1,810
Archived Theses
17
DOIs Assigned
1%
DOI Rate
Discipline
The role of local government on urban development in Mogadishu Somalia
SUMMARY The aim of this study is to explore the influence of local government on urban development in Mogadishu, Somalia. The objectives include examining infrastructure planning, city planning, and water planning in the area. The study seeks to assess the impact of local government on urban development and investment in Mogadishu. It comprises five chapters covering the problem statement, literature review, methodology, data presentation, analysis, interpretation, findings, conclusions, and recommendations. The research employed a descriptive design with a target population of 90 respondents and a sample size of 73. The researcher utilized the Slovenes formula to determine the sample size and employed questionnaires as the research instrument. Data analysis involved the use of statistical methods such as graphs and statistics, with frequency analysis conducted using Statistical Package for Social Science (SPSS V. 25.0) Upon analysis, several recommendations emerged regarding the role of local government in urban development. For instance, it is suggested that the local government should implement programs aimed at improving infrastructure, including waste disposal services, and raise awareness among residents to appreciate and contribute to the creation of new infrastructure systems. Furthermore, there is a need for collaboration with experienced professionals and other countries to enhance existing infrastructure and establish companies in rural communities, ensuring adequate staffing to manage infrastructure centers. Neglected populations, particularly in rural areas, should receive attention, and local authorities should take proactive steps to address their needs. These measures are expected to contribute to an improvement in the living standards of the community. Keywords: local government, urban development, infrastructure planning, city planning and water planning
Public policy and infrastructural development in Nigeria: A study of Anambra State, 2014-2021
Despite the fact that Anambra State has seen numerous administrations, their policies in a number of sectors have not been well implemented, and there has been a lack of investment in some areas of infrastructure development. This could be detrimental to the state's goal of achieving development and raising the standard of living for its citizens. In light of this, the study "Public Policy and Infrastructural Development in Nigeria: a study of Anambra State between 2014 and 2021" is conducted. David Easton's Systems Theory was used as the study's theoretical analytic framework. The study design employed was a descriptive survey. Both primary and secondary sources of data were gathered for the study; among the tools employed were questionnaires, journals, newspapers, textbooks, and observation. The Taro-Yamane sample was used in the study. The study used Bowley's proportional allocation formula along with Taro-Yamane's sample size and stratified random sampling technique. 399 respondents made up the study's sample size. Accordingly, 330 respondents' responses were employed in the data analysis, which was predicated on the validity and retrieval of the returned survey. The instrument's (the questionnaire's) reliability was tested in the study using the Pilot approach. The gathered information was displayed as a frequency distribution table and a four-point Likert rating scale. Mean (X) method and Chi-square (X²) inferential statistics were used for quantitative analysis. The study's conclusions showed that while public policy has aided in the development of infrastructure, not all sectors have benefited from it. Among the factors preventing the effective implementation of public policy on infrastructure development in Anambra state are institutional weakness, political instability, bribery and corruption, lack of professionals, and poor cross-sectoral policy integration. The study concluded that while public policies have been effectively implemented, the improvement of infrastructure has only been observed in certain sectors of the state, such as the road and transportation, health, and education sectors; during the study period, little to no progress has been made in the areas of environmental protection, sanitation, general security, and the safety of people and property in Anambra state. The study made several recommendations, including that the state establishes proper institutions and agencies to carry out and implement development policies and programs, hire professionals and qualified policymakers, and ensure project and program continuity. Good governance also contributes to political and economic stability in the state.
Socio-political consequences of U.S. intervention in Afghanistan (2001-2021)
Since 1996, Afghanistan under the rule of the Taliban has been isolated and cut off from the international community. The Taliban did not allow women to study or work and severely violated the rights of ethnic, religious minorities and Human Rights violation. In 2001, after the September 11th attacks, America and its allies intervened in Afghanistan, causing the Taliban government to fall and initiating a decade of democracy in the country. America's presence from 2001 to 2021, while providing significant opportunities and capacities for the people of Afghanistan, was also marked by numerous mistakes and errors. Despite extensive research on the United States' presence and its dimensions and consequences, there has not been a comprehensive study regarding the social and political consequences of the U.S. presence in Afghanistan. This research, therefore, addresses the question: What have been the political and social consequences of American intervention in Afghanistan? The study analyzes and evaluates specific dimensions and consequences of America's presence in Afghanistan. The findings indicate that although America created many opportunities and capacities, strategic mistakes and errors made by the U.S. hindered Afghanistan's progress and development. Consequently, the country remains economically dependent on agriculture, politically divided and hostile, culturally backward, and socially very backward and undeveloped.
Sosyal belediyecilik kapsamında dezavantajlı gruplara yönelik sosyal politikalar - Arnavutköy Belediyesi örneği
Sosyal örgütlenme ve sosyal yardımlaşma insanlık tarihi kadar eski olsa da Sanayi Devrimi'yle birlikte sosyal yardımlar devlet tarafından planlı bir şekilde gerçekleştirilmektedir. Sanayi Devrimi'ni takiben sanayileşme artarken kırsal alanlardan büyük kentlere doğru yoğun bir şekilde göçlerin yaşandığı görülmektedir. Sanayi Devrimi'nin neticesinde kentsel alanlara yönelik nüfus artışıyla birlikte başta sosyal olmak üzere çevresel, kültürel ve ekonomik anlamda birtakım sorunlarla karşı karşıya kalınmıştır. Bu sorunlara karşı çözüm yollarının gerçekleştirilmesi amacıyla sosyal politika uygulamaları geliştirilmeye başlanmıştır. Merkezi hükümetlerle başlayan sosyal politika uygulamalarının yerelde de uygulanması sürecin bir ayağını meydana getirmektedir. Bu bağlamda yerel yönetimlerin hem toplumun ihtiyaçlarını karşılama noktasında hem de yaşam kalitesini arttırmada kritik bit rol oynadığı görülmektedir. Yerel yönetimlerin üstlendiği bu görev dünyada Türkiye genelinde sosyal belediyecilik faktörünün güçlenmesi olarak ifade edilebilecek bir sürecin başlangıcı olarak görülmektedir. Mevcut tarihsel koşullar içerisinde sosyal belediyecilik anlayışına yönelik genel bir kanaat oluşmakla birlikte uygulamaların niteliğinin araştırılmasının önem arz ettiği görülmektedir. Bu doğrultuda çalışmada Arnavutköy belediyesinin toplumun dezavantajlı kesimlerine yönelik uyguladığı politikaların sosyal belediyecilik bağlamında incelenmesi ve değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Buradan hareketle belediyeye ait 2015-2024 yılları arasındaki stratejik planlama raporları ile 2015-2022 yılları arasındaki faaliyet raporların incelenmesiyle araştırma sürecine başlanmıştır. Bu incelemenin ardından belediyeye ait Sosyal Destek Müdürlüğü birim sorumlusu olan 10 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen verilerden hareketle Arnavutköy Belediyesi'nin sosyal belediyecilik stratejilerinin, sadece maddi destekle sınırlı kalmayıp, eğitim ve mesleki gelişim, sosyo-kültürel faaliyetler, sağlık hizmetleri konularında toplumun üretkenlik kapasitesini artırmaya yönelik önlemleri de içermekte olduğu sonucuna ulaşılmıştır ancak bununla birlikte ulaşım hizmetleri, yetersiz katılım mekanizması ve yerel demokrasinin sağlanması konularında eksikliğinin olduğu anlaşılmıştır
Economic relations between China and Afghanistan (2001-2021)
China is one of the developed countries with a large economy, which has been able to compete economically with America. After 2001, this country (China) committed to rebuilding the country by entering Afghanistan and defining the major interests and concerns of Afghanistan. Although China pledged to restore and support the political system and stability in Afghanistan, the Afghan government could not use China's capacity sufficiently. The lack of sufficient use of China's capacities for the reconstruction of Afghanistan caused that the economic relations between China and Afghanistan did not develop as expected. According to this issue, the basic question that has been raised here is, what was the economic relations between Afghanistan and China from 2001 to 2021, and what will be the prospect of economic relations between China and Afghanistan in the future? In response to the above basic question, in this research, we tried to use new and old sources, as well as interviews and other sources that were available, to reach the conclusion that the economic relations between China and Afghanistan, although from 2001 to 2021 It has continued to increase and China's exports reached a maximum of 779 million dollars in 2018, but this amount was not enough and they are not. Because China is a large economic country that has a land border with Afghanistan, and this was a fundamental and historical opportunity for Afghanistan, which could completely change the economic and political situation in Afghanistan through the use and expansion of trade with China. Considering that according to the current research, the economic relations between China and Afghanistan did not expand and develop sufficiently during the years 2001 to 2021, now it is necessary for the rulers of Afghanistan to use the capacities and opportunities of China and by any means to expand and Use it to develop trade with China.
Reasons and effects of the UK's exit from the European Union
This thesis examines the issue of Brexit by exploring its historical significance, motivations and consequences. It identifies internal factors, such as economic concerns, sovereignty and immigration, as well as external influences, such as the European economic crisis and the rise of populism, that led the UK collectively to make the decision to leave the EU. The historical context covers the formation of the European Union, its key treaties and institutions, and the ambivalent relationship between the UK and the EU since its accession in 1973. The study highlights the reasons for Brexit, including financial burdens, sovereign disputes, immigration concerns, and the role of political parties and the media in shaping public opinion. The thesis analyses the withdrawal process, focusing on the challenges faced by Theresa May and Boris Johnson during the Article 50 negotiations. It discusses crucial debates, such as 'hard Brexit versus soft Brexit', and the eventual adoption of the Trade and Cooperation Agreement. This research also examines the impact of Brexit on the UK, particularly in terms of politics, economic stability and security, as well as its wider implications for the EU, including institutional challenges, economic adjustments and increased uncertainty within member states. The research addresses key questions through hypotheses about political independence, economic outcomes, internal divisions and media influence. It uses a mixed methodology that includes surveys, historical analysis and statistical data to provide a comprehensive understanding of Brexit and its implications
Dil, kültür ve etnisite bağlamında kimlik inşası: Ardeşen örneği
Kimlik inşası, tarih ile yüzleşme ve geleceğe yön verme arasında hassas bir dengeyi temsil eder. Bu çalışma, Ardeşen'deki Lazların kimlik inşası sürecinde etkili olan unsurları ele almayı amaçlamaktadır. Ardeşen, hem Türkçe hem de Lazca konuşulan bir bölge olarak, yerel kimlik ile ulusal kimlik arasındaki etkileşimi anlamak için uygun bir örnek sunmaktadır. Araştırma, etnik kimlik ve milli kimlik tanımında hangi öğelerin ön plana çıktığını irdelenmiştir. Etnik aidiyetler ile milli kimliği ayrıştıran unsur ile tamamlayıcı unsurların neler olduğu araştırılmıştır. Din, tarih, etnisite, dil ve kültür gibi unsurların, ulusal kimliğin inşasında nasıl bir rol oynadığı incelenmiştir. Ardeşen'de yaşayan bireylerin hem Laz kimliğini hem de Türk kimliğini nasıl bir arada sürdürebildiği; bu süreçte devlet politikalarının ve yerel dinamiklerin nasıl bir etkileşim içinde olduğu incelenenmiştir. Bu çalışma, Türkiye'deki kimlik ve aidiyet tartışmalarına yeni bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır. Mikro düzeyde kimlik inşasını ele alarak, yerel dinamiklerin ulusal kimlik üzerindeki etkisi derinlemesine incelemektedir. Araştırma, ulusal kimlik inşasında ideoloji ve siyasetten uzakta durarak literatüre önemli bir katkı sağlayacaktır. Çalışmada, nitel ve nicel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma bir araştırma yöntemi benimsenmiştir. Araştırma verileri, Ardeşen bölgesinde yapılan etnografik gözlemler, yarı yapılandırılmış görüşmeler ve anketlerden elde edilmiştir. Nitel veriler, bireylerin kimlik inşası süreçlerini derinlemesine anlamayı hedeflerken, nicel anket sonuçları milli kimlik algısını ve Türk kimliği aidiyeti seviyelerini ölçmek için kullanılmıştır. Ardeşendeki Lazlar; Türk kimliğini, ulus kimlik olarak nitelemekte siyasi ve resmi kimlik olarak görmektedirler. Laz kimliğini ise ulusaltı kimlik olarak nitelemekte kültürel ve etnik kimlik olarak görmektedirler. Laz kimliği alt kimlik Türk kimliği üst kimlik olarak görülerek bu iki kimlik arasında bir çatışma olmadan birlikte var olmaktadırlar.
