Dicle University
Discipline

History

Dicle University

82

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Master'sOpen AccessEN

19. yüzyıl Osmanlı dünyasındaki bilginin üretimi ve dolaşımında bir kaymakam: Melek Ahmed Eğribozî

This thesis focuses on transcultural interactions in Ottoman intellectual transformation process during the nineteenth century. It argues that the intellectual transformation in the nineteenth century emerged not only as a result of increased relations with Europeans, but also as part of inter-communal relations within Ottoman society. Moreover, beyond these relations, Ottoman intellectual life in this period offers examples of interwoven character. In this period, the Greek-origin and Greek-speaking Muslims had a significant influence on the intellectual transformation at the time. However, previous studies have examined this phenomenon based on the examples in the center. Thus, this thesis aims to contribute to our understanding of the reflection of this influence in Ottoman countryside through the life of Melek Ahmed Eğribozî, a Greek-speaking provincial official, and his book on the Greek Rebellion.

AntiquityIntellectualCultural interaction+3
Enes Talha Bilgin
TOBB Economics and Technology University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2024
00
Master'sOpen AccessTR

İttihat ve Terakki'nin eğitim politikası(1908-1918) Cemiyet'in kendi insan tipini yaratma politikası

II. Jön Türk kuşağı, 1908 senesinde II. Abdülhamit'in istibdat rejimine son vererek Osmanlı Devleti'nde anayasal süreci ikinci kez başlatmıştır. İttihat ve Terakki'ye göre, meşruti yönetim yıkılmakta olan imparatorluğun tek kurtuluş yoluydu. Bu sebeple toplumu şekillendirmede eğitimin dönüştürücü rolünün bilinciyle, halk eğitimi politikası güttüler. Cemiyet yurdun dört bir tarafında açtığı İttihat ve Terakki Mektepleri ile formel eğitim yanı sıra gece dersleri, konferanslar, gazete ve dergilerle de ülke geneline ideolojisini yaymaya çalışmıştır. Balkan Savaşları ardından egemen olan milliyetçilik politikası doğrultusunda hedeflediği yeni insan tipine ulaşmak için savaş koşullarında dahi eğitimi ihmal etmeyecektir. Eğitimle oluşacak yeni insan tipi, meşrutiyet değerlerine sahip çıkması yanı sıra cemiyetin faaliyetlerini meşru temellere oturmak ve iktidarının devamı sağlamak içinde önemlidir.

EğitimEğitim politikalarıMeşrutiyet II+3
Nehir Küçükkeleş
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Arşiv belgeleri ışığında Osmanlı-Kuzey Kafkas hâkimleri arasındaki ilişkiler (İmam Mansur ve Şeyh Şâmil dönemleri)

Çalışmamızın gayesi Osmanlı Devleti'nin Kafkas hâkimleri ile olan ilişkilerini Şeyh Şâmil ve İmam Mansur örnekleri ile arşiv belgeleri ışığında analiz etmektir. Araştırmamızın içeriğini oluşturan diplomatik ilişkileri analiz ederken dönemin şartları dikkate alınarak değerlendirilecektir. Osmanlı Devleti'nin İmam Mansur dönemindeki diplomatik yazışmaları dikkate alındığında Şeyh Şâmil döneminden daha fazla bir iletişim sağlandığı aşikârdır. Zira İmam Mansur'un ortaya çıkışıyla dahi ziyadesiyle ilgilenilmiş, kim olduğuna dair teferruatlı bilgiler elde etmek için sıkı bir istihbarat ağı kurulmuştur. Şeyh Şâmil döneminde gerekli yardımların yetersiz kalışı ve diplomatik yazışmaların yoğun seyretmemesinde Osmanlı Devleti içerisinde meydana gelen bazı olaylar başlıca sebeplerdendir. Öte yandan Rusya başta olmak üzere Avrupalı Devletlerin yine Osmanlı Devleti aleyhine planlar kurması da bunda en büyük etkendir. Elimizdeki arşiv belgeleri neticesinde İmam Mansur dönemindeki diplomatik ilişkilerin, Şeyh Şâmil dönemine kıyasla daha fazla yoğunluk gösterdiği kanaatine vardık.

GazavatnameKafkasyaKuzey Kafkasya+4
Elif Yıldız Yüce
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Mevlevî Menakıbnameleri ve Mevlana'nın eserleri bağlamında Orta Çağ halk inançları

Halk inançları ile ilgili yapılacak çalışmalarda önemli bir yere sahip olan Mevlevî kaynakları gerek halk inançlarının içeriği gerekse yazıldığı dönem hakkında tarihî bilgiler sunması yönüyle son derece önemli eserlerdir. Halk inançları bir toplumun tarihî derinliklerinden beslenen, kültürel ve dinî geçmişinden izler taşıyan değerlerdir. Bu nedenle Türk halk inançlarının altyapısında eski Türk inançları, Şamanizm, Budizm, Zerdüştlük, Maniheizm, Musevilik ve Hıristiyanlık gibi dinî inançlardan kalıntılar bulunmaktadır. Türkler İslâmiyet'i benimsedikten sonra bile bu dinî inanışların etkilerini yaşamlarının her alanında canlı bir şekilde sürdürmeye devam etmişler ve bir kısmını da İslâmî bir görüntüye büründürmüşlerdir. İslâmiyet'in arkasına gizlenerek yaşatılmaya başlanan bu eski inançlardan kalan motifler, bir zaman sonra İslâmiyet'in bir parçasıymış gibi kabul edilmeye başlanmıştır. İslâmiyet öncesine ait inanç unsurlarının odak noktası olan, toplumun önde gelen şahsiyetlerine yüklenen özellikler İslâmî dönemle birlikte velîler etrafında yeniden hayat bulmuştur. Nitekim tüm bu sözlü inanç motiflerinin yazıya geçirilmiş hali olan menâkıbnâmeler halk inançlarının tespiti noktasında en önemli kaynaklar arasında yer almaktadır. Yapılan bu çalışmada kaynak eser olarak Feridun bin Ahmed-i Sipehsalar'ın Risale-i Sipehsalar, Ahmed Eflâkî'nin Menâkıbü'l Ârifîn, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin Mesnevî-i Şerif ve Fîhi Mâ Fîh, Yedi Meclis, Mektuplar ve Divân-ı Kebîr, isimli eserlerinden faydalanılarak İslâm öncesi eski Türk inançları, Kur'an-ı Kerim, hadîs, Kitab-ı Mukaddes ve Türk destanî mahsullerinden kaynaklanan inanç motifleri tespit edilerek Orta Çağ halk inançları tespit edilmeye çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Halk, İnanç, Menâkıbnâme, Mevlevî, Velî.

Halk inançlarıKitaplarMenkıbe+5
Zeynep İrem Yiğit
Samsun Üniversity · Institute of Graduate Studies
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Tüfengiyan-ı Hazret-i Şehriyârî ve Sertüfengî Arnavut Tahir Paşa

Bu çalışmada, II. Abdülhamid devri saray teşkilâtının önemli bir birimi olan Tüfengiyan-ı Hazret-i Şehriyârî'nin tarihi ve bu birimle adeta özdeşleşen Sertüfengî Arnavut Tahir Paşa'nın yaşamı ele alınmıştır. Yıldız Sarayı'nda ve çevresinde güvenliği sağlamak üzere vücuda getirilen tüfekçiler, II. Abdülhamid döneminin yönetim anlayışı doğrultusunda şekillenmiş ve İstanbul'un sosyal hayatının yanı sıra, memleketlerinin siyasî ve toplumsal dinamikler söz konusu olduğunda da kayda değer bir varlık göstermişlerdir. Çalışma, tüfekçilerin bir sosyal grup olarak etkilerini ve asgarî düzeydeki bürokratik denetim altında faaliyet göstererek saray güvenliğini sağlamadaki rollerini incelemektedir. Birimin kuruluşundan dağılışına değin amirliğini üstlenen ve Yıldız Sarayı'nda önemli bir otoriteye sahip kilit bir figür olarak karşımıza çıkan Tahir Paşa'nın biyografisine de ayrıca odaklanılmıştır. Kurumsal ve toplumsal tarihi biyografik analizle bir araya getiren bu çalışma, II. Abdülhamid yönetiminin güvenlik düzeni içindeki yeri ve dönemin sosyo-politik sahnesine olan etkisi bağlamında Tüfengiyan-ı Hazret-i Şehriyârî'nin derinlikli bir şekilde değerlendirilmesini amaçlamaktadır.

Osmanlı tarihi
Doğukan Oruç
İstanbul 29 MayIs University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
00
DoctorateOpen AccessTR

Atebât-ı Âliye örneği üzerinden Osmanlı İmparatorluğu'nda Şia kaygısı: Propaganda, tedbir ve ideoloji (1796-1914)

Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluş evresinde Heterodoks gruplar ve sınır bölgelerinde yaşayan farklı dinî nüfus toplulukları vardı. Medreselerin açılması ve ulemanın sayısının artmasıyla İmparatorluk halk İslâm'ından medrese temelli İslâm'a yöneldi. Merkezdeki Sünnî otoriterleşmenin artmasıyla merkez ve çevre arasındaki sosyokültürel farklılaşmalar da derinleşti. Bu durumdan İmparatorluğun doğusunda yer alan Safevî Devleti (1501-1736) faydalandı. Anadolu'dan bazı Türkmen grupları Safevîler'e katıldı. Safevîler'in 16.yüzyılın başında Şiîliği resmî devlet mezhebi hâline getirmeleri Osmanlı Sünnîliği'ni de kristalize etti. İki devlet arasında İslâm'ın yegâne hamisi olma ve evrensel imparatorluk imajı yaratma gayesiyle çetin mücadeleler yaşandı. Bu durum, onların toplumlarını şekillendirmedeki vaziyet alışlarına, kullandıkları meşruluk söylemlerine ve mezhep istikrarlarına da etki etti. Safevîler, Afganlar tarafından 1722'de ağır bir yenilgiye uğratılana kadar mezhepsel mücadelelerini devam ettirdiler. Bundan sonraki süreçte Sünnîlik ve Şiîlik tartışmaları I. Mahmud (1730-1754) ve Nadir Şah (1736-1747) arasında uzunca bir süre müzakere edildi. Ancak, Şiîlik, Ehl-i Sünnet mezhebi olarak kabul edilmedi. Uzun bir süre gündemde yer almayan Sünnîlik-Şiîlik çatışmaları 19. yüzyılın başından itibaren Şiî ulemanın bir misyon olarak Atebât-ı Âliye'de (Necef, Kerbelâ, Kâzımiyye ve Sâmerrâ) konumlanması ve Kaçar Hanedanlığı'nın (1796-1925) İran'ın başına geçmesi ile yeniden başladı. Bu çalışmada, 19. yüzyılda yaşanan Sünnî- Şiî ihtilafı ile ortaya çıkan mezhepsel nüfuz mücadelesindeki zıtlaşmalar Atebât üzerinden incelenecektir. Araştırma, kronolojik olarak Kaçar Devleti'nin kurulmasından I. Dünya Savaşı'na uzanan dönemi kapsamaktadır. Bu süreçteki Sünnîlik ve Şiîlik ihtilafına Osmanlı İmparatorluğu'nun politikaları üzerinden bakılmaktadır. İran, İngiltere, Rusya ve Hindistan Avaz Krallığı'nın söz konusu ihtilafa etkisi irdelenmektedir. Araştırmada, Nadir Şah ile yaşanan müzakere sürecinden sonra Osmanlı ve İran arasında Şiîliğin neden 19. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı devlet adamlarının raporlarına yansımaya başladığı sorgulanmaktadır. Bunu incelerken başlangıç itibariyle Nadir Şah sonrası süreçte Şiî ulemaya ve Kaçar Devleti'ne de değinilmektedir. Atebât'ta yapılan definler, yas törenleri, ziyaretler ve ritüeller üzerinden inşa edilen varlık mücadelesinin, geçmişle muhataplığı ve Şiîliğin yükselişine etkisi sorgulanmaktadır. Netice itibariyle bu tez, Atebât'ta Şiîliğin yayılmasının birdenbire olmadığını, iktisadî ve toplumsal koşulların da buna yön verdiğini iddia etmektedir ve 19.yüzyıl Osmanlı-İran ilişkileri nezdinde mezhep temelli tarih çalışmalarına katkı sunmayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Osmanlı, İran, Irak, Sünnî, Şiî

Serkan Şenel
Harran University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2023
00
Master'sOpen AccessTR

215/2 numaralı Urfa Şer`iyye Sicili'nin transkripsiyonu ve değerlendirmesi (H.1321-1324/M.1904-1906)

215/2 numaralı Urfa Şer`iyye Sicili'nin Transkripsiyon ve Değerlendirmesi (H. 1321-1324/M. 1904- 1906) başlıklı tez çalışmamızın transkripsiyonu ile defterde geçen belgelerin dava konuları belirlenip içerikleri ile ilgili değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı, 215/2 numaralı Urfa Şer'îyye Sicili'ndeki kayıtlar ışığında 1904-1906 yılları arasındaki Urfa halkının sosyal, iktisadi ve ticari hayatında yaşanan anlaşmazlıkları, kişiler arasındaki dava konuları, devlet ve vakıf kurumlarının işleyişi ile ilgili envanterleri ortaya çıkarmak olmuştur. Bunun yanında yapılan çalışma ile Şer'îyye Sicilleri'nin şehir tarihi araştırmalarındaki önemine dikkat çekilerek, Urfa'da yaşayan çeşitli ırk, dil, din ve mezhep gruplarının sosyal, ekonomik ve kültürel hayatı ile ilgili ortaya konulan verilerle yerel tarih çalışması yapacak olan araştırmacılar için mütevazı bir katkı sağlamak amaçlanmıştır. XX. Yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırları içinde bulunan Halep Vilâyeti'ne bağlı Urfa Sancağı'nda yaşayan ailelerin ünvan ve lakapları, kişilerin hangi zümreden oldukları, meslekleri, çocuk sayıları, bu çocukların cinsiyet ve yaşları, eş durumları, mal varlıkları, evlerinde kullandıkları eşyaları, mehr ve nafaka miktarları ile ihtilafa düştükleri konular hakkındaki bilgilere ulaşılarak o dönemde yaşanan toplumsal olayların aydınlatılmasında önemli bir kaynak olacaktır. Tez çalışmamız; giriş, sonuç ve üç bölümden müteşekkildir. İlk olarak, kadının tanımı ve görevleri, kadıya yardımcı olan görevliler, kadıların suistimali ile beraber klasik dönem Osmanlı yargı sistemi ele alınmıştır. İzleyen kısımda ise, Tanzimat Dönemi'nde yapılan yargı reformları ile Tanzimat'tan sonra kurulan mahkemeler ve bu mahkemelerin Osmanlı toplum yapısına ve devlet idaresine yansıması hakkında ki bilgilere yer verilmiştir. İkinci aşamada, şer'iyye mahkemeleri, şer'iyye sicillerinin konuları ve içerikleri ile bu çalışmadan önce yapılan Urfa Şer`iyye Sicilleri'nin tanıtımı ve incelenenmiş olan 215/2 numaralı defterin dava konuları hakkında bilgiler yer almıştır. Defterde geçen yer isimleri meslek grupları, Müslim, gayrimüslim kişi isimleri, mahalle adları, vekil isimleri ve bağlı bulundukları mahalle adları çizelgeler şeklinde verilmiştir. Sicilimizde iktisadi hayatın geçtiği çarşı, pazar, han isimleri, kullanılan paralar, yeni kurulan vakıflar ile belgelerde geçen vakıf isimleri hakkında bilgiler aktarılmıştır. 215/2 numaralı defterin transkripsiyonu ve belge özetleri yapılmıştır. Bu kısımda öncelikle Urfa Livası'nda yaşanan toplumsal problemlerin mahkeme kayıtlarına yansıması, devletin içinde bulunduğu durumun yereldeki sonuçlarının anlaşılması ile birlikte buradan elde edilen bilgiler, defterimizin genel değerlendirme kısmına aktarılmıştır. Sonuç olarak, kapsamlı bir şekilde incelemiş olduğumuz 215/2 numaralı deftere göre, Urfa' da birbirine yakın dinî ve kültürel hayatın da oldukça etkisi bulunan farklı toplulukların, sosyal ve ekonomik hayatın içinde iç içe geçmişliğin verdiği geleneksel şehir hayatının İslamî anlayışla, sorunların giderilme noktasında mahkemelerin sonuçlandırdığı davalar ile ilgili çıkarımlar yapılmıştır. ANAHTAR KELİMELER: Osmanlı Devleti, Urfa, Şer'iyye Sicilleri, Mahkeme, Kadı.

