Stainless steel
73 theses under this subject heading
Paslanmaz çelik levha üretiminde kullanılan asitleme işlemleri için alternatif bir proses tasarımı ve optimizasyonu
Her yıl katlanarak büyüyen endüstriyel teknolojiler kullanılan kaynak tüketimini ve enerji ihtiyacını da beraberinde fazlasıyla arttırmıştır, bu durum; daha az kaynak kullanarak, daha düşük maliyetlerde daha fazla üretim yapmak amacında olan endüstriyel kuruluşları ve araştırmacıları alternatif teknoloji ve proses arayışları ve araştırmaları için fazlasıyla motive etmektedir. Endüstrinin her alanında yaygın olarak kullanıma sahip olan paslanmaz çelik üretimi dünya üzerinde sürekli kendini geliştiren bir sektördür. Daha az kaynak kullanımını mümkün kılmak ve daha iyi bir malzeme yüzey kalitesi elde etmek adına; kullanımdaki asit çözeltilerinin buharları tasarlanan düzenek yardımıyla malzeme yüzeyine aside dayanıklı nozüller yardımıyla püskürtülmüştür. Bu yöntem ile yapılmaya çalışılan, ısıl işlem prosesi sırasında malzeme yüzeyinde oluşan yüksek sıcaklık oksitlerini yüzeyden uzaklaştırarak, çeliğe paslanmazlık özelliği sağlayan pasif oksit katmanının homojen bir şekilde yüzeyde büyütülmesini sağlamaktır. Tez kapsamında tek bir kalınlıkta östenitik seriden AISI 304 kalite, ferritik seriden de AISI 430 kalite paslanmaz çelik numunelere laboratuvar tipi kül fırında ısıl işlem uygulandıktan sonra yüzeyde oluşan oksit katmanları taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile yüzey yapıları, XRD analizi ile yüzeyde büyüyen yüksek sıcaklık oksitleri analiz edilmiştir. Yüzeye uygulanan asitleme işlemi sonrasında yüzey morfolojisi optik profilometre ile ölçülmüş ve klasik yönteme alternatif olarak tasarlanan yeni proses sonrasında yüzeyde oluşan pasif oksit tabakasının paslanmaz çeliğin korozyon dayanımına etkisini araştırmak üzere korozyon testleri gerçekleştirilmiştir. Deneysel bulgular eski yöntemlerle karşılaştırılmıştır.
Talaşlı imalat uygulamalarında ideal işleme parametrelerinin belirlenebilmesi için özel bir ölçüm düzeneğinin geliştirilmesi ve CuAl14Fe4Mn2, XCrNiMoTi17 ve AlZn5,5MgCu malzemeleri özelinde taguchi yöntemi ile değerlendirilmesi
Talaşlı imalatta kesme kuvvetlerinin, titreşimin, kesme sıcaklıklarının ve yüzey pürüzlülüğünün ölçümü, endüstriyel üretim süreçlerini optimize etmek ve kaliteyi artırmak için kritik bir öneme sahiptir. Bu nedenle bu tez çalışması kapsamında düşük maliyetli ve standart parçalardan üretilen bir ölçüm sistemi tasarlanarak EN ISO 376 standartlarına göre kalibrasyonu yapılmış ve standarda göre Sınıf 1 ölçüm cihazı olarak sınıflandığı belirlenmiştir. Yapılan tasarım ve kalibrasyon işlemlerinden sonra ölçüm sistemi kullanılarak endüstride öne çıkan 7075 serisi alüminyum (AlZn5,5MgCu), Cupral 10 bronz alaşımı (CuAl14Fe4Mn2) ve 316Ti paslanmaz çeliği (XCrNiMoTi17) iş parçası malzemeleri üzerinde talaş kaldırma (işleme) deneyleri yapılarak işleme parametrelerinin (kontrol faktörlerinin) optimizasyonu gerçekleştirilmiştir. Kontrol faktörlerinin optimum seviyelerinin belirlenmesi için önce Taguchi Metodunun L16(34) ortogonal dizisi kullanarak deney tasarımı yapılmıştır. Deney tasarımı sonrası gerçekleştirilen deneylerin sonuçları için ve Taguchi Metoduna göre doğrulama deneyleri için ise güven aralığı hesapları yapılmıştır. Deneyler sonucunda elde edilen yanıtlar için Taguchi Metodu Temelli Gri İlişkisel Analizi Yöntemi ile Çok Kriterli Optimizasyon işlemi gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen optimizasyon çalışmaları sonucunda; tüm malzemeler için belirlenen devir sayılarının maksimize edilmesinin yanıtlar için gerekli optimum değerleri sağladığı tespit edilmiştir, diğer kontrol faktörlerinin yanıtlar üzerindeki etkisinin malzeme özelinde değiştiği belirlenmiştir. Ayrıca yapılan tüm istatiksel analizler ve yapılan deneylerin tutarlılığı ölçüm sisteminin kararlı çalıştığını ortaya koymuştur.
Gaz tungsten ark kaynak yöntemiyle S235JR ve SAF2205 çeliklerin benzer kaynaklarında akımın ve benzer olmayan kaynaklarında farklı ilave tellerin içyapı ve mekanik davranışa etkilerinin incelenmesi
Dubleks paslanmaz çelik hem östenitik hem de ferritik paslanmaz çeliklerin yapısal özelliklerini taşır. Diğer paslanmaz çeliklere daha iyi korozyon direnci ve daha iyi mekanik özelliklere sahiptir. Diğer bir yandan günümüzde bu özellikleri sayesinden gittikçe kullanımı yaygınlaşan bir malzeme türüdür. Fakat bu duruma istinaden malzeme temin maliyet farklı paslanmaz çelik türlerine göre daha fazladır. Kaynak yapılabilirliği ve işlenebilirliği daha zor olan bu ürün yine de taşıdığı diğer özelliklerden dolayı mil ve şaftlarda oldukça tercih edilebilmektedir. Kaynak bu tür ekipmanlarda bir imalat yöntemidir. Bazı uygulamalarda, dubleks paslanmaz çelikler ile yapı çeliklerinin kaynakla birleştirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu şekilde, yapı çeliklerinin ekonomik avantajlarını dubleks çeliklerin üstün mekanik dayanımı ve kimyasal direnci ile birleştirerek, performansın optimize edilmekte ve maliyet-etkinliğin dengelenmektedir. Bu tez çalışmasında, EN 1.0037 – EN 1.0037 ferritik-perlitik yapı çeliği ve EN 1.4462-EN 1.4462 dubleks paslanmaz çelik levhalar (kalınlık: 3mm) benzer olarak üç farklı ısı girdisi ile ve kalınlıkları eşit iki tür çelik levha üç tür dolgu tel kullanılarak gaz tungsten ark kaynağı ile birleştirilmiştir. Birleştirilen aynı tür levhalarda ısı kütlesi ve farklı tür Kaynak işleminde kullanılan dolgu telinin, levhaların mikro yapısı ve mekanik özellikleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Birleştirmelerin kaynak noktasındaki içyapıları mikroskop ile araştırılmış, mekanik özellikleri sertliği ölçümü, çekme ve bükme deneyleri ile tespit edilmiştir. EN 1.0037 – EN 1.0037 ve EN 1.0037 – EN1.4462 kaynak birleştirmelerde daha iyi sonuçlar alınırken, EN 1.4462 – EN 1.4462 levhaların kaynak birleştirmelerinde düşük ısı girdisi sonucu kaynak performansı ve içyapının olumsuz etkilendiği gözlemlenmiştir.
