Birleşmiş Milletler'in Afrika'daki devlet-içi çatışmalara müdahale politikaları

Devlet-içi çatışmalara müdahalede, uluslararası politikada görece daha meşru olan uluslararası örgütlerin temel aktör olma rolü yadsınamaz derecede önemlidir. Soğuk Savaş sonrası dönemde dünyanın birçok yerinde daha çok görülmeye başlanan devlet-içi çatışmalara, uluslararası örgütlerin (ve başlıca uluslararası örgüt olarak da Birleşmiş Milletler'in) müdahalelerinin hızla arttığı görülmektedir. İnsani müdahale ve BM barışı koruma operasyonlarında değişimin yaşandığı ve ayrıca koruma sorumluluğu gibi yeni normların ortaya çıktığı bu süreçte uluslararası örgütlerin müdahalelerinde başarı (ve/ya etkililiğin) ve başarısızlığın yanı sıra kimi zaman müdahalesizlik de görülebilmektedir. Bu bağlamda BM gibi uluslararası örgütlerin neden bazı devlet-içi anlaşmazlıklara müdahale etmezken, diğerlerine müdahale etmeyi seçtikleri; müdahale etmeyi seçtiklerinde ise neden başarılı/etkili veya başarısız oldukları incelenmesi gereken önemli sorun alanlarını teşkil etmektedir. Buradan hareketle, BM özelinde uluslararası örgütlerin bu farklı müdahale politikalarını (müdahale edip-etmeme, müdahalenin başarılı/etkili ve başarısız olması) belirlemede belli parametreler oluşturulmuştur. Bunun yanı sıra devlet-içi çatışmaların sık yaşandığı Afrika'dan seçilen üç örnekle bunların sağlaması ve örneklendirmesi yapılmıştır. Bu çerçevede BM'nin 2003-2007 yılları arasında Darfur'daki kayıtsızlığı, BM ile etkileşim halinde NATO'nun Mart 2011-Ekim 2011 tarihleri arasındaki etkili Libya müdahalesi ve BM'nin Somali'deki 1992-1995 yılları arasındaki müdahalesinin başarısızlığı örnek olaylar olarak incelenmiştir.