Hız
67 theses under this subject heading
Futbolda 3x3, 6x6 küçük alan oyunları ile 11x11 oyununun fiziksel kondisyona ve teknik parametrelere akut etkisi
Bu çalışmada 3x3, 6x6 küçük alan oyunları ile 11x11 oyun esnasındaki sürat, çeviklik, güç ve teknik testlerin akut etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 12 genç futbolcu (yaş 16,5±0,5 yıl, boy uzunluğu 175,16±4,74 cm, vücut ağırlığı 64,25±2,34 kg) katılmıştır. 3x3 ve 6x6 küçük alan oyunları (kalecili) 4 dakika oyun 4 dakika aktif dinlenme olacak şekilde 10 set oynanmıştır. 11x11 oyun ise her bir set 40 dakika olacak şekilde 2 set ve set arası 15 dakika ara verilerek oynanmıştır. 3 farklı oyun uygulamasının öncesinde, arasında ve sonrasında dört adet saha testi (30m sprint, uzun pas, çeviklik, yatay sıçrama) gerçekleştirilmiştir. Normallik testi olarak Shapiro-Wilk ve küreselliğin belirlenmesi için Mauchly's Sphericity testi kullanılmıştır. Parametrik varsayımların yerine gelmesi durumunda tekrarlı ölçümlerde Tek Yönlü Varyans Analizi ve takibinde Bonferroni Post-Hoc düzeltmesi, parametrik varsayımların yerine gelmemesi durumunda Freidman Tek yönlü Varyans Analizi ve takibinde Wilkoxon eşleştirilmiş iki örnek testi uygulanmıştır. 3x3 oyunlarda 6x6 ve 11x11 oyunlarına göre kalp atım hızı değerlerinin daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir (p<0,05). 6x6 ve 11x11 oyunlarda oyuncular daha çok kısa pas, uzun pas, kafa vuruşu ve top kazanma davranışları sergilemelerine karşın (p<0,05) 3x3 küçük alan oyunları esnasında şut, top sürme ve gol sayıları anlamlı bir şekilde daha yüksek oluşmuştur (p<0,05). 3x3 küçük alan oyunlarından sonra sürat ve çeviklikte önemli bir düşüş olurken (p<0,05), 6x6 küçük alan oyunlarından sonra yatay sıçrama performanslarında önemli değişiklikler gözlenmiştir (p<0,05). Bu çalışmanın sonuçları 3x3 küçük alan oyunlarının fiziksel kondisyon ve teknik gelişme açısından 6x6 küçük alan oyunlarından daha yüksek uyarıcı sağladığını ve genç futbolcuların eğitimi için tavsiye edilebileceğini göstermiştir.
11-13 yaş arası bireylerde beden eğitimi dersinde uygulanan geleneksel oyunların bazı temel motorik özelliklere etkisi
Oyunlar insanlık tarihi kadar eski etkinliklerdir ve nesilden nesile aktarılarak kültürel öğelerin taşınmasında aracılık ederler. Çocukların eğlenceli vakit geçirmelerinin yanında eğitimlerinin bir parçası olarak müfredatlarda yer verilmektedir. Beden eğitimi ve spor derslerinde oynatılan geleneksel oyunlar çocukların dijital oyunlardan uzaklaşmasında, bedensel, psikolojik, motorik ve sosyal açıdan gelişmesinde yardımcı olmaktadır. Gelişimlerinin önemli bir kısmını oluşturan motorik özellikler arasında sürat, esneklik, kuvvet, koordinasyon gibi unsurlar bulunur. Geleneksel oyunların içeriğinde bu özelliklerle ilişkilendirilen hareketler olduğundan çalışmamızın amacı 11-13 yaş arası bireylerde beden eğitimi dersinde uygulanan geleneksel oyunların belirlenen motorik özelliklere etkisi olup olmadığını tespit etmektir. Araştırmanın amacı kapsamında Siirt Sancaklar Ortaokulunda öğrenim gören öğrenciler evren olarak seçilmiştir. Gönüllülük esasına göre belirlenen örneklemde 11-13 yaş aralığındaki 30 kadın ve 30 erkek bulunmaktadır. Uygulanan ön test- son test yöntemi gereği 30'ar kişiden oluşan deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Her grup kendi içinde 15 kadın ve 15 erkek öğrenci barındırmaktadır. Uygulamalara başlanmadan önce öğrencilerin ön test ölçümleri yapılarak kayıt altına alınmıştır. Belirlenen beş farklı geleneksel oyun 8 hafta boyunca haftada bir gün ve iki ders saati süresince deney grubu öğrencilerine oynatılmıştır. Süre sonunda öğrencilerin son test ölçümleri yapılarak yeniden kaydedilmiştir. Elde edilen veriler SPSS25 paket programıyla analiz edilmiştir. Yapılan analizlerde ağırlık ve boy ölçümleri ön test- son test verilerinde hem deney hem de kontrol grubunda anlamlı fark bulunmuştur. Fark toplamları değerlendirildiğinde ise anlamlı farklılık yoktur. Koordinasyon özelliğinde hem deney hem de kontrol grubunda anlamlı farklılık bulunamamıştır. Ayrıca esneklik ve sürat ön test - son test sonuçlarında deney gruplarında anlamlı farklılık bulunurken, kontrol gruplarında anlamlı farklılık olmadığı belirlenmiştir. Bulgular sınırlı sayıdaki literatür araştırmalarıyla kıyaslanmış ve önerilerle desteklenmeye çalışılmıştır.
Erkek tenis oyuncularında 8 haftalık direnç lastiği antrenmanlarının servis hızına ve izokinetik kuvvete etkisi
ÖZET Bozoğlu M.S., 'Erkek Tenis Oyuncularında 8 Haftalık Direnç Lastiği Antrenmanlarının Servis Hızına Ve İzokinetik Kuvvete Etkisi' Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi Ve Spor Anabilim Dalı Doktora Tezi, Kütahya, 2017. Bu araştırmada 8 haftalık direnç lastiği antrenmanlarının yetişkin tenis oyuncularında servis hızına ve izokinetik kuvvete etkisi incelendi. Araştırmaya Konya İli sınırlarında tenis oynayan yetişkin tenis oyuncuları gönüllü olarak katılmıştır. Oyuncular rastgele seçilerek iki guruba ayrıldı. Araştırmaya katılan oyuncular yaş ortalamaları 24,14±4,59 yıl, boy uzunlukları 178,29±4,821 cm ve vücut ağırlığı ortalamaları 75,17±10,432 kg olan 10 oyuncu deney gurubunu, yaş ortalamaları 23,86±3,805 yıl, boy uzunlukları 176,57±5,827 cm ve vücut ağırlığı ortalamaları 71,91±5,741kg olan 10 oyuncu kontrol gurubunu oluşturdu. Deney gurubuna tenis antrenmanlarına ek olarak 8 hafta süresince haftada 3 gün direnç lastiği antrenmanları uygulandı. Kontrol gurubundan ise rutin tenis antrenmanlarına devam etmeleri istendi. Elde edilen verilerin hesaplanmasında ve değerlendirilmesinde SPSS IBM22 istatistik paket programı kullanıldı. Normallik sınanmasına göre bağımsız gurupların karşılaştırılmasında ındependent T testi kullanıldı. Homojenik sınanmasına göre gurup içi karşılaştırmalarda ise paired sample T testi kullanıldı. Bu çalışmada hata düzeyi 0.05 olarak kabul edildi. Sonuç olarak servis hızı ön test – son test karşılaştırılmasında, deney grubu son test değerleri anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (P<0,05). Deney grubuna ilişkin izokinetik kuvvet istatistiksel bulgular 600/sn açısal hızda izokinetik peak tork internal ön test – son test ve average power internal ön test – son test değerlerinin karşılaştırılmasında son test değerleri ön test değerlerinden anlamlı derecede yüksek olduğunu göstermiştir (P<0,05). Deney grubuna ilişkin bulgularda ise 600/sn peak tork external ve average power external ön test değerleri ile son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır (P>0,05). Deney grubuna ilişkin bulgularda 120⁰/sn ve 180⁰/sn açısal hızlarına ilişkin peak tork ve average power internal ve external ön test – son test değerlerinin karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır (P>0,05). Deney gurubunun 90⁰/sn açısal hızı Average power external ön test değerleri ile son test değerlerin karşılaştırılmasında ise son test değerlerinin ön test değerlerinden anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür (P<0,05). Sonuç olarak yapılan direnç antrenmanlarının servis hızının gelişimine katkı sağladığı ve izokinetik kuvvete etkisinin sadece 600/sn açısal hız internal ve eksternal kuvvetlerini geliştirdiği söylenebilir. Ayrıca açısal hız arttıkça antrenmanın etkilerinin azaldığı söylenebilir. Anahtar kelimeler: İzokinetik kuvvet, Servis hızı, direnç lastiği, tenis.