Cable-net facades with novel glass nodes: development, design, and testing
This study focuses on designing an innovative Glass Node for cable-net glass facade structures. The realization process of the Glass Node was done by establishing conceptual relationships between architecture and facade structures, conducting a literature review on previous studies that include technological and philosophical aspects, analyzing design principles of cable-net facade systems, and developing a point fixing component for cable-net facade. Literature review in this research consists of architectural discourses, which are generated by the philosophers and researchers, as well as it includes the development of facade technologies, and its relations with architectural design. In the context of this review, the history of lightweight structures, which are essentially based on Frei Otto's design approach of cable structures, classification of structural glass facades and cable-net facade component analyses according to related standards are also briefly displayed. As a result of the literature review, a research method is developed, which is de-recomposition of the elements of the target component in order to analyze and design an innovative point-fixing component. After the literature review, design of the cable-net facade was performed in four stages which are architectural design of cable-net facade, structural design of cable-net structure, steel frame and insulated glass unit (IGU). The cable-net facade was designed as 5,136 m x 8,812 m which consists of 20 insulated glass units (IGU), Ф14 mm steel wire ropes, anchors, the Glass Node as point fixing components, sealants, and steel frame. After architectural design stage, the cable-net structure was designed, based on the Allowable Stress Design (ASD), ASCE19-16, AISC360-10 and ASCE 7-10. According to the analysis results, the maximum reaction force and deflection were observed at the combination of positive wind load, positive temperature load, dead loads, and prestress load of the designed cable-net. While the maximum reaction force at the pin support is 43,29 kN near the middle axes of structure, the maximum deflection is calculated to be 97,95 mm, observed at the fixing point located at midpoint of structure. If the structure is tested for strength and deflection limits according to related standards (59,95 N and 11,36 mm), it can be seen that the cable-net facade ensures the strength and deflection limits. After the cable-net facade design, a steel frame prototype testing was designed by using SAP2000 according to ASD and AISC360-10. As a result, the steel frame consists of 260x260x12 mm steel box profile beams with 100x100x10 mm steel braces and 260x260x12 mm box profile steel columns. Furthermore, as a final component, insulated glass units were analyzed at SJ Mepla Software. The maximum strength and deflection were determined to be 33,34 MPa and 9,20 mm respectively which also ensures the strength limit (80 MPa) and deflection limit (10 mm) of IGU. Afterwards, the design of the cable-net facade, architectural and structural design, prototyping and testing process of the Glass Node is executed. Design of the Glass Node was performed in two main steps; the architectural design and the structural design. The architectural design and dimensioning process were carried out according to the cable-net facade that was previously designed. The Glass Node was configured as a 170x170x10 mm prism-shaped steel/glass composite component. Moreover, it consists of 2 layers of laminated and tempered glass cap (TG103-1), 1 layer cross shaped stainless steel core (SS104), 4 layers tempered and laminated glass, (TG103-3), 2 layers tempered and laminated glass in two types (TG103-3 and TG103-4), two types of stainless steel bedding element (SS101 and SS103), 4 units stainless steel roll pins (SS102), 6 units M12 countersunk bolts (SS105) and POM bedding elements (PM101-1, PM 101-2, PM 101-3, PM 101-4, PM 101-5, PM 101-6). In accordance with the architectural design, the stainless steel and glass elements are bonded to each other via Sentryglass lamination and SikaFast-3131 methacrylate based adhesive . Following the architectural design, structural analysis of the Glass Node was performed by using the Solidworks Software. During the structural design process, effective loads of the Glass Node were determined to be 2,4 kN wind load and 1,65 kN dead load of IGU. Furthermore, the analysis was conducted by making the model of the Glass Node as three separated parts which are the cap of Glass Node (TG103-1), the stainless steel cross shaped core (SS104) and the glass-stainless steel composites. From analysis; the most critical component was determined as the cap of the Glass Node of which the maximum stress is 29 MPa. This is less than the limit strength of a tempered glass (80 MPa) and it can be seen that all elements of the Glass Node ensure the design strength limits. Nevertheless, structural performance of the bonding materials was to be determined by way of testing. Therefore, a prototyping process and a manufacturing process were executed and afterwards, primarily bonding testing was performed in order to determine adequate bonding materials. Prototyping process of the Glass Node was executed in two steps; design prototyping and engineering prototyping . The design prototyping was carried on by creating a 3D model of the Glass Node and printing all the elements via 3D printers. Afterwards, the 3D-printed Glass Node was assembled, and connections were evaluated in terms of their applicability. As a result, some revisions were added to the architectural design of the Glass Node, such as extra bedding materials, in order to prevent interaction between metal-glass elements. Afterwards, the process was carried out by manufacturing the Glass Node with real materials. Except the bonding of 2 units TG 103-3 and SS104, all the components were bonded via Sentryglass lamination material. However, 3 different adhesive materials (Sentryglass, Sikasil SG500 and SikaFast-3131) were used for bonding for TG103-3 and SS104. After the bonding procedure, primarily tension test process was performed in order to determine the adequate adhesive for bonding of SS104 and 2 units TG103-3. Preliminary test procedure was executed according to DIN18008-3 and additionally the target strength values of Glass Facade were determined to be 2,4 kN (yield strength, Fa) and 7,2 kN (ultimate strength, Ft). All the test procedures were performed by using a tension test machine located at the Facade Testing Institute Laboratories at Çatalca, Istanbul and the results were video recorded. According to the test results, the most adequate adhesive is determined as SikaFast-3131 of which the yield (Fa) and ultimate strength (Fu) are respectively 10,36 kN and 11,54 kN. However, Sentryglass (lamination sheet) and Sikasil SG-500 (structural silicone) could not reach the target strength values. Hence, SikaFast-3131 was used for the main test procedure of the Glass Node. When the test results are analyzed according to the failure type, it is seen that all samples fail due to bolt stripping. Therefore, M10 bolts were replaced by M12 bolts in order to reach higher tension strengths. After revising the bolt types, the main test procedure was also executed according to DIN18008-3. 5 samples are tested, and the test data are recorded by using a software for test tension machine and a video camera. The test was performed in a stabilized environment of 30 °C and 80% humidity. According to the test results, the average ultimate breaking strength and maximum displacement were measured to be 19,22 kN and 10,22 mm, respectively. Moreover, while the maximum ultimate breaking strength (21,04 kN) and maximum displacement (12,68 mm) were observing Sample 5 and Sample 1 respectively. The minimum ultimate breaking strength (16,30 kN) were observed for Sample 2 and minimum displacement were determined to be (7,93 mm) for Sample 2 and Sample 3. Furthermore, average ductility ratio of test samples is calculated to be 1,33. The maximum and minimum ductility ratios were determined to be 1,59 for Sample 4 and 1,0 for Sample 2 respectively. As a conclusion, the strength of the Glass Node is 8 times greater than Fa (2,4 kN) and approximately 2,5 times greater than Fu (7,2 kN). Furthermore, when the failure types of the samples are analyzed; while Sample 1,2,3 and 5 fail by breakage of exterior cap of Glass Node (SS103-1), Sample 4 fails because of bolt stripping. According to the test results, Glass Node ensures the design limits determined according to international standards and it could be assumed as an innovative cable-net facade component which can be integrated to full scaled cable-net facades. The same results show that the strength of the Glass Node is 8 times greater than Fa value and 2,7 times greater than Fu value, which means that the design of the Glass Node can be optimized in terms of architectural and structural design. In conclusion, the study fulfills the objectives of the research by means of increasing transparency ratio of cable-net facade systems by %17 percent with satisfactory structural performance.
