Özel bir fizik tedavi merkezinde uygulanan obezite tedavisinin kilo verme üzerine etkisinin saptanması

Bu çalışmada özel bir fizik tedavi merkezinde uygulanan obezite tedavisinin kilo verme üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma Kasım 2013- Şubat 2014 tarihleri arasında ROMMER Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi'nde uygulanan 'Obezite Tedavisi' ne başvuran BKİ≥30 kg/m² olan 18 yaş üstü gönüllü 27 kadın birey üzerinde yürütülmüştür. Bireylerin demografik özellikleri, genel beslenme alışkanlıkları ve fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek amacıyla anket formu uygulanmıştır. Bireylerin vücut kompozisyonları tedavi süresince her hafta düzenli olarak TANİTA BC 418 MA cihazı ile bel ve kalça ölçümleri ise mezura ile ölçülmüştür. Çalışmaya katılan kadınların ağırlık (kg), yağ %, yağ kg, FFM (Yağsız kütle) ve vücut su %, KMY (kemik mineral yoğunluğu) %, BMR (bazal metabolizma hızı), bel çevresi (cm), kalça çevresi (cm) değişkenlerinin ilk ölçümü ve tekrarlayan ölçümlerinin hastalık grupları, yaş değişkeni, menopoz durumu, sigara grupları, ara öğün grupları, öğün atlama durumlarına karşılaştırılması yapılmıştır. HOMA-IR (insülin direnci) ile ağırlık (kg) (r= 0,446; p< 0,020; α= 0,05), vücut yağ yüzdesi (%) (r= 0,433; p< 0,024 ; α= 0,05) ve vücut yağ kütlesi (kg) (r= 0,433; p< 0,024 ; α = 0,05) değişkenlerinin ilk ölçümleri arasında pozitif yönde doğrusal bir ilişki olduğu görülmektedir (HOMA-IR değerinin artması durumunda ağırlık (kg), vücut yağ yüzdesi (%) ve yağ kütlesi (kg) değerlerinde artış ya da HOMA-IR değerinde azalma gözlenirken ilgili değişkenlerin ölçümlerinde de azalma gözlenmektedir.). Analiz sonucunda ara öğün grupları arasında ağırlık değişkeninin ilk ölçümü ve tekrarlayan ölçümlerin 1. ölçüm değerine göre hesaplanan yüzde değişim değerlerine göre istatistiksel olarak fark bulunmaktadır. İkinci ölçümün, birinci ölçüme göre hesaplanan yüzde değişim değeri (yd1) için ara öğün sayısı 1 olan grupta (n=9) başlangıç ölçümüne göre %1'lik bir azalma gözlenirken, ara öğün sayısı birden fazla olan grupta (n=18) %0,4'lük bir azalış gözlenmiş ve iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p=0,004). Araştırmaya katılan kadınların çalışma süresince ağırlık kaybı ortalamaları 2,9704 kilogram; vücutlarındaki yağ oranları arasındaki fark %0,7; vücut yağ miktarları farkı 1,89 kilogram istatistiksel açıdan önemli bulunmuştur (p= 0,000; 0,036; 0,000; < 0,05). Anahtar Kelimeler: Obezite, obezite tedavisi, BKI