Anaerobik gücün çabukluk ve çeviklik üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı anaerobik gücün çabukluk ve çeviklik üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya, yaşları ortalaması 21.29±2.73 yıl, boyları ortalaması 1.67±0.059 m, vücut ağırlıkları ortalaması 59.64±8.509 kg ve spor yaşları ortalaması 10.29±3.32 yıl olan 14 kadın Milli Tekvandocu; yaşları ortalaması 21.81±3.23 yıl, boyları ortalaması 1.82±0.088 m, vücut ağırlıkları ortalaması 73.75±14.187 kg ve spor yaşları ortalaması 11.94±3.45 yıl olan 16 erkek Milli Tekvandocu olmak üzere toplam 30 milli sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Sporcuların anaerobik güçlerini ölçmek için Wingate testi, çabukluk performanslarını ölçmek için 5 metre çabukluk testi ve çeviklik performansını değerlendirmek için ise T testi uygulandı. Kadın sporcuların çabukluk performansı ile anaerobik zirve güç (r= -0.547) ve anaerobik ortalama güç (r= -0.536) arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (P<0.05). Aynı zamanda, anaerobik zirve güç ve anaerobik ortalama güç kadın sporcularda çabukluk performansını sırasıyla 30 %; 29 % açıklamakta olup, hem anaerobik zirve güçteki hem de anaerobik ortalama güçteki bir birimlik artış kadın sporcularda çabukluk performansını -0.001 oranında etkilemektedir (P<0.05). Erkek sporcularda da çabukluk performansı ile anaerobik zirve güç (r=0.503) ve anaerobik ortalama güç (r=0.506) arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (P<0.05). Aynı zamanda, anaerobik zirve güç ve anaerobik ortalama güç çabukluk performansını sırasıyla 25 %; 26 % açıklamakta olup, hem anaerobik zirve güçteki hem de anaerobik ortalama güçteki bir birimlik artış çabukluk performansını sırasıyla (0.0004; 0.001) oranında etkilemektedir (P<0.05). Ayrıca, erkek sporcuların çeviklik performansı ile anaerobik zirve güç/kg (r= -0.507) ve anaerobik ortalama güç/kg (r= -0.508) arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (P<0.05). Hem anaerobik zirve güç/kg hem de anaerobik ortalama güç/kg çeviklik performansını 26 % açıklamakta olup, anaerobik zirve güç/kg'daki bir birimlik artış ve anaerobik ortalama güç/kg'daki bir birimlik artış çeviklik performansını sırasıyla (-0.229; -0.344) oranında etkilemektedir (P<0.05). Sonuç olarak; kadın sporcularda, anaerobik güçteki artış çabukluk performansını arttırırken çeviklik performansında herhangi bir değişim ortaya koymamaktadır. Erkek sporcularda ise rölatif anaerobik güçteki artış çeviklik performansını olumlu yönde etkilemektedir.
Milli plaj voleybolcuların antropometrik özellikleri ile sıçrama kuvveti, çabukluk ve dayanıklılıklarının araştırılması
Bu araştırmada; Milli Plaj Voleybolcuların Antropometrik Özellikleri İle Sıçrama Kuvveti, Çabukluk Ve Dayanıklılıklarının Araştırılması amaçlanmıştır. Milli Plaj Voleybolu takımında oynayanlara ölçüm yapılabilmesi için öncelikli olarak Türkiye Voleybol Federasyonundan izin alındıktan sonra ilgili milli takım antrenörlerinden de izin alınarak ölçümler tamamlanmıştır. Ölçümler 2012-2013 sezonunda değişik bölgelerde kamp yapan milli sporcuların bulundukları yerlerde yapılmıştır. Sporculara çalışma ile ilgili bilgi verilmiş sonrada gönüllü olarak katılmaları talep edilmiştir. Ölçüm aşamasında bazı sporcular ayrılmış bu sporculara ait dereceler değerlendirmeye alınmamıştır. Sporcular hakkında önce demografik bilgiler toplanmıştır. Sonrada ölçüm olarak; Temel Motor Testler, Uzunluk Ölçümleri, Genişlik Ölçümleri, Çevre Ölçümleri ve Vücut Yağ Yüzdelerini hesaplamak için deri kıvrımları ölçülmüştür. İstatistik test olarak kadın ve erkek sporcuların bakılan ölçüm özellikleri bakımından ?=0.05 anlamlılık düzeyinde bağımsız iki grup için t-testi uygulanmıştır. Test sonuçları kadın ve erkek sporcuların Temel Motor Test dereceleri (P<0.05), Uzunluk Ölçümleri (P<0.05),, Genişlik Ölçümleri (P<0.05), Çevre Ölçümleri (P<0.05) ve Vücut Yağ Yüzdelerini (P<0.05) arasındaki farkların önemli olduğunu gösterdi. Anahtar Kelimeler: Plaj Voleybolu, Motor Testler, Atropometri.
Voleybol oyuncularında core kuvvet antrenman programının anaerobik güç, sürat ve statik denge üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, voleybolculara uygulanan core kuvvet antrenman programının anaerobik güç, sürat ve statik denge üzerine etkisini incelemektir. Çalışmamıza düzenli voleybol antrenmanı yapan 18-22 yaş arası 18 erkek voleybolcu gönüllü olarak katıldı. Denekler, deney grubu (n=9, yaş: 19.41 ± 2.48) ve kontrol grubu (n=9, yaş: 21.12 ± 2.32) olarak iki farklı gruba ayrıldı. Kontrol grubu normal voleybol antrenmanlarına devam etti. Deney grubuna ise voleybol antrenmanlarına ek olarak 6 hafta boyunca haftada 3 gün core kuvvet antrenman programı uygulandı. Deney grubuna Mountain Climbers, Bicycle Crunch, Leg Raises, Russian Twist, Side Plank, Bridge, Abdominal Crunch, Jack Knife, Superman, Plank Jack olarak bilinen core egzersizler yaptırıldı. Statik denge skorları Biodex Balance System denge testi cihazı ile ölçüldü. Sürat testi (30 m) uygulandı. Anaerobik güçleri dikey sıçrama testi ile ölçüldü. Deney ve kontrol grupları arasındaki istatistiksel değerlendirme için Independent Samples T Testi kullanıldı. Grup içi karşılaştırmalar için Paired Samples T Testi uygulandı. Deney grubuna uygulanan core antrenman programı sonrasında sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarında anlamlılık tespit edildi (p<0.05). Gruplar arasında deney grubu lehine sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarında anlamlı farklılık tespit edildi (p<0.05). Sonuç olarak, voleybol oyuncularına uygulanan core kuvvet antrenman programının sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarına olumlu etkisi olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Voleybol, Core antrenman, Sürat, Statik denge.
