İstanbul'da Yahudi gençliği: Habitus, kuşak ve gündelik hayat

Bu araştırma İstanbul'da yaşayan Yahudi gençlere odaklanmakta ve onları habitus, kimlik, gündelik hayat ve hafıza kavramları çerçevesinde tartışmaktadır. Araştırma kapsamında İstanbul'da 19-35 yaş arası Yahudi genç ile derinlemesine görüşmeler yapılmış ve bu kavramlar ışığında Yahudilik algıları, kimlikleri, gündelik hayatlarının nasıl şekillendiği ve toplumsal hafıza ile neler hatırladıkları incelenmiştir. Erken Cumhuriyet dönemindeki Türkleştirme politikaları ve cemaatin karşılaştığı travmatik olaylar, geçmiş kuşakların toplum içinde görünür olmayan bir tutum sergilemesine ve cemaatin içe dönük bir hayat yaşamasına neden olmuştur. Ancak günümüzde gençler geçmişten gelen bu sessiz tutumu anlayışla karşılasalar da eleştirel yaklaşmakta ve dışına çıkmayı arzulamaktadırlar. Yahudilik her ne kadar bir din olsa da Yahudi gençler için varlığını bir gelenekler bütünü olarak sürdürmektedir. Hem Yahudi kültürü hem de Türkiye'de içinde yaşadıkları kültürden etkilenen Yahudi gençler, kültürel etkilerin büyük rol oynadığı çoklu bir kimlik yapısını benimsemişlerdir. Görüşmeciler her ne kadar geçmişin gölgesinde kalmak istemeseler de bir bubble olarak adlandırdıkları ve sadece Yahudi alanlardan oluşan dışa kapanık bir yaşam sürdürmekte ve gençlerin arasında çok azı karma okullara giderek bu bubble'ın dışına çıkabilmektedir. Yahudi gençlerin oluşturdukları bu habitus onların beğeni ve tercihlerini de belirlemekte ve evlilik söz konusu olduğunda kültürel kapitalleri göz ardı edilemez bir önem taşımaktadır. Hafıza toplumun bütününe atfedilen bir yapı olduğu için Yahudi gençler arasında hem geçmiş kuşaklara dair hem de kendi kuşaklarına dair neler hatırladıkları konuşulmuştur.