral isotretinoin tedavisi ateroskleroz riskini arttırıyor mu? Oral isotretinoinin plazma B12 vitamini, folik asit, homosistein, lektin benzeri düşük dansiteli lipoprotein reseptör 1 (LOX-1) ve okside düşük dansiteli lipoprotein (OX-LDL) düzeylerine etkisi

AMAÇ: Orta ve şiddetli akne vulgaris tedavisinde sık kullanılan sistemik isotretinoinin, ateroskleroz üzerine olan etkisinin, B12, folik asit, homosistein, ox-LDL, LOX-1, trigliserid, total kolesterol, HDL, LDL ve VLDL gibi ateroskleroz patogenezinde rol alan parametrelerle belirlenmesi amaçlanmıştır. GEREÇ ve YÖNTEM: Çalışmaya Mayıs 2022 - Şubat 2023 tarihleri arasında Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji polikliniğine başvuran, akne vulgaris tanısı ile endikasyon dahilinde oral isotretinoin tedavisi başlanan 64 kadın, 17 erkek toplam 81 kişi, 18 yaş ve üzeri erişkin hastaları dahil edilmiştir. Her hasta, çalışma hakkında bilgilendirilmiş ve yazılı onamları alınmıştır. Hastaların yaşı, cinsiyet, vücut kitle indeksi, sigara kullanımı, hastalığın başlama yaşı, akne şiddeti, adet düzeni, ailesel akne öyküsü, ek hastalıkları ve ailede akne dışı hastalıklar sorgulanmıştır. Hastalara 0,5 mg/kg dozunda oral isotretinoin başlanmıştır. Hastalardan tedavi başlangıcında, tedavinin 1. ve 3. aylarında venöz kan örnekleri alınıp plazma homosistein, serum B12, folik asit ve OxLDL, LOX-1 düzeyleri analiz edilmiştir. Ayrıca isotretinoin tedavi protokolünde rutin olarak ölçülen lipid düzeyleri (Trigliserid, total kolesterol, HDL, LDL ve LDL) de kaydedilmiştir. İstatiksel değerlendirmede SPSS 25.0 programı kullanılmıştır. BULGULAR: Çalışmaya alınan akne vulgaris tanısı ile oral isotretinoin kullanan 81 hastanın ilk kontrolde 13'ü, ikinci kontrolde 9'u takipten çıkarken, 1 hasta ilk kontrolüne gelmeyip ikinci kontrole geldi ve toplamda 60 hasta çalışmayı tamamladı. 60 hastanın %81,7'si (n=49) kadın, %18,3'ü (n=11) erkek idi. Hastaların yaşları 18-39 yıl (ort. 21,93 ± 3,3) arasında; akne başlangıç yaşı 12 ile 39 (ort. 17,38 ± 4,10) arasında değişiyordu. Ortalama vücut kitle indeksi 22,25± 3,7 (aralık 16,08-32,81) olarak bulundu. Hastaların 10'u (%16,7) aktif sigara içiyorken, 45 (%75) hasta sigara içmediğini, 5 (%8,3) hasta ise sigarayı bıraktığını belirtti. Kadın hastaların 9'unda (%18,4) adet düzensizliği bulunurken 40'ının (%81,6) adeti düzenliydi. 60 hastanın 53'ünün (%88,3) ek hastalığı bulunmazken, 7 (%11,7) hastada, ek hastalık bulunmaktaydı. Bunlar alerjik rinit(n=1), astım(n=1), hipotiroidi(n=1), PCOS(n=4) idi. Ailede akne vulgaris hastalığı olan kişi sayısı 24 (%40) iken 36 (%60) hastada ailede akne vulgaris hastalığı mevcut değildi. Hastaların ailelerinde ek hastalığı olan 21(%35) iken herhangi ek hastalığı bulunmayan kişi sayısı 39 (%65) idi. Ek hastalıklar arasında, böbrek yetmezliği, diyabetes mellitus (DM), hipertansiyon (HT), hiperlipidemi ve kalp hastalığı yer alıyordu. Bazı ailelerde birkaç hastalığın beraber eşlik ettiği görüldü. Hastalarının 43'ünde (%71,7) akne şiddeti orta şiddette iken, 17 (%28,3) hastada şiddetli olarak tespit edildi. Erkek hastaların %45,5'inde orta şiddette, %54,5'inde şiddetli akne mevcut iken, kadın hastaların %77,5'inde orta şiddette, %22,5'inde şiddetli akne olduğu belirlendi. İstatiksel analizlere göre tedavi sonrası Ox-LDL, trigliserit, total kolesterol, LDL ve VLDL düzeyleri, başlangıç değerlerine göre anlamlı olarak yüksekti (sırayla p<0,001, p<0,01, p<0,001, p<0,001, p<0,01). Tedavi sonrası LOX-1, folik asit homosistein ve B12 vitamini düzeyleri istatistik olarak anlamsız bulundu (p>0,05). Ox-LDL düzeyleri, erkeklerde ve kadınlarda, ek hastalık varlığı ve sigara kullanımına göre ayrılmış, tüm gruplarda tedavi başlangıcına göre artış saptanırken, sigara kullananlarda bu artış istatiksel olarak anlamlı bulunmayıp (p>0,05) diğer tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,001). Folik asit, B12 vitamini LOX-1 ve HDL düzeyleri ile cinsiyet, ek hastalık varlığı ve sigara kullanımı ilişkisi araştırıldı ancak değerler istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0,05). Homosistein ile cinsiyet, ek hastalık varlığı ve sigara kullanımı ilişkisi araştırıldı. Kadınlarda homosisteinde 3. ayda görülen azalma istatiksel olarak anlamlı bulunurken (p<0,05) diğer gruplarda istatiksel olarak anlamlı bir bulgu saptanmadı (p>0,05). Her iki cinsiyette, trigliserid, LDL ve VLDL düzeylerinde, başlangıç düzeylerine göre artış görüldü artış, kadınlarda istatiksel olarak anlamlıydı (p<0,01). Her iki cinsiyette, total kolesterol düzeylerinde, başlangıç düzeylerine göre artış görüldü ve istatiksel olarak anlamlıydı (E, p<0,05; K, p<0,01). Trigliserid ve VLDL düzeylerindeki artış sigara içmeyen grupta istatiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Total kolesterol düzeylerindeki artış sigara içen ve içmeyen grupta istatiksel olarak anlamlıydı (p<0,01). LDL düzeylerindeki artış sigara içen ve içmeyen grupta istatiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,05 ve p<0,05). Ek hastalık durumuna göre her iki gruptaki trigliserid, total kolesterol, LDL ve VLDL düzeylerinde başlangıç düzeylerine göre artış izlendi. Artış ek hastalığı bulunmayan grupta istatiksel olarak anlamlıydı (p<0,01). Yapılan analizde yaş ile başlangıç LOX-1 (p<0,05) ve total kolesterol düzeyleri (p<0,01), 3.aydaki ox-LDL(p=0,01) ve trigliserit düzeyleri (p=0,001) ve tüm aylarda bakılan VLDL düzeyleri arasında (sırasıyla p<0,01, p<0,001, p=0,001) doğru orantılı bir korelasyon saptandı. VKI ile parametreler arasındaki korelasyon değerlendirildiğinde, her ayda bakılan trigliserid (sırasıyla p<0,05, p<0,01, p<0,05) ve VLDL (sırasıyla p<0,05, p<0,01, p<0,05) ile doğru orantılı, HDL (sırasıyla p<0,001, p<0,001, p<0,01) ile ters orantılı korelasyon saptandı. Diğer parametreler arasında anlamlı bir veri saptanmadı (p>0,05). SONUÇ ve ÖNERİLER: Çalışmamızda Ox-LDL, trigliserid, total kolesterol, LDL ve VLDL düzeylerinde istatiksel olarak anlamlı artış saptanırken, B12 vitamini, folik asit, homosistein ve LOX-1 ve HDL düzeylerinde anlamlı bir değişiklik saptanmamıştır. Ox-LDL ve lipit profilinin bilinen aterojenik özelliği isotretinoin tedavisi alanlarda ateroskleroz gelişme riskinin arttığına dair görüşleri desteklemektedir. Yaş artışı ile ox-LDL,trigliserit, total kolesterol ve VLDL düzeylerinin artışı ileri yaşta ateroskleroz eğiliminin arttığını düşündürmektedir. VKI artışı ile trigliserid ve LDL düzeylerinin artışı, HDL düzeylerinin azalması, VKI arttıkça ateroskleroza eğilimin arttığını düşündürmüştür. Sonuç olarak; oral isotretinoin kullanımının hastalarda Ox-LDL, LOX-1 ve lipit düzeylerinde artışa neden olduğu saptanmış ve bu artışın ateroskleroz riskini arttırabileceği düşünülmüştür. Daha geniş serilerde ve uzun dönem takipli çalışmaların yapılmasının yararlı olacağı kanısına varılmıştır.