Kalem şeklinin ilkokul öğrencilerinin yazma hızına etkisinin incelenmesi
Araştırmanın amacı kalem şeklinin ilkokul öğrencilerinin yazma hızına etkisini incelemektir. Bu çalışma ile öncelikle, öğrencilerin hangi kalem şekliyle hangi hız düzeyinde yazdıklarının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. İkinci olarak, kalem şeklinin yazma hızına ne denli etki ettiğini görmek amaçlanmıştır. Öğrencinin hangi kalem şekliyle daha fazla yazı yazabildiğinin tespiti, öğrencinin elinin yorulmaması, yazma görevlerinden sıkılmaması bakımından önemlidir. Bu araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden olan deneme modeli kullanılmıştır. Yarı deneme modellerinden rotasyon modeli kullanılmıştır. Araştırma evrenini Yozgat il merkezindeki ilkokullarda öğrenim gören ilkokul öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde olasılıklı örnekleme yöntemlerinden küme örnekleme yöntemi ile örneklem belirlenmiştir. Küme örnekleme yöntemi ile üç ilkokul tespit edilmiştir. Bu ilkokullarda öğrenim gören 419öğrenciden veri toplanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak yazma hızı tespit formu kullanılmıştır. Yapılan bu araştırmada üç farklı şekilde kalem kullanılmıştır. Kullanılan kalem şekilleri altıgen, üçgen ve yuvarlak kalemdir. Araştırmacı tarafından tahtaya "Okulumu çok seviyorum." cümlesi yazılmıştır. Öğrencilerin 30 dakika boyunca, veri toplama aracında belirtilen cümleyi yazmaları sağlanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik ve çıkarımsal istatistik kullanılmıştır. Yapılan bu araştırmada betimsel istatistiklerden ortalama, medyan, varyans, standart sapma, minimum değer, maksimum değer, ranj, skewness değeri, kurtosis değeri, grafikten yararlanılmıştır. Çıkarımsal istatistiklerden Kolmogorov-Smirnov testinden, Anova testinden, Bonferroni çoklu karşılaştırma testinden yararlanılmıştır. Öğrencilerden elde edilen nicel veriler SPSS 21.0 sosyal bilimler için istatistik paket programı yoluyla analiz edilmiştir. Öğrencilerin 30 dakikada yazmış oldukları harfler sayılmıştır. Her bir öğrenci için üç kalem şekline göre harf sayısı elde edilmiştir. Altıgen kalem ile ilkokul öğrencilerinin dakikada 41 harf, üçgen kalem ile dakikada 47 harf yazdığı sonucuna varılmıştır. Yuvarlak kalem ile 49 harf yazdığı belirlenmiştir. Tüm kalem şekillerinde kız öğrencilerin yazma hızı erkek öğrencilerden anlamlı ve pozitif yönde farklılık göstermektedir. İlkokul öğrencilerinin yuvarlak kalemle yazılan harf sayısı, altıgen ve üçgen kalemle yazılan harf sayısı arasında anlamlı farklılık bulunmaktadır (p<0.017). Bunun yanı sıra, ilkokul öğrencilerinin üçgen kalemle yazılan harf sayısı, altıgen kalemle yazılan harf sayısından anlamlı olarak farklılık göstermektedir (p<0.017). Bu bulgulara göre ilkokul öğrencilerinin en hızlı yuvarlak kalemle, ikinci olarak üçgen kalemle, en yavaş olarak ise altıgen kalemle yazdığı anlaşılmaktadır. Araştırma sonuçları kapsamında, tüm ilkokul öğrencilerine yuvarlak kalemle yazma çalışmalarının yaptırılması önerilmektedir.
6 haftalık post aktivasyon potansiyeli antrenmanlarının dairesel tekme hızına olan etkilerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı kick boks sporcularına uygulananan 6 haftalık Post Aktivasyon Potansiyeli antrenmanlarının dairesel tekme hızına olan etkisinin araştırılmasıdır. Çalışmaya Türkiye Kick Boks Federasyonunca lisanslı, şampiyonalara katılmış, spor yaşları en az 4 yıl olan, yaşları 16 – 25 aralığında değişen, boy uzunlukları 160 cm ile 185 cm arasında değişen, sağlıklı 24 erkek kick boks sporcusu gönüllü olarak katılmıştır. [Kontrol Grubu (K.G, n=8, vücut ağırlığı: 70,85±5,39 kg; boy uzunluğu: 1,78±0,02 m; yaş: 21,42±3,45 yıl), Antrenman Grubu (A.G, n=8, vücut ağırlığı: 63,5±9,81 kg; boy uzunluğu: 1,73±0,08 m; yaş: 18,87±2,03 yıl) ve Post Aktivasyon Potansiyeli Grubu (PAP, n=8, vücut ağırlığı: 73,87±15,30 kg; boy uzunluğu: 1,75±0,08 m; yaş: 18,12±2,03 yıl]. 6 hafta süren çalışmada PAP grubu haftada üç gün antrenmanlarının ana evresi öncesinde 1 tekrar maksimalin %90'ı (1TM %90) 3x3 back squat yaptıktan sonra 8 dk dinlenip kum torbasına 40 sağ – 40 sol dairesel tekme atmış ve antrenmanına devam etmiştir. A.G. haftada üç gün kick boks antrenmanlarına devam ederken K.G. kick boks antrenmanı yapmamıştır. Sürecin etkilerinin dairesel tekme hızına etkilerini değerlendirmek için her üç gruba da çalışma başlangıcında ilk ölçüm, üçüncü hafta sonunda ara ölçüm ve altıncı hafta sonunda son ölçüm olarak akıllı telefon üzerinde Force Data uygulaması kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 200 örneklem hızında (200hz) hız (m/s) olarak alınan ölçümlerde akselerometre görevi gören akıllı telefon katılımcının dominant ayağının lateral malleol kemiği üzerine sabitlenmiş ve kum torbasına dairesel tekme atması istenmiştir. Ön test, ara test ve son test arasındaki farklar tek yönlü varyans analizi (ANOVA), farklılıkların nereden kaynaklandığını bulabilmek için post hoc testlerinden Bonferroni testi ve Zaman x grup etkileşim farklarını gözlemlemek için ise karışık dizayn Anova kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak ele alınmıştır. Sonuç olarak AG ve PAP grubunda zamana bağlı olarak hız (m/s) ortalamalarında sürekli bir artış gözlemlenmiş. A.G. hız (m/s) ortalamasında toplam %19'luk ve PAP Grubu hız (m/s) ortalamasında toplam %6,57'lik artış görülmüştür. K.G.'nun ara testlerden sonra hız (m/s) ortalamasının düştüğü görülmektedir.