Kuzey ve Doğu Suriye'de ulusal bütünlük açısından özerk yönetim yapılanması
Bu tez, kuzeydoğu Suriye'deki özerk yönetimin rolünü, daha geniş ulusal çerçeve ve yerel bağlam içinde, tanımlayıcı ve karşılaştırmalı bir metodoloji kullanarak incelemeyi amaçlamaktadır. Suriye'de iki temel bakış açısı vardır: bir bakış açısı, özerk yönetimi, ABD'nin IŞİD'e karşı mücadelesi aracılığıyla önderlik ettiği uluslararası koalisyon tarafından meşrulaştırılan yeni, demokratik bir Suriye kurmaya doğru bir adım olarak görmektedir. Diğer bakış açısı ise bu yönetime karşı çıkmakta ve onu Suriye'nin bölünmesi için potansiyel bir temel olarak görmektedir. Hem kabulün hem de reddin arkasındaki nedenleri anlamak için, bu yönetimin tarihini incelemek esastır. Ayrıca, askeri, idari ve siyasi özerk yönetim yapısının analizi ve bu yapının dayandığı teorik ilkelerin incelenmesi, yerel siyasi ve idari uygulamalarla karşılaştırılması gerekmektedir. Sorunun ciddiyeti, bu özerk yönetimin, Suriye'nin fiilen bölünme tehlikesiyle karşı karşıya olduğu çok hassas bir dönemde ortaya çıkmasındadır. Beşşar Esad rejiminin çöküşüyle birlikte, bu yönetimin bazı bölgelerdeki genişlemesi endişeleri artırmıştır. Nüfus demografisi değişmiş ve ülke şu anda iki ana kontrol alanına bölünmüştür; her kontrol alanında yerel güçlerin yanı sıra yabancı kuvvetler de bulunmaktadır. Anahtar kelimeler: Özerk Yönetim, Özyönetim, Federalizm, Özerklik
Türk kamu yönetiminde iç denetim ve yönetişim ilişkisi: Bakanlıklar örneği
Türkiye'de iç denetim birimlerinin, bakanlıklar bağlamında, yönetişim sistem, yapı ve unsurlarını yeterli düzeyde değerlendirip değerlendirmediği konusuna odaklanan bu çalışma, iç denetimin yönetişim alanındaki rol ve sorumluluklarına ilişkin kat etmiş olduğu mesafenin tespit edilmesi ve bu konuda ne derece başarılı olduğunun belirlenmesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada öncelikle iç denetim sistemiyle ilgili bilgilere yer verilmiştir. İç denetimin tanımının ve amaçlarının neler olduğu açıklanmak suretiyle iç denetim sisteminin unsurlarının izahı yapılmıştır. Çalışmanın devam eden bölümlerinde ise yönetişim kavramının ve sisteminin incelemesi yapılmıştır. Bu kısımda iç denetimin faaliyet alanı olan yönetişimin kavramsal arka planı ifade edilmeye çalışılmıştır. Sonrasında ise iç denetim ile yönetişim alanlarının birbirleri ile olan ilişkisinin detayları açıklanmıştır. Bu çalışma ile Türkiye'deki kamu kurumlarında ve özellikle bakanlıklarda yönetişim sistemi açısından belirtilen kural ve standartların uygulanıp uygulanmadığının belirlenmesi maksadıyla bir alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Alan araştırmasındaki amaç, sadece bu uygulamaların gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği değil kural ve esasların bilinirliği ve farkındalığı konusunda da bilgi edinmektir. Ayrıca, araştırma ile iç denetim ve yönetişim alanındaki aktörlerin temel rol ve sorumluluklarının farkındalık düzeyleri iç denetçi bakış açısıyla belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun sonucunda ise sistemde yer alan eksiklikler ve aksaklıkların tespit edilmesi amaçlanmış ve bunların ortadan kaldırılması için hangi eylem ve tedbirlerin gerekli olduğu ortaya konulmaya uğraşılmıştır. Çalışmanın sonucunda bakanlık iç denetim birimlerinin yönetişim sistemlerine ilişkin değerlendirmelerinin yeterli düzeyde olmadığı görülmüştür. Bu bağlamda, elde edilen bulgular literatürdeki bilgiler doğrultusunda değerlendirilerek kamu kesiminde yönetişim konusunda iç denetimin rol ve sorumluluklarına yönelik bazı öneriler geliştirilmiştir.
Türkiye'de belediyelerin kültür sanat ilişkileri
Sosyoloji bilimi empirik araştırmalarda olduğu gibi kültür ve sanatı birer olgu olarak görerek bu olguları farklı öğelerden teşekkül etmiş bir bütün olarak kabul etmektedir. Çalışmanın özünde var olan çözümleyici ve bireşimci yöntemler sanat ve kültür olguları ile kent ve belediyeleri genel sosyolojinin kabul ettiği disiplinler temelinde ele almaktadır. Bu bakımdan yönetsel bir birim olan belediyeler ile kültür-sanat faaliyetleri arasındaki ilişkinin niceliği ve niteliği klasik ve çağdaş tartışmalara kültürel bir bağlamda zemin teşkil eden ve onları bir noktada birleştiren kent olgusu üzerinden araştırılmıştır. Ekonomik, politik, bilimsel, sanatsal ve entelektüel alanlardaki uygulama ve projeler yine kent adı verilen sosyal mekân üzerinden işlem görmekte ve sonuçları bakımından da bu mekân üzerinden değerlendirilmektedir. Çalışmanın tamamında Türkiye'deki belediyelerin kültür-sanat alanındaki etkinliklerine ulaşmak için tümevarımsal bir araştırma sistematiği benimsenmiştir. Yönetim bilimi açısından daha nesnel bir yer tutan sosyal politikaların oluşturulması ve ilgili alana karşı benimsenen yaklaşımların tarihi, ideolojik ve kültürel art alanları araştırılmıştır. Belediyelerin yereldeki görevlerinin toplumsal ve ulusal bakımdan nasıl bir değişime uğradığı, bu değişim üzerinde hangi etkenlerin rol oynadığı cevap aranan soruların başlıcalarıdır. Bu amaçla, Türkiye'de toplumsal siyasi tercihleri temsil eden siyasi partiler ile onlara bağlı belediyelerin içerisinde belirli koşulları sağlayanlar arasından seçilen belediyelerin ilgili alandaki etkinliklerine daha yakından bakılmıştır. 2000'li yıllardan sonra yönetsel uygulama ve politikaların tıpkı dünya gündemini belirleyen temel ayrımlar gibi Türkiye için de geçerli referans noktaları oluşturarak değişimlerde etkin olduğu görülmüştür. Hızlı bir tüketim döngüsünün yaşandığı bu dönemde endüstriyel, dijital ve kültürel nihai ürünlerin klasik bağlamlarından çıkarak gündelik işlevlerinde ömürlerinin kısalmış olduğu tespit edilmiştir. Önemli yerel yönetim birimleri olan belediyelerin; seçimlerle dönemler halinde göreve gelmenin yarattığı zaman baskısından, yerleşik bir kurumsal kültür-sanat algısına sahip olmamalarına kadar bir dizi soruna rağmen yerelde sağlıklı bir kültür sanat iklimi tesis edilebilmek için rasyonel yaklaşımlar benimsemesi gerektiği anlaşılmaktadır.
Kamu yönetiminde ciddi oyunlar kullanımı ve oyunlaştırma uygulamaları: Değerlendirme ve öneriler
Bilgi ve iletişim teknolojilerinin gelişmesi, oyun olgusunda da yeni boyut ve açılımlar ortaya çıkarmıştır. Bu yeniliklerin başında, oyun kavramından türeyen ve "oyun öğelerinin oyun dışı bağlamlarda kullanılması" şeklinde tanımlanan "oyunlaştırma" (gamification) ve her ne kadar farklı bir kavram olsa da sıklıkla oyunlaştırma yerine kullanılan "ciddi oyunlar" (serious games) gelmektedir. Çeşitli iş alanları ve toplumsal etkileşimler başta olmak üzere birçok alanda ortaya çıkan ve artık hayatın neredeyse her alanına yayılan oyunlaştırma, giderek büyüyen oyun endüstrisi, oyunların gücünün ve katma değerinin daha net olarak ortaya çıkması ve insan motivasyonu üzerindeki etkisinin fark edilmesiyle daha da önem kazanmıştır. Tüm dünyada yeni bir kavram olan "oyunlaştırma" son dönemlerde akademik çalışmalarda geçmişe oranla daha fazla ele alınmaktadır. Ancak ağırlıklı olarak eğitim bilimleri ve işletme/ticaret alanlarında oyunlaştırma ile ilgili çalışmalar yapılmakta, bu konu kamu yönetimi açısından ise büyük ölçüde göz ardı edilmektedir. Diğer taraftan, oyun pazarındaki nicel büyüklük ve özel sektördeki başarılı oyunlaştırma uygulamaları, kamu yönetiminin bu alana artık kayıtsız kalmaması gerektiğini açıkça göstermektedir. Bu bağlamda bu çalışmada oyunlaştırma uygulamalarının kamu politikalarının belirlenmesi ve uygulanması sürecinde etkin şekilde kullanılarak, kamu hizmetlerinin sunumunda yaşanan kimi sorunlara çözüm getirip getiremeyeceği sorusunun yanıtları aranmıştır. Bu kapsamda, oyunlaştırmanın, kamu hizmetlerinin üretimi gibi kamusal amaçlara ulaşmak için kullanımı bağlamında kamu hizmetlerinin üretimini ve sunumunu ne ölçüde etkileyebileceği hususu örnekler yardımıyla incelenmiştir. Bu amaçla, özel sektör ve kamu sektöründe yönetici pozisyonundaki kişiler, çalışanlar ve akademisyenler ile derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Böylece kamu sektöründe oyunlaştırmanın kullanılabileceği alanlar tespit edilerek ve iyi uygulama örneklerine yer verilerek oyunlaştırmanın faydaları, mahzurları ve riskleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda oyunlaştırmanın kamu yönetiminde yaşanan sorunlara çözüm olabileceği, motivasyon ve katılıma nasıl etki edeceği belirlenmeye çalışılmıştır. Bununla birlikte, oyunlaştırmanın kullanımı sürecinde ortaya çıkabilen etik kaygıların neler olduğu, oyunlaştırmanın "karanlık yüzü"nü oluşturan ekran bağımlığı ve kötü amaçlarla kullanım ile mücadele çalışmaları ele alınarak bu konularda çözüm önerileri sunulmuştur.
Big questions of artificial intelligence (AI) in public administration and public policy
Technological advancements have created notable turning points throughout the history of humanity. Significant changes in the structures of societies are the result of modern technological discoveries. The artificial intelligence (AI) revolution and complex algorithms now affect daily lives, societies, and government structures more than ever. Governments are the main coordinators of technological change and supervisors of the general activities of modern public administration systems. Hence, public administration has specific responsibilities in the integration and regulation of AI technology. This thesis concentrates on the big questions of AI in the public administration literature. The discussion of "big questions" in public administration began in 1995 by Roberth Behn. The fundamental motivation of the big questions approach is shaped by the fact that "questions are as important as answers." Within this framework, five big questions emerge out of the AI discussion in the public administration literature. The aim of this thesis is to identify big questions and to discuss answers and solutions to these questions in the literature. To this end, in the first chapter of this thesis, the definition of AI technology and future projections of AI are examined. In the second chapter, the digitalization process in public administration, the adaptation of AI into the public sector, and the potential opportunities and threats of AI are evaluated. In the third chapter, data-driven public policy, the effect of AI and machine learning on policy making process and the concepts of public policymaking 3.0 are evaluated. In the fourth chapter, AI governance, AI regulations, AI principles and AI ethics are discussed in a holistic perspective. Thus, this thesis aims to shed light on the use of AI in public administration and endeavors to draw attention to the position and importance of the public administration discipline in AI research.
Uluslararası göç sürecinde birlikte yaşama kültürü ve yerel aktörler: Alanya örneği
Çalışmanın problematiğinin temelinde; yerleşik farklı kültür ve tâbiiyetlerdeki nüfus gruplarının, birlikte yaşama kültürünün gelişmesinde, görünürlüklerinde ve farklılıklarının birlikteliği ile demokratik ortak kültür oluşturulabilmesinde, yerel aktörlerin etki ve etkileşimlerine dair sorgulamalar bulunmaktadır. İki ana kısımdan oluşan, bir durum çalışması niteliğinde planlanan araştırmada; kavramsal, tarihsel ve kuramsal zemin altyapı olarak kabul edilmekte ve üst yapı olarak yerel mekânda bir değerlendirme ile yapısal bütünlükle inşa edilmektedir. Öncelikle çalışmanın ana eksenini oluşturan; uluslararası göç, kültür ve kent temelinde, uluslararası ölçekten yerel ölçeğe geçişlerle, kültürötesilik ve küyerel yönetişim odak kavramlarının beraberinde gelen ve ikisini ortak paydada buluşturan birlikte yaşama kavramıyla, bir kavram demeti gibi ele alınarak kavramsal, tarihsel ve kuramsal temelli değerlendirmeler yapılmaktadır. Belirlenen kuramların içerisinden de, sürecin belirlenen temalarıyla ilgili tutulabilecek kısımları süzülerek, rehberlikleri esas alınmaktadır. Politikalar, yasal ve kurumsal yapılanmalar, yereldeki yansımalar ve geçilen süreçler incelenmektedir. Çalışmanın ikinci kısmında, yerelde bir yerleşim örneğinin incelendiği bir saha araştırmasının yapıldığı mekân olarak; geçmişten bugüne gelen yapısıyla, 126 ülkeden yabancı nüfusun, Türkiye'de yerleşmeyi tercih ettiği Alanya ilçesine odaklanılmaktadır. Saha araştırmasının sonucunda, Alanya'da yerleşik farklı kültür ve tâbiiyetlerdeki yabancı nüfus ile yerli nüfusun, birlikte yaşama kültürünün gelişmesinde, kültürötesilik ve küyerel yönetişim bağlamında etkileşimler, yerel aktörlerin etkileri ve nasıl bir etki-etkileşim süreci ile açıklanabileceği cevaplanmaktadır. Bir açıklamaya ulaşabilecek bakış sağlayabilmek, bütünsel bir resim çizebilmek ve derinlemesine bir anlayış sunabilmek hedeflenmektedir. Çalışmada nitel araştırma yöntem ve tekniklerinden durum çalışmasına uygun oluşturulan araştırma deseni takip edilmektedir. Saha araştırmasında; üç farklı tâbiiyet ve kültür bölgesi kökeni hâlinde farklılaşan grupların ve ilgili yetkililerden oluşan grubun araştırma kapsamındaki ilgili algıları, tanımlamaları ve anlamlandırmalarının 'nasıl' olduğu görüşmeler ile açıklanmaya çalışılmaktadır. Çalışmanın sonunda, süreç düşüncesi ve bütün parça ilişkisiyle değerlendirmeler yapılmaktadır. Uluslararası göçte, yerel aktörlerin mekâna içkinlikleri ile mekânda dengenin sağlanabilmesinde etkili oldukları görülmektedir. Alanya'da kültürötesilik ve küyerel yönetişim tanımlarının mekânda iç içe geçmeleriyle, Alanya'da mekânsal karşılıklarına da ulaşılmaktadır. Sonuçta kurulan hipotezin doğruluğuna da ulaşılmaktadır.