Müge Gündüz

Manisa Celal Bayar University

2023

Folik asitHomosisteinKreatin kinaz+3

Acil servise gelen svo tanısı alan hastalarda; Ck-mb, troponin-t, b12 vitamini, homosistein ve folik asit düzeyleri ile mortalite ve morbidite arasındaki ilişki

Amaç: Serebrovasküler olay acil servise sık başvuru nedenlerinden biri olup iskemik ya da hemorajik nedenlerle gelişebilen nörolojik defisitle ya da mortalite ile sonuçlanabilen bir hastalıktır. Bu çalışmada acil servise başvuran iskemik inmeli hastalarda, CK-MB, Troponin T, Folik Asit, B12 Vitamini ve Homosistein düzeylerinin morbidite ve mortalite üzerine ilişkilerini saptanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif ve kesitsel klinik çalışmaya Kasım 2018 - Ağustos 2019 tarihleri arasında acil servise başvuran, iskemik inme tanısı alan 57 hasta dahil edildi. Çalışmaya katılmayı kabul eden hasta ve/veya hasta yakınlarından, sözlü ve yazılı onam alındı. Hastaların sosyodemografik ve özgeçmiş bilgileri, klinik ve vital bulguları, elektrokardiyogram, beyin tomografisi, Kreatin Kinaz Miyokardiyal İzoenzimi(CK-MB), Troponin, Homosistein, Folik Asit ve Vitamin B12 dahil rutin kan biyokimyası, hemogram düzeyleri değerlendirildi. İstatistiksel analizler SPSS versiyon 17.0 programı ile yapıldı. Bulgular: Çalışmamıza 30 erkek (% 52,63) ve 27 kadın (% 47,37) olmak üzere toplam 57 hasta alındı. Hastaların yaş ortalaması 67,07±13,08 yıldı. 0-90 gün prognozu incelendiğinde şikâyeti kalmayan 17 hasta (% 29,82), şikâyeti azalan 20 hasta (% 35,09), şikâyeti aynı kalan 9 hasta (% 15,79) ve şikâyeti artan 2 hasta (%3,51) vardı. 9 hasta ise (% 15,79) ex oldu. Bu 9 hastanın 5'i 0-30 gün arasında, 4'ü 30-90 gün arasında ex oldu. 0-30 gün arası ex olan hastalar ile diğer hastalar arasında CK-MB, Troponin, Homosistein, Folik Asit ve Vitamin B12 değerleri karşılaştırıldı ve anlamlı ilişki olmadığı görüldü. 30-90 gün arası ex olan hastalar ile diğer hastalar arasında CK-MB, Troponin, homosistein, Folik Asit ve B12 değerleri karşılaştırıldı ve anlamlı ilişki olmadığı görüldü. 0-30 gün arası ex olan hastalar ile sağ hastalar arasında CK-MB, Troponin, Homosistein, Folik Asit ve B12 değerleri karşılaştırıldı ve anlamlı ilişki olmadığı görüldü. Şikayet durumuna göre CK-MB, Troponin, homosistein, Folik Asit ve B12 değerleri karşılaştırıldı ve anlamlı ilişki saptanmadı. Sonuç: Serebrovasküler hastalıklar mortalite ve sekelle sonuçlanabilen hastalıklar arasında yer almaktadır. Erken tanı ve tedavinin yanı sıra prognostik faktörler de giderek önem kazanmaktadır. Bizim çalışmamızda prognoz ve mortalite açısından CK-MB, Troponin, Homosistein, Folik Asit ve B12 paremetreleri incelenmiş olup anlamlı sonuçlar elde edilemedi. Bu konu hakkında daha geniş kapsamlı çalışmalar yapılmalıdır. Anahtar Sözcükler: CK-MB, Folik Asit, Homosistein, Serebrovasküler olay, Vitamin B12