Futbolda sınırlı alan oyun antrenmanları ile azaltım antrenmanlarının maç performansı ve fizyolojik parametreler üzerine etkisi
Amaç: Futbolda 7 haftalık hazırlık döneminde uygulanacak olan anaerobik eşik şiddetinde oyun antrenmanları sonrası, 1 haftalık taper (azaltım) antrenmanlarının futbolcuların aerobik dayanıklılık seviyeleri ve katettikleri koşu mesafeleri incelenmektedir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde okuyan yaşları (ort 22±2 yıl) olan amatör liglerde futbol oynamış, henüz aktif futbol oynamayan 25 futbolcu katılmıştır. Sakatlık, antrenman takipsizliği ve kendi isteğiyle bırakma gibi nedenlerden dolayı bu çalışma 15 sporcuyla tamamlanmıştır. Çalışmaya katılan gönüllüler, 1 sezon kadar futbola ara vermiş, en az 5 yıl futbol oynamış futbolculardan seçildi. Çalışmanın başında anaerobik eşik ve futbola özgü dayanıklılık testleri yapılmıştır. 1 hafta ön hazırlık, 7 hafta aşırı antrenman, 2 hafta azaltım antrenmanı olmak üzere 9 haftalık antrenman programı uygulanmıştır. 7 haftalık antrenman yükleri hesaplanmış ve antrenman yükleri giderek artan şekilde dizayn edilmiştir. Azaltım antrenman döneminde antrenman yükleri, antrenman şiddeti düşürülmeden kapsam azaltılarak uygulanıştır. Bu antrenman döneminde aşırı antrenman dönemi öncesi, aşırı yüklenme sonrası ve azaltım antrenmanı sonrasında futbol maçı oynatılmış hem teknik beceriler hem de müsabaka koşu mesafeleri analiz edilmiştir. Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarına göre aşırı antrenman dönemi sonrasında uygulanan azaltım antrenmanları sonrasında düşük ve orta şiddette koşu hızlarında ve total kat edilen mesafelerde, futbola özgü dayanıklılık (Yo-yo Aralıklı Toparlanma Level 1Testi) seviyelerinde bir artış olduğu gözlenmiştir. Sonuçlar: Yüksek şiddette antrenmanlar sonrası azaltım antrenmanı uygulaması teknik becerilerde ve koşu mesafeleri yanısıra futbola özgü dayanıklılık seviyelerinde artışa sebep olmaktadır. Bu veriler futbolda azaltım antrenman uygulamasının antrenörler için hem performans artışı hem de sürantrenmanın riskinin önlenmesi açısından önemli bir yöntem olabileceğini gösterir. Anahtar kelimeler: Azaltım Antrenmanı, Futbola Özgü Dayanıklılık, Sınırlı Alanda Oyun Antrenmanı, Hızlanma, Yavaşlama.
Elit karate ve taekwondocuların hamstring ve quadriceps kuvvet oranlarının bazı motorik özellikler üzerindeki etkisinin karşılaştırılması
Amaç:Bu çalışma, karate ve taekwondo branşlarındaki sporcuların hamstring ve quadriceps kas oranlarını incelemeyi ve bu iki branş arasındaki farklılığın teknik ya da kuvvet farklılığından kaynaklanıp kaynaklanmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya İzmir ve Manisa illerinde aktif spor yapan elit düzeyde 12 karate ve 12 taekwondo yapan kadın sporcu gönüllü katılmıştır. Çalışmada yer alan gönüllüler çalışma süresince herhangi bir müsabakaya katılmamış ve haftada 5 gün 10 saatlik teknik antrenmanlara tabi olmuşlardır. Çalışma antropometrik, çabukluk, sprint ve izokinetik testlerden oluşmuştur. Çalışma başlamadan önce her bir gönüllüden zorlayıcı egzersiz yapmamaları istenmiştir. Çalışmanın ilk gününde antropometrik ölçümler yapılmıştır. Çalışmanın ikinci gününde ise her bir gönüllü sırasıyla çabukluk, sprint ve izokinetik ölçümlere katılmışlardır. Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarına göre 12 karate ve 12 taekwondo gönüllü kadın sporcu arasında sadece 600/sn açısal hızda sağ ve sol bacak fleksiyon ve ekstansiyon ölçümlerinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Çabukluk, sprint, 1800/sn açısal hızdaki ekstansiyon-fleksiyon ölçümleri, H/Q oranlarının ölçümler arasında anlamlı farklılıklar olmamıştır. Sonuçlar: Çalışmamızdaki bulgular atletik performansın yalnızca teknik ve taktik antrenmanlar ile belli bir seviyeye gelinebileceği ve yetersiz kuvvet çalışmalarının atletik performansın gelişiminde negatif etki ettiği söylenebilir. Ek olarak çalışmamızdaki sporcuların literatürdeki elit seviye sporcular ile kuvvet oranları karşılaştırıldığında kuvvet oranlarının çok düşük çıkma sebebinin yetersiz kuvvet çalışmaları olduğu söylenebilir. Teknik ve taktik antrenmaların yanında atletik performansın üst seviyelere çıkarılması için yeterli kuvvet çalışmalarının uygulanması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Karate, Taekwondo, İzokinetik Ölçüm, Smartspeed, Çabukluk, Sprint.
Elastik direncin çeviklik ve reaksiyona etkisinin incelenmesi
Amaç: Dışarıdan uygulanan değişken elastik bir direncin, sporcunun bu özelliğini geliştireceğini düşünüyoruz. Çeviklik çalışmalarında kullanılan elastik direncin, futbolculardaki çeviklik ve reaksiyon özelliğini geliştirmeye etkisini incelemek araştırmamızın amacını oluşturmaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada, deneme modellerinden tekrarlı ölçüm içeren kontrol gruplu model kullanılmıştır. Katılımcılar karışık atama ile Dirençli Çeviklik Grubu (DÇG), Dirençsiz Çeviklik Grubu (ÇG) ve Kontrol Grubu (KG)' na ayrılmıştır. DÇG ve ÇG grupları 6 haftalık bir süreçte haftada 2 gün (ardışık olmayan günlerde) çeviklik programına katılmışlardır. Araştırma, 48 katılımcı ile (boy:177,04±5,06 cm; ağırlık:71,75±8.88 kg; antrenman yaşı:9,83±3,23 yıl; yaş:21±1,84 yıl) ilk ölçümlere başlanmış ve uygulama çalışmalarına 14 kişilik DÇG, 12 kişilik ÇG ve 22 kişilik KG olarak devam edilmiştir. Her üç grubun testleri çalışmanın başlangıcında, 3. ve 6. Haftanın sonunda yapılmıştır. Test bataryası; a) Kapalı Beceri Çeviklik Testi (KBÇT), b) Açık Beceri Çeviklik Testi (ABÇT), c)15m Sürat Testi (ST), d)Reaksiyon Zamanı Testi (RZT) değerlendirmelerinden oluşmaktadır. Bulgular: Ölçümler arası verilere göre grupların ön test, ara test ve son test sonrası performans değerleri Friedman Test analiz yöntemi ile karşılaştırılmış. KG'nun ST değerlerinde istatistiksel bir farka rastlanmamıştır (p>0.05). Diğer parametrelerde istatistiksel farka rastlanmıştır (p<0,01). ÇG'nin verilerine göre; RZT değerlerinde anlamlı fark bulunamamıştır (p<0,05). Fakat KBÇT, RBÇT ve ST değerlerinde anlamlı fark bulunmuştur (p<0,01). Performans değerlerinin gruplararası farkının Kruskal-Wallis testi ile karşılaştırılmasıyla elde edilen verilere göre 1.hafta performans değerleri arasında anlamlı farklılık bulunmazken 3.hafta ölçümlerinde ST ve KBÇT'nde gruplar arasında anlamlı (p<0,05) diğer performans değerlerinde çok anlamlı fark görülmüştür(p<0,01). 6.hafta ölçümlerinde ise RBÇT'nde anlamlı fark(p<0,05) bulunurken, diğer parametrelerde çok anlamlı fark görülmüştür. Sonuç: Programlama yaparken kuvvet gelişimini gerektiren kapalı beceri aktivitelerinde elastik dirençli çalışmalar yapılabilir. Anahtar Sözcükler: Elastik Bant, Çeviklik, Reaksiyon Zamanı, Sürat, Reaktif Çeviklik