Mevsimlik tarımda çocuk emeği: çok boyutlu sömürünün Niğde ili özelinde incelenmesi
Bu çalışma, mevsimlik tarımda çocuk emeği konusunu ele almaktadır. Çocuk emeğinin tarihi, Sümerlere kadar tarihlenebilse de Sanayi Devrimi çocuk emeğinde nitelik ve nicelik olarak önemli bir kırılma yaratmıştır. Mevsimlik tarımda çocuk emeği ise, kapitalizmin küçük meta üreticiliği üzerindeki etkisiyle önemli bir kırılma yaşamıştır. Hane içerisinde ücretsiz emek gücü olarak kullanılan çocuklar, köylülerin topraksızlaşmasıyla birlikte ücretli işçiler haline gelmeye başlamıştır. Hanenin bir ilden başka bir ile göçüyle sürdürülen mevsimlik tarım, Türkiye gibi tarımın önemli olduğu bir ülkede hala çoğunlukla emek yoğun bir şekilde gerçekleştirilmektedir. Mevsimlik tarım hane olarak dahil olunan yapısı itibariyle çocuk emeği kullanımının yoğun olduğu bir alandır. Buna ilişkin çok sayıda çalışma yapılmasına rağmen, çocukların maruz kaldığı sistematik sömürüyü çok boyutlu bir şekilde ele alan çalışma sayısı kısıtlıdır. Çalışma, mikro düzeyde çocuk emeğinin arz tarafı olan hane ve talep eden taraf olan işveren boyutunu ele almaktadır. Mezo düzeyde ise çocuk emeğinin varlığı bilinmesine rağmen o çocukları fark etmeyen, fark etse bile onları koru-ya-mayan politikalar zincirinin üreticisinin devletin rolü incelenmektedir. Makro düzeyde ise, küçük bir ildeki bir kasabada başlayan ve uluslararası pazarda biten tarımsal üretimde çok uluslu şirketlerin, tedarik zincirlerinin ve küresel ticaret ağının yarattığı çocuk emeği sömürüsü araştırılmaktadır. Bu tez çalışması, nitel araştırma desenlerinden saha çalışması ile mevsimlik tarımda çocuk emeği olgusunu; elma, kiraz, patates gibi ürünlerle Türkiye tarımsal üretiminde önemli bir şehir olan Niğde örneğinde incelemektedir. Çalışmanın bulguları; yarı yapılandırılmış görüşme ve yapılandırılmamış gözlem teknikleriyle bilgi toplanan saha araştırmasına dayanmaktadır. Niğde, tarımsal üretimin dağınık yapısı itibariyle il sınırlarının tüm çeperlerinde çadır alanları bulundurması sebebiyle saha araştırması iki farklı ortamda yürütülmüştür. Bu kapsamda ilin büyük çadır sahalarından birisinin yer aldığı Konaklı Kasabası ve; Çukurkuyu Beldesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında, 13 çocuk, 7 ebeveyn, 3 çavuş, 3 işveren temsilcisi, 2 kamu personeli, toplam 28 kişi ile görüşülmüştür. Niğde'de gerçekleştirilen saha araştırması bulguları, Niğde ili'nde tarımsal üretimde yetişkin ya da çocuk, mülteci ya da yerli, kadın ya da erkek fark etmeksizin bütün işçilerin eşit ücret aldığını göstermektedir. Niğde ilinin özgün koşullarına bağlı olan bu durum, gerekli işçi sayısını yakalayabilmek için gerekli görünmektedir. Bir yıl arayla görüşülen çadır sakinlerinden, ilk yıl üretime katılmayan çocukların ikinci yıl ekonomik sebeplerle çalışmaya başladıkları görülmüştür. "Emek çocuğun, ücret hanenin" olarak genelleşen uygulamanın Niğde ilinde de geçerli olduğu belirtilmelidir. Kayıt dışılık ve güvencesizliğin tarımsal üretim için gerekliliğini vurgulayan işverenlerin, üretimin sonlandırılması aşamasında çocuk dahil tüm işgücüne başvurdukları ifade edilmektedir. Çocuk emeğinin yer aldığı üretim sürecini kırsaldan ulus ötesine taşınmasını inceleyen çalışmanın bulguları mevsimlik tarımda çocuk emeğinin; hanehalkının ekonomik koşulları, işverenlerin üretim yapısı ve kapasitesi, devletin eğitim, tarım, göç, emek politikaları tarafından şekillendiğini göstermektedir.
Kırsal kalkınmada büyükşehir belediyelerinin rolü: Mersin örneği
Türkiye'de metropoliten alan yönetimleri konusunda özellikle son çeyrek yüzyılda önemli model değişikliklerine gidilmiştir. Bu kapsamda büyükşehir belediyelerinin sayıları artırılarak alt kademede bulunan ilçe belediyeleri üzerinde, büyükşehir belediyeleri birer "Lider Mahalli İdare" şeklinde konumlandırılmıştır. Özellikle 6360 Sayılı Kanun'un 2014 yılında yürürlüğe girmesi ile birlikte, büyükşehir belediyelerinin il mülki sınırı kapsamında hizmet sunması uygulamasına geçilmiş, köylerin tüzel kişilikleri kaldırılarak mahallelere dönüştürülmüş ve il özel idareleri kaldırılarak görev, yetki ve sorumlulukları, ilgisine göre belediyeler ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına devredilmiştir. Böylece kırsal alanlara yönelik belediyelerin hizmet sunma süreci başlatılmıştır. İdarelerin kırsal kalkınmaya yönelik faaliyetleri ve etkilerine dair çok sayıda görüş ve yaklaşım bulunmaktadır. Bu durumun sebebi kırsal kalkınmayı etkileyen çok fazla etmen olması ve kalkınmayı hayata geçirecek adımları atacak kurumların, merkezi yönetim ve yerel yönetimler gibi farklı idarelerden oluşmasıdır. Bu çerçevede; kalkınma, tarımsal kalkınma ve ekonomiye etkileri, Türkiye'deki kırsal kalkınmaya ilişkin problemler ve yerel yönetimler, büyükşehir belediyelerinin faaliyetleri ve etkileri, kırsal kalkınmayla ilişkilendirilerek açıklanmaya çalışılmıştır. Öte yandan yukarıda belirtilen noktalarla, kırsal kalkınma arasındaki bağlantıların incelenmesi neticesinde, kırsal kalkınmada büyükşehir belediyelerinin rolü de ele alınmıştır. Kırsal alanların korunması ve kırsala özgü üretim saikinin desteklenmesi noktasında, büyükşehir belediyelerinin çeşitli faaliyetleri bulunmakta olup, çalışma kapsamında Mersin İli araştırma konusu haline getirilmiştir. Mersin ilinin tercih edilmesinde ise, bilhassa bu ilin gerek coğrafi konumu gerek kırsal alanının çeşitliliği ve yerleşim tipi belirleyici olmuştur. Bu açıklamalar çerçevesinde 6360 sayılı Kanun hükümlerinin tatbikinden sonra, kırsal kalkınmada büyükşehir belediyelerinin rolleri, Mersin Büyükşehir Belediyesinin kırsal kalkınmaya yönelik faaliyetleri ve bunların sonuçları, 6360 sayılı Kanun'un kırsal bölgelerdeki yansımaları, kırsal alanlarda yaşayan ve büyükşehir belediyesinin hizmetlerinden istifade eden vatandaşlarla yapılan anket ve bu alanlara hizmet götürmekle görevli, belediye hizmet birimlerinin yöneticileri ile yapılan, yarı yapılandırılmış mülakat neticesinde araştırılmıştır. Çalışma neticesinde; kırsal kalkınma noktasında büyükşehir belediyelerinin önemli bir fonksiyon üstlendiği, diğer büyükşehir belediyelerindeki kırsal alanlara özgü farklılıkları içeren Mersin özelinde kırsala yönelik politika ve faaliyetlerin genel olarak yeterli görüldüğü, kırsal kalkınmayı teşvik edici yenilikçi çalışmalarda bulunulduğu, bu yöndeki faaliyetlerin ve mali kaynağın artırılması gibi çeşitli tespitlere ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kırsal Kalkınma, yerel yönetimler, büyükşehir belediyeleri
Weber bürokrasisi'nden alternatif bürokrasi modeline geçişte kalkınma ajansları: Çukurova Kalkınma Ajansı (ÇKA) örneği
Max Weber'in bürokrasi teorisi geleneksel kamu yönetiminin temel taşlarından biridir. Bu kuram hiyerarşik bir yapıyı kurallar ve düzenlemeler aracılığıyla yukarıdan aşağıya kontrolü vurgular. Ancak 1980'li yıllara gelindiğinde, bürokrasinin etkinliğine dair artan eleştiriler ve kaynak israfına ilişkin endişeler, çözümlerin elde edilememesiyle ilgili düşüncelerle birlikte, paradigma değişikliğinin zorunlu hale gelmesine dair tartışmaları ortaya çıkarmıştır. Weberci modelden farklı olarak yatay ve esnek bir yaklaşımı benimseyen ve katılımcılık ilkesiyle karar alma süreçlerine kamu, özel sektör, STK'ları dahil eden bir yönetim anlayışıyla yönetişim modeli yükselmiştir. Kimi görüş yönetişimin 21. yüzyılda bürokrasiye proje bazlı bir alternatif olduğunu ve bu yüzden sürekliliğinin olamayacağını savunurken, kimi görüş ise yönetişimin ulus devletlerde uzun vadede uygulanabilirliğini tartışmaktadır. Bu dönüşümün örneği, küreselleşme ve yerelleşme söylemlerinin yönetişim pratiklerine yansıması olan Bölgesel Kalkınma Ajanslarında görülmektedir. Bu bağlamda çalışmada, Kalkınma Ajanslarının kuruluşları göz önünde tutulduğunda bu kuruluşların Türkiye'de yönetişim modelini ne derece yansıttığı literatürde incelenmiştir. Araştırmanın temelinde, Türkiye'deki Kalkınma Ajanslarının merkezi idare ile ilişkilerini ve çalışma sistemlerini incelemek; bürokratik yapılanmasında 2006, 2011 ve 2018'de bağlı bulunduğu merkezi idareyle nasıl bir ilişki içinde olduğunu anlamak; özel sektör ve sivil toplum kuruluşlarının Kalkınma Ajansları içindeki rolünü ve katılımcılık ilkesini gözetleyen yönetişim modelinin ne derece yansıma bulduğunu Çukurova Kalkınma Ajansı (ÇKA) örneğinde görüşmeci uzman sorularına verilen yanıtlar ve Türkiye'de kamu yönetimindeki literatür tartışmaları üzerinden sorgulamaktır. ÇKA'da uzman olarak çalışan personele 33 açık uçlu soru yönlendirilmiştir. Araştırmaya 10 uzman personel katılım sağlamıştır. Verilerin analizinde MAXQDA 2022 programından faydalanılmış ve içerik analizi yöntemi uygulanmıştır. Bu bağlamda, çalışmada kod ilişkileri tarayıcıları, yaratıcı kodlama ve kod bulutu teknikleri gibi analizlerin gerçekleştirilmesine imkân sağlanmıştır. Bu kapsamda, Türkiye'deki Kalkınma Ajanslarının kamu yönetimindeki örgütsel yapısıyla ilgili literatürde yapılan tartışmalarda, bu ajansların işleyişinin hiyerarşik bürokratik bir modeli mi yoksa yönetişim modelini mi yansıttığı konusunda analizler gerçekleştirilmiştir. Bu analizler, ÇKA uzman görüşmecilerine yöneltilen soruların cevapları üzerinden elde edilmiş ve bu cevaplar üzerinden çıkarımlar yapılmıştır.