Burak Koyutürk

Çukurova University

2020

AnnelerAntropometriAntropometrik parametreler+5

Preterm ve term bebeklerde ve annelerinde serum vitamin B12 ve folat düzeyleri

Amaç: Vitamin B12 ve folat, homosistein metabolizmasında önemli olan iki vitamindir. Her ikisinin eksikliğinde total homosistein miktarı artar ve gebelik komplikasyonları gelişir. Fetal büyümenin etkilendiğini, prematür doğum ve düşük doğum ağırlıklı doğum riskinin arttığını gösteren çalışmalar vardır. Bu çalışmanın amacı yenidoğan bebeklerin kord kanı ve annelerinin serum vitamin B12 ve folat düzeylerinin ölçülmesi ve vitamin B12 ve folat düzeyleri ile gestasyon süresi ve antropometrik ölçümler arasında bir ilişki olup olmadığının incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde Nisan 2018-Aralık 2018 tarihleri arasında doğan 204 yenidoğan bebek ve anneleri alındı. Annelere, bilgilendirilmiş yazılı onamları alındıktan sonra beslenme, hastalık ve ilaç alımlarını sorgulayan bir anket yüz yüze görüşme tekniği ile uygulandı. Doğumdan hemen sonra yenidoğanlarda arteriyel kord kanı örneklerinden ve annelerinin periferik kan örneklerinden serum folat ve serum total vitamin B12 düzeyi için kan alındı. Vitamin B12 düzeyinin <200 pg/mL olması vitamin B12 eksikliği ve folat düzeyinin <3ng/mL olması folat eksikliği olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 196 annenin 204 bebeği alındı. Bebeklerin ortalama gestasyon yaşı 37,2±2,6 (22,3-41,2) hafta, ortalama doğum ağırlıkları 3044,8±770 (505-4525) g idi. Bebeklerin 58'i (% 28,4) prematür idi. Anne ortalama vitamin B12 ve folat düzeyi 107,3±67,0 pg/mL ve 13,2±6,7 ng/mL; bebeklerin ortalama vitamin B12 ve folat düzeyi ise 191,5±150 pg/mL ve 20,8±3,7 ng/mL idi (her ikisi için p= 0,001). Annelerin % 96,8'inde (184/190 anne), bebeklerin ise % 64,5'inde (120/186 bebek) vitamin B12 eksikliği tespit edildi. Annelerin sadece % 3,1'inde (6/188) folat eksikliği gözlenirken bebeklerin hiçbirinde eksiklik gözlenmedi. B12 vitamin eksikliği olan annelerin bebeklerinde hem vitamin B12 düzeyi hem de folat düzeyi daha düşük bulundu (p= 0,002, p=0,027). Annenin serum vitamin B12 ve folat düzeyleri ile bebeklerin doğum ağırlığı, boy ve baş çevresi arasında istatistiksel anlamlı korelasyon izlenmedi. Sonuç: Çalışmamızda özellikle vitamin B12 eksikliğinin anne ve bebeklerde oldukça yaygın olduğunu gördük. Doğum ağırlığı, boy ve baş çevresi ile bir korelasyon ise saptamadık. Gebelerin oral vitamin B12 desteği alması, almamışsa intramusküler tedavi alması, bebeğe de rutin vitamin B12 desteği yapılması ileri çalışmalar yapılarak gündeme gelebilir. Anahtar Sözcükler: Vitamin B12, folat, yenidoğan, anne, gestasyon yaş, antropometrik ölçümler

Burcu Gök Erdoğan

Çukurova University

2020

Master'sOpen AccessTR

Aile Sağlığı Merkezine başvuran yetişkin kadın bireylerin beslenme durumlarının, serum B₁₂ vitamini düzeylerinin ve etkili etmenlerin araştırılması

Bu araştırma; yetişkin kadın bireylerin beslenme durumları ile serum B₁₂ düzeylerinin belirlenmesi ve etkili etmenlerin araştırılması amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Kasım 2021 - Nisan 2022 tarihleri arasında Batman Aile Sağlığı Merkezine başvurmuş, 109 yetişkin kadın bireyi kapsamaktadır. Kadınların yaş ortalaması 35,94±10,73 yıldır. Kadınların ortalama BKİ değerleri 30,8±5,83 kg/m² olarak saptanmıştır. Katılımcıların serum B₁₂ değerleri ortalaması 308,88±138,75 olup, B₁₂ vitamini eksikliği ise %14,7 olarak bulunmuştur. Araştırmada yaş, Beden Kütle İndeksi, Fiziksel Aktivite Düzeyi (PAL) değeri, sigara ve alkol kullanımı, metformin kullanımı ile serum B₁₂ vitamini arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). Serum B₁₂ vitamin düzeyleri ile kırmızı et ve yoğurt tüketim sıklığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (p<0,05). Yirmidört saatlik geriye dönük elde edilen besin tüketim kaydına göre ortalama olarak günlük alınan B₁₂ vitamini gereksinimi yeterli oranda karşılanmaktadır. Günlük alınan B₁₂ vitamini ile katılımcıların B₁₂ seviyeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmaya katılan kadınların yaşları ile BKİ değeri ve vücut ağırlığı arasında pozitif yönlü anlamlı korelasyon varken, PAL değeri arasında negatif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon bulunmuştur (p<0,05). Serum B₁₂ düzeyini etkileyen etmenlerin daha iyi anlaşılması ve araştırılması için daha büyük örneklemde ve her iki cinsiyetin de bulunduğu daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Aile sağlığı merkeziBeslenmeBeslenme durumu+3

