Şerif Muhiddin Targan'ın "Kapris I" ve "Koşan Çocuk" adlı eserlerinin incelenmesi

Şerif Muhiddin TARGAN, 1892-1967 yılları arasında yaşamış Türk Müziğinin önemli ud virtüozu ve bestecisidir. Müziğe küçük yaşlarda önce ud daha sonra viyolonsel eğitimi alarak başlamıştır. Birden fazla ülkede bulunmuş olması nedeniyle sanatında geleneksel ve modern müziğin harmanlanmış olduğu görülmektedir. Ud sazı için beste yazması, ud enstrümanı üzerinde yapmış olduğu teknik çalışmalar ve çalgıya eser yazma fikrini gerçekleştirmiş olması Targan'ı özel kılmaktadır. 'Kapris I ve Koşan Çocuk' eserlerinin Türk Müziğinden farklılıkları; ud için yazılmış olmalarına rağmen, her iki eserde de Batı müziği özellikleri baskındır. Saz eserlerimizden olan "Tasvîrî Eser" türünün özelliklerini taşımaktadırlar. Enstrümana özel eser olmaları sayesinde ud sazına kimlik kazandırmışlardır. Ritim olarak bu eserlerin hiçbirinde Türk Müziğine özel olan (aksak veya büyük usuller gibi) usuller bulunmamaktadır. Batı Müziği usulleriyle yazılmışlardır. Eserlerde icra özellikleri açısından ileri teknik (ileri pozisyonlar, hız) görülmektedir. Şerif Muhiddin Targan'ın ud için yazmış olduğu "Kapris I" ve "Koşan Çocuk" eserleri "Form, Melodi, Ritim, İcra" başlığı altında önce genel, sonra detaylı olarak her cümle ayrı ayrı incelenmiştir. Form özellikleri bakımından incelenmesi; biçim, yapı ve üslup bakımından incelemeleri içermektedir. Cümlelerin incelenmesinde "yapı- melodi" bir arada verilmiş olup devamında sırasıyla 'ritim ve icra' açısından detaylı olarak değerlendirilmiştir. Amaç, bu eserlerin kompozisyon ve ud icrası açısından taşıdığı önemin, detayların da incelenmesi yoluyla araştırılmasıdır. Bu çalışma ile günümüz bestecilerinin ve ud icralarında da bu icra özelliklerinin kullanılabileceği düşünülmüştür.