10 - 14 yaş tenisçilerde sürat antrenmanlarının ivmelenme ve çeviklik üzerine etkisi
Amaç: Bu çalışma, 10-14 yaş arası tenisçilerde sürat antrenmanlarının çeviklik ve ivmelenme performansları üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu araştırmanın çalışma grubunu Balıkesir Tenis İhtisas Kulübü kortlarında eğitim gören ve aktif olarak tenis sporu ile uğraşan, lisanslı ya da lisanssız, 10-14 yaş arası cinsiyet ayırımı yapmaksızın toplam 40 sporcudan oluşmuştur. Sporcular 20 Sürat antrenman grubu (SAG) ve 20 kontrol grubu (KG) olmak üzere 2 grubu ayrılmışlardır. Tüm Sporculara SmartSpeed (Fusion Sport) marka fotosel cihazı kullanılarak sırasıyla 30m sprint testi, 15 metre ivmelenme testi, yöe değiştirmeli çeviklik testleri uygulanmıştır. Sporcular aynı testi 2 kez olmak üzere 30 saniye dinlenme ile gerçekleştirmişlerdir. Her test arasında 2 dakikalık bir dinlenme gerçekleştirilmiştir. Yapılan 2 ölçümden daha iyi olan dereceler kayıt altına alınmıştır. Yukarıdaki test protokollerine ek olarak SAG 8 hafta boyunca, haftada 4 gün sürat antrenmanları yapmışlardır. Ön ve son test verileri kayıt altına alınmıştır. Bulgular: Uyguladığımız testler sonucunda SAG'ı oluşturan sporcuların sırasıyla yaş, boy ve vücut ağırlıkları ortalamaları şu şekildedir; 12,40 ± 1,04 yıl, 158,10 ± 8,53 cm, 44,30 ± 6,83 kg'dır. KG'nin ise sırasıyla 12,20 ± 1,47 yıl, 156,35 ± 12,56 cm, 48,40 ± 11,38 kg'dır. Grupların kendi içlerindeki karşılaştırmalarında Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, iki grubun karşılaştırmasında Mann Whitney U testi kullanılmıştır. SAG'ın kendi içindeki ön ve son testleri arasında anlamlı (p<0,01), KG'nin kendi içindeki ön ve son testleri arasında bir takım farklılıklar, SAG ve KG'nin arasındaki ön ve son testler arasında ise SAG lehine çeviklik son testinde istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,01). Sonuçlar: Yapmış olduğumuz ön ve son testler arasında, çeviklik son SAG lehine anlamlı bir farklılık saptanmıştır (p<0,01). Anahtar Kelimeler: Smartspeed, Tenis, Çeviklik, Sürat, İvmelenme
Hentbolcularda sekiz haftalık kuvvet antrenmanının sürat, dikey sıçrama ve kuvvet üzerine etkisi
Amaç: Hentbolculara uygulanan 8 haftalık kuvvet antrenmanının sürat, dikey sıçrama ve kuvvet üzerine etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırmaya Manisa Celal Bayar Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi erkek hentbol takımında oynayan 17 gönüllü katılmıştır. 17 gönüllü antrenman grubu (n= 9) ve kontrol grubu (n= 8) olarak rastgele ikiye ayrıldıktan sonra antrenman grubuna 8 hafta boyunca teknik taktik antrenmanın yanında piramit kuvvet antrenmanı uygulanırken, kontrol grubuna sadece teknik taktik antrenman yaptırılmıştır. Katılımcıların boy, kilo ve beden kütle indeksi ölçümleri yapılmıştır. Katılımcılara 8 haftalık antrenman programı öncesi ve sonrasında 1 maksimum bench press, 1 maksimum squat testi, dikey sıçrama testi ve 20 metre sürat testi uygulanmıştır. Tüm bu veriler Windows 10 işletim sistemi altında çalışan SPSS 23.0 programında analiz edilmiştir. Wilcoxon sıralı işaretler testi ve Man Withney u testi uygulanmıştır. Bulgular: Analizler sonucunda, elde edilen bulgulara göre; antrenman grubunun 1 maksimum bench press ve squat testi sonuçlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken (p< 0,05), kontrol grubunun sadece dikey sıçrama testinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p< 0,05). Gruplar arası karşılaştırma yaptığımızda ise grupların ön test sonuçlarında sadece 1 maksimum bench press testinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken (p< 0,05), grupların son test sonuçlarında bench press, squat ve dikey sıçrama testlerinde istatistiksel olarak anlamlılık saptanmıştır (p< 0,05). Sonuçlar: Araştırma verilerinden elde edilen sonuçlara göre; hentbolculara uygulanan piramit kuvvet antrenmanının olumlu etkilerinin olduğu belirlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Hentbol, Kuvvet, Piramit Antrenman, Sürat
Futbolda pas vererek ve pas vermeden yön değiştirmesiz ve çeşitli açılarda yön değiştirerek yapılan farklı hızlardaki koşuların oksijen kullanım farklılıkları
Amaç: Futbolculara uygulanan farklı hızlarda paslı passız düz ve yön değiştirmeli koşular arasındaki oksijen tüketimi farklıklarını incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Manisa, Celal Bayar Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencisi olan, 2018-2019 futbol sezonunda oynamış amatör futbolcular arasından gönüllü olan 18-24 yaşları arasında, 11 erkekten oluşmaktadır. Katılımcıların boy uzunluğu, vücut ağırlığı, vücut yağ yüzdesi analizi yapılmıştır. Katılan 11 gönüllüye, 48 saat aralıklarla altı farklı günde, 6 farklı koşu parkuru testi yapılmıştır. Katılımcıların oksijen tüketim kapasitesi, kalp atım sayısı ve test sonu laktat seviyesi ölçülmüştür. Verilerin değerlendirilmesinden önce verilerin normal dağılıp dağılmadığına bakılmak için kolmogorov smirnov testi uygulanmış daha sonra bu testin sonucuna göre eşleştirilmiş t testi kullanılmıştır. Bulgular: Oksijen kullanımı değişkeni açısından bulgular incelendiğinde, 8,0, 9,2 10,4, 11,6 ve 12,8 km/h'daki paslı ve passız yön değiştirmeli koşularda istatistiksel olarak anlamlı farklılık belirlenirken (p<0,05), 8 km/h' daki test sonuçlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık belirlenememiştir (p>0,05). Katılımcıların paslı passız düz ve yön değiştirmeli koşulardaki anaerobik ve aerobik eşik kalp atımı arasındaki eşleştirmelere baktığımızda istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p>0,05). Laktat düzeyleri incelendiğinde, karşılaştırmaların çoğunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p< 0,05). Sonuçlar: Araştırma verilerinden elde edilen sonuçlara göre; uygulanan test protokollerinden, paslı ve passız yön değiştirmeli koşuların oksijen tüketimi ve test sonu laktat değerleri açısından anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Antrenman, Kalp Atım Hızı, Laktik Asit, Oksijen Tüketimi
Hızlanma ve yavaşlama becerilerinin yön değiştirme performansı üzerine etkilerinin incelenmesi
