Empatik eğilim
77 theses under this subject heading
Beden Eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğretmen adaylarının empatik eğilim ve empatik beceri düzeylerinin incelenmesi: Anadolu Üniversitesi örneği
Kişinin kendisini bir başkasının yerine koyarak onun duygu ve düşüncelerini anladığını ona doğru bir şekilde ifade etme sürecine empati denir. Empatik eğilim, bireyin empati kurma potansiyeli, empatik beceri ise; bireyin karşısındakinin duygularını anladığını ona hissettirebilme becerisidir. Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğretmen adaylarının empatik eğilim ve empatik becerileri düzeylerini incelemektir. Araştırmanın katılımcılarını 2015-2016 güz öğretim döneminde Anadolu Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıfında öğrenim gören toplam 141 (60 bayan, 81 erkek) öğrenci oluşturmuştur. Betimsel nitelikteki araştırmada veri toplama aracı olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Empatik Eğilim Ölçeği" ve "Empatik Beceri Ölçeği-B Formu" kullanılmıştır. Verilerin analizinde "aritmetik ortalama", "standart sapma", iki grubun karşılaştırılmasında "t testi", çoklu karşılaştırmalarda "tek yönlü varyans analizi" ve öğretmen adaylarının empatik eğilim düzeyleri ile empatik beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin yorumlanması amacıyla "pearson korelâsyon analizi" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, öğretmen adaylarının empatik eğilim ve empatik beceri puanları orta düzeydedir. Öğretmen adaylarının empatik eğilim ve empatik beceri puanları arasındaki ilişkinin düşük negatif yönlü (r=-.073) ve anlamsız olduğu saptanmıştır. Öğretmen adaylarının empatik eğilim düzeyi ölçeğinden aldıkları puanların cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim ve meslek durumları, aktif olarak spor yapma durumu, spor yapma düzeyi ve öğretmenlik mesleğinde empatinin önem durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığın oluşmadığı, bölümü isteyerek seçip seçmeme değişkenine göre anlamlı farklılığın olduğu bulunmuştur. Öğretmen adaylarının empatik beceri düzeyi puanlarını ile cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim ve meslek durumları, aktif olarak spor yapma durumu, spor yapma düzeyi, bölümü isteyerek seçip seçmeme ve öğretmenlik mesleğinde empatinin önem durumu değişkenleri arasında anlamlı farklılıklar bulunamamıştır. Öğretmenlik mesleği düşünüldüğünde, öğretmen adaylarının empatik becerilerinin yetersiz olduğu ve geliştirilmesi için uygun empati eğitiminin verilmesinin gerektiği söylenebilir.
"Put yourself in her shoes, it might change your attitudes". manipulating empathy to improve attitudes toward rape victims
Victim blaming and stigmatization are significant problem for rape victims' well-being and healing. Taking others' perspective has shown to improve attitudes toward stigmatized groups. This study investigated attitudes toward rape victims after manipulating empathy to 240 young adults from Kosovo and 240 from Turkey. Attitudes toward wartime rape victims remain understudied despite being a very important and sensitive problem in the case of Kosovo. Participants responded to demographic form and Ambivalent Sexism Inventory to measure Benevolent Sexism (BS) and Hostile Sexism (HS). They were randomly assigned to the low empathy (be objective) or high empathy group (put yourself in the victim's place). Participants randomly read one of the four scenarios that were manipulated as taken place in a non-war situation (daytime vs. nighttime) and in a war situation (daytime vs. nighttime). They reported their emotions on a list with 12 emotional state adjectives including empathy. Lastly, responded to Attitudes toward Rape Victims Scale (ARVS). Kosovar participants scored higher on ARVS, as compared to Turkish participants. The High Empathy group showed significantly fewer negative attitudes toward rape victims. However, there was no significant difference among scenario groups on the ARVS score. The results showed that there was significant interaction effect between Empathy and Scenario, when age and gender were also controlled. As expected, HS and BS showed significant positive correlation, whereas self-reported empathy negative correlation with ARVS. Self-reported empathy, HS and BS were significant predictors of participants' ARVS. The main contributions of this thesis are (1)sample from a country with war-rape history(Kosovo) and one with no such history(Turkey); (2)wartime scenarios; (3)manipulation of empathy to improve attitudes. This thesis suggests that awareness programs with a focus on empathy might improve attitudes toward rape victims. Keywords: attitudes toward rape victims, rape myths, empathy, hostile and benevolent sexism
Sağlık meslek lisesi öğrencilerinin benlik algı düzeyleri ile empatik eğilim ve empatik beceri düzeyleri arasındaki ilişki
Bu araştırmada, Sağlık Meslek Lisesi öğrencilerinin empatik eğilim ve empatik beceri düzeyleri ile benlik algı düzeyleri, sınıf düzeyleri, mesleği tercih şekli ve bölüm değişkenleri arasında bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Bu amaçla empatik eğilim düzeyleri ve empatik beceri düzeyleriyle ilgili olmak üzere iki grupta alt amaçlar geliştirilerek yanıt aranmıştır. Araştırmaya Diyarbakır ilinde bulunan D.Ü. Tıp Fakültesine bağlı Sağlık Meslek Lisesi'ne devam eden I. ve IV. sınıflardaki 150 öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılan tüm bireylere Kişisel Bilgi Formu ile birlikte Dökmen'in "Empatik Eğilim ölçeği" ve "Empatik Beceri ölçeği", ayrıca İnanç tarafından Türkçeye çevirisi yapılan "Offer Benlik İmajı Envanteri" uygulanmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, benlik algı yüksek ve düşük olanların empatik eğilim ve empatik beceri puan ortalamaları karşılaştırılmış, ortalamalar arasındaki farkın anlamlı olup olmadığı t testi ile sınanmıştır. Bulguların değerlen dirilmesinde anlamlılık düzeyi.05 olarak alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre benlik algı düzeyi düşük olan bireylerin empatik eğilim düzeyleri benlik algısı yüksek olanlara göre daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Laboratuvar bölümünde okuyan öğrencilerin hemşirelik bölümünde okuyan öğrencilere göre empatik beceri düzeylerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur.