Mahmude Ergin
Harran University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Serbest Cumhuriyet Fırkası İstanbul teşkilatı ve azınlıklar

Çalışmada, Türk siyasetinde önemli bir dönüm noktası olan Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın (SCF) kuruluşu, seçimler, fırkanın İstanbul teşkilatı ve Gayrimüslimlerle ilişkisi incelenmiştir. Ayrıca SCF'nin İstanbul'daki teşkilatlanmasına ve İstanbul'daki Gayrimüslimlerin siyasetteki rolünün önemine değinilmiştir. SCF tek fırkalı dönemde kurulan ikinci muhalefet fırkasıdır. Gazi Mustafa Kemal'in teşviki ve desteğiyle Fethi (Okyar) Bey tarafından İstanbul merkez olmak üzere kurulmuştur. 1930'lar Türkiye'sinin sosyal-ekonomik zorlukları arasında özellikle kıyı kentlerinde yoğun bir ilgiyle karşılanmıştır. Fethi Bey'in Ege gezisi bu ilgiyi doruğa çıkarmıştır. SCF'nin İstanbul teşkilatında Fethi Bey ve Süreyya Paşa etkin rol oynamıştır. İstanbul'un hemen hemen her ilçesinde teşkilat kurmuşlardı. Yoğun ilgiyle karşılaşan SCF'nin İstanbul teşkilatına her meslekten insanların üye olduğu görülmüştü. Faaliyet gösterdiği kısa süre içerisinde bir kez belediye seçimlerine katılan fırka, umulanın ötesinde başarı elde etmiştir. Başarı kazandığı şehirlerden biri de İstanbul olmuştur. SCF'nin Türk siyasal yaşamına getirdiği bir diğer yenilik de Gayrimüslimlere seçilme hakkı tanıyarak adaylarından bazılarını Rum, Ermeni, Yahudi Gayrimüslimlerden seçmesidir. SCF İstanbul'da Gayrimüslimlerden 13 aday göstermiştir. 117 kişilik İstanbul aday listesinde 6 Rum, 4 Ermeni ve 3 Yahudi vardı. Gayrimüslimlerin seçime aday olarak katılmaları sonraki süreçte birçok soruna yol açmasına rağmen Türk siyasal hayatı için olumlu bir adım olmuştur. Anahtar Kelimeler: Serbest Cumhuriyet Fırkası, Cumhuriyet Halk Fırkası, Siyasi Faaliyetler, Gayrimüslimler. Sayfa Adedi : 128 Tez Danışmanı : Doç. Dr. Mehmet PINAR

AzınlıklarGayrimüslimlerSerbest Cumhuriyet Fırkası+2
İlknur Koç
Van Yüzüncü Yıl Üniversity · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

Demokrat Parti döneminde Kütahya (1950-1960)

Bu çalışma, Demokrat Parti'nin (DP) iktidarda olduğu 1950-1960 yılları arasında Kütahya'da yaşanan siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel gelişmeleri incelemektedir. DP, 1950, 1954 ve 1957 genel seçimlerde Kütahya'dan liste halinde milletvekilleri çıkarmayı başarmış, partinin önemli kalelerinden biri olmuştur. DP iktidarı, Kütahya'da sanayi ve enerji sektörlerinde büyük ölçekli yatırımlar gerçekleştirmiştir. Kütahya Şeker Fabrikası ve Kütahya Azot Fabrikası gibi sanayi tesislerinin yanı sıra, Tunçbilek Bölge Termik Santrali ve Kayaköy Hidroelektrik Santrali gibi enerji projeleri hayata geçirilmiştir. Türkiye'nin en büyük bor rezervlerinden birine sahip olan Emet Bor İşletmesi de bu dönemde faaliyete geçmiştir. Bu gelişmeler doğrultusunda şehirdeki nüfus artışına paralel olarak bankacılık ve ticari faaliyetlerde de büyüme yaşanmıştır. Mevcut okulların yenilenmesi ve kapasitelerinin arttırılması dışında birçok yeni köy okulunun temeli bu dönemde atılmıştır. Kütahya Teknik Ziraat Müdürlüğü'nün faaliyetleri doğrultusunda tarımda makineleşme yaygınlaşmış, pancar ekim alanlarının giderek genişlemesiyle sektör, bölgesel kalkınmada önemli bir rol oynamıştır. Yerel basın da bu dönemde artan gazete sayısına paralel bir gelişim göstermiştir. Sonuç olarak, DP'nin 1950-1960 yılları arasındaki iktidarı, Kütahya'nın ekonomik, sosyal ve kültürel yapısında köklü değişimlere yol açarak şehri modernleşme sürecinde önemli bir seviyeye taşımıştır. Bu dönemde gerçekleştirilen yatırımlar ve yapılan reformlar, Kütahya'yı Türkiye'nin önemli sanayi şehirlerinden biri haline getirmiştir

Emre Tekin
Van Yüzüncü Yıl Üniversity · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Osmanlı taşra idaresinde bir mülkî kaymakam profili: Mehmet Kamil Efendi

Osmanlı idari/bürokratik tarihine dair yapılan çalışmalar, daha ziyade genel bir bakış açısı benimsemekte ve merkezden taşraya bakmaktadır. 19. yüzyıl taşra idaresine dair yapılan çalışmaların çoğu Tanzimat fermanı, Islahat fermanı, Lübnan nizamnamesi ve Tuna vilayeti nizamnamesi temelinde genel değerlendirmelerde bulunmakla yetinmekte, fermanlar ve nizamnameler üzerinden Osmanlı idari yapısı ve yaşanan değişimleri yorumlamaktadır. Kısaca teorik düzeyde kalmaktalar, olanı değil, daha ziyade olması gerekeni ortaya koymaktadırlar. Fermanların, talimatnamelerin, nizamnamelerin başarı düzeylerine fazla ilgi gösterilmemektedir. Bir başka ifade ile kişi ya da mekân bazında detaylı/mikro araştırmaların yapılmadığı görülmektedir. Çalışma, Osmanlı taşra idari/bürokratik yapısının işleyişini kaymakam Mehmet Kamil Efendi'nin biyografisi üzerinden anlamayı/ortaya koymayı ve değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda Sicill-i Ahvâl kayıtları üzerinden Mehmet Kamil Efendi'nin sicil bilgileri alınıp genel bir şablon oluşturulmuştur. Bu şablondan hareketle Mehmet Kamil Efendi'nin eğitimi ve meslek hayatı incelenerek, Osmanlı bürokrasisinin taşrada işleyişine dair bir inceleme ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Mehmet Kamil Efendi'nin meslek hayatı incelendiğinde Osmanlı bürokrasisinin kendi personelini yetiştiren okulları olduğu, sivil bürokrasinin gelişimi ve oluşturduğu kurallarıyla disiplinli bir hale gelme çabaları görülecektir.

KaymakamlarMehmet Kamil EfendiOsmanlı Devleti+1
Furkan Bülbül
Uşak University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Türk siyasi hayatında Erdal İnönü

Bir başbakanın oğlu olarak 1926 yılında dünyaya gelen Erdal İnönü, Ankara'daki öğrenim hayatının ardından lisansüstü öğrenimini yapmak üzere ABD'ye gitmiştir. Fizik alanında yaptığı yüksek lisans ve doktorasının ardından ABD'de birtakım bilimsel çalışmalarda bulunan İnönü, 1952 yılında Türkiye'ye dönerek Ankara Üniversitesi'nde asistanlığa başlamıştır. 1957 yılında doçent olarak tekrar ABD'ye giden Erdal İnönü, burada yaptığı araştırmaların ardından 1960 yılında Türkiye'ye dönmüş ve profesör olarak Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde çalışmaya başlamıştır. Bu üniversitede 1974 yılına kadar dekanlık ve rektörlük de dâhil çeşitli görevlerde bulunan İnönü, 1974-1983 yılları arasında ise Boğaziçi Üniversitesi'ne görev yapmıştır. Erdal İnönü'nün Boğaziçi Üniversitesi'nde görevli olduğu dönemde, 12 Eylül 1980 Darbesi gerçekleştirilmiş ve mevcut siyasi partiler kapatılarak pek çok siyasiye de yasak getirilmiştir. Kapatılan partilerden birisi olan Cumhuriyet Halk Partisi'nin yerine düşünülen Halkçı Parti'nin CHP çevreleri tarafından yeterince benimsenmemesi dolayısıyla birleştirici bir figür olarak Erdal İnönü siyasete davet edilmiştir. Yapılan teklifi başlangıçta pek ciddiye almayarak reddeden İnönü, daha sonra kararını tekrar gözden geçirmiş ve gerçekten kendisine ihtiyaç duyulduğunu düşünerek siyasete girmeyi kabul etmiştir. Bu kararının ardından 1983 yılı baharında üniversitedeki görevinden istifa eden İnönü, Sosyal Demokrasi Partisi adında bir parti kurmuş ancak bu partinin başta Erdal İnönü olmak üzere pek çok kurucusu veto edilerek 1983 yılında yapılacak olan seçimlere girmesi engellenmiştir. Anavatan Partisi, Halkçı Parti ve Milliyetçi Demokrasi Partisi dışında hiçbir partisinin girmesine izin verilmediği 1983 seçimleri ANAP'ın tek başına iktidarıyla sonuçlandıktan sonra SODEP'in kurulmasına izin verilmiş ve SODEP ilk seçim deneyimini 1984 yılında yapılan yerel seçimlerle yaşamıştır. ANAP'ın tekrar birinci olduğu bu seçimlerde SODEP ikinci parti olmuş ve mecliste olmayan bu parti kamuoyunda ana muhalefet partisi olarak algılanmaya başlanmıştır. 1985 yılında ise SODEP ile HP Erdal İnönü'nün geliştirmiş olduğu bir modelle birleştirilmiş ve Sosyaldemokrat Halkçı Parti ortaya çıkmıştır. Bu yeni partinin genel başkanı olarak 1986 yılında yapılan ara seçimlerde İzmir Milletvekili olarak TBMM'ye giren Erdal İnönü, 1987 yılında yapılan seçimler sonucunda ise ana muhalefet görevini devam ettirmiştir. Erdal İnönü, siyasi kariyerindeki en büyük başarısını 1989 yerel seçimlerinde göstermiştir. Bu seçimlerde SHP birinci parti olmuş ve toplamda 652 belediye kazanmıştır. 1991 yılında yapılan genel seçimlerde ise DYP ve ANAP'ın ardından üçüncü parti olan SHP, beklediği sonucu alamamasına karşın DYP ile bir koalisyon kurarak iktidara ortak olmuştur. Bu koalisyonda başbakan yardımcılığı görevinde bulunan Erdal İnönü, 1993 yılında Süleyman Demirel'in Cumhurbaşkanı olmasıyla başbakan yardımcılığı görevinden ayrılmıştır. Aynı yıl partisinin genel başkanlığından da ayrılan İnönü, son olarak 1995 yılında 6 aylık bir süreyle dışişleri bakanlığı görevinde bulunmuş ve siyasetten tamamen çekilmiştir. 1995 yılından sonra bilimsel faaliyetlerine geri dönen İnönü, 2000'li yılların başında tekrar siyasete girmeyi düşünmüş ancak bu kararından kısa süre sonra vazgeçmiştir. Erdal İnönü, 2007 yılında tedavi gördüğü ABD'de hayata veda etmiştir.

Siyasi hayatSiyasi tarihSosyal Demokrat Halkçı Parti+2
Aykut Çelik
Uşak University · Institute of Graduate Studies
2021
00
DoctorateOpen AccessTR

Kontrollü yakınlaşma çerçevesinde Türk-Sovyet ilişkileri (1964-1969)

Bu çalışma, 1964–1969 yılları arasında Türkiye ile Sovyetler Birliği arasındaki ilişkilerin gelişimini, Soğuk Savaş kapsamında diplomatik, ekonomik ve ideolojik boyutlarıyla incelemektedir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında Batı bloğu içinde konumlanan Türkiye, NATO üyeliği ve ABD ile kurduğu stratejik ittifaklar sayesinde güvenlik garantileri elde etmiştir. Ancak 1960'lı yılların ortasında yaşanan küresel krizler, ekonomik zorluklar ve bölgesel dengeler, Türkiye'yi Sovyetler Birliği ile sınırlı da olsa diyalog arayışına yöneltmiştir. Bu kapsamda gerçekleştirilen üst düzey ziyaretler, ekonomik iş birliği teklifleri ve kültürel temaslar, iki ülke ilişkilerinde yüzeysel bir yumuşama eğilimi yaratmıştır. Özellikle 1967'de Başbakan Süleyman Demirel'in Moskova ziyareti ve 1969'da Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay'ın Sovyetler Birliği'ne gerçekleştirdiği temaslar, ilişkilerin diplomatik düzlemde yeni bir dönüm noktası olarak değerlendirilmiştir. Sovyetler Birliği'nin ekonomik projelere yönelik kredi ve teknik yardım teklifleri, Türkiye açısından cazip alternatifler sunmuş; buna karşın Ankara, Batı ittifakındaki konumunu korumaya devam etmiştir. Bununla birlikte, Sovyetler Birliği'nin Türkiye Komünist Partisi'ne verdiği dolaylı destek, istihbarat faaliyetleri ve ideolojik propaganda girişimleri, ilişkilerdeki güven inşasını sınırlayan temel faktörler olmuştur. Çalışma, 1964–1969 döneminin Türkiye-Sovyetler Birliği ilişkilerinde bir "kontrollü yakınlaşma" süreci olarak değerlendirilebileceğini ortaya koymaktadır. Bu süreçte ilişkiler ne tam anlamıyla dostane bir zemine oturmuş ne de açık bir düşmanlık düzeyine ulaşmıştır. Aksine, karşılıklı çıkarların ve temkinli diplomatik adımların belirlediği, stratejik sabır ve ihtiyatlı iş birliğiyle şekillenen bir diplomatik geçiş evresi yaşanmıştır.