Alümina ile Ti6Al4V ve AISI 316L paslanmaz çeliğin aktif sert lehimleme yöntemi ile birleştirme parametrelerinin araştırılması
Seramikler, metal malzemeler ile birleştirilerek muadili malzemelere kıyasla mekanik, termal, kimyasal dayanım gibi özellikler açısından çeşitli avantajlar sunmakta ve bu doğrultuda akademik ve endüstriyel alanda ilgi görmektedir. Son yıllarda birçok alanda kullanımı söz konusu olması ve geleneksel birleştirme yöntemlerine göre daha kolay ve kısa bir üretim prosesine sahip olması nedenleriyle aktif sert lehimleme yöntemine olan ilgi artmıştır. Ancak araştırmaların devam ederek literatürün bu konuda genişletilmesi gerekmektedir. Bu kapsamda yeterli mukavemete sahip alümina – metal yapıların elde edilmesi ihtiyacı bulunmaktadır. Bu tez çalışmasında medikal, havacılık ve savunma sanayinde tercih edilen seramik ve metal malzemelerin aktif sert lehimleme tekniği kullanılarak birleştirilmesi ve birleştirme işlemine yönelik parametrelerin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda alümina ile AISI 316L paslanmaz çelik ve Ti6Al4V titanyum alaşımı, gümüş bazlı aktif sert lehim dolgu alaşımı (63,0Ag, 35,25Cu, 1,75Ti) kullanılarak birleştirilmiştir. Farklı parametreler ile üretilen numunelerin; yüzey pürüzlülük etkisi, mikroyapısal karakterizasyon, mekanik ve ısıl şok testleri açısından değerlendirilerek proses optimizasyonu gerçekleştirilmiştir. İki ana metal için de 0,45 µm ortalama pürüzlülük değerine sahip seramik birleşme yüzeyi kullanılarak ve 10-5 mbar sert lehim vakum değerinde, 830°C'de 10 dakika aktif sert lehimleme prosesinin uygulanması durumunda en yüksek kesme mukavemet değerleri (66,62 - 61,58 MPa) elde edilmiştir.
316 L paslanmaz çelik yüzeyine uygulanan mikro-deformasyonun karakterizasyonu ve antibiyofilm özelliklerine etkilerinin ön incelemesi
Ortopedik uygulamalarda yaygın olarak tercih edilen bir biyomedikal alaşım olan 316L paslanmaz çeliğine uygulanan yüzey işlemlerin bu malzemenin antibiyofilm özelliklerine olan etkisinin bu çalışmada incelenmesi amaçlanmıştır. 316L paslanmaz çelik örneklerin yüzeyinde mikro-sertlik ölçüm cihazıyla çeşitli miktar ve tekrar eden düzenlerde kontrollü mikro-deformasyon alanları oluşturulacak olup. uygulanan işlemlerin, alaşımın yüzey özellikleri üzerindeki etkisi çeşitli yöntemler ile karakterize edildikten sonra her bir yüzeyde biyofilm oluşum davranışları detaylı olarak incelenecektir. Elde edilen bulgularla ortopedik uygulamalarda kullanılan metalik biyomalzemelerin antibiyofilm özelliğinin iyileştirmesini sağlayacak yüzey özellikleri hakkında bilgi edinilmesi ve edinilen bilgilerin yeni biyomedikal alaşım tasarımlarında kullanılması amaçlanmaktadır.
Karbazolün N-sübstitüe pirol ve N-sübstitüe karbazoller ile 304 paslanmaz çelik üzerinde kopolimerizasyonları ve antikorozif özelliklerinin araştırılması
Bu çalışmada, karbazol (Kz) monomerinin, pirol (Py), N-metil pirol (NMPy), N-vinil karbazol (NVKz) ve N-metil karbazol (NMKz) monomerleri ile (1:1) ko-monomer oranlarında, tetrabütilamonyum hekzaflorofosfat (TBAHFP) ve perklorik asit içeren susuz asetonitril ortamında dönüşümlü voltametri yöntemi ile kopolimerizasyonları gerçekleştirilerek 304 paslanmaz çelik (304-PÇ) elektrot üzerinde poli(karbazol-ko-pirol) [P(Kz-ko-Py)], poli(karbazol-ko-N-metil pirol) [P(Kz-ko-NMPy)], poli(karbazol-ko-N-vinil karbazol) [P(Kz-ko-NVKz)] ve poli(karbazol-ko-N-metil karbazol) [P(Kz-ko-NMKz)] kopolimerleri sentezlenmiştir. Ayrıca poli(karbazol-ko-N-vinil karbazol) ve poli(karbazolko- N-metil karbazol) kopolimerlerinin sentez ortamına %0,10 oranında ZrO2 eklenerek aynı dönüşümlü voltametrik elektropolimerizasyon parametrelerinin uygulanmasıyla zirkonyum oksit katkılı [P(Kz-ko-NVKz)]@ZrO2 ve [P(Kz-ko-NMKz)]@ZrO2 kopolimer filmleri elde edilmiştir. Sentezlenen kopolimerler ATR-FTIR ve SEM ile spektroskopik ve mikroskopik olarak karakterize edilmiştir. Kopolimer kaplamaların antikorozif özellikleri 0,1 M HCl ortamında, açık devre potansiyelinin zamanla değişimi (Eocp-zaman) eğrileri, potansiyodinamik polarizasyon (PP) ve elektrokimyasal empedans spektroskopisi (EIS) yöntemleri ile incelenmiştir. Kopolimer kaplı paslanmaz çelik elektrotların korozyon performansları kendi aralarında gruplandırılarak karşılaştırıldığında, koruma etkinliklerinin PP ve EIS yöntemlerinin her ikisine göre P(Kz-ko-NMPy) > P(Kz-ko-Py); P(Kz-ko-NVKz) ˃ P(Kz-ko-NMKz); P(Kz-ko-NVKz)@ZrO2 > P(Kz-ko-NMKz)@ZrO2 sıralamasını izledikleri saptanmıştır.