Muhammed Raşit Kapan

Hasan Kalyoncu University · Institute of Graduate Studies

DemirFolik asitKalsiyum+4

Febril konvülsiyonlu hastaların klinik özellikleri ve risk faktörleri

Amaç:. Febril konvülsiyon, çocukluk çağının en yaygın görülen nöbet türü olup çocukluk çağı nörolojik bozuklukları arasında ilk sıradadır. Bu çalışmada febril konvülsiyon tanısı alan hastalar ile ateşli hastalığı olan ancak konvülsiyonu olmayan hastalar prospektif olarak karşılaştırılarak nöbete neden olan risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil ve Çocuk Nöroloji Bilim Dallarına Mart 2021 ile Mart 2022 tarihleri arasında başvuran febril konvülsiyon tanılı hastalar ve bu tarihler arasında nöbet geçirmeyen menenjit, ensefalit gibi SSS enfeksiyonu bulguları olmayan ve kronik bir hastalığı bulunmayan, üst ve alt solunum yolu enfeksiyonu, idrar yolu enfeksiyonu gibi akut ateş şikâyeti ile başvuran (nöbet geçirmeyen kontrol grubu) hastalar dâhil edilmiştir. Febril konvülsiyon grubunda 70 hasta, kontrol grubunda 70 hasta olmak üzere toplamda 140 hasta çalışmaya alınmıştır. Çalışmaya alınan tüm hastaların demografik ve klinik özellikleri ile başvuru anındaki tam kan sayımı, biyokimyasal parametreleri, serum demir, ferritin, D vitamini, B12 vitamini ve folat düzeyi, demir bağlama kapasitesi prospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Febril konvülsiyon geçiren hastaların 37'si (%52,9) erkek, 33'ü (%47,1) kızdı. İlk FK yaşı ortalama 29,8±16,2 ay olarak saptandı. Basit FK'lı olguların sayısı 56 (%80), komplike FK'lı olguların sayısı ise 13 (%18,5) idi. Başvuru anında en sık üst solunum yolu enfeksiyonu görüldü. Hastaların %65,7'sinde jeneralize tonik klonik nöbet görüldü. Ailede febril konvülsiyon öyküsü varlığının, ailelerin eğitim düzeyinin düşük olmasının, anne baba arasında akrabalık varlığının, serum kalsiyum, D vitamini, demir düzeyinin ve transferrin saturasyonunun düşük olmasının febril konvülsiyon geçirme üzerinde anlamlı etkisi olduğunu saptadık (p<0,05). Sonuç: Febril konvülsiyon geçiren çocuklarda serum demir, kalsiyum ve D vitamini düzeyinin daha düşük olduğu gözlenmiştir. Febril konvülzyon gelişimi için kan demir, kalsiyum ve D vitamini düzeyinin risk faktörü olup olmadığını gösterecek daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.

Emir Çevik

Çukurova University

CerrahiFolik asitHomosistein+4

Majör cerrahide homosistein, B12 vitamini ve folik asit düzeylerinin nitröz oksit kullanımı ile ilişkisi ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi

Bu randomize kontrollü çalışmada majör cerrahi geçirecek hastalarda nitröz oksit kullanımının homosistein düzeyi üzerine etkisinin araştırılması ve preoperatif folat, vitamin B12 düzeyi ve diğer risk faktörleri ile homosistein düzeyindeki değişiklikler ve postoperatif komplikasyonların ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Böylece uygun anestezi yönteminin belirlenmesine ve oluşabilecek komplikasyonların önlenmesine katkıda bulunmak hedeflenmiştir.Çalışmaya 30-70 yaş aralığında gönüllü 250 hasta randomize şekilde dahil edildi. Çalışma bitiminde anestezi uygulama süresi beklenenden çok uzun veya çok kısa sürmüş olan 23 hasta çalışma dışı bırakılarak kalan toplam 227 hastanın verileri istatistiksel olarak değerlendirildi.Her iki gruptaki hastaların sosyodemografik özellikleri, beslenme durumu ve yandaş hastalık durumu operasyon öncesi bir anket formuna kaydedildi.Nitröz oksit kullanılan gruba (n=125) indüksiyon propofol 2 mg/kg, rokuronyum 0,6 mg/kg ve fentanil 0.1 mg/kg ve idamede %33 oksijen + %67 nitröz oksid karışımı ve inhalasyon ajanı olarak sevofluran uygulandı. Nitröz oksit kullanılmayan gruba (n=125) ise indüksiyon propofol 2 mg/kg, rokuronyum 0.6 mg/kg ve fentanil 0.1 mg/kg ve idamede %33 oksijen + %67 hava karışımı ve inhalasyon ajanı olarak sevofluran uygulandı.Hastalardan indüksiyon öncesi kan alınarak B12 vitamini, folat ve homosistein değerleri bakıldı. Postoperatif 24 saatteki erken komplikasyonlar yönünden yattıkları kliniklerde takip edildi ve postoperatif 24. saatte hastalardan kan alınarak homosistein düzeyi tespit edildi. Örneklerin transportu 2-4 OC'de yapıldı. Celal Bayar Üniversitesi Biyokimya Ana Bilim Dalı Laboratuvarı'nda plazmaları ayrılıp hemen çalışıldı.Nitröz oksit anestezisi alan hasta grubunda nitröz oksit anestezisi almayan gruba göre homosistein konsantrasyonunda anlamlı bir şekilde artış izlendi. Bu artış tespit edilmesine rağmen hiperhomosisteinemiye bağlı major bir komplikasyon saptanmadı.İleri yaş ve erkek cinsiyetin homosistein düzeyi yüksekliği için predispozan faktörlerin arasında yer aldığı çalışmamızda tespit edildi.Diğer çalışmalarca da desteklenen homosistein konsantrasyonunu ile B12 düzeyleri arasındaki ters korelasyon gösterildi.Araştırmamızda hasta beslenme durumunun irdelendiğinde süt tüketiminin B12 ve homosisteinle, meyve-sebze tüketiminin ise folatla olan ilişkisi belirlendi.Sonuç olarak nitröz oksit anestezisi ile homosistein artışının ilişkili olduğunu, ancak bunun postoperatif komplikasyonlara neden olduğu iddialarının daha geniş ve farklı risk gruplarında yapılacak çalışmalar ile ortaya konması gerektiği, bununla birlikte preoperatif B12 ve folat değerlerinin değerlendirilmesinin olası komplikasyonların önlenmesi yönünden değerli olabileceği düşünüldü.