İstanbul ili Beyoğlu ilçesindeki lise öğretmenlerinin empatik davranma eğilimlerinin sınıfın sosyal atmosferine etkisi
Bu araştırmada, lise düzeyinde eğitim yapan kurumlarda görevli öğretmenlerin empatik davranma eğilimlerinin, sınıfın sosyal atmosferine etkisi incelenmiştir. Araştırma, 43 öğretmen ve 1213 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Öğretmenlerin % 44'ü erkek, % 56'sı kadındır. Öğrencilerin %43'ü erkek, %57'si kızdır. Öğretmenlerin empatik davranma eğilimlerini ölçmek için Dökmen (1990) tarafından geliştirilen Empatik Beceri Ölçeği (E.B.Ö) A formu kullanılmıştır. Sınıf ortamının olumluluğunu ölçmek için Moss ve Trickett (1974) tarafından geliştirilen Sınıf Ortamı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada verilere regresyon istatistiksel analizleri kullanılarak elde edilen bulgular aşağıda verilmiş olan şekliyle özetlenebilir: 1- Öğretmenin empatik davranma eğiliminin, öğrencinin öğretmenden gördüğü desteği açıklamada yeterli etkiye sahip olduğu görülmüştür. Öğretmenin empatik davranma eğilimi, öğrencinin öğretmenden gördüğü destek üzerinde %.10 oranında etkilidir. Başka bir deyişle, öğrencilerin öğretmenden gördükleri desteğe ilişkin varyansın.10'unun, öğretmenin empatik davranma eğilimi ile açıklanabileceği anlaşılmaktadır. 2- Öğretmenin empatik davranma eğilimi, öğretmenin sınıftaki kuralları öğrenciye açıkça ifade etmesinde etkiye sahiptir. Öğretmenin empatik davranma eğilimi, sınıftaki kuralların açıklığı üzerinde %0.7 oranında etkilidir. Sınıftaki kuralların açıklığına ilişkin varyansın.07' sinin, öğretmenin empatik davranma eğilimi ile açıklanabileceği anlaşılmaktadır. Öğretmenlerin gösterdikleri empatik davranma eğilimlerinin, öğrencilerin sınıf etkinliklerine katılımları, öğrencilerin birbirlerine karşı hissettikleri yakınlık derecesi, öğrencilerin aynı amaca birlikte yönelmeleri, öğrenciler arasındaki rekabet ortamının oluşması, sınıf düzeninin oluşturularak korunması, öğretmenin sınıf içerisinde kuralları uygulamadaki kararlılığı, öğrencilerin sınıf içi yaratıcılıkları üzerinde etkisinin olmadığı saptanmıştır. n
İlköğretim öğrencilerinde okul yaşam kalitesi algısının arkadaşlara bağlılık ve empatik sınıf atmosferi değişkenleriyle ilişkisinin incelenmesi
Bu çalışma ilköğretim öğrencilerinde okul yaşam kalitesi algısının arkadaşlara bağlılık ve empatik sınıf atmosferi değişkenleriyle ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır.Araştırmanın evreni 2008?2009 Öğretim Yılında Adana ili merkez ilçelerindeki (Seyhan ve Yüreğir) ilköğretim okullarına devam eden altıncı, yedinci ve sekizinci sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Evrendeki ilköğretim okullarından alt, orta ve üst sosyo-ekonomik düzeyden olacak şekilde yansız küme örnekleme yoluyla üç okul belirlenmiş, bu okullardan da yine seçkisiz olarak birer şube seçilmiştir. Belirlenen bu üç okuldan seçilen üçer şubedeki öğrenciler araştırmanın örneklemini oluşturmuşlardır.Araştırmaya, alt sosyo-ekonomik düzeydeki okuldan 106, orta sosyo-ekonomik düzeydeki okuldan 112 ve üst sosyo-ekonomik düzeydeki okuldan da 80 olmak üzere toplam 298 öğrenci katılmıştır.Bu araştırmada veriler üç farklı ölçme aracı kullanılarak toplanmıştır. Bunlar ?Okul Yaşam Kalitesi Ölçeği? (OYKÖ) (Sarı, 2007), ?Empatik Sınıf Atmosferi Tutum Ölçeği? (ESATÖ) (Özbay ve Şahin, 1996, 2000) ve ?Arkadaş Bağlılığı Ölçeği? (ABÖ) (Hortaçsu ve Oral; Akt. Saçar, 2007)'dir.Verilerin analizinde SPSS 11.5 paket programı kullanılarak betimsel istatistikler incelenmiş, ayrıca bağımsız gruplar t testi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır.Bulguların anlamlı olup olmadığının değerlendirilmesinde .05 anlamlılık düzeyi ölçüt alınmıştır. Analizler yapılmadan önce örneklemin ?doğrusallık? ve ?normallik? sayıltılarını karşıladığı belirlenmiştirOYKÖ'den elde edilen bulgulara göre, Adana ili merkez ilçelerindeki ilköğretim okullarında okul yaşam kalitesi düzeyi hem toplam puanlar hem de alt boyutlar bazında ortalamanın üzerindedir ve öğrenciler, okullarındaki yaşam kalitesini olumlu algılamaktadırlar. Araştırma sonuçları üst sosyo-ekonomik düzey okullarındaki öğrencilerin okullarındaki yaşam kalitesini, alt ve orta sosyo-ekonomik düzeyden okullardaki öğrencilerden daha olumlu algıladıklarını göstermiştir.Araştırma sonuçları ilköğretim öğrencilerinde okul yaşam kalitesi algısının arkadaşlara bağlılık ve empatik sınıf atmosferi değişkenleriyle ilişkileri .01 düzeyinde anlamlı bulunmuştur. Araştırma bulgularına göre en önemli yordayıcı değişken arkadaş bağlılığıdır. Yordayıcı değişkenlerin okul yaşam kalitesi algısı üzerindeki göreli önem sırası ise arkadaş bağlılığı ve empatik sınıf atmosferi şeklinde bulunmuştur.
Manisa Celal Bayar Üniversitesi ebelik öğrencilerinin profesyonel değerlerinin ve empatik eğilim düzeylerinin belirlenmesi
Amaç: Bu çalışma, Manisa Celal Bayar Üniversitesi ebelik öğrencilerinin profesyonel değerleri ile empatik eğilim düzeylerini belirlemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde öğrenim gören 171 üçüncü ve dördüncü sınıf ebelik öğrencisi ile yapılan kesitsel tipte bir araştırmadır. Araştırmanın verileri 'Tanıtıcı Bilgi Formu', 'Empatik Eğilim Ölçeği' ve 'Ebelerin Profesyonel Değerleri Ölçeği' kullanılarak toplandı. Veriler, çevrim içi öğrenci gruplarında Google forms online anketlerin paylaşımıyla toplandı. Araştırma verileri SPSS 23.0 istatistik programı kullanılarak sayı, yüzde ve t test değerleri incelendi. Bulgular: Ebelik öğrencilerinin; empatik eğilim ölçeği puan ortalaması 70,24±9,51 ve ebelerin profesyonel değerleri ölçek puan ortalaması 125,62±33,92 olarak bulundu. Araştırmada ebelik öğrencilerinin empatik eğilim ölçeği puan ortalamaları ile ebelerin profesyonel değerleri ölçeği puan ortalamaları arasında pozitif yönde orta derecede anlamlı bir ilişki olduğu saptandı. Ebelik öğrencilerinin sınıfı, akademik başarı algı durumu, mezun olduğu lise, gelir durumu, babanın eğitim durumu, ebelik bölümünü tercih etme durumu ve ebelik eğitiminin mesleğe bakışa etkisinin empatik eğilim ölçek puan ortalamasını etkilediği ve istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur(p<0,05). Ebelik öğrencilerinin yaşı, akademik başarı algı durumu ve ebelik bölümünü tercih etme nedeninin ebelerin profesyonel değerleri ölçek puan ortalamasını etkilediği ve istatiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur(p<0,05). Sonuçlar: Ebelik öğrencilerinin empatik eğiliminin ve profesyonel değerlerinin iyi düzeyde olduğu belirlendi. Anahtar Kelimeler: Profesyonel Değerler, Empatik Eğilim, Ebelik, Öğrenci, Meslek
Rehberlik ve psikolojik danışmanlık öğrencilerinin empatik eğilimleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin eğitim programları açısından incelenmesi
