Acil servis ve diğer birimlerde görev yapan hemşirelerin umutsuzluk düzeyi ve empatik eğilimlerinin belirlenmesi

Giriş ve Amaç: Hemşirelik; bilgi ve beceriyi bir arada bulunduran uygulamalı, hümanistik yaklaşım izleyen disipliner bir meslek olmakla birlikte; bireye, aileye, topluma hastalık halinde tedavi sağlayıcı olarak, sağlık halinde koruyucu hizmetleri sunan bu konunda yeterli eğitimi almış uzman kişilerce sunulan profesyonel bir meslektir. Bu çalışma farklı alanlarda görev yapan hemşirelerin empatik eğilim düzeyleri ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Materyal ve metot: Çalışmanın evren ve örneklemini Tokat Gazi Osman Paşa Araştırma ve Uygulama Hastanesinde, Tokat Devlet Hastanesinde ve Niksar Devlet Hastanesinde acil servis ve diğer birimler kapsamında dahiliye- cerrahi servislerinde çalışan ve çalışmaya gönüllü olan 162 hemşire dahil edilmiştir. Veriler çalışmaya katılan hemşirelere yönelik "sosyodemografik anket formu", "Beck Umutsuzluk Ölçeği" "Empatik Eğilim Ölçeği" ile toplanmıştır. Veriler "SPSS" hazır istatistik yazılımı kullanılarak değerlendirilmiştir. İstatistik analizlerde p<0,05 ise sonuçlar anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 123'ü (%75,9) kadın, 39'u (%24,1) erkek 162 hemşire dahil edilmiştir. Hemşirelerin 50'si (%30,9) acil servislerde görev yaparken, 112'si(%69,1) dahiliye ve cerrahi servislerde görev yapmaktadır. Empatik eğilim puanı ile Beck umutsuzluk puanları arasında negatif yönde bir ilişki belirlenmiştir (p<0,001). Hemşirelerin empatik eğilim ölçeğinden aldıkları puan arttıkça beck umutsuzluk ölçeğinden aldıkları puanların azaldığı dikkat çekmektedir. Hemşirelerin cinsiyetleri ile empatik eğilim düzeyi arasında istatiksel bir anlamlılık sağlanmıştır. Çalışmada yer alan kadın hemşirelerin empatik eğilim Ortalama ± Standart Sapma puanı 66,07±12,76 olup, erkek hemşirelerin aldıkları Ortalama ± SS puanı 60,56±13,74 bulunmuştur (p= 0,024). Acil servis ve Dahili- Cerrahi servislerde çalışan hemşireler arasında beck umutsuzluk ölçeğinin alt ölçeği motivasyon kaybında anlamlı fark bulunmuştur. Acil serviste görev yapan hemşirelerin motivasyon kaybı ölçeğinden aldıkları puanın dahili- cerrahi serviste görev yapan hemşirelerden aldıkları puandan fazla olduğu dikkat çekmektedir. Çalışmaya katılan acil servisi ve dahili- cerrahi servislerde çalışan hemşirelerin empatik eğilim düzeyleri arasında fark bulunamamıştır. Acil servis ve dahili- cerrahi serviste çalışan hemşirelerin empatik eğilim puanlarının birbirine yakın olduğu dikkat çekmektedir. Sonuçlar: Çalışmamızın sonuçları değerlendirildiğinde empati kurma yeteneği hemşirelik mesleğinde önemli bir yere sahip olduğu bilinmekte, umutsuzluk ise hemşirelik mesleğini ve insan yaşamını olumsuz etkilemektedir. Hemşirelerin artan umutsuzluk düzeyleri, çalıştıkları birimler ve kişilik özelliklerine göre empatik eğilim düzeylerinin değiştiği ve buna yönelik hemşirelerin çalıştığı kurumlarda ve hemşirelik adayı yetiştiren kurumlarda eğitimler verilerek empatinin; hemşirelikte, hasta bakım ve kalitesinde önemli olan yeri artırılabilir. Anahtar Kelimeler: acil servis, umutsuzluk, empati, acil hemşireliği