AISI 304 ostenitik paslanmaz çeliklerinin manyetik aşındırıcılarla işleme yöntemiyle işlenebilirliğinin deneysel olarak araştırılması
Bu çalışmada, AISI 304 ostenitik paslanmaz çelik boruların iç yüzeyleri manyetik aşındırıcılarla işleme (MAİ) yöntemiyle işlenmiştir. Deneylerde, SiC aşındırıcı oranı, manyetik Fe parçacıklarının tane boyutu ve işleme süresi parametrelerinin ortalama yüzey pürüzlülüğü, (Ra) talaş kaldırma oranı, (TKO) geometrik tolerans (silindiriklik, konum ve dairesellik) ve korozyon dayanımı üzerindeki etkileri deneysel olarak araştırılmıştır. Deneylerde, Taguchi L9 ortogonal dizin kullanılmıştır. Ra değerleri ve işlenmiş yüzeylerin yapıları 3D yüzey topografyası ölçüm ve görüntüleme tekniği yardımıyla incelenmiştir. Aşındırıcı ve manyetik tozların işlem öncesi ve sonrası özellikleri taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve X - Işın Kırınımı Analizi (XRD) teknikleri ile belirlenmiştir. Numunelerin korozyon dayanımları tipik bir üç elektrotlu elektrokimyasal hücrede % 3,5 ağırlıkça NaCl çözeltisi kullanılarak ölçülmüştür. Deneyler sonrasında, her faktörün işlenebilirlik üzerindeki istatistiksel etkilerini belirlemek amacıyla varyans analizi (ANOVA) yöntemi uygulanmıştır. Sonuç olarak, MAİ tekniğinin numunelerin korozyon dayanımı, yüzey kalitesi, talaş kaldırma oranı ve geometrik toleransları açısından işleme koşullarına da bağlı olarak tornalama yöntemine nazaran önemli iyileşmeler sağladığı tespit edilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde konuya giriş yapılmış ve konuyla ilgili yapılan araştırmalardan ve akademik çalışmalardan bazı örnekler verilmiştir. İkinci bölümde endüstride sık kullanılan bazı ileri imalat yöntemleri ve MAİ yöntemi tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde MAİ yönteminde işleme etki eden parametreler verilmiştir. Dördüncü bölümde yöntem tanıtılmış, beşinci bölümde ise deneyler sonrasında elde edilen bulgular verilerek deney sonuçları tartışılmıştır. Altıncı ve son bölümde ise çalışma sonrasında elde edilen genel sonuçlar özetlenmiştir.
Toz takviyeli paslanmaz çelik malzemenin sürtünmeli kaplanabilirliğinin araştırılması
Malzemelerin aşınma ve korozyon direncini artırmak, sürtünmesi düşük bir kaplama tabakası elde etmek ve estetik görünüm oluşturmak amacıyla çeşitli kaplamalar yapılmaktadır. Bu amaçla yapılan kaplamalardan biri de sürtünmeli kaplama yöntemidir. Sürtünmeli kaplama yöntemi kendi ekseni etrafında dönmekte olan milin altından ilerleme hareketi yapan altlık malzemenin üzerine düşey kuvvet uygulayarak malzeme biriktirme işlemidir. Bu çalışmada üç farklı yöntemle sürtünmeli kaplama işlemi yapılmıştır. İlk olarak düşük karbonlu çelik malzeme AISI 304 paslanmaz çelik mil ile sürtünmeli olarak kaplanmış ve kaplama parametrelerinin kaplama yapısına etkisi incelenmiştir. İkinci olarak paslanmaz çelik miller eksenlerinden delinerek belirli oranlarda TiC ve B4C tozları paslanmaz çelik tozları ile karıştırılarak doldurulmuş ardından preslenerek sinterlenmiştir. Daha sonra sinterlenen bu miller kullanılarak düşük karbonlu çelik altlık malzeme sürtünmeli kaplanmış ve kaplama parametreleri ile toz oranlarının kaplama yapısına etkisi incelenmiştir. Son olarak toz serme yöntemi ile yapılan kaplama işleminde TiC ve B4C tozları değişik oranlarda karıştırılmak suretiyle altlık malzeme yüzeyine serilerek altlık malzeme paslanmaz çelik mil ile kaplanmıştır. Bütün kaplamaların mikro yapılarını incelemek amacıyla optik mikroskop ve SEM görüntüleri elde edilerek EDX ve XRD analizleri yapılmıştır. Sürtünmeli kaplamalarda devir sayısının, düşey ve yatay ilerleme oranın doğru seçilmesiyle kaplama yapısının düzeldiği, yüksek toz ilaveli sinterlenmiş millerle yapılan kaplamalarda ise kaplamaların bozulduğu görülmüştür.
Ezerek parlatma parametrelerinin östenitik paslanmaz çeliklerin mekanik özelliklerine etkisi
Yüzey sonu işleme yöntemleri günümüz sanayisinde hızla ilerleme kaydetmektedir ve yeni yöntemler geliştirilip kullanılmaktadır. Ancak uygulanan bu yöntemlerin malzemenin mekanik özelliklerine etkisinin incelenmesi sınırlı ve istenilen düzeyde değildir. Yüzeylerin parlatılması ve perdahlanması işlemlerinin yüzey özelliklerinde iyileşmeler sağladığı için kullanımı oldukça fazladır. Ezerek parlatma belirli bir kuvvet altında parça yüzeyine uygulanıp yüzey kalitesini arttıran bir yüzey bitirme prosesidir. Soğuk olarak yapılan bu işlemde ezme takımının iş parçası yüzeyini plastik deformasyona maruz bırakarak yüzeyde ve yüzey pürüzlülüğünde iyileşmeler sağlamaktadır. İşlem soğuk olarak yapıldığından malzemenin kimyasal özelliklerinde de herhangi bir değişim söz konusu değildir. Dar kullanım alanına sahip olan bu işlemin gün geçtikçe kullanımı artmıştır. Ezerek parlatma düşük maliyet ve kullanım kolaylığından dolayı tercih edilen bir yüzey bitirme prosesidir. Bu çalışmada AISI 316 östenitik paslanmaz çelik malzemeden imal edilmiş numuneler ezerek parlatma işlemine tabi tutulmuşlardır. Ezerek parlatma uygulaması için kuvvet, paso ve ilerleme miktarı parametreleri 3'er farklı seviyede değiştirilmiştir. Belirlenen parametrelere göre işlemler numunelere uygulanmış ve buna bağlı olarak parametrelerin numunelerin mikrosertlikleri, çekme dayanımları, çap değişimleri ve pürüzlülük değerleri üzerindeki etkileri deneysel olarak tespit edilmiştir. Yapılan deneylerde ezerek parlatma işlemi sonrası yüzey pürüzlülüğünün en iyi olduğu değer 0,072 µm olarak ölçüldüğü görülmektedir. Ezerek parlatma işleminin genel anlamda numune cidarlarında mikrosertlik değerlerinde artışa neden olduğu paso sayısı ve ilerleme miktarının artmasıyla mikrosertlik değerinin arttığı tespit edilmiştir. Öte yandan artan kuvvet ve paso sayısıyla çap değişiminin arttığı da tespit edilmiştir.