Amaç: Hızlanma ve yavaşlama becerilerinden hangisinin yön değiştirme performansına daha çok etki ettiğinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya Bölgesel Amatör Kümede mücadele eden 15 erkek futbolcu katılmıştır (Boy: 181,6±7,02 cm, Kilo: 77,2 ± 7,47 kg, Yaş: 24,40 ± 4,94, Antrenman Yaşı: +9). Ölçümler 30m ve 10m Sürat, Yavaşlama ve 5-0-5 Yön Değiştirme (YD) Testleri ve Aktif Sıçrama ve Derinlik Sıçraması ölçümleri olarak gerçekleşmiştir. Katılımcı grubunun normallik testi için Shapiro-Wilk analiz yöntemi kullanılmıştır. Veriler arasındaki ilişkiyi incelemek üzere Pearson korelasyon analiz yöntemi kullanılmıştır. Katılımcıların ölçümleri sezon içi dönemde müsabakadan uzak olan bir günde hafta içi yapılmıştır. Bulgular: Süre bakımından, sürat testlerinin kendi aralarında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,53/0,84 aralığı, p<0,05). Momentum açısından sürat testlerinin kendi arasında çok anlamlı bir ilişki vardır (r<0,87, p<0,01). Ancak 505 YD ile hızlanma ve yavaşlama arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (r=0,18 ve r=-0,20, p>0,05). Bunun yanı sıra sıçrama testleri ile YD, hızlanma ve yavaşlama performansları arasında hem süre hem de momentum açısından anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç: Hızlanma ve yavaşlama becerilerinden birisi, daha iyi bir YD performansı için daha etkili ya da belirleyici değildir. Bu süreç hipotez edildiğinden daha karmaşık olabilir. Anahtar Sözcükler: Frenleme, Momentum, Sprint, Çeviklik, Sıçrama
Futbolda maç içerisindeki bir takım performans parametreleri ile yüklenme göstergelerinin karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı; futbolda antrenman yükü belirlemek için kullanılan dört mmol/L laktat koşu hızına sabitlenmiş anaerobik eşik(DMLKHSAE), üç mmol/L laktat seviyesine denk gelen koşu hızı(ÜMLSKH) ve Yo-Yo Toparlanma Testi Seviye 1 den Regresyon ile elde edilen maksimal aerobik hız(YOYO1RMAH) parametrelerinin, maç içerisinde kat edilen toplam relatif mesafe(MKETRM), yüksek şiddette kat edilen relatif mesafe(YŞKERM) ve maç içerisindeki maksimal sprint hızı(MMSH) parametreleri ile olan ilişkisinin belirlenmesidir. Bununla birlikte YOYO1RMAH ile Yo-Yo Toparlanma Seviye 1 Testinden son hız ile kestirilen MAH hesabı(YOYOMAH) parametreleri arasındaki ilişkinin de incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya Türkiye 1. Futbol liginde oynayan 19 gönüllü futbolcu katılmıştır. Futbolculara Yo-Yo Dayanıklılık Seviye 1 Testi ve Modifiye Mekik Testi yapılmış ve ardından takip eden 5 hazırlık maçı boyunca verileri GPS sistemiyle kaydedilmiştir. Elde edilen veriler Sperman Korelasyon Testi ile incelenmiştir. Bulgular: YOYO1RMAH parametresi ile MYŞKERM parametresi arasında istatistiksel olarak yüksek düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur(r=0,74-p<0,05). Bununla birlikte DMLKHSAE verisi ile MKETRM parametresi arasında istatistiksel olarak orta düzeyde anlamlı ilişki tespit edilirken, ÜMLSKH verisi ile istatistiksel olarak yüksek anlamlı ilişki tespit edilmiştir(r=0,69-p<0,05/r=0,72-p<0,05). Son olarak YOYO1RMAH parametresi ile YOYOMAH parametresi arasında çok yüksek anlamlı ilişki tespit edilmiştir(r=0,92-p<0,05). Diğer verilerde her hangi bir anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Sonuç: Bu çalışmanın sonunda dayanıklılık periyotlamasında MKETRM açısından gelişmesi gereken futbolcuları submaksimal göstergelerle, YŞKERM açısından gelişmesi gereken futbolcuların ise maksimal aerobik koşu hızı parametresi ile antrene edilmesi gerekliliğin söylenebileceği düşünülmektedir. Anahtar Sözcükler: Sabitlenmiş Anaerobik Eşik Seviyesi, Maksimal Aerobik Koşu Hızı, Futbol, Yo-Yo Dayanıklılık Testi Seviye 1
Tenis oyuncularında core antrenmanlarının çabukluk ve çeviklik üzerine etkilerinin değerlendirilmesi
Amaç: Yapılan bu araştırmada genç tenis oyuncularına uygulanan sekiz haftalık core antrenmanın kuvvet çeviklik ve sprint performansı üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Yapılan bu araştırmaya 2020-2021 sezonunda İzmir ilinde yapılan tenis müsabakalarına katılan ve 14-16 yaş grubunda yer alan 18 tenisçi katılmıştır. Tenisçiler deney ve kontrol grubu olarak iki gruba ayrılmış, deney grubunda bulunan tenisçiler sekiz haftalık core antrenmanına katılmıştır. Bu süreçte kontrol grubunda bulunan tenisçiler ise tenise özgü teknik antrenman programına devam etmiştir. Çalışmanın başında ve sonunda sporculara 10-30 m sprint testi, şınav testi, bacak kaldırma testi, plank testi ve 505 çeviklik testi uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 programında Independent Samples T test ve Paired T test kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada elde edilen bulgulara göre kontrol grubunda yer alan tenisçiler ile kıyaslandığı zaman core antrenman grubunda bulunan tenisçilerin kuvvet, çeviklik ve sprint performanslarında daha yüksek düzeyde gelişim meydana geldiği bulunmuştur. Sonuçlar: Sonuç olarak genç tenisçilerde core antrenmanın kuvvet, çeviklik ve sprint performansını arttırmada teknik antrenman programına göre daha etkili olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Tenis, core antrenman, kuvvet, çeviklik, sprint performansı
Gelişim ligi futbolcularının mevkilerine göre anaerobik hız rezervlerinin karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı gelişim ligi futbolcularında mevkiler arasında yoyo testinde kat edilen mesafe, maksimal oksijen tüketimi, maksimal aerobik hız, maksimal sprint hızı ve anaerobik hız rezervi parametrelerindeki farklılıkları araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya üç farklı futbol kulübünün U-17 takımlarında yer alan 47 futbolcu dahil edilmiştir. Çalışmaya katılan futbolculara Yo-Yo Aralıklı Toparlanma Seviye 1 Testi ve 30 metre Sürat ve İvmelenme Testi uygulanmıştır. Ölçümlerden elde edilen verilerle maksimal oksijen tüketimi, maksimal aerobik hız ve anaerobik hız rezervi parametreleri hesaplanmıştır. Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarında mevkiler arasında yoyo testinde kat edilen mesafe performansı, maksimal oksijen tüketimi, maksimal aerobik hız ve anaerobik hız rezervi parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p<0,05), maksimal sprint hızı parametresinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Sonuçlar: Çalışmamızda gelişim ligi futbolcularında maksimal aerobik hız parametresinde en yüksek değerler kanat oyuncularında ve daha sonra merkez orta saha oyuncularında görülürken, anaerobik hız rezervi parametresinde en yüksek değerler forvet ve daha sonra kanat oyuncularında görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Anaerobik hız rezervi, maksimal aerobik hız, maksimal sprint hızı, futbol, mevkiler, gelişim ligi