Bu çalışmanın amacı rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisans programı öğrencilerinin empatik eğilimleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin eğitim programları açısından incelenmesidir. Bu kapsamda öğrencilerin, empatik eğilimleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi saptamak ve cinsiyet, sınıf düzeyi ve mezun olunan lise türüne göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek ve çalışmada incelenen empati ve iletişimin, güncel rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisans programı içeriğinde nasıl yer aldığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi ve Yozgat Bozok Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık lisans programlarında ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıfta okuyan toplam 304 öğrenci katılmıştır. Yapılan çalışma, hem nicel hem de nitel verileri içerdiği için karma yöntem modeli kullanılmıştır. Çalışmada nicel olarak genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Nitel olarak ise doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Yapılan çalışmada veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Dökmen (1988) tarafından geliştirilen Empatik Eğilim Ölçeği, Korkut Owen ve Bugay (2014) tarafından geliştirilen İletişim Becerileri Ölçeği ve YÖK 2018 Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık lisans programı aracılığı ile toplanmıştır. Çalışmada nicel olarak elde edilen veriler SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin normal dağılım gösterdiğine karar verildikten sonra, empatik eğilim ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi belirlemek için pearson korelasyon analizi, cinsiyet, sınıf düzeyi ve mezun olunan lise türüne göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi için sırasıyla bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Çalışmada nitel olarak elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan çalışmada elde edilen bulgular neticesinde; rehberlik ve psikolojik danışmanlık öğrencilerinin empatik eğilimleri ile iletişim becerileri arasında pozitif yönlü orta düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin empatik eğilimlerinin cinsiyetlerine göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği tespit edilirken; sınıf düzeyi ve mezun olunan lise türüne göre anlamlı düzeyde farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Öğrencilerin iletişim becerileri toplam puanlarının ise cinsiyetlerine göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği tespit edilirken; sınıf düzeyi ve mezun olunan lise türüne göre anlamlı düzeyde farklılık göstermediği tespit edilmiştir. İletişim becerileri ölçeği tüm alt boyutları ile cinsiyetleri arasında anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği sonucu tespit edilirken; iletişim becerileri ölçeği tüm alt boyutlarının sınıf düzeyine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermediği sonucu tespit edilmiş, iletişim becerileri ölçeği alt boyutlarından sadece iletişim ilkeleri ve temel beceriler alt boyunda mezun olunan lise türüne göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği sonucu tespit edilmiştir. Çalışmada, rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisans programında, empatinin ders içeriğinde yer aldığı, iletişimin ise ders olarak ve ders içeriklerinde yer aldığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma sonunda, rehberlik ve psikolojik danışmanlık eğitim programında empati ve iletişimin nasıl yer alabileceğine yönelik olarak önerilerde bulunulmuştur.
Okul öncesi öğretmenlerinin empatik eğilimleri ile doğayla ilişki ve çevre bilinci arasındaki ilişkide özgeciliğin aracı rolü
Bu çalışmanın amacı okul öncesi öğretmenlerinin empatik eğilimleri ile doğayla ilişki ve çevre bilinci arasındaki ilişkide özgeciliğin aracı etkisini belirlemektir. Çalışma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu, basit seçkisiz küme örneklemi yöntemi ile belirlenen 2018-2019 eğitim öğretim yılında Aydın İli Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı merkez Efeler ilçesi ile Köşk, Germencik, İncirliova ve Söke ilçelerinde resmi ve özel anaokulları ve ilkokulların bünyesindeki anasınıflarında görev yapmakta olan toplam 305 okul öncesi öğretmeninden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Dökmen (1988) tarafından geliştirilen "Empatik Eğilim" ölçeği, orijinali Ruston, Chrisjohn ve Fekken (1981) tarafından geliştirilen Tekeş ve Hasta (2015) tarafından Türkçe'ye uyarlanan "Özgecilik Ölçeği", orijinali Nisbet vd. (2009) tarafından geliştirilen, Çakır vd. (2015), tarafından Türkçe'ye uyarlanan "Doğayla İlişki Ölçeği", orijinali Milfont ve Duckitt (2006) tarafından geliştirilen, Ak (2008) tarafından Türkçe'ye uyarlanan "Çevre Bilinci Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen verilerin normallik analizleri incelendiğinde, Empatik Eğilim, Özgecilik, Doğayla İlişki ve Çevre Bilinci Ölçek'lerinden alınan puanların çarpıklık ve basıklık katsayılarının -1 ve +1 arasında değiştiği görülmüş, verilerin normal dağılım sağladığı kabul edilmiştir. "Empatik eğilim ile doğayla ilişki arasındaki ilişkide özgeciliğin aracı etkisi" ve "empatik eğilim ile çevre bilinci arasındaki ilişkide özgeciliğin aracı etkisi" alt amaçlarına ait analizler ise Andrew Hayes tarafından geliştirilmiş olan SPSS alt yapısı kullanılarak çalıştırılan PROCESS makrosu (Model 4) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçları incelendiğinde; SPSS PROCESS ile yapılan analizler sonucunda empatik eğilimin doğayla ilişki üzerindeki dolaylı etkisinin anlamlı olduğu, dolayısıyla özgeciliğin empatik eğilim ile doğayla ilişki arasındaki ilişkiye aracılık ettiği (β=.13, %95 BCA CI [.08; .19] ve empatik eğilimin çevre bilinci üzerindeki dolaylı etkisinin anlamlı olduğu, dolayısıyla özgeciliğin empatik eğilim ile çevre bilinci arasındaki ilişkiye aracılık ettiği (β=.36, %95 BCA CI [.18; .57] tespit edilmiştir.
İlkokul öğrencilerinin özgüveni ve empatik eğilimi arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin özgüveni ve empatik eğilimi arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Bu araştırmanın evrenini, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Adana ili merkez ilçelerde bulunan ve ilköğretim dördüncü sınıfa devam eden 975 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında, öğrencilerin özgüvenini ölçmek amacıyla Piers-Harris'in Öz Kavramı (Özgüven) Ölçeği, Empatik Eğilimlerini ölçmek amacıyla Ka-Si Empatik Eğilim Ölçeği (Çocuk Formu) kullanılmıştır. Sonuçlar; öğrencilerin özgüveni ve empatik eğilim arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Öz Kavramı (Özgüven) Ölçeği açısından: Cinsiyete göre; Kaygı, Davranış, Bedensel Görünüm, Zekâ ve Okul Durumu boyutlarında anlamlı farklılık bulunmuştur. Kardeş sayısına göre; Gözde Olma (Popülerlik), Davranış ve Toplam Puanlarda anlamlı farklılık bulunmuştur. Doğum sırasına göre; Mutluluk, Davranış, Toplam Puanlarda anlamlı farklılık bulunmuştur. Anne-babanın medeni durumuna göre; Davranış boyutunda anlamlı farklılık bulunmuştur. Ka-Si Empatik Eğilim Ölçeği açısından: Cinsiyete göre; Duygusal Empatik Eğilim, Bilişsel Empatik Eğilim ve Empatik Eğilim Toplam Puanlarda anlamlı fark olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular, literatürdeki bulgular çerçevesinde tartışılmıştır. Literatürle benzerlik gösterdiği durumlar olduğu gibi farklılık gösterdiği durumlar da bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Özgüven, empatik eğilim, empati, duygusal empati, bilişsel empati, özgüven ve empatik eğilim ilişkisi.
