Diyabetik anne bebeklerinin 4-6 yaş grubunda ventriküler repolarizasyon değerleri ve insülin rezistansı

Amaç: Çalışmamızın amacı, maternal diyabetin infantlarda insülin direnci ve kalpte meydana getirdiği etkilerin araştırılmasıdır. Bu amaçla diyabetik annelerin 4-6 yaş arasındaki çocuklarında insülin rezistansının göstergesi olarak HOMA indeksi değerlendirilmiştir. Gestasyonel diyabetin infantın kardiyak anatomisine yönelik çalışmalar mevcut olmakla beraber elektriksel aktiviteye etkisine yönelik çalışma sayısı azdır. Çalışmadan elde edilecek verilerin nedeniyle oluşan insülin rezistansına sekonder ölümcül aritmilerin erken tespit edilmesi ve koruyucu önlemlerin alınmasına katkı sağlayacağına inanmaktayız. Gereç ve Yöntem: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 2014-2016 yılları arasında doğum yapmış diyabetik annelerin bebeklerinin 4-6 yaşlarında insülin rezistansı ve ventriküler repolarizasyon değerleri değerlendirilmiştir. Çalışmaya katılmayı kabul eden ve aydınlatılmış onamları alınan hastalardan detaylı bir öykü alınmış ve fizik muayene yapılmış, glukoz ve insülin kan düzeylerine bakılmış ve EKG'leri çekilmiştir. Tüm katılımcıların EKG'leri hastanemizde kardiyoloji uzmanı tarafından değerlendirilmiştir. Araştırmamızda Tp-e, QT, QTc, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc değerlerine bakılmıştır. HOMA-IR değerleri ile insülin rezistansı değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 4-6 yaşları arasında 34 gestasyonel diyabetli anne bebeği ve 25 sağlıklı olgu dahil edildi. Her iki grubun cinsiyet, yaş, boy, vücut ağırlığı, bel çevresi ve BMI persantilleri arasında anlamlı fark saptanmadı. GDM'li grup EKG parametreleri açısından kontrol grubuyla karşılaştırıldığında Pmax (p=0,007), Pdisp (p=0,026), QRSsüre (p=0,022) değerlerinde anlamlı; JTc (p=0,07) değerinde sınırda anlamlı; QTd (p<0,001) ve QTdc (p<0,001) olup anlamlı fark bulunmuştur. GDM'li grup kendi içerisinde insülin ve diyetle regüle olarak ayrılıp EKG parametreleri açısından karşılaştırıldığında QTd (p=0,08) ve QTdc (p=0,06) olup sınırda anlamlı fark bulunmuştur. İnsülin direnci açısından diyetle regüle grup, kontrol grubuyla karşılaştırıldığında ortalama Homa – IR değerleri arasındaki fark sınırda anlamlıdır (p=0,097). İnsülinle regüle gebelerin çocuklarının Pmin değeri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksektir (p<0,001) , Pdisp ve QRS süresi ise kontrol grubunda anlamlı yüksek saptanmıştır (p<0,001). QTc, QTdc, Tpe, Tpe/QTort ve Tpe/JT değerleri ise insülin kullanan grupta kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (Sırasıyla p=0,012; p=0,023; p=0,007; p=0,008; p=0,014). Diyetle regüle gebelerin çocuklarının kontrol grubuyla karşılaştırılmasında da insülin grubuna benzer sonuçlar elde ettik. Pdisp kontrol grubunda anlamlı yüksek saptanmıştır (p<0,001). Diyetle regüle gebelerin çocuklarının Pmin, QTmin, QTort, QTc, JT, JTc, Tpe, Tpe/QTort ve Tpe/QTc değerleri ise insülin kullanan grupta kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (Sırasıyla p<0,001, p=0,007; p=0,047; p=0,056; p=0,005; p=0,023; p= 0,002; p=0,002; p=0,014; p=0,058). Sonuç: Gestasyonel diyabetin infant kalbi üzerinde anatomik etkilerinin yanında, elektriksel aktivitesini de etkileyerek hayatı tehdit eden ventriküler aritmilere sebep olabilir. Bunların erken tespiti ani kardiyak ölüm sıklığını azaltabilir. Anahtar Sözcükler: Gestasyonel diyabet, insülin rezistansı, Tpe, JTc, ventriküler repolarizasyon, aritmi, diyabetik anne bebeği