Esen Özgüven

Manisa Celal Bayar University

2010

AnemiAnemi-demir eksikliğiDemir+4

Pediatri servisinde yatan çocuk hastalarda demir, vitamin b12 ve folat eksikliğine bağlı anemi sıklığının belirlenmesi

Giriş ve Amaç : Anemi dünya genelinde sık görülen ve insan sağlığını etkileyerek önemli sonuçlara neden olan bir halk sağlığı problemidir. Anemi yaşamın tüm dönemlerinde insanları etkileyebilmektedir ancak en çok etkilenenler okul çağı öncesi çocuklar ve gebelerdir. Aneminin en sık nedeni nutrisyonel anemidir. Nutrisyonel anemi demir, vitaminB12, folat,çinko ve bakır gibi mikrobesinlerin yoksunluğunda ortaya çıkar. Demir eksikliği çocukluk çağında en sık görülen nütrisyonel eksikliktir. Bu çalışma servise yatırılan ve kronik böbrek yetmezliği (KBY) ve primer kemik iliği hastalığı olmayan çocuklarda nutrisyonel anemi sıklığını saptamak amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Yapmış olduğumuz çalışma kesitsel bir çalıma olup, Ocak-Haziran 2018 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesi çocuk sağlığı ve hastalıkları servisinde yatan toplam 879 hasta üzerinde yürütülmüştür. Hastalar içinden KBY ve primer kemik iliği hastalığı olan çocuklar çıkarıldı ve geriye kalan 131 hastanın hemogram, retikülosit düzeyi , vitamin B12 ,folat, ferritin,C-reaktif protein (CRP) düzeyleri belirlendi. Boy ve kiloları ölçülerek Türk çocuklarının persentil büyüme eğrilerine göre değerlendirildi. Bulgular: Serviste yatan 879 hastada anemi oranı %54 olarak tespit edildi. KBY ve primer kemik iliği hastalığı olan hastalar çıkarıldığında ise anemi oranı %27 olarak bulundu. Çalışmaya dahil edilen hastaların %40'ı 0-2 yaş grubundaydı. Kız ve erkek hastalar arasında hemoglobin, retikülosit, demir, ferritin, vitamin B12 ve folat değerleri arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05). Hastaların %55'inde herhangi bir nutrisyonel eksiklik tespit edilemedi, %37'sinde demir eksikliği, %3'ünde vitamin B12 eksikliği ve %13'ünde folat eksikliği tespit edildi. Hastaların; %44,3'ünde ortalama eritrosit hacmi (MCV) düşük (mikrositer), %48,9'unda MCV normal (normositer), %6,9'unda MCV yüksek (makrositer) bulundu. Çalışmaya dahil edilen hastalardan %55'i akut enfeksiyonlar nedeiyle servise yatırılan hastalardan oluşuyordu. Sonuç: En sık rastlanan nutrisyonel anemi demir eksikliği anemisidir. Vitamin B12 eksikliğini değerlendirmesini sadece serum vitamin B12 düzeyi ile yapmak yanlış pozitif veya negatif sonuçlar elde edilmesine sebep olabilir. MCV değerini vitamin B12 ve folat eksikliği anemisini tanımada yardımcı parametre olarak kullanmak yanıltıcı olabilir. Akut enfeksiyonlar esnasında tespit edilen ve herhangi bir nutrisyonel eksikliğin eşlik etmediği anemiler akut enfeksiyon anemisi olarak değerlendirilebilir. Ancak bu hastalarda enfeksiyon sonrasında anemi parametrelerini tekrar değerlendirmek gerekir. Anahtar Kelimeler: Anemi, Nutrisyonel Anemi.

Ayşe Merve Çimen

Gaziantep University

2019

Master'sOpen AccessTR

Obez ve obez olmayan yetişkin astımlı hastalarda serum vitamin D ve vitamin b12 düzeylerinin değerlendirilmesi

Obez ve Obez Olmayan Yetişkin Astımlı Hastalarda Serum Vitamin D ve Vitamin B12 Düzeylerinin Değerlendirilmesi Amaç: Bu çalışmada obez ve obez olmayan erişkin astımlı hastalarda D vitamini ve B12 vitamini düzeylerini karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem: Çalışmaya vücut kitle indeksi (VKİ)>30 olan 41 obez astımlı ve VKİ<30 olan 32 obez olmayan yetişkin astımlı hasta dahil edildi. Hastaların demografik, klinik ve laboratuar verileri kaydedildi. Obez ve obez olmayan astım grupları arasında serum vitamin D3, vitamin B12 düzeyleri, solunum fonksiyon testleri (SFT) ve demografik özellikler karşılaştırıldı. Bulgular: Obez astım grubunun %78'i, obez olmayan astım grubunun %50' kadın idi. Yaş ortancası obez astımlı hastalarda 50 iken, obez olmayanlarda 43.5 bulundu. Cinsiyet ve yaş ortancası bakımından gruplar arasında anlamlı farklılık tespit edildi (sırasıyla p=0.012, p=0.013). Serum vitamin D3, B12 düzeyleri ve SFT açısından gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p>0.05). Ayrıca D3 vitamini eksikliği ve B12 vitamini eksikliği olan obez ve obez olmayan gruplar arasında da anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Obez ve obez olmayanlar astımlılar arasında Vitamin D3, vitamin B12 düzeyleri ve SFT açısından farklılık tespit edilmedi. Bu verileri doğrulayabilmek için daha geniş ölçekli araştırmalara ihtiyaç bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: astım, obezite, vitamin D, vitamin B12

AstımObeziteVitamin B 12+2

Canan Üren

Gaziantep University · Institute of Health Sciences

2019

Aile hekimliğiKobalaminObezite+4

Obezite ve Aile Hekimliği polikliniklerine başvuran normal kilolu ve obez hastalarda vitamin B12 seviyelerinin karşılaştırılması

Amaç: İnsan vücudu için esansiyel olan ve birçok hücresel fonksiyonda rol oynayan B12 vitamini, özellikle hematolojik, nörolojik başta olmak üzere birçok sistemi etkilemesinin yanında genetik, çevresel, beslenmeyle ilişkili pek çok durumdan etkilenmektedir. Biz de bu çalışmamızda normal kilolu ve obez bireyler arasında vitamin B12 düzeylerinin karşılaştırılmasını amaçladık. Yöntem: Tanımlayıcı kesitsel özellikte olan araştırmamızda Eylül 2017-Aralık 2018 tarihleri arasında üniversite hastanemiz aile hekimliği ve obezite polikliniklerine başvuran 18-65 yaş arası 564 hastanın verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Hastalar vücut kitle indeksine göre 2 gruba ayrılmıştır: Grup 1: Normal kilo (VKİ: 18.5-24.9 kg/m²), Grup 2: Obez (VKİ: ≥ 30 kg/m²). Serum vitamin B12 için referans aralığı 126-505 pg/ml olarak belirlenmiştir. Grup 1 ve Grup 2 arasında vitamin B12 düzeyleri karşılaştırılmıştır. Ayrıca hastaların sosyodemografik özellikleri, sigara ve alkol kullanım durumları, eşlik eden kronik hastalıkları ile VKİ ve vitamin B12 düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Bulgular: Hastaların %26.4'ü erkek, %73.6'sı kadındı. Yaş ortalaması 35.6±12 idi. Hastaların %38.5'i normal kilolulardan, %61.5'i obezlerden oluşuyordu. Grup 1'in ortalama vitamin B12 seviyesi 252.4±115.1 pg/ml, Grup 2'nin 211.1±90.1 pg/ml idi. Gruplar arasında serum vitamin B12 düzeyi açısından anlamlı düzeyde fark vardı (p<0.001). Normal kilolularda ölçülen vitamin B12 düzeyi, obez olanlara göre anlamlı düzeyde daha yüksekti. Obez olanlarda normal kilolulara göre vitamin B12 düzeyi <126 pg/ml olanların oranı anlamlı düzeyde daha yüksek iken, vitamin B12 düzeyi 126-505 pg/ml arasında olanların oranı anlamlı düzeyde daha düşüktü (p<0.05). VKİ ile vitamin B12 arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardı (r=-0.170 p<0.001). Sonuç: Günümüzde yaygın bir sağlık sorunu olan obezite ile vitamin B12 seviyeleri arasında anlamlı bir ilişki bulundu. Obezlerde vitamin B12 seviyeleri daha düşük ve vitamin B12 eksikliği olma oranı daha yüksekti.