Koray Öztürk
Ordu University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
00
Master'sOpen AccessTR

19. yüzyıl seyyahlarının gözünden Batı Anadolu'da Ermeniler

19. Yüzyıl, tüm Dünya'da politik, ekonomik, sosyal ve teknolojik birçok gelişmenin yaşandığı önemli bir tarihi dönemdir. Bilhassa ulaşım ve iletişim teknolojilerinin gelişimi, toplumları birbirlerine daha da yakınlaştırmıştır. Bununla beraber, Fransız İhtilali sonrası ortaya çıkan yeni düşünce akımları toplumları etkilemiş, imparatorlukları temelden sarsmıştır. Bu dönemde, toplumlar ve kültürler birbirlerine yakınlaşsa da devletlerin merkezi otoriteyi kuvvetlendirme politikalarının bir gereği olarak ülkeler arası sınırlar daha belirgin hale gelmiştir. Pasaportlar ve seyahat izin belgeleri, daha sistemli kullanılmaya başlanılarak, kişilerin neden göstermeksizin seyahat veya göç etmesi engellenmeye çalışılmıştır. Bu belgeler, kişilerin niçin seyahat ettiğini, nerelere uğradığını, uğradığı bölgelerde nelerle karşılaştığını göstermesi açısından oldukça mühimdir. Öncesinde olduğu gibi 19. Yüzyılda da Osmanlı Devleti, Batılı seyyahlar için bir merak unsurudur. Hristiyanlar açısından önemli birçok merkezi bünyesinde barındıran Batı Anadolu, hem dini hem kültürel hem de ticari açıdan yabancılar için oldukça popüler bir bölgedir. Seyyahların kaleme aldığı notlar, yazarlarının değer yargılarıyla, o dönemde sözünü ettikleri bölge ve orada yaşayan halk hakkında birçok önemli ipucu edinmemizi sağlar. Bu bağlamda, Batılı seyyahların,geldikleri dönemde, Batı Anadolu'da beş yüz yıldan fazla geçmişleri bulunan Ermeniler hakkında yazıya döktükleri gözlem ve düşünceler, hem Ermenileri hem de Batı Anadolu'yu tanımamız açısından oldukça mühimdir. Ermeniler yüzyıllar boyu, Türk hakimiyeti altında, devletlerine sadık bir şekilde yaşadılar. Osmanlı toplumuna sayısız katkısı bulunan bu millete haiz birtakım topluluklar, İmparatorluğun dağılış döneminde Avrupalı emperyalist güçlerin kışkırtmalarıyla önce kendi cemaatlerine sonra devletlerine yabancı hale getirildiler. Bu çalışmada Ermenilerin 19. Yüzyılda Batı Anadolu toplumunun gelişimine ne ölçüde katkıda bulundukları seyyahların gözlemleriyle incelenmiş olup, nüfus, kültür, eğitim, ekonomi başlıkları altında Batı Anadolu Ermeni cemaati mercek altına alınmıştır.

19. yüzyılBatı AnadoluBursa+5
Cengiz Ergün
Ege University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

Hasan Saka'nın hayatı ve siyasi, diplomatik, iktisadi faaliyetleri (1885-1960)

"Hasan Saka'nın Hayatı ve Siyasi, Diplomatik, İktisadi Faaliyetleri (1885-1960)" isimli çalışmada Hasan Saka'nın hayatı ve siyasi faaliyetleri incelenmiştir. 1885 yılında dünyaya gelen Hasan Saka, ilk ve orta öğrenimini Trabzon'da tamamlamıştır. Yükseköğrenimine İstanbul'da Mülkiye Mektebi'nde başlamış; daha sonra Paris'te Siyasi İlimler Fakültesi'nde 1912 yılına kadar öğrenimine devam etmiştir. Eğitimini tamamlamasının ardından 1912 yılında İstanbul'a dönen Hasan Saka, Maliye Bakanlığı'na bağlı kurumlarda çalışmış aynı zamanda Mülkiye Mektebi'nde maliye derslerine girmiştir. 1919 yılına kadar çeşitli görevlerde bulunan Hasan Saka, bu dönemde Trabzon Mebusu olarak Son Osmanlı Mebusan Meclisi'ne katılmıştır. Hasan Saka İstanbul'un işgal edilmesi üzerine Ankara'da açılan TBMM'ye katılmış; Milli Mücadele Dönemi'nde Mustafa Kemal Paşa ile birlikte hareket etmiştir. Bu dönemde TBMM'de Maliye, Ticaret ve İktisat Vekillikleri yapmıştır. Kurtuluş Savaşı'nın zor şartlarında ordunun finansmanını sağlamada önemli faaliyetlerde yer almıştır. Milli Mücadele zaferle sonuçlandıktan sonra Lozan Barış Konferansı'na delege olarak katılmış ve Lozan Barış Antlaşması'nın imzalanmasında önemli hizmetlerde bulunmuştur. Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte Atatürk Dönemi'nde Milletvekili, Bakanlık ve Meclis Başkanvekilliği görevlerinde bulunmuştur. Türkiye İş Bankası'nın kuruluşu, Balkan Konferansları, Parlamentolar Birliği Konferansı gibi önemli çalışmaların içerisinde yer almıştır. II. Dünya Savaşı'nın sonlarında Dışişleri Bakanı ve Başbakan olarak önemli bir rol üstlenmiştir. Ayrıca Dışişleri Bakanlığı Dönemi'nde katılmış olduğu San Francisco Konferansı ile Türkiye'nin Birleşmiş Milletlere üye olmasında büyük katkı sağlamıştır. Türkiye'nin değişen iç ve dış politikalarında önemli bir rol üstlenmiştir. Hasan Saka'nın, atmış olduğu demokratik adımlarla Türkiye'nin çok partili hayata girmesinde katkıları olmuştur. 1950 seçimleriyle iktidar olan DP Dönemi'nde 1954 yılına kadar siyasetin içinde yer almıştır. Bilim adamı olarak Mülkiye, Ankara Hukuk Mektebi ve Siyasal Bilgiler Okulu'nda maliye dersleri vermiştir. Bilim dünyasına üç eserle katkıda bulunmuştur. 1960 yılında vefat eden Hasan Saka, Cumhuriyet'in ilk otuz yılında siyasi ve bilimsel faaliyetleriyle önemli hizmetlerde bulunmuş bir devlet adamıdır. Anahtar Kelimeler: Hasan Saka, Lozan Barış Konferansı, Birleşmiş Milletler, II. Dünya Savaşı.

Sevcan Aslan Çetindağ
Nevşehir Hacı Bektaş Veli University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Osmanlı Dönemi kaynaklarından Kamusu'l-Alam'a göre Türkistan

Osmanlı döneminde II. Abdülhamid Han'ın teşvik ve himayesi ile, Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Arnavut asıllı Şemseddin Sâmi tarafından yazılan ve bilinen ilk Türkçe ansiklopedi olma özelliğini taşıyan Kāmûsü'l-Aʻlâm, içerisinde yer alan dünya tarihi ve coğrafyası hakkındaki binlerce madde ile araştırmacılar için önemli bir başvuru kaynağı olma özelliğine sahiptir. XIX. yüzyılın bilgi durumunu ve çağın Osmanlı aydınlarının tarih anlayışını yansıtan; tarihsel, kültürel ve coğrafi veriler aktaran bu eserin tamamı henüz günümüz Türkçesine aktarılmamıştır. Kāmûsü'l-Aʻlâm'ın okuyucusuyla buluştuğu dönemde Osmanlı ilim dünyasında, dünyanın en büyük kıtası olan Asya'nın kalbinde yer alan, Türklerin ata yurdu Türkistan ile alakalı Avrupalı seyyahların tercüme edilebilen birkaç kitabı haricinde, derli toplu bilgi edinilebilecek Türkçe bir kaynağa ulaşmak neredeyse imkansızdı denilebilir. Anahtar Kelimeler: Kāmûsü'l-Aʻlâm, Şemseddin Sâmi, Türkistan, Türkistanlı alimler, Türkistan şehirleri.

Kamusü`l A`lamOsmanlı DevletiOsmanlı Dönemi+2
Ümmü Nur Çiftci
Necmettin Erbakan University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Osmanlı Devleti'nde imtiyaz anlayışı ve Osmanlı Bankası'nın kuruluşu

Osmanlı Devleti'nin iktisadi tarihine bakıldığında birçok defa yabancı devlet, kişi ve kurumlara imtiyaz adı verilen iktisadi, siyasi ayrıcalıklar verildiğini görmek mümkündür. Osmanlı Devleti'nin kuruluşundan itibaren uygulanan temel iktisadi prensipler, Osmanlı toplumu içinde yer alan gayrimüslim tüccarlar, sarraflar ve diplomasinin etkisi ile batılı devletler tarafından elde edilen bu imtiyazların, Osmanlı Devleti'nin iktisadi hayatı üzerindeki etkileri ve iktisadi olayları incelemek bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Birinci bölümde konunun daha iyi anlaşılmasını sağlamak amacıyla, imtiyazların yabancılar tarafından elde edilmesini sağlayan temel nedenler ortaya konmaya çalışılacaktır. İkinci bölümde ise 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde ortaya çıkan borçlanma ve finansman ihtiyacı sonucu en uzun süreli bir imtiyaz kuruluşu olan Osmanlı Bankası'nın kuruluşu, bu bankanın Osmanlı Devleti üzerindeki etkileri, devlet idaresi ile yabancı sermaye grupları arasındaki ilişkiler anlatılmaya çalışılacaktır. Üçüncü bölümde ise, Osmanlı Devleti'nin sona ermesi ile imtiyaz ve kapitülasyonların yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti üzerinde meydana getirdiği külfet, imtiyazların ve kapitülasyonların sona erdirilmesi, Osmanlı Bankası'nın Cumhuriyet dönemindeki faaliyetleri ve bankanın yakın tarihte faaliyetinin sona ermesi anlatılmaya çalışılacaktır. Sonuç olarak konu ile ilgili elde edilen araştırma ve belgelerin incelenmesi ile imtiyazların ve bir imtiyaz olan Osmanlı Bankası'nın gerek Osmanlı Devleti gerekse Türkiye Cumhuriyeti Devleti üzerinde yarattığı iktisadi gelişmelerin sebep ve sonuçları ortaya konmaya çalışılacaktır.

Osmanlı Bankasıİmtiyazlar
Hasan Basri Onurcan
Balıkesir University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Osmanlı Devleti'nde fal ve büyü (16-19. yüzyıllar)

Falın ve büyünün, talep doğrultusunda çeşitliliği ve insanlık tarihindeki yeri üzerinde durularak çalışmaya başlanmıştır. Falın ve büyünün ortaya çıkma nedenleri ve neden varlığını her kültürde sürdürdüğü sorularına cevap aranmıştır. Osmanlı Devleti'nde fal ve büyü asıl çalışma kısmımızı oluşturmaktadır. Dinen yasak olmasına rağmen insanoğlunun merakı ile çelişmiş ve bu alandaki uygulamalara devam edilmiştir. Çalışmamızda arşiv kaynaklarından ve yazılı kaynaklardan hareketle toplum ve yönetim sınıfı içinde bu mistik işlerin yeri araştırılmıştır. Osmanlı Devleti'nde padişahların fal ve büyüye yaklaşımı aynı olmamıştır. Kimisi fal ve büyü odaklı devlet işlerini yürütürken kimisi devlet işlerine daha akılcı yaklaşmıştır. Ama, bütün hükümdarlıklar süresince ortak olan durum halk arasında bu işin hep önemli olmasıdır. Arşiv kaynaklarından hareketle toplum içinde bu işi yapanların önemli bir yere sahip olduğu kanısına varılmaktadır. Bazı padişahlara danışmanlık yaptıkları dahi görülmektedir. Önemli fetihlerin sebebi ve devlet içi atamaların gerçekleşmesi yine bakılan bir fal neticesinde olmuştur. Bu iş ile uğraşanlara ruhsat verildiği, ruhsatsız bu işi yapanların cezalandırıldığı veya bu işi layıkıyla yapmayanların ruhsatlarının alındığı görülmektedir. Fal ve büyüye verilen önem, beraberinde edebi eserler olan falnameleri ortaya çıkarmıştır. Bu falnameler arz talep ürünü olarak ortaya çıkmıştır. Fal ve büyü işleri, tarih sahnesinde önemli bir yere sahip olan hükümdarlıkta, stratejik bir yere sahiptir. Devlet işleyişi üzerindeki etkileri ve toplum düzenindeki yeri azımsanamayacak kadar önemli olduğundan bu uygulamaların işleyişi üzerinde durulmuştur.

BüyüFalcılıkFalname+2
Yağmur Azak
Muğla Sıtkı Kocman University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2020
00
Master'sOpen AccessTR

1787-1792 Osmanlı-Avusturya-Rus savaşlarında Rusçuk kazası

XVIII. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı Devleti, askeri alandaki zaaflarını ıslahatlarla düzeltmeye çalışmıştır. Ancak alınan tedbirlerin başarısız olması 1768-1774 Osmanlı-Rus ve 1787-1792 Osmanlı-Rus ve Avusturya savaşlarında, Osmanlı'nın Tuna kıyısındaki kalelerin elden çıkmasına neden olmuştur. Askeri alandaki bu başarısızlıklar karşılıklı diplomasi anlayışını benimsemesine neden olmuştur. Bu maksatla Rusya ve Avusturya'ya karşı İsveç ile Prusya'yla ittifak anlaşmaları yapılmıştır. Diplomatik alandaki bu denemelerle Osmanlı Devleti, Tuna'daki kalelerin bir müddet daha elinde tutabilmiştir. Rusların ve Avusturyalıların askeri başarılarından dolayı bu topraklarda uzun süreli bir hâkimiyet mümkün olmamıştır. Bu dönemde Hotin, Belgrad, Kili, İsmail ve Bender gibi kalelerin işgale uğramasna rağmen Rusçuk Kalesi işgale uğramamıştır. Çalışmanın ana teması ise savaş döneminde Osmanlı Devleti'nin Tuna sahillerindeki askeri lojistiği açısından Rusçuk Kalesi'nin önemini belirtmektir. Tez, giriş hariç üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Rusçuk'un coğrafî konumu ve tarihsel süreci hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde Avrupa ile Osmanlı Devleti'nin savaş öncesi durumları hakkında bilgiler verilerek 1768-1774 Osmanlı-Rus savaşından bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde ise Kırım'ın ilhakı, 1787-1792 Osmanlı-Rus-Avusturya savaşları, savaş önce ve savaş dönemi Rusçuk Kalesi'nin Tuna sahilindeki kaleler arasındaki mühimmat ve erzak nakli sırasındaki önemi gösterilmeye çalışılmıştır.