Madde bağımlısı olan ve olmayan 14 – 17 yaş aralığındaki ergenlerin empati eğilimi ve saldırganlık tutumu açısından karşılaştırılması
Ergenlik döneminde insanlar, yaşadığı problemleri çözmedikçe kendisinde bir yetersizlik duygusu gelişir. Ergenin hırpalanmaksızın bu uyumsuz davranış örüntülerinden kendisini kurtarabilmesi sonucunda huzur ve yeterlik gelişimi görülür. Yetersizlik kaygısından kurtulamayanların bir kısmı etrafına saldırganca davranmakta; bir kısmı ise alkol, sigara ya da uyuşturucu madde bağımlılığıyla bu sürecini aşmaya çalışmaktadır. Madde kullanan ergenlerin tipik davranım bozukluğu davranışları arasında saldırganlık yer almaktadır. Bu araştırmada ergenlerde bağımlılık durumunun empati eğilimi ve saldırganlık davranışı üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Bağımlı olan ve bağımlı olmayan ergen gruplarının empati eğilimi ve saldırganlık puanlarının karşılaştırılması ile bu bağımlılığın etkisinin ortaya koyulması hedeflenmektedir. Araştırma 2016 Temmuz - Eylül ayları arasında bir bağımlılık merkezinde 3 ay yatılı olarak kalan 14- 17 yaş aralığındaki 50 bağımlı hastaya ve herhangi bir bağımlılık tedavisi görmeyen 14-17 yaş aralığındaki 50 sağlıklı katılımcıya Empatik Eğilimler Ölçeği ve Saldırganlık Ölçeği'nden oluşan anket formunun uygulanması ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; bağımlı olmayan katılımcıların empati eğilimi bağımlı katılımcılardan anlamlı şekilde yüksektir. Bağımlı katılımcıların fiziksel saldırganlıkları ve düşmanlıkları bağımlı olmayan katılımcılardan anlamlı şekilde yüksek; sözel saldırganlıkları, öfkeleri ve dolaylı saldırganlıkları anlamlı şekilde düşüktür. Bağımlı grupta fiziksel saldırganlık, sözel saldırganlık, öfke, düşmanlık ve dolaylı saldırganlık ile empati eğilimi arasında anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Bu ilişkiler tümü ters yönlü olup, genellikle zayıf düzeydedir. Bağımlı olmayan grupta öfke ile empati eğilimi arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Bu ilişki zayıf düzeyde ve negatif yöndedir. Diğer taraftan; fiziksel saldırganlık, sözel saldırganlık, düşmanlık ve dolaylı saldırganlık ile empati eğilimi arasında herhangi bir anlamlı ilişki tespit edilmemiştir.
Hemşirelik öğrencilerinin empatik eğilimleri ve iletişim becerilerinin değerlendirilmesi
Amaç:Bu çalışmanın amacı hemşirelik öğrencilerinin duygusal zekâ düzeyleri, empatik eğilim ve iletişim becerileri düzeylerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem:Bu çalışma bir devlet üniversitesinin Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü'nde okuyan toplam 252 öğrenci ile yapılmıştır. Verilerin toplanmasında "Kişisel Bilgi Formu", "Empatik Eğilim Ölçeği", "İletişim Becerileri Ölçeği" ve "Rotterdam Duygusal Zekâ Ölçeği" kullanılmıştır. Veri toplama formlarıonline ortamda hazırlanmış olup ve katılımcılara çeşitli dijital platformlardanonline anket linki gönderilip, ankete katılımları sağlanmıştır. Verilerin analizleri SPSS 20 istatistik programı ile yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 20,30±1,63 olup %70,6'sı kadındır. Katılımcıların Empatik Eğilim Ölçeği puan ortalaması 64,39±8,94; İletişim Becerileri Ölçeği puan ortalaması 95,09±16,15; Duygusal Zeka Ölçeği puan ortalaması 100,21±20,88 olarak belirlenmiştir. Kadın öğrencilerin empatik eğilim düzeyi ve iletişim becerilerinin erkek öğrencilerden daha yüksek olduğu belirlenmiştir(p<0,05). Ayrıca öğrencilerin Empatik Eğilim Ölçeği puanı ile İletişim Becerileri Ölçeği (r=0,463; p<0,01; pozitif)ve Duygusal Zeka Ölçeği (r=0,327; p<0,01; pozitif) puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuçlar: Sonuç olarak kadın öğrencilerin empatik eğilimleri, iletişim becerileri ve duygusal zeka düzeyinin daha yüksek olduğu, öğrencilerin empatik eğilim düzeyi arttıkça iletişim becerileri ve duygusal zeka düzeyi puanlarının da arttığı söylenebilir. Empatik eğilim, iletişim becerileri ve duygusal zeka arasındaki pozitif yönde bir ilişki olması, bakım odaklı bir meslek olarak iletişimin son derece önemli olduğu hemşirelik mesleğinde hemşire adaylarının bu özellikler açısından geliştirilmesinin önemini ortaya koymuştur.