Otomotiv uygulamaları için elektrik direnç nokta kaynağının darbe etkisi altında dayanımının deneysel ve sonlu elemanlar yöntemi ile incelenmesi
Otomotiv sektöründe sürekli iyileştirilmesi hedeflenen unsurlar enerji tasarrufundan dolayı hafiflik ve araç güvenliğidir. Bu unsurları iyileştirmek için farklı malzemeler üzerinde çalışmalar yapılmaktadır. AISI 304 paslanmaz çelikleri korozyon direncinin yanı sıra yüksek şekillendirilebilme, kaynak kabiliyeti ve enerji emme kapasitesi gibi önemli özellikleri bir arada bulundurmaktadır. Otomotiv sanayinde AISI 304 paslanmaz çelikleri egzoz sisteminde ve birçok küçük bileşeni oluşturmak için kullanılmaktadır. Araç güvenliğini arttırmak için alışılagelmiş malzemeler yerine uygun tasarımlar ile maliyet dengelenerek kullanım popülaritesi artacağı düşünülmektedir. Bu araştırmada, AISI 304 paslanmaz çeliklerinin elektrik direnç nokta kaynak dayanımını etkileyen optimum parametreler belirlenerek hegzagonal yapılı çarpışma kutuları elektrik direnç nokta kaynağı ile birleştirilmiştir. Birleştirilen çarpışma kutularına çeşitli testler uygulanmış, sönümlenen enerji ve çarpışma karakteristiği üzerine etkisi incelenmiştir. Deneysel ve sayısal sonuçlar incelenip optimum elektrik direnç nokta kaynak tasarımı belirlenmiş, doğrulanmış bir sonlu elemanlar modeli elde edilmiştir.
Polimer çarpışma kutularının darbe yüklemesi altındaki mekanik davranışlarının deneysel olarak incelenmesi
Günümüzde otomobil sayısının artmasıyla birlikte yolculuk esnasında meydana gelen trafik kazaları da artış göstermektedir. Olası kaza durumunda hem araç hem de yolcu güvenliğini sağlayabilmek amacıyla araçta aktif ve pasif güvenlik elemanları kullanılmaktadır. Pasif güvenlik elemanlarından biri olan çarpışma kutuları, kaza anında ortaya çıkan çarpışma enerjisini sönümleyerek güvenliği sağlamaktadır. Son zamanlarda kullanım alanları giderek artan polimer malzemeler, otomobillerde de hafifliği ve özellikle de yakıt tasarrufu konusunda sağladığı üstün özelliklerle sıklıkla kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada, mühendislik polimerlerinden biri olan takviyesiz polyamid PA66 ve %35 oranında cam elyaf takviyeli PA66-GF35 malzemesi ile hazırlanan kübik yapıya sahip çarpışma kutuları deneysel olarak incelenmiştir. İncelemeler sonucunda takviyeli çarpışma kutusunun takviyesiz olana kıyasla daha yüksek dayanıma sahip olduğu görülmüştür. Boş çarpışma kutuları ile poliüretan köpük ve 301 paslanmaz çelik sac takviyesi yapılmış çarpışma kutularının, mekanik performansını karşılaştırmak amacıyla düşürme testleri yapılmıştır. Yapılan testler sonucunda cam elyaf takviyeli çarpışma kutusunun takviyesiz olana göre daha fazla enerji sönümlediği görülmüştür. Poliüretan köpük takviyesinin cam elyaf takviyeli çarpışma kutularında pek etkisi olmadığı, takviyesiz kutuda ise deformasyon davranışı ve enerji emilimi yönünden avantajlar sağladığı sonucuna varılmıştır.
Poli(N-metilpirol)'ün sodyum dodesilsülfat varlığında paslanmaz çelik yüzeyinde elektrokimyasal sentezi ve korozyon koruma performansının incelenmesi
Bu çalışmada, sodyum dodesilsülfat (SDS) içeren oksalik asit çözeltisinde potansiyodinamik yöntemle poli(N-metilpirol)-dodesilsülfat (PNMPy-DS) kaplama AISI 304 paslanmaz çelik elektrot yüzeyinde elektrokimyasal olarak hazırlandı. Bu amaçla, ilk olarak AISI 304 paslanmaz çelik elektrot 0,3 mol L−1 oksalik asit çözeltisinde pasivize edildi ve daha sonra bu çözeltiye N-metilpirol ve SDS ilave edilerek bu yüzey üzerinde dönüşümlü voltametri yöntemiyle polimer kaplama sentezlendi. PNMPy-DS filmlerinin korozyona karşı koruma davranışlarını etkileyen; üst potansiyel (0,8 V; 0,9 V; 1,0 V), tarama hızı (10 mV s−1, 25 mV s−1, 50 mV s−1, 100 mV s−1) ve döngü sayısı (5, 10, 20, 50) parametreleri araştırıldı ve optimum sentez koşulları belirlendi. PNMPy-DS kaplama dönüşümlü voltametri, FT-IR spektroskopi ve SEM yöntemleri ile karakterize edildi. Polimer kaplı çeliğin korozyon koruma davranışı 0,5 mol L−1 HCl çözeltisinde potansiyodinamik polarizasyon ve EIS yöntemleri ile araştırıldı. Ayrıca, polimer kaplamanın korozyon koruma davranışı üzerine pasivasyon işleminin ve SDS ilavesinin etkisi de incelendi. En iyi korozyon koruma davranışı, pasivize edilmiş ve SDS varlığında hazırlanan polimer kaplama ile elde edildi. Sonuçlar; elektrostatik olarak korozif klorür iyonları iten ve onların metal yüzeyine geçişini geciktiren, polimer yapısındaki negatif yüklü dodesilsülfat dopantı sayesinde PNMPy-DS kaplamanın korozyona karşı paslanmaz çelik için etkin koruma sağladığını gösterdi.
Farklı döner eğelerin, döngüsel yorgunluk ve kanal transportasyon miktarlarının, yapay kök kanallarında değerlendirilmesi.
