1 numaralı Tevziât Defteri ( H.1207-1208 / M.1792- 1793 ) ( 1/ 32 Sayfa)

Bu çalışmada 18. yüzyılın sonları ve 19. yüzyılın başlarında Osmanlı Devleti'nin merkezi otoritesinin iyice zayıflaması ve devamlı vukû bulan savaşlar neticesinde, devlet ekonomisinin kötü bir duruma düşmesi ele alınmıştır. Taşrada otoritesini kaybeden Osmanlı Devleti, halkı Ayân, Vali, Sancakbeyi, Mutasarrıf gibi yöneticilerin ve güçlü kişilerin ellerine bırakmak zorunda kalmış, bu yöneticiler ise devletin belirlediği vergiler dışında halka fazladan vergi yükleyip zulüm etmişlerdir. Bölgeye atanan devlet görevlileri ve yerli güçlerin anlaşmaları sonucu adalet kavramı iflas etmiş; halk hakkını arayamaz hale getirilmiştir. Savaş ve barış zamanında alınan imdâd-ı seferiyye ve imdâd-ı hazeriyye vergileri halktan devamlı alınır olmuş ve tekâlif-i şakka türünden vergiler ihdas edilerek halk perişan bir duruma düşürülmüştür. Sonuç olarak ağır vergi yükü altında ezilen fakir halk ya yerini yurdunu terk etmek zorunda kalmış ya da eşkıyalık hareketlerine katılmıştır.Bu dönemde ''adalet'' kavramının içi boşaltılmaya başlanmış, adaleti uygulamakla görevli olan kadılar gücü elinde bulunduranlarla hareket edip; halktan imza ve harcı defter adıyla devletin almadığı aşırı vergiler talep etmişlerdir. Anahtar kelimeler: Osmanlı Devleti, Vergi, Kadı, Vali, Adalet