Kalpte iskemi ve reperfüzyon sonrası otofaji'nin rolü

Kardiyovasküler hastalıklar dünyadaki en önemli sağlık problemleri arasında ilk sırada yer almaktadır. Bunlar arasında miyokard iskemisi (Mİ) ilk sırayı oluşturmaktadır. Mİ; mekanizma olarak kalbi besleyen koroner arterlerin tıkanması sonucunda oluşan patolojidir. Yapılan çalışmalarda, iskemi sonrası reperfüzyon hasarının iskeminin neden olduğu hasardan daha fazla olduğu bulunmuştur. Bu hasarla ilgili apoptoz ve otofaji gibi iki farklı mekanizmanın rol alabildiği bildirilmiştir. Otofaji hücrede bulunan yıpranmış, bozulmuş organellerin ve uzun ömürlü proteinlerin parçalanarak yapı taşlarına ayrılıp tekrardan hücreye geri kazandırılmasıdır. Bu çalışmada, iskemi gibi stres durumunda miyokard hücrelerinde otofaji yolağı üzerinde etkili olan Atg5, Atg7, Atg10, Becn1 (Beclin1) ve Ulk1 genlerinin ekspresyonuna bakıldı. Çalışmada 21 adet Wistar Albino erişkin erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar sham, iskemi ve iskemi/reperfüzyon (İ/R) grubu olmak üzere rastgele 3 gruba ayrıldı. Sham grubuna sadece laparotomi yapıldı. İskemi grubundakilerin sol ventriküllerine 25 dk. iskemi yapıldı. İ/R grubundakilerin sol ventriküllerine 25 dk. iskemi yapıldıktan sonra 40 dk. reperfüzyon yapıldı. İskemi ve İ/R gruplarının sağ ventriküllerine herhangi bir uygulama yapılmadı. Her bir sıçanın sol ve sağ ventrikülü alındı. Tüm örneklerin RNA izolasyonu yapıldı. Daha sonra cDNA sentezi yapıldı ve q-PCR metodu kullanılarak ilgili genlerin ekspresyonlarına bakıldı. Housekeeping gen olarak beta-aktin kullanıldı. Çalışmamızda, otofajiden sorumlu genlerin, Atg5, Atg7, Atg10, Becn 1 ve Ulk1'in ekspresyonlarında rakamsal azalmalar gözlendi. Ancak sadece Atg5'deki azalma istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Atg5'deki anlamlı azalmanın yanında diğer genlerdeki anlamlı azalmanın olmaması, Atg5 bağımsız otofaji yolağının devrede olduğunu gösterebilir. Sonuç olarak; kardiyak iskemide, Atg5 bağımsız otofaji mekanizmasının bu yolak üzerinden detaylı olarak incelenmesi önem arz etmektedir.