Amaç: Çalışmamızın temel amacı, günümüzde yaygın olarak kullanılan EndoArt (Touch Gold), Perfect (MTF Plus Gold), Fanta (V-Taper Gold) ve ProTaper Next döner eğe sistemlerinin kanal transportasyonu ve döngüsel yorgunluk dirençlerini karşılaştırmalı olarak analiz etmektir. Bu analiz, farklı sistemlerin performansını değerlendirerek hangi sistemin hangi durumlarda en etkili olduğunu belirlemeye yardımcı olacaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, 60 adet akrilik rezin blok kullanılmıştır. Kanal transportasyonu analizi için, 45° eğimli ve L-şekilli kanallara sahip bloklar kullanılmıştır. Kanallar, dört farklı döner eğe sistemi olan EndoArt Touch Gold, Perfect MTF Plus Gold, Fanta V-Taper Gold ve ProTaper Next ile şekillendirilmiştir. Döngüsel yorgunluk direnci analizi için, özel olarak hazırlanmış 60° eğime ve 3 mm eğim yarıçapına sahip paslanmaz çelik kanallar kullanılmıştır. Kanallar, her bir döner eğe sistemiyle şekillendirilmiş ve döngüsel yorgunluk test düzeneği ile dirençleri test edilmiştir. Her bir eğe sistemi için 10 adet kanal kullanılmış ve kırılma tur sayısı (KTS) ölçülmüştür. Bulgular: Döngüsel yorgunluk direnci analizinde, Protaper Next ve Perfect MTF Plus Gold döner eğe sistemlerinin en yüksek KTS değerlerine sahip olduğu tespit edilmiştir. Protaper Next'un KTS değeri 589 ± 63, Perfect MTF Plus Gold'un KTS değeri ise 507 ± 51 olarak bulunmuştur. Kanal transportasyonu analizinde, apikal, orta ve koronal bölgelerde yapılan değerlendirmeler sonucunda, Protaper Next ve Perfect MTF Plus Gold döner eğe sistemlerinin daha az transportasyona neden olduğu gözlemlenmiştir. Diğer gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmemiştir. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, Protaper Next ve Perfect MTF Plus Gold gibi döner eğe sistemlerinin daha yüksek döngüsel yorgunluk direncine sahip olduğunu ve daha az transportasyona neden olduğunu göstermektedir. Diğer döner eğe sistemleri de genel olarak kabul edilebilir döngüsel yorgunluk direnci ve transportasyon miktarına sahiptir. Anahtar Kelimeler: döner eğe sistemleri, kanal transportasyonu, döngüsel yorgunluk direnci, akrilik rezin blok, paslanmaz çelik kanal.
Dubleks paslanmaz çelikteki sigma ve CHİ fazlarının ergitme kaynağındaki oluşum mekanizmalarının modelleme ile saptanması
Dubleks paslanmaz çelikler, yüksek korozyon direncine ve mükemmel mekanik özelliklere sahiptir. Bu özellikleri nedeniyle mimari, petrokimya, deniz aşırı uygulamalar, desülfürizasyon üniteleri, tuzdan arındırma gibi alanlarda geniş kullanıma sahiptir. Dubleks paslanmaz çelikler; östenitik ve ferritik fazların korozyon direnci ve mekanik özelliklerinin birleştiği malzeme grubudur. Kullanım alanına bağlı olarak, ısıl işlemler ya da kaynak işlemleri nedeniyle ferrit/östenit faz dengesini değiştirmektedir. Bununla birlikte soğuma sırasında yapıda, mekanik özellikleri ve korozyon direncini olumsuz etkileyen intermetalik fazların oluşumu görülmektedir. Tez kapsamında, kaynak işlemi sırasında ortaya çıkan ikincil fazların oluşum mekanizmasının belirlenmesi amacıyla SAF 2205 alaşımının özlü tel ile kaynak işlemi gerçekleştirilmiştir. Kaynak işlemi sırasında malzemeye etki eden ısıl dağılımlar, ANSYS Workbench Academic Research programı kullanılarak, sonlu elemanlar yöntemiyle belirlenmiştir. Kaynak işlemi sırasında oluşan soğuma hızı teorik olarak hesaplanmış ve modelleme sonuçlarıyla karşılaştırılarak ısı iletim verimi belirlenmiştir. Kaynak işleminde oluşan yüksek ısı girdisi, ısı etkisi altındaki bölgenin (IEAB) oluşumuna neden olmaktadır. Bunun bir sonucu olarak, soğuma sırasında faz dönüşümlerinin etkisiyle hızlı mikroyapısal değişimler gözlenmektedir. IEAB'de etkili olan sıcaklıklar, soğuma sırasında intermetalik fazların çökelmesine neden olmaktadır. İntermetalik fazların oluşum hızlarının hesaplanması için IEAB'nin simülasyonu, ısıl işlemlerle hazırlanmıştır. İkincil fazların oluşum mekanizmalarının belirlenmesi için Johnson-Mehl-Avrami-Kolmogrov (JMAK) eşitlikleri kullanılmıştır.
Paslanmaz çelik konstrüksiyonlarda oluşan distorsyonların etüdü
Günümüzde pek çok alanda kullanılan paslanmaz çeliklerin kaynağında karşılaşılan en büyük sorun distorsyonlardır. Paslanmaz çelikler yüksek ısıl genleşme katsayısına sahiptirler. Kaynaklı birleştirmelerde ortaya çıkan bölgesel sıcaklık artışları malzemede distorsyon adı verilen çarpılmalara neden olur. Bu çarpılmalar kaynak sırasında ortadan kaldırılamazsa, kaynak sonrasında büyük zaman kayıplarına ve işçilik maliyetlerinin artmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada, paslanmaz çeliklerin tanımından ve özelliklerinden bahsedilmiş, paslanmaz çeliklerde kullanılan kaynak yöntemleri incelenmiş ve kaynak sırasında oluşan distorsyonları azaltma yöntemleri araştırılmıştır. Paslanmaz çelik levhalar, farklı ağız açıları ve farklı parametrelerle kaynak edilerek, meydana gelen distorsyonlar incelenmiştir. Kaynak işlemi sırasında seçilen parametrelerin uygun olması çarpılmaları azaltacaktır. Ayrıca, geçici ısıl gerilmelendirme yöntemi ve çift taraflı kaynak uygulamaları ile çarpılmalar en aza indirilebilir ve hatta ortadan kaldırılabilir. Bu da maliyet ve zaman açısından büyük faydalar elde edilmesini sağlayacaktır. Anahtar kelimeler: Paslanmaz çelik, kaynak, kaynak yöntemleri, distorsyon.