AvusturyaBulgaristan-RusçukKaleler+4
Serkan Demir
Muğla Sıtkı Kocman University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

XIX. Yüzyılda Osmanlı Devleti'nde merkezileşme çabaları bağlamında Revandiz Paşası Soranlı Mehmed isyanı

Mahalli hanedanlar ve beyler yıllar boyunca pek çok bölgede Osmanlı hâkimiyetinin yerleşmesine katkı sağlayan unsurlar olmuştur. Osmanlı Devleti bu mahalli güçler sayesinde ilgili mahallerin asayiş ve düzenini sağlamış ve gerektiğinde de siyasî ve askerî güç ile nüfuz elde etmiştir. Özellikle İran ile olan siyasi münasebetlerinde devlet bu güçlerin nüfuzlarından faydalanmıştır. Ancak 19. yüzyılla beraber Osmanlı Devleti bu güçleri, kendisine karşı kullanılmaları ve ülkenin dağılmasında etkili olacaklarını düşündüğünden, bu bölgelerde doğrudan hâkimiyet kurma faaliyetlerine başlamıştır. Devletin bu faaliyetleri sonucunda pek çok bölgede isyanlar baş göstermiştir. 19. yüzyılın başından itibaren Osmanlı Devleti'nin doğu sınırlarında meydana gelen isyanlar ise daima kısa sürede "milletlerarası bir mesele" haline getirilip Osmanlıdan ayrılma ihtimalleri olan durumda idiler. Millî devlet tezleri ve muhafazakâr görüşlerle bölgedeki isyanlara "ayrılıkçı" özellikler taşıdığı için "itina ve temkinle" yaklaşıldığından akademik araştırmalara çokça konu teşkil etmemiştir. Bu tarz bir isyan olan Revandizli Mehmed Paşa isyanını ele alacağımız bu çalışmada isyanın başlangıcı, gelişme süreci, boyutu, etkilediği alan ve Osmanlı Devleti'nin bu isyana karşı yürüttüğü siyaset, ulaşılabilen kaynakların imkân verdiği nispette objektif bir şekilde ele alınmış ve Osmanlı Devleti ve Revandizli Mehmed Paşa'nın durumu olabildiğince bütün yönleriyle incelenmeye çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Revandiz, Soran, Merkezileşme, İsyan, Mehmed Paşa,

Zülfükar İpek
İnönü University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
11
Master'sOpen AccessTR

Millî Mücadele Döneminde Anadolu'da aşiretler

Anadolu'daki aşiretler, tarihsel süreç içerisinde sosyal, siyasi ve hatta askeri etkiye sahip olmuştur. Bu tez, Türkiye tarihinde aşiretlerin, özellikle de Milli Mücadele dönemindeki kritik önemini derinlemesine incelemektedir. Osmanlı Devleti'nde aşiretler, hem merkezi otorite için bir güç kaynağı hem de yönetim açısından bir zorluk teşkil etmiştir. Devlet, aşiretleri iskân ederek, vergi toplamak suretiyle ve askeri birlikler oluşturarak merkezi otoritesini güçlendirmeye çalışmıştır. II. Abdülhamid döneminde kurulan Hamidiye Alayları gibi aşiretlerden oluşan askeri birlikler, özellikle Doğu Anadolu'da güvenliği sağlamada önemli bir rol üstlenmiştir. Milli Mücadele döneminde ise aşiretler, hem cephelerde savaşarak hem de siyasi arenada yer alarak önemli katkı sağlamışlardır. İtilaf Devletleri, aşiretleri kendi lehlerine çekmeye çalışsalar da birçok aşiret, Milli Mücadele'ye destek vermiştir. Aşiret reisleri, hem cephelerde savaşmış hem de TBMM'de mebus olarak yer alarak milli iradeye katkı sağlamışlardır. Aşiretler, özellikle Doğu ve Güney Cephelerindeki savaşlarda önemli zaferler kazanılmasında büyük başarılar ortaya koymuştur. Bu süreçte TBMM Hükümeti, yasal tedbirler alarak aşiretlerin desteğini kazanmaya çalışmıştır. Öte yandan hükümet, savaş koşullarında kısıtlı imkânlarla ülkeye göç etmek isteyen aşiretlerin iskânı ile uğraşmıştır. Aşiretlerin Milli Mücadele'ye sağladıkları destek, yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin temellerinin atılmasında önemli etki oluşturmuştur. Ancak aynı zamanda, bazı aşiretlerin ülkedeki birlik ve beraberliği bozacak zararlı eylemleri olsa da Anadolu'daki aşiretlerin önemli bir kısmı Milli Mücadele'ye aktif destek vermiştir. Bu tezin çalışma sonucunda, Anadolu'daki aşiretlerin Türkiye tarihindeki karmaşık ve çok yönlü rolü, özellikle de Milli Mücadele dönemindeki kritik önemi ortaya çıkarılmıştır.

AşiretlerMilli MücadeleMilli Mücadele Dönemi
Kubilay Akşahin
Eskişehir Osmangazi University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Türk Kadın Yolu dergisinde Türk kadını ve kadın hareketi

Cumhuriyet dönemi kadının konumuna odaklanan tez çalışmamız dönemin kadın hareketini 1925-1927 yılları arasında yayınlanan Türk Kadın Yolu dergisi üzerinden analiz ederek oluşturulmuştur. Türk Kadın Yolu dergisinin çıkarılmasını sağlayan Türk yazar ve eylemci feminist Nezihe Muhiddin'in kadınların siyasi haklarını elde etmek için verdiği mücadeleyi de ele alarak, bu uğurda kurulan Kadınlar Halk Fırkası ve Türk Kadın Birliğinin faaliyetlerinin Türk Kadın Yolundaki yansıması analiz edilmiştir. Bu çalışma doğrultusunda derginin ulaşılabilen sayıları, dönemin diğer kadın dergileri ile ilgili kaynaklar, konuyla alakalı makale ve tezler kaynak olarak kullanılmıştır. Nezihe Muhiddin tarafından yayınlanan ve Türk basın hayatında önemli bir yer edinecek olan Türk Kadın Yolu dergisi, kadınları kadın hareketi kapsamında bilinçlendirmeyi amaçlamıştır. Dergi, dönemin siyasi hak kazanım mücadelesi yolunda kadınlar tarafından kurulan ve resmi izin alınamaması sonucu kapatılan Kadınlar Halk Fırkası'nın Türk Kadın Birliği'ne evrilmesiyle, birliğin yayın organı olduğunu ilan etmiştir. Türk Kadın Birliği dünya kadın hareketini dergi aracılığıyla takip ederek, birikimini okuyucuyla paylaşmış ve daha fazla kadına ulaşmayı amaçlamıştır. Bütün sayılarına ulaşılamayan dergi, derginin sahibi ve Kadınlar Halk Fırkası ile Türk Kadın Birliğinin kurucusu Nezihe Muhiddin'in, Türk Kadın Birliğinden ihracıyla yayın hayatını sonlandırmıştır. Anahtar Kelimeler: Türk Kadın Yolu, Kadın, Kadın Hareketi, Türk Kadın Birliği, Kadınlar Halk Fırkası, Nezihe Muhiddin.

CumhuriyetKadın Yolu dergisiKadınlar+4
Deniz Dilek Yurttaşer
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

I. Dünya Savaşı arifesinde ve başlarında Sofya merkezli Türk-Bulgar diyaloğu

Bulgaristan'ın I. Dünya Savaşı'nda tarafını belirlemesinde esas noktayı Makedonya'daki emelleri belirlemektedir. İki muharip taraftan hangisi Bulgaristan'ın bu maksadını temin ederse, Bulgaristan o taraf lehine harbe girme niyetindeydi. Bulgaristan, Bükreş Antlaşması'ndan sonra Osmanlı Devleti ile iyi münasebette bulunmanın Bulgar millî politikasına uygun olduğunu ve Makedonya'daki menfaatlerini Osmanlı Devleti ve İttifak Devletleri ile beraber hareket ederek elde edeceğini düşünmektedir. Zira II. Balkan Savaşı ile Bulgaristan'ın topraklarının çoğu Yunanistan, Sırbistan ve Romanya'nın eline geçmişti ve bu Balkan devletleri İtilaf Devletleri'ne meyilli idi. İtilaf Devletleri Bulgaristan'ı kendi tarafına çekebilmek için Yunanistan, Sırbistan ve Romanya'dan toprak alıp Bulgaristan'a vermek zorundaydı. İttifak Devletleri'nin karşısında böyle bir engel yoktu ve Bulgaristan'ın istediği topraklar Almanya ve Avusturya-Macaristan'ın düşmanlarının elinde bulunuyordu. Bulgaristan, her iki tarafın ittifak teşebbüslerine rağmen savaşa girmekte acele etmemiş ve en uygun koşulları temin edene kadar tarafsızlığını korumakta ısrar etmiştir. Nitekim Çanakkale Cephesi'nde İngiliz ve Fransızların aldıkları mağlubiyet, Bulgaristan'ın I. Dünya Savaşı'na İttifak Devletleri safında girmesinde etkili olmuştur. Bulgaristan 1915 yılı Temmuz ayı ortalarında Osmanlı Devleti ile müzakerelere başlamış ve birkaç aylık diplomatik görüşme sonucunda 6 Eylül 1915 tarihinde Osmanlı-Bulgar Hudut Tashihi Antlaşması imzalanmıştır. Bu anlaşma ile Türk-Bulgar sınırı Bulgaristan lehine yeniden düzenlenmiş ve Dimetoka Bulgaristan'a bırakılmıştır. Bu anlaşma ile beraber Almanya, Avusturya-Macaristan ve Bulgaristan arasında bir İttifak ve Muavenet Antlaşması imzalanmıştır. Bulgaristan, imzalamış olduğu bu antlaşmalar ile Sırbistan'a karşı harbe girmeyi kabul etmiş ve I. Dünya Savaşı'na İttifak Devletleri tarafında dahil olmuştur. Anahtar Kelimeler: Bulgaristan, Türk-Bulgar İlişkileri, Sofya Osmanlı Sefareti, I. Dünya Savaşı

BulgaristanDünya Savaşı IOsmanlı Devleti+1
Melik Abay
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies
2020
00
Master'sOpen AccessEN

Active neutrality policy of Republic of Turkey during World War Two and the Foreign Ministry of Numan Menemencioglu

In this postgraduate thesis, active neutrality policy of Republic of Turkey and the foreign ministry period of Numan Menemencioglu will be told. In order to understand the situation of Republic of Turkey during World War 2, diplomacy among other nations who entered the World War 2 will be examined. Also, the reasons for World War 2 and the interwar period will be mentioned. Origins of World War 2 will help us to understand the developments of World War 2 efficiently. The most important diplomatic figures of Republic of Turkey during World War 2 will be told. Active neutrality policy will be told in regard to the diplomatic and economic incidents during World War 2. The relations between Republic of Turkey and warring states will be analyzed, how Republic of Turkey remained non-combatant during the period will be focused. Keywords: active neutrality, World War 2, Menemencioglu, Inonu, Turkey, foreign policy

Active neutralityWorld War IIMinistry of Foreign Affairs+5
Fatih Albayrak
Yeditepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2020
00
Master'sOpen AccessTR

932 numaralı ve 1570 tarihli Mühimme Defteri (Özet, transkripsiyon ve dizin)

Osmanlı Devleti'nin en önemli kurumlarından biri olan Divân-ı Hümayun'da görüşülen siyasi, askeri, sosyal yönden alınan kararların kaydedildiği defterlere ''Mühimme Defterleri'' denir. Özellikle Osmanlı bürokrasisi hakkında bizlere ışık tutan bu defterlerin ilk örneklerine XVI. yüzyılda rastlamaktayız. Osmanlı tarihi araştırmalarında bizlere en güvenilir bilgileri arşiv kaynakları vermektedir. Bu kaynaklar içerisinde en başta yerini alan mühimme defterleridir. Devletin yönetim anlayışı, merkezi, askeri ve taşra teşkilatı, sefer hazırlıkları, halk arasında doğan hukuki meseleleri ve iaşe temini gibi hususları barındıran bilgileri bu defterlerde bulabilmekteyiz. Çalışmamızda, 932 Numaralı ve 1570 Tarihli Mühimme Defteri'nin 1-32 sayfaları arasında bulunan 1-60 numaralı hükümlerin transkripsiyonu, özeti ve değerlendirmesi yapılmıştır.

Bahar Aram
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2023
00
Master'sOpen AccessTR

27 Mayıs askeri darbesinin Malatya basınında algılanması

Osmanlı Devleti'nin mirası üzerine kurulan genç, dinamik Türkiye Cumhuriyeti Devletinin inşa ettiği demokrasiye ilk darbe 27 Mayıs 1960 tarihinde askeri cuntanın gerçekleştirdiği darbe ile vurulmuştur. Türk demokrasisine vurulan bu darbe ülkenin bundan sonraki süreçte geçireceği sıkıntılı dönemlerin habercisi olmuştur. Bu çalışmamızda asker tarafından yapılan bu darbenin Malatya'daki etkilerini, halk nezdindeki yansımalarını, darbeden önceki ve sonraki yaşanılan süreci, şehrin yerel basın ve medya unsurlarının yaklaşımını inceleme fırsatını yakaladık. Malatya halkının dönem itibari ile en büyük iletişim ağı olan yerel gazeteler ve basın unsurları bu dönemde şehir ile ilgili olan bütün gelişmeleri istisnasız bir şekilde takip ederek bilgi paylaşımını sağlamıştır. Başlattığımız bu tez çalışmamızda öncelikle Malatya şehrinin tarihsel gelişim sürecini bir bütün olarak kronolojik bir düsturla incelemeye özen gösterdik. Ayrıca çalışmamızın devamında Demokrat Parti iktidarının başladığı 1950'li yıllardan 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesine kadar olan dönemde ve bu dönemin de sonrasında Malatya'da değişen siyasi, sosyal, ekonomik, kültürel ve toplumsal görünümü gazeteler aracılığı ile değerlendirme imkânı elde ettik. Yerel basının ana mekanizması olan yerel gazeteler farklı bakış açıları, değerlendirmeler ve birbirinden farklı tutumlar sergilemiştir. Malatya'da 1950-1960 dönemi siyasi rekabeti DP-CHP arasında yaşanmıştır. Malatya yerel basınının yaptığı yayınlarda bu iki parti arasındaki siyasi rekabeti görmek mümkündür.