İstanbul'daki Arap diasporası düşünce kuruluşlarının yapısal analizi
Tez, temel olarak kendilerine, toplumlarına ve çözümü uğrunda kuruldukları temel sorunlarına hizmet eden bilgi dönüşümünün yeniden sağlanmasında önemli bir faktör olarak İstanbul'daki Arap Diasporası düşünce kuruluşlarının dayandığı en önemli bilimsel katkıları belirlemeyi amaçlamıştır. Çalışma örneği, İstanbul'da görüşülen 19 düşünce kuruluşunu içeren görüşme aracına dayandırılmıştır. Araştırmacı, çalışmanın amacına ulaşması için çeşitli bilimsel yaklaşımlara tâbi olmuştur. Bunlardan bazıları şöyledir: Analitik, tarihsel ve betimleyici yaklaşım, kavramların açıklanması amacıyla içerik analizi, genel vizyon vs. yaklaşımlar, Arap Diasporası düşünce kuruluşlarının İstanbul'daki en önemli, en etkili alanları ve programları, Arap Baharı devrimlerinin patlak vermesinden önce ve sonra kurulmasına yol açan bu merkezlerin gelişiminin tarihsel seyrinin incelenmesi, İstanbul'daki Arap Diaspora düşünce kuruluşları ile yapılan görüşme sorularının içeriğinin analizi, mülakattan ve daha önceki ilgili çalışmalardan elde edilen bilgiler ışığında bunların bilimsel ve eleştirel olarak analizi ve yorumu. Araştırmada, bir takım sonuçlara ulaşılmıştır. Bunlardan en önemlileri şöyle özetlenebilir: İstanbul'daki Arap Diasporası düşünce kuruluşları, çalışanlarını özgürlük, demokrasi ve siyasi istikrar için Türk siyasi ve sosyal ortamında kendi sorunlarıyla ilgili bilgileri yaymaya teşvik etmiştir. Öte yandan Türk hükümeti ile Suriye muhalefeti arasındaki müzakere oturumlarına katılarak onlara bir arka kapı oluşturmuştur. Bunların durumu, hükümetlerine doğrudan veya dolaylı olarak nitelikli bilimsel kadrolar veren diğer tüm Batılı düşünce kuruluşları gibidirler. Bu kuruluşlar, bir dereceye kadar, ihtiyaçlarını karşılayan nitel düşünce kuruluşlarının kurulmasını motive eden önceki avantajlara da sahiptirler. İstanbul'daki Arap Diasporası düşünce kuruluşları çeşitli zorluklarla karşılaşmıştır. Bunların bazıları şöyledir: Ortak bir bilimsel ağ kurmak için ortak bir iradenin olmaması, gerek kuruluş aşamasında gerekse rutin faaliyetlerin uygulanması sırasında yeterli mali kaynağın bulunmaması, objektiflik ve bağımsızlık eksikliği, güvenlik sorunu, bilimsel disiplinlerin yokluğu ve bu kuruluşların karşı karşıya kaldığı diğer dâhili ve harici zorluklar. Tespit edilen tüm bu zorluklar, Arap Diasporası düşünce kuruluşlarının bütün yöneticilerinin ve çalışanlarının gelecekte herhangi bir zorlukla karşılaşmamaları için, üzerinde çalışmayı gerektiren stratejik bir dizi tavsiyenin ortaya konulmasını gerektirmiştir. Anahtar kelimeler: entelektüel sermaye, beyin göçü, diaspora, bilişsel diaspora, bilimsel diaspora, diaspora diplomasisi, dijital diaspora diplomasisi, düşünce kuruluşları, Arap diasporası düşünce kuruluşları, İstanbul.
Bağımsızlığından günümüze (1919-2020) Afganistan'da siyasal gelişmeler (Sorunlar ve çözüm önerileri)
Siyasal gelişme kavramını, kolektif ve bireysel çıkar çatışmalarının çözümü için siyasal sistemlerin çalışma kapasitesinin artırılması, siyasal sistemlerin demokratikleşmesi ve kurumsallaşması ve bir toplumda özgürlüğün genişletilmesi olarak tanımlanabilir. Tarihsel ve siyasal çalışmalar, siyasal gelişme sürecini üçüncü dünya ülkelerinde ve gelişmekte olan ülkelerde çoğunlukla başarılı olamadığını göstermiştir başka bir ifade ile söz konusu ülkelerde siyasal gelişme süreci, siyasal, toplumsal, kültürel bölünme sorunlarıyla karşılaşmıştır. Afganistan stratejik ve jeopolitik konumu itibarıyla dünyada önemli ülkelerden sayılmaktadır ve ülkede siyasal gelişmeye yönelik ilk önemli adımlar, 1919 yılında Emanullah Han döneminde, ikinci adım Zahir Şah'ın son on yıllık döneminde, üçüncü adım ise 2001 yılından sonra Hamid Karzai ve Eşref Gani'in ilk döneminde atılmıştır. Ancak söz konusu dönemlerde siyasal gelişmeye yönelik atılan adımlar, uzun süre devem edememiş ve ülkede otoriterlik, haksızlık, baskı başlamış ve sivil özgürlükler kısıtlanmaya çalışılmıştır. Bu nedenle bu araştırmada, Afganistan'ın 1919-2020 yılları arasındaki siyasal açıdan gelişmesini engelleyen sorunlar araştırılmış ve dengeli gelişme, kültürel entegrasyon vb. gibi çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır. Yaklaşık bir asırdan (1919-2020) bu yana modernleşme ve siyasal gelişmeye yönelik atılan adımlarda başarılı olamayan Afganistan gibi bir ülke için bu konunun akademik bir prespektifle araştırılması az yapılmış ve bu nedenle araştırılması önem taşımaktadır. Bu araştırmada incelenen konunun detaylı bir şekilde tanımlanması ve açıklanması hedefini barındıran betimsel araştırma yöntemi kullanılmış ve Afganistan, İran ve Türkiye kütüphelerinde literatür araştırması yapılmıştır. Afganistan, sahip olduğu geleneksel siyasal kültüründen, mozaik toplumsal ve farklı mezhepsel yapısından ötürü gelişmediği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Afganistan, Siyasal Gelişme, Modernleşme, Dengeli Gelişme, Kültürel Entegrasyon, Geleneksel Siyasal Kültür
Türkiye'de yargı etiği ilkeleri ve vatandaşların yargı etiği algısı
Bu çalışmanın amacını Türkiye'de yargı etiği ilkeleri ve vatandaşların yargı etiği algısının incelenmesi oluşturmaktadır. Araştırma, ilişkisel tarama modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Konya'nın Selçuklu, Meram ve Karatay ilçelerinde 2022 yılı içerisinde ikamet eden toplam 632 vatandaş oluşturmuştur. Araştırmanın verileri toplam 21 sorudan oluşan anket ile toplanmış ve SPSS 23 paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda katılımcıların, Türkiye'deki yargı sistemi ile ilgili olarak "oldukça olumsuz" düşüncelere sahip oldukları tespit edilmiştir. Katılımcıların %60,2'si mahkemeleri güçlü olanın sözünün geçtiği yer ve %53,5'i mağdurların/güçsüzlerin korunmadığı yer olarak nitelendirmektedir. Katılımcıların %57,4'ü yargılama sürecinin hızlı işlemediğini, %45,6'sı adaletin tecelli etmediğini düşünmektedir. Yine katılımcıların yaklaşık üçte ikisi mevcut yasaların suç işlemeyi engellemediğini, dörtte üçü bir yargı reformuna ihtiyaç olduğunu düşünmektedir. Ayrıca katılımcıların memnuniyet düzeyleri yaklaşık olarak %50 olmuştur. Memnuniyet en yüksekten düşüğe doğru mahremiyet, insan onuruna saygılı olma ve eşitlik, mesleğe yarışırlık, yargıya güven, tarafsızlık, dürüstlük ve tutarlılık, liyakat ve meslekte özenli davranma ve bağımsızlık olarak sıralanmıştır. Ayrıca, katılımcıların yargı ilkeleri ve yargı etiğine ilişkin değerlendirmelerinin cinsiyete, gelire ve ikamet ettikleri ilçeye göre anlamlı farklılık göstermediği (p>0,05) ancak yaşa, medeni hale, eğitim durumuna ve siyasi görüşe göre anlamlı farklılık gösterdiği (p<0,05) görülmüştür. Son olarak, yargı ilkeleri ve yargı etiğine ilişkin alt unsurlardan birisindeki olumlu gelişmenin diğerlerine de en az orta düzeyde anlamlı bir ilişki ile olumlu bir gelişme olarak yansıdığı tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Etik, güven, meslek etiği, şeffaflık, yargı etiği.
Bilgi güvenliği bağlamında kişisel verilerin korunması ve elektronik harp
Bilgi, günümüzde bireylerin ve kurumların kendilerine özgü, birey ve kurum hakkında insanlara kimlik kazandıran her türlü veriden meydana gelmektedir. Günümüzde bilginin oluşumun da bireylerin zihinlerinde oluşan veriler neticesinde, insanları harekete geçiren ve verilerin bir bütün olarak anlamlı hale gelmesiyle oluşmaktadır. Bilginin önemi kadar bilginin yönetilmesi de ayrı bir çalışma alanı olarak incelenmektedir. Çalışma da bilgi güvenliği ve kişisel verilerin korunmasına yönelik incelemeler ve günlük hayatta kullanımı değerlendirilmektedir. Bilginin yönetim sürecinde bilgi sınıflandırılması ve bilginin hangi sınıflarda ne tür verileri işlendiğine dair konular incelenmektedir. Bilgi, yüzeysel bilgi, derin bilgi, teknik ve uygulanabilir bilgi, yoruma dayalı bilgi, açık ve örtülü bilginin ne ifade ettiği hakkında açıklanmaktadır. Bilgi yönetim sisteminde, bilginin sınıflandırılması ve verilerin işlenişini detaylı olarak ele alınmıştır. Çalışma da yer alan, bilgi kavramı, bilgi yönetimi, dijital bilgi ve bilgi güvenliği, risk yönetimi ve risk analiz raporlarının hazırlanmasına ilişkin konulara bilginin etkin ve aktif olarak nasıl kullanılacağına dair durum değerlendirilmesi yapılmakta ve elektronik harp'in tanımı ve unsurlarına yer verilmektedir.
Yerel yönetimler arası uluslararası ilişkiler faaliyetleri: Türk Dünyası Belediyeler Birliği örneği
Küreselleşmeyle birlikte uluslararası arenada daha görünür hale gelen ve halka en yakın hizmet birimleri olan yerel yönetim birimleri; insanı temel alan, ekonomik, siyasal ve kültürel iş birliği araçlarından da istifade eden ve küresel ölçekteki fikir ve uygulamaların yerel düzeyde etkinlik kazandığı bir diplomasi uygulamaktadır. Etkin hizmet üretme gayesi ve yerel düzeyde yaşanan problemlerin sınır ötesi boyutları, ulus altı yönetim birimlerini kendi çabaları ile ya da yerel yönetim birlikleri aracılığı ile iş birliği yapmaya yöneltmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, yerel yönetimlerin uluslararası iş birliğine gitme nedenlerini incelemek, Türkiye'deki 148 yerel yönetim biriminin de arasında bulunduğu uluslararası iş birliği kurumlarından Türk Dünyası Belediyeler Birliği'nin yerel yönetim birimleri arasındaki iş birliğini artırmaya yönelik sosyal, kültürel, ekonomik faaliyetlerini ele almak ve bu faaliyetlerin kültürler ve medeniyetler arasındaki diyaloğun geliştirilmesinde katkısı olup olmadığını araştırmaktır.
Lisans düzeyinde üniversite öğrencilerinin "Sivil toplum örgütleri" algısı: Konya örneği
Sivil toplum örgütlerinin önemi her geçen gün giderek artmaktadır. Dünyadaki birçok devlet gençlerin katılımını arttırmayı hedeflemektedir. Bu doğrultuda çeşitli politikalar uygulayan hükümetler, gençlerin katılımını arttırmak amacıyla sivil toplum örgütleri ile iş birliği halinde olmalı ve gençlerle siyaset arenasında aktif rol alan bireyler haline getirmelidirler. Zira şimdinin gençleri ileride devletin önemli kurumlarında çalışma fırsatı bulacak ve hatta devleti yöneteceklerdir. Gençlerin ilerleyen zamanlarda çeşitli pozisyonlarda topluma karışacakları ve hatta toplumu yönlendirebilecekleri ihtimali göz önüne alındığında sivil toplumdan uzak bir gençlik düşünülemez olmuştur. Zira toplumu anlamak ve topluma karışmanın en önemli kanallarından bir tanesi de sivil toplum örgütleridir. Sivil toplum örgütlerine katılan gençler, toplumun derinliklerine ulaşabilme imkânı bulabilecektir. Lisans Düzeyinde Üniversite Öğrencilerinin "Sivil Toplum Örgütleri" Algısı: Konya Örneği isimli bu çalışma sayesinde lisans düzeyindeki öğrencilerin sivil toplum örgütlerine ne derecede katıldığı ve gençlerin sivil toplum örgütlerine karşı olan algıları ölçülmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Konya'da eğitim gören lisans düzeyindeki üniversite öğrencilerinin sivil toplum örgütleri algılarını ölçmek için demografik bilgiler ışığında anket uygulaması yapılmıştır. Yapılan alan araştırması çerçevesinde, Selçuk Üniversitesi, Konya Gıda ve Tarım Üniversitesi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, KTO Karatay Üniversitesi ve Konya Teknik Üniversitesi öğrencilerine rastlantısal olmayan örnekleme metodu kullanarak anket uygulanmıştır. Toplamda 154 öğrenciye anket yapılmıştır. Çalışma toplam üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sivil toplum örgütleri konusu, ikinci bölümde siyasal katılım konusu, üçüncü bölümde ise üniversite öğrencilerinin sivil toplum örgütleri algısı üzerine saha araştırılması doğrultusunda çeşitli sonuçlara ulaşılmıştır. "Lisans düzeyindeki üniversite öğrencilerinin sivil toplum örgütlerine katılım sağlamadıkları" bulgusuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler; Sivil Toplum, Sivil Toplum Örgütleri, Siyasal Katılım, Gençlik, Gençliğin Siyasal Katılımı, Güven Algısı
AK Parti hükümetleri döneminde kadın politikaları
AK Parti hükümetleri, kadın politikaları alanında önemli adımlar atmış ve çeşitli düzenlemeler yapmıştır. Bu politikaların temel amacı, kadınların toplumsal, ekonomik ve siyasi hayata aktif katılımlarını sağlamak ve kadın haklarını güçlendirmektir. Kadın politikaları çerçevesinde, eğitim alanında yapılan düzenlemelerle kadınların okuryazarlık oranı artırılmış, eğitim imkanlarına erişimleri kolaylaştırılmıştır. Ayrıca, kadınların istihdam edilebilirliklerini artırmak için istihdam politikaları geliştirilmiş ve iş dünyasında kadın istihdamı teşvik edilmiştir. Kadınların siyasi temsilini artırmak amacıyla seçim yasalarında değişiklikler yapılmış ve kadınların siyasi partilerde daha etkin roller üstlenmeleri teşvik edilmiştir. Kadınların karar alma mekanizmalarında daha fazla yer almaları hedeflenmiş ve kadın temsilinin artırılması için çeşitli kotalar uygulanmıştır. Ayrıca, kadına yönelik şiddetle mücadele konusunda da önemli adımlar atılmıştır. Kadına karşı şiddetin önlenmesi, mağdurların korunması ve şiddetle mücadelede etkin bir hukuki çerçevenin oluşturulması için yasal düzenlemeler yapılmış ve kadınların güvenliğinin sağlanması amaçlanmıştır. Kadın politikaları alanında yapılan bu düzenlemeler, kadınların toplumsal ve ekonomik hayatta daha aktif rol almalarını desteklemekte ve kadın haklarının korunmasına yönelik önemli adımlar olarak değerlendirilmektedir. Ancak, bu politikaların etkinliği ve uygulamadaki sonuçları konusunda daha derinlemesine çalışmaların yapılması gerekmektedir. AnahtarAnahtarAnahtar Anahtar Kelimeler:Kelimeler:Kelimeler:Kelimeler:Kelimeler: Kelimeler:Kelimeler:Kelimeler:Kelimeler: Ak Parti,Parti,Parti, Parti,Parti, Kadın Kadın Kadın Kadın Kadın Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Politikaları, Kadın Kadın Kadın Kadın Hakları Hakları Hakları Hakları Hakları Hakları
Cumhuriyet'in Kuruluş Dönemi'nde (1923-1938) Türk kadınının modernleşmesi (Konya yerel basını örneği)
Cumhuriyet'in kuruluş döneminde "muasır medeniyetlere" ulaşmak amacıyla hemen her alanda düzenlemeler gerçekleştirilmiştir. Bu düzenlemeler Türk kadını için de önemli yenilikleri beraberinde getirmiştir. Bu doğrultuda gerçekleştirilen kanuni düzenlemelerin toplumsal yansımaları ise dönemin basın alanında sıklıkla ele alınmıştır. Konya özelinde kadının toplumsal ve siyasal hayattaki yeri Konya'nın yerel gazetelerinde kendini göstermiştir. Çalışma kapsamından dönemin meclis tutanakları ve hem ulusal hem de mahalli gazeteler incelenerek Türk kadının modernleşme süreci analiz edilmeye çalışılmıştır.
