Devlet ve mekân: Stratejik ilişkisellikten toplumsal uzama

Bu çalışmanın temel itkisi, devleti ve mekânı parçalama gayretidir. İlkin devlet alanının sahip olduğu ontolojik yapıyı bulma ve tözcü fikirleri bir kenara bırakma derdine girilmiştir. İkinci temel nokta ise devletin meşru bir zemin kazanması ve pratiklerini gerçekleştirebilmesi için mekân formuna duyduğu ihtiyaç çalışılmıştır. Bu doğrultuda en küçük örgütlenme biçiminden daha makro yapılara giden bir analizin sonucu olan çalışmanın seyri, Marksist bir okumayla devleti ve mekânı yeniden anlama çabasına gidilmiştir. Birbirine bağımlı bu iki mecranın toplumsal arenayı formüle etmesi, farklı reaksiyonların ortaya çıkmasına neden olmuş ve iki önemli veriyi işlememize olanak tanımıştır. Haussmann'ın Paris'i yık-yap usulüyle Wacquant'ın kent paryaları özelinde cereyan eden bu işlem hali, farklı sermaye türlerinin yeni yüzünü göstermiştir. Böylece devlet- karşılaşması; simgesel kopuşlar ile mekânsal keskinlikler yaratarak toplumsal arenayı yeniden inşa etmemizi sağlamıştır.