27 Mayıs 1960 ihtilaliAskeri müdahaleBasın+4
Ömer Acet
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Ermeni tehciri ve Kütahya Ermenileri

Ermeni Tehciri, Türk Milleti'nin 20. yüzyıldaki meselelerinden birisi haline getirilmiş ve bu millete karşı yapılan suçlamaların kaynağı olmuştur. Türkler ile Ermeniler arasındaki münasebetler 9.yy.'da başlamış ve 18.yy.'ın ortalarına kadar sorunsuz hatta çok iyi bir zeminde devam etmiştir. Ermenilerin tarihi kökenleri hakkında somut belge ve bilgiler yoktur. Anadolu'da ise çeşitli devletlerin egemenliği altında yaşamışlardır.Türk-Ermeni münasebetleri Türklerin Anadolu'yu fethiyle başlamıştır. Selçuklular ve Osmanlılar zamanında azınlıklar içinde en çok imtiyaz ve hoşgörü tanınanlar Ermeniler olmuştur. Osmanlı topraklarında bulunan Ermenilerin nüfusu ise 1.600.000 civarındadır. Bu konuda en tutarlı kaynaklar Osmanlı Devleti'ne ait olanlardır.Osmanlı topraklarında yaşayan Ermeniler milliyetçilik hareketlerinden etkilenmeleri ve batılı devletlerin kendi çıkarları doğrultusundaki müdahalesi neticesinde isyanlar çıkarmışlardır. Doğu Anadolu şehirlerinde çıkardıkları bu isyanlarla bu bölgede bir Ermenistan Devleti kurmayı amaçlamışlardır. Ancak bu isyanlar sırasında yüz binlerce Türk katledilmiştir. Bu katliamların en temel sebebi Doğu Anadolu çevresinde Ermeni nüfusunun Türk nüfusundan fazla olduğunu ispatlamaktır. Birinci Dünya Savaşı sırasında da bu isyanlar ve bu faaliyetler aynı bölgede devam etmiştir. Bu durum karşısında Osmanlı Devleti Tehcir Kanunu çıkarmıştır. Bu kanunla katliam yapan çeteciler ve bu faaliyetlerde onlara yardım edenler savaş bölgesi olmayan Suriye topraklarına sürülmüştür. Bu kanun o günün şartlarında büyük bir titizlikle uygulanmaya çalışılmıştır. Zira Osmanlı arşivlerinde de bu durumu ispatlayan belgeler mevcuttur. Kütahya Ermenileri ise bu dönemde tehcire tabi tutulmamışlardır. Zira Kütahya Ermenileri katliam faaliyetlerine katılmamışlardır.Ermenilerin kendilerini Osmanlı Devleti'nden hariç görmeye başladıkları 93 Harbi'nden günümüze kadar zaman zaman alevlenerek getirdikleri bu mesele günümüzdeki boyutuyla siyasileşmiş ve içinden çıkılmaz bir duruma getirilmiştir.Bu incelemeler neticesinde vardığımız sonuç ise şudur. Tüm bu değişimler ve bu süreç Rusya ve Avrupa'daki büyük devletlerin etkisi ve yönlendirmesiyle bu boyutlara gelmiştir. Zira yüzyıllardır millet-i sadıka olarak anılan ve güvenilen bir azınlığın bu denli aksi değişimi ancak bir büyük baskının veya yönlendirmenin etkisiyle olabilirdi. Dolayısıyla Rusya ve Avrupalı devletler tarafından önce azınlıklar desteklenmiş, sonra da Osmanlı Devleti'ne bu azınlıklara geniş imtiyazlar vermesi için siyasi ve askeri baskılar yapılmıştır. İşte bu süreç neticesinde de Ermeni meselesi ortaya çıkmış ve bu boyutlara gelmiştir.Netice itibariyle ortaya çıkan bu meselenin çözümü; güçlü, dirayetli ve sağlam bir yapı üzerine kurulmuş bir devlet olmakla, devlet-millet uzlaşmasının sürekliliği ve uluslararası bilimsel ve siyasi kamuoyu oluşturarak mümkün olacaktır. Tehcir sırasında ve sonrasında yaşanılan olaylar tarihi ve sosyolojik açıdan değerlendirilmiştir.Elde edilen tarihi veriler değerlendirilerek, tehcirde bir durum tespiti ortaya konulmuştur.Anahtar Kelimeler: Ermeni, Tehcir, Tehcir Kanunu, Şark Meselesi, Ararat.

Ermeni olaylarıErmeni sorunuErmeni tehciri+2
Mehmet Ali Tiftik
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2009
00
Master'sOpen AccessTR

Cenâbî Ahmed Paşa'nın hayatı, hayratı ve eserleri

Ahmed Paşa,"Cenâbî", "Hayâlî", "Hayâtî" lakapları ile de meşhur olan ve Anadolu beylerbeyliği görevinde de bulunan XVI. yüzyıl Osmanlı devlet adamlarındandır. Küçük yaşta Topkapı Sarayı, Enderun Mektebi'ne giren Ahmed Paşa, burada eğitimini ve terbiyesini tamamlamış ve çeşitli vazifeleri yerine getirmiştir. Kanuni Sultan Süleyman'ın saltanat yıllarında, yaklaşık yirmi yıl Anadolu beylerbeyliği görevinde bulunmuştur. Ahmed Paşa'nın beylerbeyi olduğu yıllarda, Anadolu beylerbeyliğinin merkezi Ankara'dır. Çevresinde dürüst ve güvenilir biri olarak bilinen Ahmed Paşa, âdil, ince ruhlu ve sanatsever bir şahsiyet olarak tanınmaktadır. Kanuni'nin oğulları arasında çıkan taht mücadelesinde etkin rol oynayan Ahmed Paşa'nın, Kanun Sultan Süleyman'ın oğlu Şehzade Mustafa'nın kızı Nergisşah Sultan ile evlendiği yönünde görüşler mevcuttur. Yaygın lakabı "Cenâbî" olan Ahmed Paşa, edebî kişiliği ile de öne çıkmaktadır. Paşa'nın bir de Divan'ı bulunmaktadır. Şiirlerinde Cenâbî ve Harfî mahlaslarını kullanmıştır. Ahmed Paşa, uzun bir süre beylerbeylik yaptığı Ankara'da, Mimar Sinan ya da onun ustaları tarafından yapıldığı kabul edilen, halk arasında ve arşiv kayıtlarında "Cenâbî Ahmed Paşa", "Hayâlî Ahmed Paşa", "Hayâtî Ahmed Paşa", "Yeni Cami" gibi adlarla anılan camiyi yaptırmış ve onun etrafında bir takım hayratın oluşmasına vesile olmuştur. Paşa'nın hayratı içinde hamam, çeşme ve türbe yer alırken, daha sonra avlu içerisine inşa edilen Mevlevîhâne ile bu yapılar topluluğu bir külliye görünümünü almıştır. Ahmed Paşa'nın buradaki hayrata ve özellikle camiye ait doğrudan bir vakfiyesine ne Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi'nde ne de Devlet Arşivleri Başkanlığı'nda rastlanmıştır. Ancak cami ve türbe ile ilgili çeşitli zamanlarda kurulan, özellikle camideki görevlendirme ve tamirlerle ilgili vakıflara rastlanmaktadır. Anahtar Kelimeler: Cenâbî Ahmed Paşa, Cenâbî Ahmed Paşa Camii, Yeni Camii, Anadolu Beylerbeyliği, Ankara Tarihi, Vakıf.

BiyografiCenab-ı Ahmet Paşa CamiiCenabi Ahmed Paşa+2
Fatma Atlıhan
Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Peygamber'e (S.A.V.) göre savaş etiği

Bu araştırma, Resûlullah'ın fetihlerinde izlediği insani boyutları ele almaktadır. Ahlakı ve savaşın anlamını dil ve ifadelerle tanımladım, ardından Müslümanlar arasındaki savaşların nedenlerinden bahsettim ve bunları diğer ülkelerdeki savaşların nedenleriyle karşılaştırdım ve bu savaşlardan bazıları üzerinde durdum. Daha sonra Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in fetihlerine damgasını vuran bu beşeri boyutların tecellilerini inceledim ve düşman esirlerle -Allah onu korusun ve bağışlasın- münasebetlerine odaklandım. Yaralılar ve onların cesetleri. Sonra düşmanının kadınları ve çocukları ile Müslümanlara karşı yaptığı savaşlara katılmayan sivillerle ilişkisinin boyutunu inceledim. Daha sonra araştırmamın bir bölümünü, Allah'ın salat ve selamı üzerine olsun, Resûl'ün savaş meydanındaki ashabıyla etkileşiminde insani boyutlardan bahsetmeye ayırdım, çünkü o onlara merhamet etti ve onlardan uzak durdu. Bu, Cenab-ı Hakk'ın kendisine emanet ettiği İslam dininin yayılmasının önünü açsa da, onun sürekli savaştan kaçınma çabasından ve savaşa karşı koymaktaki isteksizliğinden ortaya çıkmıştır. Düşmanın politikası, savaşın ateşiyle savaşmayı kabul etmeye başlamadan önce onları uyarmak ve ondan yüz çevirmek ve - muharebe başladıktan sonra - düşman isterse, kararlı bir şekilde onu bitirmeye çalışmaktır. yoldaşlara ihanet etmemeye vurgu. Ve düşmanın cesetlerini parçalamak ve toplu cezalandırma yöntemini kullanmamak. Sonunda, savaşın sona ermesinden sonra askeri politikasına, sonun büyük bir zafer mi yoksa acı bir kayıp mı olduğuna ışık tuttu. Allah Resulü'nün (s.a.v.) güç kullanmadığını, doğru yol kapanıncaya kadar savaşa girmediğini ve sadece orduyu zayıflatmak için savaşmak istediğini okuyucuya anlatmaktır. Anahtar Kelimeler: Ahlak, insan boyutları, savaş, mahkumlar, yaralılar

AhlakAskeri politikalarEtik+6
Khadeeja Jaber Salım Al-mıshalawee
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2023
10
Master'sOpen AccessTR

Tanin Gazetesine göre Yemen'deki isyan hareketleri (14 Şubat 1911– 11 Aralık 1911)

Yayın hayatına 1 Ağustos 1908'de başlayan ve İttihat ve Terakki Cemiyeti fikriyâtına yakınlığı ile bilinen Tanin Gazetesi, cemiyetin idarede güçlü bir konuma erişmesine paralel olarak kamuoyunda daha etkili bir gazete haline gelmiştir. Coğrafi ve stratejik açıdan önemli bir bölge olan Yemen, İslamiyet öncesinde de İslamiyet'in kabulünden sonra da bu konumunu devam ettirmiştir. Main, Sebe ve Himyeri gibi bölgesel ve kabilevî devletlere ev sahipliği yapmış olan Yemen, İslamiyet'in gelişiyle Hicaz merkezli İslam devletinin bir parçası haline gelmiştir. Daha sonra Osmanlı idaresine giren bölge, hiçbir dönemde devlet otoritesinin tam olarak sağlanamadığı, bir yer olmuştur. Farklı iç ve dış etkenlere bağlı olarak ortaya çıkmış olan birçok isyan devleti uzun yıllar uğraştırmıştır. Süveyş Kanalı'nın açılmasıyla bölgenin batılı sömürgeci devletler nezdinde önemi daha da artarken bölgenin feodal yapıda olması da batılıların burada kontrol sağlamada işlerini kolaylaştırmıştır. Özellikle 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başlarında Kızıldeniz ve Aden Körfezinde İngiliz ve İtalyan tehdidiyle uğraşan Osmanlı Devleti, bölgede hatırı sayılır derecede nüfuzları bulunan İmam Yahya ve Seyyid Muhammed El-İdrisî gibi isyancı yerel liderlerle mücadele etmiştir. Bunların isyanlarıyla baş edebilmek için Ahmet İzzet Paşa geniş yetkilerle bölgeye gönderilmiştir. Sonrasında İmam Yahya ile imza edilen De'an Anlaşmasıyla kendisine bazı imtiyazlar verilmiş olsa da Osmanlı Hükümeti bölgenin en nüfuzlu ismini kendi yanına çekerek birkaç ateş arasında kalma tehlikesini bertaraf etmiştir. İmam Yahya ilerleyen süreçte bu antlaşmaya sadık kalmış ve Birinci Dünya Savaşı sırasında da Osmanlı Devleti'nin yanında yer almıştır.

Ceyhun Bostan
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Gaziantep'in gelişim sürecinde mimar Bekir Sıtkı Severoğlu

Bu çalışma, Gaziantep'in kültürel, sosyal, sportif ve ekonomik gelişiminde önemli bir rol üstlenen Mimar Bekir Sıtkı Severoğlu'nun yaşamını, faaliyetlerini ve şehre kazandırdığı değerleri kapsamlı biçimde ele almaktadır. Sıtkı Severoğlu'nun aile geçmişinden eğitim hayatına, mesleki gelişiminden şehre dair girişimlerine uzanan süreçte bireysel ve toplumsal düzeyde ortaya koyduğu katkılar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Kent tarihinin yaşatılmasına yönelik hazırladığı takvimler, Antep Savunmasını konu alan çizgi roman çalışması, Zeugma mozaiklerinin Gaziantep'te kalması yönündeki çabaları, turizm derneği başkanlığı dönemindeki projeleri, tarihi mekânların restorasyonu için yürüttüğü hukuki ve kültürel mücadeleleri ile Panorama 25 Aralık Gaziantep Savunması Müzesi, Kamil Ocak Stadyumu ve Yesemek Platformu gibi kentsel düzeydeki çalışmaları, mimarlık meslek örgütlerinde üstlendiği görevler ve sivil toplum faaliyetleri bu bağlamda öne çıkan başlıklardır. Ayrıca konferanslar, paneller, sergiler, belgeseller ve çeşitli medya çalışmaları aracılığıyla milli mücadele, kültürel miras ve şehir bilincinin yaygınlaştırılmasına sağladığı katkılar belgelerle ortaya konmuştur. Sonuç olarak eser, Bekir Sıtkı Severoğlu'nun kişisel yaşam öyküsünü ve faaliyetlerini anlatmakla kalmayıp, Gaziantep'in 1990-2025 yılları arasındaki sosyal ve kültürel dönüşümünü de yansıtan önemli bir şehir tarihi kaydı niteliği taşımaktadır.