Futbolda yön değiştirme hız bileşenleri ve çeviklik performansı arasındaki ilişki
Çalışma kapsamında, çevikliği etkileyen faktörlerden biri olan yön değiştirme hızı bileşenlerinin her birinin ölçülmesi ile elde edilen veriler doğrultusunda; yön değiştirme hızı bileşenleri ve futbolda çeviklik performansı arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada yaşları 18±1.28 olan 18 gönüllü amatör erkek futbol oyuncusu yer almıştır. Çalışma kapsamında katılımcılara düz sprint hızı testleri, bacak kası özellikleri testleri, koşu tekniği testleri ve antropometrik ölçümler uygulanmıştır. Çalışmanın istatistiksel analizleri sonucunda, yaş ve önceden planlanmış yön değişikliği içeren pro agility test (PAT) arasında istatistiksel olarak anlamlı, negatif bir ilişki bulunmuştur (r=0.579). Bu sonuçlara göre amatör futbol oyuncularının yaşları ilerledikçe çeviklik performanslarının düştüğü aynı şekilde dominant (r=0.511) ve non-dominant bacak yağ oranı (r=0.502) değeri arttıkça sporcuların çeviklik performanslarında düşüşler olduğu bulunmuştur. Bu sonuçların aksine içerisinde belirsizlik olan çeviklik parkuru (ÇPA) ve antropometrik değişkenler arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunmamıştır. Futbol oyuncularının oyun içerisinde ki yön değişikliklerinin rakibin hareketine göre belirlendiği göz önüne alındığında amatör erkek futbolcularda çeviklik performansı antropometrik değişkenlerden bağımsız bulunmuştur. Çalışmada elde edilen yön değiştirme hızı bileşenleri ve iki farklı çeviklik testi arasındaki ilişkilerin korelasyon ve regresyon analizi sonuçlarına göre, amatör futbolcularda çeviklik performansını arttırmak için antrenmanlarda içerisinde belirsizlik olan çeviklik parkurlarının kullanılmasının daha yararlı olacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Numerical and expermental investigation of flow downstream of perforated cylinder at low reynolds number
The aim of present study is to investigate the effects of deployment of perforated cylinder on vortex street suppression and flow structure on downstream of a circular cylinder in deep water and at low Reynolds numbers by using numerical simulations along with the technique of high-image-density Particle Image Velocimetry (PIV), in this purpose, during the sudies, porosity of perforated cylinder and diameters of cylinders were kept constant. This study carried out with the related to six diffrent of Reynolds numbers between750 to 2000 for PIV study and ten various value of Reynolds number is considered from range of 150 to 2000 for CFD analysis.For validation purposes, numerical investigations were run for solid cylinder cases to achieve agreement between the simulations and the experimental results as a case study. Furthermore, numerical simulations were performed to see the effect of placing the perforated cylinder around the solid cylinder, concentrically. In this regards, Velocity and vorticity contours, turbulent kinetic energy, and streamline topologies were investigated in the wake region in order to reveal the differences in flow structuers of circular cylinder among various distance rates at different Reynolds numbers. As a conclusion, According to the results, suppression of Karman vortex street is receivable with utilize of perforated cylinder around single cylinder. At all Re numbers according to the both numerical and expermental results, after perforated cylinder was concentrically placed with respect to the circular cylinder was obvioused a reduction approximately 20% to 45% in Drag coefficient.
Dinamik ve statik germe egzersizlerinin elit erkek hentbolcuların bazı biyomotorik özelliklerine akut etkisi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Elit erkek hentbolcuların bazı biyomotorik özelliklerine dinamik ve statik germe egzersizlerinin akut etkilerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya Antalya İl'inde Serik Belediye sporda profesyonel lisanslı 18-32 yaş arası 16 erkek sporcu "Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu" doldurularak katıldı. Araştırmaya katılan hentbolcuların yaş ortalamaları 20,13±4,86 yıl, spor yaşı ortalaması 10,13±4,58 yıl, boy ortalaması 191,53±5,37 cm, vücut ağırlığı ortalaması 89,33±10,57 kg ve beden kütle indeksi ortalaması 24,34±2,45 kg/m² olarak hesaplandı. Sporcuların İzokinetik kas kuvveti, Sürat ve Esneklik testlerinde 16 sporcu, rastgele yöntem ile germe yapılmadan (GY), statik germe (SG) ve dinamik germe (DG) olmak üzere 3 durumda da farklı 3 günde (en az 48 saatlik dinlenme araları içeren) 10.00-12.00 saatleri arasında öncesi ve sonrası şeklinde teste alınmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 20,0 istatistik programında her bir germe protokolüne göre alınan tüm ön ve son test değerlerinin karşılaştırılmasında "Eşleştirilmiş t Testi ", uygulanan farklı germe protokollerinin birbirleri arasında karşılaştırılmasında ise "Tekrarlı Ölçümler İçin Tek Yönlü Varyans Analizi" kullanılarak yapıldı. Veriler "0,05" anlamlılık düzeyine göre değerlendirildi. Bulgular: Araştırmada sporculara yapılan 30 m sürat testinde Germe Yapılmayan (GY) grupta ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Araştırmada uygulanan otur-uzan esneklik testlerinde Statik Germe (SG) ve Dinamik Germe (DG) yaptırılan grupların Ön test ve Son testleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Araştırmada SG 90º/s Eksternal Rotasyon (ER), DG 90º/s İnternal (IR) ve Eksternal (ER) rotasyon ön test ve son test kuvvet değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Araştırmada SG 300º/s IR ve ER rotasyon ön test ve son test kuvvet değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Araştırmada Esneklik ve 30 m. Sürat test değerlerinde germe egzersiz protokollerinin birbirleri ile karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Araştırmada 90º/s ve 300º/s IR ve ER kuvvet değerlerinde germe egzersiz protokollerinin birbirleri ile karşılaştırılmasında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Çalışmamızda elde ettiğimiz bulgular ışığında statik germe egzersizlerinin kuvvet ve güç gerektiren spor aktiviteleri öncesi uygulanması sonucunda birtakım güç kayıplarını tetiklediği ortaya çıkmıştır. Lakin statik germe egzersizlerinin pozitif yönde katkı sağladığı temel bir biyomotorik özellik olan esneklik üzerine olumlu etkileri göz ardı edilmemelidir. Aynı zamanda esneklik üzerine olumlu etkiler sağlayan statik germe egzersizlerinin sporcuların sakatlıklardan korunmasına bazı noröjenik inhibasyon mekanizmalarını etkinleştirerek katkı verdiğini de unutmamak gerekir. Ayrıca çalışmamız neticesinde literatürdeki çalışmalarla paralellik gösterecek şekilde dinamik germe egzersizlerinin performansa olumlu etkilerinin olduğu bulunmuştur. Antrenman ve müsabaka öncesi uygun yoğunlukta düzenlenecek kombine ısınma yöntemleri ile germe protokollerinin oluşturabileceği negatif etkileri dengeleyerek performans kayıplarının yaşanmasının önüne geçilebilir. Yapılacak çalışmalarda germe egzersiz protokollerinin birbirleri ile olan üstünlüklerinin tartışılması yerine hangi oranlarda kombine edilmeleri gerektiği ile ilgili çalışmalar yapılması şüphesiz pozitif bilime bu konu üzerinde oldukça fazla katkı sağlayabilir Anahtar Sözcükler: Statik Germe, Dinamik Germe, İzokinetik Kas Kuvveti, Sürat, Esneklik