304 kalite paslanmaz çelik ve galvaniz sacların biçimlendirme kabiliyetlerinin çeşitli yönleri ile incelenerek karşılaştırılması
Paslanmaz çelik ve galvaniz saclar, birçok sanayi dalında geniş bir kullanım alanına sahiptir. Özellikle beyaz eşya ve otomotiv endüstrisi başta olmak üzere bu malzemelerin tercih edilmesinin başlıca nedeni optimuma yakın bir şekillendirilebilirlik, dayanım ve yüzey kalitesi kombinasyonu sağlamasıdır. Şekillendirme işlemi sırasında sacda meydana gelen yırtılma veya bölgesel boyunlanma gibi nedenlerle oluşan ıskartalar, imalatın sürekliliğini, ekonomikliğini ve kalitesini olumsuz yönde etkilemektedir.Sac malzemelerin kalite sınıfları, gerek kimyasal birleşim gerekse üretim proseslerindeki farklılıklar nedeni ile metalurjik ve mekanik özellikler bakımından belirgin değişimler göstermekte ve bu değişimler pres altında şekillendirilebilirliği ve ürün kalitesini önemli ölçüde etkilemektedir.Paslanmaz çelik ve galvaniz sacların büyük çoğunluğu soğuk şekillendirme ile pekleşir ve dayanımın artması sayesinde tasarımlarda malzeme kalınlıkları azaltılarak parça ağırlığı ve fiyatta önemli düşüşler sağlanabilir.Bu çalışmada ilk olarak paslanmaz çelik ve galvaniz sacların genel özellikleri incelenmiş ve çeşitli standartlara göre ele alınmıştır. Bununla birlikte çeşitli sac şekillendirme yöntemlerinin esaslarına değinilmiştir. Sac malzemelerin şekillendirme işlemlerindeki davranışını tahmin etmek ve özelliklerinin işlemlerdeki etkisini belirleyebilmek için şekillendirilebilirlik teorilerine temel oluşturan bazı mekanik ve metalurjik kavramlar incelenmiştir. Sacların şekillendirilebilirlik özelliğini değerlendirmeye yönelik olan bazı deney yöntemleri incelenmiş ve mekanik özelliklerin çelik sac şekillendirilebilirliğine etkisi anlatılmıştır.Son bölümde, 304 paslanmaz çelik ve DX51 galvaniz saclar için, haddeleme yönü ile değişik açılarda uygulanan çekme deneyleri ile, malzemenin mekanik özellikleri ve bunların gerinim hızı ile göstermiş olduğu değişim belirlenmiştir. Farklı hız değerleri altında kuru ve yağlamalı olarak uygulanan Erichsen çökertme deneylerinde, çökertme değerlerinin ve maksimum çökertme kuvvetinin değişimi belirlenmiştir. Benzer şartlarda gerçekleştirilen derin çekme deneylerinde de, sınır derin çekme oranının ve maksimum derin çekme kuvvetinin değişimi belirlenmiştir.
Desenli cam kalıbı imalatı
Seramik kalıba döküm temiz yüzeyli ince ayrıntılı, hassas dökümle üretilemeyecek kadar büyük metal parçaların dökümünde kullanılmaktadır. Bu çalışmada seramik kalıba döküm ile desenli cam kalıblannınm yapımı incelenmiştir. Seramik kalıplama ince detaylı, çok temiz yüzeyli ve yüksek derecede boyutsal tamlığa sahip dökümler üretilebilir, ve tüm bu özellikler desenli cam kalıpların yapımı için anahtar faktörlerdir. Seramik kalıplama sadece boyutsal hoşgörülerin ve yüzey temizliğinin önemli olduğu durumlarda değil, dökülen parçaların sağlamlığı ve metal olmayan kalıntılar içermediği için tercih edilir. Mevcut araştırma desenli cam kalıpların metal dökümlerinin üretimi için kullanılan seramik kalıpların yapımı ile ilgili metodlan anlatmaktadır. Bu çalışma içerisinde, araştırmalar desenli cam kalıpların yapımı için bağlayıcı bileşimi, bağlayıcı pelteleşme koşullan, seramik kalıpların sinterleme zamanlan ve döküm işlemleri üzerine yapılmıştır.Anahtar Kelimeler: Seramik kalıp, Desenli cam kalıbı, Shaw, Paslanmaz çelik dökümü.
Malzemeleri ( çelik, çinko, kurşun, pirinç, alüminyum ) koruyan koruyucu yağların zamanla değişen fizikokimyasal özellikleri
Bu çalışmada, koruyucu yağların ( SAE 30, SAE 40, 10W/40, 20W/50, HD 68, HD 46 ) alüminyum, bakır, çelik, kurşun ve pirinç metallerine etkisi incelenmiştir. Yağların zamanla değişen uçucu madde miktarları, viskoziteleri, yoğunlukları, pH değişimleri, denge potansiyelleri belirlenmiştir. Ayrıca %3,5 NaCl çözeltisi içerisindeki potansiyel değişimleri de incelenmiştir. Bunun yanı sıra metallerin yağlar içerisindeki zamanla değişen korozyon hızları ölçülmüştür. Yağlarda 10 gün bırakılan metal örnekler daha sonra %3,5 NaCl çözeltisi içerisine bırakılıp korozyon davranışlarının değişimleri belirlenmiştir. Yapılan çalışmada koruyucu yağların korozyona engel olduğu görülmektedir.
Gemi yapımında, paslanmaz çelik malzeme kombinezonlarının birleştirilmesinde kaynak yöntemi, işlem sıraları ve parametrelerin seçimi
ÖZET Kimyasal tankerlerde kullanılması kaçınılmaz olan paslanmaz çelikler, elektriği çok iyi iletmelerine karşın ısıyı hiç iyi iletmediklerinden dolayı kaynak edilmelerinde birtakım zorluklar doğururlar. İnşaasında paslanmaz çelik malzeme kullanılması söz konusu olan gemilerde, paslanmaz çelik ile gemi inşaa çeliği gibi iki farklı malzemenin birbiriyle kaynağı söz konusu olmaktadır. Bu durumda gemilerde paslanmaz çelik kullanılacak yerlerdeki kaynak noktalarında uygulanacak kaynak yönteminin hem ekonomik olması, hem de sağlıklı sonuç alınması bakımından doğru seçilmesi gerekmektedir. Gemilerin bloklar halinde inşaası sırasında karşılaşılan kaynak noktaları tesbit edilmiş, bu noktalara uygulanması en doğru kaynak yöntemi seçilmiş ve seçilen yöntemin uygulanması suretiyle deneyler yapılmıştır. Deney malzemeleri olarak 6 ve 10 mm et kalınlığında AISI 304 paslanmaz çelik, gemi inşaa çeliği olarak 10 mm et kalınlığında A516 Gr70 ve karbon çeliği boru olarak da 6 mm et kalınlığında Al 06 GrB seçilmiştir. Deneylerde tozaltı, gazaltı, elektrod ve TIG kaynak yöntemleri uygulanmış ve bu kaynak dikişlerinin mekanik testleri yapılmıştır. Deney sonuçları raporlar halinde verilmiştir. Elde edilen sonuçlar neticesinde geminin belirlenen kaynak noktalarına uygulanacak en ekonomik ve en uygun yöntem saptanmıştır. Anahtar kelimeler : Gemi inşaa, kimyasal tanker, paslanmaz çelikler, kaynak
Comparison of stainless steel and titanium alloy infrazygomatic crest mini implants by using finite element analysis
The infrazygomatic crest mini implant is one of the temporary anchorage devices that have been widely used as skeletal anchorage in cases where specific orthodontic movements have to be obtained with absolute anchorage. Titanium and stainless steel are the materials of choice for orthodontic mini implants due to the specific properties of each of them. The purpose of this study was to compare between titanium and stainless steel infrazygomatic crest mini implant regarding the stress generated by each of them using finite element analysis. Three dimensional models of maxillary and zygomatic bone with mini implants (Ortho Bone screw, mushroom 2.0; Dentos Abso anchor, small head type SH 2018-12) were constructed, both mini implants have been inserted in the infrazygomatic crest area at angle of 70 degree and 14 mm above the occlusal plane. Two different scenarios then performed on each mini implant with forces of 300 g for maxillary molar distalization and 150 g for maxillary molar intrusion using close coil spring. Stress/strain patterns generated on cortical bone, cancelous bone, mini implants and roots of the maxillary first molar were evaluated, then the peak values of PMax, PMin and von Mises stresses were compared between titanium and stainless steel mini implants. In both scenarios peak values of stress were greater in titanium than in stainless steel for all study models. Titanium mini implants create greater stress than stainless steel mini implants when used as anchorage device in the infrazygomatic crest region.