Mehmet Ali Erturhan
Gaziantep University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
00
DoctorateOpen AccessTR

Taşra idaresinde merkezi otoritenin sağlanması sürecinde Manisa kazası örneği (1808-1861)

19. yüzyıl öncesinde Osmanlı taşra yönetimi merkeziyetçilikten uzak durumdaydı. III. Selim (1789-1807) ile II. Mahmud'un (1808-1839) eyaletlerde düzeni sağlamak, merkezden bağımsız hareket etmeye başlayan yerel güçleri kontrol altında almak ve kanuna aykırı uygulamalarına son vermek amacıyla gerçekleştirdikleri bazı düzenlemeler oldu. Fakat III. Selim döneminde taşrada bozulan düzen sağlanamadı, halefi II. Mahmud döneminde ise taşrada tam bir merkezileşmeye ulaşılamasa da bu konuda önemli düzenlemeler yapıldı. Çoğunlukla reformlarını despotik bir yönetim anlayışı doğrultusunda gerçekleştiren II. Mahmud, taşradaki yerel güçleri büyük ölçüde sindirmeyi başardı. Özellikle 1826'da yeniçeriliğin ilgası akabinde devleti modern-merkeziyetçi bir yapıya kavuşturmak için reformlara hız verdi. Fakat bu taşradaki güç odaklarının sonu anlamına gelmiyordu. Öte yandan II. Mahmud devri düzenlemeleri, kendisinden sonra tahta çıkan oğlu Sultan Abdülmecid'in (1839-1861) döneminde gerçekleştirilen reformları da şekillendirdi. Padişahtan ziyade bürokratların başı çektiği Abdülmecid devri reformlarının amaçlarından biri de mülkî idareyi merkeziyetçi bir yapıya kavuşturmaktı. Bu amaç doğrultusunda mülkî idarede çeşitli düzenlemelere gidildi. Bu çalışmada, II. Mahmud devrinden Sultan Abdülmecid devrinin sonlarına değin merkezî hükümet tarafından taşra idaresinde yapılan reformların, Manisa Kazası örneğinde yereldeki yansımaları tahlil edilmeye çalışılacaktır. Üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümü 19. yüzyıl öncesindeki Osmanlı taşrasına ve Manisa Kazası'nın idaresine ayrılmıştır. İkinci bölümde ise II. Mahmud'un ayanları tasfiye çabaları doğrultusunda gerçekleştirdiği idarî düzenlemeler ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümü de Abdülmecid devrinde taşra idaresine dair gerçekleştirilen reformlara ayrılmıştır. Bu süreçte -Manisa örneğinde- eski idare usulünün nasıl değiştiği veya değişemediği ve bu dönüşüm sürecinde neler yaşandığına dair hususlar, çalışmanın ana odağını oluşturmaktadır. Anahtar Kelimeler: Osmanlı, Taşra İdaresi, Ayan, Manisa, II. Mahmud, Abdülmecid.

Fatma Özaba
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Erken Cumhuriyet Dönemi Türkiye'de çocuğa gösterilen özen ve çocuk koruma politikaları (1923-1940)

Gazi Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde gerçekleşen Millî Mücadele ve sonrası, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu gerçekleşmiş, ancak bu önemli başarı içerisinde; savaşlardan bıkmış, yorgun, sağlık yönünden kötü, eğitimsiz, yoksul ve salgın hastalıklarla mücadele eden bir toplumu barındırmıştır. Kuşkusuz savaşlardan, kıtlıklardan, salgın hastalıklardan en çok etkilenen kesim yaşlılar, kadınlar ve çocuklar olmuştur. Bu devrede, özellikle kimsesiz, öksüz veya korunmaya muhtaç olan çocukların himaye edilip gözetilmeleri önemli bir mesele olarak görülmüştür. Yeni kurulan devlet, geleceğine yön verecek olan neslin ulus-devlet çerçevesinde sağlıklı, gürbüz, ülkesine ve milletine bağlı, millî şuura sahip nesillere dayanmak gerektiğinin bilincinde idi. Bu doğrultuda, Cumhuriyet'in ilk yıllarında muasır medeniyetler seviyesine ulaşılması amacıyla sıkıntılı durumun bir an önce giderilmesi ve toplumun, bu içinde bulunduğu şartlarda gözetilmesine yönelik çalışmalar başlatılmıştır. Korunmaya muhtaç çocuklara ilişkin çıkarılan kanunlar, Erken Cumhuriyet Dönemi'nde önemli bir adım olmuş ancak, mevcut yapının ve meselelerin üstesinden gelinmesinde kifayetsiz kalmıştır. Çalışmada, Erken Cumhuriyet Dönemi çocuk koruma politikaları çerçevesinde, çocukların himayesine yönelik oluşturulan kurum ve kuruluşları ele alınarak, 1923-1940 arasında körpe cumhuriyetin korunmaya muhtaç çocuklara ilişkin yürürlüğe koymuş olduğu kanunlar ve bu kanunların yansımaları ele alınmış ve arşiv belgelerinden, meclis celse zabıtlarından, gazetelerden ve telif-tetkik eserlerden istifade edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Salgınla Mücadele, Çocuk Koruma Politikaları, Korunmaya Muhtaç Çocuk, Korunmaya Muhtaç Çocuk Kanunları.

Beden eğitimiErken Cumhuriyet DönemiKorunmaya muhtaç çocuklar+5
Şeymanur Sanatasan
Kırşehir Ahi Evran University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2021
00
DoctorateOpen AccessEN

River, rice and city: The transformation of Plovdiv in The Early Modern Ottoman Period

This study examines the relationship between the Maritsa River and the city of Plovdiv during the early modern period (from the 14th century to the end of the 16th century). No prior environmental history study has been conducted on the relationship between the Maritsa River and Plovdiv. Therefore, this work discusses how the Maritsa River in the early modern Ottoman era can be addressed within the context of environmental historiography. This thesis consists of three main sections. The first chapter of the thesis discusses the geographical location and characteristics of the Maritsa River and the city of Plovdiv. The second section focuses on how the river and the city were managed through waqfs. The final chapter concentrates on the human element as the fundamental component of the relationship between the river and the city. In this context, Chapter I, first focuses on the geography of the Maritsa River and its status before the Ottoman conquest. With the beginning of the Ottoman conquests in the Balkans, it is observed that not only the river but also the river basin was used as a natural corridor of conquest. One of the most significant of these conquests is the conquest of Plovdiv. Following the city's conquest, rice cultivation, introduced by the Ottomans to the region, also began, utilizing the environmental resources provided by the river and the city. This chapter also addresses the natural elements of Plovdiv; the uses of forests, groves, summer pastures, and meadows under Ottoman administration are examined. In Chapter II, the management of the river and the city through waqfs, independent of the Ottoman administration following the conquest, is discussed. First, the question of how waqfs should be addressed within the discipline of environmental history is emphasized, and then some waqfs that were or were not directly established in Plovdiv are examined. Those that provided the city's drinking water, contributed to its economic development, and supported the region's environment were often waqfs, among the most important institutions. Through waqfs, dings and mills are discussed; it is revealed under what conditions and how institutions and people benefited from the river. The final point addressed within environmental history concerning waqfs is the hamams (public baths) and the use of environmental features as points of utilization. Chapter III focuses on the human element as the fundamental component of the relationship between the river and the city. Particular attention is given to the çeltükcis, working in rice fields. The areas where the çeltükcis lived around the river and the city, and how they used the river for production, are examined. Not only the çeltükcis are discussed; the study also investigates how the askerîs in the region utilized the river and the city to strengthen their own positions.

Dilara Avcı
Kırşehir Ahi Evran University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
00
Master'sOpen AccessTR

İkinci Abdülhamid döneminde (1876-1908) Osmanlı Singapur ilişkileri

Güneydoğu Asya ülkeleri içerisinde önemli bir yere sahip olan Singapur'u İngilizler kendi yönetimlerine almış olsalar da buradaki Müslüman halk her daim Osmanlı Devleti'ne bağlılıklarını bildirmiş ve Sultan İkinci Abdülhamid döneminde istedikleri yakınlaşma fırsatını elde etmişlerdir. Başbakanlık Osmanlı Arşivinde Osmanlı Singapur ilişkilerine dair birçok belge bulunmaktadır. Ayrıca, dönemin gazetelerinden İkdam, Tercüman-ı Hakikat ve Sabah gazeteleri, konuyla ilgili çok önemli bilgiler sunmaktadırlar. Bu kaynakları temel alan bu Yüksek Lisans Tezi, İkinci Abdülhamid dönemindeki Osmanlı Singapur ilişkilerini analiz etmeyi ve değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Singapur, İkinci Abdülhamid, konsolosluk, Güneydoğu Asya

Abdülhamid IIOsmanlı DevletiOsmanlı Dönemi+5
Hatice Kırkaya
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2019
11
Master'sOpen AccessTR

Terör, PKK ve dış destek

Özellikle 2.dünya savaşından sonra dünya dengelerindeki değişim ve uluslar arası ilişkilerde farklılaşmalar sıcak savaşların yerini soğuk savaşlara bırakmasına neden oldu. Soğuk savaşın gereği olarak ortaya çıkan psikolojik savaş ve bu savaşın vazgeçilmez unsuru, düşük yoğunluktaki çatışmalar, Amerika' ya yapılan saldırı ile ?Küresel Terör? şeklini aldı. Bu gün Terörizm tüm devletler, etnik yapılar ve toplumun tamamını tehtid eden çok önemli bir sorundur. Türkiye' de Terörün sebebi içinde bulunduğu koşullardan kaynaklanmaktadır ve dışarıdan desteklenmektedir. Bu çalışma Kürdistan işçi partisi (PKK) Terör örgütünün düşüncelerini, örgütsel yapısını ve siyasal şiddet stratejisini inceleyecektir. Kürt milliyetçiliğinin üzerine oturduğu, sosyal, ekonomik ve siyasi faktörler bağlamında son dönemde bu fikir sahipleri PKK Terör örgütünün ve uluslar arası güçlerle ilişkilerini de göz önüne alarak Tarihsel süreci anlatılmaktadır.

Dış destekKürtlerPKK+6
İhsan Bozkurt
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2013
00
Master'sOpen AccessTR

XIX. yüzyılda İzmir'deki Rum okulları

XIX. Yüzyılda İzmir'deki Rum Okulları adlı tezimizde öncelikle kronolojik olarak İzmir'in demografik ve sosyo-ekonomik yapısı incelenmiştir. Rum tebaa odaklı olmak üzere İzmir'de bulunan diğer azınlıklardan, yaşam, kültür, yerleşim ve eğitimlerinden bahsedilmiştir. Osmanlı Devleti'nde ve buna bağlı olarak özellikle İzmir'deki eğitim hayatı hakkında ayrıntılı bilgilere yer verilmiş, bu bilgiler ışığında İzmir'deki Rum okulları incelenmiştir

19. yüzyılOkullarOsmanlı Dönemi+3
Tülay Dinçel
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2012
11
DoctorateOpen AccessTR

19. yüzyılda Osmanlı-İran ticari ilişkileri (Osmanlı arşiv kaynaklarına göre)

Tarihin kadim ve güçlü milletleri tarafından kurulan Osmanlı-İran devletlerinin ilişkileri, çeşitli dinamiklere bağlı olarak siyasi ve askeri rekabetiyle ön plana çıkmıştır. Son üç yüz yılda yoğunlaşan rekabet, her iki devletin mukadderatında mühim sonuçlar doğurmuştur. Her ne kadar siyasi ve askeri mecrada ciddi hadiseler yaşanmış olsa da iki devlet arasındaki ticari ve sosyal ilişkiler devam etmiştir. Bilhassa ticari ve iktisadi ilişkileri dönemsel şartlara bağlı olarak gelişim göstermiş ve bu ilişkiler her devirde ehemmiyetini korumuştur. Bu araştırmada 19. yüzyılda Osmanlı-İran ticari ilişkileri ele alınmıştır. Bu bağlamda söz konusu devletlerin ticari ilişkilerinde kullanılan ticari güzergâhların tespit edilmesi ve bu güzergâhların iki devlet açısından öneminin ortaya konulması, Osmanlı-İran transit ticaretinin değişimi, ticari ilişkilerde uygulanan gümrük tarifeleri ve işlemlerinin belirlenmesi, ticarete konu olan malların ve ticari ilişkileri sekteye uğratan sorunların tespiti ve bu sorunların ticari ilişkilere olan etkisinin açığa çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışmanın sonucunda; Osmanlı-İran ticari ilişkilerinin ekseriyetinin Trabzon-Erzurum-Tebriz güzergâhı üzerinden yürütüldüğü, gümrük ilişkilerinin mütekabiliyet ilkesi çerçevesinde şekillendiği, İranlı tüccarların Erzurum Gümrüğü'ne getirdikleri ticaret mallarının dokumacılık, boya, deri ve maden ürünlerinden oluştuğu, alacak meselesi, gasp ve eşkıyalık faaliyetleri, tüccarların etik dışı davranışları ve gümrük memurlarının keyfi tutumları gibi unsurların ticareti sekteye uğratan temel sorunların olduğu tespit edilmiştir.

19. yüzyılArşiv belgeleriOsmanlı Dönemi+4
Erkan Işıktaş
Gaziantep University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Hitit döneminde Anadolu'da Istar-Sauska Kültü

ÖZET Yüksek Lisans Tezi HİTİT DÖNEMİNDE ANADOLU‟DA IŠTAR-ŠAUŠKA KÜLTÜ Okan DEMİR Kastamonu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı Danışman: Yrd. Doç. Dr. Fahri MADEN Mezopotamya kökenli Ištar kültü Anadoluya önce Asurlu tüccarlar tarafından getirilmiştir. Koloni Çağının Anadoluda aktif olduğu M.Ö. 1950-1725 arası yılllarda tanrıça Ištar‟a dair bilgiyi, Kültepe‟deki (Kaniš) çivi yazılı tabletlerden ve başta Kültepe olmak üzere dönemin önemli ticaret merkezlerinden çıkarılarılan ikonografik buluntulardan edinilmektedir. Bununla birlikte, Ištar kültünün Anadolunun yerli halkarı arasında yayılmayıp, Asurlu tüccarlar arasında sınırlı kaldığı anlaşılmaktadır. M.Ö. II. binyılın ikinci yarısından itibaren Anadolu ve Kuzey Suriye‟yi kapsayan bir coğrafyada İmparatorluk kuran Hititlerin oluşturdukları dinsel yapıda çevre halkların inanışlarından önemli ölçüde etkilenmişlerdir. Eski Hitit dönemine ait yazılı ve ikonografik buluntularda Ištar kültüne değil bilgilerin çok kısıtlı olmasından hareketle, bu dönemde Ištar kültünün Hitit panteonunda yer almadığı sonucuna ulaşılabilinir. İmparatorluk döneminde, Güney Anadolu, Kuzey Suriye ve Kuzey Irak‟ı kapsayan bölgede yaşayan Kafkas kökenli Hurrilerin Hitit egemenliği altına girmesi, Mezopotamya inanışlarından büyük ölçüde etkilenmiş olan bu halkın, Mezopotamya kültürünü Anadolu topraklarına taşıyıcısı konumuna getirmişlerdir. Hurri yorumuyla Ištar-Šauška kültünün İmparatorluk döneminde ve sonrasında Hitit panteonunda önemli bir yer işgal ettiği ikonografik nitelikteki buluntulardan ve siyasi ve dinsel metinlerden anlaşılmaktadır. Anahtar Kelimeler: Hititler, Hurri, Ištar, Šauška, Anadolu, din, kült 2016, sayfa 84

AnadoluAnadolu uygarlıklarıDin+4
Okan Demir
Kastamonu University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi milletvekili İsmail Hakkı Yılanlıoğlu

Araştırmanın konusu; Kastamonulu siyasetçi, asker, yazar İsmail Hakkı Yılanlıoğlu'nun hayatı ve çalışmalarıdır. Bu çalışmada İsmail Hakkı Yılanlıoğlu'nun eserleri ve siyasî faaliyetleri incelenmiştir. Türk tarihine genel olarak bakıldığında pek çok değerli insanın faaliyetleri ve eserleri ile büyük hizmetlerinin bulunmasına karşın, zaman içinde unutulduğu gözlemlenmektedir. İsmail Hakkı Yılanlıoğlu, farklı alanlarda yaptığı çalışmalar ve hizmetleriyle Kastamonu tarihinde özel bir yere sahiptir. Yapılan bu çalışma, Kastamonulu bir siyasetçinin Meclis çatısı altında yaptığı faaliyetlerin ve edebî eserlerinin toplu olarak verilmesi bakımından önemlidir.

