Fatih Dönemi merkezî ve umumi kanunnamelerin dili üzerine bir inceleme

Osmanlılarda genel olarak belirli bir konuya dair hukuki maddeleri ortaya koyan padişah hükmüne kanunname denir. Osmanlı kanunnameleri hem Osmanlı tarihi ve hukuk sistemi için hem de Türk dili için oldukça zengin kaynaklardır. Türkçenin tarihsel söz varlığının tespiti konusunda yalnızca edebî eserlerin değil, farklı amaçlarla yazılmış olan eserlerin de taranması ve incelenmesi gerektiğini düşündüğümüzden bu çalışmamızda kanunname metinlerini ele aldık. Osmanlı hukuk sisteminin gelişiminde Fatih dönemi bir dönüm noktası teşkil etmektedir. Fatih, kanun adamı olarak tarihe geçen ve tedvin edilmiş bir kanunname yayımlayan ilk Müslüman hükümdardır. Bu sebeple çalışmada özellikle Fatih dönemi merkezî ve umumi kanunnamelerini inceledik. İncelenen metinlerden hareketle dönemin ses ve şekil bilgisi özelliklerini ve söz varlığını tespit etmeye çalıştık. Çalışmamızın asıl amacı, üzerine dil çalışması yapılmayan kanunnamelerin incelenmesi, bu tür metinlerde dilin nasıl işlendiği, kelime dağarcığının ne derecede olduğu ve eserin yazıldığı dönem de göz önünde bulundurularak yazım, ses ve şekil yönünden farklılıkların belirtilmesidir. Ayrıca metinlerin içerdiği söz varlığı işlenip Türkçenin tarihî söz varlığına katkı sağlanması hedeflenmiştir. Anahtar Kelimeler: Eski Oğuz Türkçesi, Kanunname, Fonetik, Morfoloji, Söz Varlığı.