Mümine Öztürk

FerritinHemodinamiNitröz oksit+2

Nitröz oksit ve Remifentanilin akut maruziyetinde klinik ve hematolojik etkilerinin karşılaştırılması

Çalışmamızda Nitröz oksit ve remifentanilin hemodinamik parametreler, bazı hematolojik değerler, derlenme süresi, yan etkiler, hasta ve cerrah memnuniyeti üzerine olan etkilerini karşılaştırmayı amaçladık.ASA I-II risk grubunda abdominal histerektomi planlanan, 75 olgu rastgele üç gruba ayrıldı; azot protoksit (Grup N), remifentanil (Grup R) ve kontrol (Grup K). Remifentanil grubuna 0,5 µg kg-1 remifentanil yüklemesini takiben 0,2 µg kg-1 dk-1 infüzyona başlandı. Endotrakeal entübasyonun ardından, % 2 sevofluran ile birlikte % 50 O2/N2O (Grup N) veya hava (Grup R, K) içeren 4 L dk-1 taze gaz verilmeye başlandı. Hemodinamik parametreler, B12 vitamini ve ferritin değerleri, yan etkiler, hasta ve cerrah memnuniyeti ve derlenme süreleri kaydedildi.Sıfırıncı, 10., 15., 30. dakikalarda intraoperatif kalp atım hızı (KAH), remifentanil grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak düşük bulunmuştur (p<0.05). İntraoperatif 45.dk'daki OAB değeri istatistiksel olarak Grup N'de Grup R'dekinden daha yüksekti (p=0,02). B 12 vitamini ve ferritin değerleri karşılaştırıldığında gruplar arasında postoperatif ve preoperatif değerler bakımından istatistiksel bir farklılık görülmemiştir (p>0,05). Aldrete derlenme skorunun 9 olma süresi Grup N'de Grup R'ye göre istatistiksel olarak daha yüksekti (p=0,009). İntraoperatif cerrah memnuniyeti sırasıyla Grup R>Grup N>Grup K idi (p<0,05). Grup N'de bulantı-kusması olan hastaların yüzdeleri Grup R'dekinden istatistiksel olarak yüksek bulunmuştur (p=0,001).Sonuç olarak; remifentanil en az nitröz oksit kadar stabil bir hemodinamik etki ve hızlı derlenme ve daha az yan etkiye neden olarak konforlu bir genel anestezi sağlamıştır.Anahtar kelimeler: Nitröz Oksit, Remifentanil, Hemodinamik Etkiler, B12 Vitamini, Ferritin

Elzem Şen

Gaziantep University

2011

DoctorateOpen AccessTR

Migren ve gerilim tipi başağrısında vitamin B6, vitamin B12 ve folik asit eksikliğinin önemi

Eklenecek

Baş ağrısıFolik asitKarbon+5

Mehmet Şeneş

Gazi University · Institute of Health Sciences

2013

AnnelerBebek-yenidoğmuşBebekler+3

Annelerde ve miadında doğan yenidoğan bebeklerin kordon kanında B12 vitamin düzeyinin araştırılması

Amaç: Vitamin B12 eksikliği dünyada önemli ancak hak ettiği kadar değer görmeyen bir konudur. B12 vitamini büyüme ve gelişmede önemli olduğu kadar sağlıklı hayatın sürdürülebilmesi açısından da önem arz etmektedir. Yenidoğan dönemi de dahil olmak üzere vitamin B12 eksikliğinin her dönemde görülebilir. Yenidoğan dönemindeki eksiklikte en önemli etyolojik neden annede görülen vitamin B12 eksikliği olduğundan annelerde ve yenidoğan bebeklerde vitamin B12 düzeyine bakarak insidansını ve etyolojide yer alabilecek problemleri inceledik. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Kadın Doğum ve Hastalıkları servisinde Haziran-Kasım 2014 tarihleri arasında doğan 37-42 gestasyon haftasına sahip, herhangi bir sağlık problemi olmayan bebekler ve anneleri prospektif olarak incelendi. Bebeklerin vitamin B12 seviyesi ile annelerin vitamin B12 seviyesi, annelerin yaşı, mesleği, proton pompa inhibitörü veya H2 reseptör blokeri kullanımı, gastrointestinal cerrahi, malabsorbsiyon ya da parazitoz öyküsü yanında sosyoekonomik ve eğitim düzeyleri, beslenme alışkanlıkları sorgulandı. Bulgular: Toplam 100 annenin ve 100 bebeğin serum vitamin B12 düzeyi incelendi. Bebeklerde vitamin B12 düzeyi <160 pg/ml altında olduğunda eksiklik, 160-199 pg/ml olduğunda yetersizlik, 200-1300 pg/ml ise normal değerler olarak nitelendirildi. Bu durumda bebeklerin %43'ünde eksiklik, %13'ünde yetersizlik saptanırken %44'ü normal sınırlar içerisinde yer aldı. Annelerde ise serum vitamin B12 düzeyi <220 pg/ml eksiklik, 220-299 pg/ml aralığı yetersizlik, 300-940 pg/ml aralığı ise normal olarak değerlendirildi. Bu durumda annelerin sadece %2'si normal sınırlardayken, %94'ünde eksiklik, %4'ünde ise yetersizlik bulundu. Yapılan istatistiklerde annelerdeki vitamin B12 eksikliği ile bebeklerdeki vitamin B12 eksikliği arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Her ne kadar sosyoekonomik düzey, eğitim durumu ve vitamin B12'den zengin gıdalarla beslenme alışkanlığı ile anne ve bebeklerin vitamin B12 düzeyleri arasında direkt ilişki bulunmasa da sosyoekonomik düzey ve eğitim durumu iyileştikçe ve beslenmede vitamin B12'den zengin gıda tüketimi arttıkça annelerde ve bebeklerde vitamin B12 eksikliği görülme riski azalmıştır. Sonuç: Özellikle sosyoekonomik düzeyi geri olan ailelerde daha fazla olmak üzere toplumun tüm kesimlerinde vitamin B12 eksikliği önemli bir sağlık sorunudur. Herhangi bir klinik bulgu olmasa bile yetişkinlerde, yenidoğan süreci de dahil olmak üzere tüm çocukluk çağında vitamin B12 eksikliği görülebilir. B12 vitamini eksikliği derinleşmeden ve klinik sorunlara yol açmadan rutin tarama ve profilaktik önlemlerle vitamin B12 eksikliğinin insidansının da azaltılabileceği sonucuna varıldı. Anahtar Kelimeler: Vitamin B12, gebelik, yenidoğan, kordon kanı

