Sosyal ve tarihsel bağlamda OŞ/Kırgızistana sürgün edilen Batumlu Türklerin sosyal yapısı

Bu tez çalışması, dünyada yeni yeni keşfedilmeye başlanan sürgün sosyolojisi disiplininden yola çıkarak, 1944 yılında Sovyet Rusya tarafından Kırgızistan kırsallarına sürülen Karadenizli Türklerin sosyal yapısını analiz etmektir. Karadenizli Türklerin seçilmesindeki temel mantık, küçük 65 yıl geçmesine rağmen horondan mıhlamaya, misafir ağırlamadan türkülere kadar kültürlerini yaşatmaya çalışan bir topluluk olarak araştırılmaya değer görülmesidir. Karadenizli Türkleri özel kılan sebep diğer sürgün topluluklardan farklı olarak bir diyaspora oluşturabilecek sayıda ve büyüklükte olmamaları, bu nedenle yaşlı kuşağın aradan çekilmesiyle yavaş yavaş kültürlerini kaybetmeye başladıkları kaygısıdır. Ayrıca çalışmanın Sovyet deneyiminden yola çıkarak sürgün sosyolojisi için kullanılabilecek temel argümanları belirlemesi, çalışmayı ayrıca önemli kılmaktadır.Bu bağlamlardan hareketle ilk elden göç kavramı ve onun görüngülerini analiz eden bu çalışma, zorunlu göçlerden sürgün olgusuna odaklanarak sürgün sosyolojisinin temel hareket noktalarını, sürgünün tarihi serüvenini, sosyo-psikolojik ve sosyo-politik süreçlerini değerlendirmiştir. Sonrasında 1917-1989 yıllarını kapsayan Sovyet deneyimine değinen çalışma, sürgünlerin politik olarak kullanılmasının Sovyet topraklarında oluşturduğu sonuçlara değinerek Karadenizli Türklerin fiziki ve sosyal çevresini tanımlamıştır.