BiyografiCumhuriyetçi Köylü PartisiKastamonu+3
Mustafa Acar
Kastamonu University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2016
00
Master'sOpen AccessTR

II. Meşrutiyet Dönemi basınında kadın dergileri

Tanzimat döneminde toplumun sosyal ve kültürel açıdan gelişmesiyle birlikte Türkiye'de kadın dergiciliğinde ilk girişimler Tanzimat döneminde gerçekleşmiştir. II. Meşrutiyet döneminde İttihat ve Terakki'nin devlet yönetiminde etkili olmasıyla birlikte kadınlara yönelik çalışmalara ağırlık verilmiştir. Kadınların toplumda sadece aile içindeki rolleri ile sınırlı kalmayıp toplumsal alanda da faaliyetler göstermelerinde olanak sağlanmıştır. II. Meşrutiyet döneminde basında özgürlüğün sağlanmasıyla kadın dergilerinde artış yaşanmıştır. Dergilerin yayınlanmasıyla birlikte kadınlar kendi duygu ve düşüncelerini ifade etmede rahat bir ortam bulmuşlardır. Kadınlar dernekler kurmuşlardır böylece kadınların toplumsal hayatta aktif rol almalarında kolaylık sağlamıştır. Çalışmamızda ilk olarak Türk kadınının modernleşmesi yolunda değişimler, feminist düşünce, düşünce akımlarının kadınlara tanınan haklara yönelik düşünceleri, değerlendirmeleri, kadın dernekleri ve kadın dergilerinde yazıları olan kadın yazarlar hakkında bilgi verilmiştir

DergilerKadın dergileriKadın yazarlar+6
Nurcan Türeyen
Kastamonu University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

1914-1923 yılları arasında Dersim'de (Tunceli) asayiş

Dersim sancağı dört tarafı nehirlerle çevrili, engebeli araziye sahip bir ada görünümündedir. Burada yaşayan halkın çoğunluğu Alevi mezhebine mensuptur. Coğrafi koşulların elverişsizliği ve mezhep farklılığından dolayı çevreyle iletişimin zayıf olması toplumsal ayrışmayı arttırmıştır. Bununla birlikte engebeli arazinin fazlalığı ve sert iklim koşulları, üretimi sınırlandırmış bu da günlük ihtiyaçların karşılanmasını güçleştirmiştir. Merkezi yönetim bölgeye mutlak anlamda hâkim olamadığı için devlet kurumları ve eğitim müesseseleri yeterince etkin olamamıştır. Her açıdan gelişimin en önemli araçlarından biri olan yollar yapılamamıştır. Yaşanan otorite boşluğu bölgede yeni güçlerin ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Bir reisin yönetimi altında örgütlenen ve aşiret adı verilen bu yapılar savunma ve saldırı kabiliyetine sahip olmuştur. Aşiret mensupları temel ihtiyaçlarını karşılamak için çevredeki toplumlara saldırarak insanları katletmiş ve mallarını gasbetmiştir. Aşiretlerin kanun tanımayan asi özelliğine açlık ve yoksulluk da eklenince, zamanla Dersim'de eşkıyalık günlük yaşamın bir parçası haline gelmiştir. Mevcut durum, Dersim ve yakın çevresinde asayiş hadiselerinin yaşanmasına sebep olmuştur. Süreklilik arz eden bu saldırıların hedefi olan bölge halkı ise durumdan şikâyetçi olmuştur. Bu çalışmada 1914-1923 yılları arasında Dersim sancağının asayiş durumu ele alınmıştır. Asayiş hadiselerinin yaşanmasında aşiret faktörü, devlet kurumlarının tutumu, savaşların etkisi ve asayişin ihlal edilmesinin gerekçeleri ayrıntılı bir şekilde ortaya konmaya çalışılmıştır. Ayrıca Osmanlı Devleti'nin düzeni sağlamak amacıyla aldığı idari, askeri ve hukuki tedbirler ve bu tedbirlerin aşiretlerin gasp ve soygun eylemlerini engellemedeki yetersizliği, nedenleriyle birlikte değerlendirmeye tabi tutulmuştur.

20. yüzyılAşiretlerEşkiya+5
Erhan Taş
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Albay Talat Aydemir'in darbe girişimlerinin ve yargılanmasının Türk kamuoyuna yansımaları

Mustafa Kemal Atatürk döneminde siyasi rejimin ve inkılapların koruyucusu görevinde bulunan ordu, İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanı olmasının ardından bu görevinin dışına çıkarak politikanın içine girmek zorunda kalmıştır. Orduda rejime yönelik ilk hareketlenmeler İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanlığı döneminde başlamış ancak örgütler 1950 tarihinde Demokrat Parti'nin seçim yoluyla iktidara gelmesiyle aktif bir müdahale olmadan dağılmıştır. 1950 – 1960 yılları arasında iktidarda bulunan Demokrat Parti, 1954'ten sonra yaptığı faaliyetler ile ordunun tepkisini çekmiş ve iktidarı devirmek adına ilk kez bu yıllarda ihtilal örgütleri kurulmuştur. İhtilal örgütlerinin gelişmesi ve ülkede yaşanan sorunların çıkılmaz hale gelmesi sonucu cumhuriyet tarihindeki ilk askeri müdahale olan 27 Mayıs 1960 İhtilali gerçekleşmiştir. İhtilal sonrasında Harp Okulu Komutanlığı görevine getirilen Albay Talat Aydemir; darbenin amacına ulaşamadığını, Atatürk ilke ve inkılaplarının yerine oturtulamadığını ve ülkede yaşanan siyasi çatışmaların son bulmadığını öne sürerek ilk ihtilal girişimini 22 Şubat 1962 tarihinde denemiş ancak başarısız olmuştur. İhtilal girişimi sonrasında arkadaşları ile birlikte emekli edilen Talat Aydemir, ülkenin kötü bir gidişe sürüklendiğine inanarak 21 Mayıs 1963 tarihinde ikinci kez ihtilal girişiminde bulunmuş fakat yine başarısız olmuştur. İkinci ihtilal girişiminin ardından yargılanan Talat Aydemir, ihtilalci arkadaşı Fethi Gürcan ile birlikte idam edilmiştir.

Askeri faaliyetlerAskeri müdahaleAskeri yargı+7
Murat Talu
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2022
00
DoctorateOpen AccessTR

Eskiçağ tarihi perspektifinden peygamberler ve eski kavimler(Hz. Âdem'den Hz. İbrahim'e kadar)

Evren ve ilk insanın varoluşu konusu hakkındaki merak, insanlık tarihiyle başlamış ve halen de devam etmektedir. Peygamberler ve eski kavimler de kâinat ve insanın yaratılışı kadar olmasa da hayli dikkat çekmiş ve önemine binaen çok sayıda peygamber kıssaları yazılmıştır. Bu öneminden dolayı "Peygamberler ve Eski Kavimler" konusu seçilmiştir. Konu çok geniş olduğundan dolayı, Hz. Âdem'den Hz. İbrahim'e kadar olan peygamberler ve kavimleri ele alınmıştır. Bu çalışmada hem kutsal kitaplardaki bilgilerden, hem tarih kaynaklarından ve hem de arkeolojik kazılarda elde edilen bilgi ve belgelerden istifadeye çalışılmıştır. Böylece, arkeolojik bulgulara dayalı yapılan çalışmalarla, kutsal metinlerdeki bilgilere dayalı çalışmaların bir noktada buluşturulması amaçlanmıştır. Konuyla ilgili elde yeterli bilgi, belge bulunmamasına rağmen, en azından doğruya yakın veya yaklaşık bilgilere ulaşılabilmiştir. Gerek bu konuda ve gerekse diğer peygamberler ve eski kavimler konularında çalışmaların yapılmasının gerektiği kanaatindeyiz. Aynı zamanda bu tür çalışmaların, İlkçağ tarihinin sevilmesine de katkı sağlayacağı düşüncesindeyiz. Anahtar Kelimeler: Kâinat, Peygamber, Kutsal kitap, Âdem, Tevhit, Kavim.

Dinler tarihiEski ÇağEski Çağ tarihi+4
Resul Şahin
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Musul meselesi bağlamında Osmanlı Devletinin son dönemlerinde Yezidiler

Günümüzde Yezidiler, Irak, Suriye, İran, Gürcistan, Ermenistan, Rusya, Türkiye'yi içine alan geniş bir coğrafyada dağınık halde yaşamaktadırlar. Bir kısım Yezidiler ise Avrupa'nın çeşitli ülkelerine göç etmiş bulunmaktadır. Bu kadar geniş bir coğrafyada yaşayan Yezidilerin tarih boyunca en yoğun olarak yaşadıkları yer ise Musul bölgesi olmuştur. Burada Sincar Dağı eteklerinde Laleş şehrinde halen geniş Yezidi aşiretleri mevcuttur. Yezidilerin XII. Yüzyılda ortaya çıktığı tahmin edilen dinleri, sapkın bir halk olarak anıldıkları için, tarih boyunca bir gizem dini olarak kalmış ve bu sebeple farklı dinlere inananların herzaman saldırılarına maruz kalmıştır. Kimilerine göre Yezilerin dinleri bir inanç sistemi olarak kabul edilmiş kimilerine göre ise bozulmuş bir İslam mezhebi değerlendirilmiştir. Musul'da tarih boyunca çeşitli etno-dinsel kültürler varlığını devam ettirmiştir. Bunlardan Yezidiler de kendine özgü bir dine inanç sistemi ile XII. Yüzyılda ortaya çıkmıştır. Tarih boyunca dağınık ve merkezi otoriteye bağlı olmadan yaşayan Yezidiler Osmanlı hâkimiyetinde genellikle devletin siyasal ve askeri nüfuzunun büyük oranda dışında yaşamışlardır. XIX. Yüzyılda Tanzimat Fermanı ile başlayan zorunlu askerlik meselesi tartışmaları ile Yezidiler hiç bir zaman olmadığı kadar devletin gündemine girmişlerdir. Zaman zaman askerden muaf tutulsalar da bu durum İngilizler gibi misyonerlik adı altında sömürge yapmak istedikleri devletleri araştıran devletlerin gözünden kaçmayacaktır. Yezidilerin Osmanlı Devleti ile arabuluculuğunu üstlenen İngiltere, bölgede bulunan petrol yataklarını hâkimiyeti altına almak için Yezidileri kendi yanına çekmeye çalışmıştır. İngiltere burada Yezidileri azınlık olmasına rağmen belli bir yoğunluğu olduğu gerçeğini göz önünde bulundurmaktadır. Kendi denetimlerinde bir Arap Irak Devleti kurulduğunda Yezidilerin kendi yanlarında yer alacaklarını hesap etmektedirler. Birinci Dünya Savaşı sonunda Mondros Ateşkes Anlaşması imzalanmış olmasına rağmen Musul, haksız yere İngilizler tarafından işgal edilmiştir. Bu durum Türk Misak-ı Millisine aykırıdır. İngiltere haksız işgalini haklı göstermek için elinden geleni yapmış, Lozan görüşmeleri sırasında Musul Meselesi gündeme gelerek sorunun çözümü için Türk ve İngiliz hükümetleri çeşitli tezler ortaya koymuşlardır. Burada İngilizler, Musul meselesini bir sınır saptama ve halkların özgürlükleri sorunu olarak görmektedir. Türk tarafı ise bir vatan toprağının ülkemizden koparılmasını engellemek görmektedir. Taraflar Musul ile ilgili savlarını konuyu: ırksal, coğrafi, siyasi, askeri ve benzeri ölçütleri ele alarak savunmuşlardır. Neticede taraflar anlaşmaya varamamış, Cemiyet-i Akvam gibi İngiliz etkisinden kurtulamamış bir kurum tarafından hazırlanan bir rapor neticesinde Musul, İngiliz mandatındaki Irak'a bırakılmıştır. Başta Yezidiler olmak üzere tek tek gruplar olarak görülen ama Türkiye ile tarihi ve kültürel bağları olmakla birleşik bir yapı arz eden grupların Musul'un kaybıyla Türkiye ile tarihi ve kültürel bağları koparılmıştır. Çalışma, Giriş, 5 Bölüm ve Sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Giriş Bölümünde tezin hazırlanma nedeni, yöntemi ve başlıca kaynaklar açıklanmıştır. Birinci Bölüm; Musul Bölgesinin Genel Coğrafi Terminolojisi ve Tarihi'ne ayrılmıştır. İkinci Bölüm; Osmanlı Dönemi Musul'un Demoğrafik Yapısı'na ayrılmıştır. Üçüncü Bölüm; Yezidiler ve Yezidilik Dini'ne ayrılmıştır. Dördüncü Bölüm; Osmanlı Devleti'nin Zorunlu Askerlik Uygulaması'na ayrılmıştır. Beşinci Bölüm; Musul Meselesinde Türk ve İngiliz Heyetleri Arasındaki Yezidilik Tartışmaları'na ayrılmıştır. Anahtar Kelimeler: Musul Meselesi, Yezidi, Ezidi, Zorunlu Askerlik, Yezidilik Tartışmaları.