Bilge Tütüncüler

2015

Acil servis-hastaneDepresyonErgenler+5

Düzce Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi Acil Polikliniği'ne başvuran suisid girişiminde bulunan 15 yaş ve üstündeki hastalarda B12, kolesterol düzeyleri ve eser elementlerin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada, Düzce Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi Acil Polikliniği'ne başvuran suisid girişiminde bulunan 15 yaş ve üstündeki hastalarda B12, kolesterol düzeyleri ve eser elementlerin incelenmesi amaçlandı. Yöntem: Bu tanımlayıcı ve kesitsel çalışmada, Nisan 2014- Nisan 2015 tarihleri arasında DÜTF Acil Polikliniğine başvuran 15 yaş üstü 38 suisid ve 28 kontrol alındı. Suisid grubu: 23 kadın, 15 erkek; kontrol grubu: 20 kadın, 8 erkekten oluşmaktaydı. Kontrol grubu ise, DÜTF Aile Hekimliği Polikliniğine check-up yaptırmak için başvuran ve çalışmaya alınma kriterlerine uyan sağlıklı bireylerden seçildi. Çalışmada hastaların klinik ve sosyodemografik verilerin kaydedildiği, araştırıcılar tarafından hazırlanan veri formu ve Hamilton Depresyon Skorlaması (HAM-D) kullanıldı. Suisid ve kontrol grubundan alınan serumdan, kan ve biyokimyasal analizlerin yanı sıra, ICP-MS metodu ile eser element analizi yapıldı. Bulgular: Suisid grubunda BKİ (Beden Kitle İndeksi) ortalama 22.9 iken, kontrol grubunda BKİ: 26.4 ölçüldü (p=0.044). Sigara (paket-yıl olarak) kullanımında da suisid grubunda anlamlı derecede fazla kullanım saptandı (p=0,042). Suisid ve Kontrol grubunda medeni durum dağılımı açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır (p=0,071). Bakılan değerler arasında suisid grubunun ölçülen Cr (Krom), Co (Kobalt), Ni (Nikel), Cu (Bakır), Zn (Çinko), Se (Selenyum), Rh (Rodyum), Pd (Palladyum) değerleri, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük saptandı (Cr için p=0,000; Co için p=0,000; Ni için p=0,015; Cu için p:0,031; Zn için p=0,002; Se için p=0,042). Suisid grubunda Vitamin B12 düzeyleri kontrol grubundan daha düşük bulundu (p=0,044) HAMD skorları ile Vitamin B12 arasında zayıf negatif korelasyon (r=-0,287; p=0,019) bulunmaktaydı. HAM-D skorları ile 105Pd (Pd: Palladyum) arasında güçlü negatif korelasyon (r=-0,542; p=0,003) bulunmaktaydı. HAM-D skorları ile 66Zn (serum çinko) arasında orta düzeyde negatif korelasyon (r=-0,368; p=0,003) bulunmaktaydı. Sonuç: Çalışmamızda sonuç olarak, HAMD*DUL+1 MINOR (HAM-D Skoru>15 ve dul olmak:1 majör kriter; LDL<90 ya da Vit. B12<200: 1 minör kriter) olarak öngördüğümüz tarama testinin, spesifitesi: %89, pozitif prediktif değeri: %90, sensitivitesi: %78, negatif prediktif değeri: %75'tir ve suisid grubu için bir tarama testi olarak öngörülebilir. HAM-D skorları ile serum 105Pd ve 66Zn düzeyleri arasında negatif korelasyonlar bulunması da suisidler açısından dikkat çekici bir bulgu olabileceği düşünüldü. Anahtar Kelimeler: Depresyon, Suisid, Serum kolesterol, B12 Vitamini, Eser Element

Osman Karakılıç

2015

Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi pediatri kliniğine başvuran Düzce bölgesi 5-17 yaş grubu obez çocuklarda serum vitamin B12 ve 25 (OH) vitamin d düzeylerinin araştırılması