İletişim zorlukları olan engelli çocukların annelerinin empatik eğilimlerinin incelenmesi
Engelli çocukların karmaşık ve özelleşmiş hizmet ihtiyaçları süreklilik gerektirdiğinden, çocukları ebeveynlerine bağımlı kılmaktadır. Türk toplumunda ebeveynlik konusunda anneler babalardan daha fazla sorumluluk alırlar ve engelli çocuğun bakımını genellikle anneler üstlenir. Bu araştırmada, iletişim zorlukları olan engelli çocukların annelerinin empatik eğilimleri incelenmiş ve normal gelişen çocukların annelerinin empatik eğilimleriyle karşılaştırılmıştır. Araştırmada, Ankara, Konya, Zonguldak, Hatay, Gaziantep ve Giresun illerindeki 6 farklı özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine devam eden iletişim zorlukları olan 3-18 yaş arasındaki engelli çocukların anneleri (n=75) ile aynı yaş grubundan normal gelişen çocukların anneleri (n=69) örneklem grubunu oluşturmuştur. Araştırmada annelerin sosyo-demografik bilgileri için araştırmacı tarafından oluşturulan "Sosyo-demografik Bilgi Formu" ile annelerin empatik eğilimleri, "Empatik Eğilim Ölçeği" (EEÖ) ile değerlendirilmiştir. Engelli çocukların iletişim seviyelerini sınıflandırmak için "İletişim Fonksiyonları Sınıflama Sistemi" (IFSS) kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; iletişim zorlukları olan engelli çocukların annelerinin EEÖ Puanı ile normal gelişen çocuk annelerinin EEÖ puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık vardır (p<0.01). Her iki grubun sosyo-demografik özellikleri arasında yaş, eğitim durumu ve çocuk sayısı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.01). Engelli çocukların IFSS skorlarına ve tanılarına göre annelerin empatik eğilimleri farklılık göstermedi. Anahtar Kelimeler: Engelli çocuk anneleri, empati, empatik eğilim ölçeği
Özel eğitim kurumlarında çalışan eğitimcilerin tükenmişlik düzeylerinin empatik eğilim ve bazı değişkenler ile olan ilişkisi
Bu araştırmanın amacı; 2009-2010 eğitim öğretim yılında Gaziantep ili ve ilçelerinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet (resmi) özel eğitim okullarında ve Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı özel özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti veren kurumlarda çalışan eğitimcilerin tükenmişlik düzeylerinin, empatik eğilim ve bazı değişkenler ile olan ilişkisini incelemektir. Betimsel yöntemle yapılan araştırmada survey (tarama) modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2009-2010 eğitim öğretim yılında Gaziantep ili ve ilçelerinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 6 resmi özel eğitim okulunda ve 42 özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti veren kurumda çalışan 259 eğitimci oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan eğitimcilerin kişisel bilgilerini betimlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan `Kişisel Bilgi Formu', tükenmişlik düzeylerini belirlemek amacıyla Maslach ve Jackson (1981) tarafından geliştirilen ve Ergin (1992) tarafından Türkçe'ye uyarlanan `Maslach Tükenmişlik Ölçeği' ve empatik eğilim düzeylerini belirlemek amacıyla da Dökmen (1988) tarafından geliştirilen `Empatik Eğilim Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 16.00 programından yararlanılmıştır. Eğitimcilerin empatik eğilim ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi saptamak için Pearson Mometler Çarpımı Korelasyon'u kullanılmıştır. Empatik eğilim ve bazı değişkenler açısından tükenmişlik düzeyini incelemek amacıyla İki Faktörlü Varyans Analizi (ANOVA) ve farklılığın hangi gruptan kaynaklandığını bulmak amacıyla da Tukey HSD testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları empatik eğilim ve tükenmişlik arasındaki ilişkinin anlamlı olduğunu göstermektedir. Cinsiyet ve eğitim düzeyi değişkenlerinin temel etkisi ve empatik eğilimin sırasıyla cinsiyet, medeni durum, görev süresi değişkenleri ile olan etkileşimi tükenmişlik üzerinde anlamlı bir fark oluşturmaktadır. Araştırma sonuçları benzer araştırmalardan elde edilen bulgular kapsamında tartışılmış ve yorumlanmıştır. Araştırma bulgularına dayalı olarak öneriler geliştirilmiştir.
Farklı bölümlerde öğrenim gören beden eğitimi ve spor yüksek okulu öğrencilerinin empatik eğilim düzeyleri ve saldırganlık ilişkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın temel amacı; farklı bölümlerde öğrenim gören Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin empatik eğilim ve saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler yardımıyla ortaya koymaktır.Araştırma tarama modelli bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu öğrencileri, örneklemini ise Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunun farklı bölümlerinde öğrenim gören 993 (368 bayan, 625 erkek) üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Bu kapsamda; 2011-2012 eğitim öğretim yılında derslere devam eden öğrencilere ulaşıldı. İlk olarak araştırmanın amacına ilişkin mevcut bilgiler, literatürün taranmasıyla sistematik bir şekilde verilmiş, böylece konu hakkında teorik bir çerçeve oluşturulmuştur. Daha sonra çalışmaya katılan öğrencilerin demografik bilgilerine ulaşmak için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu uygulandı. Araştırmada öğrencilerin saldırganlık düzeylerini ortaya çıkarmak için Kiper (1984) tarafından geliştirilen ve 30 maddeden oluşan ?Saldırganlık Envanteri?, empatik eğilim düzeylerini belirlemek için ise Dökmen (1988) tarafından geliştirilen ?Empatik Eğilim Ölçeği? kullanıldı.Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, grupların birden fazla bağımlı değişken bakımından farklılık gösterip göstermediğini belirlemek için MANOVA (Çok Değişkenli Varyans Analizi) ve değişkenler arasındaki ilişkilerin yorumlanması amacıyla Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPSS 17 (Statistical package for social Sciences) paket programı kullanıldı ve çalışmada tüm istatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi 0.05 ve 0,01 olarak alındı.Araştırma sonucunda;?cinsiyet değişkenine göre bayan öğrencilerin empatik eğilim düzeylerinin erkek öğrencilere göre anlamlı derecede daha yüksek olduğu,?bölüm değişkeni açısından anlamlı farklılık olduğu ve öğretmenlik bölümü öğrencilerinin daha yüksek empatik eğilim puanına sahip olduğu,?öğretim türü değişkenine göre normal öğretim öğrencilerinin genel saldırganlık puanlarının ikinci öğretim öğrencilerine göre anlamlı derecede yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.Ayrıca tüm öğrenciler arasındaki saldırganlık ve empatik eğilim düzeyi ilişkisi incelendiğinde;?yıkıcı saldırganlık ile empatik eğilim düzeyleri arasında düşük düzeyde negatif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu,?atılganlık ile empatik eğilim düzeyleri arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu,?genel saldırganlık ile empatik eğilim düzeyleri arasında düşük düzeyde negatif yönde bir ilişki olduğu saptanmıştır.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının empatik ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi
Bu çalışmada fen bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme ve empatik eğilimlerinin cinsiyet, sınıf düzeyi, algılanan sosyo ekonomik düzey, anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi değişkenleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca fen bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme ve empatik eğilimleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı da araştırılmıştır. Bu araştırma tarama modelli betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2013-2014 eğitim öğretim yılında Fırat Üniversitesi Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği bölümü 1.,2.,3. ve 4. sınıfta öğrenim görmekte olan 208 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada "Kişisel Bilgi Formu", orijinali Facione, Facione ve Giancarlo (1992) tarafından geliştirilen ve Kökdemir (2003) tarafından Türkçe 'ye uyarlanan "California Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği (CCTDI)" ve Dökmen (1988) tarafından geliştirilen "Empatik Eğilim Ölçeği (EEÖ)" kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından öğretmen adaylarına cinsiyet, sınıf düzeyi, sosyo ekonomik düzey, anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi hakkında bilgi alınması amaçlanan kişisel bilgi formu sunulmuştur. Araştırma sürecinde elde edilen veriler, SPSS 22.0 istatistik paket programı aracılığıyla çözümlenmiştir. Verilerin çözümlenmesinde tek yönlü varyans analizi (ANOVA), t testi, Kruskal Wallis H testi ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; fen bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimi ile cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkeni arasında anlamlı bir farklılık olduğu, eleştirel düşünme eğilimi ile sosyo ekonomik düzey, anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi değişkenleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür.Fen bilgisi öğretmen adaylarının empatik eğilimi ile cinsiyet, sosyo ekonomik düzey, anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi değişkenleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı, empatik eğilim ile sınıf düzeyi değişkeni arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Eleştirel düşünme eğilimi ile empatik eğilim arasında ise pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Ayrılıp birleşme tekniğinin 3.sınıf öğrencilerinin empatik eğilimleri ve hayat bilgisi dersine yönelik tutumlarına etkisi
