Dicle Üniversitesi Tıp fakültesi, İlahiyat Fakültesi ve Eğitim Fakültesinde okuyan öğrencilerin nikotin bağımlılık düzeyleri ve depresyon arasındaki ilişkisi

Amaç: Sigara ve diğer tütün mamullerinin kullanımı, bütün dünyada önlenebilir ölümlerin önde gelen nedenlerinden birisidir. Tütün kullanımı; kardiyovasküler hastalıklar, kanser, kronik solunum hastalığı, diyabet ve erken ölüm riskini artıran bir faktördür. Tıp Fakültesi, Eğitim Fakültesi ve İlahiyat Fakültesinde okuyan öğrenciler gelecekte toplumda rol model olabilecek pozisyonlarda yer alabileceklerdir. Söz edilen fakülte öğrencilerinin nikotin bağımlılık durumlarının ve depresyonla ilişkisinin araştırılmasını ve bu çalışmadan elde edilecek sonuçlarla sigara ve tütün kullanımının önüne geçilmesini sağlayacak öneri ve tedbirlerin geliştirilmesine katkıda bulunmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Araştırmamız kesitsel tipte çalışma olarak planlanmıştır. Çalışmamızın evrenini üniversitemiz tıp fakültesi öğrencileri, ilahiyat fakültesi öğrencileri ve eğitim fakültesi öğrencileri oluşturacaktır. Çalışmamıza 262'si kadın ve 158'i erkek olmak üzere 420 kişi katılmıştır. Çalışmamızda katılımcılara 10 sorudan oluşan sosyodemografik veri formu, Beck depresyon ve fageström nikotin bağımlılık testi uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %37,6'sı erkek, %62,4'ü kadın olup, katılımcıların %25,7'sinin tıp fakültesi, %46,7'sinin ilahiyat fakültesi, %27,6'sının da eğitim fakültesinde okudukları tespit edilmiştir. Katılımcıların okudukları fakülteye göre beck depresyon skor ortalaması karşılaştırıldığında, istatiksel olarak anlamlı fark gözlenmiştir (p<0,05). Ancak; fakülteler arasında FNBT skorları arasında istatistiksel olarak anlanmlı fark yoktur (p>0,05). Sigara içen ve içmeyen öğrenciler arasında depresyon açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Katılımcılar; cinsiyetlere göre sigara içme durumları açısından kıyaslandığında, her fakültede cinsiyetler arasında sigara içme durumu açısından istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p<0,05). Sonuç: Aile veya yakın çevrede olan sigara tüketimi pasif maruziyet ve sigarayı özendirici bir faktör olarak değerlendirilmeli, özellikle aile bireylerinin çocuk ve gençlerin yanında sigara kullanmamaları yönünde toplumsal farkındalık oluşturulması yönünde ciddi çalışmalar yapılmalıdır. Sigara içmeye başlama döneminin daha çok lise dönemine denk gelmesi göz önüne alındığında, sigara bağımlılığını önlemeye yönelik çalışma ve eğitimlerin daha çok ilk ve ortaöğretim dönemlerine yoğunlaştırılması gerekmektedir. Anahtar sözcükler: Sigara, Tıp Fakültesi, İlahiyat Fakültesi, Eğitim Fakültesi, Depresyon, Nikotin