Covid-19 pandemisi sürecinde kamu kurumlarında esnek çalışma uygulamasına yönelik bir inceleme
Türkiye'nin ve dünyanın COVID-19 Pandemisi ile mücadele ettiği dönemde, Cumhurbaşkanlığının 2020/4 sayılı Genelgesine istinaden kamu görevlileri esnek çalışmışlardır. Esnek çalışma, pandemi sürecinde genellikle dönüşümlü ve uzaktan çalışma modelleriyle uygulamaya konulmuştur. Hem özel sektörde hem de kamuda kendisine yer bulan esnek çalışma, pandeminin yayılmasını önlemek ve işlerin devamını sağlamak için önemli bir çözüm olmuştur. Tam da bu noktada çalışanların verimliliği ve esnek çalışmanın çalışanlar üzerindeki olumlu-olumsuz etkisine yönelik algı, çalışmanın ana temasını oluşturmaktadır. Bu çalışmada, öncelikle literatürde yer alan esnek çalışma uygulamaları ele alınıp farklılıkları ortaya konulmaktadır. Konya ilinde yer alan kamu sermayeli banka çalışanları ve Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet okullarında çalışan öğretmenlerle gerçekleştirilen mülakatların sonucunda esnek çalışmanın olumlu ve olumsuz yönlerine dair algılar tespit edilmeye çalışılmaktadır. Alan araştırmasından elde edilen bilgi ve bulgular ışığında, genel değerlendirmelerde bulunulmaktadır. Öğretmenler ve banka çalışanlarının esnek çalışma sistemine dair performans ve sürdürülebilirlik algıları incelenecektir. Alınan cevaplar neticesinde, ortaya konulan sorun alanlarına yönelik çözüm önerileri paylaşılmaya çalışılmıştır.
Göç yönetişimi: Afganlılar örneği
Türkiye, coğrafi konumu ve çevresindeki ülkelerdeki iç karışıklıklar ve çatışmalar nedeniyle önemli ölçüde göç alan ve göç veren bir ülke olma özelliği taşımaktadır. Türkiye'nin Asya, Avrupa ve Afrika kıtaları arasında stratejik bir köprü konumunda olması, özellikle Asya'dan gelen Avrupa'ya ulaşmak isteyenler göçmenler açısından da büyük önem taşımaktadır. Bu durum, Türkiye'nin çeşitli göçmen gruplarına ev sahipliği yapmasına yol açmış, özellikle Afganistan'dan gelen sığınmacılar da bu göç dalgalarından birini oluşturmuştur. Türkiye genelinde sığınmacı olarak hayat süren Afgan vatandaşları hakkında genel bilgi mevcut olmasına rağmen Afganlıların göç yönetişimi konusunda çok fazla çalışma bulunmamaktadır. Bu tez çalışmasında öncelikle göç kavramı tanımlanarak göçün tarihsel gelişim süreci ve göçün siyasal, ekonomi, sosyal nedenleri açıklanmaya çalışmıştır. Daha sonra tezde son yıllarda çok fazla çalışılmaya başlanan göç yönetişimi kavramı ele alınarak Türkiye'de göç yönetiminde etkili olan aktörler ele alınmıştır. Tezde son olarak ise Türkiye'deki Afgan göçmenlerin yasal statüleri, ekonomik durumları, sosyal durumları literatürden yararlanılarak analiz edilerek göç yönetişimi bağlamında değerlendirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Göç, Göç politikaları, Göç Yönetişimi, Afganlılar
Elektronik partiler ve gençlerde siyasal katılım
E-partiler, demokrasinin gelişmesini ve halkın siyasal katılım süreçlerine aktif ve etkin katılımını sağlayan yeni bir siyasal parti modelidir. Geleneksel partilerin halkın taleplerini ve çağın gereklerini yerine getirememesi, kanunların ve siyasetçilerin teknolojik dönüşüme ayak uyduramaması, halkın siyasetçilere tepkisi ve son yirmi yılda bilgi ve iletişim teknolojilerinin sayısının ve çeşitliliğinin artması, e-partilerin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Parti içi demokrasiye sahip olması, üyelerinin parti politikalarına aktif ve etkin katılımını sağlaması, yöneticilerin üyelerle eşit konumu, parti yapısının toplumun her kesiminden üyeye açık olması gibi katkıları dikkate alınarak, e-partiler gençlerin siyasal katılım faaliyetlerinde daha aktif rol almalarını sağlamaktadır. Çalışmanın amacı, parti üyelerinin aktif katılımını sağlayan yeni bir siyasal parti modeli olarak ortaya çıkan e-partilerin, gençlerin son dönemde artan siyasal katılım talebini olumlu yönde etkilediğini ortaya koymaktır. Bu nedenle çalışmanın ilk bölümünde, e-partinin tanımı yapılmış ve geleneksel partilerden ayrıldığı noktalar belirlenerek e-partilerin özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Daha sonra Türkiye ve dünyadaki e-parti örnekleri hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, siyasal katılım kavramı tanımlanarak siyasal katılım türleri ve siyasal katılım üzerinde etkisi olan etmenler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ayrıca e-katılım kavramı tanımlanarak e-katılımın içeriği ve karşılaştığı sorunlar üzerinde durulmuştur. Son bölümde, Türkiye genelinde yapılan anket çalışması neticesinde elde edilen veriler, IBM SPSS Statistic 26 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz edilen veriler neticesinde e-partilerin gençlerin siyasal katılım düzeyleri üzerindeki etkileri tespit edilmiştir. Gençlerin e-partilere yönelik düşünceleri ve tutumları ortaya konulmuştur. Ayrıca Türkiye'de e-parti öncüllerinin yaşadığı sorunların tekrar yaşanmaması ve e-partilerin etkin biçimde siyasal hayatını sürdürmesi için e-partilere önerilerde bulunulmuştur.
Yerel yönetimlerde vatandaş katılımı açısından Avrupa Birliği ve Türkiye uygulamaları
Bu tez, yerel yönetimlerde vatandaş katılımı açısından Avrupa Birliği (AB) ve Türkiye uygulamalarını karşılaştırmalı bir perspektiften incelemektedir. Yerel yönetimler, demokratik yönetişimin temel unsurları olarak, vatandaşların doğrudan katılımıyla güçlendirilmekte ve bu katılım, yönetim süreçlerinin şeffaflığını ve hesap verebilirliğini arttırmaktadır. AB ve Türkiye'deki yerel yönetimlerde vatandaş katılımını destekleyen mekanizmalar, politikalar ve uygulamalar detaylı olarak analiz edilmiş, her iki bölgede bu süreçlerin nasıl işlediği ve vatandaş katılımının yerel yönetim performansına etkileri değerlendirilmiştir. Karşılaştırmalı analiz, AB ve Türkiye'deki yerel yönetimlerde vatandaş katılımının benzer yönlerini ve farklılıklarını ortaya koymaktadır. Her iki bölgede de vatandaş katılımı, yerel yönetimlerin daha iyi hizmet sunması, politikaların yerel ihtiyaçlara daha uygun hale getirilmesi ve yerel demokrasinin güçlendirilmesi açısından kritik bir role sahiptir. Ancak, her iki sistemde de vatandaşların karar alma süreçlerine aktif katılımının önündeki engellerin ve bu engellerin nasıl aşılabileceği konusunda ciddi tartışmalar bulunmaktadır. Her iki bölgede de karşılaşılan zorluklar, çoğunlukla vatandaşların siyasi süreçlere olan ilgisinin ve katılımının düşük olması, bilgi eksikliği ve katılımcı mekanizmaların yetersizliği şeklinde kendini göstermektedir. AB ve Türkiye'deki yerel yönetimler, bu zorlukların üstesinden gelmek için vatandaş eğitimi programları, bilgilendirme kampanyaları ve katılımcı bütçeleme gibi yenilikçi stratejiler uygulamaktadır. Katılımcı bütçeleme, özellikle yerel halkın kendi mahallelerinde gerçekleştirilecek projelere doğrudan karar vermesine olanak tanıyarak, yerel yönetimlerin şeffaflığı ve hesap verebilirliği konusunda önemli bir adım olarak değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, bu tez, Avrupa Birliği ve Türkiye'deki yerel yönetimlerde vatandaş katılımı pratiklerini karşılaştırmalı olarak incelerken, her iki bölgede de demokratik katılımın ve yerel yönetimlerin etkinliğinin artırılması için önemli öneriler sunmaktadır. Özellikle yerel yönetimlerin karar alma süreçlerine daha geniş vatandaş katılımını sağlayacak politikaların ve mekanizmaların geliştirilmesi, yerel demokrasinin daha da güçlenmesine katkı sağlayacaktır. Bu bağlamda, yerel yönetimlerin vatandaşları siyasi süreçlere dahil etmek için daha etkin, şeffaf ve yenilikçi yöntemler benimsemesi gerekmektedir. Bu süreçlerin başarıyla uygulanması, sadece yerel yönetimlerin değil, aynı zamanda genel demokratik yönetişimin de güçlendirilmesine katkıda bulunacaktır.
Terörizm, Türkiye'de terör olgusu ve PKK/PYD
Türkiye'de terör olgusu bir bölümü Osmanlı İmparatorluğu'ndan devralınan, diğer bölümü ise cumhuriyetin kuruluşundan günümüze kadar geçen süre içerisinde, bulunduğu coğrafyanın da jeopolitik ve jeostratejik özelliklerinden kaynaklı, çıkar hesaplarının ve tarihsel amaçların kesiştiği bir merkez durumunda oluşu ile zamana, mekana ve amacına göre sürekli boyut değiştiren, neredeyse tüm ideolojik akımların geçmişten günümüze terör tehdidinin gündeme geldiği bir ülke olmuştur. Türkiye'nin bölgesinde etkili ve güçlü bir devlet olmasından rahatsızlık duyan bazı ülkeler, doğrudan çatışmalarda yer almak istemeyip, politikalarının merkezine terörü alarak her fırsatı ve sinsi hareketi değerlendirip, vekil aktör olarak tayin ettikleri terör örgütleri üzerinden aynı kadri paylaşan ve aynı topraklar üzerinde yaşayan insanlar arasında etnik temelli çatışmalar çıkartarak ülkeyi ve bölgeyi istikrarsızlaştırmak istemekte, bir takım siyasi ve ekonomik çıkarlar sağlama hedefiyle de açık veya gizli olarak terörizm silahı ile Türkiye'yi tehdit etmektedirler. Yapılan bu çalışma ile küresel bir niteliğe bürünmüş olan terör ve terörizm sorununun çözümüne bilimsel zeminde katkı sağlamak gayesiyle, terör ve terörizmin ''mevcut sorunların nedeni olmaktan öte mevcut sorunların sonucu'' olduğu düşüncesinden hareketle ekonomik, sosyal, siyasal ve psikolojik nedenlerin yanı sıra dış desteğin de nedenlerinin bilinmesi ve incelenmesi, kurgulanma metodlarının analizinin yapılması, konunun bütün yönleri ile iyice anlaşılması ve genel perspektifinin rasyonel genellemelerle ortaya konulması düşünülerek ele alınmıştır. Terör ve terörizm sorunu Türkiye'nin ulusal güvenliğinin, heba edilen yıllarının, maddi manevi kayıplarının yanı sıra tüm insanlığı ve gelecek nesilleri tehdit eden boyutları ile onbinlerce insanın canını kaybetmesi, geride bırakılan aile ve sevenlerinin acı ve ısdırapları, ahlaki hiçbir temelinin bulunmayışı, hukukun üstünlüğünün kabul edilmeyişi, siyasi hedefler için insan hayatının değersizleştirilmesi, masum insanların canına kıyılması gibi hususlarla bu sorunun sadece askeri ve güvenlikçi yaklaşımlarla değil, çözümü için aynı zamanda bu alanda bilimsel çalışmaların yapılmasının da ne kadar zaruri bir ihtiyaç olduğunu ortaya koymaktadır. Çünkü terörle mücadele süreci yalnızca güvenlik birimlerinin özverisi ile değil, uzun yıllar boyunca toplumun her kesimi ve her bireyi tarafından desteklenmesi gereken zorlu bir süreçtir. Söz konusu bu çalışma, işte bu alandaki ihtiyacın hissedilmesinin yanı sıra aynı zamanda bir sorumluluk olarakta görülmesi nedeniyle yapılmıştır.