3D metal yazıcı ile üretilebilen armatür tasarımı ve karakterizasyonu
Armatürler, çeşitli alanlarda kullanıcının suya ulaşmasını sağlarken işlevselliğin yanında dekoratif görüntüleri ile mekanların dekoru olarak önemli bir rol oynamaktadır. Otel, kafe gibi konsept mekanlarda özgün ve estetik tasarımlara ilgi duyulmaktadır. Sıra dışı tasarımlar, geleneksel üretim yöntemleriyle armatür üretimini zorlu hale getirmektedir. Bu çalışmada eklemeli imalat ile üretim yöntemleri kullanılarak üretilen paslanmaz çelik malzemeli armatür tasarımı, üretim süreci ve karakterizasyonu ele alınmıştır. Paslanmaz çelik armatür gövdesi ile geleneksel yöntemlerle üretilen pirinç hammaddeli armatür gövdesinin akustik ölçümü değeri, debi değerleri ve diğer teknik özellikleri deneysel ve analitik olarak karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgular, eklemeli imalatla üretilen armatürlerin, özellikle malzeme kalitesi, tasarım özgürlüğü ve fonksiyonel özellikleri açısından sunduğu avantajları/dezavantajları ortaya koymaktadır.
Paslanmaz çelik bağlantı elemanının simülasyon destekli soğuk dövme proses tasarımı ve geliştirilmesi
"Soğuk Dövme" yada "Plastik Şekil Verme" hammaddenin istenen şekil verilmiş bir yapı (kalıp) içerisine pimler vasıtası ile baskı kuvveti uygulanarak, şekil verilmiş yapının formunda oluşmasını sağlayan soğuk şekillendirme şeklidir. Bir başka deyişle, metal malzemelerin oda sıcaklığında plastik şekil alabilme özelliğinden faydalanan dövme türüdür. Paslanmaz çelik hammadde ile plastik deformasyon gerçekleştirilmesi ve günümüzdeki en güncel sayısal teknolojiler kullanılarak yeni ürün geliştirmek için simülasyon ile tasarım yapılmıştır. Gerçek üretim yapılmadan, gerekli operasyon ve kalıp tasarımları simülasyon uygulamasında çalıştırılıp gerekli görüldüğü taktirde revizyonlar yapılarak üretim ve kalıp maliyetlerinde iyileştirmeler sağlanmaktadır. Bu tez projesinde; Bolt Bağlantı Elemanları San. Tic. A.Ş. işbirliği ile birlikte, plastik şekil verme yöntemlerinden biri olan soğuk dövme yöntemi kullanılarak Paslanmaz Çeliğin soğuk deformasyon (plastik şekil verme) özelliklerinin incelenmesi, üretim prosesi geliştirilmesi ve bağlantı elemanı için simülasyon destekli kalıp tasarımı gerçekleştirilmiştir. Ürün ve kalıp tasarımları sonlu elemanlar yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Ürün geometrisinin, kalıp tasarımına bağlı olarak doğruluğunun deneme üretimleri yerine bilgisayar ortamında yapılıp gerekli görüldüğü taktirde revizyona gidilmesi kalıp maliyetlerinde ve iş planında önemli avantajlar sağlamaktadır.
Traktörlerde üç nokta askı düzenine ait alt kol elemanının tasarımı ve yorulma analizi
Bu çalışmada, bir traktörde bulunan üç nokta askı düzeninin bir elemanı olan alt kaldırma kolunun tasarımı ve 55Cr3 ile 42CrMo4 çelikleri ele alınarak farklı konumlarda etkisi altında olduğu kuvvetler ile bunlara bağlı oluşan statik gerilme ve yorulma analizlerinin gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. Alt kaldırma kolunun tasarımı Solidworks programı ile gerçekleştirilmiştir. Analiz işlemeleri için Ansy Workbench yazılımı kullanılmıştır. Analizler için sisteme etki eden kuvvetler, alt kaldırma koluna ait maksimum yük kaldırma durumu, alt konum durumu, yatay konum durumu, üst konum durumu ve çeki durumu olacak şekilde ele alınmıştır. Ansys Workbench yazılımında malzemelerin özellikleri ve sınır şartları tanımlanmıştır. Buna göre, statik gerilme analizi çözüm bilgisi olarak toplam deformasyon asal gerilme ve elastik asal birim şekil değişim seçilmiştir. Ayrıca yorulma analizinde çözüm bilgisi olarak, x ve y eksenlerinde oluşan toplam deformasyonlar, yorulma ömrü, güvenlik faktörü seçilmiştir. Öncelikli olarak, maksimum yük kaldırma, alt konum, yatay konum, üst konum ve çeki olmak üzere farklı durumlarda statik gerilme analizleri yapılmıştır. Statik gerilme analizlerinin ardından yorulma analizleri gerçekleştirilmiştir. Analizler sonucunda, toplam deformasyon, asal gerilme, elastik asal birim şekil değişim gradyanları ile yorulma ömürleri, güvenlik faktörleri farklı her konum için belirlenmiştir. Buna göre; en yüksek asal gerilme maksimum yük kaldırma durumunda, en düşük asal gerilme ise çeki durumunda oluşmaktadır. Malzemelerdeki akma dayanımlarının farklılığından dolayı, aynı konumda elde edilen gerilmeler yaklaşık değerde olsa da malzemelerin sağladığı emniyet katsayıları farklıdır. Yorulma ömrü her iki malzeme içinde 10 6 çevrim olarak elde edilmiştir. Minumum güvenlik faktörü 55Cr3 çelik için 3,41; 42CrMo4 çelik için 2 olarak belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: 55Cr3, 42CrMo4, asal gerilme, toplam deformasyon