Farklı liglerdeki kadın futbolcuların reaksiyon ve çeviklik testlerinin karşılaştırılması
Bu çalışma ile farklı liglerdeki kadın futbolcuların reaksiyon ve çeviklik koşu testlerinde farklılık olup olmadığına bakılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu araştırmanın örneklem grubunu aktif olarak futbol ile uğraşan lisanslı 18-25 yaş arası 1. Lig ( Konak Belediyespor)'e ait 15 kadın futbolcu ile 2. Lig (Manisa Gençlerbirliği)'e ait 15 kadın futbolcu oluşturmaktadır. Gönüllüler toplamda 30 kadın futbolcudan oluşmştur. Reaksiyon ve çeviklik testleri Smartspeed (Fusion Sport) markalı fotosel cihazıyla reaktif çeviklik testi, grid drill (reaksiyon testi), 30m sprint testi ve zig-zag yön değiştirmeli koşu testleri akşam saat 19.00'da uygulanmıştır. Bulgular: Uyguladığımız testler sonucunda 1. Lig ( Konak Belediyespor)'in sırasıyla yaş, boy, vücut ağırlığı, BKİ ve sporcu yaşları ortalamaları şu şekildedir; 21,26 ± 2,08 yıl, 165,53 ± 5,65 cm, 56,60 ± 4,62 kg, 20,64 ± 1,16 kg/m², 7,53 ± 3,41 yıl'dır. 2.Lig (Manisa Gençlerbirliği)'in ise sırasıyla 20,66 ± 2,57 yıl, 165,20 ± 5,91 cm, 57,13 ± 7,01 kg, 20,92 ± 2,19 kg/m², 3,86 ± 1,88yıl'dır. 1. Lig ( Konak Belediyespor)'in reaktif çeviklik testi 3,35 ± 0,35sn, 30m sprint testi 4,98 ± 0,21 sn, zig-zag yön değiştirmeli koşu testi 6,51 ± 0,37sn, reaksiyon testi 23,91 ± 2,21 sn'dir. 2. Lig (Manisa Gençlerbirliği)'in reaktif çeviklik testi 3,60 ± 0,57 sn, 30m sprint testi 6,36 ± 0,29 sn, zig-zag yön değiştirmeli koşu testi 5,17 ± 0,47 sn, reaksiyon testi ise 24,13 ± 1,50 sn'dir. Sonuçlar: Yapmış olduğumuz testler sonucunda reaksiyon ve reaktif çeviklik testlerinde her iki grup arasında istatiksel olarak p˃0,05 anlamlı bir farklılık bulunmazken, 30 metre sprint 1. Lig (Konak Belediyespor) lehine istatiksel olarak p˂0,05 olumlu bir anlamlılık bulunmuş olup, zig-zag testinde ise 2. Lig (Manisa Gençlerbirliği) lehine istatiksel olarak p˂0,05 anlamlı fark bulunmuştur.
Futbolcuların farklı çeviklik test protokollerine göre verdikleri performans cevaplarının incelenmesi
Bu tezin amacı futbolcuların farklı çeviklik test protokollerine göre verdikleri performans cevaplarının sürat ve mevkilere göre incelenmesi olmuştur. Çalışmaya 61 lisanslı erkek futbolcu (yaş= 22,33±1,41 yıl; boy=163,00±5,85 cm; vücut yağ yüzdesi=%16,67±1,52) katılımcı ile tamamlamıştır. Futbolcuların sürat performansının değerlendirilmesinde 20 Metre Sürat Test protokolü, Çeviklik performansı için yaygın kullanılan çeviklik test protokolleri olan Çeviklik T-Testi, 505 Çeviklik Testi, Reaktif Çeviklik Testi ve Sekiz Figürlü Çeviklik Testi uygulanmıştır. Çeviklik performans sonuçlarının sürat performansı ile ilişkisinin belirlenmesinde pearson korelasyonu, mevkileri arasında çeviklik performansı arasındaki farkların belirlenmesinde tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Tüm hesaplamalarda anlamlılık düzeyi 0,05 olarak belirlenmiştir. Hesaplamalar sonucunda 20m sürat performansı ile Çeviklik T-Testi arasında orta düzeyde (r = 0,664, p= 0,00), 505 Çeviklik Testi (r = 0,466, p = 0,00) ve Sekiz Figürlü Çeviklik Testi arasında düşük düzeyde (r = 0,460, p = 0,00) istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Sürat ile Reaktif Çeviklik Testi arasında ilişki tespit edilememiştir (r = 0256, p = 0,56). Reaktif çeviklik test performansı ile T-testi, 505 ve 8 Figürlü çeviklik test performansları arasında ilişki tespit edilememiştir (p>0.05). Mevkilere göre çeviklik test sonuçları incelendiğinde gruplar arası farklılık Sekiz Figürlü Çeviklik Testinde tespit edilmiştir (F= 6,21, p=0,001). Yapılan post hoc değerlendirmesinde farkın kaleciler aleyhine olduğu tespit edilmiştir (p< 0,05). 20m Sürat, Çeviklik T-Test, 505 Çeviklik Testi ve Reaktif çeviklik testi sonuçları incelendiğinde gruplar arası farklılık tespit edilememiştir (p>0,05). Sonuç olarak incelenen futbolcu grubunda sprint sürati ve planlanmış çeviklik protokollerinin reaktif çeviklik ile ilişkisinin olmadığı, 8 Figürlü çeviklik testi dışında incelenen tüm protokollerin tüm futbolcular tarafından uygulanabilir.
11-12 yaş grubundaki çocuklara uygulanan mini-trambolin egzersizlerinin fiziksel uygunluk bileşenlerine etkisi
Bu çalışmada, 8 haftalık mini-trambolin egzersizinin 11-12 yaş grubundaki erkek çocukların fiziksel uygunluk bileşenlerine etkisi araştırılmıştır. Çalışmaya 11-12 yaşlarında Deney Grubu (DG, N=23) ve Kontrol Grubu (KG, N=22) katılmıştır. DG'na 8 hafta boyunca haftada 2 gün 30 dakika mini-trambolin egzersizleri uygulanırken, KG'na herhangi bir egzersiz uygulanmamıştır. Gruplara çalışma öncesi ve sonrası; denge, bacak kuvveti, 20 metre sürat ve vücut yağ yüzdesi testleri uygulanmıştır. Tespit edilen özellikler bakımından grupların ön ve son test ölçümlerinin karşılaştırılmasında Tekrarlanan Ölçümlü Varyans Analizi tekniği kullanılmıştır. Analiz sonucunda vücut yağ oranı bakımından (P=0.045), bacak kuvveti (P=0.000) ve 20 metre sürat Grup x Ön testson test interaksiyon etkisi önemli bulunmuştur. Dolayısıyla grupların bu özelliklere etkisi ön test ve son teste göre anlamlı farklılıklar göstermiştir. Anterior/Posterior bakımından sadece grup ortalamaları arasındaki fark anlamlı bulunmuşken (P=0.000), Medial Lateral İndeks bakımından ise sadece ön test-son test arasındaki fark anlamlı bulunmuştur (P=0.004). Overall Stabilite İndeks bakımından ise ne interaksiyon etkisi (P=0.154), ne grup etkisi (P=0.078) ne de ön test-son test etkisi (P=0.234) anlamlı bulunmuştur. Konuyla ilgili olarak farklı yaş ve denek gruplarında yapılacak daha geniş tabanlı çalışmaların yapılmasının uygun olacağı düşünülmektedir.