Obezite, günümüzde tüm dünyada sıklığı giderek artan bir halk sağlığı sorunudur. Özellikle 4-11 yaşlarında başlayan obezitenin, erişkin dönemde de devam etmesi ve kardiyovasküler hastalıklar, hipertansiyon, diyabet gibi sorunlarla beraberliği önemlidir. Son yılllarda yapılan çalışmalarda obez çocuklardaki vitamin D, vitamin B12 düzeylerinin normal kilolulara göre daha düşük olduğu belirtilmektedir. Çalışmamızda yaşları 5-17 yaş arasında değişen 92 obez ve 58 obez olmayan olguda 25(OH) vitamin D, vitamin B12 düzeyleri ve insülin, HbA1c,açlık kan glukozu, HOMA-IR, hemoglobin, MCV, MPV, PLT, Ca, P, ALP, PTH, Mg, LDL, HDL, total kolesterol, trigliserid düzeyleri incelendi. Obez ve Kontrol grubu arasında yaş ve cinsiyet dağılımı açısından anlamlı farklılığın bulunmadığı çalışmamızda USA Endocrine Society' nin vitamin D eksikliği sınıflamasına göre; obez grubunda vitamin D düzeyi 0-20 ng/ml aralığında olanların oranı, obez olmayan gruptakilerin oranından anlamlı düzeyde daha yüksektir (p<0,001). Ayrıca obez grubundaki vitamin D düzeyi 20-30 ng/ml aralığında olan olguların oranı, obez olmayan gruba göre anlamlı düzeyde düşüktür. Obez ve obez olmayan grup arasında vitamin B12 eksikliği ve düzeyi açısından anlamlı farklılık saptanmadı. Obez olgularda vitamin B12 ile HOMA-IR1 ve insülin2 arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır (sırasıyla r1=-0.36, r2=-0.384; p1=0.001, p2=0.000). Obez olgularda vitamin D ile HOMA-IR1 ve insülin2 arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır (sırasıyla r1=-0.256, r2=-0.258; p1=0.016, p2=0.015). Olguların tamamının yaş gruplamasına göre vitamin B12 düzeyleri karşılaştırıldığında; 5-10 yaş aralığındaki olguların vitamin B12 değerleri sırasıyla 10-14 yaş aralığındaki (p<0.001) ve 14-17 yaş aralığındakilerden (p=0.002) anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Çalışma grubunda vitamin B12 eksikliği olan ve olmayan gruplarda vücut kitle indeksi açısından anlamlı farklılık göstermiştir. Vitamin B12 eksikliği olan grupta VKİ daha yüksek bulundu (p= <0,004). Obez olgularda insülin direnci olan ve olmayan grup arasında vitamin D1 ve vitamin B122 düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulundu (sırasıyla p1=<0,001;p2=<0,001). Obez çocuklarda vitamin D düzeylerinin daha düşük olduğu; vitamin B12 düzeyinde ise obez ve obez olmayanlar arasında anlamlı fark olmadığı gözlendi. Vitamin B12 ve vitamin D düzeyleri ile insülin ve HOMA-IR arasında negatif yönde anlamlı ilişkisi olduğu bulundu. Vitamin B12 düzeylerinin 5-10 yaş grubunda daha yüksek olduğu bulundu. Anahtar Kelimeler: 25 (OH) vitamin D, çocuk, obezite, vitamin B12, vitamin D yetersizliği

DüzceErgenlerObezite+4

Emrah Gün

2016

AnemiAnemi-demir eksikliğiBaş ağrısı+6

7-17 yaş arası migren ve gerilim tipi baş ağrısı tanısı olan hastalarda baş ağrısı ile vitamin D düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılması

Baş ağrısı dünyada en yaygın şikayetlerden biri olup doktora en sık başvuru nedenleri arasındadır. Migren ve gerilim tipi baş ağrısı (GTBA) çocukluk ve adölesan çağında en sık görülen baş ağrısı tipleridir. Bu çalışmada migren ve GTBA tanısı alan hastaların klinik ve laboratuvar özelliklerinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışma Mayıs 2017-Eylül 2017 tarihleri arasında Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde yapıldı. Çocuk Nöroloji Polikliniğine başvuran, 7-17 yaş arası, Uluslararası Baş Ağrısı Bozukluklarının Sınıflandırması (ICHD)-3 beta kriterlerine göre migren tanısı alan 100 hasta ve GTBA tanısı alan 30 hasta çalışmaya dahil edildi. Kontrol grubu olarak Genel Pediatri Polikliniğine başvuran 100 sağlıklı çocuk alındı. Çalışma gruplarının hemoglobin, hematokrit, MCV, MCHC, MCH, RDW, serum demir, demir bağlama kapasitesi, ferritin, vitamin B12 ve vitamin D düzeyleri belirlendi. Migren ve GTBA hasta grupları arasında baş ağrısı atak sıklığı açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Hasta grupları arasında ağrının şekli, şiddeti ve süresi açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık vardı (p<0.05). Migren tanılı hastalarda günlük bedensel aktivitelerle baş ağrısında artış GTBA'lı hastalara göre daha yüksekti. Stres, içsel sıkıntı, açlık, uykusuzluk ve zihinsel çalışma gibi baş ağrısı tetikleyici faktörler hem migrenlilerde hem de GTBA'lılarda en sık nedenler olarak tespit edildi. Ayrıca migrenli hastalarda uykusuzluk, soğuk hava ve sigaralı ortamda bulunma gibi faktörlerin GTBA'lı hastalara göre daha fazla baş ağrısını tetiklediği görüldü (p<0.05). Migrenli hastalarda hastalık süresi ile baş ağrısı atak sıklığı artıkça ferritin (sırasıyla p=0.021, p=0.003) ve vitamin D düzeyinde (sırasıyla p=0.004, p=0.002) azalma saptandı. Baş ağrısı şiddeti artıkça serum demiri (p=0.010) ve transferrin saturasyonunda (p=0.009) azalma saptandı. Ayrıca baş ağrısı atak süresi artıkça vitamin D düzeyinde azalma (p=0.034) saptandı. Gerilim tipi baş ağrısı olan hastalarda hastalık süresi uzadıkça MCHC (P=0.021) ve ferritin (p=0.012) değerlerinde azalma saptandı. Baş ağrısı atak sıklığı artıkça Hb (p=0.011) ve Hct (p=0.016) değerlerinde azalma görülürken, baş ağrısı şiddeti ve atak süresi ile Hb, Hct, MCV, MCHC, MCH, RDW, serum demir, TDBK, transferrin saturasyonu, ferritin, vitamin B12 ve vitamin D değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı. Migren hastalarında kranial manyetik rezonans görüntülemenin (MRG) %48'i normal, %52'sinde ise bening değişiklikler saptandı. Benzer şekilde GTBA hastalarında kranial MRG'nin %46.7'si normal, %53.3'ünde bening değişiklikler saptandı. Sonuç olarak, migren ve GTBA patogenezi henüz tam olarak anlaşılamasa da, bu çalışmada serum demir, ferritin ve vitamin D düzeylerindeki düşüklüğün baş ağrısı sıklığı ve şiddeti ile ilişkili olabileceği vurgulanmak istendi. Bu konuyla ilgili geniş popülasyonu içeren kontrollü çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar kelimeler: Migren, gerilim tipi baş ağrısı, demir eksikliği anemisi, vitamin B12, vitamin D.

Ramazan Arı

Fırat University

2018