Türkiye'de petrol politikasının değişiminin incelenmesi
Bu çalışma Türkiye'nin petrol politikasının kamu politikasında değişim olgusu açısından bir incelemesini konu edinmektedir. Bu doğrultuda, devleti analiz birimi olarak merkeze alan, arka planda gelişen iktisadi, siyasi ve toplumsal gelişmeleri de tartışmaya katan bir yaklaşım benimsenmiştir. Cumhuriyetin ilanından günümüze Türkiye'nin petrol politikasının değişim açısından genel itibariyle artırımcı bir karaktere sahip olduğu temel tezi çerçevesinde bir analiz yapılmıştır. Kamu politikası disiplininin değişim algısı tartışılmıştır. Disiplinde değişim olgusunun artırımcılık üzerine kurulduğu, ancak literatürde artırımcılığa mesafeli olarak Kesintili Denge ve Savunuculuk Koalisyonu Çerçevesi gibi teorilerin geliştirildiği anlaşılmış ve bu kuramların değişim bakımından geliştirdikleri yaklaşımlar üzerinde durulmuştur. Kamu politikası değişimi bağlamında Türkiye'nin petrol politikası incelenirken temel tez çerçevesinde artırımcı ruhun araştırılması amaç edinilirken, artırımcı yaklaşımın dışına çıkıldığı tespit edilen dönemlerin Kesintili Denge ve Savunuculuk Koalisyonu Teorileri çerçevesinde değerlendirmesi yapılmıştır. Genel itibariyle üç değişim dönemi olduğu anlaşılmıştır. Devletçilik ve yabancı sermaye karşıtlığı üstüne gerçekleşen politika inşası döneminin ardından, ilk değişim dönemi politikada 1954 yılında yeni kurumların kurulması ve ekonomik liberalizm ile yabancı sermaye yandaşlığı ile yaşanan kesintili dengede tanımlanmıştır. İkinci değişim süreci ise Milli Petrol Davası savunuculuk koalisyonunun yoğun etkisinde gerçekleşen 1973 Reform Kanunu dönemi ile petrol politikasında "yeniden devletçilik" anlayışı, yabancı sermaye karşıtlığı ve kamu yararı üzerine yükselen bir politika benimsenmesidir. Üçüncü değişimin ise neoliberalizm etkisinde gelişen, petrol politikasında özelleştirmelerle somutlaşan ve kısmen Kesintili Denge Teorisi çerçevesinde değerlendirilebilecek ancak sonuçları artırımcı olan bir kırılma döneminin 2000-2008 yıllarında yaşandığı anlaşılmıştır. Tüm bu tarihsel anlatıda devletçilik, yabancı sermaye karşıtlığı, kamu yararı düşünceleri üzerine kurucu dönemde oluşan birinci düşünce hattı ile iktisadi liberalizm ve yabancı sermaye taraftarlığı düşünceleri üzerine Kesinti Döneminde yükselen ikinci düşünce hattı arasında sürekli olarak bir tercih yapıldığı görülmüş; dolayısıyla politika değişiminin artırımcı karakterinin Türkiye'nin petrol politikasında izlenebildiği sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de sağ popülizmin cinsiyeti
Bu çalışma, 2002 yılından beri, kesintisiz olarak iktidarda olan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin cinsiyet rejimini odağına almaktadır. Cinsiyet rejimi bağlamında, çalışmanın iki ana hedefi vardır. Bunlardan ilki, kadın seçmeni ikna etmek için partinin kullandığı ideolojik yaklaşım, yöntem ve eylemleri cinsiyet rejiminin bir parçası olarak analiz etmektir. İkincisi ise kadın seçmeni ikna için partili kadınlara düşen görevleri anlamak ve cinsiyet rejimini yeniden üreten dişil rolleri ortaya koymaktır. Üç bölüm boyunca feminist metodolojinin kullanıldığı çalışmanın birinci bölümünde, cinsiyet rejiminin Türkiye'deki tarihsel seyri verilmektedir. Literatür tarama/değerlendirmesine ve karşılaştırmalı yönteme dayanan bölümde, partinin cinsiyet rejiminin kendisinden önceki yönetimlerden farkına ve partinin kendi iktidarları arasındaki değişimlerine vurgu yapılmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, öncelikle siyasal rejim tartışması yürütülmektedir. Ardından, bu siyasal rejimin cinsiyet rejimi ile olan ilişkisi tartışılmakta ve siyasal rejimin kadınlarla kurduğu ilişki biçimi üstünden cinsiyet rejimine dair iddialarda bulunulmaktadır. Son bölüm olarak tasarlanan üçüncü bölümde ise partili kadınlarla yapılan ve derinlemesine mülakat tekniğine dayanan saha çalışmasına yer verilmiştir. Birinci ve ikinci bölümün verileri ışığında ve görüşmecilerle yapılan mülakatlar neticesinde, partinin cinsiyet rejimi, iktidardaki kadınların gözünden eleştirel bir şekilde yorumlanmıştır.
Yönetmelik yapım süreci üzerine bir inceleme ve atık yönetimi örneği
Daha sonra doldurulacaktır
Soğuk Savaş döneminde Türkiye'de milliyetçi muhafazakârlığın devlet anlayışı
Çalışmada, Türk sağını besleyen ana damarlardan biri olan milliyetçi muhafazakâr ideolojinin devlete bakışı incelenmektedir. Milliyetçi muhafazakâr ideolojiye mensup Mümtaz Turhan, Erol Güngör ve İbrahim Kafesoğlu gibi düşünürler üzerinden yapılan bir okuma ile bu ideolojinin "devlet tasavvuru"nun bütüncül bir şekilde ortaya konması çalışmanın temel amacını oluşturur. Söz konusu devlet tasavvuru incelenmeden önce, Türkiye'de milliyetçi muhafazakâr ideolojinin hangi siyasal-tarihsel vasatta doğduğu ve geliştiği ile bu ideolojinin temel nitelik ve dinamiklerinin açıklanması önem arz eder. Milliyetçi ve muhafazakâr ideolojilerin bir eklemlenmesi olarak ortaya çıkan Türk milliyetçi muhafazakârlığı, varlığını bir ölçüde Kemalizme borçludur. Kemalizmin "ulus- inşa" projesi ile "laiklik" anlayışı, Türkiye'de muhafazakâr ideolojinin doğmasında büyük rol oynar. Muhafazakârlığın bir türev ideolojisi olan milliyetçi muhafazakârlık da, işte bu tarihsel zeminde yeşerir. Bununla birlikte, milliyetçi muhafazakârlık, içerik bakımından eleştirdiği Kemalizmin "yöntemsel" açıdan takipçisi olur. Bu bağlamda, Kemalizmin toplum tasavvurundaki "sosyal mühendislikçi" ve "voluntarist" eğilimlere, milliyetçi muhafazakârlıkta da rastlanır. Milliyetçi muhafazakârlığın gelişiminde rol oynayan temel dış dinamik ise, Soğuk Savaş döneminde "hür dünya" bloğunda oluşan "komünizm karşıtlığı" olur. Soğuk Savaş yıllarında milliyetçi muhafazakârlığın gelişim süreci ise "Doğu-Batı Sentezi"nden "Türk-İslâm Sentezi"ne evrilen bir ideolojik serencam izler. Milliyetçi muhafazakârlığın devlet tasavvuru, iki temel başlık altında ele alınabilir: Devletin niteliği ve devletin işlevi. Devletin niteliği başlığı, Türkiye'de milliyetçi muhafazakâr ideolojinin devleti nasıl algıladığı ile ilgilidir. Milliyetçi muhafazakâr yaklaşım devleti, aşkın, paternalist bir karakterde görür; bu devlet, aynı zamanda hikmet-i hükümet mekanizmalarıyla mücehhez bir siyasal aygıtı ifade eder. Milliyetçi muhafazakârlığın söz konusu devlet algısının çözümlenmesinde, devlet/sivil toplum dikotomisi üzerinden Osmanlı'dan Cumhuriyet Türkiyesi'ne kalan tarihi mirasın yorumlanması uygun bir teorik temel sağlar. Ayrıca, Carl Schmitt'in devlet üzerine geliştirdiği yaklaşım da milliyetçi muhafazakâr muhayyiledeki devletin tahlili noktasında zengin bir kuramsal çerçeve sunar. Devletin işlevi başlığı, Türkiye'de milliyetçi muhafazakârlığın devlete nasıl roller yüklediği sorusuna cevap arar. Bu çerçevede, milliyetçi muhafazakâr entelijansiyanın "kültür", "ekonomi" ve "demokrasi" alanlarında devlete nasıl politik roller biçtiği hususu, devletin işlevi bölümünün ana temasını oluşturur. Her üç alanı da ortak bir kesişim kümesinde buluşturan temel dinamik ise milliyetçi muhafazakârlığın "devlet-merkezci" siyasal perspektifidir. Bir başka anlatımla, milliyetçi muhafazakârlık için söz konusu alanlar devlet karşısında birer "bağımlı değişkenler" olup "devlet"den bu alanlara giden bir okuma yapılması tercih edilir. Çalışmada, Türkiye'de milliyetçi muhafazakârlığın "kültür", "ekonomi" ve "demokrasi" alanlarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi suretiyle, bir bakıma bu ideolojinin "ideal devlet"i ortaya konmaktadır. ANAHTAR KELİMELER: Milliyetçi Muhafazakârlık, Muhafazakârlık, Kemalizm, Ulus- Devlet, Soğuk Savaş, Türk-İslâm Sentezi, Aydınlar Ocağı.
