Psikiyatri kliniğinde yatarak tedavi gören alkol-madde bağımlılarında kendine zarar verme davranışı, travmatik ve dissosiyatif yaşantıların incelenmesi

Çocukluk çağı travmaları, daha sonraki yıllarda alkol ve alkol dışı madde kullanım bozuklukları dahil olmak üzere birçok bozukluk için risk oluşturmaktadır. Bu çalışmada, alkol ve alkol dışı madde kullanım bozukluğu olan hastalarda çocukluk çağı olumsuz yaşantı ve travma deneyiminin belirlenmesi, kendine zarar verme davranış oranlarının saptanması ve dissosisyatif bozukluklar ile arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya Bülent Ecevit Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Kapalı Psikiyatri servisinde yatarak tedavi gören ardışık, detoksifikasyonu tamamlanmış, DSM-5 ölçülerine göre alkol kullanım bozukluğu ve/veya alkol dışı madde kullanım bozukluğu olan 93 hasta alınmıştır. Araştırmaya katılan hastalara yarı yapılandırılmış Sosyodemografik Veri Formu (SVF), Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri (KZVDDE), Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği (CTQ-28) ve Dissosiyasyon Ölçeği (DIS-Q) uygulanmıştır. Sadece alkol bağımlılarının, alkol ve alkol dışı madde bağımlılarına göre daha fazla KZVD gösterdiği anlaşıldı. KZVD uygulayan alkol bağımlılarında ise cinsel istismar daha yüksek bulundu. Böylece çocukluk travmaları arasında KZVD riskini en çok arttıran alt boyutun cinsel istismar olduğu anlaşıldı. Alkol ve alkol dışı madde bağımlılarında dissosiyasyon daha yüksek bulundu. Alkole ek madde kullanımı olanlarda dissosiyatif belirti şiddetinin daha yüksek olduğu anlaşıldı. Dissosiyatif belirti şiddeti ile KZVD belirti şiddeti arasında anlamlı bir ilişki olduğu anlaşıldı. Duygusal ihmal ve duygusal istismar puanları yüksek olanların dissosiyatif belirtilerinin de yüksek olduğu anlaşıldı. Dissosiyasyon yüksekliğinin KZVD'yi yordadığı anlaşıldı.