Bu çalışmanın amacı, ayrılıp birleşme tekniğinin 3. sınıf öğrencilerinin empatik eğilimleri ve hayat bilgisi dersine yönelik tutumlarına etkisinin araştırılmasıdır. Bu araştırmada karma yöntem birleştirme deseni kullanılmış olup nitel yaklaşım baskın olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 eğitim-öğretim yılı Elazığ İli Kovancılar İlçesi Kovancılar İlkokulu'nda 3. Sınıfa devam eden deney grubunda 20, kontrol gubunda 20 olmak üzere 40 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada nicel verilerin analizinde yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada Kaya ve Siyez (2010) tarafından geliştirilen '' KA-Sİ Çocuk ve Ergenler İçin Empatik Eğilim Ölçeği'' ve Öztürk ve Coşkun (2015) tarafından geliştirilen 3' lü likert tipindeki "Hayat Bilgisi Dersine Yönelik Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Nitel boyuta ilişkin veriler ise, araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış gözlem formu ve görüşme formu ile toplanmıştır. Nicel verilerin analizinde Shapiro-Wilk, ortalama (x), standart sapma (ss), bağımlı ve bağımsız gruplar t-testi, Man Whitney U Testi, Wilcoxon işaretli Sıralar Testi, frekans, yüzde kullanılmıştır. Normal dağılım gösteren verilerde parametrik testler kullanılırken normallik varsayımını karşılayamayanlar için non–parametrik testler kullanılmıştır. Nicel veriyi destekleme amaçlı deney grubu için gözlem ve görüşme formlarının analizi için nitel analiz yöntemlerinden içerik analizi kullanılmıştır. Uygulamaların yapıldığı deney grubu empati düzeyleri açısından ilk test son test yönünde anlamlı bir fark bulunamamıştır. Kontrol grubunda ise ilk test son test yönünden incelendiğinde son testte anlamlı bir azalma olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Gözlem formları kendi içerisinde etkinlik, işbirliği, iletişim-empati ve derse karşı tutum olmak üzere dört temaya ayrılmıştır. Her bir tema kendi içerisinde alt başlıklara ayrılarak incelenmiş ve elde edilen bulgular nicel verilerden elde edilen bulguları destekler niteliktedir. Uygulamaların yapıldığı her iki grubun derse karşı tutumları incelendiğinde deney grubu lehine anlamlı bir artış olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Görüşme formları etkinliklerde beğenilen ve beğenilmeyen yönler olmak üzere iki alt başlıkta incelenmiştir. Beğenilen yönler kendi içerisinde işbirliği, ders işleniş süreci ve araştırma olmak üzere üç temada incelenmiştir. Beğenilmeyen yönler ise öğrenciden kaynaklı, uygulamadan kaynaklı ve beğenmediği özellik olmayan olmak üzere üç temada incelenmiştir. Derse karşı tutum nitel verilerle incelendiğinde nicel verileri, nitel verilerin desteklediği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Hayat Bilgisi, İşbirlikli Öğrenme, Ayrılıp Birleşme, Empati, Tutum
Spor yapan ve yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri ile empatik eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Çorum ili örneği)
Bu çalışma spor yapan ve yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri ile empatik eğilim düzeylerini incelemek amacı ile yapılmıştır.Bu araştırmada, tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma evrenini 2010-2011 eğitim-öğretim yılında Çorum il Merkezi'nde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, Çorum il merkezinde ortaöğretim kurumunda öğrenim gören rastgele yöntemle seçilmiş 247'si (%48.1) spor yapan, 267'si (%51.9) spor yapmayan olmak üzere toplam 514 (266 erkek; 248 bayan) ortaöğretim öğrencisi oluşturmaktadır.Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından hazırlanmış kişisel bilgi formuna ek olarak İpek İlter Kiper tarafından geliştirilen ?Saldırganlık Envanteri? ve Prof. Dr. Üstün Dökmen tarafından geliştirilen ?Empatik Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Pearson Korelasyon Analizi, Çok Değişkenli Varyans Analizi (Manova), Tek Yönlü Varyans Analizi (Anova) ve varyans analizi sonucunda, farkın kaynağını belirlemek amacıyla Scheffe testi kullanılmıştır.Araştırma sonuçlarına göre, bayan öğrencilerin empatik eğilim puanları ve atılganlık puanları, erkek öğrencilerinin puanlarından daha yüksek olduğu görülmektedir.Fen, Anadolu Öğretmen ve Anadolu Lisesi öğrencilerin empatik eğilim puanları, Meslek Lisesi öğrencilerinin puanlarından daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.Ailesinde spor yapılan öğrencilerin yıkıcı saldırganlık, atılganlık ve genel saldırganlık puanları, ailesinde spor yapılmayan öğrencilerinin puanlarından daha yüksek olduğu gözlenmiştir.Spor yapan öğrencilerin atılganlık puanları, spor yapmayan öğrencilerin atılganlık puanlarından daha yüksek olduğu elde edilmiştir.Milli sporcu öğrencilerinin empatik eğilim puanları, kulüp sporcusu öğrencilerinin puanlarından daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.Yıkıcı saldırganlık ile empatik eğilim arasında düşük düzeyde, negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki, atılganlık ile empatik eğilim arasında orta düzeyde, pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki, edilgen saldırganlık ile empatik eğilim arasında düşük düzeyde, negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur.Anahtar Kelimeler: Spor, saldırganlık, şiddet, empati, öğrenci.
İlköğretim öğrencilerinin empatik eğilimleri ve algıladıkları öğretmen tutumlarının öğrencilerin ahlakî değer yargılarına etkisi
Araştırmanın amacı, ilköğretim öğrencilerinin değer yargılarını empatik eğilimlerinin ve algıladıkları öğretmen tutumlarının ne düzeyde açıkladığını bir model çerçevesinde incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, araştırma değişkenlerinden neden-sonuç ilişkisi içinde, doğrudan ve dolaylı etkileri belirlemek için bir model kurulmuş ve model testi yapılmıştır. Nedensel karşılaştırmalı desenin kullanıldığı araştırmada, araştırma grubun, 4 ve 5. sınıf öğrencilerinden 240 kız ve 211 erkek olmak üzere toplam 451 ilköğretim öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında, araştırmacı tarafından geliştirilen ?Adalet Eğilim Ölçeği?, ?Hoşgörü Eğilim Ölçeği?, ?Saygı Eğilim Ölçeği?, ?Dayanışma Eğilim Ölçeği?, ? Misafirperver Eğilim Ölçeği?, ?Dürüstlük Eğilim Ölçeği?, ?Sevgi Eğilim Ölçeği? ve Dökmen tarafından geliştirilmiş ?Empati Eğilim Ölçeği? kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 11.5 ve AMOS 6.0 programları kullanılmıştır. Araştırmada hipotez modellerin test edilmesi amacıyla path analizi modellemesi kullanılmıştır. Ayrıca Doğrulayıcı Faktör Analizi, Pearson Momentler Çarpım Korelâsyon Katsayısı, İlişkisiz Örneklemler t-testi teknikleri de kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ilköğretim öğrencilerin ahlakî değer yargılarının (adalet, hoşgörü, saygı, dayanışma, misafirperverlik, dürüstlük, sevgi), öğrencilerin empatik eğilimleri ve algıladıkları öğretmen tutumları (demokratik tutum, otoriter tutum, serbest tutum) ile neden-sonuç ilişkisi içinde doğrudan açıklandığı belirlenmiştir. Sonuçlar literatür ve kuramsal acıdan tartışılmış, bu bağlamda daha sonra yapılacak araştırmacılara ve uygulamacılara önerilerde bulunulmuştur.
Psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma becerileri ile öznel iyi oluşları ve empatik eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma becerileri ile öznel iyi oluşları ve empatik eğilimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmanın katılımcıları 2018-2019 eğitim ve öğretim yılında Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Pamukkale Üniversitesi, Çukurova Üniversitesi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi ve Gaziantep Üniversitesi Eğitim Fakültesi Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Anabilim Dalında dördüncü sınıf düzeyinde öğrenim gören 249 psikolojik danışman adayından oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Fiziksel ve Psikolojik Dinleme Yardım Becerilerini Değerlendirme Ölçeği, Empatik Eğilim Ölçeği (EEÖ), Öznel İyi Oluş Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde farklılıkların anlaşılabilmesi bağımsız gruplar t testi, değişkenler arasındaki ilişkinin anlaşılabilmesi pearson korelasyon analizi, değişkenlerin psikolojik danışma becerilerini ne düzeyde yordadığını saptayabilmek için çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 21.0 programı kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre cinsiyet, süpervizör eşliğinde gerçekleştirilen danışma sayısı, danışma oturumu sayısı, okuduğu bölümden memnuniyet değişkenlerine göre ölçeklerin toplam ve alt boyut puanları düzeyinde anlamlı farklılıklar olduğu sonuçları elde edilmiştir. Kadın psikolojik danışman adaylarının fiziksel dinleme becerilerinin erkek psikolojik danışman adaylarına göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu, süpervizör eşliğinde iki ve daha fazla danışma gerçekleştiren danışman adaylarının fiziksel dinleme becerileri puanlarının süpervizör eşliğinde hiç danışma gerçekleştirmeyen danışman adaylarına göre daha yüksek olduğu, süpervizör eşliğinde dokuz ve daha fazla danışma oturumu gerçekleştiren psikolojik danışman adaylarının fiziksel dinleme beceri düzeyinin, süpervizör eşliğinde danışma oturumu gerçekleştirmeyen ve bir-dört oturum gerçekleştiren psikolojik danışman adaylarına göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu, okuduğu bölümden memnun olan psikolojik danışman adaylarının fiziksel dinleme becerileri, psikolojik dinleme becerileri ve öznel iyi oluşlarının okuduğu bölümden memnun olmayan psikolojik danışman adaylarına göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Değişkenler arası ilişkiler incelendiğinde empatik eğilim ile fiziksel dinleme becerileri arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki olduğu ancak empatik eğilimin fiziksel dinleme becerileri üzerinde anlamlı etkiye sahip olmadığı belirlenmiştir. Bununla birlikte öznel iyi oluş ile fiziksel dinleme becerileri arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki olduğu; öznel iyi oluşu yüksek psikolojik danışman adaylarının fiziksel dinleme becerilerinin de yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca öznel iyi oluş ile psikolojik dinleme becerileri arasında anlamlı ilişki olmadığı sonucu elde edilmiştir. Sonuç olarak psikolojik danışman eğitiminde danışman adaylarının öznel iyi oluşları ve empatik eğilimlerini artırmaya odaklanılması önemli görünmektedir. Anahtar Kelimeler: Empatik Eğilim, Öznel İyi Oluş, Psikolojik Danışman Adayları, Psikolojik Danışma Becerileri
Normal gelişim gösteren ilkokul öğrencilerinin bütünleştirme eğitimine katılan özel gereksinimli akranlarını sosyal kabullerinde cinsiyet benlik algısı ve empatik eğilimin rolü
Bu araştırmanın amacı bütünleştirme uygulamasına katılan özel gereksinimli ilkokul öğrencilerinin, sosyal kabulünde, normal gelişim gösteren akranlarının benlik algılarının ve empatik eğilimlerinin rolünü belirlemektir. Araştırmada ölçek geliştirme çalışmasının çalışma grubu 2016-2017 yılında Burdur il merkezinde bütünleştirme uygulaması yapılan yedi ilkokulun 3. ve 4. sınıflarında eğitim gören 610 normal gelişim gösteren öğrenciden oluşmaktadır. İlişkisel ve nedensel karşılaştırma çalışmasının çalışma grubu 2019-2020 yılında Burdur İl merkezinde bütünleştirme uygulaması yapılan ilkokullarda 3 ve 4. sınıfta eğitim gören 371 öğrencinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Benlik Algısı Ölçeği, Empatik Eğilim Ölçeği ve araştırmacı tarafından bu araştırma kapsamında geliştirilen Sosyal Kabul Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında geliştirilen ölçeğin KMO değerini .906 Bartllet's alan testi değeri χ2= 2488.246, p<.05 bulunmuştur. Yapılan açıklayıcı faktör analizi sonucunda ölçekte 20 madde ve bu maddeleri kapsayan 4 faktör bulunmuştur. Sosyal Kabul ölçeğinin toplam varyans açıklama yüzdesi %46,860 olarak bulunmuştur. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda hesaplanan t değerinin 4.79 ile 13.31 arasında değerler aldığı bulunmuştur. Sosyal Kabul Ölçeğinin alt boyutları arasında ayırt edicilik endeksi .80'in altında bulunmuş, ayırt edicilik değerini sağladığı görülmüştür. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen modele ilişkin uyum indeksleri, Ki-kare/sd =1,91, GFI=.92, CFI=.95, NNFI=.94, RMSEA=.51, SRMR .56 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlarla sosyal kabul ölçeğinin dört faktörlü yapısı doğrulanmıştır. Sosyal Kabul Ölçeğinin güvenirliğini belirlemek için yapılan madde toplam korelasyonu .221-668, Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı .857 ve spearman brown iki yarı test korelasyonu .811 olarak bulunmuş ve güvenirliği sağladığı görülmüştür. Ölçekten elde edilecek en yüksek puan 60 en düşük puan ise 20 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunda bütünleştirme uygulamalarına katılan özel gereksinimli öğrencilerin normal gelişim gösteren akranları tarafından sosyal kabullerinde sosyal kabul puanları ile empatik eğilimleri, benlik algıları ve cinsiyetleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuş ve bu ilişkinin değeri .90'dan az olduğu için çoklu bağlantı sorununun olmadığı görülmüştür. Normal gelişim gösteren öğrencilerin empatik eğilim, benlik algısı ve cinsiyet değişkenlerinin bütünleştirme öğrencilerine yönelik sosyal kabullerini anlamlı olarak yordayıp yordamadığını belirlemek için yapılan çoklu doğrusal regresyon analizi sonuçları empatik eğilim, benlik algısı ve cinsiyetin sosyal kabulün anlamlı yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Ayrıca sosyal kabul çeşitli demografik değişkenlerce incelenmiş ve bütünleştirme uygulamasına katılan özel gereksinimli öğrencilerin sosyal kabulünde normal gelişim gösteren öğrencilerin babalarının çalışma durumu, anne-baba eğitim durumlarına göre anlamlı bir farklılık bulunmamışken, annenin çalışma durumu, kardeş sayısı ve özel gereksinimli öğrencinin cinsiyetine göre anlamlı farklılıkların olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Benlik Kavramı, Bütünleştirme Eğitimi, Empatik Eğilim, Özel Gereksinimli Öğrenci, Sosyal Kabul Ölçeği, Sosyal Kabul
Üniversite öğrencilerinin zenofobi tutumları ve empatik eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin zenofobi tutumları ile empatik eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Mevcut çalışma nicel araştırma modellerinden ilişkisel araştırma modeli ile tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu farklı üniversitelerde öğrenim gören toplam 309 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmada verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiki yöntemler uygulanmıştır. Verilerin analizi işlemine geçmeden önce verilere yönelik olarak normallik analizi işlemi yapılmıştır. Çarpıklık ve basıklık değerlerinin literatürde yer alan değerlere uygun değerler alması soncunda verilere parametrik olmayan istatistiki yöntemler uygulanmıştır. İki bağımsız değişken karşılaştırılması için Man Whitney u testi, ikiden fazla bağımsız değişkenin karşılaştırılması için, Kruskal Wallis testi uygulanmıştır. Araştırmada kullanılan ölçekler arasındaki ilişkiler Spearman korelasyon testi ile sınanmıştır. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin zenofobi tutumları ile empatik eğilimleri arasında pozitif anlamlı derecede bir ilişki olduğu elde edilen bulgular neticesinde söylenebilir (p<0,01).