Nefret söylemi ve ötekiler: Türkiye'de Suriyeli kadınlar
Göç kavramı ana hatlarıyla göç eden bireyleri ya da toplulukları ve göç alan ülkeyi etkileyen bir olgudur. Özellikle uluslararası boyutuyla öne çıkan göç, kadınların da sürece dahil olmasıyla değişimler yaşamıştır. Uluslararası göçün ortaya çıkardığı kavramlardan biri olan mültecilik ise anlaşmalarla belirlenen bir statü olmasına rağmen göç eden ve göç alan toplumların farklılıkları nedeniyle birçok soruna sahiptir. Bu çalışmada mültecilerin maruz kaldığı sorunlardan biri olan nefret söylemi incelenmiştir. Nefret söylemi birçok dezavantajlı grubun ortak problemidir. Bu kavramın tanımlarına bakıldığı zaman kadınların dezavantajlı gruplar arasında çoğunlukla yer almadığı görülür. Kadınların görünmezliğinin sebebi olarak eril egemen hakimiyet işaret edilmelidir. Eril hakimiyetin bulunduğu alanlardan biri olması ve ideoloji aşılama/ yayma konusunda etkin bir gücü barındırması sebebiyle geleneksel medya bu çalışmada elde edilecek verileri sağlamaktadır. Haberlerin inşasının toplumsal söylemlerden bağımsız olmadığı ve Van Dijk'a ait Eleştirel Söylem Analizi yönteminin toplumsal sorunlara odaklandığı gerekçesiyle bu yöntem tercih edilmiştir. Böylece mevcut çalışmada gazetelerde Suriyeli mülteci kadınlara karşı medyada oluşan nefret söylemi analiz edilmiştir. Ulusal basında birçok gazetenin ve Suriyeli mülteci kadın haberlerinin yer alması sebebiyle ideolojik gruplara bölünerek toplamda 10 gazete ve her gazeteden 3'er haber örneği seçilmiştir. Makro ve mikro yapıya bölünen analiz biçimde kelimelerin arkasında yatan mesajlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Başlıklar, fotoğraflar, kelime seçimleri, haberin retoriği gibi incelemeler sonucunda Suriyeli mülteci kadınların cinsiyetleri üzerinden doğrudan nefret söylemine maruz kalmazken yine de kadınlara karşı nefrete olanak sağlandığı tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Medya, Nefret Söylemi, Suriyeli Mülteci Kadınlar Toplumsal Cinsiyet, Eleştirel Söylem Analizi
Modern Türkiye'de resmî hâfızanın inşâsı: Îcat edilen gelenekler ve hâfıza mekânları
Bir kültürel oluşumun varlığından söz edebilmek için, o kültürün toplumsal, ahlâkî, siyâsî, iktisâdî bütün boyutlarını; yapısal, pratik ve ritüel vb. bütün yönlerini kapsamına alacak şekilde niteleyen, belirleyen ve temellendiren, kutsal ve kurucu nitelikli bir hâfızanın zorunlu olduğudur. İnsan doğasının ayrılmaz bir parçası olan toplumsallık, insanın bireysel varlığını toplumsal varlığına bağımlı hâle getirmiştir. Bununla birlikte insanın hayatta kalmak için zorunlu olduğu diğerleriyle iş birliği yapma ihtiyâcından doğan toplumlar, insanın biyolojik ve zihinsel yapısını da değiştirmiştir. İlk tarım toplumlarında yazı ve diğer sembol sistemlerinin îcâdıyla yönetici seçkinlerle yönetilenler arasındaki eşitsizliği kurumsallaştıran kültürel topluluklara dönüşmüşlerdir. Bir kültür, maddî ve mânevî özellikleriyle kendi başına bir gerçeklik evreni, varoluştan yokoluşa topyekûn bir dünya tasavvurudur. İnsan dâima bir toplumsal kültürün ürünü, bir toplumsal kültürün parçasıdır. Bir toplumsal kültür, ortak olağanlar ve olağanüstülerden oluşan bir hâfıza üzerine kurulur. Toplumsal yaşamın olağan ve olağanüstü yanlarını birleştiren zaman, mekân, beden düzeni arasındaki uyuşmaya bağlıdır. Kurucu mitoloji, kültürün kurucu esaslarını felâket, kurtuluş ve kuruluş olmak üzere üç temel mit üzerinden yapılandırır. Bu üç temel mit Karanlık Çağ ve Altın Çağ olmak üzere iki temel referans mitiyle desteklenir. Kurucu mitolojinin esasları ve tanımları törensel geleneklerde temsil edilir. Kurucu mitolojideki her türlü değişiklik törensel temsillerde de ifâde edilir. İktidârın kurumsallaşması için kültürün kurucu mitolojisiyle ve gelenekleriyle bütünleşmesi gerekir. Modern dönemlerde îcat edilen törenler, kurucu nitelikli bir hâfıza inşâsını amaçlar. Îcat edilen kurucu törenler, modern iktidârın kurumsal başlangıç anının döngüsel tekrarlarla yeniden canlandırılışıdır. Îcat edilen geleneğin temsil ettiği resmî mitolojinin, tutarlı ve net ilkelerle süreklilik kazandığı orada resmî hâfıza tutarlı ve istikrarlı bir gerçeklik evreni kurmayı başarır. Modern Türkiye'nin ilk bayramı, 23 Nisan Bayramı'dır. Cumhuriyet'in îlânından önce kurulan Büyük Millet Meclisinin kuruluş günü olan 23 Nisan günü, 1921 yılında kutlanmaya başlamıştır. Bu anlamda Türkiye Cumhuriyetinin iktidârının dayandığı mitolojiyi temsil eder. 1930- 1950 arasında kutlanan 23 Nisan Bayramları, modern Türkiye'nin inşâ ettiği resmî hâfızayı ifâde eder. Anahtar Kelimeler: Resmî Hâfıza, Kurucu Hâfıza, Kurucu Gerçeklik, Hâfıza Çarkı, Hâfıza İnşâsı, Kurucu Mitoloji, Geleneğin Îcâdı, Hâfıza Mekânları, Millî Hâkimiyet, 23 Nisan
Türkiye'de kamu sağlık sektöründe personel rejimi, 1923–2023: dönüşümler, politikalar, sorunlar ve bakış açıları
Türk Kamu Personel Rejiminin yolculuğu Cumhuriyetin kurulmasından günümüze kadar oldukça farklı ilerlemiştir. Reformlarla, kanunlarla ve çalışmalarla eksiklik görülen hususlar düzeltilmeye çalışılmıştır. Özellikle kamu hizmeti alanında geniş yer tutan sağlık hizmetlerinin sunumunu gerçekleştiren, sağlık hizmetlerinin görünür yüzü kamu sağlık personeli de değişiklik, yenilik ve reformlardan payına düşeni fazlasıyla almış; ayrıca çok da farklı şekillenmiştir. Sağlık hizmetinin sunumundaki zorluklar ve hizmet çeşitliliği sağlık personelinde farklı istihdam türlerini oluştururken aynı zamanda yeni riskleri, çatışmaları, farkları ve çalışma hayatına dair bazı konuları da gündeme getirmiştir. Bu çalışmada 1923-2023 yılları arasında sağlık personel rejiminin dönüşümü, gelişimi ve bunların nedenleri ve sağlık personeline dair çalışma hayatını etkileyen faktörler, rejim çeşitliliği politikalar ve reformlar doğrultusunda değerlendirilmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türkiye'de kamu personel rejimi ve sağlığa dair gelişmelere; ikinci bölümde konuya dair literatür analizine; üçüncü bölümde sağlık personelin tarihsel gelişimini içine alan düzenlemelere; dördüncü bölümde sağlık personeli özelinde planlama, istihdam, farklılıklar, çalışma yaşamına yönelik konulara değinilmiştir. Beşinci bölümde ise konu çerçevesinde Denizli İlinde yer alan sağlık tesislerinde görevli yöneticiler (kamu, özel, üniversite) ve konuya hakim öğretim üyeleri ile yarı yapılandırılmış mülakat temelli bir araştırma yapılmıştır. Katılımcıların cevapları Nvivo analiz programı yardımıyla ve literatür ışığında analiz edilmiş; yorumlanmış ve çözüm önerileri getirilmiştir.
Tapu müdürlüklerinde çalışan sokak düzeyi bürokratlarının örgütsel adalet algılarının örgütsel bağlılıkları üzerindeki etkisi: İzmir ili alan araştırması
Bu tezin amacı sokak düzeyi bürokratlarının karakteristik özelliği olan "vatandaşla yüz yüze temas hâlinde olma" ve "takdir yetkisini kullanma" niteliklerine tipik bir örnek olan tapu memurlarının örgütsel adalet algılarının örgütsel bağlılıkları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda nicel bir araştırma tasarlanarak araştırmanın modeli ve hipotezleri test edilmiştir. Soru formu, İzmir ilindeki 11 Tapu Müdürlüğünde çalışan memurlara elden dağıtıarak 170 gönüllü katılımcıdan veri toplanmıştır. Veriler SPSS 20.0 programıyla analiz edilmiştir. Analizler sonucunda, tapu memurlarının etkileşimsel adalet algılamalarının yüksek; işlemsel adalet algılamalarının orta ve dağıtım adaleti algılamalarının düşük düzeyde olduğu ortaya konmuştur. Ayrıca katılımcıların örgütsel bağlılık düzeylerinin de düşük olduğu tespit edilmiştir. Regresyon analizleri tapu memurlarının özellikle dağıtım adaletine ilişkin algılamalarının örgütsel bağlılığın üç boyutunu da pozitif yönde ve anlamlı düzeyde etkilediğini; işlemsel adalet algılamalarının ise sadece duygusal ve normatif bağlılığı etkilediği göstermektedir. Bu sonuçlara dayanarak, kamu yöneticilerinin, tapu memurlarının adalet algısını etkileyen faktörleri dikkatli şekilde tespit ederek gerekli iyileştirmeleri yaptırmaları; böylece kurumlarına olan bağlılıklarını artırmaları önerilebilir. Bu tür girişimlerin hem sokak düzeyi bürokratlarının hem de kamu kurumlarının verimliliğini ve performansını artırmada yaşamsal önemi bulunmaktadır. Tapu memurları özelinde örgütsel adalet ve örgütsel bağlılık ilişkisini incelemesi açısından özgün olduğu düşünülen bu çalışmanın kamu yönetimi literatürüne katkı sağlaması beklenmektedir. Çalışma aynı zamanda tapu dairelerindeki memurları Türkiye örneğinde tipik sokak bürokratları olarak odaklaması bakımından da benzersizdir. Tezin sonunda geliştirilen önerilerle örgütsel adalet ile örgütsel bağlılık ilişkisini kamusal bir perspektiften sunarak kamu yöneticilerine yol gösterici olması umulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Sokak Düzeyi Bürokratları, Tapu Memurları, Örgütsel Adalet, Örgütsel Bağlılık.
Yeni Sağ'ın Amerikasında siyahi kadınların COVID-19 sınavı: Kesişimsellik teorisi bağlamında bir inceleme
Neoliberalizm ideolojisi Freiburg, Viyana ve Chicago Üniversitesi olmak üzere birbiriyle bağlantılı üç ekol tarafından geliştirilmiştir. Üç neoliberal okulun ilk ve sonraki kuşak temsilcileri, danışmanlık veya aktif görev almak yoluyla yeni sağ politikalarının belirlenmesinde rol almıştır. Yeni sağ tarafından uygulanan neoliberal programlar emek sınıfını zayıflatmış, kamu hizmetlerini özelleştirmiş, her türlü alanın ekonomikleştiği saf piyasacı anlayış yerleşmiştir. Yeni Sağ ekonomik politikalarına meşruiyet sağlamak için yeni muhafazakarlık tezlerini kullanmış, gelenek, hiyerarşi, otorite ve devlet gücünün ön planda olduğu politikaları uygulamıştır. Kesişimsellik teorisi ise bir sosyolojik grubun veya bireyin deneyimledikleri adaletsizliklere ilişkin tekli düzlemde yapılan analizlerin yetersizliği üzerinedir. Kesişimsellik, çoklu boyuttan gelen baskıların eşitsizlikleri ürettiğini ve yapılan analizlerin tüm düzlemler dikkate alınarak yapılması gerektiğini savunur. Covid-19 pandemisi bir halk sağlığı sorunu olarak ortaya çıksa da ekonomik, sosyolojik farklı alanlarda etkisi bulunan bir krizdir. Yeni sağ politikaları dolayısıyla ekonomik durumları bozulan, kamu desteklerini kaybeden, sağlık gibi temel hizmetleri erişimi azalan kesimler pandemiye hazırlıksız ve zayıf yakalanmıştır. Covid-19 pandemisinden, kesişimsel konumda bulunan, yeni sağ politikalarının zayıflattığı birey ve topluluklar daha fazla etkilenmiştir. Çalışmada siyah Amerikalı kadınların Covid-19 pandemisinde kesişimsel konumları sebebiyle deneyimledikleri adaletsizliklerin neler olduğunu tespit etmek ve durumlarını ağırlaştıran faktörleri belirlemek için 16 Twitter hesabının paylaşımları karma analiz yöntemiyle incelenmiştir. Polis şiddeti sorunu, çocuk bakım hizmetlerine, ücretli izine ve işsizlik sigortalarına erişim problemleri, sağlık hizmetlerindeki ayrımcılık ve adaletsizlik, cinsiyet eşitsizliği, şiddet ve taciz siyah Amerikalı kadınların pandemi koşullarını ağırlaştıran kesişimsel problemler olarak bulgulara yansımıştır.
Kent belleğinin korunmasında yerel yönetimlerin rolü: Denizli örneği
Bu çalışma Denizli kentini ele almaktadır. Çalışmanın içerisinde oldukça köklü bir tarihî geçmişe sahip olmakla birlikte küreselleşen dünyaya olabildiğince hızlı bir şekilde ayak uyduran ve kendi iç dinamikleri ile hızlı bir gelişim göstererek adını "Anadolu Kaplanları" arasına yazdıran Denizli kentinde, yerel yönetimlerin Denizli kent belleğini koruma kapasitesi ve Denizli kent belleği üzerindeki olası dönüştürücü etkisi ortaya konmuştur. Bu yapılırken hem kronolojik olarak dönemler itibarı ile hem de çalışmanın kavramsal kısmında tespit edilen bellek unsurları itibariyle Denizli'deki yerel yönetimlerin Denizli kent belleğine olan etkileri analiz edilmiştir. Kolektif bellek bir toplumun yaşantısını belirleyen ve bir arada kalmasını mümkün kılan dinamikleri kodlayan toplumsal bilgidir. Kolektif bellek, bir kentteki yaşantı aracılığıyla çeşitli şekillerde mekân üzerine kazınmaktadır. Kentler bir topluma ait belleğin görünür hale geldiği mekânlardır. Kolektif belleğin sahip olduğu bu özellik onun mekân üzerinde belirleyici olmasını beraberinde getirmektedir. Bu noktada toplumsal iktidar ilişkileri devreye girmektedir. Toplumsal iktidar ilişkilerinin dönüşümü bir anlamda belleğin dönüşümü anlamına geldiği için toplumsal iktidarın dönüşümü ile kent de bir dönüşüm geçirmektedir. Çalışma için önem arz eden bir diğer kavram olan yerel yönetimler hemen bütün ülkelerde bir yöredeki ortak ve yerel ihtiyaçları karşılamak üzere oluşturulmaktadır. Yerel yönetimlerin bu özelliği onları kentlilere en yakın yönetim birimi olmaları haline getirmektedir. Bundan dolayı yerel yönetimler bir kent üzerindeki yaşantıyı en yakından kavrayabilen yönetsel birimlerdir. Yerel yönetimleri bir kentin yaşantısından, yani belleğinden ayrı düşünmek mümkün değildir.