20. yüzyılAskere almaAskerlik+6
Mehmet Yalçınkaya
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2015
00
DoctorateOpen AccessTR

Demokrat parti döneminde Türkiye - Afganistan ilişkileri (1950-1960)

Orta Asya'nın güneyinde bulunan ve açık denizle herhangi bir bağlantısı olmayan Afganistan'da meydana gelen siyasi ve iktisadî gelişmelerle ilgili olarak, Türkiye'de farklı analiz ve incelemelerle karşılaşılmaktadır. Bu analizler arasındaki farklılığın temel nedeni, Türkiye'de Afganistan üzerine yapılan akademik çalışmaların sınırlı ve yetersiz oluşudur. Her ne kadar konu hakkında bazı başvuru eserleri mevcut olsa da bu eserlerin büyük bir kısmı Batılı müellifler tarafından kendi anlayış ve yaklaşımları doğrultusunda kaleme alınmıştır. Doktora tezi olarak kaleme aldığımız "Demokrat Parti Döneminde Türkiye - Afganistan İlişkileri (1950-1960)" başlıklı çalışmamız, 1950-1960 yılları arasında Türkiye-Afganistan ilişkilerinin siyasi, sosyal, kültürel ve iktisadî açılardan açıklanmasını; özellikle iki ülke arasında gerçekleşen karşılıklı ziyaretler ve bu ziyaretler neticesinde Türkiye'nin Afganistan'ın kalkınmasına yaptığı destek ve yardımları ortaya koymayı, ayrıca Türk makamlarının Afganistan'ı Sovyetler Birliği'nin nüfuzundan kurtarma çabalarını aydınlatmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, Afganistan'a ait döneme özgü gazete ve arşiv belgeleri başlıca kaynaklar olarak kullanılmıştır. Çalışmanın Türkiye ayağında ise Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivi ile Dışişleri Bakanlığı Arşivi, dönemin gazeteleri ve TBMM Zabıt Cerideleri değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışmada Türkçe, İngilizce, Darice, Peştuca ve Farsça literatürden de istifade edilmiştir. Çalışmamız giriş ve 4 ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde her iki ülkenin coğrafyasına ve demografik yapısına değinilmiştir. Ardından iki ülkenin kısa bir tarihçesi anlatılmıştır. Birinci bölümde, Demokrat Parti Dönemi'ne kadar olan Türk-Afgan ilişkileri ele alınmıştır. Bu bölümde her iki ülkenin bağımsızlık mücadelelerine değinildikten sonra, Atatürk ve İnönü dönemlerinde Türkiye-Afganistan ilişkileri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, 1950-1960 yılları arasında Türkiye ve Afganistan'daki hükümetler değerlendirilmiştir. Bu çerçevede, Türkiye'de Demokrat Parti dönemi ile Afganistan'da Şah Mahmud Han ve Muhammed Davud Han hükümetlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölüm, iki ülke arasında gerçekleşen üst düzey karşılıklı resmî ziyaretlere ayrılmıştır. Bu bölümde, Adnan Menderes'in ve Celâl Bayar'ın Afganistan ziyaretleri, bu ziyaretlerin Türk-Afgan basınındaki yansımaları ve ziyaretler sırasında Afgan makamlarıyla yapılan görüşmeler ele alınmıştır. Ayrıca Afgan Başbakanı, Dışişleri Bakanı ve Kralı'nın Türkiye ziyaretleri ve bu ziyaretlerin Türk ve Afgan basınındaki yansımaları hakkında da ayrıntılı bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde ise Türkiye-Afganistan arasındaki siyasi, kültürel ve iktisadî ilişkiler ele alınmıştır. Bunun yanı sıra, Türkiye'nin Kabil büyükelçileri, Ankara'daki Afganistan büyükelçileri, Peştunistan sorunu konusunda Türkiye'nin tutumu ve Adnan Menderes'in arabuluculuğu, Afganistan'ın Kıbrıs meselesinde Türkiye'ye verdiği destek, Türkiye'den Afganistan'a yapılan askerî, eğitim ve sağlık alanlarındaki yardımlar gibi konular kaleme alınarak dönemin öne çıkan gelişmeleri değerlendirilmiştir.

AfganistanDemokrat PartiTürkiye Cumhuriyeti
Sayed Shafıqula Sadat
Burdur Mehmet Akif Ersoy University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2025
10
Master'sOpen AccessTR

V numaralı (H. 1196–1199/ M. 1782–1785) Bosna Ahkâm Defteri -değerlendirme ve transkripsiyon-

Osmanlı Devleti'nin en yüksek yargı ve karar organı olarak Dîvân-ı Hümâyûn'da alınan kararların özetlerinin kaydedildiği farklı defter çeşitleri bulunmaktadır. İlk zamanlar devletin iç ve dış tüm meselelerine ait kararlar ve bu meselelerle ilgili fermânlar Mühimme Defterleri adı verilen defterlere kaydedilirdi.1649'dan itibaren artan şikâyetlerle birlikte "Şikâyet Defterleri "tutulmaya başlanmıştır. XVIII. yüzyılın ortalarından itibaren (1742) ise şikâyetler her Eyâlet için ayrı oluşturulan "Ahkâm Defterleri'ne" kaydedilmeye başlanmıştır. Ahkâm defterleri oluşturulduğu halde şikâyet defterleri tutulmaya devam edilmiştir. Ahkâm Defterleri, temelde halkın şikâyet ve problemlerini çözüme kavuşturmak ve adaleti tesis etmek amacıyla düzenlenmiştir. Osmanlı bürokrasisinde onaltı eyâlet adına düzenlenen bu defterlerin şekil ve içerik yönünden değerlendirilmesi ve tanıtılması gerek tarihi çalışmalara gerekse bölge üzerine yapılacak akademik çalışmalara katkı sağlaması bakımından önem arz etmektedir. Bu çalışmada 5 numaralı Bosna Ahkâm Defteri'nin fiziksel durumu, dil ve diplomatik özellikleri, içeriği ve içerdiği belge sayıları detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çalışma sırasında elde edilen veriler gerektiğinde tablo hâlîne getirilip metin içerisinde verilmiş, böylece çalışmaya istatistiksel katkı sağlanılması amaçlanmıştır. Bu çalışma neticesinde defterdeki hükümlerin içeriği, defterde bahsi geçen yerleşim birimleri de tespit edilerek bölgenin coğrafi sınırları hakkında da bilgilere ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: 18.Yüzyıl, Bosna, Ahkâm Defterleri, Şikâyet, Adalet, Balkanlar, Osmanlı Devleti

Ahkam DefterleriBosnaDefterler+2
Esin Kekeç
Burdur Mehmet Akif Ersoy University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2022
10
Master'sOpen AccessTR

Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'ne göre Doğu ve Güneydoğu Anadolu'daki bazı kaleler ve diğer kaynaklarla mukayeseli incelenmesi

XVII. yüzyılda Osmanlı devletinde yaşayan büyük seyyah Evliya Çelebi, Doğu Anadolu Bölgesine yapmış olduğu seyahatlerde bir çok şehir ve kale gezmiş, yaptığı incelemeleri Seyahatnâme adlı eserinde ayrıntılı bir şekilde anlatmıştır. Gezdiği kale ve kale-şehirlerden seyahatnâmenin bazı bölümlerinde kısaca bahsetmiş, bazı bölümlerinde ise bu kale ve kale-şehirler hakkında detaylı bilgiler vermiştir. Çalışmamız, Evliya Çelebi?nin Doğu bölgesindeki bölge tarihi açısından önemli bazı kaleler (Ahlat Kalesi, Adilcevaz Kalesi, Bitlis Kalesi, Diyarbakır Kalesi, Erzurum Kalesi, Mardin Kalesi, Van Kalesi) hakkında verdiği bilgileri ve bu bilgilerin yapılmış diğer bilimsel çalışmalar ile bir mukayesesini içermektedir. Evliya Çelebi çalışmamıza konu olan kaleleri anlatırken, kalelerin nasıl kurulduğu ve isimlerinin nereden geldiği konusunda efsanevi unsurlardan ve dini öğelerden sıkça yararlanmıştır. Kalelerin tarihi gelişimini anlatırken ise okumuş olduğu eserlerden, yaşadıklarından ve duyduklarından faydalanmıştır.Evliya Çelebi?nin, kalelerin Osmanlı Devleti öncesi tarihini anlatırken herhangi bir kronoloji takip etmediği, kalelerin kuruldukları coğrafyada yaşamış olan bazı önemli devletlerden bahsetmediği, bazen de tarihi olayları karışık, eksik veya kısmen hatalı verdiği görülmüştür. Evliya Çelebi, tezimize konu olan kalelerin Osmanlı hakimiyeti dönemindeki tarihi seyrini detaylı bir şekilde anlatmıştır. Seyahatnâme çok geniş bir coğrafya ile ilgili bilgiler verdiği için, tümünün eksiksiz ve tam olması beklenmemelidir. Bu durum Seyahatnâme?nin önemli bir kaynak olarak kullanılmasına engel teşkil etmemektedir. Bilgiler tarihi tenkit süzgecinden geçirildikten sonra eşsiz bir bilgi hazinesi haline dönüşecek niteliktedir.Seyahatnâme, kalelerin mimari açıdan durumlarına ve o dönem içerisindeki idari yapılanmaya ışık tutması açısından oldukça önemli bilgiler ihtiva etmektedir. Evliya Çelebi?nin özellikle Diyarbakır, Van, Bitlis gibi kale-şehirlere yaptığı seyahatleri sırasında yaşadığı olaylar, o dönemin sosyal ve siyasi yapısı hakkında bize başka hiçbir kaynakta bulamayacağımız bilgiler vermektedir. Anahtar Kelimeler: Kale, Seyahatnâme, Şehir, Mimari, İdare.

17. yüzyılBitlisDiyarbakır+7
Sibel Küçüktağ
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2013
00
DoctorateOpen AccessTR

Osmanlı modernleşmesinde rüşdiye mektepleri

Osmanlı Devleti'nde eğitim alanındaki ilk yenileşme çabaları askerî okullarla başlamıştır. Sultan II. Mahmud Döneminde açılmasına karar verilen rüşdiye mektepleri ise sivil alanda eğitimin modernleşmesi için atılmış en önemli adımdır. Erkek rüşdiye mekteplerinin ardından askerî rüşdiyeler ve kız rüşdiyeleri de açılmıştır. Gerek erkek gerekse kız rüşdiyeleri için ortaya çıkan öğretmen ihtiyacı, Dârülmuallimîn ve Darülmuallimat gibi modern eğitim veren öğretmen okullarının açılmasını sağlamıştır. 1869 Maarif-i Umûmiye Nizamnâmesi ile pek çok eğitim kurumunun yanı sıra rüşdiyelerin de eğitim esasları belirlenmiştir.Açılan bu mektepler için nitelikli öğretmen, uygun bina, ders araç ve gereçleri bulma konusunda sıkıntılar yaşanmıştır. Finansal güçlükler sebebiyle her mektebin açılması ile ilgili masrafların vilayetlere bırakılması, ilerlemenin yavaş olmasına sebep olmuştur. Usûl-i cedîde üzere eğitim verilen rüşdiyelerde kız ve erkek rüşdiye mekteplerinin ders programları birbirinden farklıydı. Fransızca ve Hendese gibi bazı dersler sadece erkek rüşdiyelerinde okutulurken El Hünerleri, İdare-i Beytiyye gibi dersler de sadece kız rüşdiyelerinin programlarında yer alıyordu. Askerî rüşdiyelerin ders programı da erkek rüşdiyelerinin programı ile benzerlik göstermesine rağmen farklıydı. Tüm bu mekteplerdeki ders programlarında zaman zaman değişiklilikler yapılmış, bazı dersler eklenmiş veya çıkarılmış ya da haftalık ders saatleri değişmiştir.Bu mekteplerde; ahlaklı olup, çocukların başarısı için emek harcayan öğretmenler çeşitli nişan ve taltiflerle ödüllendirilirken uygunsuz hal ve hareketlerde bulunan öğretmenlere ise çeşitli cezalar verilmiştir. Aynı şekilde öğrenciler de başarılı ve ahlaklı oluşlarına göre ödüllendirilmiş, aksi durumlarda ise belirli şekillerde cezalandırılmış, böylelikle disiplin sağlanmaya çalışılmıştır.Rüşdiye mektepleri, gerek eğitime getirdiği yeni ve modern öğretim yöntemleri sayesinde eğitimin modernleşmesinde gerekse değişen zihniyet yapısının taşraya ulaştırılması ve Meşrutiyet Döneminde önemli görevlere gelecek çoğu kişileri yetiştirmesi bakımından Osmanlı Yenileşme Tarihinde mühim bir rol oynamıştır.Anahtar Kelimeler:1-Osmanlı2-Eğitim3-Rüşdiye4-Okul5-Yenileşme

EğitimEğitim kurumlarıEğitim tarihi+5
Ayşegül Altınova
Gazi University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2010
00
Master'sOpen AccessTR

73 Numaralı Mühimme Defterinin transkripsiyonu ve değerlendirmesi (121-276)

Mühimme defterleri Osmanlı Devleti'nin merkez yürütme kararı olan Divan-ı Hümâyûn'da alınan kararların kaydedildiği defterlerdir. Bu defterler tutuldukları zaman dilimindeki, siyasî, idarî, askerî, içtimaî, iktisadî olaylara ışık tutacak çok önemli bilgileri ihtiva etmektedir. Bu çalışmada incelenen 73 Numaralı Mühimme Defteri, III. Murad saltanatının (1574-1595) son yılını ve III. Mehmed saltanatınının (1595-1603) ilk yılını kapsamaktadır. Defterde bulunan hükümler genellikle eşkıyâlık meseleleri, ordunun sefere çıkması, ordunun zâhire ihtiyacı, İstanbul'a zâhire tedariği, atamalar, cami ve mescit tamiri, vakıf, kasaplık, gayrimüslümler ile ilişkiler, Mekke ve Medine'nin durumu hakkında bilgiler vermektedir. İncelediğimiz defterin tıpkıbasımı, indeksi ve çalışılmış veya çalışılmakta olan mühimme defterleri çalışmanın sonunda verilmiştir. Anahtar Kelimeler: Mühimme Defteri, Divan-ı Hümâyûn, III. Murad, III. Mehmed, Eşkiyalık

16. yüzyılAskeri hazırlıklarDivan-ı Hümayun+4
Muhammed Uğurlu
Bitlis Eren University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2018
00
Master'sOpen AccessTR

Mardin tarihi bibliyografyası

Tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olan Mardin Şehri hakkında çok sayıda çalışma yapılmıştır. Bu tezde çok farklı disiplinlerde yapılan çalışmalar bir arada, tarandıkları bilim dallarına göre tasnif edilmiştir. Bu çalışmada geçmişten günümüze Mardin; buraya bağlı ilçeler, bu ilçelerde bulunan tarihi yapıtlar, milletler, diller ve buralardan çıkan tanınmış simalar hakkında yazılan eserlerin künyesi bibliyografik bir usulle verilerek araştırmacıların bu eserlere daha hızlı ve kolay ulaşması amaçlanmıştır. Sosyal ve beşeri bilimlerin yanında Mardin'e dair mühendislik, fen ve sağlık bilimlerine ait künyeler de kayda alınmıştır. Anahtar Kelimeler: Mardin, Bibliyografya, Dâra, Midyat, Hasankeyf, Nusaybin.

BibliyografyaKent tarihiMardin
Selahattin Acar
Bilecik Şeyh Edebali Üniversity · Institute of Graduate Studies in Social Sciences
2016
00