Ortaöğretim 5. sınıf görsel sanatlar dersi ders içi etkinliklerinin öğrencilerin empatik eğilimlerine etkisi
Bu çalışmada, ortaöğretim 5. sınıf öğrencilerinin görsel sanatlar dersi ders içi etkinliklerinin, öğrencilerin empatik eğilimlerine etkisinin olup olmadığı araştırılmıştır. Nicel verilere dayanan bu çalışma; öntest-sontest, kontrol gruplu, deneysel tarama modeline göre tasarlanmıştır. Araştırma grubu,Türkiye'nin Uşak ilinin X Ortaokulu 5. sınıfa devam eden toplam 42 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma grubunda yer alan öğrencilerin 21'i deney, 21'i kontrol grubunda yer almaktadır. Veri toplama aracı olarak, Siyez ve Kaya (2010) tarafından geliştirilen ''KA-Sİ Çocuk Empatik Eğilim Ölçeği'' kullanılmıştır. Veriler, 2022-2023 Eğitim-Öğretim yılında toplanmış ve istatistik paket programında analiz edilmiştir. Bu araştırma, genel bilgiye ve nitel araştırma metotlarında uzmanlığa sahip kişilerin çalışmayı çeşitli açılardan doğrulaması geçerliliği sağlamak için alınabilecek önlemlerden biridir. İçerik geçerliliği, görüşme formlarının ve elde edilen verilerin analizinin uzman incelemesine sunulması ve geri bildirim alınmasıyla sağlanmıştır. Veri analizi aşamasında, ilişkisiz örneklem t-Testi, tek faktörlü varyans analizi (ANOVA) ve kovaryans analizine (ANCOVA) başvurulmuştur. Kovaryans analizi bir değişkeni kontrol etmenin, yani etkisini ortadan kaldırmanın en yaygın yoludur. İlişkisiz örneklemler için t-Testi, tek faktörlü varyans analizi, kovaryans analizinin mantığı, bağımlı değişkenden ortak değişkene bağlı değişimi çıkarmak ve bağımlı değişkendeki değişimin bağımsız değişkene bağlı olup olmadığını saptamaktır. Yapılan analizlerin çözümlenmesinde istatistiksel paket programı kullanılmıştır. Deney ve kontrol gruplarındaki katılımcıların KA-Sİ Empatik Eğilim Çocuk formunda edindikleri puanlar öntest sontest olmak üzere ayrı ayrı gruplandırılarak analize hazırlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Empatik Eğilim, Görsel Sanatlar Eğitimi, Görsel Sanatlar.
Anaokuluna devam eden çocukların duygusal düzenleme becerileri ile annelerinin empatik eğilim ve tutumlarının incelenmesi
Bu araştırma Anaokuluna devam eden 5-6 yaş çocuklarının duygusal düzenleme becerileri ile annelerinin empatik eğilim ve tutumlarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma grubunu Ankara İli Çankaya İlçesi'nin anasınıfı ve anaokullarına devam eden çocuklardan yansız random yoluyla seçilen 277 çocuk annesi oluşturmaktadır. Çocukların duygusal düzenleme becerilerini değerlendirmek için ?Çocukların Duygularını Değerlendirme Ölçeği?, annelerin empatik eğilim düzeylerini belirlemek için ? Empatik Eğilim Ölçeği?, annelerin tutumlarını değerlendirmek için ? Aile Tutum ve Davranış Ölçeği? çocukların ve annelerin demografik özelliklerini incelemek için ?Aile Bilgi Formu? kullanılmıştır.Araştırma sonucunda; kızların duygusal düzenleme puanlarının, erkeklerin duygusal düzenleme puanlarından yüksek olduğu (U = 1214,00, p<.01) ve çocukların duygusal düzenleme puanlarının annenin yaşı ve eğitim düzeyine göre farklılık göstermediği bulunmuştur. Annenin empatik eğilimine göre çocukların duygusal düzenleme puanları arasında anlamlı farklılık olduğu (U= 3710,50, p<.01 ) görülmüştür. Annelerin tutumuna göre çocukların duygusal düzenleme puanları arasında anlamlı fark olduğu (U = 2221,50, p<.01) ve destekleyici anne tutumu puanları ile empatik eğilim puanları arasında pozitif yönde, yüksek düzeyde, anlamlı bir ilişki olduğu (r = 0,846, p<.01) bulunmuştur.Anahtar Kelimeler: Okul öncesi dönem, duygusal düzenleme, empati, anne tutumları.
Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinde duygusal zeka ve empati düzeylerinin karşılaştırılması: Kesitsel bir çalışma
Araştırmanın amacı duygusal zeka ve duygusal zeka modellerinin açıklanması, empatinin bileşenleri ve empati kuramlarının incelenmesinin yanında Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinde duygusal zeka ve empati düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Bu çalışmada Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinde duygusal zeka ve empati düzeylerinin çeşitli sosyal ve demografik değişkenlerle incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma metodu olarak anket yöntemi kullanılmış olup anket form Kişisel Bilgi Formu, Empatik Eğilim Ölçeği ve Schutte Duygusal Zeka Ölçeğinden oluşmaktadır. Bulgular ise 308 öğrenciden elde edilmiştir. Öğrencilerin 161'i (%52,3) Mersin Mehmet Akif Ersoy Sosyal Bilimler Lisesi, 147'si (47,7) Mersin Yahya Akel Fen Lisesi öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmanın önemli sonuçları içerisinde Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesinde okuyan öğrenciler arasında empati ölçek puanı bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Fakat iyimserlik ölçek puanı bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. Fen Lisesinde okuyan öğrencilerin iyimserlik puanı Sosyal bilimler Lisesinde okuyan öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır. Sosyal Bilimler Lisesi ve Fen Lisesi öğrencilerinin duygu değerlendirme ve duygu kullanımı ölçek puanları arasında anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Anahtar Kelimeler: Duygusal zeka, empati, empatik eğilim.