Devlet, bilim ve üniversite ilişkisine eleştirel bir değerlendirme: Türkiye'de kamu-üniversite-sanayi iş birliği
Bu çalışma Türkiye Kamu-Üniversite-Sanayi İşbirliği (KÜSİ) Stratejisi ve Eylem Planı (2015-2018) üzerine eleştirel bir değerlendirme yapmaktadır. Çalışmada üniversitelerin ortaya çıkışları ve üniversite-sanayi ilişkilerinin gelişimi tarihsel süreç içerisinde incelenmiştir. Sanayi Devrimi ile birlikte burjuvazi üniversitelerin bilimsel çalışmalarını, eğitimlerini ve fiziksel olanaklarını üretimin sürdürülmesinde ve geliştirilmesinde kullanmıştır. Dünya savaşları sonrasında üniversiteler ülkelerin ekonomik kalkınmalarında önemli bir araç durumuna gelmişlerdir. Devlet, burjuvazi ve üniversiteler arasındaki bu ilişkilerde zaman içerisinde çeşitli problemler ortaya çıkmıştır. Devlet, burjuvazi ve üniversite tarafından hazırlanan ve uygulanan çözüm önerileri sonucunda üniversiteler birer şirkete benzemiştir. Bu duruma karşı Sanayi Devrimi'nden günümüze kadar çeşitli eleştiriler getirilmiştir. Eleştirilere rağmen 1980 ve sonrasında yaşanan iktisadi ve siyasi değişimlerin artan etkisi ile birlikte üniversitelerin ticarileştirilmesi dünya geneline yayılmıştır. Türkiye de dünya genelinde yaşanan bu değişimlerden etkilenmiştir. Çalışmanın konusunu oluşturan plan bu etkinin ürünüdür. Çalışmada üniversite ve sanayi ilişkilerini düzenleyen yasalar, planlar, raporlar, bilimsel çalışmalar vb. yazılı kaynaklar incelenmiştir. Planın ve diğer kaynakların incelenmesinde akademik kapitalizm, girişimci üniversite gibi kavramlar ile üniversite, sanayi ve devlet arasındaki ilişkileri dolaylı veya doğrudan ele alan akademik çalışmalardan yararlanılmıştır. Çalışma sonucunda planda üniversitelerin mevcut sorunlarının derinleşmesine ve üniversitelerin daha fazla ticarileşmelerine yol açan hedefler tespit edilmiştir. KÜSİ planındaki hedeflere ulaşılmasında devletin üniversitelerin işleyişine daha fazla müdahil olması üniversitelerdeki özgürlük ve özerklik konularında sorunlara yol açmaktadır. Anahtar Kelimeler: Kamu-Üniversite-Sanayi İş Birliği, Üniversite-Sanayi İş Birliği, Akademik Kapitalizm, İdeolojik Aygıt
The role of theology in the birth of classical liberal political philosophy in the West
This thesis analyses the role of theology in the birth of classical liberal political philosophy in the West. It aims to show that, like every system of ideas, liberalism is indepted to theology and metaphysics, and that Christian theology has played a major role in the birth thereof. It eventually argues that in the early modern age liberal political theory was grounded on very basic premises that were borrowed from Christian theology. Keywords: liberalism, political theology, political philosophyBu çalışma, Batı'da klasik liberal siyaset felsefesinin doğuşunda teolojinin rolünü incelemektedir. Çalışmanın amacı, her düşünce sistemi gibi liberalizmin de, teoloji ve metafiziğe borçlu olduğunu ve liberalizmin doğuşunda Hıristiyanlığın önemli bir rol oynadığını göstermektir. Nihaî olarak bu çalışma erken modern dönemde liberal siyaset teorisinin, Hıristiyan ilahiyatından alınan bazı önkabuller üzerine kurulduğunu iddia etmektedir. Anahtar Kelimeler: liberalizm, siyasî ilahiyât, siyaset felsefesi
The effects of the renewable energy investments on sustainable development
Energy is one of the most important inputs of the contemporary economies. In order to produce goods and services, human beings need more energy than before. Parallel to the technological and economic development, the energy needs of human beings have been increasing steadily since the industrial revolution. Although the population and energy needs of the world have been increasing steadily, the world's energy needs have been mainly met by the fossil based energy resources. Since the distribution of the fossil based resources is not equal in the world, the countries having lack of fossil based energy resources are highly dependent on those countries having rich reserves. Therefore, any political or social instability can directly affect the supply of the energy and the price of these commodities can easily be hiked like being in 1974 and 1979 crisis. This reality, however, creates energy dependency for the countries which do not have enough energy resources and make their economy more fragile against the energy supply and price shocks. Therefore, to maintain energy security, reliable and cheap energy supply become priority of policy makers of the many developed and developing countries in the globalized world. Apart from the amount and distribution of fossil based reserves in the world, sustainability of the development depending on these energy types has been questioned since the beginning of the 1970s, because of the harmful environmental effects of fossil based energies. Global warming, climate changes, environmental pollution forced the United Nation to take precaution against the excessive usage of the fossil based resources. In this context, to decrease the gas emission and to limit the harmful effects some summits were organized by the UN. As a result of these summits, "Our Common Future" report was prepared and Kyoto Protocol was accepted by the UN members. Turkey is a poor country in terms of fossil-based energy sources. Therefore, the country's energy needs are met by paying at about 50 billion dollars to the importer countries every year. The country has experienced 15 economic crises throughout the republic periods and nearly all economic crises are directly or indirectly related with the current account deficit. As a result of economic crises, the social and political stability of the country was deeply affected and some undesired political coup or social events were lived in our country. However, when the energy import is excluded, the trade balance of Turkey is relatively balanced. Turkey does not have enough fossil based resources but its renewable energy potential is very high comparing with the European Union. Hence, it is believed that if they can be evaluated efficiently, renewable energy resources can make significant contribution to the sustainable development and growth of the country. In this study, the effects of the renewable energy investments, made under the sustainable development concept, on the social and political stability of Turkey were investigated. The analysis was based on the effects of the renewable energy investment to the current account deficit of Turkey. To make the concept more understandable, the renewable energies, their potential, current account deficit and economic crises experienced throughout the republic periods were investigated in detail. As a result of the study findings some recommendations were made in the conclusion section.
The trade unions during the February 28 period
TRADE UNIONS DURING THE FEBRUARY 28 PERIOD Zengin, Ülkü Nur Msc., Department of Political Science and Public Administration Supervisor : Prof. Dr. Şükrü Karatepe February 2016, 138 pages The February 28 coup, was recorded in the political history of Turkey as a "post-modern military coup". This feature of the February 28 has to do with differences in its conduct, as compared to the previous military coups. In contrast to the usual conduct of the coups, the February 28 coup was carried out while the military remained at the barracks, without use of weapons and without taking ower the political power. Instead, various societal actors that are called as "unarmed forces" were mobilized to exert pressure over the government which was ultimately forced to quit. In this thesis, the discourse and activities of the trade unions were studied during the process when the February 28 coup took place. Particularly, attitudes and activities of the worker and employer trade unions which were included in the social bloc, called as the 'Gang of the Five' were analyzed within the framework of relationships between trade unions and politics. Türk-İş and DİSK were taken as examples of worker trade unions, while TİSK was choosen as the representative of employer associations. In the thesis, it is concluded that, support provided by the trade unions, existence of which depends on a functioning democracy, to the anti-democratic process of the February 28 is a paradox. At this period, trade unions behaved ideologically and in contrast to their raison d'etre which is defending and promoting rights of their members. . Keywords: February 28, trade unions, 'Gang of the five', TÜRK-İŞ, DİSK, TİSK, TESK, TOBB
Western perception of kadro movement
Kadro Journal was a periodical of thought that was published between 1932 and 1935, period after Great Depression, with 36 issues. Authors of Kadro Journal are mentioned as Kadro Movement. The Journal, emerged to produce ideological background for Turkish Revolution, expressed different ideas related with the West from the regime's ones. This work aims to exhibit the Western perception of Kadro Movement what had a significant place in Turkish political life. The examination of Western perception of Kadro Journal is based on analysis of Kadro authors' articles what evaluated the West in terms of political, economic and cultural sides. Kadro Movement, provided different perspective about relations with the West as a significant issue in Turkish political life, maintains its importance.
Islam and criticism of the concept of the "human rights":An argument specific to MAZLUMDER
The concept of "Human Rights" has been discussed in context of several worldviews since it had come to light, within the question what it corresponded with. Although being emerged in Western World and supposed to be a magical formula which can secure the basic rights and liberties of human being, it is such a concept against which many ideologies, classes, worldviews and religions always have been argueing and all these discussions are still being made. In this thesis, the concepts of "human being", "right", "human rights" were embraced in context of theory and philosophy and within this scope, the historical adventure of human rights was exposed in outline. In the sequel, the substantial (essential) and relational meanings of the concepts of "human", "right" and "justice" were analyzed in context of main sources of Islam as a religion by a theoretical and philosophical way. Within this scope and in especially this theoretical context, the concept of "human rights" emerged from Western world is criticized from the point of view of Islam religion. As to the thirth section of this thesis, all of these matters have been investigated in context of MAZLUMDER, the first organization of human rights of the Muslim people in Turkey.
Eşref Edip Fergan'ın siyasi düşüncesi ve Türk siyasal hayatındaki yeri
One of the most significant movements in the field of political thought in Turkey is Islamism. This movement developed and turned into an important movement of thought after the 2nd Constitutional Monarcy in the Ottoman Empire. An important figure of this movement was Eşref Edip Fergan. He started his career as an author and journalist in the 2nd Constitutional Monarcy era with the periodical Sıratımüstakim, which was to be later named "Sebilürreşad", and continued his career after the founding of Turkish Republic. Despite the fact that he did not appear in a prominent position in the context of political thought and political history, Eşref Edip Fergan was nevertheless an important figure who continued to communicating his thoughts about Turkish political life until his death in 1971. This study deals with the political thought of Eşref Edip Fergan, and his life in Turkish political life. It aims to reveal the life and mentality of Eşref Edip Fergan, and his political, social, and philosophical perspective in different periods. The study is based on an analysis of works in political thought and political history, including primarily the works of Eşref Edip Fergan. Keywords: Eşref Edip, Islamism, Sıratımüstakim, Sebilürreşad, Turkish Politics
Erken Cumhuriyet devrinde Türk liberalizminin ikilemleri: Ahmet Ağaoğlu
This thesis examines Ahmet Ağaoğlu, a nationalist intellectual, at the same time one of the important figures of Turkish liberalism during the Early Republican Period in the Turkey. The concepts in which the liberal attitude in Ağaoğlu is observed and the dilemmas which are incompatible with classical liberalism in these concepts constitute the field of examination of this thesis. In this study, by examining Ağaoğlu's liberalism in the Early Republican Period it will be presented that the liberal values he defended during this period are not based on classic liberalism and its values but based on liberal nationalism. It will be shown that Ahmet Ağaoğlu's main controversy, and his liberal contradictions at the Early Republican Period are in fact not a contradiction but a characteristic of its liberal nationalist attitude, and that contradictions can be assessed in the context of Kemalist power-intellectual relations are also based on his eclectic ideology. Keywords: liberalism, liberal nationalism, Turkish liberalism, Early Republican Period
Local climate change governance: The case of Turkish metropolitan municipalities
The necessity of cooperation among stakeholders at each administration level is increasingly emphasized to be able to thoroughly tackle challenges posed by global climate change. Particularly the mitigation and adaptation policies and strategies followed by local governments with the involvement of both public and non-public institutions are believed to be playing a crucial role in developing countries. To this end, this study elaborates how and why local climate change protection policies and strategies are carried out by local governments in developing countries in the case of the metropolitan municipalities' initiatives in Turkey. In order to conduct such a research, both qualitative and quantitative research methods are adopted; thus in addition to studying the strategic plans and annual action reports of municipalities as part of a content analysis, a regression analysis is conducted to identify the determinants of the adoption of such policies and strategies. This study concluded that the local climate change mitigation activities are predominantly implemented by provision modes in the urban infrastructure and transportation areas. Moreover, it is shown that stress factors – causing changes in the parameters of global climate change – and socio-economic conditions are determining factors in local climate change initiatives. However, it is found that risk factors – as an indicator of the vulnerability level – have been found not having an exploratory role. Future studies may include assessment of provincial and distinct municipalities, the non-public actors, use more variables, and conduct in-depth interviews with corresponding experts to achieve further clarification. Keywords: Climate Change, Governance, Local Governments, Mitigation, Adaptation
The state theatre in Turkish nation building: A content analysis on Turkish playscripts
Identity building is a project to rebuild the cultural heritage, history and the vision of the nation states. After the First World War, young Turkey starts a cultural change after the pioneering of the elites. This change has a vision of "Westernization" and nation building. The State Theater of Turkey is an institution for meeting these purposes founded during the period of transition to democracy; repealing one-party government which is not a sudden process. Therefore, it is possible to see the vision of nation building and the eagerness of Westernization in the repertory of the State Theater still. Yet the institution is used as a nation's showcase during the convergence to the West block after the Second World War. In this study, I cover the repertory of the State Theater from the foundation of the institution (1949) until the first military intervention (1960). I support the research by using discourse analysis at first section to analyze the context referring identity; referring the meaning rather than words. This study finds out that as expected the nation building process in Turkish Republic continues in the 1950s with a variety, rather than havin one-dimensional indoctrination of certain national identity.
Development & strategic planning; a comparative study of Kenya, South Korea and Turkey
This research seeks to examine a problematic yet critical question that continues to fascinate researchers in social science. Why are some countries rich while some are poor yet structurally, politically, demographically and geographically they have immense similarities? By looking at the historical and contemporary political, economic and planning experiences of three case study samples namely Kenya, Turkey and South Korea; the author attempts to answer the question why some countries have benefited from planning by looking at the similarities and differences in formulation, implementation and the structural environment in which the plans are implemented. This is done through empirical methods and rigorous review of government planning documents as well as academic materials related to the subject matter. In the process, the author also looks at the historical evolution of strategic and development planning in these countries, challenges faced and success achieved. SWOT concept is also examined as a key component of planning. The results show that beyond having well-documented strategies and development plans, a country needs to establish not only efficient and responsive human-made political and economic institutions that are able to formulate and implement these plans with precise accuracy.